Category: Uncategorized

Kamil Majchrzak pozostaje dziś największą nadzieją męskiego tenisa w Polsce i aktualnie zajmuje najwyższe miejsce spośród wszystkich naszych reprezentantów w rankingu ATP. Niestety, jego świetną passę przerwała kontuzja, której nabawił się podczas wielkoszlemowego US Open. Choć jeszcze niedawno imponował formą i odwrócił losy niezwykle dramatycznego meczu z Karenem Chaczanowem, teraz musi skoncentrować się na rehabilitacji i walce o powrót do pełni sił.

Droga Majchrzaka na szczyt i bolesne zatrzymanie

29-letni tenisista z Piotrkowa Trybunalskiego jest przykładem ogromnej determinacji. Kilka lat temu został niesłusznie zawieszony za doping, co sprawiło, że jego kariera niemal legła w gruzach. Musiał zaczynać od zera, grając w mniejszych turniejach i odbudowując ranking. Dziś widać, że jego praca i cierpliwość przynoszą efekty – w najnowszym zestawieniu ATP zajmuje 62. miejsce, wyprzedzając o dziesięć pozycji Huberta Hurkacza, który długo uchodził za najlepszego polskiego singlistę. Hurkacz zmaga się jednak z problemami zdrowotnymi i to właśnie Majchrzak stał się obecnie liderem naszego męskiego tenisa.

W Nowym Jorku kibice oglądali go w kapitalnej dyspozycji. Po przegraniu dwóch pierwszych setów w starciu z Chaczanowem, Majchrzak wykazał się niebywałym charakterem i odwrócił wynik meczu, wygrywając w super tie-breaku. Niestety, triumf ten okupił dużym wysiłkiem i urazem. W kolejnym meczu, przeciwko Leandro Riediemu, nie był już w stanie grać na swoim poziomie i przy stanie 3:5 w pierwszym secie musiał skreczować. Badania wykazały naderwanie mięśnia międzyżebrowego – kontuzję wyjątkowo kłopotliwą dla tenisisty.

„Jeszcze chwilę muszę poczekać” – najnowsze wieści o stanie zdrowia

Majchrzak od momentu US Open nie wrócił na kort. Jak sam przyznał w rozmowie z TVP Sport, cały czas przechodzi intensywną rehabilitację i jego organizm powoli reaguje na obciążenia.

– Nadal jestem w trakcie rehabilitacji. Jeszcze nie mogę normalnie grać w tenisa. Idzie to do przodu, ale na tym etapie mogę jedynie wracać do aktywności fizycznej. Na moment, w którym ponownie wezmę rakietę do ręki, muszę jeszcze chwilę poczekać – podkreślił 29-latek.

Co z powrotem na kort?

Tenisista żałuje, że nie będzie mógł wystąpić w Pucharze Davisa przeciwko reprezentacji Wielkiej Brytanii (12–13 września). W jego planach były także starty w azjatyckiej części sezonu – najpierw w turnieju ATP 250 w Chinach, później w Tokio. Te plany musiał jednak zweryfikować.

– Miałem zagrać w Davis Cup, ale to oczywiście zostało wykluczone. Później miał być turniej 250 w Chinach, ale to też odpadło. Wciąż walczymy o Tokio. Szanse są małe, ale nie zostało to jeszcze przekreślone. Celem głównym pozostaje jednak Szanghaj, który startuje za trzy tygodnie i mam nadzieję, że tam już zdołam zagrać – powiedział Majchrzak.

Turniej w Tokio rozpoczyna się 24 września, natomiast prestiżowa impreza w Szanghaju – 1 października. Występ w niej wydaje się obecnie najbardziej realnym scenariuszem, choć sam tenisista studzi oczekiwania i podkreśla, że priorytetem jest zdrowie.

Nadzieja dla polskiego tenisa

Powrót Majchrzaka na światowe korty jest niezwykle istotny nie tylko dla niego samego, ale także dla całego polskiego tenisa. W momencie, gdy Hubert Hurkacz zmaga się z problemami, a młodsze pokolenie dopiero przebija się do czołówki, to właśnie piotrkowianin daje kibicom powody do dumy.

