Na początku kwietnia najlepsi tenisiści świata przenieśli się z kortów o nawierzchni twardej na mączkę. Ten czas potrwa do końca pierwszego tygodnia czerwca, bowiem po finiszu Roland Garros kolejne turnieje z głównego cyklu będą już rozgrywane na trawie. Teraz wszyscy szykują jak najlepszą dyspozycję do wielkoszlemowych zmagań w Paryżu. Dziś, podczas imprezy rangi “500” na terenie Niemiec, doszło do sensacyjnego rozstrzygnięcia. Okazało się, że zawodnik rozstawiony z “1” nie obroni tytułu.
Alexander Zverev na korcie centralnym turnieju ATP 500 w Monachium

Alexander Zverev na korcie centralnym turnieju ATP 500 w MonachiumSVEN HOPPE / DPA / dpa Picture-Alliance via AFPAFP

Podczas singlowych rozgrywek w ramach ATP 500 w Monachium miało wystąpić dwóch naszych reprezentantów. W minionych dniach dotarły jednak przykre wiadomości ws. Polaków. Z powodu kontuzji kolana z imprezy wycofał się Kamil Majchrzak, a już po losowaniu drabinki uczynił to również Hubert Hurkacz, ze względu na chorobę. Pierwszego z nich zabraknie także podczas tysięcznika w Madrycie.

Tytułu w niemieckim turnieju próbował bronić Alexander Zverev. Trzeci tenisista rankingu, który okazał się najlepszy w Monachium 12 miesięcy temu, został rozstawiony z “1” w domowych rozgrywkach. 28-latek posiadał spore problemy już w pierwszej rundzie. Zwyciężył z Miomirem Kecmanoviciem dopiero po tie-breaku trzeciego seta. Problemów nie uniknął także w ćwierćfinale. Tam musiał odrabiać stratę partii w potyczce z Francisco Cerundolo. Dzisiaj reprezentant Niemiec walczył o awans do decydującego starcia z turniejową “4” – Flavio Cobollim. Wyraźnym faworytem tej rywalizacji był oczywiście gospodarz.

Alexander Zverev kontra Flavio Cobolli w półfinale

Mecz rozpoczął się od serwisu Włocha. Już na “dzień dobry” obejrzeliśmy walkę na przewagi, ale ostatecznie 16. zawodnik rankingu nie musiał bronić break pointów. Te nadeszły w czwartym gemie. Wówczas Cobolli wywalczył sobie aż trzy szanse z rzędu na przełamanie podania Zvereva. Tenisista z Półwyspu Apenińskiego z łatwością dokonał tej sztuki, a po chwili podwyższył prowadzenie do stanu 4:1. Alexander szukał odpowiedzi, jednak w premierowej odsłonie jej nie znalazł. Flavio pewnie przypilnował przewagi, zwyciężając 6:3 w pierwszej partii.

Szansą dla turniejowej “1” na nowe rozdanie mogło być otwarcie drugiej części pojedynku. Stało się wręcz przeciwnie – Zverev od razu stracił własne podanie i postawił się w bardzo trudnej sytuacji. Cobolli zaś nie zamierzał zwalniać. W trakcie siódmego rozdania jeszcze raz dobrał się do serwisu Saschy, przez co przy wyniku 5:2 Włoch podawał po awans do wielkiego finału. Wtedy wkradło się trochę nerwów, doszło do przełamania na korzyść Alexandra. Kolejny gem okazał się jednak ostatnim. Flavio uzyskał jeszcze jednego breaka, dzięki czemu zwyciężył w całym spotkaniu 6:3, 6:3.

Tym samym Zverev nie obroni tytułu wywalczonego przed rokiem. Od tamtej pory Niemiec nie zgarnął żadnego trofeum. Wydawało się, że w Monachium ma świetną okazję, by zgarnąć 25. singlowy skalp w głównym cyklu ATP. W końcu nie grał nikt z trójki: Jannik Sinner, Carlos Alcaraz oraz Novak Djokovic. Stało się inaczej. To Cobolli zameldował się w finale rangi “500”. Jutro zmierzy się z Alexem Molcanem albo Benem Sheltonem.
tenisista w czarnej koszulce i opasce na głowie stoi na korcie, wykonując gest ręką; jego wyraz twarzy sugeruje skupienie lub dyskusję z sędzią lub przeciwnikiem

Alexander Zverev Mauricio Paiz/NurPhotoAFP
Ben Shelton

Ben SheltonAFP
młody tenisista w szarej koszulce i czarnych spodenkach stoi na korcie ziemnym, unosi rękę w geście pozdrowienia, trzymając w drugiej ręce rakietę tenisową; w tle widoczna jasnoniebieska tablica z fragmentem napisu i włoską flagą

Flavio CobolliSVEN HOPPE / DPA / dpa Picture-Alliance via AFPAFP

Joao Fonseca – Alexander Zverev. Skrót meczu.

W piątek Iga Świątek pożegnała się z WTA 500 Stuttgart. Nasza reprezentantka w ćwierćfinale przegrała z Mirrą Andriejewą. Tego samego dnia musiała spełnić jeszcze obowiązki medialne. Polka porozmawiała ze stacją Canal+ Sport. W pewnym momencie poruszyła wątek swojego serwisu. – Wiem jak to jest podchodzić do drugiego serwisu z przekonaniem i z poczuciem tego, że wiem, gdzie ta piłka poleci – słyszymy.
Iga Świątek w jasnej bluzie i czarnej czapce udziela wywiadu Canal+ podczas WTA Stuttgart na tle studia.

Iga Świątek, WTA Stuttgartzrzut ekranu canal+materiał zewnętrzny

Iga Świątek w przeszłości zgarnęła już dwa Porsche za triumfy w Stuttgarcie – w 2022 i 2023 roku. Teraz walczyła o to, aby ustrzelić hat-tricka. Niestety wiemy już, że na trzeci samochód prestiżowej marki będzie musiała poczekać.

