Wimbledon przyzwyczaił nas do pewnej tradycji, że obrończyni tytułu otwiera wtorkowe zmagania na korcie centralnym. W tym roku takiego zaszczytu dostąpiła Iga Świątek. Nasza reprezentantka wyszła na główną arenę tuż po godz. 14:30 czasu polskiego, by zmierzyć się z mistrzynią Roland Garros 2026 w deblu – Taylor Townsend. Po pierwszej partii nastał zwrot akcji, Amerykanka doprowadziła do trzeciego seta. Ostatecznie Raszynianka triumfowała 6:1, 2:6, 6:3. Wiemy, z kim zagra w drugiej rundzie.
Iga Świątek rywalizowała z Taylor Townsend o awans do drugiej rundy Wimbledonu

Iga Świątek rywalizowała z Taylor Townsend o awans do drugiej rundy WimbledonuHenry NichollsAFP

W zeszłym sezonie Iga Świątek zadziwiła tenisowy świat, zdobywając swój pierwszy tytuł od 13 miesięcy właśnie podczas Wimbledonu. Na dodatek nasza reprezentantka dokonała tej sztuki w spektakularnym stylu, pokonując w finale Amandę Anisimovą 6:0, 6:0. Teraz Polka musiała się zmierzyć z presją, jaka towarzyszy obrończyni trofeum. Raszynianka przyznała, że turniej WTA 500 w Bad Homburg nie dał jej takiej pewności siebie, jak przed rokiem. I trudno się temu dziwić – w minionym sezonie dotarła do finału, tym razem zakończyła swój udział już po pierwszym spotkaniu, przegrywając w drugiej rundzie z Emmą Navarro.

W efekcie 25-latka dotarła do Londynu bez wygranego meczu na trawie w tym sezonie. Forma Świątek przed Wimbledonem stanowiła zatem wielką niewiadomą. Pierwszy test nadszedł dziś. Jak przystało na obrończynię tytułu, Iga otwierała wtorkowe zmagania na korcie centralnym. Premierową rywalką okazała się Taylor Townsend – świetna deblistka. Amerykanka zdobyła wielkoszlemowe trofeum m.in. podczas tegorocznego Roland Garros, wygrywając zmagania w parze z Kateriną Siniakovą. Czeszka zagościła w boksie tenisistki z USA podczas dzisiejszego meczu, podobnie Naomi Osaka. Z kolei w Loży Królewskiej zasiadła rodzina Raszynianki: tata Tomasz i siostra Agata.

Wimbledon: Iga Świątek kontra Taylor Townsend w pierwszej rundzie

Mecz rozpoczął się od podania Townsend. Zawodniczka ze Stanów Zjednoczonych ruszyła z dużym animuszem. Próbowała zaskakiwać akcjami serwis + wolej oraz agresywnymi returnami. W pierwszym gemie wróciła ze stanu 15-30 i nabrała rozpędu. Po zmianie stron pojawiła się seria break pointów dla Taylor po tym, jak objęła prowadzenie 40-0 na returnie. Potem jednak Świątek rozegrała kilka dobrych akcji, pojawił się też lepszy serwis. Ostatecznie Raszynianka obroniła w sumie pięć okazji na 2:0 i doprowadziła do wyrównania.

W następnych minutach Polka coraz lepiej dostosowywała się do odmiennego stylu gry przeciwniczki. To zaowocowało szybkim przełamaniem dla obrończyni tytułu. Na tym się nie skończyło. 25-latka poszła za ciosem i kolekcjonowała kolejne “oczka”. Błyskawicznie zrobiło się 5:1 dla naszej reprezentantki. Set dobiegł końca już w trakcie siódmego rozdania. Początkowo Amerykanka posiadała piłkę na drugiego gema, ale popełniła podwójny błąd i doszło do równowagi. Wtedy Świątek przechyliła losy na swoją korzyść. Partię zamknęło efektowne minięcie Igi po przekątnej. Ostatecznie Polka triumfowała 6:1 w premierowej odsłonie.

Townsend szukała odpowiedzi na starcie drugiej części pojedynku. Wykorzystała moment rozluźnienia po stronie Raszynianki i już na “dzień dobry” Amerykanka uzyskała przełamanie. Po zmianie stron obrończyni tytułu walczyła z dużym poświeceniem w obronie, ale mimo walki na przewagi, ostatecznie nie było powrotnego break pointa dla Świątek. Ten krótki fragment wystarczył do tego, by sytuacja na korcie obróciła się o 180 stopni. Nagle Iga zatraciła dobry rytm, czego dowodem były dwa podwójne błędy serwisowe na koniec trzeciego gema.

Na tablicy wyników błyskawicznie zrobiło się 4:0 dla Taylor. Wynikało to w dużej mierze z błędów po stronie trzeciej rakiety świata. W trakcie piątego rozdania Polka w końcu zdobyła premierowe “oczko” w partii. Mimo to Amerykanka kontrolowała sytuację i już w trakcie ósmego gema doczekała się setboli. Świątek do końca próbowała walczyć, z wyniku 15-40 wyszła na break pointa. Ostatecznie Townsend utrzymała przewagę podwójnego przełamania. Na koniec posłała asa i z zaciśniętą pięścią schodziła na ławeczkę z wynikiem 6:2.

Świątek udała się na przerwę, próbowała się zresetować przed decydującą odsłoną. Tym razem Iga utrzymała podanie na starcie, chociaż… znów było gorąco. Po dwóch podwójnych błędach serwisowych z rzędu, Townsend miała break pointa. Potem pojawiały się kolejne. Panie stoczyły rywalizację, która trwała kilkanaście minut. Najważniejszy punkt rozdania trafił na konto Raszynianki. W następnym fragmencie obie tenisistki dość pewnie dokładały “oczka” przy własnym podaniu. Nasza reprezentantka też podniosła poziom.

W trakcie szóstego gema Świątek posłała bardzo dobry return, po którym pojawiły się dwa break pointy z rzędu dla obrończyni tytułu na 4:2. Podczas kolejnej akcji złapała rywalkę na przy siatce i przełamanie stało się faktem. Gdy wydawało się, że Iga wreszcie złapała wiatr w żagle, nagle znów wróciły problemy z podaniem. Po podwójnym błędzie serwisowym Townsend otrzymała break pointa. Wtedy wkradła się pomyłka Raszynianki w trakcie wymiany.