Jeżeli uda mu się wrócić na kort w Szanghaju i utrzymać formę z ostatnich miesięcy, polscy kibice mogą liczyć na kolejne wielkie emocje. Wszystko jednak zależy od tego, jak szybko uda się zakończyć proces rehabilitacji i czy uraz żeber nie pozostawi długotrwałych problemów.

Reprezentacja Kataru to wciąż wielka niewiadoma dla polskich siatkarzy, jednak to właśnie egzotyczni rywale próbowali wykonać dodatkowy ruch przed poniedziałkowym spotkaniem obu drużyn w mistrzostwach świata. Katarczycy wyszli z nietypową propozycją, której Nikola Grbić jednak nie przyjął.

Grbić jasno o celu Polaków

Selekcjoner i jego zespół nie zamierzają owijać w bawełnę – faza grupowa ma być dla Biało-Czerwonych tylko przetarciem przed walką o medale. Plan minimum to trzy szybkie zwycięstwa nad Rumunią, Katarem i Holandią. Nawet jeśli o dwóch pierwszych przeciwnikach Polacy nie wiedzą zbyt wiele, to trudno sobie wyobrazić, by wicemistrzowie olimpijscy z Paryża i liderzy rankingu FIVB mogli mieć z nimi większe kłopoty.

Organizacyjne ograniczenia w Manili

Tegoroczne MŚ na Filipinach przejdą do historii – po raz pierwszy wystąpi w nich aż 32 reprezentacje. Skutkiem ubocznym jest olbrzymie obłożenie dwóch manilskich hal. Polacy fazę grupową rozegrają w Smart Araneta Coliseum, a w kolejnej części turnieju przeniosą się do SM Mall of Asia Arena. Treningi zostały skrócone z tradycyjnych 90 do 60 minut. – Tak długo, jak wszyscy mają równe warunki, nie mam z tym problemu – wyjaśnił Grbić.

Katarczycy chcieli sparingu

Właśnie ta ograniczona formuła zajęć sprawiła, że Katarczycy zaproponowali Polakom wspólny trening połączony z meczem towarzyskim. – Trenowali przed nami, więc zsumowanie zajęć dawałoby dwie godziny. Chcieli wykorzystać to na sparing z nami – relacjonował trener. Ostatecznie odmówił, podkreślając, że rywalizacja w systemie „sześciu na sześciu” wewnątrz kadry jest i tak trudniejsza niż gra kontrolna z Katarem. – Wolę skupić się na nas, niż na obserwowaniu przeciwników – zaznaczył.

Szacunek, ale i świadomość przewagi

Serbski szkoleniowiec wyjaśnił, że jego decyzja nie oznacza lekceważenia rywali. – Szacunek należy się każdemu, ale różnica poziomów jest oczywista. Jeśli będziemy serwować agresywnie, utrzymywać koncentrację w ataku i skutecznie pracować w bloku oraz obronie, to i bez szczegółowej analizy ich gry nasza jakość powinna wystarczyć – powiedział.

Podobnie wypowiedział się Tomasz Fornal. Przyjmujący przyznał, że nie śledzi na co dzień drużyn spoza czołówki, ale wie, że nawet niżej notowane ekipy przyjadą do Manili z ogromną ambicją. – Każdy będzie chciał się sprawdzić na tle Polski, każdy zagrać życiowy mecz. Dlatego podejdziemy do spotkań grupowych w pełni skoncentrowani. Ale też nie udawajmy – jeśli pokażemy swoją siatkówkę, nie mają z nami szans – podsumował.

Pierwszym przeciwnikiem Polaków w turnieju będzie w sobotę reprezentacja Rumunii. Choć analiza wideo jeszcze nie została przeprowadzona, to Fornal przypomniał, że zawodnicy z tego kraju grali niedawno w PlusLidze i prezentowali solidny poziom. Dlatego Biało-Czerwoni traktują każdy mecz poważnie, nawet jeśli faworyt w tej rywalizacji jest tylko jeden.

Aryna Sabalenka wzięła udział w rozmowie w The Jay Shetty Podcast, gdzie otwarcie opowiedziała o rywalizacji z Igą Świątek. – Fizycznie i psychicznie bardzo trudno jest utrzymać siłę i być przygotowanym na to, że piłka zawsze wróci – przyznała liderka światowego rankingu, wskazując Polkę jako jedną z dwóch zawodniczek, które stanowią dla niej największe wyzwanie.