W ćwierćfinale lepsza od sześciokrotnej mistrzyni wielkoszlemowej okazała się Mirra Andriejewa. Rosjanka w ponad dwu i półgodzinnym meczu wygrała 3:6, 6:4, 6:3. – To na pewno nie był wynik, na który liczyłam. Myślę, że moja gra z linii końcowej była w porządku i widzę w niej postęp w porównaniu z poprzednimi turniejami – opowiadała 24-latka na konferencji prasowej.

Tomasz Tomaszewski: Rola Roiga w sztabie Świątek będzie ograniczona. Są jeszcze Abramowicz i RyszczukPolsat Sport

Świątek nie owija w bawełnę. Chodzi o serwis

Oprócz tego polska tenisistka odniosła się także do swojego podania, które mimo rozpoczęcia współpracy z Francisco Roigem nadal pozostawia wiele do życzenia. – Z mojego punktu widzenia na pewno nie czułam się zbyt pewnie przy serwisie. Wydawało mi się, że mogłam serwować dokładniej, a czasami chciałam zagrać tak samo jak w pierwszym secie – dodawała.

O serwisie Iga Świątek mówiła również w wywiadzie dla Canal+Sport, już w ojczystym języku. 24-latka podkreśliła, że w takim krótkim czasie pracy z nowym trenerem nie może wdrożyć jeszcze wszystkich modyfikacji. Do tego potrzebny jest czas.

Nie ma co oczekiwać wspaniałego serwisu po tych meczach, jakie zagrałam ostatnio. To będzie dłuższy proces, żeby go odbudować, poczuć pewność

– Już trochę lat gram na tourze. Wiem jak to jest podchodzić do drugiego serwisu z przekonaniem i z poczuciem tego, że wiem, gdzie ta piłka poleci. Kiedy podchodzę i czuję, że tak ręka jest zwolniona… To nie weźmie się znikąd. Muszę mieć godziny przeserwowane na korcie z tym nowym początkiem (ruchu – red.) – dodawała, tłumacząc że podczas meczu z Rosjanką zdarzało jej się wracać do starych nawyków.

W ostatnim czasie czwarta rakieta świata ma problemy z zawodniczkami z pierwszej dziesiątki rankingu oraz w ćwierćfinałach turniejów. Czy analizuje to pod tym kątem? – Chodzi tylko o poziom tenisa. Chcę rywalizować, niezależnie od tego z kim i na jakim etapie. Jeśli nie jestem w stu procentach przekonana do tego jak grać – tak jak było przez ostatnie miesiące – to z lepszymi zawodniczkami będzie to uwydatnione, a z gorszymi sobie poradzę. Teraz potrzebuję tej pewności – uzupełniła.
tenisistka w czarnej czapce i sportowej koszulce dynamicznie odbija piłkę rakietą, skupiona na intensywnym pojedynku na korcie

Iga Świątek rywalizowała z Mirrą Andriejewą o półfinał WTA 500 w StuttgarcieKatharina Kausche / DPA / dpa Picture-Alliance via AFPAFP
Tenisistka w sportowym stroju obejmuje ręką twarz i opuszcza głowę, stojąc na korcie tenisowym, w tle tłum kibiców.

Iga Świątek po finale US Open 2022Matthew StockmanAFP
Dwie tenisistki podczas meczu, po lewej zawodniczka w niebieskim stroju z wyrazem determinacji na twarzy, po prawej zawodniczka w czapce zaciśnięta pięść w geście triumfu i skupienia.

Mirra Andriejewa i Iga Świątek walczyły ze sobą o awans do półfinału WTA 500 w StuttgarcieBARBARA GINDL / APA / AFP / Katharina Kausche / DPA / dpa Picture-Alliance via AFPAFP

Michał Kaznowski, pierwszy trener Igi Świątek mówił, że w Stuttgarcie będą dwa, góra trzy mecze. Skończyło się na dwóch.

Lech Sidor, autor programu Trzeci Serwis, komentator Eurosportu: Tutaj jest taki problem, że ci, którzy w tenisie nie siedzą, spodziewali się cudów.

A cudów, jak wiadomo, nie ma.

– My chyba o tym już rozmawialiśmy, że możesz przegrać, ale jak nie masz do siebie pretensji, jak nie było kiepskiej gry, to zawodnik wie, że idzie w dobrym kierunku. Porażka go boli, ale czuje, jak to mówią Czesi, że to mu “zafunguje”. I ta wypowiedź Świątek po przegranej jest utrzymana w tym duchu. A tak w ogóle, to w Stuttgarcie zobaczyliśmy, że Świątek brakuje spotkań na wysokim poziomie. Ona musi teraz dużo grać, żeby wyeliminować błędy i wprowadzić te nowe rzeczy.

Obłędne tempo meczu Świątek

To jakie są wnioski po meczu z Andriejewą?

– Dawno nie widziałem tak dobrze jakościowo rozegranego meczu, jak chodzi o warianty taktyczne i techniczne. Oglądałem mecz Rybakiny, ale ten Świątek z Andriejewą odstawał na korzyść. Iga ma coś takiego w sobie, że wyzwala w rywalkach emocje i zaangażowanie. Te, które mają możliwości, żeby ją ograć, wchodzą na szczyt. Przez to samej Świątek gra się ciężko. A ta Andriejewa wygrała ostatnio w Linzu, teraz pokonała Ostapenko i pokazała, że jest mocna. Szkoda niektórych przegranych piłek, ale też trzeba powiedzieć, że tylko ktoś grający na najwyższym światowym poziomie może to zrobić. To, że Rosjanka potrafiła wyjść z 0:2 na 5:2, to na jej duży plus, a nie na minus dla Świątek.

Andriejewą na pewno trzeba pochwalić.

