Author: Admin

  • Jest decyzja ws. meczu Świątek. Pilne wieści z Miami

    Jest decyzja ws. meczu Świątek. Pilne wieści z Miami

    Jest decyzja ws. meczu Świątek. Pilne wieści z Miami

    Po raz drugi w karierze Iga Świątek zmierzy się z Elise Mertens. Stawką tego pojedynku będzie czwarta runda turnieju WTA 1000 w Miami. Poznaliśmy dokładny termin tego spotkania. Polka wyjdzie na kort w niedzielę o godz. 17:00.

     

    Za Igą Świątek udana inauguracja turnieju WTA 1000 w Miami. Polska tenisistka – podobnie jak w Indian Wells – na start zmierzyła się z Caroline Garcią. Było to nieco trudniejsze starcie, lecz i tak wygrane przez Świątek, która mimo konieczności obrony piłki setowej w drugiej partii, zwyciężyła 6:2, 7:5.

     

    Jest decyzja ws. meczu Igi Świątek z Elise Mertens

    – Drugi set był trudny, nie zaczęłam go dobrze. Spadł poziom mojej energii i to bardzo szybko. Musiałam się obudzić i utrzymać intensywność z pierwszego seta i po prostu kontynuować grę. Caroline użyła pierwszej szansy, by wrócić do meczu, bo to robią najlepsze zawodniczki. Cieszę się, że koniec końców udało mi się ją zatrzymać – tłumaczyła po meczu wiceliderka rankingu WTA.

     

    Teraz przed Igą Świątek starcie z Elise Mertens. To tenisistka rozstawiona z numerem 27., która w pierwszym pojedynku pokonała Amerykankę Peyton Stearns 6:4, 6:1. Belgijka skomentowała fakt, że w kolejnej rundzie zmierzy się z Igą Świątek. Oto co miała do powiedzenia o Polce: – Postaram się przygotować do tego meczu jak najlepiej. Jasne jest, że stawienie czoła Idze nie będzie łatwe. Znamy jej wartość. Po prostu spróbuję grać swoją grę, być agresywna, aby nie pozwolić jej przejąć kontroli nad wymianami. Zobaczymy, ale na pewno dam z siebie wszystko – powiedziała, cytowana przez belgijską prasę.

     

    Poznaliśmy właśnie dokładny rozkład gier na niedzielę. Pojedynek Iga Świątek – Elise Mertens odbędzie się o godz. 17:00 czasu polskiego.

     

    Będzie to dopiero drugie starcie Polki z Belgijką na zawodowych kortach. Pierwsze 6:3, 6:4 na korcie ziemnym w Stuttgarcie wygrała Świątek. 

     

  • Tyle zarobił Wąsek za trzecie miejsce w Lahti. To nie żart

    Tyle zarobił Wąsek za trzecie miejsce w Lahti. To nie żart

    Tyle zarobił Wąsek za trzecie miejsce w Lahti. To nie żart

    Paweł Wąsek pokazał wielką klasę i zajął trzecie miejsce w konkursie indywidualnym w Lahti. To jego pierwsze w karierze podium Pucharu Świata, które przyniosło mu rekordowe pieniądze. Premia wynosi bowiem kilka tysięcy franków szwajcarskich.

     

    Paweł Wąsek jest w bieżącym sezonie najlepiej punktującym polskim skoczkiem narciarskim w Pucharze Świata. Do sobotniego konkursu indywidualnego w Lahti przystępował z dorobkiem 508 punktów, a w Finlandii chciał jeszcze poprawić ten dorobek. A przy tym zgarnąć niemałe pieniądze.

     

    Tyle zarobił Paweł Wąsek za trzecie miejsce w konkursie w Lahti. Kwota robi wrażenie

    W pierwszej serii reprezentant Polski wylądował na 127. metrze, co dawało mu miejsce na najniższym stopniu podium. W drugiej serii jeszcze się poprawił i oddał skok na 127,5 m. Dzięki temu ostatecznie zajął trzecią pozycję – za Stefanem Kraftem i Anze Laniskiem.

     

    Taki wynik oznacza dla Wąska pokaźną premię finansową. Za zajęcie trzeciego miejsca otrzyma on bowiem 8 tys. franków szwajcarskich, co przy obecnym kursie odpowiada sumie niemal 35 tys. złotych. Jako że nigdy wcześniej nie stanął na podium konkursu PŚ, to jest to dla niego największa premia w karierze. Dla porównania – najlepszy w konkursie Lanisek zgarnął 13 tys. franków, czyli blisko 57 tys. zł, a drugi Kraft 10 tys. franków, czyli ok. 43,6 tys. zł.

     

    Paweł Wąsek zarobił duże pieniądze i awansował w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata

    A jak zmieniła się sytuacja 25-latka w klasyfikacji generalnej PŚ po sobotnich zmaganiach? Jego dorobek wzrósł do 568 pkt, co pozwoliło mu awansować na 15. pozycję (wyprzedził Timiego Zajca). Do będącego na 10. miejscu Maximiliana Ortnera traci 137 pkt.

     

    Zawody w Lahti są przedostatnimi w bieżącym sezonie Pucharu Świata. W niedzielę w Finlandii odbędzie się konkurs duetów, a w przyszłym tygodniu skoczkowie narciarscy zakończą sezon w Planicy (dwa konkursy indywidualne i jeden drużynowy).