Sezon pełen emocji i zwrotów akcji

Dla Sabalenki bieżący rok to pasmo sukcesów, choć długo brakowało jej upragnionego wielkoszlemowego triumfu. W styczniu zatrzymała ją w finale Australian Open Madison Keys, w czerwcu w decydującym meczu Roland Garros lepsza była Coco Gauff, a Wimbledon zakończyła na półfinale po porażce z Amandą Anisimovą. Dopiero podczas US Open dopięła swego – sięgnęła po tytuł, rewanżując się Amerykance za wcześniejszą przegraną w Londynie.

„Największe wyzwanie fizyczne? Dwa nazwiska”

W trakcie podcastu Sabalenka została zapytana, które rywalki najbardziej dają jej się we znaki pod względem fizycznym. Nie miała wątpliwości i natychmiast wskazała dwie tenisistki – Igę Świątek i Coco Gauff.

– Coco i Iga to największe wyzwanie fizyczne. Obie świetnie się poruszają. Czasem budujesz punkt i masz świadomość, że przeciwko innej przeciwniczce taki atak zakończyłby wymianę, a z nimi trzeba często zaczynać wszystko od nowa. To ogromny wysiłek – wyjaśniła Białorusinka.

– Niełatwo jest utrzymać energię i psychicznie przygotować się na to, że każda piłka wróci. Trzeba być niezwykle odpornym, aby sprostać takiej intensywności – dodała.

Trzy dominatorki kobiecego tenisa

Sabalenka, Świątek i Gauff od miesięcy uznawane są za ścisłą czołówkę światowego tenisa, co potwierdza ranking WTA – zajmują w nim trzy pierwsze miejsca, a każda z nich ma już na koncie tytuł wielkoszlemowy w tym sezonie.

Paradoks polega jednak na tym, że mimo pozycji liderki rankingu i najlepszych ogólnych wyników, Sabalenka ma ujemny bilans meczów zarówno ze Świątek, jak i z Gauff. Z Polką zmierzyła się trzynaście razy – wygrała pięciokrotnie, przegrała osiem. Z kolei w pojedynkach z Amerykanką również ma na koncie pięć zwycięstw, ale aż sześć razy musiała uznać jej wyższość.

Iga Świątek szykuje się do swojego premierowego występu na kortach w Seulu. Polska liderka światowego tenisa będzie główną faworytką do zwycięstwa, zwłaszcza że w stolicy Korei zabraknie wielu czołowych zawodniczek. Co więcej, z gry wycofała się także jej ostatnia pogromczyni – powodem jest kontuzja.

Po świetnych rezultatach na Wimbledonie oraz w Cincinnati Świątek jechała na US Open jako jedna z kandydatek do tytułu. Udowodniła formę, gładko odprawiając w pierwszej rundzie Emilianę Arango 6:1, 6:2, a następnie notując trzy kolejne zwycięstwa. Kibice byli przekonani, że powtórzy sukces sprzed trzech lat. Niespodziewanie zatrzymała ją jednak Amanda Anisimowa, którą Polka kilka tygodni wcześniej rozbiła w finale Wimbledonu 6:0, 6:0. Po porażce Świątek spotkała się z falą krytyki, zwłaszcza za swoje zachowanie podczas konferencji prasowej.

Dobra wiadomość dla Świątek – Anisimowa nie zagra w Seulu

Iga zagra w turnieju WTA 500 w Seulu, co potwierdziła jeszcze w maju. – To będzie coś wyjątkowego. Słyszałam wiele dobrego o Korei i nie mogę się doczekać, by was poznać i zaprezentować się przed tamtejszymi kibicami – mówiła. Początkowo jedyną zawodniczką z TOP 10, która miała tam rywalizować obok Polki, była właśnie Anisimowa. Ostatecznie jednak Amerykanka ogłosiła, że rezygnuje z występu. Jak przekazali organizatorzy, uraz kostki odniesiony podczas meczu w Nowym Jorku zmusił ją do wycofania się z zawodów. Najwyżej rozstawioną tenisistką w Seulu będzie więc Jekaterina Aleksandrowa (11. WTA).

