Wstrząsające słowa pogromczyni Igi Świątek. Ukrainka bez hamulców do Rosjan

– Wszyscy są dorośli. Wiedzą, o czym mówią. Wiedzą, co się dzieje. Mają telefony. Mają Instagram. Mają wiadomości. Doskonale wiedzą, co się dzieje. Wybierają strategię, która im odpowiada. Chciałabym, żeby było jaśniejsze stanowisko w sprawie tego, co się dzieje, zwłaszcza że ten kraj zabija innych ludzi. Nie wiem, jak można spać spokojnie, wiedząc, że to się dzieje i nie mieć nic do powiedzenia – mówiła poruszona Marta Kostiuk, która w ukraińskim hicie w Rolandzie Garrosie pokonała Elinę Switolinę, meldując się w półfinale. Podopieczna polskiej trenerki Sandry Zaniewskiej

article cover
Marta KostiukArtur GacPUSTE
W normalnych okolicznościach po takim meczu, jaki rozegrały Marta Kostiuk i Elina Switolina, absolutnie najwięcej powinno się mówić o aspekcie sportowym. Jest to jednak wielka sprawa dla każdego kraju, gdy dwójka jego przedstawicieli dochodzi do najlepszej ósemki jednego z najlepszych turniejów świata. A po trzysetowym pojedynku jedna z nich, właśnie Kostiuk, wchodzi do półfinału.

Marta Kostiuk krytykuje oportunistów w sprawie wojny
Sytuacja od dawna nie jest jednak normalna, a to wszystko za sprawą wojny Rosji w Ukrainie. Napięcia widać między innymi także tutaj, zwłaszcza że w najlepszej ósemce turnieju są aż cztery sportsmenki, reprezentujące kraj agresora. Jedne, jak Anna Kalinska, potępiały wojnę, inne zaś wolą przyjmować w najlepszym razie co najwyżej neutralne stanowisko.

Nieoczekiwanie na konferencji prasowej pojawił się temat… Ołeksandra Usyka, giganta boksu zawodowego i wagi ciężkiej. To jeden z tych atletów, który w ciężkich latach wojny dodaje swoim rodaków bojowego ducha walki. Podopieczna polskiej trenerki Sandy Zaniewskiej, która w poprzedniej rundzie wyeliminowała Igę Świątek, pokłoniła się legendzie Usyka, ale także zwróciła uwagę na innych rodaków uprawiających sport, w tym właśnie tenisistki.

– Bardzo mnie cieszy, że wszyscy sportowcy starają się jakoś przetrwać i wyjść z tej sytuacji obronną ręką. Oczywiście każdy radzi sobie z tym inaczej, ale teraz, po czterech latach, widać, jak bardzo są odporni. Większość ukraińskich sportowców wraca na Ukrainę, żeby trenować. Nie mają takiego przywileju, jak na przykład ja, czy inni tenisiści, żeby ciągle podróżować i unikać niebezpieczeństwa, więc tam trenują i żyją. Jestem z nich wszystkich bardzo dumna i bardzo szczęśliwa, że mogę reprezentować Ukrainę, zwłaszcza po dzisiejszym meczu. Biorąc pod uwagę to wszystko, dla mnie bycie tutaj to prawdziwe błogosławieństwo i nie myślę o wygranej. To nie jest dla mnie najważniejsze. Jestem tu, żeby reprezentować Ukrainę i cieszyć się – zadeklarowała Kostiuk.

Przed nią właśnie bój z Rosjanką, czyli starcie z Mirrą Andriejewą. Kostiuk stwierdziła, że gdyby nie potrafiła pozasportowych spraw odłożyć na bok w momencie wyjścia na kort, nie dawałaby rady już pokonać tej rywalki. Zapytana, czy nie mierzi ją, w jaki sposób wypowiadają się właśnie Andriejewa, czy Diana Sznajder, jakby nie widziały wojny, odniosła się do kwestii, czy to wywołuje w niej frustrację.

– Cóż, dla mnie to już nie jest frustrujące. Wszyscy są dorośli. Wiedzą, o czym mówią. Wiedzą, co się dzieje. Mają telefony. Mają Instagram. Mają wiadomości. Doskonale wiedzą, co się dzieje. Jeśli chcą tego uniknąć, to muszą się z tym pogodzić, a nie ja. Co mogę powiedzieć? Wybierają strategię, która im odpowiada. Oczywiście niewiele mogę z tym zrobić. Chciałabym, żeby było jaśniejsze stanowisko w sprawie tego, co się dzieje, zwłaszcza że ten kraj zabija innych ludzi. Nie wiem, jak można spać spokojnie, wiedząc, że to się dzieje i i nie mieć nic do powiedzenia – odparła Kostiuk.

Team Chwalińskiej i PZT reagują. Specjalny wniosek przed meczem z Rosjanką

I podaje przykład rosyjskiej sportsmenki, która mimo opresyjności aparatu jej państwa, skrytykowała zbrodniarza Putina.

– Znam ludzi, którzy opuścili Rosję w momencie wybuchu wojny, sprzedali wszystkie swoje interesy, zostawili wszystko, bo po prostu nie zgadzają się z tym, co ich kraj robi innym ludziom. To ich sposób na protest lub publicznie to potępiają. Najlepszym przykładem jest Daria Kasatkina. Wiem, że kiedy mówiła o tym publicznie, ludzie przychodzili do jej rodziców, do mieszkania jej rodziców, straszyli ich i tak dalej. To nie powstrzymało jej przed zmianą obywatelstwa, a nawet przed wyprowadzką. Myślę, że po czterech latach ludzie jasno dali do zrozumienia, po czyjej stronie stoją. Powtarzam, to ich brzemię i to oni z tym żyją, nie ja – podsumowała 23-letnia Kostiuk.