Totalna miazga w meczu Świątek! Miny Abramowicz i Fissette’a mówią wszystko

Wystarczyło 61 minut, choć wszystko było jasne nawet jeszcze szybciej. Iga Świątek nie dała żadnych szans Caroline Garcii w drugiej rundzie turnieju WTA 1000 w Indian Wells. Już w połowie meczu wygranego przez Polkę 6:2, 6:0 mogliśmy usłyszeć, co zmieniła w swojej grze po turniejach na Bliskim Wschodzie. Szybko zobaczyliśmy też wymowne miny trenera Wima Fissette’a i psycholożki Darii Abramowicz.

W bezpośrednich pojedynkach 4:1 dla Igi Świątek. W przewidywaniach przed tym meczem aż 89 proc. szans na zwycięstwo dla Polki i tylko 11 proc. dla Caroline Garcii. Takie dane zaserwowano nam tuż przed meczem. Natomiast na początku tego meczu nie serwowały obie panie.

Gem pierwszy: przełamana Garcia

Gem drugi: przełamana Świątek

Gem trzeci: przełamana Garcia

Tak zaczęło się spotkanie. Dopiero po 14 minutach zobaczyliśmy pierwszego gema wygranego przez podającą – wtedy Polka wyszła na prowadzenie 3:1.

Rywalka Świątek była królową asów. Była

Jeśli obawialiśmy się, że Francuzka będzie świetnie serwowała, to szybko mogliśmy przestać się o Polkę martwić. Garcia zaserwowała najwięcej asów na świecie w 2022 i 2023 roku. Wtedy była zawodniczką z absolutnego topu – nawet numerem cztery rankingu WTA. Ale już rok 2024 skończyła na dopiero 48. miejscu, a dziś jest jeszcze dalej, na miejscu 71

W 2025 roku Garcia wygrała tylko dwa mecze. A rozegrała zaledwie sześć. Ze wszystkich turniejów odpadała szybko. Nie dziwiło więc, że nikt nie dawał jej większych szans w starciu z naszą wiceliderką światowego zestawienia.

Owszem, Świątek ma ostatnio pewne problemy. W Dosze przegrała po bardzo słabym meczu z Jeleną Ostapenko 3:6, 1:6. Następnie w Dubaju również wyraźnie uległa Mirze Andriejewej 3:6, 3:6. Ale to były porażki w półfinale i ćwierćfinale dużych turniejów, tysięczników. W tym roku Świątek jeszcze żadnej imprezy nie wygrała, ale też trzeba podkreślić, że przesadzają ci, którzy mówią o jakimś większym kryzysie. Bo finał United Cup, półfinał Australian Open, półfinał turnieju WTA 1000 w Dosze i ćwierćfinał WTA 1000 w Dubaju to zdecydowanie nie są wyniki kryzysowe. Nawet dla kogoś, kto w wieku 23 lat miał już wygrane 22 turnieje, w tym pięć wielkoszlemowych. I kto czeka na kolejny tytuł od czerwca ubiegłego roku (od Roland Garros).

Czy Świątek w Indian Wells zakończy to oczekiwanie? Czy wygra swój pierwszy turniej pod wodzą trenera Wima Fissette’a? Dziś nie sposób odpowiedzieć. Na pewno po to przez tydzień trenowała w tenisowym kalifornijskim raju, żeby zwiększyć swoje szanse. I choć Garcia grała w pierwszej rundzie (wygrała z Amerykanką Perą 6:3, 6:4), a Świątek miała wolny los, to nie było widać, żeby Francuzka była już ograna, przyzwyczajona do warunków, a Polka nie. Przeciwnie – pomijając tego jedynego gema przegranego przy swoim serwisie na samym początku meczu Świątek wyglądała bardzo pewnie. Przy prowadzeniu 4:2 podwyższyła wynik, znów przełamując podanie Garcii. Zrobiła to w długim gemie, w którym rywalka naprawdę mocno się stawiała. I to był ostatni moment, w którym przeciwniczka miała jeszcze cokolwiek do powiedzenia.

Komentatorka szybko dostrzegła zmiany w grze Świątek

– Tu widzę różnicę u Igi w porównaniu z tym, co pokazywała na Bliskim Wschodzie. Jest bardzo stabilna na nogach. Widać, że jest czucie, jest przyczepność, że zgrywa się dół z górą – mówiła przy stanie 5:2 Klaudia Jans-Ignacik, która razem z Żelisławem Żyżyńskim komentowała mecz w C+.