Po zmianie stron Amerykanka podawała po wyrównanie na 4:4. Wygrała pierwszy punkt, ale kolejne wpadały na konto naszej reprezentantki. Świątek nie miała problemów z domknięciem pojedynku. Pewnie wyserwowała sobie zwycięstwo 6:1, 2:6, 6:3, posyłając na koniec asa. W drugiej rundzie zmierzy się z Karoliną Pliskovą.

Dokładny zapis relacji z meczu Iga Świątek – Taylor Townsend jest dostępny TUTAJ. Główne zmagania w Londynie potrwają do 12 lipca. Najważniejsze informacje dotyczące Wimbledonu można śledzić za pomocą specjalnej zakładki na stronie Interia Sport.
Kobieta w białej czapce z daszkiem i białym stroju sportowym, skupiona, patrzy przed siebie w naturalnym świetle.

Iga Świątek, WimbledonHenry NichollsAFP
Dwie uśmiechnięte kobiety w sportowych strojach przytulają się po meczu tenisowym, jedna ubrana na różowo, druga na pomarańczowo, obie z białymi kokardami we włosach.

Katerina Siniakova i Taylor TownsendMatthew Stockman/Getty ImagesAFP
Kobieta w sportowej białej koszulce z logo marki Adidas stoi na tle zielonego kortu tenisowego, z wyrazem skupienia na twarzy.

Karolina PliskovaOWEN HAMMOND/Nur PhotoAFP

,,Niewygodne” takie słowo padło po akcji Kecmanovicia w meczu z Sinnerem.

Dwa lata temu Jasmine Paolini była blisko szczytu – w odstępie pięciu tygodni zagrała w dwóch wielkoszlemowych finałach: najpierw w Paryżu, później w Londynie. I wkrótce wskoczyła na czwarte miejsce w rankingu WTA. Ten sezon jest zaś fatalny. Wszystko wskazywało, że podczas Wimbledonu do żadnego przełomu nie dojdzie. W starciu ze 195. w rankingu WTA Robin Montgomery Jasmine pierwszą partię przegrała 0:6. Później zaś spotkanie się wyrównało, choć w drugiej partii Amerykanka wyrównała na 4:4 i miała break point na 5:4. Decydował jednak trzeci set, w którym Montgomery też wygrywała.
article cover

Jasmine Paolini po pierwszym secie była załamana. I świetnie zareagowałaBEN STANSALLAFP

Dwa lata temu Jasmine Paolini miała swój szczytowy moment – z zawodniczki z drugiego szeregu, bo taką na dobrą sprawę była jeszcze jako 27-latka w 2023 roku, stała się gwiazdą pierwszej wielkości. Owszem, przegrała najpierw finał w Paryżu z Igą Świątek, a później w Londynie z Barborą Krejcikovą, ale przecież wcześniej był tytuł rangi 1000 w Dubaju, a później drużynowe mistrzostwo świata w ramach Pucharu Billie Jean King. Okazało się, że jest w stanie być nie tylko jedną z najlepszych deblistek, wspólnie z Sarą Errani, ale też i zawodniczką z TOP 10 w singlu. A łączenie tych dwóch specjalizacji to duża sztuka.

Jeszcze rok temu Jasmine utrzymywała się w elicie, choć już tak nie błyszczała. W żadnym z Wielkich Szlemów nie dostała się do najlepszej ósemki, ale po drodze był podwójny tytuł w Rzymie, w singlu i deblu, półfinał w Bad Homburg, finał w Cincinnati – oba przegrane ze Świątek. Rzutem na taśmę jesienią dostała się do WTA Finals, choć – chora – wygrała zaledwie 14 gemów w trzech spotkaniach.

A ten sezon jest po prostu fatalny. Zaledwie jeden półfinał, w WTA 500 w lutym w Meridzie, czyli turnieju, który czołówka omija szerokim łukiem. I masa zaskakujących porażek. Nawet mączka, na której Włoszka czuje się świetnie, nie przyniosła przełomu. Trzy wygrane spotkania w czterech turniejach, szybkie pożegnanie z Paryżem.

Dziś minęło 36 dni od ostatniego zwycięskiego spotkania. I po pierwszym secie jej starcia z Robin Montgomery nic nie wskazywało, że dojdzie tu do jakiegoś przełomu.

Amerykanka, 195. zawodniczka rankingu WTA, wygrała bowiem partię otwarcia 6:0.

Wimbledon. Jasmine Paolini kontra Robin Montgomery. 6:0 w pierwszym secie dla Amerykanki

Ta pozycja Montgomery jest jednak trochę zakłamaniem rzeczywistości. Rok temu Amerykanka była na początku drugiej setki, mimo już sporych problemów zdrowotnych. W finale kwalifikacji Wimbledonu przegrała w Roehampton z Kają Juvan. I na dziewięć miesięcy zniknęła z kortów.

Wróciła na przełomie marca i kwietnia w Bogocie, później szukała formy w mniejszych imprezach na mączce w Europie. I było już coraz lepiej, gdy w Oeiras “dopadła” ją rozpędzająca się Maja Chwalińska. Polka wygrała ich 80-minutowe starcie 6:2, 6:0, później zdobyła tytuł. A Robin swoje pięć minut miała w połowie czerwca w ‘s-Hertogenbosch. Doszła do finału i bez gry zdobyła tytuł – po zaciętym spotkaniu z Magdą Linette zrezygnowała bowiem Barbora Krejcikova.
Zbliżenie tenisistki uderzającej piłkę rakietą podczas dynamicznego ruchu na korcie.

Robin MontgomeryHenry NichollsAFP

Dziś w pierwszym secie Montgomery rozbijała zawodniczkę rozstawioną tu z “13”. Jedynie jeden gem był zacięty, ale to chyba on jeszcze bardziej pogrążył Włoszkę. Bo dał Amerykance prowadzenie 3:0, z podwójnym przełamaniem. I do końca tej partii Jasmine wygrała już tylko pięć punktów.

W drugim secie Włoszka szybko jednak odskoczyła na 3:0, trybuny były z nią, wspierały po każdej udanej akcji. Tyle że za chwilę zrobiło się 3:3, Montgomery była na fali, miała dwa break pointy na 4:3. A później kolejnego na 5:4. Siłą woli Paolini przetrwała, trochę pomógł serwis, choć przecież nie imponuje siłą. Zagrała w tej końcówce mądrze, doprowadziła do trzeciej partii.
Jasmine Paolini, Wimbledon 2026

Jasmine Paolini, Wimbledon 2026Henry NichollsAFP

A w niej znów wszystko było na żyletki. Montgomery wygrywała już 4:2, później przy 4:4 miała trzy szanse na przełamanie serwisu Jasmine. I znów Włoszka przetrwała, wygrała tego gema. By pięć minut później… zmarnować piłkę meczową, w dziesiątym gemie.

