Zastanawiałam się, co Iga mówi i dlaczego tego nie widzi – słyszymy od komentatorki Eurosportu, Justyny Kostyry. – Dawno nie widziałam jej takiej. Bez tego strzelania, bez nerwów – zachwyca się dziennikarka tym, co Iga Świątek robi w turnieju WTA 1000 w Indian Wells.
Iga Świątek w kapitalnym stylu awansowała do ćwierćfinału turnieju WTA 1000 w Indian Wells. Nasza wiceliderka światowego rankingu tenisistek pokonała 6:2, 6:0 notowaną na 13. miejscu Karolinę Muchovą. Czeszka, która była niepokonana od półtora miesiąca i dopiero co świętowała zwycięstwo w turnieju równie wysokiej rangi w Dosze, była bezradna w starciu z Polką.
Zobacz wideo Świątek sprzeciwia się rewolucji w tenisie. Sabalenka uważa inaczej
Świątek rozegrała w Indian Wells drugi świetny mecz z rzędu. Wcześniej pokonała 6:3, 6:2 Marię Sakkari. Czyli Greczynkę, z którą przegrała miesiąc temu ćwierćfinał w Dosze. Po tamtej porażce nasza zawodniczka wycofała się z turnieju w Dubaju i skupiła się na treningach. Efekty są świetne.
Łukasz Jachimiak: Tęskniłaś?
Justyna Kostyra: Bardzo!
Za czym najbardziej?
Za tą radością z gry.
Ja tak samo! Ale pewnie zgodzisz się, że jest mnóstwo rzeczy, za którymi tęsknił każdy, kto Idze dobrze życzy? Chyba będziemy długo wyliczać?
No pewnie! Tęskniliśmy za tym wytrzymywaniem dłuższych wymian, za nieatakowaniem bez potrzeby, za grą trochę bardziej kombinacyjną, przynajmniej momentami, za dobrym serwisem. Ale chyba najbardziej jednak za tym uśmiechem.
À propos serwisu – to był szesnasty mecz Świątek w tym sezonie, a dopiero drugi, w którym nie została przełamana.
No właśnie, wymowne. A sama co chwilę przełamywała Muchovą. Nie dziwiłam się, że pod koniec Czeszka aż z bezradności rzuciła rakietą. Nie zagrała kapitalnego meczu, ale miała swoje momenty lepszej gry, a w tych momentach Iga potrafiła ją stłamsić, jakby powiedzieć jej: „Nie wrócisz do tego meczu i koniec”. Nie było w grze Igi żadnego przestoju. A przecież w drugich setach ostatnio to jej się często zdarzało.
Mówisz o tłamszeniu Muchovej przez Świątek, więc warto podkreślić, że to się działo nie siłą, nie jakimś wściekłym atakiem, tylko atakiem mądrym, prowadzonym z chłodną głową.
Tak, z dużą mądrością, dużą rotacją, dużą precyzją i ze sporym marginesem błędu. Iga trafiała tak pół metra od linii bocznej i metr od końcowej. Nie grała wszystkiego na żyletki.
Najlepszą ilustracją tego była akcja na 2:2 i 40:30, po której Joanna Sakowicz-Kostecka krzyczała, że to było genialne. Pamiętasz ten punkt zbudowany przez Igę tak, że widzieliśmy ją coraz bardziej w korcie, a na koniec zobaczyliśmy pewny, skontrolowany forhend nie w samiuśki narożnik, tylko właśnie z takim marginesem, o jakim mówisz?
Dokładnie o to chodzi. To było to, o czym później Iga mówiła – że przez miesiąc bez grania w turniejach tak pracowała z Wimem Fissette’em, żeby być bardziej cierpliwą. W tym meczu nie było żadnego momentu, w którym Iga by się zniecierpliwiła i w którym kibic mógł mieć wrażenie, że to się jeszcze może odwrócić. To był taki mecz Igi Świątek, który się oglądało ze spokojem, tak jak czasami się zdarzało w pierwszych rundach turniejów wielkoszlemowych. Tylko tutaj weźmy pod uwagę, kto stał po drugiej stronie siatki. To nie był jakiś “no-name” z kwalifikacji, to nie była jakaś dziewczyna, która nie jest znana szerokiej publiczności, tylko to była Karolina Muchova.
I to Karolina Muchova w formie. Niepokonana od półtora miesiąca, mająca serię ośmiu zwycięstw z rzędu, dopiero co fetująca tytuł w Dosze, gdzie prezentowała świetny tenis. Świątek błyszczała na tle innej wielkiej tenisistki, w wielkiej formie, a nie wracającej po jakiejś kontuzji i dopiero szukającej formy.