Świątek rzeczywiście z każdą minutą tylko przyspieszała. Kolejne dobre akcje ją napędzały. Wyglądała świeżo zdecydowanie nie tylko dzięki temu, że sponsor techniczny przygotował jej nowy strój (czarna spódniczka, biała koszulka i żółta czapeczka). Iga grała mądrze, kątowo, ganiała Garcię po całym korcie. I nie zrażała się, gdy czasem wyrzuciła piłkę poza kort. Po 35 minutach wygrała pierwszą partię 6:2. – Dawno nie widzieliśmy takiego forhendu u Igi – zachwycała się Jans-Ignacik po ataku wzdłuż linii na miarę drugiego setbola. Pierwszego Garcia jeszcze obroniła, drugiego już nie była w stanie.

W króciutkiej przerwie między setami realizator transmisji pokazał nam sztab Igi. Psycholożka Daria Abramowicz, sparingpartner Tomasz Moczek i trener Wim Fissette (zwłaszcza on!) wyglądali na ukontentowanych naprawdę solidną grą swojej zawodniczki. Wyświetlone nam chwilę później statystyki potwierdzały wyraźną przewagę Igi w każdym elemencie. W pierwszej partii Świątek miała 10 uderzeń kończący, a Garcia cztery. Niewymuszonych błędów Polka popełniła 12, a Francuzka 13. Po pierwszym serwisie Iga wygrała aż 71 proc. punktów, a Caroline – tylko 41 proc.

I właśnie serwis Garcii kolejny raz Świątek przełamała od razu na start drugiego seta. A po chwili dołożyła gema przy swoim podaniu i było już 6:2, 2:0. – Spokojnie Iga robi swoje. Duża, coraz większa przewaga Polki – komentował Żyżyński. – Przewaga nie tylko wynikowa – dodawała Jans-Ignacik, która chwilę wcześniej chwaliła Polkę za mądrą grę. – Jak w szachach. Albo jak w snookerze. Jak zagram jej tutaj, to dostanę tu – analizowała jedną z akcji.

Żyżyński nie bez racji zauważał, że można by się przyczepić o niektóre nietrafione piłki. Nawet, o dziwo, z bekhendu. Ale jak na pierwszy mecz w nowym miejscu, w wietrznych warunkach, Świątek prezentowała się naprawdę dobrze. To ważne, żeby jak najszybciej poczuła się jak u siebie tam, gdzie wygrywała turniej już dwa razy (w 2022 i 2024 roku). – Błędy będzie popełniać każdy, ale widać, że coraz pewniej czuje się na korcie Iga – mówiła Jans-Ignacik, gdy Świątek jeszcze raz przełamała Garcię i prowadziła 6:2, 3:0. – Za dobrze gra Iga dla Garcii – podkreślał już wtedy Żyżyński.

Obyśmy w kolejnych dniach mówili to w trakcie meczów Świątek z następnymi rywalkami. Najbliższą, w trzeciej rundzie, będzie dla Igi Ukrainka Dajana Jastremska. Panie świetnie się znają choćby dzięki niedawnej potyczce (z 19 lutego) z Dubaju. Tam Świątek wygrała 7:5,6:0.

Jest, jest, jest! Co za dzień Polski na HME! Mamy złoto!

Czuję się najlepszy, muszę tu wygrać – mówił już po eliminacjach. Jakub Szymański przyjechał do Apeldoorn na halowe ME w lekkoatletyce jako faworyt i pokazał, że nie jest szefem. Mamy złoto!

Miał w tym roku najlepszy wynik w Europie, ma złoty medal mistrzostw Europy. Proste? Dla Jakuba Szymańskiego tak. Nasz sprinter specjalizujący się w biegach przez płotki pokazał, że presja to dla niego żadna przeszkoda. Przeciwnie – miano faworyta działało na niego wspaniale. W Apeldoorn od pierwszego do ostatniego startu dawał pokazy mocy. A po wygranej walce o złoto aż ryczał z radości, dumnie prezentując biało-czerwoną flagę.

Polak w finałowym biegu na 60 m przez płotki uzyskał czas 7,43 s. To o 0,04 s wolniej niż jego życiówka. W lutym w Łodzi uzyskując czas 7,39 s Szymański stał się drugim najszybszym Europejczykiem w historii. Gonić go próbował Wilhelm Belocian. Ale nie zdołał. Szymański pokonał Francuza o 0,02 s. To niby niedużo. Ale Polak wiedział, że wygra.

