Iga Świątek świetnie odnajduje się na kortach US Open. Zanim rozpoczęła rywalizację singlową, zdążyła już zapewnić sobie awans do półfinału turnieju mikstów. W duecie z Casperem Ruudem pokonała pewnie pary Madison Keys – Frances Tiafoe oraz Caty McNally – Lorenzo Musetti, notując bardzo udany początek w tej konkurencji. Co więcej, sukces ten przyniósł im już pokaźne zyski, a w przypadku dalszych zwycięstw kwota ta może jeszcze wielokrotnie wzrosnąć.

Ostatnie tygodnie to dla Świątek pasmo znakomitych wyników. Polka, niedawna triumfatorka Wimbledonu, sięgnęła bez straty seta po tytuł w turnieju WTA 1000 w Cincinnati. Kilka godzin później rozpoczęła występy w mikście na US Open i w 1/8 finału wraz z Ruudem zwyciężyła 4:1, 4:2 nad duetem Keys – Tiafoe. W ćwierćfinale takim samym wynikiem odprawili McNally i Musettiego, meldując się w najlepszej czwórce.

Awans do półfinału oznaczał również konkretne korzyści finansowe. Do tej pory para zarobiła już 200 tys. dolarów, co daje po 100 tys. na zawodnika – w przypadku Świątek to równowartość około 364 tys. złotych. Jeśli uda im się pokonać w półfinale duet Jessica Pegula – Jack Draper, ich konto wzrośnie do 400 tys. dolarów.

Największa nagroda czeka jednak w finale – triumf w turnieju to aż milion dolarów do podziału. Wtedy na konto Świątek trafiłoby 500 tys. dolarów, czyli około 1,8 mln złotych. Droga do tego nie będzie jednak łatwa. Po ewentualnym starciu z Pegulą i Draperem w decydującym meczu czekałby ich pojedynek z wygranym pary Collins – Harrison lub Errani – Vavassori.

Mecz Świątek i Ruuda z Pegulą oraz Draperem zaplanowano na godzinę 1:00 w nocy czasu polskiego. Relację tekstową na żywo będzie można śledzić w serwisie Interia Sport. Jeśli Polka awansuje do finału, zagra w nim jeszcze tej samej nocy.

Od Pewnego Zwycięstwa do Szokującej Katastrofy: Niewiarygodny Powrót na US Open

Kiedy tablica wyników pokazywała 6:4, 5:1, historia wydawała się zakończona. Sześć piłek meczowych dzieliło Tylera Zinka od kolejnego etapu kwalifikacji do US Open. A jednak, pod jaskrawymi światłami Nowego Jorku, kibice tenisa byli świadkami zwrotu akcji tak szokującego, że komentatorzy oniemieli, a fani łapali się za głowy z niedowierzaniem.

To, co wydarzyło się na twardych kortach Flushing Meadows, nie było zwykłym spotkaniem kwalifikacyjnym. To była lekcja, że w tenisie — dopóki nie zostanie rozegrana ostatnia piłka — nic nie jest przesądzone.

Noc, Która Przepisała Oczekiwania

US Open, ostatni wielkoszlemowy turniej roku, jeszcze się oficjalnie nie rozpoczął — a już podarował światu jedną z najbardziej niezapomnianych historii. Mecz pomiędzy Tylerem Zinkiem (ATP 328) ze Stanów Zjednoczonych a Reiem Sakamoto (ATP 200) z Japonii z pewnością przejdzie do historii jako jedna z najbardziej dramatycznych katastrof i zarazem cudownych powrotów w kwalifikacjach ostatnich lat.

Zink wydawał się nie do zatrzymania. Po wygraniu pierwszego seta 6:4, błyskawicznie objął prowadzenie 5:1 w drugim. Publiczność wyczuwała już koniec. Eksperci byli pewni, że Amerykanin za chwilę zamknie spotkanie i awansuje. Ale w sporcie — szczególnie w tenisie — takie pewniki bywają zgubne.

Sześć Piłek Meczowych. Sześć Zmarnowanych Szans.

Przy stanie 5:1, serwując na zwycięstwo, Zink wypracował trzy piłki meczowe. Wszystko było w jego rękach. Rakieta, publiczność, moment. Zwycięstwo wydawało się kwestią sekund. A jednak zamiast postawić kropkę nad „i”, Zink zawahał się. Punkt po punkcie Sakamoto zaczynał odrabiać straty. Amerykanin zmarnował wszystkie trzy okazje.

Chwilę później pojawiła się czwarta szansa — i także przepadła. Nadal prowadząc, Zink otrzymał kolejną okazję przy stanie 5:4. Tym razem zmarnował dwie kolejne piłki meczowe.

