Przyjaciółka Świątek wprost ws. Igi. Najbardziej zabolało ją jedno

Po najnowszej aktualizacji rankingu WTA Maja Chwalińska zajmuje 113. miejsce – najwyższe w całej swojej karierze. Znajduje się obecnie w dobrym momencie, z realnymi widokami na awans do pierwszej “setki”. Lecz nie zawsze układało się jej pomyślnie. Trudny okres przypadł na czas, w którym jej przyjaciółka Iga Świątek zaczęła wdrapywać się na tenisowy szczyt. Wtedy Maję zabolało zwłaszcza jedno.

Maja Chwalińska, Iga ŚwiątekRobert PrangeGetty Images

W kwietniu Maja Chwalińska odnotowała duży zawodowy sukces, wygrywając turniej WTA 125 w Oeiras w Portugalii, a po drodze odprawiając wyżej notowane rywalki z Beatriz Haddad Maią na czele. “To do tej pory mój największy triumf w karierze” – komentuje teraz, już na chłodno, w rozmowie z TVP Sport. I przyznaje, że zwyciężyła mimo sporego zmęczenia po udziale w Billie Jean King Cup.

Nie chcę powiedzieć, że było to dla mnie duże zaskoczenie, ale może to, że nie czułam się najlepiej pomogło mi, bo nie miałam wielkich oczekiwań wobec siebie. Skupiałam się wyłącznie na grze i pracy, którą muszę wykonać

Dzięki wygranej Chwalińska zajmuje obecnie 113. miejsce w rankingu WTA. To dla niej najwyższa lokata w karierze. Jeśli wszystko potoczy się po jej myśli, awans do pierwszej “setki” będzie realny. Lecz dobrze wie, że nic nie przyjdzie samo. Musi włożyć w to wiele pracy. “Od lat marzę o ‘setce’. Nie ma się co oszukiwać – to byłby dla mnie ogromny ‘skok’, ponieważ byłabym w turniejach głównych Wielkiego Szlema. Punktów i pieniędzy byłoby więc więcej. Od samego myślenia to jednak nie przyjdzie” – deklaruje.

Wypytywali Chwalińską o Świątek. “Jeszcze gorzej czułam się sama ze sobą”

Teraz jest w dobrym momencie życia i kariery, lecz nie zawsze bywało kolorowo. W 2019 roku przeżyła trudne chwile, choć – jak sama zaznacza – najgorszy był dla niej przełom 2020 i 2021 roku. “W moim życiu nałożyło się wtedy dużo rzeczy” – wspomina i przyznaje, że przyszło jej zmierzyć się z depresją.

“Co ciekawe, przez jakiś czas nie myślałam, że mam depresję. Nie domyślałam się. Zawsze bardzo dużo trenowałam i czułam, że i tak robię za mało; byłam cały czas przemęczona. W pewnym momencie przez brak wiary w siebie i niską samoocenę nie potrafiłam wyjść z domu. Miałam nawet problem z tym, by wstać z łóżka” – opowiada.

Postawiła wówczas na współpracę z psychologiem sportowym, dużo pomogli jej również rodzice oraz przyjaciele. “Wtedy tak naprawdę zobaczyłam, kto jest mi bliski” – ocenia i dodaje, że prawdziwym przełomem było dla niej odrzucenie poczucia winy w momencie, w którym mniej trenuje, oraz zaprzestanie doprowadzania się do stanu wielkiego przemęczenia.

Poważniejszą karierę zaczynała właściwie równolegle z Igą Świątek. Razem występowały w turniejach, do dziś zresztą przyjaźnią się i, gdy jest okazja, lubią spędzać wspólnie czas. Życie napisało scenariusz, w którym, gdy Iga rozpoczęła wspinaczkę na tenisowy szczyt, Maja była w dołku.

“Kiedy pojawił się u mnie stan depresyjny, Iga ‘wystrzeliła’. Byłam z niej ogromnie dumna, ale wiązało się to też z tym, że zaczęli do mnie dzwonić dziennikarze. Pytali wyłącznie o nią. Zgadzałam się na kolejne wypowiedzi, bo nie miałam doświadczenia i nie wiedziałam, jak powiedzieć ‘nie’. Czułam jednak, że ‘kim ja jestem, by mówić o Idze Świątek’. Dopiero później nauczyłam się odpowiadać, że przyjaźnimy się i bardzo ją szanuję, ale jeśli chcecie co o niej wiedzieć, to pytajcie ją. Do tej pory zdarzają się takie pytania, ale odpowiedź jest zawsze taka sama: ‘To nie jest pytanie do mnie'” – zaznacza.

Porównania do przyjaciółki z kortu były dla niej bolesne. “Przyznam – wtedy jeszcze gorzej czułam się sama ze sobą, bo wiedziałam, że jesteśmy w tym samym wieku, a ona jest tak wysoko i wygrywa turnieje… A gdzie ja jestem? Gdy wygrała pierwszy Roland Garros, miałam kontuzję nadgarstka. Grałam wtedy miękką gąbką i małą rakietką do kara. Czułam się tak źle sama ze sobą, że porównania oddziaływały na mnie mocniej niż zwykle. Nie było to łatwe” – tłumaczy.

I wyjaśnia, jak to jest z bliskimi relacjami w tenisie. Nie ma ich za wiele i po prostu trudno je utrzymać. “To sport wysoce indywidualny, z rywalkami gra się twarzą w twarz. Nie wiem, czy zawsze można pozwolić sobie na stuprocentową szczerość, która wystąpiłaby automatycznie w ‘standardowej’ relacji” – podsumowuje.
Dwie kobiety w białych koszulkach z polską flagą i logotypami turnieju United Cup, stojące blisko siebie na tle ściany promocyjnej; jedna z nich śmieje się, opierając głowę na ramieniu drugiej, która patrzy na nią z życzliwym uśmiechem.

Iga Świątek, Maja ChwalińskaRobert PrangeGetty Images
Dwie kobiety w sportowych strojach z polskimi flagami na kurtkach idą korytarzem, obejmując się ramionami i uśmiechając się.

Iga Świątek, Maja ChwalińskaRobert PrangeGetty Images
Maja Chwalińska

Maja ChwalińskaAFP7 vía Europa Press/Associated PressEast News

Iga Świątek: Z tego jestem najbardziej zadowolona.