– Psioczyliśmy na nią. Na to, jak odzywa się do Conchity Martinez, jak rzuca rakietami, czy uderzy się nimi po udach. A w Stuttgarcie, to była metamorfoza. Popracowała nad forehandem. Tam już nie było zagrań typu: uderzam, zamykam oczy i niech się dzieje, co chce. W ogóle to tempo tego meczu było obłędne. U Igi było widać, że Hiszpanie coś tam wymajstrowali przy forehandzie, ale więcej zmian zobaczymy, jak Światek będzie grała na większym spokoju i luzie. Tego w Stuttgarcie nie było. Mecz z Siegemund był rwany, ten z Andriejewą bardzo, bardzo trudny.

Sidora martwi statystyka Świątek

Pierwszy etap przygotowań do Rolanda Garrosa udało się jednak zaliczyć.

– A te następne powinny dać więcej materiału do analizy, bo w Madrycie i Rzymie drabinki będą bardziej rozbudowane. Jest szansa, że przy spokojnym losowaniu uda się zagrać trzy rundy.

Minusy?

– Marginalne. Nie przywiązywałbym do nich wagi. Jakbym miał powiedzieć, to najbardziej martwi mnie statystyka, czyli to, że od igrzysk Iga nie była w finale na kortach ziemnych, a to przecież wybitna specjalistka od tej nawierzchni. Z tym na pewno będzie musiała powalczyć w głowie, a na pewno może czuć z tego powodu pewien niepokój. Plus to, że nie wygrywa z tymi topowymi zawodniczkami. Ostatnio z Keys, ale to już nie jest ta sama Keys, co błyszczała w Australian Open.

A co się panu podobało?

– Podejście samej Świątek. Jest pewna ewolucja podejścia. To wynika z jej wypowiedzi dotyczącej tego, że aby właściwie ocenić swoją grę musi raz jeszcze to obejrzeć. Powiedziała też, że nie czuła się dobrze przy serwisie. Ten serwis był dobry na początku, w pierwszym secie miała 71,8 procent trafień. W kolejnych setach zanotowaliśmy jednak spadki. O 10 procent w drugim i o dodatkowe 15 procent w trzecim. Kowalskiemu siedzącemu na kanapie nic to nie powie, ale to była taka słabnąca pomoc serwisu. A to ważny element. Bo jeśli taka Andriejewa uderza z prędkością 195 kilometrów na godzinę, to nawet, jak nie trafi, to rywalka, widząc kątem oka wartości, pomyśli sobie: a jak następnym razem trafi, to urwie mi rękę.

Pewnie teraz sztab będzie analizował to wszystko. Wrócą na Majorkę i będzie naprawianie tego, co jeszcze szwankuje.

– W serwisie zawsze jest coś do poprawy. Podejdźmy jednak optymistycznie, bo to był dobry mecz, a statystyki Świątek zasługują na uwagę. Procent trafienia pierwszego serwisu wyniósł u Świątek 62, a według mnie wszystko, co powyżej 60 procent, to jest dobra wartość. Jeszcze szwankowały break-pointy, bo jak masz 14, a wygrywasz 5, to znaczy, że tego trzeba bardziej przypilnować, ale to są szczegóły. A jeszcze bym zwrócił uwagę na to, że i Świątek i Andriejewa zakończyły mecz na plusie. U Igi było 26 winnerów i 20 błędów, u Andriejewej 28 do 26.

Świątek nie wpadła w panikę

Nie wiem, jak panu, ale mnie się podobała kamienna twarz Świątek po meczu.

– Raz w trakcie meczu rozłożyła ręce i zrobiła minę, ale to nic. Na pewno była zła po porażce, ale nie wpadła w panikę, nie pokazała tego. Mnie bardziej martwi coś innego.

Co?

– To, że znów zaliczyła upadki. Myślę, że to przez buty. One tak nie trzymają i Świątek ślizga się na korcie. To źle, bo to peszy, deprymuje i to było widać w tych meczach. Myślę jednak, że nie było czasu w krótkim czasie zmienić modelu, znaleźć takiego, który by pasował. To na pewno jest do zmiany.

A reszta w rękach Nadala i Roiga.

– W trakcie treningów w akademii było widać, że chcieli ją przybliżyć do linii, żeby tempo wzrosło. Jednak dopiero mecze dają materiał do analizy. Roig oglądał na żywo, a Nadal pewnie śledził w telewizji. Ten Stuttgart na pewno odpowiedział im na pytanie, gdzie jest dziura i co trzeba zrobić, żeby iść w dobrą stronę.
Tenisistka celebrująca zdobyty punkt na korcie, ubrana w biały top, czerwone spodenki i białą czapkę z daszkiem, w tle widoczna polska flaga oraz publiczność na trybunach.

Iga ŚwiątekSAEED KHAN/AFPEast News
Emocjonująca chwila podczas meczu tenisowego. Młoda zawodniczka w ciemnym stroju i białej czapce z daszkiem krzyczy, pokazując intensywne emocje związane z rywalizacją. W tle rozmyte postaci sugerujące obecność innych uczestników wydarzenia.

Mirra AndriejewaCLIVE BRUNSKILL / GETTY IMAGES NORTH AMERICA / Getty Images via AFPAFP
Mężczyzna w garniturze o poważnym wyrazie twarzy, ze łzami w oczach, stoi na tle rozmytego, tłumnego otoczenia w ciepłych odcieniach.