Wiele wskazywało, że triumfatorkę wyłoni grany do 10 punktów tie-break. Nie doszło jednak do niego – Paolini wygrała 0:6, 6:4, 7:5. I trudno się dziwić ogromnej radości zaraz po ostatnim punkcie. W każdym secie była bowiem w trudnej sytuacji.

W drugiej rundzie Włoszka zmierzy się z Viktoriją Golubic.
Zawodniczka tenisowa w białym stroju trzymająca rakietę, pozuje na tle zielonego boiska, jedna ręka uniesiona do twarzy jako gest skupienia lub odpoczynku.

Jasmine PaoliniDAISUKE URAKAMIAFP

Najlepsze akcje – Wimbledon 29.06.2026.

Pechowa porażka Mai Chwalińskiej na Wimbledonie sprowokowała lawinę wsparcia, lecz i sporą dozę brutalnych komentarzy. Kilka z nich ujawnia psycholog Rafał Koszyk. I od razu wkracza do akcji. W dosadny sposób podsumowuje tych, którzy bez pardonu atakują 24-letnią tenisistkę. Ma im do powiedzenia zwłaszcza jedno.
Maja Chwalińska, Wimbledon 2026

Maja Chwalińska, Wimbledon 2026Dubreuil Corinne/ABACA/Abaca/East News East News

Nie tak miała wyglądać przygoda Mai Chwalińskiej z Wimbledonem. W meczu pierwszej rundy z Mananchayą Sawangkaew Polka prowadziła 6:2 i 5:2 i wydawało się, że już nic nie może odebrać jej zwycięstwa. Niestety, przy piłce meczowej Maja poślizgnęła się i doznała kontuzji stopy.

Choć spotkanie dokończyła, nie była już w stanie normalnie grać i z kortu schodziła z eliminacją. Tajka zwyciężyła 2:6, 7:5, 6:2.

Na konferencji prasowej Chwalińska wyjaśniła, że jej problemy ze zdrowiem wynikały nie tylko z upadku. “Tak naprawdę już pod koniec drugiego seta zaczęły łapać mnie skurcze. Uważam, że to nie było czysto fizyczne, tylko złożyło się na to dużo rzeczy” – mówiła.

Poza stresem i intensywnym czasem, także to, że nie odbyliśmy perfekcyjnego przygotowania do Wimbledonu

Tymczasem echa jej pechowej porażki w Londynie wciąż wybrzmiewają i częściowo budzą także nieprzyjemne komentarze. Stanowczo reaguje na nie psycholog Rafał Koszyk.

Ciosy w Chwalińską po przegranej na Wimbledonie. Psycholog staje w obronie

Po porażce na Wimbledonie Maja Chwalińska może liczyć na wsparcie i zrozumienie bliskich, współpracowników i kibiców. Są też jednak tacy, którzy w bezlitosny sposób atakują tenisistkę.

Niektóre z negatywnych komentarzy upublicznia Rafał Koszyk, niegdysiejszy bobsleista, skeletonista i złoty medalista młodzieżowych mistrzostw Polski (2011) w sztafecie 4×100 m, a dziś psycholog współpracujący ze sportowcami.

“Ku braku mojego zdziwienia pod informacją o wyniku meczu w moment pojawiły się komentarze, że Maja Chwalińska się skończyła, że nie umie grać, że zabrała komuś miejsce i powinna wygrać nawet na jednej nodze, bo tak w ogóle, to turniej życia się skończył” – opisuje w mediach społecznościowych.

I właśnie dlatego coraz bardziej przekonuję się, że część ludzi nie ogląda sportu dla sportu. Oni chyba oglądają go po to, żeby doczekać momentu, w którym komuś się noga powinie żeby móc mu do********ć. W tym wypadku dosłownie się powinęła

Z jego obserwacji wynika, że gdy sportowiec wygrywa, jest traktowany jak bohater, a gdy przegrywa, nieraz zrównuje się go z ziemią.

“A najbardziej, to śmieszy mnie jaka pewność siebie bije z tych komentarzy. Dwie godziny przed telewizorem i już wiadomo, kto się skończył, kto nie ma talentu i kto nie zasługuje na miejsce w turnieju” – twierdzi.

Przypomina, że Chwalińska niedawno dotarła do finału wielkoszlemowego Roland Garros. “Wiecie, co mnie mierzi? Nie to, że ludzie nie rozumieją sportu. Najgorsze jest to, że coraz częściej nie potrafią uszanować nawet czyjegoś wysiłku” – dorzuca.

Przekonuje, że aby w ogóle otrzymać możliwość szansy gry na Wimbledonie, “trzeba poświęcić na sport na prawdę kawał życia, ale żeby napisać chamski komentarz po porażce, wystarczy mieć telefon i bardzo mało refleksji i takich innych różnych”.

Internauci przyjęli ten wpis z entuzjazmem. Piszą, jak ważne jest wsparcie okazywane sportowcom zwłaszcza w słabszych chwilach. “Świetny i bardzo ważny post”, “Niektórzy ludzie nie wiedzą, że czasem najmniejszy uraz zostawia ślad w psychice sportowca”, “Maja zasługuje dziś na takie gratulacje i wsparcie jak po finale RG, ta walka, poświęcenie, łzy”, “Porażka nie definiuje. Wróci silniejsza” – podsumowują temat.

Maja Chwalińska: Trzeba to zaakceptować.

W meczu pierwszej rundy tegorocznego Wimbledonu Iga Świątek trafiła na reprezentantkę Stanów Zjednoczonych – Taylor Townsend. W tym, by był to dla niej udany początek wielkoszlemowych zmagań pomóc miało jej wsparcie najbliższych. Na trybunach pojawili się bowiem jej siostra Agata oraz ojciec Tomasz, którzy mogli liczyć na specjalne traktowanie ze strony władz Wimbledonu.
Iga Świątek na korcie w białym stroju; obok okrągłe zdjęcia Tomasza i Agaty Świątek na trybunach.

Wimbledon. Na zdjęciu od lewej: Tomasz Świątek, Agata Świątek, Iga ŚwiątekDaisuke Urakami / Yomiuri / The Yomiuri Shimbun via AFP / Polsat Sport Premium 1AFP

Przed rokiem Iga Świątek zaskoczyła w zasadzie wszystkich, pierwszy raz w karierze triumfując na kortach Wimbledonu. W wielkim finale nasza tenisistka bezlitośnie Amerykankę Amandę Anisimovą, nie tracąc ani jednego gema.

