Najpierw telefon od Rafała Trzaskowskiego, a następnie konkretna pomoc wysłana prosto z Polski. Mer Kijowa i były mistrz świata w boksie Witalij Kliczko poinformował w mediach społecznościowych, że do stolicy Ukrainy dotarła niezwykle potrzebna w obecnych warunkach przesyłka z Warszawy. Sprzęt został już częściowo rozdysponowany, a przy tej okazji Kliczko wprost zwrócił się do prezydenta Warszawy oraz wszystkich Polaków, dziękując za okazane wsparcie.

Na Ukrainie wciąż trwa wojenny terror wywołany agresją rosyjskich wojsk Władimira Putina. W ostatnich tygodniach szczególnie nasilone stały się ataki na ukraińską infrastrukturę energetyczną. Ich skutki są dramatyczne – tysiące mieszkańców zostały pozbawione dostępu do prądu i ogrzewania, co jest wyjątkowo dotkliwe w warunkach zimowych. Bez ciepła i energii elektrycznej znalazły się m.in. szpitale, budynki mieszkalne, szkoły oraz obiekty kluczowe dla funkcjonowania państwa.

W obliczu tej sytuacji Polska po raz kolejny ruszyła z pomocą swojemu wschodniemu sąsiadowi. Wsparcie zostało udzielone w ramach akcji „Ciepło dla Ukrainy”, w ramach której zaplanowano przekazanie do Kijowa 90 agregatów prądotwórczych. O inicjatywie mówił jeszcze w drugiej połowie stycznia prezydent Warszawy Rafał Trzaskowski podczas konferencji zorganizowanej w stołecznych Wodociągach.

– Przekazujemy naszą pomoc dla Kijowa i wyrazy solidarności z narodem ukraińskim. Widzimy, co dzieje się u naszych sąsiadów. Putin bestialsko atakuje infrastrukturę krytyczną, przez co duża część Kijowa została odcięta od dostaw prądu. Rozmawiałem z Witalijem Kliczko i wiem, że ta pomoc jest teraz niezbędna. Dlatego 90 urządzeń wyruszy w drogę do Kijowa – zapowiadał wówczas Trzaskowski.

Jak się okazało, zapowiedziana przesyłka dotarła już do stolicy Ukrainy. O jej odbiorze poinformował sam mer Kijowa.

Pomoc z Warszawy dotarła do Kijowa. Witalij Kliczko dziękuje Rafałowi Trzaskowskiemu
Były mistrz świata w wadze ciężkiej federacji WBC, dziś pełniący funkcję mera Kijowa, przekazał szczegóły w najnowszym wpisie opublikowanym na Telegramie.

– Kijów otrzymał kolejne 31 generatorów od ratusza i gminy Warszawy. Pierwsza partia 59 urządzeń dotarła do stolicy Ukrainy w zeszły piątek. Łącznie otrzymaliśmy 90 generatorów z polskiej stolicy. Sprzęt został natychmiast przewieziony do wybranych dzielnic miasta i służy do zasilania budynków, w których wciąż występują problemy z przywróceniem ogrzewania – poinformował Kliczko.

Mer Kijowa przypomniał również, że dzień wcześniej zwrócił się do międzynarodowych partnerów o pilną pomoc w przezwyciężeniu kryzysu energetycznego.

– Prezydent naszego miasta partnerskiego, Warszawy, Rafał Trzaskowski, zadzwonił do mnie osobiście i zaoferował wsparcie. Polacy niezwłocznie zareagowali i wysłali potrzebny sprzęt – dodał były pięściarz.

W swoim wpisie Witalij Kliczko nie krył wdzięczności wobec Polski.

– Dziękuję prezydentowi Warszawy oraz naszym polskim przyjaciołom za tę niezwykle potrzebną pomoc w czasie kryzysu energetycznego. W najbliższym czasie spodziewamy się kolejnej partii generatorów, zakupionych ze środków charytatywnych zebranych przez Polaków – podsumował mer Kijowa.

Wielkoszlemowe emocje na kortach Australian Open już opadły, ale turniej w Melbourne wciąż pozostaje żywym tematem. Organizatorzy imprezy nie pozwalają o nim zapomnieć, publikując podsumowania i zestawienia nawiązujące do tego, co wydarzyło się podczas tegorocznej edycji. Przypomnijmy – w rywalizacji kobiet triumfowała Jelena Rybakina, a wśród mężczyzn najlepszy okazał się Carlos Alcaraz. Jedna z opublikowanych list wywołała jednak spore zdziwienie, bo zabrakło na niej Igi Świątek, choć jej słowa – przynajmniej w teorii – idealnie wpisywały się w ideę tego zestawienia.