Rafael NadalLI JINGEast News

Gol Zielińskiego w samo okienko! WIDEO (Eleven Sports)Eleven Sports

Każdy chyba kibic tenisa w Polsce śledził w tym tygodniu wydarzenia w Stuttgarcie – z uwagi na pierwszy występ Igi Świątek pod opieką nowego trenera Francisco Roiga. 24-latka z Raszyna przegrała jednak w piątek swój ćwierćfinał. A trochę w cieniu jej występ w portugalskim Oeiras rywalizuje jej przyjaciółka i rówieśniczka – Maja Chwalińska. I to jak! Beatriz Haddad Maia wygrała z nią cztery gemy, Simona Waltert – jednego. A dziś o kapitalnej dyspozycji Polki przekonała się podwójna juniorska mistrzyni US Open – Robin Montgomery. Oto szczegóły.
article cover

Idze Świątek nie udało się awansować do półfinału w Stuttgarcie. Maja Chwalińska zagra o tytuł w OeirasRobert PrangeGetty Images

Tydzień temu Maja Chwalińska, wspólnie z Martyną Kubką, walczyły o utrzymanie reprezentacji Polski w rywalizacji z Ukrainą w Billie Jean King Cup. Rok temu 24-latka grała przeciwko tej drużynie w singlu, była o włos od wygrania pierwszego seta w potyczce z Eliną Switoliną. Miała pięć piłek meczowych. Wtedy się nie udało, teraz też – Polki przegrały z duetem sióstr Kiczenok, choć po dramatycznym, trzysetowym boju.

Z Gliwic Chwalińska od razu przeniosła się do Oeiras – na turniej rangi WTA 125. Pierwszy mecz miała bardzo ciężki – 20-letnia Kaitlin Quevedo odwróciła losy pierwszego seta, w trzecim prowadziła już 4:1. A Maja wygrała pięć kolejnych gemów.

Później zaś wszystko już się ułożyło idealnie. Chwalińska ograła turniejową “1” Beatriz Haddad Maię 6:0, 6:4, w piątek robiła turniejową “5” Simonę Waltert – 6:1, 6:0. Wyniki-marzenie, zwłaszcza że obie jej rywalki to tenisistki z TOP 100, a z takimi Chwalińska w całej karierze wygrywała jednak dość rzadko.
Zawodniczka w czerwono-białym stroju sportowym podczas dynamicznej akcji tenisowej, skoncentrowana na odbiciu żółtej piłki rakietą.

Maja ChwalińskaJarek PraszkiewiczPAP

Dziś w meczu o finał zmierzyła się z rywalką z 416. pozycji na świecie, ale to bardzo mylące. Rok temu o tej samej porze 21-letnia obecnie Robin Montgomery była na setnej pozycji. A dwa lata temu w stolicy Hiszpanii stoczyła 2-5 godzinny bój z królową Caja Magica – Aryną Sabalenką. I przegrała 1:6, 7:6 (5), 4:6. Mówimy o zawodniczce niezwykle utalentowanej, podwójnej mistrzyni juniorskiego US Open z 2021 roku – w singlu i deblu.

A skąd tak niskie miejsce obecnie? Ostatni mecz w poprzednim sezonie zagrała w finałowej rundzie Wimbledonu, przegrała z… przyjaciółką Świątek i Chwalińskiej Kają Juvan. Wróciła do gry dopiero pod koniec marca – najpierw w Bogocie przegrała z Anną Blinkową, później w Madrycie z Elviną Kalievą. W Oeiras przyszło już jednak przełamanie – wygrała trzy spotkania, w tym z Mayar Sherif i Suzan Lamens.

A Chwalińska dość brutalnie sprowadziła ją na ziemię.

WTA 125 Oeiras Jamor Ladies Open. Maja Chwalińska kontra Robin Montgomery. Stawką finał

Już w czwartek i piątek Chwalińska pokazywała kapitalną formę, podopieczna Jaroslava Machovsky’ego nie dała przecież żadnych szans zawodniczkom wyżej notowanym. Dziś też zaczęła wyśmienicie, skoro po sześciu gemach prowadziła 5:1, a w siódmym miała pierwszego setbola. Wtedy Amerykanka wywalczyła jedyną w całym spotkaniu szansę na przełamanie, wykorzystała ją. Za dużo było w tym gemie skrótów Polki, która chciała wykorzystać fakt, że jej rywalka słabo biegała do siatki. Tu jednak trochę przesadziła.

Co się jednak odwlecze… Kolejne przełamanie zakończyło partię. A dokładniej – skończył ją podwójny błąd serwisowy Montgomery.

Polka była niemal bezbłędna, nie grała zachowawczo, szybko starała się przejmować inicjatywę. A mówimy przecież o tenisistce, która nie ma wielkiej siły w ręce. Czuje jednak taktyczną i techniczną grę jak mało kto na świecie, a gdy poczuje “krew”, momentalnie wykorzystuje sytuację.

Amerykanka starała się walczyć, byłą jednak bezradna. Chwalińska często schodziła do siatki, to dawało jej punkty. W drugiej partii tylko w jednym gemie Montgomery miała szansę na honorowego gema, ale nawet wtedy Polka nie okazała litości. A skończyło się po 80 minutach – Maja intuicyjnie odegrała piłkę stojąc trzy metry od siatki. A może nawet została trafiona.

Polka wygrała 6:2, 6:0 – kontynuuje więc wybitną passę. W trzech spotkaniach straciła łącznie siedem gemów.
Młoda kobieta ubrana w sportową odzież wykonuje gest zwycięstwa z zaciśniętą pięścią, patrząc z determinacją w dal, w tle widoczna rozmyta reklama i fragment kortu tenisowego.

Maja ChwalińskaFoto Olimpik/Nur Photo via AFPAFP
Robin Montgomery

Robin MontgomeryUlises Ruiz / AFPAFP

Maja Chwalińska – Elina Switolina. Skrót meczu.

Iga Świątek odpadła w ćwierćfinale turnieju WTA w Stuttgarcie. Polka, mimo że wygrała pierwszego seta w starciu z Mirrą Andriejewą, to na pełnym dystansie okazała się gorsza. Rosjanka triumfowała 3:6, 6:4, 6:3.

Turniej WTA 500 w Stuttgarcie był dla Igi Świątek pierwszym pod skrzydłami nowego trenera – Hiszpana Francisco Roiga. Rozstawiona z “3” Polka w pierwszej rundzie miała wolny los, natomiast w drugiej bez żadnych problemów odprawiła Niemkę Laurę Siegemund.