Teraz po powrocie do Londynu los natychmiast skojarzył ją z kolejną tenisistką ze Stanów Zjednoczonych – zajmującą obecnie 79. lokatę w rankingu Taylor Townsend. A podczas spotkania rozgrywanego na centralnym korcie brytyjskiego kompleksu All England Lawn Tennis Club 25-letnia Raszynianka mogła liczyć na wyjątkowe wsparcie.

Wimbledon. Iga Światek ze wsparciem. Tata i siostra w wyjątkowym miejscu

Na trybunach londyńskiego obiektu pojawili się bowiem starsza siostra Igi Świątek – Agata Świątek (która niegdyś także trenowała tenisa) oraz jej ojciec Tomasz Świątek. Przy czym stwierdzenie “na trybunach” to po części drobne niedopowiedzenie. Oboje zasiedli bowiem nie byle gdzie, bo w loży królewskiej. I to w jej centralnym planie.

Czujne oko kamery jeszcze przed rozpoczęciem spotkanie wychwyciło najbliższych Igi Świątek, prezentując ich telewidzom.

– Nie każdy ma okazję tam usiąść, szczególnie w pierwszym rzędzie – podkreślili komentatorzy na antenie stacji Polsat Sport Premium 1 zaznaczając, na jakie honory mogą liczyć na Wimbledonie Agata i Tomasz Świątek.
Tenisistka w białym stroju sportowym i czapce trzymająca rakietę tenisową, skupiona na korcie podczas meczu, z rozmytą widownią w tle.

Iga ŚwiątekSAEED KHANAFP
mężczyzna w szarej koszulce stoi na korcie tenisowym, w tle balon w kształcie cyfry 1 oraz dekoracje związane z wydarzeniem sportowym, po prawej stronie osoba z trofeum

Tomasz ŚwiątekArtur WidakAFP

TOP 3 akcji Mai Chwalińskiej z meczu z Mananchayą Sawangkaew.

Coco Gauff udanie rozpoczęła swoją przygodę z tegorocznym Wimbledonem, pokonując w premierowym meczu 6:2, 6:1 reprezentantkę Niemiec Tamarę Korpatsch. Po wygranej triumfatorka Rolanda Garrosa z ubiegłego roku pojawiła się na konferencji prasowej, podczas której mówiła między innymi o sporej przemianie, jaka u niej zaszła. A wszystko z powodu Igi Świątek, która w Londynie broni wielkoszlemowego tytułu.
Coco Gauff na korcie w białym stroju, obok portret Igi Świątek w okrągłej ramce, obie z zaciśniętą pięścią.

Na zdjęciu Coco Gauff oraz Iga ŚwiątekKirill KUDRYAVTSEV / AFP AFP

Do dziś najlepszym wynikiem Coco Gauff na Wimbledonie jest IV runda, na której kończyła swoje zmagania w 2019, 2021 oraz 2024 roku. Pod tym względem londyńska odnoga Wielkiego Szlema odstaje w CV Amerykanki od trzech pozostałych imprez. Mówimy wszak o mistrzyni US Open i Rolanda Garrosa, a także półfinalistce Australian Open.

Wimbledon. Coco Gauff wygrała pierwszy mecz. Zaczęła mówić o Idze Świątek

O swoim podejściu do gry na trawie 22-letnia zawodniczka wspomniała nieco podczas konferencji prasowej po swoim triumfie 6:2, 6:1 nad Niemką Tamarą Korpatsch w pierwszej rundzie Wimbledonu, zestawiając tę nawierzchnię z mączką oraz twardym kortem.

Trawa zmusza mnie do bycia bardziej agresywną i ufania we własne uderzenia. Serwuję na niej także mocniej niż zawyczaj. Także dlatego, że obecnie zmieniam swój serwis. Już go zmieniłam. Teraz czuję się bardziej pewna tego, że mogę uderzyć w każde miejsce w każdej chwili

I dodała: – Staram się zwizualizować, jak chcę grać na trawie. Czuję, że w końcu mam na to pomysł w mojej głowie, teraz chodzi tylko o jego realizację. Wcześniej podchodziłam do tego punkt po punkcie. Teraz mam jasny plan i rzeczy, które chcę wykonać. Zanim do tego doszło po prostu dostosowywałam się do rywalek. Teraz zmuszam do tego przeciwniczki.

Coco Gauff zaznaczyła jednocześnie, że ogromną rolę w jej przemianie odegrała… Iga Świątek i jej ubiegłoroczny – dość zaskakujący dla opinii publicznej – triumf na Wimbledonie. Dopatruje się bowiem podobieństw u siebie i polskiej tenisistki.

– Myślę, że to zmieniło moją perspektywę względem tego, jak potrafię grać na trawie. Szczerze mówiąc, to główny aspekt – ujawniła reprezentantka Stanów Zjednoczonych, która w drugiej rundzie Wimbledonu zmierzy się z pochodzącą z Argentyny 56. zawodniczką rankingu WTA – Solaną Sierrą.
Tenisistka w szarej koszulce i czapce, z rakietą tenisową w ręku, wyraża frustrację w czasie meczu na korcie.

Iga ŚwiątekMark J. TerrillEast News
Kobieta w czapce sportowej trzyma biały ręcznik przy twarzy, wygląda na skoncentrowaną i zmęczoną po intensywnym wysiłku fizycznym.

Iga ŚwiątekWILLIAM WEST / AFPAFP
Kobieta w sportowej bluzie i czapce z daszkiem udziela wywiadu przy mikrofonie podczas konferencji prasowej Roland Garros.

Iga ŚwiątekArtur GacAFP

Iga Świątek: Taylor Townsend ma wyróżniający się styl i nie będzie to łatwa pierwsza runda

Maja Chwalińska w dramatycznych okolicznościach pożegnała się z Wimbledonem po pierwszej rundzie. W poniedziałkowe południe w meczu z Mananchayą Sawangkaew miała meczbola przy stanie 6:2 i 5:2. Niestety po groźnym upadku wszystko się posypało, przez co ostatecznie przegrała 6:2, 5:7, 2:6. Kiedy Polka opuszczała kort, zainterweniowali organizatorzy.
Maja Chwalińska w białym stroju z rakietą podczas uderzenia; w rogu rozmowa z trenerem po meczu.

