Donald Trump i klata Rejtana – “To ja” Andrzeja Dudy

Najbardziej mnie urzekł w tej książce pozornie banalny tytuł. Ileż on ma znaczeń. Tak, to on, facet z okładki, prezydent Polski przez 10 lat, postać już dziś historyczna. Ale to nieco chełpliwe “to ja” ma inne znaczenie. To byłem ja, Andrzej Duda, a nie tylko kolejne rządy. To ja tę politykę prowadziłem i osiągnąłem rzeczy, o których piszę. Szczególnie w obszarze bezpieczeństwa, Andrzej Duda faktycznie ma się czym pochwalić.

 

– O co chodzi temu gościowi, który leży i pokazuje klatę – zapytał Donald Trump, wskazując na obraz.

 

– To nasz bohater Tadeusz Rejtan, protestuje przeciwko zgodzie na rozbiór Polski – odparł Andrzej Duda. Chwilę po tym Trump zwrócił uwagę Dudzie, że do Polski statki ze skroplonym LNG mogłyby popłynąć także z USA.

 

– Jeśli zaproponujecie dobrą cenę – odparł Duda.

 

Churchill mawiał, siadając do swoich wspomnień, że historia będzie dla niego łaskawa, bo sam ją opisze. Ten nie tylko polityczny, ale i literacki geniusz, a zarazem król autopromocji, stał się wzorcem dla wielu pokoleń przywódców i polityków starających się, by zostali zapamiętani tak, jak oni tego chcą, albo po prostu po to, by nie zapomniano o ich zasługach. Dołączył do nich prezydent Andrzej Duda, który właśnie opublikował swoje wspomnienia zatytułowane “To ja”, a teraz z godnym podziwu zapałem intensywnie je promuje.

 

Jeśli ktoś liczy na to, że czytając wejdzie w świat porachunków, brudów polityki, sztuki robienia kiełbasy, by nawiązać do słynnego porównania Bismarcka, to się zawiedzie. Jeśli jednak chce poznać sporą część kulisów i okoliczności decyzji politycznych i zobaczyć, jaką rolę odegrał ten właśnie prezydent, będzie zadowolony.

 

“To ja” dobrze się czyta i wydaje się opowieścią dość szczerą, choć, jak przystało na tego rodzaju literaturę – autopromocyjną.

 

“To ja” i “to my”

 

Lech Kaczyński, wojna na Ukrainie (w tym relacje z Wołodymyrem Zełenskim), Donald Trump. To trzy dla mnie najważniejsze i najciekawsze wątki książki zawarte w nazwiskach. W nich wszystkich Andrzej Duda odegrał niebagatelną rolę. Duda prowadzi nas przez meandry trudnych, zmiennych relacji z żywiołowym Zełenskim i zaskakująco wręcz bliskich relacji z Donaldem Trumpem, wiecznie traktującym rzeczywistość transakcyjnie, wiecznie robiącym biznes, tak jak teraz na Alasce.

 

A co z Lechem Kaczyńskim, który przecież o Trumpie jeśli nawet słyszał, to wątpliwe by się nim interesował, bo nie była to jeszcze znacząca postać świata polityki? Z książki – i nie tylko z niej – można odnieść wrażenie, że właściwie prezydentura Andrzeja Dudy była przedłużeniem prezydentury tragicznie zmarłego prezydenta z pięcioletnią przerwą na rząd. Nawet patrząc po niektórych obsadach personalnych w kancelarii i BBN, to się potwierdza.

 

“To ja” nie zawiera spisu nazwisk, ale Lech Kaczyński jest jedną z najczęściej pojawiających się postaci, pomimo że książka dotyczy okresu sprawowania prezydentury przez Dudę, a nie jest pełnym życiorysem byłego już prezydenta.

 

Lech Kaczyński na prawicy traktowany jest z ogromną nabożnością, także dlatego, że tak wypada, ale oddanie Andrzeja Duda pamięci swojego byłego szefa jest bardzo autentyczne. Widziałem to nie tylko podczas lektury tej książki.

 

Wiele spraw było po prostu kontynuacją tamtej kadencji. Choć niektóre pokazują, jak skomplikowane jest dziś tłumaczenie, kto ma zasługi, a kto przeszkadzał. Tak jest w przypadku gazoportu i wielu innych inwestycji. Tu znowu prezydent tłumaczy nawet nie “to ja”, a “to my”. Sprawa nie jest prosta, bo przecież długotrwałe projekty łapały się na różne rządy i różnych partnerów za granicą, przede wszystkim w USA.

