Chwalińska wróciła do kraju. Oto szczegóły leczenia. Pomoże polski specjalista

Dariusz Ostafiński, Interia: Czy już pan poukładał sobie w głowie wszystko to, co stało się w poniedziałek?

Wojciech Wrzoł, wiceprezes BKT Advantage Bielsko-Biała: Tu nie było czego układać. Od razu po tym, jak Maja skręciła sobie kostkę, było widać, że ciężko będzie domknąć ten mecz. Tajka dobrze grała, więc tu trzeba było Mai gotowej do gry na sto procent. Jakby to był inny turniej, to Maja pewnie by skreczowała. To był jednak Wimbledon, więc próbowała, brała przerwy medyczne, liczyła, że coś uda się jeszcze z tego wyciągnąć.

Mecz z Linette, to było za mało

Nie miała jednak szans.

– Bez nóg się nie da. Niektórzy mówią, że 90 procent wyniku w tenisie to nogi, ale według mnie głowa waży więcej. Zresztą świetnym przykładem był trzeci set meczu Mai, gdzie rywalka liczyła, że zagra byle co i wygra, A potem nie wiedziała, co się dzieje, głowa zaczęła szwankować i nagle zrobiło się 2:0 dla Mai. Dla mnie głowa to więcej niż 10 procent, nawet powiedziałbym 50 procent, ale bez nóg się nie da.

Nie ma pan wrażenia, że ta dzika karta stała się w istocie takim “zatrutym prezentem”? Maja sama przecież powiedziała, że nie była przygotowana na ten turniej.

– Tak nie można podchodzić. Była przygotowana, ale nie była dostosowana do biegania po trawie w warunkach meczowych. Jeden mecz sparingowy z Linette, to za mało. Tu trzeba zrobić więcej takich ślizgów, bo to poruszanie się po trawie jest inne. Natomiast fizycznie Maja była na ten Wimbledon gotowa na sto procent.

Zabrakło dwóch meczów na trawie. Klub z Bielska tłumaczy

Rację zatem mieli ci, którzy martwili się, że Maja nie zagrała przed Wimbledonem, choć dwóch meczów w jakimś turnieju na trawie.

– Takie dwa mecze pod presją, gdzie idziesz na maksa, ze wślizgiem, do piłki na pewno dużo by dały. Rozwiązałyby sprawę. Mięśnie były przygotowane do innej nawierzchni. Ta pamięć mięśniowa była na mączce, a na trawie jest ona inna. Teraz możemy gdybać, że może Maja powinna była odpuścić tamtą piłkę, ale ona chciała wygrać ten mecz już w tamtym momencie.

Skoro dwa mecze rozwiązałyby sprawę, to dlaczego zabrakło tego elementu przygotowań?

– Z prostego powodu. Nie było na to czasu. Bardzo długo też nie wiedzieliśmy, czy ta dzika karta w ogóle będzie. Raczej obstawialiśmy, że nie, bo takie też były głosy. W takiej sytuacji Maja musiałaby grać kwalifikacje i to byłyby te dwa, trzy mecze na przetarcie. A jak się okazało, że dzika karta jest, to już nie były czasu.

Mam w głowie słowa wielu ekspertów, którzy mówili, że Maja często dochodziła do takiego momentu, gdzie te drzwi kariery się przed nią otwierały, ale nagle wszystko się sypało. Głównie przez kontuzje.

– To ja może wyjaśnię. Fizycznie, czyli wydolnościowo i sprawnościowo Maja zawsze była dobrze przygotowane. W tamtych przypadkach, o których pan mówi, to głowa była jej problemem. Jak ją coś w trakcie meczu zakuło, to zaczęła się bać. Od razu brała przerwę, żeby znów nie przechodzić tego, co kiedyś. I w sumie dobrze. Przed Roland Garros miała taki turniej, gdzie skreczowała, bo coś ją zakuło. Ta obawa została jej po kontuzjach. Ona w takich sytuacjach czuje, że coś może ją wyeliminować na dłuższy czas, a tego nie chce. Ona musi być silna i sprawna, bo jej tenis opiera się na bieganiu.

I tu wracamy do meczu z Tajką. Przyznam, że zastanawiam się, czy to dalsze granie miało sens.

