Koniec serii “Zmory Świątek” w Melbourne. Dwa sety. To połówka Polki

Zmora czy koszmar? Ostapenko znów straszy rywalki. W Melbourne wysłała wyraźny sygnał

„Zmora” – a może wręcz „koszmar”. Tak polscy kibice najczęściej określają Jelenę Ostapenko, gdy mowa o jej rywalizacji z Igą Świątek. Bilans jest dla Polki bezlitosny: sześć meczów, sześć porażek, na różnych nawierzchniach. Łotyszka zawsze znajdowała sposób na liderkę światowego tenisa. W tegorocznym Australian Open obie znów trafiły do dolnej połówki drabinki. Różnica polegała na tym, że Ostapenko przyjechała do Melbourne po serii singlowych niepowodzeń – jej ostatnie zwycięstwo w tej rywalizacji pochodziło jeszcze z US Open. We wtorek pokazała jednak, że nie wolno jej skreślać.

Gdy po drugiej stronie siatki staje Iga Świątek, Ostapenko potrafi przeobrazić się w prawdziwą „tenisową bestię”. Jej agresywna gra kompletnie rozbija topspinowy rytm Polki, a serwisy na zewnątrz z prawej strony dają jej inicjatywę od pierwszego uderzenia. Udowodniła to w zeszłym sezonie w dwóch ulubionych turniejach Świątek – w Dosze i w Stuttgarcie. W tym drugim, w wielkim finale, bezlitośnie ograła także Arynę Sabalenkę, zwyciężając 6:4, 6:1.

To właśnie te dwa turnieje wciąż „utrzymują ją przy życiu” w rankingu WTA. Zdobyte tam 1150 punktów stanowi dziś aż dwie trzecie jej całego dorobku. Prawdziwa weryfikacja nadejdzie jednak szybko – w lutym i kwietniu. Jeśli Łotyszka zaprezentuje formę z większości poprzedniego sezonu, grozi jej nawet wypadnięcie z czołowej setki świata.

Chyba że będzie grała tak, jak we wtorek w Melbourne. Gdy w drugim secie kończył się piąty gem, wygrany przez Rebeccę Sramkovą, statystyki Ostapenko robiły wrażenie: 11 uderzeń kończących i zaledwie jeden niewymuszony błąd w całej partii.

Dla mistrzyni French Open z 2017 roku poprzedni sezon był trudny – zanotowała więcej porażek (20) niż zwycięstw (18). Jasnymi punktami były wiosenne występy w Dosze i Stuttgarcie, gdzie wygrała łącznie 10 meczów, w tym cztery przeciwko tenisistkom z TOP 10. Poza tymi turniejami przydarzały się jednak bolesne i momentami kompromitujące wpadki.

Ostatnie zwycięstwo w singlu przed Melbourne odniosła jeszcze na US Open, pokonując chińską kwalifikantkę Xiyu Wang. Później przyszły porażki: głośna awantura po meczu z Taylor Townsend w Nowym Jorku, przegrane z Mariną Stakusic w Guadalajarze, Priscillą Hon w Pekinie oraz Soraną Cirsteą w Wuhanie. Sytuację ratowały występy deblowe – Ostapenko należy do światowej czołówki w tej konkurencji, grała m.in. w półfinale WTA 1000 w Pekinie oraz w WTA Finals.

Początek nowego sezonu także nie zapowiadał przełomu. Porażki w singlu w Brisbane (ponownie z Cirsteą) i Adelajdzie (z Terezą Valentovą, mecz zakończony kreczem) kontrastowały z sukcesami w deblu – komplet zwycięstw i tytuł WTA 500 w Brisbane.

Losowanie Australian Open również nie było dla Łotyszki łaskawe. Jako zawodniczka rozstawiona trafiła na Rebeccę Sramkovą. Choć Słowaczka zajmuje dość odległe miejsce w rankingu, potrafi grać bardzo mocno i bywa groźna dla faworytek. Co prawda trzy ostatnie pojedynki z Ostapenko przegrała – w tym na mączce w Rzymie, gdy Łotyszka była w słabszej dyspozycji – ale lekceważenie jej byłoby błędem.

Tym razem Ostapenko od początku prezentowała solidny, momentami bardzo wysoki poziom. W pierwszym secie zdarzały jej się chwile dekoncentracji i straciła przewagę przełamania, lecz potrafiła grać precyzyjnie, tuż przy liniach końcowych i bocznych. Sramkova często reagowała na to jedynie niedowierzającym kręceniem głową.

Pierwszą partię Łotyszka wygrała 6:4, a w drugiej szybko odskoczyła na 4:0. Przez długi czas była niemal bezbłędna, co potwierdzały statystyki. Później na kilkanaście minut wróciła jednak „Penko” z poprzedniego sezonu – uderzająca na oślep i ryzykująca za dużo. Tym razem zachowała jednak spokój, nie było widać frustracji. Gdy nadeszła ostatnia szansa przy własnym serwisie, wykorzystała ją bez wahania.

Po 77 minutach gry zwyciężyła 6:4, 6:4 i awansowała do drugiej rundy Australian Open. Co równie ważne – przerwała serię sześciu porażek z rzędu i wysłała rywalkom czytelny sygnał: Jelena Ostapenko znów potrafi być groźna.