Kiedy kurz opadł, okazało się, że Amerykanin wypuścił z rąk aż sześć szans na zakończenie meczu. Drugi set przerodził się w maraton, który trwał ponad 72 minuty. Sakamoto, korzystając z darowanej szansy, rzucił się do ataku i ostatecznie wygrał 7:5. Niemożliwe stawało się faktem.

Decydujący Set na Ostrzu Noża

Trzeci set był czystą szkołą nerwów. Obaj zawodnicy walczyli o każdy punkt, wymieniając się ciosami i odmawiając poddania się. Każda wymiana miała wagę całego meczu. Żaden nie ustąpił, dlatego o losach awansu musiał zadecydować tie-break — idealne zwieńczenie tej dramatycznej nocy.

W decydujących chwilach to Sakamoto okazał się odporniejszy psychicznie. Zink walczył do końca, lecz gdy stawką były najważniejsze punkty, to Japończyk zachował chłodną głowę. W tie-breaku, pełnym wymian na granicy wytrzymałości, Sakamoto zwyciężył 10:8, pieczętując triumf, który godzinę wcześniej wydawał się całkowicie poza zasięgiem.

Po niemal trzech godzinach gry — dokładnie 2 godziny i 53 minuty — tablica wyników brzmiała:

Rei Sakamoto pokonał Tylera Zinka 4:6, 7:5, 7:6 (10:8)

Wstrząs w Świecie Tenisa

Analitycy i kibice od razu zdali sobie sprawę ze skali wydarzenia.

„Powrót turnieju — jak dotąd. Sakamoto obronił sześć piłek meczowych, w tym przy stanie 0:40. Absolutnie niewiarygodne.” — napisano na profilu edgeAl w serwisie X.

„Prowadził 6:4, 5:1, miał sześć piłek meczowych, dwa razy serwował na mecz… i przegrał. Brakuje słów, by to opisać.” — skomentował analityk Damian Kust.

„Powrót z krawędzi! Główna drabinka jeszcze się nie zaczęła, a już mamy faworyta do miana największego comebacku US Open.” — dodał Tick Tock Tennis.

To, co miało być rutynowym zwycięstwem w kwalifikacjach, stało się jednym z najbardziej komentowanych upadków sezonu — i jednocześnie jednym z najbardziej heroicznych powrotów, jakie kibice zobaczą w tym roku.

Co Dalej dla Sakamoto?

Po tym sensacyjnym zwycięstwie Rei Sakamoto melduje się w półfinale kwalifikacji, gdzie zmierzy się z Ignacio Buse z Peru (ATP 136). Japończyk, który już zapisał jedną z najdramatyczniejszych historii tegorocznego turnieju, jest teraz o krok od finału kwalifikacji — i o dwa od miejsca w głównej drabince US Open.

Dla Tylera Zinka ta noc pozostanie bolesną lekcją niewykorzystanych szans. Dla kibiców zaś już teraz jest to spotkanie, które zmieniło zwykły wieczór kwalifikacji w widowisko, o którym będzie się opowiadać przez lata.

Nieprawdopodobne – właśnie tak można podsumować to, co wydarzyło się w kwalifikacjach do męskiego turnieju US Open. Choć główna część nowojorskiej imprezy jeszcze się nie zaczęła, eksperci już mówią o największym zwrocie akcji całej edycji.

Ostatni wielkoszlem tego roku dopiero czeka na swój start, a już mamy historię, o której będzie się mówić długo. To, co wydarzyło się w nocy z wtorku na środę czasu polskiego, wymyka się zdrowemu rozsądkowi.

Sensacyjny powrót w Nowym Jorku

Wszystko rozegrało się w meczu kwalifikacyjnym pomiędzy Amerykaninem Tylerem Zinkiem (328. ATP) a Japończykiem Reiem Sakamoto (200. ATP). Zink wygrał pierwszego seta 6:4, a w drugim po dwóch przełamaniach prowadził już 5:1. Wydawało się, że kwestia awansu jest rozstrzygnięta.

W ósmym gemie Amerykanin miał trzy piłki meczowe przy własnym podaniu i… nie wykorzystał żadnej. Mało tego – chwilę później zmarnował czwartą szansę. W dziesiątym gemie historia się powtórzyła: kolejne dwie piłki meczowe poszły na marne. W sumie Zink nie wykorzystał aż sześciu okazji do zakończenia spotkania, a chwilę później przegrał seta 5:7. Ten fragment gry trwał aż godzinę i 12 minut.

