Niedzielny poranek czasu polskiego stał pod znakiem wielkiego finału tegorocznego Australian Open. Ostatnim akcentem pierwszego wielkoszlemowego turnieju sezonu było elektryzujące starcie dwóch absolutnych gwiazd światowego tenisa – Novaka Djokovicia i Carlosa Alcaraza. Obaj zawodnicy przez cały mecz prezentowali tenis na najwyższym poziomie, jednak kibicom na długo w pamięci pozostanie jedna, wręcz niewiarygodna wymiana piłek.

W ostatni dzień stycznia poznaliśmy triumfatorkę rywalizacji singlistek. Po mistrzowski tytuł sięgnęła Jelena Rybakina, która w ten sposób zrewanżowała się Arynie Sabalence za porażkę w finale Australian Open sprzed trzech lat. Dzień później korty w Melbourne znów były areną wielkich emocji – zgodnie z tradycją rozegrano finał gry pojedynczej mężczyzn. Tym razem naprzeciw siebie stanęli „król” Australian Open, Novak Djoković, oraz Carlos Alcaraz, jeden z najbardziej utalentowanych przedstawicieli młodego pokolenia.

Widowisko w finale Australian Open. Kosmiczna wymiana Djokovicia i Alcaraza

Finał nie zawiódł oczekiwań. Pierwszą partię pewnie wygrał Djoković, triumfując 6:2. Alcaraz szybko odpowiedział, zwyciężając w drugim secie w identycznym stosunku gemów. Prawdziwa magia wydarzyła się jednak w trzeciej odsłonie meczu.

W czwartym gemie, przy serwisie Hiszpana, obaj zawodnicy rozegrali wymianę, która mogłaby śmiało posłużyć za wizytówkę współczesnego tenisa. Djoković i Alcaraz popisywali się niesamowitą szybkością, precyzją i wyczuciem, wielokrotnie ratując się w pozornie beznadziejnych sytuacjach. Ostatecznie punkt padł łupem Alcaraza, a publiczność zgromadzona na Rod Laver Arena zareagowała długą owacją na stojąco. Organizatorzy Australian Open podsumowali tę akcję krótko w mediach społecznościowych: „Szaleństwo”.

ATP Tour. Luty zdominowany przez turnieje rangi 500

Po zakończeniu Australian Open tenisowy kalendarz ATP nie zwalnia tempa. Luty upłynie głównie pod znakiem turniejów rangi 500, które odbędą się m.in. w Dallas, Rotterdamie, Dosze, Rio de Janeiro, Dubaju oraz Acapulco. Na kolejne turnieje rangi Masters 1000 kibice będą musieli poczekać do początku marca, kiedy to najlepsi zawodnicy świata rywalizować będą w Indian Wells i Miami.

https://x.com/AustralianOpen/status/2017905023963815977?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E2017905023963815977%7Ctwgr%5E880206d84a4e59a32425dca269f658fd48a0814f%7Ctwcon%5Es1_c10&ref_url=https%3A%2F%2Fsport.interia.pl%2Ftenis%2Faustralian-open%2Fnews-trwal-final-australian-open-i-nagle-taka-scena-na-korcie-szanId22545967

Amerykański Departament Sprawiedliwości opublikował miliony stron dokumentów związanych ze sprawą Jeffreya Epsteina. Wśród ujawnionych akt niespodziewanie pojawiło się nazwisko Wojciecha Fibaka. Były wybitny polski tenisista odniósł się do sprawy i wyjaśnił, w jakich okolicznościach znalazł się w dokumentach.

Pierwsze zawiadomienie dotyczące Epsteina trafiło do amerykańskiego wymiaru sprawiedliwości już w 2005 roku. Wynikało z niego, że znany multimilioner miał dopuścić się przestępstw o charakterze seksualnym wobec nieletnich. Śledczy zidentyfikowali wówczas 36 młodych dziewczyn, które miały paść ofiarą tych działań.

Rok później Epstein został oficjalnie aresztowany, a w 2008 roku przyznał się do winy i został skazany na 18 miesięcy pozbawienia wolności. W kolejnych latach sprawa wracała, a w 2018 roku dziennikarze ujawnili, że liczba poszkodowanych mogła sięgać nawet 80. W 2019 roku prokuratura postawiła mu kolejne, znacznie poważniejsze zarzuty.