Maja ChwalińskaKENTARO TOMINAGA / YOMIURI / THE YOMIURI SHIMBUN VIA AFP / zrzut ekrany Polsat SportAFP

Pierwszego seta w meczu pierwszej rundy Wimbledonu przeciwko Mananchay Sawangkaew Maja Chwalińska bez większych problemów wygrała 6:2. W drugim prowadziła już 5:3 i w końcu doczekała się piłki meczowej. I wtedy wydarzył się dramat.

“Na moment zatrzymały się serca polskich kibiców. Maja się poślizgnęła, prawa noga wygięła się w stawie skokowym. Grymas na twarzy świadczył, że coś się delikatnie nadwyrężyło, być może któreś więzadło. Maja poprawiła buta, wróciła do gry, ale przegrała dwie kolejne akcje” – relacjonował szczegółowo Andrzej Grupa z Interii Sport.

Maja Chwalińska schodziła z kortu. Nagle stało się to

Niestety incydent ten sprawił, że finalistka ostatniego Roland Garros poległa w całym spotkaniu 6:2, 5:7, 2:6. Przez kontuzję Chwalińska nie mogła rywalizować na pełnych obrotach. Często po prostu odpuszczała piłki, które nie zmierzały w jej kierunku. Nie była w stanie optymalnie poruszać się po korcie.

W ten – bardzo smutny – sposób 24-latka pożegnała się z Wielkim Szlemem w Londynie. Po ostatniej akcji zeszła do swojej ławki. Najpierw wyrzuciła skórkę od banana, a następnie zabrała wszystkie torby i udała się do szatni przy aplauzie kibiców.

I w tym monecie klasą wykazała się jedna z osób obsługujących całe spotkanie. Pani z zawieszonym na szyi identyfikatorem wzięła ciężką torbę od Polki, aby odciążyć jej bolącą kostkę. W ten sposób wyraźnie pomogła naszej tenisistce przedostać się w okolice szatni. Był to naprawdę miły i uczynny gest.

Na ten moment pozostaje czekać na oficjalne informacje dotyczące stopnia urazu Mai Chwalińskiej. Miejmy nadzieję, że nie jest to nic poważnego.
Tenisistka ubrana w biały strój sportowy skupiona przygotowuje się do serwisu, trzymając piłkę tenisową i rakietę na tle kortu.

Maja Chwalińska żegna się z Wimbledonem 2026KENTARO TOMINAGAAFP
Młoda kobieta w jasnoniebieskiej koszulce polo idzie wśród kilku osób, patrząc przed siebie z poważnym wyrazem twarzy.

Maja ChwalińskaAliaksandr ValodzinEast News
Tenisistka w białym stroju skupiona podczas dynamicznego uderzenia piłki rakietą.

Maja Chwalińska pożegnała się z WimbledonemKENTARO TOMINAGAAFP

Ugo Humbert – Zizou Bergs. Skrót meczu.

Maja Chwalińska odpada w 1. rundzie Wimbledonu po meczu z Mananchayą Sawangkaew. Polka wygrała 1 seta 6:2, w drugim prowadziła 5:2 i wtedy zaczął się dramat. Przy piłce meczowej Chwalińska doznała kontuzji i wszystko się posypało. – Jedna piłka zmieniła wszystko. Maja mogła to wygrać, jakby miała potężny serwis. Bez tego mogła liczyć na łut szczęścia. Przykro, że odpada po jednym występie. Pytanie, jak poważny jest uraz i jak długie będzie leczenie – zastanawia się w rozmowie z Interią Anna Niemiec, była zawodniczka i trener tenisa.
Dramat Mai Chwalińskiej na kortach Wimbledonu. Zaczęło się od upadku przy piłce meczowej.

Dramat Mai Chwalińskiej na kortach Wimbledonu. Wszystko zaczęło się od upadku przy piłce meczowej.KIRSTY WIGGLESWORTHEast News

Dariusz Ostafiński, Interia: Nie tak to miało wyglądać.

Anna Niemiec, była zawodniczka, trener tenisa: Wszystko co złe zaczęło się przy piłce meczowej w drugim secie. Ta jedna piłka odmieniła losy tego spotkania. Kontuzja Mai kompletnie zmieniła obraz tego spotkania.

Po kontuzji był już tylko cień szansy na wygraną Chwalińskiej

Do momentu odniesienia kontuzji Maia miała ten mecz pod kontrolą.

– I w tym drugim secie, mimo tej kontuzji, był jeszcze cień szansy na wygraną. Prowadziła, wystarczył łut szczęścia, jedna, dwie przypadkowo wygrane piłki i cieszylibyśmy się z jej zwycięstwa. Pomimo kontuzji mogła to jeszcze wygrać. A jednak się nie udało. Jakby jeszcze miała potężny serwis, to by było inaczej. Zawodniczki z takim serwisem potrafią raz, drugi raz strzelić i wygrać mimo problemów.

Tu te problemy były takie, że od pewnego momentu Chwalińska grała na stojąco.

– Problemy były widoczne, ale też z drugiej strony nie były takie, żeby zejść z kortu. Tu trzeba też docenić rywalkę Mai, która z zimną krwią wykorzystała kłopoty naszej zawodniczki.

Kibice niepotrzebnie się martwili. Chwalińska dała radę

Żal jednak jest ogromny, bo do momentu odniesienia kontuzji oglądaliśmy taką Maję, jak w tym jakże udanym dla niej turnieju Roland Garros.

– Dobrze to wyglądało. Zastanawialiśmy się, jak Maja poradzi sobie bez turnieju rozgrzewkowego, ale weszła w ten mecz bardzo dobrze. To spotkanie było oczywiście bardziej wyrównane, niż to wskazywał wynik, ale Polka wygrywała te najważniejsze piłki. Potrafiła wygrać gema, w którym przegrywała 40:0. Do kontuzji było 6:2 i 5:2 z rywalką, która była już na trawie ograna, miała trzy mecze na liczniku. Kibice, którzy zastanawiali się, czy gra Mai będzie pasowała na trawę, mogli odetchnąć z ulgą.

Wyczyn tym większy, że jak przypomnę sobie rozmowę z Lechem Sidorem, to on szczerze martwił się, jak Maja sobie poradzi, mając jedynie wspomnienia z 2022. Mówił, że nic nie zastąpi dwóch, trzech meczów, że tych roboczogodzin Mai może zabraknąć.