Nie chodziło bowiem o ranking sportowy, lecz o listę „cytatów wartych zapamiętania”, które padły podczas Australian Open 2026. Jak czytamy na oficjalnej stronie turnieju, są to „refleksje, reakcje i rzadkie momenty, które zdołały uchwycić ducha AO 2026”. Wśród wyróżnionych wypowiedzi znalazły się m.in.:

– słowa Carlosa Alcaraza po triumfie, który pozwolił mu skompletować Karierowego Wielkiego Szlema:
„Nikt nie wie, jak ciężko pracowałem, by wywalczyć ten tytuł. Po prostu goniłem za tą chwilą”;

– gratulacje Novaka Djokovicia skierowane do Hiszpana po przegranym finale:
„Gratulacje, Carlos, za wspaniały turniej. To, co tutaj zrobiłeś, było… Mam wrażenie, że najlepsze słowa, by to opisać, to ‘historyczne’ i ‘legendarne’”;

– refleksje Jeleny Rybakiny na temat radzenia sobie z emocjami:
„Jaka jest najgorsza rzecz, która może się zdarzyć? Mój trener zawsze powtarza mi, że porażka, ale potem dostajesz kolejną szansę, by grać w następnym tygodniu. Mamy kilka Wielkich Szlemów, więc byłam skoncentrowana, ale nie zestresowana”;

– oraz przemyślenia Aryny Sabalenki:
„Dziś jesteś przegraną, jutro możesz być zwyciężczynią. Mam nadzieję, że w tym sezonie będę częściej triumfatorką niż przegraną”.

Co znamienne, na liście zabrakło wypowiedzi Igi Świątek, choć to właśnie jej słowa odbiły się najszerszym echem w światowych mediach podczas tegorocznego Australian Open. Polka wywołała prawdziwe poruszenie, komentując nagranie z udziałem Coco Gauff. Amerykanka została przyłapana przez kamery w chwili, gdy po niespodziewanej porażce z Eliną Switoliną dawała upust swoim emocjom.

– Pytanie brzmi, czy my jesteśmy tenisistkami, czy zwierzętami w zoo? One są obserwowane nawet przy wypróżnianiu. Byłoby miło mieć nieco prywatności. Nie zawsze chce się być tak uważnie obserwowanym – mówiła Świątek podczas konferencji prasowej.

Te słowa momentalnie obiegły sportowe media na całym świecie i wywołały szeroką dyskusję na temat granic prywatności zawodników. W końcu do sprawy odniósł się także dyrektor Australian Open, Craig Tiley, który w rozmowie z „Tennis Channel” przedstawił nieco inną perspektywę niż polska wiceliderka rankingu WTA.

– Mamy wiele obszarów, w których kamer nie ma. Pokoje trenerów, gdzie szkoleniowcy i zawodnicy mogą spokojnie pracować, szatnie, sale treningowe, gabinet pielęgnacyjny, pokoje do spania i odpoczynku – tam kamer nie ma. Na korcie centralnym, wokół niego oraz w korytarzach oczywiście są. Będziemy nadal przyglądać się tej sprawie i wsłuchiwać w głosy uczestników turnieju. Jednocześnie chcemy jednak, by kibic był jak najbliżej zawodnika. Wierzymy, że w ten sposób możemy podnieść ich wartość i sprawić, że fani pokochają ich jeszcze bardziej. Tą drogą zamierzamy podążać dalej – tłumaczył Tiley.

Brak słów Świątek w zestawieniu „cytatów wartych zapamiętania” nie przeszkodził jednak temu, by to właśnie jej wypowiedź stała się jednym z najbardziej komentowanych momentów całego Australian Open 2026.

Polityczne hasła na trybunach podczas meczów reprezentacji Polski od miesięcy budzą ogromne emocje. Kibice niejednokrotnie kierowali swoje ataki w stronę premiera Donalda Tuska, jednocześnie skandując nazwisko prezydenta Karola Nawrockiego. Do tych wydarzeń odniósł się teraz Mateusz Pilecki, przedstawiciel stowarzyszenia „To My Polacy”, które we wtorek oficjalnie zakończyło współpracę z Polskim Związkiem Piłki Nożnej. Jego stanowisko w tej sprawie nie pozostawia wątpliwości.