Wojciech Fibak w dokumentach Epsteina. Jest wyjaśnienie
Epsteinowi groziła kara do 45 lat więzienia, a proces miał ruszyć w 2020 roku. Do tego jednak nie doszło – w sierpniu 2019 roku Epstein zmarł w areszcie. Oficjalnie uznano, że popełnił samobójstwo. Z czasem ujawniano kolejne szokujące informacje dotyczące jego działalności, a w 2025 roku amerykańscy deputowani zaczęli naciskać na pełne odtajnienie akt sprawy.

Dokumenty były publikowane stopniowo. W jednej z ostatnich transz, liczącej około trzech milionów stron, znalazła się korespondencja, w której pojawiło się nazwisko Wojciecha Fibaka. Sprawa szybko wywołała zainteresowanie mediów, a były tenisista został poproszony o komentarz.

– To nie była postać anonimowa w Nowym Jorku. Byliśmy sąsiadami, spotykaliśmy się w restauracjach, na wernisażach, mieliśmy wielu wspólnych znajomych – tłumaczył Fibak w rozmowie z „Faktem”.

Jak dodał, ich kontakt dotyczył wyłącznie sztuki. – Wiedział, że jestem kolekcjonerem. Wymieniliśmy maila właśnie w tym kontekście. Ja zbierałem prace Andy’ego Warhola i Jean-Michela Basquiata, on również interesował się sztuką i był osobą bardzo oczytaną – podkreślił były reprezentant Polski, jednoznacznie dystansując się od przestępczej działalności Epsteina.

Finał Australian Open w singlu kobiet, mimo nieobecności Igi Świątek, dostarczył kibicom wielkich emocji i zestawił ze sobą dwie czołowe postacie kobiecego tenisa. O tytuł w Melbourne rywalizowały Aryna Sabalenka oraz Jelena Rybakina, a wynik tego starcia był istotny także z perspektywy Polki – miał bowiem bezpośredni wpływ na układ czołówki rankingu WTA. Po niezwykle zaciętym pojedynku górą okazała się reprezentantka Kazachstanu, która odwróciła losy trzeciego seta i triumfowała 6:4, 4:6, 6:4. Jej zwycięstwo znacząco wpłynęło na sytuację w światowym zestawieniu.

Sabalenka i Rybakina przez cały turniej prezentowały znakomitą formę. Obie dotarły do finału bez straty choćby jednego seta, potwierdzając swoją dominację na australijskich kortach. Liderka rankingu WTA eliminowała po drodze m.in. Elinę Switolinę, Ivę Jović oraz Victorię Mboko. Z kolei Kazaszka odprawiła z turnieju takie tenisistki jak Iga Świątek czy Jessica Pegula. W starciu z Polką do stanu 5:5 w pierwszym secie trwała wyrównana walka, jednak końcówka należała już do mistrzyni Wimbledonu z 2022 roku, która narzuciła swoje warunki.

Finał w Melbourne był jednocześnie rewanżem za decydujący mecz Australian Open sprzed dwóch lat. W 2023 roku to Sabalenka sięgnęła po tytuł po trzysetowej batalii. Rybakina miała więc dodatkową motywację, by zrewanżować się rywalce z Mińska. Tym bardziej że ich ostatnie bezpośrednie starcie – finał WTA Finals 2025 – zakończyło się wyraźnym zwycięstwem Kazaszki w dwóch setach.

Stawką niedzielnego pojedynku była jednak nie tylko prestiżowa statuetka, ale również układ sił w rankingu WTA. Iga Świątek miała zapewnione utrzymanie drugiej pozycji, lecz wynik finału decydował o tym, jak duża będzie jej przewaga lub strata wobec rywalek. Zwycięstwo Sabalenki oznaczałoby jej wyraźne odskoczenie na ponad 3700 punktów, natomiast triumf Rybakiny pozwalał jej zbliżyć się do Polki na dystans zaledwie 368 „oczek”. Obie finalistki pojawiły się na Rod Laver Arena tuż po godzinie 9:30 czasu polskiego.

Pierwszy set rozpoczął się od serwisu Sabalenki, jednak już w początkowej fazie Rybakina przejęła inicjatywę. Mocne returny Kazaszki szybko przyniosły jej break pointy. Choć pierwszy z nich liderka rankingu jeszcze obroniła, przy kolejnym popełniła błąd i straciła podanie. W dalszej części seta obie tenisistki pewnie utrzymywały własny serwis, aż do ósmego gema, w którym Sabalenka doczekała się szans na odrobienie strat. Rybakina popisała się jednak znakomitą grą w kluczowych momentach, broniąc break pointów i zachowując przewagę. Ostatecznie wygrała premierową partię 6:4.