Anisimowa w ostatnich miesiącach imponuje formą i awansowała już na czwarte miejsce w światowym rankingu. Legendarny John McEnroe podkreśla jednak, że jeszcze długo nie przebije się przed duet Sabalenka–Świątek. – Na razie nie spodziewam się większych zmian na szczycie. Nadal najlepiej prezentują się Sabalenka i Świątek, a wszystko zależy od ich dyspozycji – ocenił. Jednocześnie dodał, że Amerykanka ma ogromny potencjał. – Śledzę jej karierę od dawna. Będę zdziwiony, jeśli przy obecnym poziomie gry nie sięgnie po tytuł wielkoszlemowy – zaznaczył.

Turniej w Seulu rozpocznie się w poniedziałek 15 września i potrwa tydzień. Niewykluczone, że zaraz po nim Świątek uda się do Chin, gdzie planowane są jej starty w Pekinie oraz Wuhan.

Od momentu, gdy Aryna Sabalenka wspięła się na tenisowy szczyt, wielokrotnie pytano ją o wojnę w Ukrainie. Zazwyczaj jednak unikała jednoznacznych odpowiedzi, a już na pewno nie potępiała działań Rosji wprost. Po triumfie w US Open udzieliła jednak wywiadu amerykańskiemu podcasterowi Jay’owi Shetty’emu, w którym – choć nie padło bezpośrednie pytanie o Ukrainę – w końcu zdradziła swój prawdziwy stosunek do wojny.

Wizerunek Sabalenki od lat obciążony jest jej relacjami z białoruskim reżimem. Czterokrotna mistrzyni wielkoszlemowa przez długi czas utrzymywała dobre kontakty z Aleksandrem Łukaszenką. Pojawiała się u jego boku publicznie, słyszała z jego ust liczne pochwały, gościła na spotkaniach w Mińsku. W 2020 roku podpisała nawet list poparcia dla dyktatora, gdy brutalnie tłumił protesty w kraju.

Zmiana przyszła dopiero po wybuchu wojny w Ukrainie, w której Białoruś wspiera Rosję. Wtedy Sabalenka zaczęła przyznawać, że nie identyfikuje się już z Łukaszenką. – Jej odejście od poparcia Łukaszenki nastąpiło dopiero niedawno, i to głównie w sferze słownej. Wcześniej mu wierzyła i ufała – tłumaczył w 2023 roku dla Sport.pl białoruski dziennikarz Aleksandr Putiła. Mimo tego Sabalenka nigdy wprost nie potępiła wojny tak, jak zrobiły to inne zawodniczki – chociażby Iga Świątek czy reprezentująca Australię Daria Kasatkina.

Po ostatnim triumfie w Nowym Jorku Sabalenka znów zabrała głos. W podcaście Shetty’ego została zapytana, jakie prawo wprowadziłaby, gdyby miała taką możliwość. Tym razem nie uciekła od odpowiedzi. – Chciałabym, żeby wszystkie spory rozwiązywano przy stole rozmów. Bez wojen, bez konfliktów. Usiądźcie, rozmawiajcie i nie wychodźcie, dopóki nie znajdziecie porozumienia. To uratowałoby wiele żyć. Właśnie tego teraz potrzebuje świat – powiedziała Białorusinka. To prawdopodobnie jej najmocniejsze dotąd słowa przeciwko wojnie, choć pytanie nie odnosiło się bezpośrednio do sytuacji w Ukrainie.

Przed Sabalenką końcówka sezonu zapowiada się intensywnie. W planach ma jeszcze dwa duże turnieje rangi WTA 1000 – w Pekinie i Wuhan. W tym drugim będzie bronić aż tysiąca punktów rankingowych za zeszłoroczny triumf. Na starcie w Wuhan na pewno pojawi się także Iga Świątek. Sabalenka ma już zagwarantowany udział w kończących sezon WTA Finals w Rijadzie – imprezie, której jeszcze nigdy nie udało jej się wygrać.