We wtorek obie strony – zarówno PZPN, jak i stowarzyszenie kibiców – poinformowały o zerwaniu dotychczasowej współpracy. Organizacja „To My Polacy”, odpowiedzialna w ostatnim czasie za zorganizowany doping na meczach kadry narodowej, wydała komunikat po spotkaniu z władzami federacji.

– Dziś o godzinie 10:30 odbyło się spotkanie z przedstawicielami PZPN w sprawie organizacji dopingu podczas meczów barażowych. Zostaliśmy poinformowani, że dalsza współpraca w obecnej formule nie będzie kontynuowana – przekazano w oficjalnym oświadczeniu.

Decyzja PZPN ma bezpośredni związek z wydarzeniami, do których doszło 14 listopada 2025 roku podczas meczu eliminacji mistrzostw świata 2026 Polska – Holandia na PGE Narodowym. Spotkanie zostało wówczas przerwane na kilka minut po rażącym naruszeniu regulaminu i wyjątkowo niebezpiecznych zachowaniach części kibiców. Chodziło m.in. o użycie materiałów pirotechnicznych oraz wrzucenie ich na murawę – w kierunku dzieci podających piłki, fotoreporterów oraz samych piłkarzy.

– Takie działania stanowiły bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia uczestników wydarzenia – tłumaczył PZPN w swoim komunikacie, podkreślając, że nie może tolerować podobnych incydentów.

W środę Mateusz Pilecki był gościem programu „Tylko Sport” na Kanale Sportowym. W trakcie rozmowy odniósł się nie tylko do kulis zakończenia współpracy z federacją, ale również do politycznych haseł i transparentów, które w ostatnich miesiącach pojawiały się na stadionach podczas meczów reprezentacji.

Współprowadzący program Dominik Piechota przytoczył pytanie jednego z widzów: – Dlaczego przenosiliście politykę na stadion? Szczuliście politycznych oponentów i inny elektorat. Po co? Czy to miało kogokolwiek jednoczyć, skoro jednoznacznie opowiadaliście się po jednej stronie sceny politycznej?

Odpowiedź Pileckiego była jednoznaczna i samokrytyczna. – Pełna zgoda. To jest moment, w którym musimy posypać głowę popiołem. Polityka nie powinna trafiać na stadion i nie powinno się jej mieszać do piłki nożnej. Futbol ma być świętem dla wszystkich – niezależnie od poglądów, sympatii partyjnych czy preferencji wyborczych. Tego typu przekazów powinno być jak najmniej, a najlepiej wcale – zadeklarował.

Jako przykład właściwego dopingu podał wyjazdowy mecz reprezentacji Polski z Maltą. – Tam nie padło ani jedno hasło polityczne. Każdy mógł się dobrze bawić i skupić wyłącznie na sporcie – zaznaczył.

W ostatnich miesiącach kibice kilkukrotnie skandowali imię i nazwisko prezydenta Karola Nawrockiego, m.in. podczas spotkań z Nową Zelandią i Finlandią na Stadionie Śląskim w Chorzowie. W przypadku meczu z Finlandią głowa państwa oglądała spotkanie bezpośrednio z trybun.

Z drugiej strony, obiektem regularnych ataków stał się premier Donald Tusk. Najostrzejsze incydenty miały miejsce podczas wyjazdowego meczu reprezentacji Polski z Litwą w Kownie. Z sektora zajmowanego przez polskich kibiców niósł się wówczas skandowany okrzyk: „Donald, matole! Twój rząd obalą kibole”.

Na tym jednak się nie skończyło. Pojawiły się także wulgarne hasła, transparent z napisem „Nie jesteś, nie byłeś, nie będziesz kibicem reprezentacji Polski”, a także kontrowersyjny wizerunek szefa polskiego rządu, który wywołał szeroką falę krytyki i komentarzy.

