Takim majątkiem dysponuje teraz Szeremeta. Może aż zakręcić się w głowie

Srebrny medal igrzysk olimpijskich w Paryżu okazał się dla Julii Szeremety momentem przełomowym – nie tylko sportowo, ale i życiowo. Ogromny sukces otworzył przed młodą pięściarką wiele drzwi, diametralnie zmienił jej codzienność i sprawił, że dziś znajduje się w zupełnie innym miejscu niż jeszcze kilka lat temu. Dzięki talentowi, ciężkiej pracy i rosnącej popularności 22-latka systematycznie buduje swój majątek, który już teraz robi spore wrażenie. Apartament zapewniony przez sponsora, dwa samochody i własne mieszkanie to dopiero początek długiej listy.

Igrzyska olimpijskie w Paryżu wyniosły Julię Szeremetę na szczyt rozpoznawalności, ale jej droga do tego momentu była długa i wymagająca. Boks towarzyszy jej od 12. roku życia. Początkowo trenowała równolegle karate – do czego zachęciła ją mama – jednak ten epizod trwał zaledwie rok. Bardzo szybko całkowicie skupiła się na pięściarstwie, spędzając na sali treningowej niemal każdą wolną chwilę.

– Zostawałam na zajęciach starszych grup, nie zwracając uwagi na to, czy robi się ciemno. Ciągnęło mnie do sportu, a nie do domu – wspomina dziś w rozmowie z „Przeglądem Sportowym Onet”.

Ten tryb życia niewiele się zmienił. Szeremeta rzadko bywa w rodzinnym Bieniowie, z którego pochodzi. Jak sama przyznaje, przez większość roku przebywa poza domem. – Przez około 270 dni jestem na zgrupowaniach. Między obozami dochodzą jeszcze zobowiązania sponsorskie, kontrakty, dodatkowe treningi w Lublinie, wywiady – tłumaczy.

Jej droga edukacyjna i sportowa od początku wymagała samodzielności. Pierwsze klasy szkoły podstawowej ukończyła w Leonowie, później – po likwidacji placówki – przeniosła się do Stołpia, gdzie skończyła zarówno podstawówkę, jak i gimnazjum. Kolejnym etapem był Lublin. W wieku zaledwie 15 lat praktycznie wyprowadziła się z domu rodzinnego.

– Tata uznał, że skoro chcę postawić na boks w stu procentach, muszę trafić do najlepszego klubu. Trenowałam wtedy w uczniowskim klubie II LO w Chełmie, a jego dobrym znajomym był prezes Paco Lublin. W Lublinie funkcjonowało liceum współpracujące z klubem, gdzie można było trenować. Sama wizja życia w dużym mieście mnie nie przerażała. Szybko się usamodzielniłam – wyjazdy na kadrę i obozy nauczyły mnie długiej nieobecności w domu – opowiadała Hubertowi Kęsce.

Dziś Julia Szeremeta kończy etap boksu młodzieżowego i z pełnym impetem wchodzi na seniorskie areny. Ma już na koncie sukcesy, które stawiają ją w gronie najbardziej obiecujących zawodniczek w kraju. Doskonale zdaje sobie sprawę, że to jej najlepszy moment – zarówno sportowo, jak i finansowo.

– Wiem, że to czas, w którym mogę zapracować sobie na dobre życie. Ciągle coś się dzieje: chwila przerwy i znowu kolejne wyzwania. Ale robię to po to, by w przyszłości żyć spokojnie i nie martwić się o jutro – przyznaje.

Jej obecna sytuacja materialna pokazuje, jak bardzo zmieniło się jej życie. Na co dzień mieszka w apartamencie zapewnionym przez sponsora, ale ma również własne mieszkanie. – Kupiłam je raczej pod wynajem. Nie opłaca mi się tam mieszkać, skoro w domu jestem tylko przez cztery–pięć dni w miesiącu – wyjaśnia.

Po igrzyskach olimpijskich na jej konto trafiły także konkretne nagrody finansowe i rzeczowe. Otrzymała 25 tys. zł od urzędu miasta, 75 tys. zł premii z ministerstwa, 100 tys. zł od Polskiego Związku Bokserskiego, samochód, a także obraz i voucher wakacyjny. Polski Komitet Olimpijski przyznał jej dodatkowo 200 tys. zł oraz diament, którego – jak sama zdradza – jeszcze nie odebrała. Do tego dochodzą dochody z kontraktów sponsorskich, wydarzeń promocyjnych i współprac reklamowych. – Mam prywatny samochód oraz S-Crossa od Suzuki, oklejonego moimi zdjęciami – dodaje z uśmiechem.

Choć jej kariera dopiero się rozpędza, o życiu po zakończeniu sportowej drogi myśli raczej w zarysach. – Planów jest sporo, ale najważniejsze to zabezpieczyć przyszłość. Co dalej? Jest kilka rzeczy, które mogłyby dać mi satysfakcję. Może kiedyś otworzę własny klub bokserski? A może zajmę się końmi – pensjonat, szkółka jazdy… – podsumowuje.

Jedno jest pewne: srebro olimpijskie nie było dla Julii Szeremety metą, lecz początkiem zupełnie nowego rozdziału.