Julia Szeremeta po raz kolejny udowodniła, że potrafi walczyć do końca i wytrzymywać presję. Po niezwykle wymagającym ćwierćfinale mistrzostw świata awansowała do strefy medalowej, co oznacza dla niej co najmniej brąz. Sama jednak jasno podkreśla – jej celem jest złoto.

Radość i niespodziewana scena po walce

Tuż po zakończeniu pojedynku, w tunelu za halą, zawodniczkę i jej sztab zaczepił reporter TVP Sport Piotr Jagiełło. – Wykończą mnie te boksy – żartował, zwracając się do polskiej ekipy. Na nagraniu, które później opublikował, widać było ogromną radość Szeremety. W przypływie euforii pięściarka niespodziewanie wskoczyła na operatora Szymona Wodzickiego i mocno go wyściskała. – Niedźwiadek! – krzyknęła, biegnąc w jego stronę.

Trudny początek, mocny finisz

W rozmowie z TVP Sport Szeremeta przyznała, że pojedynek wcale nie układał się po jej myśli od samego startu. – Pierwsza runda przegrana, a ja lubię zaczynać od zwycięstwa i później spokojnie kontrolować walkę. Musiałam jednak zachować zimną krew i nie dać się ponieść emocjom, bo rywalka mogłaby mnie skontrować. Wytrzymałam i odwróciłam losy starcia – tłumaczyła.

Decydująca okazała się trzecia runda. – Po drugiej chciałam od razu poznać punktację, to dla mnie bardzo ważne. Prowadziłam 3:2, więc wiedziałam, że muszę przekonać jeszcze kilku sędziów. W trzeciej rundzie starałam się wchodzić na jej ciosy i natychmiast kontrować prostym tylną ręką. To mogło przechylić szalę zwycięstwa – analizowała.

Medal już jest, ale apetyt rośnie

Dzięki wygranej Polka zapewniła sobie minimum brązowy medal mistrzostw świata. Sama jednak traktuje to jako etap w drodze po najwyższy cel. – Jestem dumna z siebie i z dziewczyn z kadry. To dla mnie ważny moment, bo moja historia na mistrzostwach świata dopiero się pisze. Mam nadzieję, że wrócimy do kraju ze złotem i pokażemy, że Polska ma mocną drużynę – podkreśliła.

Emocje i stres przed wielką stawką

Choć zwykle uchodzi za zawodniczkę odporną psychicznie, przyznała, że tym razem czuła dodatkowe napięcie. – Miałam lekki stresik, a to mi się rzadko zdarza. Przede mną była przecież walka o medal, a sparing przed turniejem nie poszedł najlepiej. Na szczęście w ringu potrafiłam zachować spokój i opanować emocje – mówiła.

https://x.com/KrolJagiello/status/1965842500247261433?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1965842500247261433%7Ctwgr%5Ef873db0289d430ac9dd70118c8ba327df58fd6e6%7Ctwcon%5Es1_c10&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.sport.pl%2Fboks%2F76499232243242szeremeta-nagle-ruszyla-na-dziennikarza-alez-sceny-po-walce.html

Walka o finał

W półfinale Julia Szeremeta stanie naprzeciw Kolumbijki Valerii Arboledy Mendozy. Pojedynek odbędzie się w piątek 12 września, a dzień później – w przypadku wygranej – Polka zawalczy o złoto mistrzostw świata.

Ćwierćfinałowy pojedynek Julii Szeremety z Kariną Ibragimową zaczął się dla Polki w dramatycznych okolicznościach. Już na początku Kazaszka zaskoczyła ją mocnym ciosem i posłała na deski. Wicemistrzyni olimpijska nie poddała się jednak presji – pokazała charakter i ogromną wolę walki. Odwróciła losy starcia i ostatecznie triumfowała na punkty, zapewniając sobie medal mistrzostw świata!

Polska pięściarka wcześniej świetnie weszła w turniej, pewnie pokonując w pierwszej walce Chinkę Yan Cai 5:0. W ćwierćfinale czekało ją jednak zdecydowanie większe wyzwanie – Ibragimowa to niezwykle doświadczona rywalka, mająca na koncie aż trzy krążki mistrzostw świata: brąz z 2018 roku w wadze do 60 kg, brąz z 2022 roku w kategorii 57 kg oraz srebro wywalczone w 2023 roku w Nowym Delhi.

