Znaliśmy się mało, ale to już nieaktualne. Chwalińska na ustach Polaków

Na naszych oczach dokonuje się to, co najbardziej kochamy w sporcie. A że bohaterką tej niezwykłej historii jest Polka, cieszymy się bardziej, wzruszamy i kciuki ściskami mocno jak nigdy.

Dodaj tag WTA do ulubionych
To zjawisko, którego jesteśmy świadkami w Paryżu, jest solą sportu. Oto właśnie teraz, na naszych oczach, jesteśmy świadkami, jak zawodniczka znana – nie czarujmy się, głównie dziennikarzom sportowym, a może nawet ściślej – tenisowym, nagle staje się popularna.

Gdy znajomi dzwonią i pytają: kim jest ta Maja; gdy w pracy ludzie zaczepiają, że dowiedzieć się, skąd się wzięła; gdy nagle okazuje się, że gdy mówisz Chwalińska, nazwisko już nie trafia w próżnię – to oznacza, że dokonała się jakaś niesamowita historia

Oto tenisistka, która były poza pierwszą setką zawodniczek w rankingu, po kwalifikacjach awansowała do głównego turnieju Roland Garros. A jest to jeden z najważniejszych w roku turniejów tenisowych spośród wielkiej czwórki tak zwanego Wielkiego Szlema.

ZOBACZ WIDEO: Brawa nie miały końca. Chwalińska znowu zachwyciła kibiców

Kimkolwiek by była dziewczyna w ten sposób i z takiego miejsca awansująca do ścisłych finałów, byłaby to wielka sprawa – może już nawet sensacja. Więc jak nazwać historię, gdy ona nie tylko wygrywa mecz w głównym turnieju, ale wygrywa kilka! Co więcej, właśnie dociera do PÓŁFINAŁU. To naprawdę, uwierzcie mi, przechodzi do historii turnieju i dyscypliny.

Z Mają – my, kibice i mniejsi kibice – znamy się mało. Ale to już nieaktualne. Poznajemy się lepiej, szukamy jej historii, zastanawiamy – czy rośnie nam “druga Iga”.

A Maja to rówieśniczka Igi, razem zdobywały juniorskie medale w mistrzostwach Europy, ale później drogi się rozeszły. Maja miał wielkie problemy, walczyła z depresją, ale dzielnie to pokonała.

Nasz dziennikarz Arkadiusz Dudziak odwiedził miasto, gdzie stawiała pierwsze kroki. W Dąbrowie Górniczej spotkał się z pierwszy trenerem naszej nowej gwiazdy. Paweł Kałuża ciekawie opowiada o filigranowej dziewczynie, która uprawiała nie tylko tenis. Może dlatego popisuje się tak wybitną sprawnością, potrafi grać wymiany niemal po 30 uderzeń, zachwyca tenisem urozmaiconym, pięknym, można by powiedzieć oldscholowym. Przypomina trochę Agnieszkę Radwańską, też potrafi się dzielnie i długo bronić przed petardami rywalek. Aż w końcu one popełniają błąd, a punkt zdobywa Maja.

I – co także dodaje uroku – jest leworęczna, choć trener Kałuża opowiadał, że często kazał jej też przez godzinę w trakcie dnia treningowego grać ręką prawą, żeby też umiała. I maja pokazała to w Paryżu, gdy nagle przełożyła rakietę do drugiej ręki, bo w innym przypadku nie zdołałaby odbić piłki.

W tej historii jest wszystko, co najlepsze. Sensacyjne odkrycie dziewczyny, która nagle wdziera się na salony. Na dodatek gra pięknie i zachwyca… potęgą autentyczności, co – jestem przekonany – przyniesie jej nagrodę w postaci kontraktów reklamowych.

Gdy po awansie do ćwierćfinału Polka powiedziała po meczu do publiczności, że cieszy się sukcesami i nie odczuwa presji, bo przecież nikt jej nie zna, kibice wstali i nagrodzili ją wielkimi brawami. Możemy tylko dodać, że to już nieprawda Maja. Już zna Cię każdy.