Decydujący set również dostarczył ogromnych emocji. Gra była wyrównana, a losy awansu rozstrzygnął tie-break. Sakamoto wytrzymał presję i zwyciężył 10:8. Całe spotkanie trwało niemal trzy godziny – dokładnie 2 godziny i 53 minuty.

Eksperci: „to powrót turnieju”

„Finałowy mecz pierwszej rundy kwalifikacji do US Open przyniósł jak dotąd największy powrót tego tygodnia. Sakamoto obronił cztery piłki meczowe przy stanie 2:5, w tym wychodząc z 0:40, oraz dwie kolejne przy stanie 4:5” – napisano na profilu edgeAl w serwisie X.

„Określenie na linach to za mało, by oddać sytuację Zinka – prowadzenie 6:4, 5:1, aż sześć piłek meczowych w dwóch gemach serwisowych, w tym przy stanie 40:0. Niewiarygodne” – podkreślił analityk Damian Kust.

„Powrót z krawędzi! Główna drabinka jeszcze się nie zaczęła, a już mamy faworyta do miana największego comebacku całego turnieju” – dodał z kolei profil Tick Tock Tennis.

Co dalej?

Rei Sakamoto zameldował się w półfinale kwalifikacji do US Open, gdzie jego rywalem będzie Ignacio Buse z Peru (136. ATP).

Ćwierćfinał kwalifikacji US Open:
Rei Sakamoto – Tyler Zink 4:6, 7:5, 7:6 (10:8)

Niespodziewanie po triumfie Igi Świątek w Cincinnati wybuchła gorąca dyskusja. Powód? Okazało się, że zwycięzca męskiego turnieju w tym samym czasie otrzymał od organizatorów ponad 250 tysięcy dolarów więcej niż Polka. Różnica w nagrodach oburzyła kibiców, a głos w sprawie przypomniała także Aryna Sabalenka, która wprost powiedziała: – To niesprawiedliwe.

Świątek jak burza, ale zarobiła mniej niż Alcaraz

Polka zaprezentowała w Cincinnati tenis niemal perfekcyjny – w pięciu meczach nie oddała rywalkom ani jednego seta. Po drodze pokonała m.in. Jelenę Rybakinę i Jasmine Paolini. Zwycięstwo w prestiżowej imprezie rangi WTA 1000 było jej drugim wielkim sukcesem w tym sezonie, po sensacyjnym triumfie na Wimbledonie.

Za zwycięstwo w Ohio Świątek zainkasowała 752 275 dolarów. Jednak Carlos Alcaraz, który sięgnął po tytuł w rywalizacji mężczyzn, otrzymał aż 1 124 380 dolarów. Choć tenis od lat uchodzi za jeden z nielicznych sportów, gdzie obowiązuje względna równość płac – w turniejach wielkoszlemowych pula nagród jest dzielona po równo – to w Cincinnati różnica okazała się ogromna.

– Grali na tych samych kortach przez dwanaście dni. Grali do dwóch wygranych setów przez dwanaście dni. A mimo to nie zarobią tyle samo – zwrócił uwagę włoski dziennikarz Luigi Gatto na platformie X. Pod jego wpisem rozgorzała dyskusja. Część internautów tłumaczyła, że męski tenis przyciąga większą widownię i stąd różnice w nagrodach. Inni bronili zawodniczek, uznając taki podział za kompletnie nieuzasadniony. „To nie ma żadnego sensu. Ten turniej to porażka” – napisał jeden z fanów.

Sabalenka o płacach: „To niesprawiedliwe”

Sprawę szerzej opisało hiszpańskie Mundo Deportivo, które przypomniało wypowiedź Aryny Sabalenki. Liderka światowego rankingu już wcześniej jasno wyraziła swoje zdanie: – To niesprawiedliwe! Z punktu widzenia telewizji, sprzedaży biletów, wszystkiego. Kobiety zasługują na takie same zarobki jak mężczyźni. Oni są silniejsi fizycznie, ale to nie znaczy, że nie pracujemy równie ciężko.

Sabalenka mówiła wówczas o dysproporcji między jej zarobkami a premią Jannika Sinnera za triumf w Cincinnati w 2024 roku. Teraz jednak jej słowa wracają na nowo, bo amerykański turniej ponownie znalazł się w centrum kontrowersji związanych z nierównym podziałem nagród.

Świątek nie zwalnia tempa

Tymczasem Iga Świątek już rozpoczęła rywalizację w kolejnym turnieju. W US Open w nowym formacie miksta, w parze z Casperem Ruudem, pokonała duet Madison Keys – Frances Tiafoe i awansowała do dalszej fazy.