Choć początek nie zwiastował sukcesu, Szeremeta szybko odzyskała równowagę. Mimo że po mocnym ciosie rywalki wylądowała na deskach, nie dała się wyliczyć i kontynuowała walkę w swoim charakterystycznym stylu – z opuszczoną gardą i dużą ruchliwością w ringu. W pierwszej rundzie miała jednak problem z przebiciem się przez obronę wyższej przeciwniczki, a jej uderzenia częściej mijały cel niż dochodziły do głowy Ibragimowej.

W drugiej rundzie Polka wyraźnie przyspieszyła i zaczęła skutecznie skracać dystans, niwelując przewagę wzrostu i zasięgu rąk Kazaszki. Dzięki temu trzech z pięciu sędziów wskazało na jej zwycięstwo w tym starciu. Decydująca, trzecia odsłona była bardzo chaotyczna – momentami walka bardziej przypominała zapasy, bo obie zawodniczki często lądowały na deskach po wzajemnych przepychankach. Choć Ibragimowa trafiała celniej, to Szeremeta prowadziła akcję i zdołała przekonać arbitrów. Ci punktowali jednogłośnie dla Polki w trzeciej rundzie (5:0), a w całej walce przyznali jej zwycięstwo 3:2.

Dzięki temu Julia Szeremeta została trzecią reprezentantką Polski, która w Liverpoolu sięgnęła po medal mistrzostw świata! W półfinale, który odbędzie się 12 września o godzinie 19:00, zmierzy się z Kolumbijką Arboledą Mendozą.

Reprezentacja prowadzona przez trenera Tomasza Dylaka spisuje się w Liverpoolu znakomicie. Jeszcze przed ćwierćfinałem Szeremety swoje walki wygrały jej koleżanki z drużyny – Aneta Rygielska (60 kg), która pokonała Ayakę Taguchi, oraz Agata Kaczmarska (+80 kg), która sensacyjnie rozprawiła się z aktualną mistrzynią świata, Yilian Zhan. Obie odniosły pewne zwycięstwa 5:0, co podkreśla świetną formę polskiej ekipy na tegorocznych MŚ.

 

Julia Szeremeta z medalem mistrzostw świata! „To był prawdziwy thriller”

Julia Szeremeta znów udowodniła, że jest zawodniczką z charakterem i stalowymi nerwami. Wicemistrzyni olimpijska z Paryża w ćwierćfinale mistrzostw świata w Liverpoolu przeżywała prawdziwy rollercoaster emocji. Po dramatycznym początku, gdy w pierwszej rundzie znalazła się na deskach, potrafiła się podnieść i odwrócić losy pojedynku z utytułowaną Kariną Ibragimową z Kazachstanu. Sędziowie wskazali jej zwycięstwo 3:2, a to oznacza, że Polka zapewniła sobie co najmniej brązowy medal.

Już sama dramaturgia tego pojedynku sprawiła, że kibice i eksperci długo będą go wspominać. „Co za thriller!”, „Człowiek prawie zszedł na zawał!”, „Zrobiła to w wielkim stylu” – to tylko niektóre z komentarzy, jakie pojawiły się w sieci tuż po końcowym gongu.

---

Od upadku do triumfu

Ćwierćfinał w kategorii do 57 kilogramów rozpoczął się dla Polki najgorzej, jak tylko mógł. Ibragimova, trzykrotna medalistka mistrzostw świata, już w pierwszej odsłonie zadała celny cios, po którym Szeremeta znalazła się na deskach. Wydawało się, że walka może zakończyć się przed czasem. Jednak to właśnie w takich momentach objawia się prawdziwy mistrzowski charakter.

W drugiej rundzie Polka zaczęła odrabiać straty, stopniowo skracając dystans i neutralizując przewagę lewej ręki Kazaszki. Sędziowie zapisali tę część na jej korzyść w stosunku 3:2. W decydującej, trzeciej rundzie Szeremeta nie pozostawiła już żadnych wątpliwości – wszyscy arbitrzy jednogłośnie wskazali ją jako zwyciężczynię.