ZOBACZ TAKŻE: Coco Gauff za burtą turnieju w Stuttgarcie!

W ćwierćfinale przeciwniczką Świątek była turniejowa “6” – Rosjanka Mirra Andriejewa. Starcie lepiej otworzyła niżej notowana tenisistka, która już w pierwszym gemie przełamała naszą rodaczkę.

Świątek zdołała jednak odwrócić losy rywalizacji. Najpierw doprowadziła do remisu 2:2, a w kluczowych momentach ponownie przejęła inicjatywę i zanotowała breaka na 5:3. Kilka minut później Polka domknęła premierową partię przy swoim serwisie.

Początek drugiego seta należał do Andriejewej. Rosjanka odskoczyła na 2:0. Następne trzy gemy również jednak kończyły się przełamaniami. Serię przerwała Świątek, która utrzymała podanie i wyrównała na 3:3.

Losy drugiej odsłony zmagań rozstrzygnął 10. gem. W nim na serwis Polki nacisnęła Andriejewa. Rosjanka zaliczyła breaka, kończąc tym samym seta i triumfując 6:4.

Decydujący akt zmagań wystartował po myśli Świątek, która przełamała i prowadziła 2:0. Następne cztery gemy należały jednak do Andriejewej. Rosjanka wypracowała sobie przewagę 4:2 z jednym breakiem.

Andriejewa utrzymała korzystny rezultat i zwyciężyła 6:3. Rosjanka awansowała tym samym do półfinału turnieju w Stuttgarcie, eliminując Świątek.

Iga Świątek – Mirra Andriejewa 6:3, 4:6, 3:6

Wojciech Szczęsny seniorską karierę rozpoczął w barwach Arsenalu w 2009 r. W listopadzie tego samego roku trafił na wypożyczenie do Brentford i został tam do końca sezonu. W lipcu 2015 r. Kanonierzy wypożyczyli Polaka do AS Roma i w Rzymie występował przez dwa sezony.

Dalszy ciąg artykułu pod materiałem wideo
Zakończył karierę, a potem wrócił. “Miałem nadzieję, że Marina się nie zgodzi”

Latem 2017 r. Szczęsny podpisał kontrakt z Juventusem. Gdy w sierpniu 2024 r. klub z Turynu poinformował o rozstaniu za porozumieniem stron, niedługo później golkiper ogłosił koniec kariery. Na sportowej emeryturze nie wytrwał jednak długo, bo kilka tygodni później niespodziewanie został zawodnikiem FC Barcelona.

“Ani przez sekundę nie żałowałem, że tak się stało. Ale gdy przyszła ta propozycja, miałem nadzieję, że Marina się nie zgodzi” — wyznał Wojciech Szczęsny w zeszłorocznym wywiadzie dla “Vivy!”.

Tak Wojciech Szczęsny oświadczył się ukochanej. “Okropnie się bałem zadać jej to pytanie”

“A ja powiedziałam: »Kochanie, nie martw się, ja tu wszystko ogarnę, a ty jedź na testy do Barcelony«. Wiem, że Wojtek był zmęczony i chciał odpocząć, ale uważałam, że to nie był już jego czas na emeryturę” — wtrąciła wokalistka. W sezonie 2024/2025 Szczęsny zdobył z Dumą Katalonii: mistrzostwo Hiszpanii, Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii, a później przedłużył kontrakt.
Tyle wynosi majątek Wojciecha Szczęsnego

Przez lata kariery Wojciech Szczęsny dorobił się gigantycznej fortuny. — Majątek mam większy niż 100 mln zł — przyznał w 2024 r. W ubiegłym roku golkiper po raz kolejny trafił na listę 40 najbogatszych Polaków przed 40. rokiem życia według “Wprost”. Autor zestawienia oszacował majątek Szczęsnego na 172 mln zł, co dało mu 27. miejsce w rankingu (rok wcześniej sportowiec uplasował się na 21. pozycji z majątkiem szacowanym na 166 mln zł).

Szymon Krawiec zwrócił uwagę na coś, czym wyróżnia się Szczęsny. Jako jeden z niewielu polskich piłkarzy, którzy zgromadzili na swoich kontach wielkie pieniądze, do tej pory nie zainwestował w żaden biznes.

Sprzedał 3000 mieszkań w Polsce. Jest ustawiony do końca życia

“Nie ma własnej firmy ani udziałów w żadnej spółce w polskim Krajowym Rejestrze Sądowym. Wiadomo, że zarobione pieniądze inwestuje głównie w nieruchomości. […] Kwota przy nazwisku Szczęsnego pochodzi przede wszystkim z kontraktów reklamowych i pensji, które otrzymywał przez lata gry […]. Nie bierze pod uwagę, ile z tego wszystkiego Szczęsny mógł przez te lata gry po prostu wydać na fajne, wygodne życie” — pisał dziennikarz “Wprost”.

“Pieniędzy mi w życiu nie brakuje” — przyznał trzy lata temu w wywiadzie dla TVP Sport. Dał wtedy jasno do zrozumienia, że nie interesuje go gra w Arabii Saudyjskiej, gdzie kluby oferują gwiazdom kosmiczne kontrakty. “Uważam, że warto mieć inne priorytety niż pogoń za pieniędzmi” — podkreślał.

Gdy w 2024 r. nieoczekiwanie dołączył do FC Barcelona, było jasne, że kieruje się wizją sportowego wyzwania, a nie zarobkami. Według doniesień medialnych w Dumie Katalonii dostaje 3 mln euro brutto za sezon, a to obecnie jedna z najniższych stawek w Blaugranie. Dodajmy, że w Juventusie Szczęsny dostawał 12 mln euro brutto rocznie.
Dom z widokiem na morze

Szczęśni szybko odnaleźli się w Katalonii. Zamieszkali w jednym z miasteczek pod Barceloną. Nieopodal swoją willę mają Anna i Robert Lewandowscy, dzięki czemu mogą się często spotykać z przyjaciółmi. Marina Łuczenko-Szczęsna od czasu do czasu pokazuje w sieci zdjęcia czy filmiki z domu z widokiem na morze.