Druga odsłona miała bardziej wyrównany przebieg. Sabalenka poprawiła jakość serwisu i tym razem bez problemów utrzymała podanie na otwarcie seta. Już w kolejnym gemie wywierała presję na returnie, doprowadzając do długiej rywalizacji na przewagi. Rybakina po raz kolejny wykazała się jednak odpornością psychiczną i wyszła z opresji, doprowadzając do remisu 1:1. Kluczowy moment nastąpił w siódmym gemie, gdy Sabalenka, mimo chwilowych problemów, zdołała utrzymać serwis. Przy stanie 5:4 dla Białorusinki presja była już po stronie Kazaszki. Tym razem Rybakina nie zdołała się obronić – Sabalenka przełamała ją do zera i wygrała seta 6:4.

Decydująca partia rozpoczęła się lepiej dla liderki rankingu WTA. Sabalenka szybko przełamała rywalkę i objęła prowadzenie 2:0, a chwilę później podwyższyła je, popisując się efektownym smeczem. Rybakina nie zamierzała jednak składać broni. W piątym gemie wykorzystała moment słabszej gry przeciwniczki i odrobiła stratę przełamania, doprowadzając do wyrównania. Od tego momentu emocje sięgnęły zenitu, a losy meczu ważyły się niemal w każdym gemie.

Przy stanie 3:3 Sabalenka miała jeszcze okazję, by ponownie przejąć inicjatywę, jednak kluczowe punkty padły łupem Kazaszki. Rybakina przełamała rywalkę, a następnie potwierdziła przewagę własnym serwisem, wygrywając pięć gemów z rzędu. Choć Sabalenka zdołała jeszcze na moment przerwać tę serię, końcówka należała już do mistrzyni Wimbledonu 2022. Jelena zachowała zimną krew przy własnym podaniu i zamknęła spotkanie zwycięstwem 6:4, 4:6, 6:4.

Triumf w Australian Open sprawił, że Rybakina umocniła się na trzecim miejscu w rankingu WTA i zbliżyła się do Igi Świątek na zaledwie 368 punktów. Rywalizacja w ścisłej czołówce kobiecego tenisa zapowiada się więc w kolejnych tygodniach niezwykle interesująco.

Dlaczego Sabalenka została ukarana? Kontrowersyjna decyzja sędzi w półfinale Australian Open

Aryna Sabalenka pewnie awansowała do finału Australian Open, pokonując Elinę Switolinę 6:2, 6:3. Choć Ukrainka momentami prezentowała solidny tenis, półfinał był pokazem siły liderki rankingu WTA, która o tytuł w Melbourne zmierzy się z Jeleną Rybakiną. Po meczu jednak więcej niż o samym wyniku mówiło się o jednej, niezwykle rzadkiej decyzji sędzi, która wyraźnie zaskoczyła Sabalenkę – i nie tylko ją.

Zaskoczenie na korcie

Do kontrowersyjnej sytuacji doszło w pierwszym punkcie czwartego gema premierowej partii. Sabalenka zagrała piłkę, wydając charakterystyczny dla siebie dźwięk. Tym razem jednak nie był to krótki okrzyk towarzyszący uderzeniu, lecz przeciągłe „stęknięcie”, które – jak później tłumaczyła tenisistka – było reakcją na nieczyste trafienie ramą rakiety i obawę, że piłka poleci w aut.

Ku jej zdziwieniu piłka wpadła w kort, Switolina zdołała ją odegrać, lecz wówczas sędzia główna Louise Engzell przerwała wymianę i przyznała punkt Ukraince. Decyzja wywołała konsternację zarówno na korcie, jak i na trybunach.

– Ciekawa decyzja – zauważył na antenie Eurosportu Marek Furjan.
– Moim zdaniem słuszna i sprawiedliwa – dodał trener Piotr Sierzputowski. – Ale Sabalenka rzeczywiście jest wyraźnie zdziwiona.

