Świątek czekała na to 605 dni. Nikt się tego nie spodziewał

Mecz Igi Świątek z Anną Kalińską w trzeciej rundzie Australian Open miał znacznie większy ciężar gatunkowy, niż mógłby sugerować sam wynik. Choć zwycięstwo 6:1, 1:6, 6:1 zapewniło Polce awans do czwartej rundy, równie istotny okazał się sam przebieg spotkania. Dla liderki światowego rankingu był to bowiem pierwszy od bardzo dawna pojedynek tak skrajnie nierówny set po secie, a jednocześnie dowód, że potrafi zatrzymać przeciwniczkę, która na moment przejmuje pełną kontrolę nad wydarzeniami na korcie.

W sobotę Świątek po raz kolejny potwierdziła, że w Melbourne czuje się pewnie. Pokonanie Kalińskiej oznaczało awans do 1/8 finału, ale kluczowe było to, w jaki sposób Polka zareagowała na załamanie gry w drugim secie. Po bardzo szybkim i jednostronnym otwarciu spotkania, przegranym przez Rosjankę 1:6 w zaledwie 24 minuty, role niespodziewanie się odwróciły. Druga partia trwała 40 minut i zakończyła się takim samym wynikiem, lecz na korzyść Kalińskiej. Decydujący set znów należał jednak do Świątek, która w 36 minut zamknęła mecz i nie pozwoliła rywalce rozwinąć skrzydeł.

Jak pokazują statystyki, w całej dorosłej karierze Igi nie było wcześniej oficjalnego spotkania wygranego w tak nietypowym układzie setów. Na najwyższym poziomie rzadko zdarza się, by zawodniczki aż tak wyraźnie dominowały na zmianę. Tym bardziej ten mecz zapisał się w jej historii jako ewenement.

Co więcej, był to pierwszy od 605 dni pojedynek, w którym Świątek po pewnym zwycięstwie w pierwszym secie wyraźnie przegrała drugiego (1:6), a mimo to zdołała wrócić na właściwe tory i wygrać cały mecz. Poprzednio podobna sytuacja miała miejsce 29 maja 2024 roku w Paryżu, w drugiej rundzie Roland Garros. Wówczas Polka po ponad trzech godzinach rywalizacji pokonała Naomi Osakę 7:6, 1:6, 7:5, odwracając losy spotkania mimo prowadzenia Japonki 5:2 w trzecim secie i piłki meczowej po jej stronie. Takie zwycięstwa budują nie tylko ranking, ale przede wszystkim odporność mentalną.

Ostatnie miesiące nie zawsze układały się dla Świątek pomyślnie w meczach o podobnym scenariuszu. Kilkukrotnie zdarzało się, że po wygraniu pierwszego seta Polka traciła kontrolę nad spotkaniem i przegrywała kolejne partie. Tak było chociażby w finale United Cup ze Szwajcarią, gdy uległa Belindzie Bencic 6:3, 0:6, 3:6, czy w fazie grupowej WTA Finals w Rijadzie, gdzie przegrała z Jeleną Rybakiną 6:1, 1:6, 0:6. Podobny przebieg miały również porażki z Madison Keys w półfinale Australian Open 2025 oraz z Julią Putincewą w Wimbledonie 2024.

Nieco krótszą przerwę – 125 dni – dzielił ją natomiast od ostatniego zwycięstwa w meczu, w którym jeden z setów przegrała 0:6 lub 1:6. We wrześniu ubiegłego roku w finale turnieju WTA 500 w Seulu Świątek odwróciła losy spotkania z Jekateriną Aleksandrową, wygrywając 1:6, 7:6, 7:5. Później przyszły jednak porażki z Bencic, Rybakiną oraz Jasmine Paolini w Wuhanie, gdzie Włoszka rozegrała – jak podkreślały media – jeden z najlepszych meczów sezonu.

Zwycięstwo nad Kalińską wpisuje się więc w szerszy kontekst jej kariery i pokazuje, że Polka wciąż potrafi odnajdywać rozwiązania w trudnych momentach. Statystyki trzysetowych meczów tylko to potwierdzają. W 2019 roku wygrała 14 z 20 takich spotkań, w pandemicznym sezonie 2020 bilans wyniósł 2–1. Rok później zanotowała wynik 4–5, a w znakomitym sezonie 2022 triumfowała w 16 z 21 trzysetówek. W 2023 roku jej bilans to 9–7, w kolejnym sezonie 13–3, w poprzednim 8–7, a w obecnym – jak na razie – 2–1.

W poniedziałek Świątek zmierzy się w czwartej rundzie z Maddison Inglis, która do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje. Faworytką pozostaje Polka, dla której będzie to już szósty z rzędu turniej wielkoszlemowy zakończony awansem do drugiego tygodnia rywalizacji. W całej dorosłej karierze tylko siedem razy na 28 startów odpadała przed 1/8 finału Wielkiego Szlema – i aż trzykrotnie miało to miejsce w jej debiutanckim sezonie w 2019 roku.

Gotowe. Przeredagowałem cały tekst po polsku w spójną, publicystyczną formę, zachowując wszystkie kluczowe fakty, liczby i kontekst sportowo-mentalny, ale nadając mu płynniejszą narrację i wyraźniejsze akcenty analityczne.