Oczywiście. Ale też trzeba przyznać, że Muchova miała słabszy mecz. Oczywiście trzeba było na nią cały czas uważać, bo nigdy nie wiadomo, kiedy ktoś taki jak Muchova się przebudzi. Wystarczy czasami jedna wymiana, żeby ją wpuścić do meczu, wystarczy chwila nieuwagi. Iga do niczego takiego nie dopuściła.
Zgoda: Muchova miała słabszy mecz, ale jak nie lubię tych wyświechtanych sportowych powiedzeń, tak tu przychodzi mi do głowy to, że gra się tak, jak przeciwnik pozwala. Widziałaś, że Świątek wymusiła na Muchovej aż 25 błędów, a Czeszka na Polce – tylko trzy?
Tak. I mówię jeszcze raz: Świątek perfekcyjnie wykorzystała to, że Muchova miała słabszy dzień. Trzeba umieć to zrobić.
Zaczęłaś mówić o pomeczowej wypowiedzi Świątek, więc przytoczę moim zdaniem najważniejszy fragment z tego, co powiedziała w Canal+ o ostatnich tygodniach treningów. „Wróciłam do solidnej gry, celem było to, żeby było mniej strzelania i podejmowania bezsensownego ryzyka”. Bałem się, czy Iga to widzi. Świetnie jest usłyszeć, że to zobaczyła i zobaczyć, że to przepracowała.
Fajnie, że to widziała, a jeśli nawet tego nie widziała, to może ktoś jej to w końcu pokazał. Bo czasami wydawało mi się, jak słuchałam Igi po przegranych meczach, że tego do końca nie widzi. Niby wiedziała, co ma robić, ale cały czas próbowała tego samego, nie było tej zmiany. I teraz w Indian Wells pierwszy raz widać zmiany. Chyba pierwszy raz od roku.
Czy dobrze pamiętam, że komentowałaś mecz Świątek – Kalinska w tegorocznym Australian Open?
Zgadza się.
W tamtym meczu po świetnym pierwszym secie Iga zagrała koszmarnie w drugim, a po całym spotkaniu nie zgadzała się z takimi ocenami i kompletnie nie widziała tego, co choćby ty i komentujący z tobą Piotr Sierzputowski punktowaliście.
Nie widziała tego, co widzieliśmy my i co pokazywały też statystyki. Bo wiesz, czasami jest tak, że jak komentujesz, to pewne rzeczy ci umkną, ale tu patrzyłam później w statystyki i zastanawiałam się, co Iga mówi i dlaczego ona tego nie widzi.
Zacząłem naszą rozmowę od pytania, czy tęskniłaś, a teraz zastanawiam się, czy wiedziałaś. Pytam, czy wiedziałaś, że po bardzo dobrym meczu Świątek z Sakkari w poprzedniej rundzie z Muchovą też będzie tak dobrze.
Nie, nie! Zupełnie! Na tym etapie cały czas nie za bardzo wiem, czego się spodziewać, co dzisiaj wylosujemy, jaką Igę dzisiaj zobaczymy. Ale powiem ci, że ten mecz trochę mnie uspokoił. Pierwszy raz od dawna tak mam. Mecz z Sakkari jeszcze mnie nie uspokoił, ale ten z Muchovą tak. Bo naprawdę i koncentracja nie uciekła w drugim secie, i cały czas była świetna gra z szukaniem różnych rozwiązań. To nie była tylko gra z końca kortu, tu się tyle dobrego działo, że tak, teraz jestem o Igę spokojniejsza.
Może ja jestem nadmiernym optymistą, ale już rano na redakcyjnym kolegium mówiłem, że Iga wygra. Bardzo mi się spodobała jej mowa ciała w meczu i po meczu z Sakkari. Miałem poczucie, że Świątek czuje się trochę jak w końcówce ubiegłorocznego Wimbledonu.
– Ja mam z Igą ostatnio trochę tak, jak z Coco Gauff, czyli tak, że nie wiesz, jaki mecz dostaniesz. Ale teraz jestem dobrej myśli przed kolejnymi meczami Igi, bo dawno nie widziałam jej takiej. Grającej inaczej, regularnej, bez tego strzelania, bez nerwów po zepsutej piłce, tylko z koncentracją, z myślą o kolejnej wymianie.
Ostatnie tygodnie czy nawet miesiące w wykonaniu Igi były takie, że jej fani w mediach społecznościowych zaczęli pisać, że ona nie jest faworytką meczu z Muchovą i że nie będzie też ewentualnie faworytką meczu ze Svitoliną. A jak ty teraz patrzysz na Świątek na tle innych zawodniczek ze światowej czołówki? Pewnie powiesz mi, że za daleko wybiegam, ale przyznaję się, że zaczyna mi się marzyć finał Indian Wells Świątek kontra Sabalenka.