Widok z domu Szczęsnych pod Barceloną

Widok z domu Szczęsnych pod BarcelonąŹródło: Instagram/marina_official

Kiedy Szczęsny był bramkarzem Juventusu, mieszkał z rodziną w apartamencie z tarasem. Sportowiec i jego żona wiedzieli jednak, że Turyn nie jest miastem, w którym chcieliby spędzić resztę życia.

“To nie było nasze miejsce na ziemi, a ja żyłam planami, co zrobimy, gdy wyjedziemy. Dzisiaj natomiast żyję tu i teraz. Los nam zaoferował niepowtarzalną szansę, a my jej nie przegapiliśmy. Zamieszkaliśmy w Barcelonie, gdzie mamy przyjaciół i znajomych, a Wojtek ma więcej wolnego czasu” — wyznała Marina w październiku 2025 r. w wywiadzie dla “Vivy!”.

Szczęśni w apartamencie we Włoszech w 2022 r.:

Wojciech Szczęsny i jego żona Marina pokochali Hiszpanię jeszcze zanim bramkarz trafił do FC Barcelona. Kilka lat temu para kupiła w Marbelli piękną willę.

“Po rozstaniu z drużyną Juventusu miałem nadzieję, że przynajmniej przez rok będziemy mieszkali w naszej ukochanej Marbelli, a ja nic nie będę robił. Marzyłem o długich wakacjach. Noelka już była na świecie, a ja bardzo chciałem być blisko swojej rodziny” — opowiadał Szczęsny w “Vivie!”.

Tak mieszkają Agnieszka Radwańska i Dawid Celt. Jest luksusowo

Z okien ich domu w Marbelli rozpościera się widok na Morze Śródziemne, a w ogrodzie znajduje się m.in. duży basen i okazały taras. Salon został urządzony w jasnych kolorach i nie zabrakło w nim stylowych dodatków. W willi uwagę przykuwa również fortepian.

Dom Szczęsnych w Marbelli

Dom Szczęsnych w MarbelliŹródło: Instagram/marina_official
Luksusowa willa w Warszawie to nie wszystko

Szczęśni mają luksusowy dom w Warszawie. Marina nieraz pokazywała zdjęcia z posiadłości, dzięki czemu wiemy np., że w salonie dominują jasne kolory, pokoje dziecięce zostały urządzone bardzo stylowo, a w ogrodzie znalazło się miejsce na basen.

Dom Szczęsnych w Warszawie

Dom Szczęsnych w WarszawieŹródło: Instagram/marina_official

Golkiper i piosenkarka mają również “dom sezonowo-weekendowy” w lesie pod Warszawą. Marina wspominała kiedyś, że uwielbiają w nim odpoczywać. To właśnie tam chętnie organizują rodzinne spotkania, np. imprezy urodzinowe dzieci.

Dom Szczęsnych pod Warszawą

Dom Szczęsnych pod WarszawąŹródło: Instagram/marina_official
Wielu Polaków marzy o posiadłości w tym miejscu

W grudniu 2021 r. Marina Łuczenko-Szczęsna pochwaliła się zakupem działki w Zakopanem, w dzielnicy Ciągłówka. “Po zimie zaczynamy budowę. Nie możemy się już doczekać” — pisała rok później na Instagramie. W styczniu 2023 r. wypowiedziała się w sprawie inwestycji.

— To jest inwestycja tak jak nasze inne inwestycje. Być może będziemy tam przyjeżdżać zimą, być może będziemy dawać pod wynajem, może sprzedamy. Nie wiem jeszcze. Mamy gotowy projekt [domu — red.], ale nie chcemy się na ten temat rozgadywać, bo to nie jest jakaś taka nadzwyczajna sprawa w naszym życiu. Dość regularnie kupujemy nowe grunty i nieruchomości. Inwestujemy nasze pieniądze głównie w tych rejonach — tłumaczyła reporterce serwisu Party.

Robert Lewandowski dostał pozwolenie. Zbudują ponad 2200 mieszkań

Wielu Polaków marzy o domu w takiej scenerii, natomiast WAG podkreślała, że wymarzony dom postawiła w stolicy. — Oczywiście kochamy polskie góry, ale to nie jest tak, że to jest nasz dom marzeń. Dom marzeń mamy w Warszawie — mówiła wówczas. W marcu 2025 r. “Gazeta Krakowska” informowała, że para wciąż czeka na stosowne pozwolenie, by rozpocząć prace budowlane w Zakopanem.

Szczęśni w Zakopanem w grudniu 2022 r.:
Kolekcja samochodów Wojciecha Szczęsnego robi wrażenie

Nie jest tajemnicą, że Wojciech Szczęsny lubi luksusowe samochody. Przez jego garaż przewinęło się sporo bardzo drogich modeli. W Polsce nieraz był widziany za kierownicą Rolls-Royce’a Cullinan Black Badge, za którego trzeba zapłacić grubo ponad milion zł. Swego czasu serwis Cars Guide nazwał to auto “najdroższym SUV-em świata”.

Wojciech Szczęsny za kierownicą Rolls-Royce’a Cullinan Black Badge

Wojciech Szczęsny za kierownicą Rolls-Royce’a Cullinan Black BadgeAKPA

W kolekcji Szczęsnego i jego żony znajdziemy też m.in. Rolls-Royce’a Wraith, Bentleya Bentaygę czy Porsche 911. Tą ostatnią furą Marina pochwaliła się w ubiegłym roku podczas pobytu w Marbelli. Na zdjęciu widać było też Mercedesa klasy G.