 

Andrzej Duda opisuje choćby moment powstania amerykańskiej bazy antyrakietowej w Redzikowie, którego zainicjowanie było kontynuacją działań sprzed lat, inicjowanych w dużym stopniu przez pałac prezydencki. Pierwsze rozmowy na jej temat toczył Witold Waszczykowski, jeszcze jako wiceminister spraw zagranicznych za pierwszych rządów PiS, a potem prezydencki minister. Projekt wstrzymano za prezydentury Baracka Obamy, a potem do niego powrócono.

 

Czy to Donald Trump, czy Obama na finiszu nadał mu ponownego przyspieszenia? To dyskusyjne. Budowa bazy przypadła na całość rządów PiS, ale się przeciągała i ostatecznie ukończono ją i otwarto za czasów PO.

 

Andrzej Duda pisze z goryczą o patrzeniu na przecinającego wstęgę Radosława Sikorskiego, który jego zdaniem budowę blokował. Przytacza też słowa Lecha Kaczyńskiego, który mówił, że powstanie tej bazy da nam pewność, że nie jesteśmy w rosyjskiej strefie wpływów.

 

Znacząco mało obecny na kartach wspomnień prezydenta jest za to Jarosław Kaczyński. Wśród ponad 250 ilustracji prezes PiS, ostatecznie niekwestionowany lider obozu, który wyniósł Andrzeja Dudę do władzy, występuje na jednej: wraz z bratanicą Martą Kaczyńską pod upamiętnieniem poświęconym jej ojcu Lechowi w gazoporcie w Świnoujściu.

Andrzej Duda wspomina o trudnych, a nawet “bardzo trudnych” relacjach podczas dziesięcioletniej prezydentury. Ale przyznaje też, że Kaczyński to prawdziwy lider, który potrafił odważnie działać w sytuacjach, w których nawet prezydentowi “jeżyły się włosy na głowie”.

 

Mam wrażenie, że książka prezydenta daje duże pole interpretacyjne, a zdolność odczytywania znaczeń jest zapewne wprost proporcjonalna do stopnia wtajemniczenia.

 

Skuteczne dostojeństwo

 

Andrzej Duda nie ucieka w książce od tematów prywatnych, ale też nimi nie epatuje. Możemy się dowiedzieć jak wyglądały jego oświadczyny, chwila narodzin córki, a także dlaczego Agata Kornhauser-Duda tak rzadko udzielała się w mediach. Były prezydent przyznaje, że żona ma bardziej liberalne poglądy niż on, ale tak naprawdę po prostu wiedziała do czego zdolne są media.

 

Wygląda na to, że stanowiło to dla byłej głowy państwa pewien problem, ale nie miał argumentów po tym jak próbowano grać wobec pierwszej damy nawet wątkami antysemickimi. Dlatego żona prezydenta zapowiadała mu, że nie udzieli żadnych wywiadów, bo “oni kłamią i manipulują”.

 

Andrzej Duda gorzko i przytomnie konstatuje, że doprowadziło to do jeszcze bardziej opłakanych skutków, bo osobę stroniącą od mediów te uznały za bezbronną ofiarę. Prezydentową ataki najpierw bolały, “zaciskała zęby”, jak pisze prezydent, potem się przyzwyczaiła.

 

Andrzej Duda ma dystans do siebie i to jest cecha, która zaskarbiła mu także sporą sympatię. Jak wspomina, jeszcze w czasie pracy w Kancelarii Lecha Kaczyńskiego, będąc ostatecznie bardzo ważnym urzędnikiem, założył sobie konto na popularnym wówczas portalu “Nasza Klasa”. Szef bezpieczeństwa wybija mu to z głowy, a prezydent przyznaje, że odpowiedzialnością wówczas nie błysnął.

 

Ale to w sumie opowieść człowieka spełnionego i zadowolonego z siebie. Ostatecznie książkę kończą zdjęcia i opis oprowadzania Karola Nawrockiego po pałacu prezydenckim. Niektórzy z urzędników Andrzeja Dudy pozostają. Tego komfortu nie miał w polskiej polityce nikt. Karol Nawrocki nie miałby szans, gdyby większość wyborców nie doceniła i tej głowy państwa. To Andrzej Duda zapewnił w dużym stopniu prawicy szanse na powrót do władzy, co ta nie zawsze docenia.