– Trzeba jak najmniejszym kosztem przejść eliminacje i półfinał. Belocian? Niepotrzebnie tak szaleje, zabraknie mu mocy w finale – mówił po piątkowej sesji dziennej. Wtedy w półfinale spokojnie wygrał swoją serię, z czasem 7,49 s. A Francuz osiągnął 7,44 s, swój najlepszy wynik w tym roku.

Teraz zjeść, wykąpać się i na finał przyjadę z nową energią – mówił pewny swego Szymański w rozmowie z TVP Sport. Spokojem imponował też w czwartkowy wieczór, po wygranym biegu eliminacyjnym. – Było chyba widać, że luz? Trochę zahaczyłem o płotek. Fajne wyjście z bloków. Tylko cztery kroki były na maksa. Gdybym przycisnął, mógł być lepszy wynik . Ale po co? Presji nie odczuwałem. Czuję się najlepszy, muszę tu wygrać – mówił wtedy. Jak mówił, tak zrobił. Brawo!

To dla Szymańskiego już drugi medal halowych ME. Dwa lata temu w Stambule miał srebro. Nasz 23-latek teraz chce medalu halowych MŚ. Impreza odbędzie się już od 21 do 23 marca w chińskim Nankinie. Tam Polak chce rzucić wyzwanie wielkiemu Grantowi Hollowayowi. Amerykanin nigdy nie przegrał biegu na 60 m przez płotki. W tym roku też jest najszybszy na świecie. Ale jego wynik – 7,36 s – jest o tylko 0,03 s lepszy od życiówki Szymańskiego.

Holloway to największa gwiazda, również na stadionie rządzi – na 110 m przez płotki zdobył złoto na igrzyskach olimpijskich w Paryżu i trzy złote medale MŚ z rzędu. Szymański w Paryżu odpadł już w eliminacjach. Ale na razie zostańmy przy bieganiu w hali. Doceńmy to złoto Polaka i poczekajmy czy za dwa tygodnie rzeczywiście spróbuje zagrozić królowi tej dyscypliny sportu.

Tak Polak wyrwał złoto HME! Kosmiczny finisz. Zobacz nagrani

W kapitalnym stylu Jakub Szymański wywalczył w Apeldoorn złoty medal halowych mistrzostw Europy. Triumf w biegu na 60 m przez płotki nie przyszedł jednak łatwo. — Dopiero na końcówce zrobiłem fenomenalny wybieg, 3-4 mocne susy i nur na metę dosłownie każdą częścią ciała — zdradził Polak klucz do wygranej. Zobacz jego bieg po złoto!

Szymański do Holandii przyjechał z najlepszym wynikiem na listach europejskich. Był zatem głównym faworytem w finale. I z tej roli wywiązał się fenomenalnie.

— Spoczywała na mnie ogromna presja, pomyślałem sobie, że nie mogę tu przegrać, skoro zrobiłem już w tym sezonie drugi wynik w historii Europy. I to z Francuzami, którzy od 2009 r. na każdych halowych ME zdobywają medal. Nie chciałem dać im tej satysfakcji — powiedział w rozmowie z Aleksandrem Dzięciołowskim z TVP Sport.

Polak wyrwał złoto na finiszu. Zachował się jak profesor
Finał przyniósł sporo emocji, bo Polak biegł ramię w ramię z Wilhelmem Belocianem. Po minięciu mety zawodnicy musieli nawet czekać na odczyt fotofiniszu, który ostatecznie potwierdził, że to Polak był minimalnie szybszy. Uzyskał czas 7.43, a Francuz 7.45.

Czułem się bardzo dobrze, choć wydawało mi się, że trochę przegrywam. Do trzeciego płotka prowadził Belocian. Dopiero na końcówce zrobiłem fenomenalny wybieg, 3-4 mocne susy i nur na metę dosłownie każdą częścią ciała — skomentował Szymański.

Ten medal znaczy dla mnie bardzo dużo. Fenomenalnie jest wiedzieć, że nie ma ode mnie szybszego człowieka w Europie. To też dobry prognostyk przed halowymi mistrzostwami świata. Złoto jeszcze dodało mi pewności siebie — dodał.

Złoto Szymańskiego to drugi medal Polaków w Apeldoorn. Wcześniej po brąz w biegu na 60 m przez płotki sięgnęła Pia Skrzyszowska. Mistrzostwa potrwają do niedzieli.