Marina Łuczenko-Szczęsna pokazała auta

Marina Łuczenko-Szczęsna pokazała autaŹródło: Instagram/marina_official

Dodajmy, że od jakiegoś czasu małżonkowie promują razem markę Omoda & Jaecoo. Latem ubiegłego roku para wzięła udział w kampanii modelu OMODA 9 Super Hybrid (taki samochód kosztuje ponad 200 tys. zł), a w reklamie można było usłyszeć piosenkę Mariny “To Co Czuję”. Lada moment premierę będzie miała ich nowa kampania, promująca SUV-a JAECOO 8 Super Hybrid.
“Czytałam, że Wojtek kupił mi prywatny samolot”

Przed laty w mediach pojawiły się doniesienia, że Wojciech Szczęsny kupił żonie prywatny odrzutowiec. Marina wyśmiała te rewelacje, pokazując filmik z podróży tanimi liniami lotniczymi.

Rafael Nadal wydał w Polsce 20 mln zł. Inne gwiazdy poszły jego śladem

— Ostatnio czytałam, że Wojtek kupił mi prywatny samolot. Zapewne wszyscy się niecierpliwicie i chcecie zobaczyć, jak wygląda. Zaraz wam zaprezentuję. Oto on kochani! Wprawdzie nie jest to private jet, ale jest to EasyJet. Też fajnie się prezentuje — śmiała się na filmiku, który w 2017 r. opublikowała w sieci.

Szczęśni faktycznie czasami podróżują prywatnym samolotem, ale nie jest to ich własna maszyna, lecz wynajęta.

Marina Łuczenko-Szczęsna z dziećmi w marcu 2025 r.

Marina Łuczenko-Szczęsna z dziećmi w marcu 2025 r.Źródło: Instagram/marina_official

Szczęśni stwierdzili kiedyś, że nie szastają pieniędzmi. Nie odmawiają sobie jednak codziennych przyjemności. — Jak chcesz iść do dobrej restauracji, to idziesz. Nie muszę patrzeć na ceny. W dobrych restauracjach jest tak, że kobiecie dają karty bez cen — wyznał Wojciech w programie Kuby Wojewódzkiego. W jednym z wywiadów udzielonych przed laty wspominał za to, że jest zakupoholikiem, jeśli chodzi o ubrania.
Wojciech Szczęsny ma zaskakujące plany na sportową emeryturę

Swego czasu Wojciech Szczęsny wyznał, że po przejściu na sportową emeryturę planuje dalej pracować. — Mam jakieś pomysły, są one dosyć ambitne i zupełnie niezwiązane ze sportem. Na pewno nie chciałbym być w świecie sportu […] — opowiadał w programie “Mój Pierwszy Raz”.

Była dziewczyną Wojciecha Szczęsnego. Potem spotykała się z synem miliardera

— Ja lubię robotę, szczególnie taką niefizyczną. Wiem, że to bardzo źle brzmi, bo jestem sportowcem. […] Lubię używać swojej głowy i nieskromnie powiem, że ona jest moją mocną stroną. Ja się nie boję roboty po piłce nożnej, tym bardziej że jestem świadomy, że pracować nie będę musiał zarobkowo, a chcę. […] Sam fakt, że jestem w stanie do końca życia nie pracować, mnie nie satysfakcjonuje — oznajmił z kolei w podcaście “WojewódzkiKędzierski” w 2024 r.

Kaprys milionera. Kupił kościół za ponad 45 mln zł i przerobił go na willę

Wiadomo, że Szczęsny od dziecka chciał zostać architektem. — Planów mam parę. Wszystkie są mniej lub bardziej związane z biznesem deweloperskim. Niektóre są czystą deweloperką, inne mają związek z architekturą. Chciałbym, aby te biznesy ze sobą korelowały — mówił w “Foot Trucku”.

Wojciech Szczęsny i Marina Łuczenko-Szczęsna

Wojciech Szczęsny i Marina Łuczenko-SzczęsnaAndras Szilagyi / MW Media

Wspominał wówczas, o czym marzył w młodości. — Jak mieszkałem na 10. piętrze na Grochowie, z mojego mieszkania nie było widać centrum Warszawy. Natomiast na klatce schodowej było takie małe okienko, w którym idealnie można było zobaczyć panoramę Warszawy. Nie wiem, kiedy i dlaczego, ale patrząc w to okienko, pomyślałem, że zaprojektuję budynek, który zmieni panoramę tego miasta. I to jest nadal aktualne. Bardzo bym tego chciał — wyznał blisko dwa lata temu.

Był idolem całej Polski. Oto co robi dziś

— Dziś moim marzeniem jest to zaprojektować i wybudować z własnych pieniędzy. Znajdzie się [działka] — oznajmił w podcaście Kuby Wojewódzkiego i Piotra Kędzierskiego. Szczęsny zaznaczył wtedy, że na pewno nie będzie architektem na wynajem.

Prezydent Karol Nawrocki w obszernym wywiadzie udzielonym w Kanał Zero odniósł się do jednej z najbardziej kontrowersyjnych decyzji ostatnich tygodni, dotyczącej zaprzysiężenia nowych sędziów Trybunał Konstytucyjny. Wyjaśnił, że jego działania były podyktowane przede wszystkim chęcią zapewnienia ciągłości funkcjonowania tej kluczowej instytucji państwowej, nawet mimo poważnych wątpliwości co do sposobu wyłonienia wszystkich kandydatów przez parlament.

„Chciałem, żeby Trybunał mógł działać”

Prezydent podkreślił, że sytuacja była daleka od komfortowej, a decyzja, którą podjął, była wynikiem trudnego kompromisu. Jak zaznaczył, miał istotne zastrzeżenia wobec całej szóstki sędziów wybranych przez Sejm, jednak jednocześnie zdawał sobie sprawę, że brak odpowiedniej liczby członków w Trybunale może sparaliżować jego pracę.