 

Ale to nie wszystko. Prezydent w Polsce nie dysponuje “własnymi mediami”, a obozy wpływające na opinię publiczną dzielą się na te, które sprzyjają obecnym premierom bądź ich potencjalnym konkurentom.

 

Prezydent nie dysponuje też tak rozbudowaną aparaturą propagandową jak rząd – funduszami, które zawsze zawierają środki na promocję, pieniędzmi ze spółek Skarbu Państwa i masą innych narzędzi. Ma trochę środków symbolicznych, może zaprosić, pozwolić dotknąć swojego majestatu, zignorować, czasem obśmiać, jak Dudowie zrobili to w przypadku obecnego rzecznika MSZ w 2020 roku.

 

Dlatego nawet media przychylne traktują głowę państwa z dostojeństwem, ale nieco pobocznie w stosunku do szefów rządów. Jak się okazuje, szczególnie w kwestiach polityki zagranicznej, często niesłusznie.

 

Dla Polski dobre relacje Dudy z Trumpem, ale też nienajgorsze z Joe Bidenem, okazały się kluczowe z perspektywy naszego bezpieczeństwa, czyli rzeczy najważniejszej. Andrzej Duda postanowił to opisać i zrobił to ciekawie, choć wciąż brak wnikliwego wywiadu z byłym już prezydentem. Póki co “To ja” jest lekturą obowiązkową dla osób chcących dobrze rozumieć polską politykęi kulisy geopolityki.

 

Sikorski Uderza w “Zakute Łby” po Skandalu na Meczu. Zapowiada Zakaz Wjazdu do Polski

 

Polska scena polityczna wrze po incydencie, do którego doszło podczas meczu Rakowa Częstochowa z Maccabi Hajfa w eliminacjach Ligi Konferencji. Na trybunach izraelskich kibiców pojawił się transparent z hasłem: „mordercy od 1939 r.”, skierowany w stronę Polaków. Zdjęcia i nagrania z tego wydarzenia błyskawicznie obiegły internet, wywołując falę oburzenia.

 

Ostra Reakcja z Polski i Izraela

 

Już wkrótce po meczu Ambasada Izraela w Polsce wydała oficjalne oświadczenie, w którym stanowczo potępiła ten skandaliczny gest. Reakcja ta spotkała się z aprobatą ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego, który w piątkowy poranek odniósł się do sprawy na platformie X (dawny Twitter).

 

— „Dobrze, że Ambasada Izraela zareagowała na skandaliczny transparent. Skądinąd mam nadzieję, że izraelska młodzież jest uczona, że w 1939 to hitlerowskie Niemcy napadły na Polskę i zaczęły mordować jej obywateli wszystkich wyznań i narodowości” — napisał Sikorski.

 

Polityk Nie Kończy na Jednym Wpisie

 

Kilka godzin później szef polskiej dyplomacji zamieścił kolejną, znacznie ostrzejszą wypowiedź. W nowym wpisie nazwał kibiców odpowiedzialnych za transparent „zakutymi łbami” i ujawnił, że rząd podejmie zdecydowane kroki.

 

— „Dyplomacja to nie kibolska ustawka. Haniebnego transparentu nie wystawiło państwo Izrael, tylko tamtejsze zakute łby. Ustaliłem z ministrem Marcinem Kierwińskim, że jeśli Węgry pomogą nam ich zidentyfikować, to dostaną zakaz wjazdu do Polski” — zapowiedział Sikorski.

 

Dodał także, że należy unikać sytuacji, w których polski ambasador w Tel Awiwie będzie wzywany „na dywanik” za każdorazowe obraźliwe napisy, podobne do tych, jakie pojawiają się czasem w Polsce.

 

Sprawa Może Mieć Konsekwencje Międzynarodowe

 

Cała sytuacja wpisuje się w szerszy kontekst napięć na linii sport–polityka. Choć obie strony oficjalnie potępiły incydent, polski rząd zapowiada, że nie poprzestanie na słowach i będzie dążył do ukarania osób odpowiedzialnych. Jeżeli tożsamość kibiców zostanie potwierdzona, mogą oni zostać objęci zakazem wjazduna terytorium Polski.

