Upadek Chwalińskiej przy meczbolu, było 6:2, 5:2. Trzysetowy bój Polki na Wimbledonie

Sześć tygodnie temu, w ostatniej aktualizacji rankingu WTA przed startem Rolanda Garrosa, Maja Chwalińska i Mananchaya Sawangkaew zajmowały pozycje w drugiej setce rankingu WTA. I gdyby wtedy przyszło im się zmierzyć w kwalifikacjach w Paryżu, Polka byłaby pewnie faworytką, ale delikatną. Też z uwagi na jej wcześniejsze występy na mączce, choćby w Oeiras.

Jeden turniej wszystko jednak zmienił. Dziś na Maję patrzy cały tenisowy świata – sensacyjnym finałem w Paryżu awansowała na 21. miejsce w rankingu. Swoim stylem gry rozkochała kibiców, organizatorzy Wimbledonu podjęli decyzję, na którą pewnie miała wpływ presja otoczenia – dali Polce dziką kartę. W czym wielką zasługę miał też Victor Archutowski, były menedżer Agnieszki Radwańskiej.

W Paryżu Maja zawsze jednak grała jako typowy “underdog”, może poza pierwszymi dwoma rundami kwalifikacji, gdy rozbiła zawodniczki z Francji. A w Londynie to się zmieniło – dostała “20” w drabince, została rozstawiona, miała niezłe losowanie. Zgodnie z prawidłami, powinna dojść przynajmniej do trzeciego etapu.

Jej rywalka z Azji miała przewagę w zasadniczym elemencie – ograła się na trawie. W turnieju WTA 125 w Birmingham, później wtakim samym w Ilkley, wreszcie w kwalifikacjach Wimbledonu w Roehampton rozegrała aż dziewięć spotkań. A Polka – żadnego. Jedynie pokazowa potyczka z Magdą Linette w piątek była takim przetarciem w warunkach meczowych.

Wimbledon. Maja Chwalińska kontra Mananchaya Sawangkaew na Court 12. Stawką druga runda

Jeśli ktoś miał wątpliwości, czy Polka zasłużyła na “dziką kartę” do Londynu, to już pierwsze gemy te wątpliwości rozwiały. Maja w Paryżu czarowała – siłowemu tenisowi Zheng, Sznajder czy Andriejewej przeciwstawiała finezję, zmiany rytmu, kapitalne rotacje.

A teraz, na zupełnie innej nawierzchni, grała dokładnie tak samo.

Sawangkaew od początku starała się grać bardzo ofensywnie, przejmować inicjatywę, zaskakiwać Maję. A Polka znakomicie się ustawiała, przewidywała ruch rywalki, dobiegała do piłek, które większość dziewczyn w tourze dawno by odpuściła. Irytowało to jej rywalkę z Tajlandii, popełniała coraz więcej niewymuszonych błędów. I szybko, w drugim gemie, została przełamana.
Tenisistka w białej koszulce i czapce skoncentrowana podczas serwisu, zbliżenie na jej twarz i wyciągniętą rękę oraz widoczna lecąca piłka tenisowa.

Mananchaya Sawangkaew, Wimbledon 2026KIRILL KUDRYAVTSEV AFP

Polka pierwszy taki błąd popełniła pod koniec trzeciego gema, posłała smecza w siatkę, na równowagę. Po 18 minutach i tak jednak prowadziła 4:0, z dwoma przełamaniami. Za chwilę musiała bronić nawet break pointa, ale i tu poradziła sobie perfekcyjnie. Doszło do tego, że Mananchaya broniła się przed przegraniem inauguracyjnej partii 0:6.

Nie pomagały jej podwójne błędy serwisowe, ale dopięła swego, zapisała w końcu “jedynkę” na swoim koncie. A później “dwójkę”, zdołała bowiem przełamać w końcu serwis Polki, wytrzymując krosową wymianę i w odpowiedniej chwili zmieniając kierunek.

Set skończył się jednak wynikiem 6:2 dla Polki, choć musiało upłynąć kolejnych 10 minut. Azjatka grała nieco lepiej, wciąż miała tendencje do atakowania, ale popełniała mniej błędów. Mogła kilka razy doprowadzić do 3:5, Maja miałaby wtedy zapas tylko jednego przełamania. Nie udało się, po 44 minutach Chwalińska zapewniła sobie seta. Miały podobną ilość winnerów – Polka 11, Sawangkaew – 14. Ale te błędy okazały się kluczowe, zaledwie cztery po stronie Polki i aż 19 u Mananachayi.
Tenisistka w białym stroju dynamicznie odbijająca piłkę rakietą w trakcie meczu na zielonym korcie.