---

Eksperci zachwyceni: „Wyszarpała to zwycięstwo”

Łukasz Gagaska nie krył emocji po werdykcie:
– Julia Szeremeta w półfinale mistrzostw świata w Liverpoolu! To już trzeci medal dla Polski. Przyznam szczerze, że nerwy przed ogłoszeniem wyniku były ogromne. O wszystkim zadecydowała trzecia runda. Brawo, Julia!

Piotr Jagiełło z TVP Sport podkreślał, że Polka musiała gonić wynik:
– Trzeba było odrabiać straty i Julka zrobiła to w wielkim stylu. Rywalka to przecież trzykrotna medalistka mistrzostw świata. Co za horror!

Profil RingBlog.pl relacjonował niemal na żywo:
– Julia nie weszła dobrze w pierwszą rundę, Ibragimova skutecznie punktowała przednią ręką. Druga odsłona to już poprawa – 3:2 dla Szeremety. Trzecią rundę wygrała u wszystkich sędziów. Odrobiła to i wyszarpała! To jest właśnie znak mistrzów. Człowiek prawie zszedł na zawał…

Mateusz Hencel również nie szczędził pochwał:
– Co za thriller! Julka Szeremeta wyrwała tę walkę w spektakularnym stylu. Ibragimova była niezwykle trudna do boksowania, ale nasza zawodniczka znakomicie rotowała pozycją i odnalazła sposób, by ją przełamać. Mamy już trzy medale mistrzostw świata – co za historia!

---

„Boks jest piękny i cholernie trudny”

Na koniec warto przytoczyć słowa Artura Czaplińskiego, który jeszcze przed pojedynkiem zwracał uwagę na wyjątkowy dzień dla polskiego boksu:
– Dziś w Liverpoolu jeden z najważniejszych dni dla naszego boksu olimpijskiego od dekad. Siedem ćwierćfinałów, każda wygrana to medal. Każda walka ma swoją historię. Boks jest piękny, ale i cholernie trudny. Dlatego go kochamy!

---

Julia Szeremeta udowodniła, że jest nie tylko medalistką olimpijską, ale również zawodniczką, która potrafi podnieść się w najtrudniejszym momencie i odwrócić losy walki. Teraz przed nią półfinał i szansa, by powalczyć o jeszcze więcej niż brąz. Bez względu na dalszy rozwój wydarzeń, już teraz zapisała kolejny wspaniały rozdział w historii polskiego boksu.

Iga Świątek uchodziła za jedną z największych faworytek tegorocznego US Open. Choć początkowo wszystko układało się po jej myśli, to jednak w ćwierćfinale niespodziewanie zatrzymała ją Amanda Anisimova. Polka musiała wówczas zmierzyć się z falą krytyki, zarówno za samą porażkę, jak i późniejsze zachowanie na konferencji prasowej. Mimo to jej dokonania i potencjał wciąż budzą zachwyt legend światowego tenisa. Jeden z nich, słynny trener Rick Macci, nie ukrywa podziwu dla Świątek. – Nie mam żadnych wątpliwości, że wkrótce zostanie numerem jeden – podkreślił.

Forma Igi w ostatnich tygodniach była imponująca – najpierw triumfowała w Wimbledonie, a następnie w prestiżowym turnieju w Cincinnati. Nic więc dziwnego, że w Nowym Jorku wymieniano ją w gronie głównych kandydatek do zwycięstwa. Tym większym zaskoczeniem okazała się ćwierćfinałowa przegrana z Anisimovą, którą zaledwie kilka tygodni wcześniej Polka zdominowała w londyńskim finale, nie oddając jej nawet gema.

Choć po tym spotkaniu pojawiło się wiele krytycznych głosów, legendy tenisa nie tracą wiary w 23-latkę. John McEnroe podkreśla, że Świątek wciąż prezentuje wysoki poziom. – Iga rozegrała w Nowym Jorku świetny turniej. Miała chwilę słabości, ale w ostatnich miesiącach udowodniła, że ten trudniejszy okres jest już za nią – zaznaczył były mistrz.