Jedni określają to mianem cudów, inni mówią o drodze pod prąd. Sama Iga Świątek przyznaje, że nie potrafi wskazać, dlaczego właśnie w Wimbledonie i Cincinnati – turniejach dotychczas uważanych za dla niej wyjątkowo trudne – przełamała się po dłuższym kryzysie. Faktem jest jednak, że kilka elementów złożyło się na to, iż Polka w ostatnich tygodniach zaskoczyła nie tylko kibiców, ale i samą siebie.

Pierwsze reakcje po triumfach mówiły wszystko – opuszczona rakieta, niedowierzanie w oczach, chwytanie się za głowę, a dopiero później euforia. Tak wyglądał finał Wimbledonu i później Cincinnati w jej wykonaniu. Choć potencjał Świątek od dawna zwiastował, że prędzej czy później sięgnie po tytuły w tych imprezach, mało kto spodziewał się, że stanie się to teraz – po kilkunastu miesiącach bez finału i po serii rozczarowujących występów, nawet na ukochanej mączce.

Gra pod prąd i filozofia „przekonywania”

– Sama nie wiem, dlaczego wygrałam akurat te turnieje, w których najmniej bym się tego spodziewała. Dziękuję mojemu sztabowi za to, że pomaga mi stawać się lepszą tenisistką i uczy grać skuteczniej na szybszych nawierzchniach – mówiła z uśmiechem po zwycięstwie w Cincinnati nad Jasmine Paolini (7:5, 6:4).

Nieco wcześniej, w londyńskim finale, dosłownie zmiażdżyła Amandę Anisimovą 6:0, 6:0. W sumie w czterech ostatnich startach aż trzy razy meldowała się w finale. To, że dokonała tego dwukrotnie na trawie i raz na szybkim hardzie, a więc w warunkach uznawanych dotąd za dla niej niewygodne, robi największe wrażenie.

– Pierwsza część sezonu, zwłaszcza na ziemi, była rozczarowaniem. Ale od Wimbledonu to już droga zupełnie pod prąd – oceniał na antenie Canal+ Dawid Celt, kapitan reprezentacji Polski.

Efekt współpracy i „kliknięcie” w odpowiednim momencie

Ważnym czynnikiem był też czas. Świątek pracowała już ponad pół roku z trenerem Wimem Fissettem – a w środowisku tenisowym przyjęło się, że pierwsze efekty nowych relacji szkoleniowych pojawiają się właśnie po około sześciu miesiącach. Do tego dochodzi ogromna rola Darii Abramowicz, psycholożki sportowej, która od lat wspiera Polkę w pracy nad stabilnością mentalną.

– W Cincinnati czułam się bardziej opanowana niż w Montrealu. Wcześniej bywało, że serwowałam nieźle, ale brakowało realizacji planu. Na trawie wreszcie „kliknęło”, teraz staram się to utrzymać – mówiła Świątek w rozmowie z Tennis Channel.

Nie można też pominąć zasług Macieja Ryszczuka, który odpowiada za przygotowanie fizyczne. Dzięki niemu Polka od dawna wytrzymuje wyniszczające pojedynki i często zyskuje przewagę kondycyjną. W Cincinnati, przy skrajnych upałach i wilgoci, było to kluczowe. Pomógł również łut szczęścia – walkower Marty Kostiuk w trzeciej rundzie czy brak rywalki z Top 10 na drodze do triumfu w Londynie. Jak podkreśla trener Paweł Ostrowski, sama obecność okazji nie wystarczy – trzeba ją jeszcze udźwignąć psychicznie, a to udaje się nielicznym.

Zmiany w nawierzchniach i adaptacja Świątek

Na sukcesy Polki wpływ mają również ewolucje w samym tenisie. Od lat mówi się o spowalnianiu szybszych kortów, by wydłużyć wymiany i przyciągnąć kibiców. Wimbledon, od czasu zmiany mieszanki trawy w 2001 roku, nie jest już błyskawiczną nawierzchnią, a dodatkowo stosowane są większe piłki. Wielu zawodników narzeka, że gra przypomina coraz bardziej mecze na ziemi.

– Piłki są fatalne, a ta trawa to żart. Ten kort jest wolniejszy niż niejedna mączka – frustrował się Denis Shapovalov. Dominic Inglot dodawał, że dziś na trawie można stosować serwis z rotacją, co dekadę temu było nie do pomyślenia. Sama Świątek potwierdziła, że zarówno w Londynie, jak i w Cincinnati korty są wyraźnie wolniejsze niż dawniej, co jej sprzyja.