„Hindrance”, czyli przeszkoda w grze

Sędzia uznała, że dźwięk wydany przez Sabalenkę stanowił tzw. hindrance, czyli przeszkodę utrudniającą rywalce prawidłowe zagranie. W przepisach tenisowych pojęcie to jest bardzo szerokie – obejmuje wszelkie zachowania, które mogą rozproszyć przeciwnika: od okrzyków i chrząknięć, przez gesty, aż po werbalne komentarze w trakcie wymiany. Kluczowe jest jednak to, że interpretacja zawsze należy do sędziego.

– Nie zawsze arbitrzy takie rzeczy wyłapują – podkreślał Furjan. I właśnie to było sednem zdziwienia Sabalenki. Przez lata jej charakterystyczne dźwięki uchodziły jej na sucho. Bywało, że stękała nie tylko w momencie uderzenia, ale również wtedy, gdy piłka była już po drugiej stronie siatki. Czasem przeciągała te odgłosy, czasem zmieniała ich natężenie. Był to stały element jej meczów – i do tej pory nikt nie karał jej za to stratą punktu.

Wcześniej było „na granicy”

Nie znaczy to jednak, że temat nigdy wcześniej nie budził wątpliwości. W lipcu 2025 roku, podczas meczu Wimbledonu z Elise Mertens, wielu obserwatorów zwracało uwagę, że Sabalenka wydaje dźwięki w nienaturalny – nawet jak na siebie – sposób. Trwały one długo i mogły wpływać na koncentrację Belgijki.

Międzynarodowa sędzia Gabriela Załoga mówiła wówczas w rozmowie ze Sport.pl, że w praktyce bardzo trudno jednoznacznie ocenić moment, w którym dźwięk staje się przeszkodą. – Często reagujemy dopiero wtedy, gdy widzimy, że przeciwnikowi to faktycznie przeszkadza. Jeśli rywal nie protestuje, sędziowie rzadziej interweniują – tłumaczyła.

Tym bardziej zaskakujące było więc to, że w półfinale Australian Open Switolina nie przerwała gry ani nie zgłosiła zastrzeżeń, a mimo to Engzell zdecydowała się odebrać Sabalence punkt.

Brak spójnych przepisów

Problem w tym, że w światowym tenisie wciąż brakuje jednoznacznych regulacji. WTA jako jedyna organizacja zarządzająca profesjonalnym tenisem wpisała wprost do swojego regulaminu na sezon 2026 pojęcie „grunting” jako przykład przeszkody w grze. W przepisach ATP oraz ITF takich zapisów nie ma, dlatego na turniejach męskich i imprezach organizowanych przez ITF – w tym w Wielkich Szlemach – podobne sytuacje są interpretowane bardzo różnie.

Dobrym przykładem była sytuacja sprzed tygodnia, gdy Naomi Osaka głośno mobilizowała się okrzykami „Come on!” w momencie, gdy Sorana Cirstea przygotowywała się do drugiego serwisu. Mimo protestów Rumunki sędzia nie zareagował – Japonka nie otrzymała nawet ostrzeżenia.

Sabalenka: „To była zła decyzja”

Po meczu ze Switoliną Sabalenka nie kryła emocji. – Nigdy wcześniej coś takiego mi się nie przytrafiło, zwłaszcza jeśli chodzi o moje chrząkanie – mówiła na konferencji prasowej. – Piłka była zagrana głęboko, odbiła się inaczej, a ja po prostu naturalnie wydałam z siebie ten dźwięk. Gdy usłyszałam decyzję sędzi, pomyślałam: „Co z tobą jest nie tak?”. To była zła decyzja i bardzo mnie wkurzyła. Ale paradoksalnie pomogła mi – zmotywowała mnie jeszcze bardziej.

Czy to coś zmieni?

Sabalenka ma prawo czuć się zaskoczona, bo przez lata podobne zachowania nie były karane. Pytanie brzmi, czy decyzja z półfinału w Melbourne stanie się sygnałem ostrzegawczym – zarówno dla niej, jak i dla innych tenisistek. Stracony punkt przy stanie 1:2 w pierwszym secie nie miał większego wpływu na losy spotkania. Ale co, jeśli podobna sytuacja wydarzyłaby się w końcówce trzeciego seta finału Wielkiego Szlema?

Od teraz Sabalenka może mieć z tyłu głowy myśl, że to, co dotąd uchodziło jej bez konsekwencji, nagle może kosztować ją bardzo wiele. A dopóki przepisy pozostają niejednoznaczne, podobne kontrowersje zapewne jeszcze nie raz wrócą na tenisowe korty.

