Smutna prawda o Świątek. “Każda może z nią wygrać”

Nie wiem, jak to możliwe, ale bodaj trzeci raz rozmawiamy po meczu Igi Świątek i za każdym razem jest to mecz przegrany.

Tomasz Wolfke, komentator Eurosportu: To prawda, ale akurat tutaj niewiele brakowało. I na szczęście ten mecz w wykonaniu Igi był dużo lepszy niż ten poprzedni ze Switoliną w Indian Wells. Wtedy grała bardzo brzydko.

Teraz mieliśmy wrażenia artystyczne na dużo wyższym poziomie.

– Obu zawodniczkom należy się szacunek za szybkość gry, za to, że wytrzymywały te długie i dynamiczne wymiany. Na minus jest duża liczba niewymuszonych błędów z obu stron. W sumie ponad sto. To za dużo nawet jak się weźmie pod uwagę to, że panie grał intensywnie, płasko, szybko i energicznie. Przy takiej grze oczywiście łatwiej o niewymuszone błędy, co nie zmienia faktu, że za dużo tego było.

Nie tylko to przesądziło o przegranej Świątek

Chwilę po zakończeniu meczu pojawiły się komentarze, że niewymuszone błędy przesądziły o przegranej Świątek.

– W najlepszych czasach Iga miała jednocyfrową liczbę błędów na set, a teraz w każdym miała ponad dwadzieścia. Jednak nie tylko to przesądziło o porażce. Z takiego czysto technicznego punktu widzenia mogę powiedzieć, że zabrakło mi zmiany kierunku przy wymianach. Dużo było gry kątowej, crossów, a za mało tych zaskakujących zmian. W tenisie trzeba odwrócić kierunek i zagrać tam, gdzie nie ma przeciwniczki. Iga robiła to za rzadko, a te długie wymiany Elina wytrzymywała. Potwierdziła, że jest w życiowej formie, że jest w tej chwili lepsza od Igi. Zresztą, jak się spojrzy na ranking WTA Race, to tam Switolina jest czwarta, a Iga zamyka dziesiątkę. Tak to wygląda.

Po bardzo dobrych meczach Świątek z Osaką i Pegulą mieliśmy jednak nadzieję na coś więcej.

– Musimy się jednak przyzwyczaić do tego i pogodzić się z tym, że Iga nie jest dominatorką. Jest wciąż jedną z najlepszych zawodniczek na świecie, ale w obrębie dziesiątki każda może z nią wygrać. Jeszcze nie wiemy, co z Mboko, bo z nią nie grała, ale Andriejewa i Switolina wygrały ze Świątek i to by potwierdzało moją tezę.

Smutna teza eksperta. Kim stała się Iga Świątek

To nie jest teza, która uraduje kibiców Świątek.

– Kolejne tygodnie zdają się jednak potwierdzać to, że Iga nie jest tą największą gwiazdą, ale solidną zawodniczką dziesiątki. Oczywiście taką, która może jeszcze w tenisie dużo wygrać. Na pewno celem jest Australian Open, bo wtedy miałaby zwycięstwa we wszystkich szlemach. Roland Garrosa też pewnie jeszcze kilka razy wygra, choć nie jest taką dominatorką, jak jej idol Rafa Nadal. Kolejnym celem będzie złoto na igrzyskach w Los Angeles, choć tam łatwo nie będzie. Zakładam, że koalicja Amerykanek mocno się postawi. Ważne, że widać pierwsze pozytywy wynikające ze współpracy z Roigem i Nadalem, bo dalej jest ściana. Jakby to zawiodło, to zostaliby może tylko Brad Gilbert i Darren Cahill.

Wiele jednak wskazuje na to, że po to koło ratunkowe Świątek na razie nie musi sięgać.

– Jest ewidentnie lepiej niż w marcu, aczkolwiek sezon na kortach ziemnych powoli się kończy, a sukcesów nie ma. Stuttgart skończył się na dwóch meczach, Madryt to samo, choć tam był krecz, więc nie ma się co czepiać. I tak dotarliśmy do Rzymu, gdzie jest porażka w półfinale po niezłej grze. To spotkanie pokazało według mnie, że Iga nie może wrócić do tego, co było jej stemplem, czyli ta jej bezwzględna przewaga pozwala jej zdominować cały turniej. W Rzymie dostaliśmy dwa, trzy takie mecze, ale nie pięć i to jest minus. Z Osaką i Pegulą zagrała tak, jak w latach dominacji, czyli sezonach 2022-2023. Ze Switoliną to już nie był ten poziom. Od strony organizacyjno-taktyczno-techniczej Iga zrobiła prawie wszystko, żeby wygrać, ale przesądziły detale.

O jednym, czyli niewymuszonych błędach, już sobie powiedzieliśmy.

– Do tego dołożyłbym jeszcze break pointy, których Iga nie wykorzystywała. Switolina wykorzystała 6 z 9 break pointów, Iga 5 z 16.

Wolfke zwraca uwagę na ten moment trzeciego seta

Z mojej perspektywy zabrakło też trochę szczęścia. W meczach z Osaką i Pegulą wszystkie piłki bite przez Świątek wpadały na kort. Czasem ledwo dotykały linii, ale jednak. Ze Switoliną tego nie było.

– Nie wchodziło, to prawda, ale też Switolina zagrała lepiej niż Osaka i Pegula. Dlatego wcześniej mówiłem, że Iga powinna była częściej próbować zmienić kierunek. Tego i takiej maksymalnej koncentracji zabrakło w tych kluczowych momentach.

Nie było też złości i frustracji, ale to akurat jest dobre.

– Spokój był. Tylko raz, w trzecim secie, Iga już chciała uderzyć rakietą w kort, ale w ostatniej chwili się powstrzymała. W każdym razie spokój przekładał się na jej grę i decyzje. Nie waliła na oślep, w końcu widać było, że odrobiła lekcje z Majorki. Za Rzym wystawiłbym Idze notę cztery plus, może pięć minus, bo jednak poprawa jest znacząca, a trzeba też docenić klasę Switoliny.

To jak z tej perspektywy ocenić szanse Światek w Roland Garros?

– Dominatorką nie jest i nie jedzie tam, jako zdecydowana faworytka. Jeśli dotrze do ćwierćfinału, to będzie można odtrąbić sukces. Oczywiście może wygrać, ale to będzie zależało od wielu czynników. Od dyspozycji dnia i tego, kto stanie po drugiej stronie siatki. Lepiej, żeby nie trafiła po drodze na Switolinę, bo już dwa razy z rzędu z nią przegrała.
tenisistka z opuszczoną głową i zakrytą dłonią twarzą schodzi z kortu ziemnego, niosąc dużą sportową torbę na ramieniu

Iga ŚwiątekTOMASZ BARANSKI/REPORTEREast News
Dwie tenisistki uchwycone w kontrastujących momentach: po lewej zawodniczka wyrażająca frustrację po nieudanym zagraniu, po prawej dynamiczna i skoncentrowana graczka z zaciśniętą pięścią, świętująca zdobycie punktu.

Elina Switolina i Iga ŚwiątekTiziana FABI / AFP – Wang Kaiyan/Xinhua News/East NewsAFP
Zawodniczka tenisa siedząca na ławce z zamkniętymi oczami, z rękami opartymi na kolanach i niebieskim ręcznikiem na udach, ubrana w sportowy strój i czapkę z daszkiem.

Iga ŚwiątekALESSANDRO DI MEO PAP/EPA

Monika Lampkowska: Cieszę się, że znów mogę być z reprezentacją Polski