W turnieju WTA 500 w Abu Zabi najwyżej rozstawioną zawodniczką jest broniąca tytułu Belinda Bencić, natomiast numer „2” przypadł Jekaterinie Aleksandrowej. Rosjanka rywalizację rozpoczęła od starcia z Dajaną Jastremską. Było to kolejne ich bezpośrednie spotkanie – przed rokiem mierzyły się w finale turnieju w Linzu, gdzie górą była Aleksandrowa. Także tym razem Ukrainka nie zdołała się zrewanżować i ponownie została wyraźnie zdominowana. Dla Jastremskiej była to kolejna bolesna lekcja tenisa – podobnie jak w poprzednim sezonie, gdy w Indian Wells przegrała z Igą Świątek 0:6, 2:6.

Rok temu triumfatorką turnieju w Abu Zabi została Belinda Bencić, co odbiło się szerokim echem w świecie tenisa. Szwajcarka sięgnęła po tytuł zaledwie dziesięć miesięcy po narodzinach córki, udowadniając, że potrafi wrócić na najwyższy poziom w imponującym stylu. W tegorocznej edycji mistrzyni olimpijska z Tokio ponownie walczy o końcowy triumf. Dzięki wolnemu losowi w pierwszej rundzie rywalizację rozpocznie dopiero od drugiej, w której zmierzy się z Sonay Kartal.

Bencić, zajmująca 9. miejsce w rankingu WTA, jest w Abu Zabi rozstawiona z numerem „1”. Tuż za nią w drabince znalazła się Jekaterina Aleksandrowa, aktualnie 11. tenisistka świata. Rosjanka, podobnie jak Szwajcarka, również rozpoczęła turniej od drugiej rundy. Jej rywalką była Dajana Jastremska, sklasyfikowana na 43. pozycji w światowym zestawieniu. Ostatni raz obie zawodniczki grały ze sobą w 2025 roku w finale turnieju w Linzu i tam również lepsza okazała się Aleksandrowa.

Jastremska sezon rozpoczęła od dwóch zwycięstw w Brisbane, jednak później zanotowała bolesną porażkę w pierwszej rundzie turnieju w Adelajdzie, gdzie została zdeklasowana przez Katerinę Siniakovą 0:6, 1:6. Był to jej najsłabszy występ od ubiegłorocznego Indian Wells, gdy w zaledwie 66 minut przegrała z Igą Świątek 0:6, 2:6.

WTA Abu Zabi: szybkie rozstrzygnięcie w meczu Jastremska – Aleksandrowa

Początek środowego spotkania zapowiadał powtórkę jednej z dotkliwych porażek Ukrainki. Aleksandrowa od pierwszych gemów narzuciła swoje warunki, dwukrotnie przełamała rywalkę i szybko objęła prowadzenie 4:0. W piątym gemie Jastremska znalazła się na krawędzi kolejnej straty podania, jednak zdołała obronić trzy break pointy. Chwilę później odpowiedziała przełamaniem powrotnym, co mogło na moment wytrącić Rosjankę z rytmu.

Była to jednak tylko chwilowa poprawa gry Ukrainki. Aleksandrowa szybko odzyskała pełną kontrolę nad przebiegiem seta. Przy stanie 4:3 jeszcze raz musiała bronić się przed przełamaniem, ale wyszła z opresji i ostatecznie zamknęła partię wynikiem 6:3.

Drugi set był już całkowitą dominacją 11. rakiety świata. Aleksandrowa wygrała kolejne gemy bez większego wysiłku, ponownie przełamując bezradną rywalkę. Jastremska nie była w stanie nawiązać walki, a set zakończył się „bajglem” – 6:0. Całe spotkanie trwało zaledwie 70 minut, a Rosjanka zwyciężyła 6:3, 6:0.

W ćwierćfinale turnieju w Abu Zabi Jekaterina Aleksandrowa zmierzy się ze zwyciężczynią meczu Aleksandra Eala – Alaksandra Sasnowicz.

Definitywnie zakończyła się współpraca pomiędzy Polskim Związkiem Piłki Nożnej a kibicowskim stowarzyszeniem To My Polacy. Informację potwierdziły obie strony, a federacja przedstawiła szczegółowe uzasadnienie swojej decyzji. W komunikacie PZPN powrócił do wydarzeń z listopada, do meczu eliminacji mistrzostw świata Polska – Holandia, który – choć zakończył się remisem 1:1 – przeszedł do historii z powodów pozasportowych. Na trybunach obecny był wówczas prezydent Karol Nawrocki, na oczach którego doszło do poważnego skandalu.