Maja ChwalińskaKIRILL KUDRYAVTSEV AFP

Niemniej ta końcówka seta pokazała, że wiele w tym starciu może się jeszcze wydarzyć. A Sawangkaew nie jest tenisistką, która zawczasu się poddaje. W finale kwalifikacji przegrywała z Oceane Dodin 5:5 i 3:5, broniła trzech piłek meczowych. A jednak zdołała odwrócić losy tego starcia.

Dziś w piątym gemie miała dwie szanse na przełamanie serwisu Polki, było 15-40. I wtedy Maja zagrała kilka kolejnych akcji tak, jak w najlepszych momentach swojego starcia w Paryżu z Dianą Sznajder. Mogło być 3:2 i serwis dla zawodniczki z Tajlandii, za chwilę było zaś 2:4. To Polka wywalczyła breaka. I była już na autostradzie do drugiej rundy. Do zapewnienia sobie 60 punktów do rankingu i solidnej wypłaty.

Pojawiły się drobne problemy w gemie numer siedem – tym razem zrobiło się 0-40. I wtedy Maja znów popisała się kapitalnymi zagraniami, choć trochę też pomogła rywalka, choćby przy ostatnim break poincie. Mananchaya miała inicjatywę w akcji, a jednak znów zatrzymała się na siatce.

A później Polka miała meczbola na 6:2, 6:2. I na moment zatrzymały się serca polskich kibiców. Maja się poślizgnęła, prawa noga wygięła się w stawie skokowym. Grymas na twarzy świadczył, że coś się delikatnie nadwyrężyło, być może któreś więzadło. Maja poprawiła buta, wróciła do gry, ale przegrała dwie kolejne akcje.

Poprosiła o pomoc fizjoterapeutyczną, niezbędna okazała się przerwa medyczna. Z opatrunkiem na stawie skokowym wróciła do gry, pozostało wygrać jeszcze gema. I dać ciału odpocząć na dwa dni. Tyle że pojawiły się problemy, Maja przegrała kolejne trzy akcje, znów zrobiło się 0-40. I tym razem Polka dała radę wyrównać. Nie dołożyła jednak dwóch brakujących do awansu punktów, to Tajlandka odrobiła kolejną stratę. I za moment serwowała po remis w drugiej partii.

Mowa ciała zawodniczki z Bielska-Białej pokazywała, że nie jest dobrze. Ale walczyła. Sawangkaew miała cztery szanse na 5:5. I tę ostatnią wykorzystała.

Mananchaya popełniała o wiele mniej błędów niż w pierwszej fazie spotkania, uderzała mniej ryzykownie, bo miała też świadomość, że Polka musi się oszczędzać. A Maja rozciągała nie tylko stopę, także biodro, pojawiły się kolejne kłopoty. I została znów przełamana, z 5:2 zrobiło się 5:6. A później 5:7, już bez większej walki.

Wydawało się, że w tej sytuacji Polka podda spotkanie. Tymczasem wzięła torbę, ruszyła do szatni na przerwę toaletową. Jeszcze wierzyła, że skoro pojawiła się taka szansa gry na “świętej trawie”, to nie można jej przedwcześnie kończyć.
Tenisistka w białym stroju wykonuje dynamiczny ruch rakietą podczas meczu na korcie.

Maja Chwalińska, Wimbledon 2026KENTARO TOMINAGAAFP

Sawangkaew długo musiała czekać na naszą zawodniczkę, ale Maja w końcu wróciła. Było jasne, że jeżeli uda jej się sprawić, by rywalka nie odskoczyła, to mecz potoczy się dalej. A jeśli seria Azjatki będzie trwała dalej, wydłuży się z tych pięciu kolejnych wygranych gemów do siedmiu czy ośmiu, to dalszy opór nie będzie miał większego sensu.

Chwalińska przerwała tę serię, wygrała gema otwarcia. Ale też już nie biegała z takim wigorem, trudno się dziwić. Za chwilę Polka wywalczyła breaka na 2:0, pojawiła się większa nadzieja na zwrot akcji. Namanchaya opanowała jednak sytuację, grała lżej, za to dokładniej. I Polka nie była w stanie już gonić piłki. Gdy przegrała gema na 2:4, wzięła ręcznik, przecierała twarz, być może też z łez. Było jasne, że na Court 12 cud się nie wydarzy.

Tajka wygrała 2:6, 7:5, 6:2. O trzecią rundę zagra z Alycią Parks lub Alicią Dudeney.
Młoda kobieta z długimi, jasnymi włosami w zielonej sportowej kurtce z logotypami Lotto i Orlen, stojąca na tle z rozmytymi emblematami.

Maja ChwalińskaTomasz Jastrzebowski/REPORTEREast News

Lewandowski w Chicago. “Kierunek odpowiedni dla niego”.