– Leszek ma rację, ale absolutnie nie było tego widać. Pewnie, jakby Maja miała te dwa mecze na trawie, to grałoby się jej jeszcze lepiej. Z drugiej strony, po wyczerpującym fizycznie Roland Garros ona musiała się na coś zdecydować. Zdecydowała, że nie będzie żadnych występów, że odpoczynek jest ważniejszy. Tak swoją drogą, to kiedyś, jak ta przerwa między Roland Garros i Wimbledonem wynosiła dwa tygodnie, to wielu zawodników, zwłaszcza ci, którzy dochodzili w Paryżu do półfinału, grało Wimbledon z marszu i też nie było widać, żeby trawa im dokuczała, czy jakoś przeszkadzała. Przy takim przejściu zawsze najważniejsze jest to, żeby mieć ten jeden, dwa łatwiejsze mecze na rozegranie.

Czy trzeci set Chwalińskiej miał sens?

To chyba można powiedzieć, że Chwalińska grała na ten scenariusz.

– Miała idealne wejście i do momentu pojawienia się problemu zdrowotnego wszystko szło po jej myśli.

A teraz?

– Grając taki turniej, zawsze chcesz mieć więcej niż jeden mecz. Odpadanie już po jednym występie jest przykre. Tu jeszcze dochodzi ta kontuzja, której Maja doznała, kiedy poślizgnęła się przy piłce meczowej. Dotykała kostki, ale na skręcenie to nie wyglądało. Może jakieś naciągnięcie? Z czasem doszły jeszcze jakieś problemy fizyczne. Otwarte pozostaje pytanie, jak poważne to jest i jak długie może być leczenie. Odpowiedź poznamy dopiero, jak Maja powie coś na konferencji, a może trzeba będzie poczekać dłużej.

Granie w tej sytuacji trzeciego seta miało jakikolwiek sens? Może należało odpuścić, żeby nie pogłębiać urazu?

– Ryzyko pogłębienia urazu było niewielkie, bo Maja praktycznie nie ruszała się po korcie. Nie było z jej strony żadnych zrywów. Dwa pierwsze gemy wygrała i pewnie pomyślała, że w tej sytuacji spróbuje. Liczyła, że przeciwniczka się zdenerwuje i może otworzy się dla niej jakaś szansa. Rywalka zagrała jednak dobrze, a w sytuacji, kiedy Maja nie mogła się poruszać, końcowy wynik był łatwy do przewidzenia. Tak sobie myślę, ale to tylko moje przypuszczenia, że Maja nie chciała schodzić z kortu, bo przecież dostała dziką kartę. Może w ten sposób chciała organizatorom podziękować.
Tenisistka w białym stroju skupiona podczas dynamicznego uderzenia piłki rakietą.

Maja Chwalińska pożegnała się z WimbledonemKENTARO TOMINAGAAFP
Tenisistka ubrana w biały strój sportowy skupiona przygotowuje się do serwisu, trzymając piłkę tenisową i rakietę na tle kortu.

Maja Chwalińska żegna się z Wimbledonem 2026KENTARO TOMINAGAAFP
Zawodniczka w białym stroju sportowym odbijająca piłkę tenisową rakietą podczas meczu.

Maja Chwalińska, Wimbledon 2026KENTARO TOMINAGAAFP

Najlepsze akcje polskich siatkarzy w turnieju Ligi Narodów w Gliwicach.

W nagraniu fragmentu meczu Mai Chwalińskiej, umieszczonym w sieci przez Polsat Sport, pojawiła się dokumentacja momentu, w którym Polka poślizgnęła się i doznała fatalnej w skutkach kontuzji. I mimo że dokończyła mecz, przez uraz nie była w stanie normalnie grać. Ostatecznie schodziła z kortu bez awansu do następnej rundy.
Maja Chwalińska doznała kontuzji w pierwszym meczu na Wimbledonie

Maja Chwalińska doznała kontuzji w pierwszym meczu na WimbledoniePolsat Sport

Maja Chwalińska może mówić o wręcz niewyobrażalnym pechu. Spokojnie kontrolowała mecz pierwszej rundy Wimbledonu i wydawało się, że nic nie jest w stanie odebrać jej zwycięstwa. A jednak, przy stanie 6:2 i 5:2 i piłce meczowej Polka poślizgnęła się i doznała kontuzji stopy. Moment ten widać na poniższym nagraniu.

Po zdarzeniu 24-latka poprosiła o pomoc medyczną. Już wtedy sprawy wyglądały kiepsko. Po chwili wróciła na kort, lecz widać było, że nie jest w pełni dyspozycji. Mananchaya Sawangkaew doprowadziła do wyrównania.

Polka nie chciała poddać się bez walki. Przystąpiła do trzeciego seta, lecz ból nie pozwalał jej na normalną grę. Ostatecznie przegrała 6:2, 5:7, 2:6. Nie dało się nie zauważyć, że to dla niej bardzo trudna sytuacja. Tymczasem płyną wieści w sprawie stanu jej zdrowia. Niestety, nie brzmią najlepiej.

Co ze zdrowiem Chwalińskiej? “Mówiła, że czuje skurcze w całym ciele”

Raz po raz w trakcie transmisji meczu na ekranie można było dostrzec boks Chwalińskiej. Obecni tam współpracownicy byli załamani. Nietęgie nastroje, w rozmowie z Arturem Gacem z Interii Sport, potwierdza menadżer Mai Piotr Szczypka.

“Nie wiem, co powiedzieć, naprawdę. Tak trudno znaleźć właściwie słowa. Jeszcze nigdy nie przeżyłem czegoś podobnego, żeby z piłki meczowej w taki sposób potoczyły się wydarzenia. To jest okropne uczucie, gdy ktoś bliski tak cierpi, a ty nie możesz mu pomóc… Tu już nawet nie chodzi o sport” – mówi.

Sygnalizuje, że Maja nie chciała zawieść kibiców, którzy tak licznie przyszli na jej mecz. Dlatego walczyła do końca.

“Od problemów ze stawem skokowym, gdy przewróciła się przy piłce meczowej, wszystko się zaczęło. Potem słyszałem, jak mówiła, że czuje skurcze w całym ciele. Więc nie wiadomo, czy to było powiązane ze sobą, czy nie” – opisuje.

Należy wypatrywać dalszych komunikatów. Teoretycznie Chwalińska ma w planach wystąpić jeszcze na Wimbledonie w deblu. Ma zagrać w duecie z Sinją Kraus z Austrii. Obecnie udział stoi pod dużym znakiem zapytania, o ile tak naprawdę już nie jest wykluczony.

Ugo Humbert – Zizou Bergs. Skrót meczu.

Iga Świątek wkracza na korty Wimbledonu, by bronić tytułu wywalczonego przed rokiem w epickim stylu. Niewykluczone, że na jej drodze stanie tym razem jedna z największych legend tenisa, Serena Williams. Amerykanka wraca do singlowej rywalizacji w Wielkim Szlemie po bisko czterech latach przerwy. Zapytana o zawodniczki, które z przyjemnością ogląda, wymieniła dwa nazwiska.