– W pewnym momencie stanąłem przed wyborem: albo podtrzymuję swoje wątpliwości i nie zaprzysiężam nikogo, ryzykując dalszą destabilizację, albo – mimo tych zastrzeżeń – podejmuję decyzję, która umożliwi funkcjonowanie Trybunału. Uznałem, że interes państwa wymaga działania – tłumaczył.

W efekcie zdecydował się na zaprzysiężenie dwóch osób spośród sześciu wskazanych przez Sejm, co – jak zaznaczył – pozwoliło osiągnąć minimalny skład niezbędny do pracy organu, wynoszący 11 sędziów.

Brak odpowiedzi ze strony Sejmu

Prezydent zwrócił uwagę, że przed podjęciem decyzji próbował uzyskać dodatkowe wyjaśnienia od parlamentu. Jak relacjonował, szef jego kancelarii, Zbigniew Bogucki, skierował do marszałka Sejmu, Włodzimierz Czarzasty, formalne zapytanie w sprawie szczegółów dotyczących wyboru sędziów.

Chodziło przede wszystkim o precyzyjne wskazanie, który z wybranych kandydatów ma zastąpić konkretnego sędziego kończącego kadencję. Tego typu dokument – zdaniem prezydenta – powinien zostać przekazany, aby umożliwić prawidłową ocenę sytuacji prawnej.

– Liczyłem na współpracę i jasność ze strony Sejmu. Niestety, nie otrzymałem odpowiedzi, która rozwiałaby moje wątpliwości. Zostałem postawiony w sytuacji, w której musiałem sam dokonać wyboru – zaznaczył.

Kontrowersje wokół pozostałych czterech sędziów

Największe emocje budzi jednak los pozostałych czterech osób wybranych przez Sejm. Karol Nawrocki jednoznacznie podkreślił, że nigdy nie zadeklarował definitywnej odmowy przyjęcia od nich ślubowania. Jednocześnie skrytykował sposób, w jaki zdecydowali się oni złożyć przysięgę – bez udziału głowy państwa.

Uroczystość w Sali Kolumnowej Sejmu, podczas której sędziowie złożyli ślubowanie w obecności marszałka, prezydent określił jako „show” oraz „cyrk”. Jego zdaniem było to działanie pozbawione podstaw konstytucyjnych, które dodatkowo komplikuje i tak napiętą sytuację wokół Trybunału.

– Uważam, że powinni poczekać na rozstrzygnięcie tej kwestii w sposób zgodny z prawem, zamiast tworzyć fakty dokonane – mówił.

Decyzja w rękach Trybunału

Prezydent zaznaczył, że ostateczne rozstrzygnięcie w tej sprawie powinno należeć do samego Trybunał Konstytucyjny. Jak podkreślił, to właśnie ten organ – którego zdolność do działania została już jego zdaniem zabezpieczona – powinien dokonać interpretacji obowiązujących przepisów i ocenić skuteczność złożonego ślubowania.

Zarysował dwa możliwe scenariusze. W pierwszym Trybunał uzna, że sędziowie, mimo wcześniejszego zaprzysiężenia przed notariuszem w Sejmie, powinni ponownie złożyć ślubowanie przed prezydentem. W takiej sytuacji – jak zadeklarował – nie będzie się wahał i dokona stosownych czynności.

W drugim wariancie Trybunał może uznać, że działania sędziów w Sejmie były równoznaczne z odmową złożenia przysięgi przed głową państwa. Wówczas – jak zaznaczył prezydent – nie będzie podstaw do dalszych działań z jego strony.

Tło sporu

Cała sytuacja ma swoje źródło w decyzji Sejmu z 13 marca, kiedy to parlament wybrał sześciu nowych sędziów do Trybunał Konstytucyjny. W tamtym momencie w Trybunale obsadzonych było jedynie 9 z 15 przewidzianych stanowisk, co znacząco utrudniało jego funkcjonowanie.

Prezydent zdecydował się zaprosić do Pałacu Prezydenckiego tylko dwoje z nich – Magdalenę Bentkowską oraz Dariusza Szostka – i to właśnie oni jako pierwsi złożyli ślubowanie zgodnie z dotychczasową praktyką konstytucyjną.

Pozostała czwórka – Krystian Markiewicz, Maciej Taborowski, Marcin Dziurda oraz Anna Korwin-Piotrowska – zdecydowała się na inny krok. 9 kwietnia, podczas uroczystości w Sejmie, złożyli ślubowanie bez udziału prezydenta. Co więcej, w tej samej ceremonii ponownie uczestniczyli także Bentkowska i Szostek, którzy wcześniej byli już zaprzysiężeni przez głowę państwa.

Stanowisko prezesa Trybunału

Do sprawy odniósł się również prezes Trybunał Konstytucyjny, Bogdan Święczkowski. Jego stanowisko jest jednoznaczne – sędziowie, którzy nie złożyli ślubowania przed prezydentem, nie objęli swoich funkcji.

W konsekwencji nie zostali oni dopuszczeni do orzekania ani do wykonywania obowiązków w Trybunale. To dodatkowo zaostrza spór i stawia pod znakiem zapytania legalność części działań oraz przyszłość funkcjonowania całej instytucji.

Spór, który może mieć dalsze konsekwencje

Obecna sytuacja wokół Trybunał Konstytucyjny jest jednym z najpoważniejszych kryzysów konstytucyjnych ostatnich lat. Różnice interpretacyjne dotyczą nie tylko samej procedury zaprzysiężenia, ale również zakresu kompetencji poszczególnych organów państwa.

Decyzja, którą w najbliższym czasie podejmie Trybunał, może mieć kluczowe znaczenie nie tylko dla losu czterech sędziów, ale także dla ustabilizowania sytuacji prawnej w Polsce. Jednocześnie wypowiedzi prezydenta wskazują, że nie zamyka on drogi do kompromisu, pozostawiając sobie przestrzeń do działania w zależności od rozstrzygnięcia organu konstytucyjnego.