Julia Szeremeta ma dość, grzmi o oszustwie. Nie mogła powstrzymać łez
Wraca temat jednego z najbardziej kontrowersyjnych werdyktów sędziowskich podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu. Choć od tamtych wydarzeń minęło już sporo czasu, emocje wciąż są żywe – szczególnie u Julii Szeremety. Wicemistrzyni olimpijska nie kryje frustracji i mówi wprost o niesprawiedliwości, jaka spotkała Elżbietę Wójcik. W dniu, gdy jej koleżanka z reprezentacji żegnała się z marzeniami o medalu, ona sama zapewniła sobie miejsce na podium. Radości jednak nie było – pojawiły się łzy i poczucie krzywdy. W najnowszej wypowiedzi Szeremeta nie owija w bawełnę.
W rozmowie z „Przeglądem Sportowym Onet” Julia Szeremeta wraca myślami do igrzysk olimpijskich w Paryżu, które diametralnie odmieniły jej życie i sportową karierę. Zdobycie srebrnego medalu sprawiło, że jej popularność eksplodowała, a dziś nazwisko pięściarki regularnie pojawia się w nagłówkach sportowych mediów w całej Polsce.
W wywiadzie szeroko odnosi się również do burzy, jaka rozpętała się po jej olimpijskim finale. Rywalka Polki, Lin Yu-ting, wzbudziła ogromne kontrowersje – część opinii publicznej kwestionowała nawet jej prawo do startu w kobiecej rywalizacji, podważając tym samym wynik walki o złoto. Jak się okazuje, temat wciąż nie jest zamknięty, a w kuluarach mówi się o możliwych dalszych działaniach.
– Nasz szef zapowiada, że zajmie się tą sprawą i będzie walczył o tamten złoty medal – zdradza Szeremeta, dając do zrozumienia, że sprawa może mieć jeszcze ciąg dalszy.
Jednak równie mocno, jak własny finał, porusza ją to, co spotkało Elżbietę Wójcik. Szeremeta wraca do tamtych chwil bez emocjonalnego dystansu i jasno staje po stronie koleżanki z kadry.
Choć dla wielu kibiców Julia Szeremeta stała się rozpoznawalna dopiero po igrzyskach w 2024 roku, środowisko bokserskie znało ją znacznie wcześniej. Eksperci dostrzegali jej potencjał, choć często przewidywali, że na największe sukcesy będzie musiała jeszcze poczekać. Sama zawodniczka miała jednak zupełnie inne podejście.
– Poświęciłam boksowi absolutnie wszystko. Nie widziałam innej opcji niż medal – tu i teraz. Nie trenowałam po to, żeby to się zmarnowało. Był moment, gdy razem z Elą Wójcik niemal na każdym treningu siłowym płakałyśmy z wyczerpania. Trener dokładał kolejne kilogramy, a my nie miałyśmy już siły, ale mimo to robiłyśmy jeszcze dwa, trzy powtórzenia więcej – wspomina w rozmowie z Hubertem Kęską.
Wypowiedzi Szeremety wielokrotnie wracają do postaci Elżbiety Wójcik, której olimpijski start zakończył się w cieniu ogromnych kontrowersji. W jej przypadku nie chodziło o kwestie formalne czy regulaminowe, lecz – zdaniem wielu – o rażąco niesprawiedliwy werdykt sędziów. W ćwierćfinale Polka przegrała niejednogłośną decyzją z Atheyną Bylon, choć zarówno kibice, jak i eksperci byli przekonani, że to Wójcik powinna awansować dalej. Trener Kamil Gorząd nie krył oburzenia, mówiąc wprost o skandalu i podkreślając, że trzecia runda zdecydowanie należała do Polki.
Dzień tej decyzji był dla Julii Szeremety wyjątkowo trudny. Tego samego dnia sama stoczyła walkę, która zapewniła jej co najmniej brązowy medal olimpijski. Mimo historycznego sukcesu nie potrafiła jednak cieszyć się chwilą.
– Kompletnie nie odczuwałam radości. Było mi po prostu strasznie smutno, że Eli się nie udało. Moim zdaniem wygrała ten pojedynek i powinna zwyciężyć u sędziów. Została oszukana. Decydującą rundę wygrała do jednej bramki. Byłam już w strefie medalowej igrzysk olimpijskich, a po policzkach ciekły mi łzy. Razem ze sztabem w ogóle się z tego nie cieszyliśmy – mówi bez ogródek.
Słowa Julii Szeremety pokazują, jak głębokie emocje towarzyszyły polskim pięściarkom w Paryżu. Choć igrzyska przyniosły historyczny sukces, dla wielu z nich pozostawiły również poczucie niedosytu i sportowej niesprawiedliwości, która – jak widać – do dziś nie daje o sobie zapomnieć.