Iga ŚwiątekElla Ling/ShutterstockEast News

Trzy lata i dziesięć miesięcy. Tak długo nie widzieliśmy Sereny Williams w turnieju wielkoszlemowym jako singlistki. Ostatni w tej roli mecz rozegrała 3 września 2022 roku.

W III rundzie US Open amerykańska ikona uległa wówczas Australijce Ajli Tomljanović 5:7, 7:6(4), 1:6. Spotkanie trwało aż 3 godziny i 5 minut. W decydującym secie Williams obroniła pięć piłek meczowych.

Serena Williams wraca do wielkiej gry. Mówi o faworytkach. Ani słowa o Idze Świątek

Na konferencji prasowej w Londynie 44-letnia Williams chętnie odpowiadała na pytania dziennikarzy. Były lekkie i nie wymagały werbalnej gimnastyki. Czy śledziła na bieżąco wydarzenia w światowym tenisie, kiedy sama nie startowała?

– Śledziłam tenis cały czas. Naturalnie nie wszystkie mecze i nie wszystkie turnieje. Oglądałam głównie Wielkiego Szlema. Z dużym zainteresowaniem patrzę zawsze na grę Aryny Sabalenki. Uwielbiam ją za dynamikę na korcie. Bardzo lubię też Mirrę Andriejewą.

Legenda wymieniła dwa nazwiska, wskazując na Białorusinkę i Rosjankę. Iga Świątek, broniąca tytułu mistrzyni Wimbledonu, nie została zauważona. Ale niewykluczone, że… utytułowana Amerykanka dostrzeże walory najlepszej polskiej tenisistki już w najbliższą sobotę.

Tego dnia może dojść do pojedynku Świątek – Williams. Stawką będzie awans do 1/8 finału. Najpierw obie zawodniczki muszą jednak pokonać dwie pierwsze przeszkody.

Na kort wyjdą we wtorek. Polka zmierzy się z Amerykanką Taylor Townsend (14:30). Weteranka stanie z kolei naprzeciw Australijki Mayi Joint (18:00).

– Wiem, że żadna rywalka nie chciała trafić na mnie już w I rundzie – przyznaje bez fałszywej skromności Williams. – Nie jest to nic zaskakującego. To naturalne, że w turnieju wielkoszlemowym chcesz złapać rytm, zagrać najpierw z kimś, kogo znasz. W tej chwili nikt nie wie, jak bardzo mogła zmienić się moja gra i czego ode mnie oczekiwać.

Tymczasem na korcie zameldowała się już Maja Chwalińska. Relację live z jej pierwszego występu w Wimbledonie znajdziesz TUTAJ.
Tenisistka w sportowej koszulce i czapce z daszkiem zasłania twarz dłońmi, wyrażając silne emocje na korcie.

Iga ŚwiątekAFP
Kobieta w sportowym stroju na korcie tenisowym wykonuje gest pocałunku skierowanego do publiczności, w tle widoczny rozmyty tłum kibiców.

Aryna SabalenkaWilliam WestAFP
Tenisistka ubrana w czerwony strój sportowy i czarną czapkę z daszkiem, trzymająca rękę przed sobą i patrząca na nią podczas meczu na korcie tenisowym.

Mirra AndriejewaGreg BAKERAFP
Kobieta o długich, falowanych blond włosach z delikatnym makijażem, ubrana w czarny strój i srebrny łańcuszek, patrzy spokojnie w stronę aparatu. Tło jest ciemne, co eksponuje jej twarz i fryzurę.

Serena WilliamsJULIEN DE ROSAAFP

Iga Świątek: Taylor Townsend ma wyróżniający się styl i nie będzie to łatwa pierwsza runda

Sześć tygodnie temu, w ostatniej aktualizacji rankingu WTA przed startem Rolanda Garrosa, Maja Chwalińska i Mananchaya Sawangkaew zajmowały pozycje w drugiej setce rankingu WTA. I gdyby wtedy przyszło im się zmierzyć w kwalifikacjach w Paryżu, Polka byłaby pewnie faworytką, ale delikatną. Też z uwagi na jej wcześniejsze występy na mączce, choćby w Oeiras.

Jeden turniej wszystko jednak zmienił. Dziś na Maję patrzy cały tenisowy świata – sensacyjnym finałem w Paryżu awansowała na 21. miejsce w rankingu. Swoim stylem gry rozkochała kibiców, organizatorzy Wimbledonu podjęli decyzję, na którą pewnie miała wpływ presja otoczenia – dali Polce dziką kartę. W czym wielką zasługę miał też Victor Archutowski, były menedżer Agnieszki Radwańskiej.

W Paryżu Maja zawsze jednak grała jako typowy “underdog”, może poza pierwszymi dwoma rundami kwalifikacji, gdy rozbiła zawodniczki z Francji. A w Londynie to się zmieniło – dostała “20” w drabince, została rozstawiona, miała niezłe losowanie. Zgodnie z prawidłami, powinna dojść przynajmniej do trzeciego etapu.

Jej rywalka z Azji miała przewagę w zasadniczym elemencie – ograła się na trawie. W turnieju WTA 125 w Birmingham, później wtakim samym w Ilkley, wreszcie w kwalifikacjach Wimbledonu w Roehampton rozegrała aż dziewięć spotkań. A Polka – żadnego. Jedynie pokazowa potyczka z Magdą Linette w piątek była takim przetarciem w warunkach meczowych.

Wimbledon. Maja Chwalińska kontra Mananchaya Sawangkaew na Court 12. Stawką druga runda

Jeśli ktoś miał wątpliwości, czy Polka zasłużyła na “dziką kartę” do Londynu, to już pierwsze gemy te wątpliwości rozwiały. Maja w Paryżu czarowała – siłowemu tenisowi Zheng, Sznajder czy Andriejewej przeciwstawiała finezję, zmiany rytmu, kapitalne rotacje.

A teraz, na zupełnie innej nawierzchni, grała dokładnie tak samo.

Sawangkaew od początku starała się grać bardzo ofensywnie, przejmować inicjatywę, zaskakiwać Maję. A Polka znakomicie się ustawiała, przewidywała ruch rywalki, dobiegała do piłek, które większość dziewczyn w tourze dawno by odpuściła. Irytowało to jej rywalkę z Tajlandii, popełniała coraz więcej niewymuszonych błędów. I szybko, w drugim gemie, została przełamana.
Tenisistka w białej koszulce i czapce skoncentrowana podczas serwisu, zbliżenie na jej twarz i wyciągniętą rękę oraz widoczna lecąca piłka tenisowa.