Sikorski grzmi po skandalu z udziałem izraelskich kibiców. “Zakaz wjazdu”

“Haniebny transparent nie wystawiło państwo Izrael tylko tamtejsze zakute łby” – napisał szef MSZ Radosław Sikorski, reagując na skandal z transparentem izraelskich kibiców. Polityk zaznaczył także – po ustaleniach z szefem MSWiA Marcinem Kierwińskim – że jeśli uda się zidentyfikować sprawców, otrzymają oni zakaz wjazdu do Polski.

 

Radosław Sikorski w stanowczych słowach odniósł się do skandalu, jaki wywołał transparent izraelskich kibiców na meczu Rakowa Częstochowa z Maccabi Hajfa w ramach Ligi Konferencji. Na banerze napisano “mordercy od 1939 r.”, nawiązując do historii Holocaustu i niesłusznego obwiniania za niego Polaków.

 

“Przy okazji informuję, że dyplomacja to nie kibolska ustawka. Haniebny transparent nie wystawiło państwo Izrael tylko tamtejsze zakute łby” – napisał szef polskiego MSZ.

 

Sikorski reaguje po skandalu z izraelskimi kibicami. “Zakute łby”

 

“Ustaliłem z ministrem Marcinem Kierwińskim, że jeśli Węgry (mecz odbywał się na Węgrzech – przyp. red.) pomogą nam ich zidentyfikować, to dostaną zakaz wjazdu do Polski. Proszę też zważyć, czy chcemy, aby nasz ambasador był wzywany na dywanik w Tel Awiwie za każdym razem, gdy jakiś dureń napisze o jakimś klubie sportowym per ‘Żydy’” – podkreślił we wpisie Sikorski.

 

“MSZ stanowczo potępia zachowanie części kibiców podczas meczu Maccabi Haifa – Raków Częstochowa. Dyrektor Departamentu Afryki i Bliskiego Wschodu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych rozmawiał dziś w tej sprawie z Ambasadorem Izraela Ya’akovem Finkelsteinem. Także Ambasador Polski w Izraelu będzie rozmawiał o tym haniebnym incydencie z tamtejszym MSZ” – przeczytamy w treści kolejnego wpisu.

 

Wcześniej polityk opublikował inny komentarz, w którym podziękował ambasadzie Izraela w Polsce za słowa wsparcia w tej sprawie. “Dobrze, że (ambasada – przyp. red.) zareagowała na skandaliczny transparent. Skądinąd mam nadzieję, że izraelska młodzież jest uczona, że w 1939 r. to hitlerowskie Niemcy napadły na Polskę i zaczęły mordować jej obywateli wszystkich wyznań i narodowości” – napisał.

 

Placówka dyplomatyczna w swoim wpisie określiła zachowanie kibiców “ohydnym”. “Na takie słowa i czyny, żadnej ze stron, nie ma miejsca ani na stadionie ani nigdzie indziej. Nigdy! Te haniebne incydenty nie odzwierciedlają ducha większości izraelskich kibiców” – brzmiała dalsza część wpisu.

 

Skandal z udziałem izraelskich kibiców. Jest reakcja Karola Nawrockiego

 

Pojedynek Rakowa Częstochowa z Maccabi Hajfa rozegrany został w ramach kolejnej rundy Ligi Konferencji. Mecz odbył się na Węgrzech, bo choć Izrael nie został wykluczony z imprezy mimo zbrodni popełnianych w Strefie Gazy, swoje spotkania rozgrywa poza krajem. Gdy zabrzmiał końcowy gwizdek, na stadionie doszło do oburzających scen.

 

“Skandaliczny transparent wywieszony przez kibiców Maccabi Hajfa obraża pamięć o obywatelach polskich-ofiarach II wojny światowej, wśród których było 3 mln Żydów. Głupota, której nie tłumaczą żadne słowa” – tak sprawę skwitował prezydent Karol Nawrocki.

 

Do skandalu odniósł się także szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz. “Absolutnie skandaliczne zachowanie izraelskich kibiców podczas meczu Ligi Konferencji względem Polski i Polaków. Konieczna jest jednoznaczna reakcja UEFA. Nie ma i nie będzie zgody na kłamstwa historyczne wobec naszego narodu” – napisał.

 

Stosowne działania zapowiedział również prezes PZPN Cezary Kulesza. “Nie ma zgody na prowokacje i fałszowanie historii. Pilnie wystąpimy do UEFA o zajęcie stanowiska i wyciągnięcie konsekwencji za skandaliczny transparent i oburzające zachowania na trybunach w czasie meczu Maccabi – Raków” – oświadczył.