Słuchaj, jak patrzę na Igę i na ile znam Igę, to zawsze jest nadzieja na finał z Sabalenką, no bo jednak są po przeciwnej stronie drabinki i w teorii jak wszystko się złoży, to powinno do takiego finału dojść. Wiemy doskonale, że jeśli Iga jest w znakomitej formie, to potrafi pokonać każdą tenisistkę na świecie i jest faworytką w każdym meczu, no może poza właśnie Sabalenką i Rybakiną w ostatnich miesiącach, ale w ostatnich miesiącach, mocno to podkreślam. To, co widzę w grze Igi teraz, ta jej przemiana, napawa mnie dużym optymizmem. Kurczę, naprawdę fajnie by było zobaczyć jej finał z Sabalenką! Ale wiesz, Sabalenkę też jeszcze czeka kilka trudnych spotkań, między innymi z Mboko, która przecież wyeliminowała Anisimovą w takim stylu, że nikt się tego nie spodziewał.
A po ewentualnym zwycięstwie nad Mboko Sabalenkę czekałoby starcie z Noskovą, która pokonała Ealę w równie imponujący sposób co Mboko Anisimovą.
Zgadza się. Te mecze są dowodem, że kobiecy tenis stał się superciekawy. Od kilku dobrych miesięcy raz, że jest wyższy poziom, a dwa, że naprawdę jest tyle tenisistek, które są w stanie wygrywać duże turnieje. Bo przecież mamy Rybakinę, mamy Sabalenkę, mamy Igę, mamy Switolinę, a nagle teraz wchodzi młoda Mboko, jest jeszcze Coco, jest Pegula, która jest niezwykle regularna. No jest mega ciekawie. Uważam, że dawno nie było tak ciekawego, wyrównanego poziomu, jak w tym momencie.
Pokusisz się o wróżbę, co Świątek osiągnie w tym Indian Wells?
Nie, bo ja nienawidzę wróżyć w tenisie, naprawdę. Tu jest tyle zmiennych, że się nie da. Nawet nawiązując do tych ostatnich tygodni, miesięcy, kto by się spodziewał, że Djokovic wygra z Sinnerem? No nie ma szans, wszyscy przewidywali, że Djoković przegra, wystarczyło popatrzeć na kursy bukmacherów. Nie będę wróżyła, co osiągnie w turnieju Iga, ale tak jak powiedziałeś: finał Świątek – Sabalenka byłby super. I oczywiście chciałabym zobaczyć spektakularne zwycięstwo Igi. Tylko na razie dajmy jej po prostu grać mecz po meczu, bo mi się wydaje, że akurat na Idze jest taka presja i kibiców, i dziennikarzy, że odpuśćmy i dajmy jej się pocieszyć tenisem. I też doceńmy, że ona naprawdę cały czas osiąga super wyniki.
Zgoda, ale wiesz dobrze, że te obiektywnie świetnie wyniki jej nie satysfakcjonują. Świątek z jednej strony ma wpojone hasło o niskich oczekiwaniach i wysokich standardach, ale z drugiej strony mówi szczerze, że na przykład niedawny ćwierćfinał wielkoszlemowego Australian Open jej nie satysfakcjonuje.
– Tak, wiadomo, że Iga chciałaby być z powrotem liderką światowego rankingu. Ale dajmy jej spokojnie na to popracować to. Chodzi mi o to, żeby nie wyrokować. W żadną stronę. Nie lubię bardzo tego, jak kibice nagle wpadają w panikę i piszą w internecie, że to koniec, że wszystko się sypie, że Iga już nigdy nic wygra, że zaraz wypadnie z pierwszej dziesiątki. Dajmy jej popracować z teamem. I pamiętajmy, że w tenisie nie ma takiego dłuższego okresu na pracę. Teraz Iga musiała się wycofać z turnieju w Dubaju, żeby mieć kilka tygodni na trenowanie. To nie był odpoczynek, to była ciężka praca. Mam wrażenie, że Iga jest teraz trochę szczuplejsza, niż gdy ją widzieliśmy w Australii.
Ciekawe spostrzeżenie.
Takie jest moje wrażenie. Mogę się mylić, ale tak mi się wydaje, że troszeczkę zeszczuplała. Na pewno pracy fizycznej było bardzo dużo i na siłowni, i na korcie. I super, że widać efekty tej pracy. A najfajniejsze jest to, że naprawdę dawno już Iga nie miała takiej frajdy z gry. Na to się świetnie patrzy!
Wczytywanie kolejnego artykułu…