Mananchaya Sawangkaew, Wimbledon 2026KIRILL KUDRYAVTSEV AFP

Polka pierwszy taki błąd popełniła pod koniec trzeciego gema, posłała smecza w siatkę, na równowagę. Po 18 minutach i tak jednak prowadziła 4:0, z dwoma przełamaniami. Za chwilę musiała bronić nawet break pointa, ale i tu poradziła sobie perfekcyjnie. Doszło do tego, że Mananchaya broniła się przed przegraniem inauguracyjnej partii 0:6.

Nie pomagały jej podwójne błędy serwisowe, ale dopięła swego, zapisała w końcu “jedynkę” na swoim koncie. A później “dwójkę”, zdołała bowiem przełamać w końcu serwis Polki, wytrzymując krosową wymianę i w odpowiedniej chwili zmieniając kierunek.

Set skończył się jednak wynikiem 6:2 dla Polki, choć musiało upłynąć kolejnych 10 minut. Azjatka grała nieco lepiej, wciąż miała tendencje do atakowania, ale popełniała mniej błędów. Mogła kilka razy doprowadzić do 3:5, Maja miałaby wtedy zapas tylko jednego przełamania. Nie udało się, po 44 minutach Chwalińska zapewniła sobie seta. Miały podobną ilość winnerów – Polka 11, Sawangkaew – 14. Ale te błędy okazały się kluczowe, zaledwie cztery po stronie Polki i aż 19 u Mananachayi.
Tenisistka w białym stroju dynamicznie odbijająca piłkę rakietą w trakcie meczu na zielonym korcie.

Maja ChwalińskaKIRILL KUDRYAVTSEV AFP

Niemniej ta końcówka seta pokazała, że wiele w tym starciu może się jeszcze wydarzyć. A Sawangkaew nie jest tenisistką, która zawczasu się poddaje. W finale kwalifikacji przegrywała z Oceane Dodin 5:5 i 3:5, broniła trzech piłek meczowych. A jednak zdołała odwrócić losy tego starcia.

Dziś w piątym gemie miała dwie szanse na przełamanie serwisu Polki, było 15-40. I wtedy Maja zagrała kilka kolejnych akcji tak, jak w najlepszych momentach swojego starcia w Paryżu z Dianą Sznajder. Mogło być 3:2 i serwis dla zawodniczki z Tajlandii, za chwilę było zaś 2:4. To Polka wywalczyła breaka. I była już na autostradzie do drugiej rundy. Do zapewnienia sobie 60 punktów do rankingu i solidnej wypłaty.

Pojawiły się drobne problemy w gemie numer siedem – tym razem zrobiło się 0-40. I wtedy Maja znów popisała się kapitalnymi zagraniami, choć trochę też pomogła rywalka, choćby przy ostatnim break poincie. Mananchaya miała inicjatywę w akcji, a jednak znów zatrzymała się na siatce.

A później Polka miała meczbola na 6:2, 6:2. I na moment zatrzymały się serca polskich kibiców. Maja się poślizgnęła, prawa noga wygięła się w stawie skokowym. Grymas na twarzy świadczył, że coś się delikatnie nadwyrężyło, być może któreś więzadło. Maja poprawiła buta, wróciła do gry, ale przegrała dwie kolejne akcje.

Poprosiła o pomoc fizjoterapeutyczną, niezbędna okazała się przerwa medyczna. Z opatrunkiem na stawie skokowym wróciła do gry, pozostało wygrać jeszcze gema. I dać ciału odpocząć na dwa dni. Tyle że pojawiły się problemy, Maja przegrała kolejne trzy akcje, znów zrobiło się 0-40. I tym razem Polka dała radę wyrównać. Nie dołożyła jednak dwóch brakujących do awansu punktów, to Tajlandka odrobiła kolejną stratę. I za moment serwowała po remis w drugiej partii.

Mowa ciała zawodniczki z Bielska-Białej pokazywała, że nie jest dobrze. Ale walczyła. Sawangkaew miała cztery szanse na 5:5. I tę ostatnią wykorzystała.

Mananchaya popełniała o wiele mniej błędów niż w pierwszej fazie spotkania, uderzała mniej ryzykownie, bo miała też świadomość, że Polka musi się oszczędzać. A Maja rozciągała nie tylko stopę, także biodro, pojawiły się kolejne kłopoty. I została znów przełamana, z 5:2 zrobiło się 5:6. A później 5:7, już bez większej walki.

Wydawało się, że w tej sytuacji Polka podda spotkanie. Tymczasem wzięła torbę, ruszyła do szatni na przerwę toaletową. Jeszcze wierzyła, że skoro pojawiła się taka szansa gry na “świętej trawie”, to nie można jej przedwcześnie kończyć.
Tenisistka w białym stroju wykonuje dynamiczny ruch rakietą podczas meczu na korcie.

Maja Chwalińska, Wimbledon 2026KENTARO TOMINAGAAFP

Sawangkaew długo musiała czekać na naszą zawodniczkę, ale Maja w końcu wróciła. Było jasne, że jeżeli uda jej się sprawić, by rywalka nie odskoczyła, to mecz potoczy się dalej. A jeśli seria Azjatki będzie trwała dalej, wydłuży się z tych pięciu kolejnych wygranych gemów do siedmiu czy ośmiu, to dalszy opór nie będzie miał większego sensu.

Chwalińska przerwała tę serię, wygrała gema otwarcia. Ale też już nie biegała z takim wigorem, trudno się dziwić. Za chwilę Polka wywalczyła breaka na 2:0, pojawiła się większa nadzieja na zwrot akcji. Namanchaya opanowała jednak sytuację, grała lżej, za to dokładniej. I Polka nie była w stanie już gonić piłki. Gdy przegrała gema na 2:4, wzięła ręcznik, przecierała twarz, być może też z łez. Było jasne, że na Court 12 cud się nie wydarzy.

Tajka wygrała 2:6, 7:5, 6:2. O trzecią rundę zagra z Alycią Parks lub Alicią Dudeney.
Młoda kobieta z długimi, jasnymi włosami w zielonej sportowej kurtce z logotypami Lotto i Orlen, stojąca na tle z rozmytymi emblematami.

Maja ChwalińskaTomasz Jastrzebowski/REPORTEREast News

Lewandowski w Chicago. “Kierunek odpowiedni dla niego”.