Author: iamgoodluck

Maja Chwalińska awansowała do trzeciej rundy Roland Garros. Poprawiła już swój życiowy rekord wielkiego szlema, ale jej menedżer mówi, że to wcale nie musi być koniec. Strachu przed Marią Sakkari nie ma. – Teraz największym wrogiem Mai może być jakaś taka wewnętrzna presja. Wiadomo, że ona chce zajść jak najdalej i to może jej ciążyć – mówi nam Piotr Szczypka.

– Tyle się dzieje, że nawet nie mam czasu, żeby coś zjeść. Ale jeśli dzieją się takie rzeczy, to mogę w ogóle nie jeść – wita nas Piotr Szczypka, menedżer Mai Chwalińskiej.

Dariusz Ostafiński, Interia: W takim razie, żeby nie przeciągać, i pozwolić jednak panu coś zjeść zacznę od prostego pytania i proszę o szczerą odpowiedź, taką z ręką na sercu. Jak pan jechał, bądź leciał do Paryża, to liczył pan, że będzie trzecia runda?

– Z ręką na sercu? Za każdym razem, jak wyjeżdżam z Mają na wielkie szlemy, to z tyłu głowy mam taką natrętną myśl, że może tym razem zaskoczymy świat i zajdziemy bardzo daleko. W praktyce różnie to wychodziło, bo dotąd tym najlepszym wynikiem była druga runda w Wimbledonie, ale ja jestem człowiekiem dużej wiary.

Dlatego Maja Chwalińska bije rywalki w Paryżu
To, co takiego ma teraz Maja Chwalińska, czego wcześniej brakowało?

– Zdrowie ma. Już od dłuższego czasu nie ma wielkich przerw w grze. Maja wzmocniła się fizycznie. Nabrała też jednak większej pewności siebie, bo to nigdy nie jest tak, że decyduje jedna rzecz. A ta pewność siebie wzięła się choćby z wygranej w turnieju WTA 125 Oeiras, gdzie Maja ograła kilka dziewczyn z pierwszej setki i wygrała finał. Także to się wszystko poskładało w jedną całość i właśnie oglądamy efekt, nazwijmy to końcowy. Jakby Maja była zdrowa, to taką eksplozję formy zobaczylibyśmy wcześniej. Nie ma jednak co. Pięć wygranych meczów w Paryżu, to dla nas wielka sprawa.

Nie chcę nawet pytać, na ilu meczach się skończy, żeby nie zapeszać. Oby ten serial trwał.

– Na to liczymy. Maja tutaj w Paryżu trenowała z Igą Świątek i Naomi Osaką, czyli dwoma zwyciężczyniami turniejów wielkiego szlema. I podczas tych zajęć mogła zobaczyć, że nie dzieli jej od nich jakaś wielka przepaść. Na pewno to zrozumiała.

Zobacz również:
Po wyjściu z auta Kajetan Kajetanowicz zadał mu jedno pytanie. Rajd Polski wraca na Śląsk.
Rajd Polski
wczoraj, 16:59
170 uderzeń na minutę. Po wyjściu z auta zadał mu jedno pytanie
Dariusz Ostafiński
Dariusz Ostafiński
5 procent do wymiany. Tak GKS Katowice szykuje się do gry w Lidze Konferencji
Wskazał zwycięzcę baraży o PKO Ekstraklasę. Totalne zaskoczenie
Największym wrogiem Chwalińskiej jest teraz …
Wyczuwam jakąś taką lekką niepewność w pana głosie.

– To jednak nie wynika z jakiejś obawy czy strachu przed tym, że któraś z rywalek może ją zaskoczyć. Natomiast teraz największym wrogiem Mai może być jakaś taka wewnętrzna presja. Wiadomo, że ona chce zajść jak najdalej i to może jej ciążyć. W końcu jednak musi się z tym zmierzyć, więc nie ma co narzekać.

Ja bym powiedział, że trzeba się cieszyć. Maja Chwalińska pokonała już mistrzynię olimpijską i zawodniczkę, która wygrywała w deblu wielkie szlemy. W meczu z Chinką Zheng dawano jej góra 10 procent szans.

– Też się bałem tamtego meczu, bo nie wiedziałem czego się spodziewać. Muszę się jednak pochwalić, że przed spotkaniem z Mertens powiedziałem trenerowi Machovskiemu, że Maja wygra.

Wspomniał pan, że Maja aktywnie spędza czas w Paryżu. Nie odstawia rakiety w kąt, jak Magda Linette, która stawia na wannę z lodem.

– Maja też siedzi w wannie z lodem, a trenuje, bo jest jednak dużo młodsza od Magdy. W różnym wieku trzeba odpowiednio dozować treningi. Starsza zawodniczka potrzebuje więcej czasu na regenerację, młodszej trening nawet w trakcie tak wyczerpującego turnieju nie zaszkodzi.

Teraz Maja zagra z Marią Sakkari, która pokonała Claire Liu.

– Nam było obojętne, z kim zagra. Z Sakkari przegrała rok temu w Rzymie, ale wtedy nie była taka silna. Jeśli w sobotę Maja będzie w pełni sił, a zrobimy wszystko, żeby tak było, to będzie inny mecz.

Polska mistrzyni destrukcji. To celowa robota
Chwalińska w Paryżu frustruje rywalki tymi swoimi lobami.

– To celowa strategia polegająca na destrukcji gry przeciwniczki. Chodzi o to, żeby nie pozwolić jej złapać rytmu, zdenerwować ją. Są loby, slajsy, uderzenia z rotacją, przyspieszenie, zwolnienie. Mało kto tak gra i przez to rywalki Mai mają kłopot.

A ona tak zawsze, czy to robota czeskiego trenera?

– Od zawsze tak grała. Już wtedy, jak trenowała z Pawłem Kałużą. Wtedy była jednak zbyt pasywna. Jednak grając z tymi najlepszymi, trzeba atakować, grać bliżej kortu, kończyć piłki. Kiedyś Maja tego nie robiła, a teraz już tak. Ma taki super skrót, stała się kompletną zawodniczką.

To teraz marzenie o setce trzeba zamienić na coś innego.

– Będzie pewnie teraz koło 90 miejsca.

Lech Sidor powiedział mi, że Maja może być taką zawodniczką na miejsca 30-60.

– Czy ja wiem? Jeśli wygrywa z mistrzynią olimpijską, a potem z 21. rakietą na świecie, to może jednak stać ją na więcej. Według mnie nie ma sufitu i żadnych ograniczeń. Weźmy Paolini, czyli zawodniczkę bardzo podobną do Mai. Była w TOP10? Była. I takich dziewczyn o sylwetce Mai, które były i grały wysoko, jest więcej. W telewizji wyglądają na większe, a w istocie są bardzo drobne. Powtarzam raz jeszcze, nie ma sufitu.