– Jak powiedziałem, gdyby to nie był Wimbledon i gdyby nie ta dzika karta, to pewnie by skreczowała. Z drugiej strony chciała powalczyć. Ta kostka nie wyeliminowała jej do końca. Potem do tego doszły skurcze, który mogły się pojawić pod wpływem stresu. Maja wzięła fizjoterapeutę, próbowała, ale ta noga coraz mocniej ją blokowała.

Chwalińską zajmie się specjalista od urazów kostki

I to jest tylko skręcona kostka?

– Maja jest po rezonansie w Anglii i żadnych innych poważniejszych urazów nie było widać.

Kiedy zatem wróci do treningu?

– Ciężko powiedzieć. To może być nawet za tydzień, czy za kilka dni. Na pewno najpierw wróci na siłownię, bo w tenisa nie może teraz grać. W Polsce zobaczy ją dobry ortopeda, specjalista od urazów kostki. Nie chcę jednak zdradzać szczegółów, zostawiamy dla siebie informację, gdzie odbędzie się ta konsultacja. Ona będzie dla nas wiążąca. Dopiero, jak lekarz powie, że jest ok, to wtedy Maja wróci. Przed Roland Garros też musiał trochę odpuścić, zrobiła to, a potem była w finale.

A jak pana zdaniem Maja Chwalińska prezentowała się w tym pierwszym i jedynym meczu na wimbledońskiej trawie do momentu odniesienia kontuzji? Był pan zbudowany?

– To był dobry, wręcz bardzo dobry mecz, jak zwrócimy uwagę na to, że pierwszy raz miała takie poważne granie na trawie. A jeszcze przeciwniczka się stawiała. Maja spisała się lepiej, niż można było myśleć. Wyciągała gema z 0:40. Do czasu, kiedy normalnie biegała, miała ten mecz pod kontrolą.

Nie boi się pan, że to, co się stało, może ją w jakiś sposób załamać?

– Nie. Wie, że nie przegrała z głową, nie przegrała ze sobą, ani nawet z przeciwniczką, która na początku trzeciego seta nie potrafiła trafić w kort. Przegrała ze zdrowiem. Jak się wyleczy, to wróci mocniejsza.

Tak klub chce pomóc Chwalińskiej

W połowie lipca ma grać w Hamburgu.

– I jeśli będzie zdrowa, to poleci. A jak nie, to zobaczymy ją dopiero na twardych kortach w Ameryce. Trochę tego grania tam będzie, a na deser US Open.

Już od kilku osób słyszałem, że granie na hardzie może być dla Mai trudne.

– Na tych kortach nie ma tej rotacji, którą oddaje kort, nie ma też topspina i slajsa. Te dwie rzeczy uciekają. Jeśli jednak będzie sprawna, jeśli będzie mogła biegać, to nie powinno być źle. A jak będzie lekki wiatr, to też zyska. Teraz pytanie, jaka będzie nawierzchnia na US Open? Szybka, czy wolna. Wszystko zależy od tej ostatniej warstwy, jaką położą. Im więcej będzie piasku kwarcowego, tym lepiej, bo wtedy kort będzie wolniejszy. Na naszej klubowej hali w Bielsku w najbliższych dniach planujemy renowację harda, żeby był on podobny do tego w Stanach. Chodzi o parametry, głównie szybkość. To, mamy nadzieję, pomoże Mai lepiej się przygotować.

A Maja już jest w Polsce?

– Wróciła w środę, w czwartek lub w piątek ma w Warszawie konsultację u polskiego specjalisty, o której wspomniałem. Pewnie wolelibyśmy mówić o trzeciej rundzie i meczu z Muchovą. Byłoby ciekawe. Nie ma jednak co, trzeba patrzeć do przodu. Wyleczyć się, wrócić i znów pokazać trochę tego dobrego tenisa.
Kobieta ubrana w sportową, białą koszulkę z widocznymi logotypami sponsorów trzyma w ręce żółtą piłkę tenisową, pochylając głowę w skupieniu.

Maja ChwalińskaKENTARO TOMINAGAEast News
Kobieta w białym stroju sportowym odbija piłkę tenisową rakietą, koncentrując się na uderzeniu.

Maja ChwalińskaKIRSTY WIGGLESWORTHEast News

“Będzie trzeba posprzątać” Niespodziewane problemy w hicie