Prezydent Nawrocki w ostatnich dniach intensywnie angażuje się w życie sportowe. Już wkrótce uda się do Włoch, gdzie jako głowa państwa będzie wspierał reprezentantów Polski podczas zimowych igrzysk olimpijskich Mediolan–Cortina 2026. Wcześniej spotkał się z olimpijczykami w Centrum Olimpijskim PKOl, wygłaszając emocjonalne i motywujące przemówienie.

– Gdyby ktoś rok temu powiedział, że zostanę prezydentem, też niewielu by w to uwierzyło. W każdej sekundzie waszego występu prezydent będzie z wami – podkreślił. – Jestem z was dumny, naród również jest z was dumny – dodał.

Nawrocki wielokrotnie zaznaczał swoje związki ze sportem i zamiłowanie do aktywności fizycznej. Od momentu objęcia urzędu regularnie pojawia się na najważniejszych imprezach sportowych w kraju. Jednym z takich wydarzeń był listopadowy mecz reprezentacji Polski z Holandią na PGE Narodowym. To właśnie wtedy doszło do incydentu, który dziś ma swój kolejny, istotny finał.

Ostateczna decyzja PZPN

Na spotkanie z Holendrami stowarzyszenie To My Polacy przygotowało patriotyczną oprawę, nawiązującą do obchodów Święta Niepodległości. Ostatecznie grafika nie została zaprezentowana na stadionie – służby porządkowe zablokowały możliwość wniesienia jej na trybuny. W sprawę zaangażował się wówczas prezydent Nawrocki. Z jego inicjatywy oprawa została później wyświetlona na fasadzie Pałacu Prezydenckiego, o czym informował rzecznik prezydenta Rafał Leśkiewicz.

Sam prezydent tłumaczył swoją decyzję w Radiu Wnet. – Widziałem tę oprawę i nie dostrzegłem w niej nic kontrowersyjnego. Był napis „Do boju Polsko”, był orzeł w zamkniętej koronie. Trudno mi zrozumieć, dlaczego takiej patriotycznej oprawy nie pozwolono zaprezentować podczas meczu reprezentacji – mówił.

Podkreślał również, że kibice, którzy angażują się w doping, przygotowują oprawy i finansują je z własnych środków, są integralną częścią społeczeństwa i powinni mieć możliwość manifestowania swojego przywiązania do kraju oraz drużyny narodowej.

Zerwanie współpracy

Tymczasem w poniedziałek media obiegła informacja o definitywnym zerwaniu współpracy pomiędzy PZPN a stowarzyszeniem To My Polacy. Jako pierwsi poinformowali o tym sami kibice.

– Dziś o godzinie 10:30 odbyło się spotkanie z władzami PZPN dotyczące zorganizowanego dopingu na meczach barażowych. Przekazano nam, że dalsza współpraca w obecnej formie nie będzie kontynuowana – napisano w mediach społecznościowych stowarzyszenia.

Niedługo później stanowisko potwierdził Polski Związek Piłki Nożnej w oficjalnym komunikacie. – Informujemy, że współpraca ze Stowarzyszeniem „To My Polacy” została definitywnie zakończona. Przedstawiciele organizacji zostali o tym poinformowani podczas spotkania z wiceprezesem PZPN Adamem Kaźmierczakiem w siedzibie federacji – czytamy.

Federacja jasno wskazała przyczyny tej decyzji. Jak podkreślono, była ona konsekwencją „skandalicznych i niebezpiecznych wydarzeń”, do których doszło podczas meczu Polska – Holandia 14 listopada 2025 roku. Chodziło o złamanie regulaminu i użycie środków pirotechnicznych przez grupę kibiców. Część odpalonych rac spadła na murawę, bezpośrednio zagrażając zdrowiu i życiu uczestników spotkania.

– Takie zachowania są absolutnie niedopuszczalne. Mecze reprezentacji narodowej powinny być świętem futbolu – bezpiecznym i przyjaznym dla wszystkich. Incydenty tego typu niosą ogromne ryzyko: od zagrożenia bezpieczeństwa, przez straty wizerunkowe, aż po realne niebezpieczeństwo utraty prawa do gry przy publiczności. Nie możemy na to pozwolić – podkreślił Adam Kaźmierczak.

– Reprezentacja Polski zasługuje na doping, który jednoczy, a nie dzieli – podsumował wiceprezes PZPN ds. organizacyjno-finansowych.