Naturalny potencjał i nowe perspektywy

Mimo tych zmian nie można zapominać, że kluczowy jest sam rozwój Świątek. – Iga nigdy nie lubiła Cincinnati, ale jest tenisistką wyjątkową. Stale się rozwija i pokazuje, że potrafi wygrywać także tam, gdzie dotąd miała kłopoty – mówił Celt.

Do tej pory jej najlepszym wynikiem w Wimbledonie był ćwierćfinał, a w Cincinnati nigdy nie grała w finale. Teraz sięgnęła po oba trofea i pokazała, że potrafi przełamywać własne bariery.

Co dalej? W ostatnich dwóch sezonach zwyciężczynie z Cincinnati wygrywały później również US Open. Czy Świątek podtrzyma tę tradycję? Odpowiedź poznamy we wrześniu. Na razie udowodniła, że potrafi zaskakiwać wszystkich – także samą siebie.

W ciągu zaledwie jednej doby Iga Świątek udowodniła, że jej forma nie ma granic. W nocy z poniedziałku na wtorek Polka sięgnęła po triumf w finale turnieju WTA 1000 w Cincinnati, a już następnego dnia wraz z Casperem Ruudem rozpoczęła rywalizację w nowym formacie miksta podczas US Open. Polsko-norweski duet najpierw łatwo ograł Madison Keys i Francesa Tiafoe, a chwilę później wyeliminował Caty McNally i Lorenzo Musettiego, meldując się w półfinale rozgrywek. W sumie w nieco ponad 20 godzin Świątek zanotowała aż trzy oficjalne zwycięstwa!

Nowa formuła mikstów w US Open

Turniej miksta, rozgrywany w eksperymentalnym formacie, od początku budził ciekawość kibiców. Spotkania toczą się bowiem w skróconych setach do czterech gemów, a każdy gem rozstrzygany jest przy tzw. decydującym punkcie. Dzięki temu mecze przypominają bardziej dynamiczne pokazówki niż typowe wielkoszlemowe batalie. Widać było, że uczestnicy nie muszą nadmiernie forsować organizmu, a tempo gry jest szybkie i atrakcyjne.

Świątek i Ruud nie mieli czasu na długą regenerację – po efektownym zwycięstwie nad Keys i Tiafoe (4:1, 4:2) musieli niemal od razu stawić czoła McNally i Musettiemu. Amerykanka i Włoch mieli w dodatku nieco więcej odpoczynku, bo ich wcześniejsze spotkanie zakończyło się tuż przed wejściem Polki i Norwega na kort.

Pewny awans do półfinału

Ćwierćfinał rozpoczął się od podania Ruuda i błyskotliwej odpowiedzi Świątek na próbę zaskoczenia ze strony Musettiego. Polka od razu zapisała na swoje konto punkt, a solidny serwis Norwega pozwolił duetowi wygrać pierwszego gema.

Musetti co prawda bez problemów utrzymał własne podanie, ale chwilę później Świątek również zrobiła to z pełną kontrolą. Coraz wyraźniej było widać, że o ile polsko-norweski duet grał bardzo harmonijnie, o tyle rywale opierali się głównie na skuteczności Włocha. Kiedy piłka trafiała na stronę McNally, przewaga Świątek i Ruuda stawała się widoczna. W efekcie po zaledwie 16 minutach zakończyli pierwszego seta zwycięstwem 4:1.

Druga partia była bardziej wyrównana, bo McNally udało się obronić własne podanie. W piątym gemie popis formy dała jednak Świątek, odpierając kolejne mocne uderzenia Musettiego. To właśnie jej gra otworzyła drogę do przełamania, które ostatecznie przypieczętował Ruud. Wygrany gem przesądził o losach meczu – duet triumfował 4:2 i awansował do półfinału.

Niezmordowana Świątek

Choć serwis Ruuda odegrał istotną rolę w obu meczach, trudno nie docenić wkładu Świątek. Polka imponowała refleksem, skutecznością i odpornością, mimo ogromnego obciążenia ostatnich dni. W niespełna 24 godziny zdążyła najpierw zdobyć prestiżowy tytuł w Cincinnati, a następnie doprowadziła swoją parę do półfinału miksta US Open.

Dla kibiców pozostaje pytanie: czy Iga Świątek to jeszcze tylko zawodniczka, czy już prawdziwa tenisowa maszyna, która nie zna pojęcia zmęczenia? Odpowiedź może nadejść bardzo szybko, bo półfinały i finał miksta odbędą się już w środę, 20 sierpnia.

Wynik ćwierćfinału:
Iga Świątek/Casper Ruud – Caty McNally/Lorenzo Musetti 4:1, 4:2