Australian Open wchodzi w decydującą fazę. W kobiecej rywalizacji pozostały już tylko dwa spotkania: finał gry podwójnej z udziałem nowej liderki rankingu deblowego Elise Mertens oraz prawdziwy hit – pojedynek o tytuł pomiędzy Aryną Sabalenką i Jeleną Rybakiną. To starcie ma wyjątkowy wymiar: jest rewanżem za finał w Melbourne sprzed trzech lat, a także za niedawny mecz o gigantyczną pulę nagród podczas WTA Finals w Rijadzie. Na dzień przed finałem Kazaszka podjęła decyzję, której w zasadzie można było się spodziewać – dotyczącą jej dalszych planów turniejowych.

Losowanie sprawiło, że Sabalenka i Rybakina trafiły do przeciwnych części drabinki, dlatego ich spotkanie w finale pierwszego wielkoszlemowego turnieju sezonu wydawało się bardzo realne. Obie imponowały formą już pod koniec poprzedniego roku, kiedy to właśnie między sobą rozstrzygnęły kwestię tytułu w WTA Finals w Rijadzie. Sezon 2025 rozpoczął się zresztą na tej samej nawierzchni, na której kończył się poprzedni – na kortach twardych.

Sabalenka rozpoczęła rok od triumfu w Brisbane. Do jej pojedynku z Rybakiną tam jednak nie doszło, bo Kazaszka niespodziewanie uległa Karolinie Muchovej. W Melbourne obie prezentowały się już jednak znakomicie – wygrały po sześć spotkań, wszystkie w dwóch setach. W sobotę, po godzinie 9.30 czasu polskiego, zmierzą się w meczu o tytuł. Dla Sabalenki może to być piąty wielkoszlemowy triumf w karierze i trzeci w Australian Open. Rybakina walczy natomiast dopiero o swój drugi tytuł tej rangi – dotąd wygrała jedynie Wimbledon. Co więcej, poprzedni sezon w Wielkich Szlemach nie był dla niej szczególnie udany.

Na dzień przed finałem Australian Open zapadła ważna decyzja dotycząca dalszych występów Kazaszki. Najlepsze tenisistki planują kalendarz z dużym wyprzedzeniem i podobnie było w przypadku Sabalenki oraz Rybakiny. W ubiegłym roku po rywalizacji w Australii następował tydzień przerwy przed tzw. Middle East Swing, czyli turniejami w Abu Zabi (WTA 500), Dosze (WTA 1000) i Dubaju (WTA 1000). W tym czasie rozgrywano także zawody w Linzu (WTA 500). Teraz turniej w Austrii przeniesiono na inną nawierzchnię i inny termin – początek kwietnia – a rywalizacja w Abu Zabi startuje bezpośrednio po Australian Open.

Do turnieju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich wcześniej zgłosiła się Jelena Rybakina, co nie było zaskoczeniem. Kazaszka chętnie gra w zawodach tej rangi – Abu Zabi opuściła tylko w 2022 roku, a w sezonie 2024 triumfowała. Rok temu dotarła tam do półfinału, w którym przegrała z późniejszą zwyciężczynią Belindą Bencic. Teoretycznie w tym sezonie powinna więc bronić 195 punktów.

Awans do finału Australian Open sprawił jednak, że spodziewano się wycofania Rybakiny z gry w Abu Zabi. I rzeczywiście – w piątek jej nazwisko zniknęło z listy uczestniczek w systemie WTA. Podobną decyzję podjęła także Elise Mertens, która w sobotę zagra o tytuł w deblu. Wcześniej z turnieju wycofała się Marketa Vondrousova, a teraz do tego grona dołączyły również Victoria Mboko i Barbora Krejcikova – ich zdjęcia usunięto z oficjalnej strony zawodów.

Rybakina straci wprawdzie punkty zdobyte rok temu w Abu Zabi, ale w ich miejsce „wskoczą” 108 punktów za niedawny ćwierćfinał turnieju WTA 500 w Brisbane, które wcześniej nie liczyły się do jej dorobku. W praktyce nie będzie to więc szczególnie bolesne. Kazaszka i tak pozostanie trzecią rakietą świata, a w przypadku zwycięstwa nad Sabalenką w finale Australian Open znacznie zbliży się do drugiej w rankingu Igi Świątek.