Oto pełna, mnno będzie ostatni rozdział w niezwykłej sportowej historii Aleksandry Mirosław. Mistrzyni olimpijska i rekordzistka świata we wspinaczce na czas zapowiedziała, że sezon 2026 będzie jej finałowym w zawodowej karierze. Decyzja zapadła świadomie, bez presji okoliczności i bez cienia przypadku. Głos w tej sprawie zabrał również jej mąż i trener, Mateusz Mirosław, który jasno tłumaczy, co naprawdę stoi za tym wyborem – i nie pozostawia miejsca na spekulacje.

Informacja pojawiła się nagle i dla wielu była kompletnym zaskoczeniem. We wtorek, 2 lutego, dokładnie w dniu swoich 32. urodzin, Aleksandra Mirosław ogłosiła publicznie, że kończy sportową karierę. Jak podkreśliła, bieżący sezon będzie jej ostatnim występem na arenie międzynarodowej.

„Myśl o tym pojawiła się w moim sercu wiele lat temu i z czasem coraz bardziej dojrzewała. Od dawna wiedziałam, jak chcę pożegnać się ze sportem – na szczycie, na własnych zasadach, po swojemu. Dziś, gdy kończę 32 lata, wiem, że to właściwy moment” – przekazała w mediach społecznościowych.

Mirosław zaznaczyła, że przed nią jeszcze kilka ważnych startów, które symbolicznie zamkną ten etap życia. Choć przestanie rywalizować na najwyższym poziomie, sport nadal pozostanie istotną częścią jej tożsamości. Zmieni się jedynie rola, jaką będzie w nim odgrywać.

Decyzja ta oznacza również, że Polka nie stanie do obrony złotego medalu podczas letnich igrzysk olimpijskich w Los Angeles w 2028 roku. Pożegnanie z kibicami nastąpi znacznie wcześniej i będzie miało wyjątkowy charakter. Jednym z najbardziej symbolicznych momentów mają być zawody Pucharu Świata w Krakowie, zaplanowane na 3–5 lipca. Ostatnim wielkim międzynarodowym akcentem w karierze Mirosław będą mistrzostwa Europy we francuskim Laval, które odbędą się pod koniec sierpnia 2026 roku.

Po ogłoszeniu decyzji głos zabrał Mateusz Mirosław – mąż Aleksandry i jednocześnie trener, z którym od lat tworzy jeden z najbardziej niezwykłych duetów w polskim sporcie. W rozmowie z „Przeglądem Sportowym” Onet podkreślił, że zakończenie kariery nie ma absolutnie nic wspólnego z problemami zdrowotnymi.

Jak zaznaczył, była to decyzja przemyślana i planowana od dawna. Świadomość zbliżającego się końca dawała im obojgu niezwykłą klarowność w codziennej pracy. Każdy trening, każdy start i każdy etap przygotowań miał szczególne znaczenie.

– Wiedzieliśmy, że ta droga dobiega końca. To sprawiało, że z każdego momentu wyciskaliśmy maksimum. Nie chcieliśmy zostawić ani jednej niewykorzystanej szansy. Ola przez całą karierę była profesjonalistką w najpełniejszym znaczeniu tego słowa – odpowiedzialną, świadomą swoich wyborów i konsekwentną. Taką samą dojrzałość widać w tej decyzji – tłumaczy Mateusz Mirosław.

Jak podkreśla, w sporcie bardzo często to kontuzje, ograniczenia fizyczne lub zewnętrzne okoliczności decydują o zakończeniu kariery. W tym przypadku jest inaczej. Aleksandra Mirosław odchodzi dokładnie wtedy, kiedy sama tego chce – jako spełniona zawodniczka, w zgodzie ze swoimi wartościami i poczuciem sensu.

Dla Mateusza Mirosława ta droga była czymś znacznie więcej niż tylko wspólną pracą sportową. Wyraża ogromną wdzięczność nie tylko za medale i rekordy, ale przede wszystkim za doświadczenie codziennego obcowania z determinacją, odwagą i nieustępliwością na najwyższym poziomie.

– Do końca życia będę wdzięczny za to, że mogłem być trenerem tak wybitnej sportsmenki, a jednocześnie tak autentycznego i dobrego człowieka. Najcenniejsze nie są dla mnie wyniki czy trofea, lecz świadomość, czym jest odwaga doprowadzona do samego końca – podsumowuje.