Jeszcze dalej w swoich komplementach poszedł Rick Macci, który w przeszłości pracował m.in. z Marią Szarapową i siostrami Williams. Amerykanin od dawna określa Świątek przydomkiem Punisher. – Punisher jest gotowa sięgnąć nieba, wznieść się na wyższy poziom i latać – powiedział, szczególnie chwaląc jej fenomenalną pracę nóg i ruch po korcie. – Iga ma ogromne ambicje i nie mam wątpliwości, że wkrótce obejmie prowadzenie w rankingu – dodał na platformie X.

Macci nie po raz pierwszy tak wysoko ocenił Polkę. Już wcześniej zwracał uwagę na jej wyjątkową odporność psychiczną. – Jej umysł jest z granitu. To jedna z najsilniejszych mentalnie zawodniczek od czasów Sereny Williams. W Wimbledonie, kiedy dopadła rywalkę, była jak polski pitbull – nie odpuszczała – pisał podczas londyńskiego turnieju.

Na razie nie wiadomo jeszcze dokładnie, kiedy Świątek wróci do gry. Najprawdopodobniej jej kolejnym startem będzie turniej WTA 500 w Seulu, co zapowiedziała już w maju. Następnie planowane są występy w Chinach – w Pekinie oraz Wuhan.

https://x.com/RickMacci/status/1965661446261424258?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1965661446261424258%7Ctwgr%5E77898442e5b951af1e421fd04354f97b0c2ae924%7Ctwcon%5Es1_c10&ref_url=https%3A%2F%2Fwww.sport.pl%2Ftenis%2F76498732241522nie-mam-watpliwosci-oto-co-slynny-trener-szarapowej-wrozy.html

 

Jeszcze do niedawna Maria Sakkari należała do ścisłej czołówki kobiecego tenisa, a dla Igi Świątek była wyjątkowo wymagającą rywalką. Dziś jednak Greczynka jest jedynie cieniem dawnej siebie, a jej występ w I rundzie turnieju WTA 500 w Guadalajarze pokazał dobitnie, jak głęboki kryzys przeżywa. Sakkari poniosła bolesną porażkę z zawodniczką niżej notowaną w rankingu WTA.

Z postrachu Świątek do tenisistki w kryzysie

Jeszcze dwa lata temu grała w prestiżowych WTA Finals i uchodziła za jedną z najgroźniejszych przeciwniczek Świątek. Teraz pozostaje jej jedynie wspominać dawne sukcesy. Obecnie plasuje się na 55. miejscu w rankingu WTA, a bieżący sezon jest pierwszym od 2020 roku, w którym nie zdołała awansować do żadnego finału. W całym 2025 roku tylko w trzech turniejach udało jej się wygrać więcej niż jeden mecz w głównej drabince. Po przyzwoitym, choć nie spektakularnym, występie w US Open (III runda, porażka z Beatriz Haddad Maią), Greczynka udała się do Guadalajary. Miała powody, by tam jechać – w 2023 roku to właśnie w Meksyku świętowała jeden z największych triumfów w karierze. Tym razem jednak skończyło się na sportowej kompromitacji.

Upokorzenie w Guadalajarze

Rywalką Sakkari była 22-letnia Francuzka Elsa Jacquemot, notowana na 83. miejscu w rankingu WTA. Choć na papierze to Greczynka uchodziła za faworytkę, na korcie role szybko się odwróciły. Pierwszy set skończył się jeszcze stosunkowo łagodnie – Sakkari urwała dwa gemy, ale ani razu nie wywalczyła sobie szansy na przełamanie.

Prawdziwy dramat rozegrał się jednak w drugiej partii. Tam Sakkari praktycznie nie istniała. Wygrała jedynie dziesięć wymian i nie zdobyła ani jednego gema. Set trwał zaledwie 27 minut i zakończył się wynikiem 6:0 dla Francuzki. Cały mecz zamknął się w 76 minutach, a Jacquemot awansowała do 1/8 finału, gdzie zmierzy się z Elise Mertens.

Dla Sakkari to kolejny bolesny sygnał, że jej forma niebezpiecznie szybkuje w dół. Z tenisistki, która jeszcze niedawno potrafiła eliminować najlepsze zawodniczki świata, dziś została zawodniczka walcząca z własnymi słabościami i coraz częściej ponosząca upokarzające porażki.