Na razie wszystkie największe gwiazdy znajdują się na liście zgłoszeń do turnieju WTA 1000 w Dosze, choć nie jest pewne, czy Sabalenka zdecyduje się na występ w Katarze. Jej ostatnie starty na Bliskim Wschodzie układały się bowiem bardzo słabo, a czasami w ogóle z nich rezygnowała. W Abu Zabi zobaczymy natomiast jedną reprezentantkę Polski – w grze podwójnej wystąpi Katarzyna Piter. W eliminacjach singla miała zagrać Magda Linette, jednak poznanianka pojawi się dopiero w turnieju w Dosze.

Sportowcy szykujący się do wyjazdu na zimowe igrzyska olimpijskie Mediolan–Cortina 2026 złożyli uroczyste ślubowanie w Centrum Olimpijskim. Wydarzenie miało wyjątkowo podniosły charakter, a swoją obecnością uświetnił je prezydent RP Karol Nawrocki. W pewnym momencie ceremonia przybrała jednak zupełnie nieoczekiwany obrót – sytuacja wymknęła się spod kontroli, a apele prowadzącej nie przynosiły skutku. Głowa państwa została bowiem otoczona przez olimpijczyków, którzy mieli jedną, bardzo konkretną prośbę.

Prezydent Karol Nawrocki pojawił się na uroczystym spotkaniu z reprezentantami Polski, którzy już niebawem będą walczyć o medale zimowych igrzysk we Włoszech. Wręczył sportowcom olimpijskie nominacje, był świadkiem ślubowania, a wcześniej wygłosił krótkie przemówienie.

– Gratuluję tych nominacji, do boju Polsko! Jestem przekonany, że Włochy będą szczęśliwe dla Polski. W hymnie śpiewamy „z ziemi włoskiej do Polski” i wierzę, że podobnie przyjadą do nas medale – mówił prezydent, podkreślając, że igrzyska olimpijskie to szczególny czas, w którym na bok odkładane są spory, a najważniejsza staje się sportowa rywalizacja.

– Niech żyje Polska – zakończył, a sala nagrodziła go gromkimi brawami.

Kulminacyjnym momentem uroczystości miała być chwila przeznaczona dla fotoreporterów. Karol Nawrocki ponownie został zaproszony na scenę, by zapozować do wspólnego zdjęcia z całą olimpijską reprezentacją. Wtedy wydarzenia potoczyły się w nieprzewidzianym kierunku.

Sceny z udziałem Nawrockiego. Obietnice prowadzącej nie pomogły
Prezydent szybko został otoczony przez sportowców, którzy chętnie robili sobie z nim pamiątkowe fotografie. Na jednym zdjęciu jednak się nie skończyło. Olimpijczycy podchodzili do głowy państwa po kolejne ujęcia, zamieniali kilka słów, a Karol Nawrocki z uśmiechem poświęcał im czas. Prowadząca galę kilkukrotnie próbowała przywrócić porządek.

– Troszkę nam się uroczystość wymknęła spod kontroli. Bardzo proszę, żebyśmy jeszcze na chwilkę usiedli. Będzie jeszcze czas, żeby zrobić zdjęcie z panem prezydentem – apelowała do mikrofonu, jednak bez większego efektu.

– Szanowni państwo, czy możemy jeszcze na moment zająć miejsca? Dosłownie ostatnie akcenty dzisiejszej uroczystości. Będzie szansa na zdjęcia z panem prezydentem, obiecuję na mały palec – ponawiała prośbę. Gdy i to nie zadziałało, z lekką rezygnacją dodała: – Jednak moja obietnica chyba nic nie znaczy. Nie wszyscy w nią wierzą.

Ostatecznie, po dłuższej chwili, uczestnicy wrócili na swoje miejsca. Karol Nawrocki przeprosił za opóźnienie, na co ze sceny padła żartobliwa odpowiedź: – Panie prezydencie, panu wszystko się wybaczy.

W finałowej części uroczystości ogłoszono jeszcze jedną ważną informację. Wraz z reprezentacją do Włoch wyruszy mobilny Dom Polski – Casa Polonia. Ma on stać się miejscem spotkań kibiców i mediów z polskimi olimpijczykami. W jego wnętrzu zaplanowano m.in. część muzealną z historycznym sprzętem sportowym oraz wybranymi medalami olimpijskimi zdobytymi przez Polaków. Nie zabraknie również elementów promujących polską kulturę i sztukę.