Historia Aleksandry i Mateusza Mirosławów zaczęła się w 2014 roku. Poznali się przy okazji projektu poświęconego lubelskim sportowcom. Z czasem wspólne rozmowy przerodziły się w relację prywatną, a następnie – trochę przez przypadek – także we współpracę treningową. To właśnie wtedy narodził się duet, który zrewolucjonizował światową wspinaczkę na czas.

– Ola zrobiła ze mnie prawdziwego trenera, a ja pomogłem jej stać się zawodniczką światowej klasy – wspominał Mateusz Mirosław w jednej z rozmów z PAP.

Dziś oboje wiedzą, że ta droga zmierza ku końcowi. Ale sposób, w jaki Aleksandra Mirosław żegna się ze sportem, tylko potwierdza jej wyjątkową pozycję – nie tylko jako mistrzyni, lecz także jako świadomej, dojrzałej i odważnej postaci polskiego sportu.

Jelena Rybakina zakończyła sezon 2025 w wymarzonym stylu, triumfując w WTA Finals, a nowy, 2026 rok rozpoczęła jeszcze mocniejszym akcentem – zwycięstwem w Australian Open. Kazaszka w ostatnich miesiącach wyraźnie wyrosła na największe zagrożenie dla dominacji Aryny Sabalenki, a jej pozycja w kobiecym tenisie zaczyna być nawet silniejsza niż Igi Świątek. Coraz wyraźniej widać to nie tylko w klasycznym rankingu WTA, ale także w zestawieniach opartych na sile gry. Według rankingu ELO prowadzonego przez TennisAbstract, Rybakina właśnie wyprzedziła Polkę, która spadła na trzecie miejsce.

Od 2022 roku Iga Świątek zbudowała w kobiecym tourze pozycję niemal niepodważalną. Przez długi czas jedyną tenisistką, która była w stanie regularnie rzucać jej wyzwanie, pozostawała Aryna Sabalenka. W ostatnich miesiącach układ sił zaczął się jednak zmieniać. Polka stopniowo traci dystans do Białorusinki, a na horyzoncie pojawiła się nowa, niezwykle groźna rywalka.

Kandydatek do rozbicia hegemonii duetu Świątek–Sabalenka było wiele. Przez lata najczęściej wskazywano Coco Gauff, jednak Amerykanka nie potrafiła utrzymać wysokiej formy przez dłuższy czas. Tymczasem Jelena Rybakina w ostatnich miesiącach imponuje regularnością, stabilnością i skutecznością na największych turniejach.

Kaszazka w ostatniej chwili wywalczyła awans do WTA Finals 2025, a następnie wykorzystała swoją szansę w pełni, sięgając po tytuł i pokonując w finale Arynę Sabalenkę. Znakomitą dyspozycję przeniosła na początek nowego sezonu. Podczas Australian Open 2026 straciła zaledwie jednego seta, a w decydującym meczu ponownie okazała się lepsza od Sabalenki.

Triumf w Melbourne przyniósł Rybakinie ogromne korzyści rankingowe. Awansowała na trzecie miejsce w klasyfikacji WTA, wracając tym samym na najwyższą pozycję w karierze. Jej strata do drugiej Igi Świątek stopniała do mniej niż 400 punktów, co sprawia, że w najbliższych tygodniach kolejność w czołówce może ulec dalszym zmianom.

Już teraz Rybakina wyprzedziła Polkę w rankingu ELO, który ma na celu jak najdokładniejsze odzwierciedlenie aktualnej siły gry. W zestawieniu TennisAbstract liderką pozostaje Aryna Sabalenka z dorobkiem 2224,6 punktu. Za jej plecami doszło jednak do przetasowania – Jelena Rybakina zgromadziła 2170,1 punktu i wskoczyła na drugie miejsce, spychając Igę Świątek na trzecią lokatę z wynikiem 2119,7. Tuż za Polką znajduje się Coco Gauff, która jako ostatnia z tenisistek w ścisłej czołówce przekroczyła granicę 2100 punktów.

Wszystko wskazuje na to, że rywalizacja w kobiecym tenisie wchodzi w nową fazę, a walka o dominację w 2026 roku może być bardziej otwarta i zacięta niż kiedykolwiek wcześniej.