     

  • Błachowicz wrócił i dał z siebie wszystko! Trzy rundy, zadecydowali sędziowie

    Błachowicz wrócił i dał z siebie wszystko! Trzy rundy, zadecydowali sędziowie

    Błachowicz wrócił i dał z siebie wszystko! Trzy rundy, zadecydowali sędziowie

    Nieudany powrót Jana Błachowicza (29-11-1) do oktagonu UFC! Reprezentant Polski stoczył piekielnie wyrównaną, pełną przede wszystkim mocnych kopnięć walkę z Carlosem Ulbergiem (12-1). Choć decyzja sędziowska mogła pójść w obie strony, to niestety wszyscy trzej oceniający widzieli wygraną Nowozelandczyka. Tym samym cele mistrzowskie Polaka znacznie się oddaliły.

     

    Czy “Legendarna Polska Siła” jeszcze jest w Janie Błachowiczu? To pytanie zadawali sobie przed tą walką wszyscy polscy kibice. Nasz były mistrz wagi półciężkiej nie był widziany w akcji od lipca 2023 roku (porażka z Alexem Pereirą). Sporo czasu, zwłaszcza dla 42-latka, na pewno były obawy o bitewną “rdzę”. Miał też w tym czasie operacje obu barków. Jednak kto jak nie on mógł sobie z tym poradzić? Szczególnie że wygrana z Carlosem Ulbergiem mogła mu nawet dać walkę o tytuł. To dlatego, że mistrzem kilka tygodni temu został Rosjanin Magomed Ankalaev (21-1-1), z którym Polak w październiku 2022 roku zremisował decyzją sędziów, a zdaniem wielu to jemu należało się zwycięstwo.

     

    Trudny test dla obu, choć presja na Ulbergu

    Co do Ulberga, absolutnie nie wolno go było lekceważyć. Szybki, mocno bijący kickboxer, napędzony serią siedmiu zwycięstw z rzędu. W tym czterech przez nokaut. Na walkę z Błachowiczem zapracował triumfem nad byłym pretendentem do tytułu Volkanem Oezdemirem (20-8), po wyrównanej walce. Jednak jeśli długa przerwa nie kosztowała Polaka zbyt wiele, to zapowiadał się niewątpliwie na najtrudniejszy test w karierze Nowozelandczyka.

     

    Taktyczna bitwa od początku do końca

    Bardzo taktycznie poprowadził pierwszą rundę Błachowicz. Unikał otwartych wymian, starał się mądrze dobierać momenty do ataku i przede wszystkim rąbał nogi rywala swoimi firmowymi niskimi kopnięciami. Ulberg odpowiadał, z różnym skutkiem, ale też nie chciał bardzo ryzykować. Podobnie wyglądało to w rundzie drugiej, choć w niej nieco więcej aktywności i sukcesów notował Nowozelandczyk. Nieco mało było ryzyka ze strony Błachowicza i zanosiło się, że runda trzecia może przesądzić o wygranej jednego lub drugiego.

     

    W niej obaj nadal szachowali się taktycznie, próbowali złapać się na jakiś błąd, ale nie było to łatwe. Ulberg krążył i kąsał. Jan odgryzał się kopnięciami oraz pojedynczymi najczęściej ciosami. Żaden nie zaznaczył wyraźnie przewagi do końca walki. Ogólnie dostaliśmy tak wyrównane starcie, że naprawdę sędziom można było współczuć.

     

    Zadecydowały niuanse. Błachowicz wraca na tarczy

     

    Niestety ci jednogłośnie widzieli dwie rundy dla Ulberga, a tylko jedną dla Błachowicza. Polak zaliczył nieudany powrót, choć nie była to zła walka w jego wykonaniu. Czego zabrakło? Być może rytmu, być może ta dwuletnia przerwa sprawiła, że nie był w stanie bardziej zaryzykować i trafić Nowozelandczyka. Tak czy inaczej, wizja walki mistrzowskiej oddaliła się i to być może już na dobre. Jednak na takie sądy jeszcze za wcześnie. 

     

  • 6:0 w 33 minuty. Tak Polka zaczęła grę o półfinał WTA. I grała jeszcze niemal 3 godziny

    6:0 w 33 minuty. Tak Polka zaczęła grę o półfinał WTA. I grała jeszcze niemal 3 godziny

    6:0 w 33 minuty. Tak Polka zaczęła grę o półfinał WTA. I grała jeszcze niemal 3 godziny

    Kolejny wielki sukces Mai Chwalińskiej! 23-letnia Polka zagrała kapitalnego seta w starciu z Elsą Jacquemot – stawką było miejsce w półfinale WTA 125 w Antalyi. Wygrała go w 33 minuty 6:0. A później, po przerwie na zroszenie kortu, musiała już gonić rywalkę. I dogoniła, najpierw wyrównała po breaku na 5:5, później po kolejnym na 6:6. W tie-breaku miała piłkę meczową i… go przerała. Awansowała jednak, trzecią partię, morderczą, wygrała 7:5. W rankingu WTA live Chwalińska awansowała już na 118. miejsce, m.in. przed Sarę Errani i Caroline Wozniacki.

     

    Maja Chwalińska błyszczała już na kortach ziemnych pod koniec zeszłego roku – w Buenos Aires wygrała zmagania w deblu, we Florianopolis triumfowała w singlu i deblu. Ten sezon, jak cały tenisowy świat, zaczęła na kortach twardych, awansowała m.in. do głównej części wielkoszlemowego Australian Open. A później trochę jednak zgubiła formę, nie mogła przebić się w turniejach ITF.

     

    Gdy pojawiła się jednak szansa na występ w niezłych zawodach WTA 125 na ziemi, jak w Ameryce Południowej, od razu z niej skorzystała. Wybrała się na południe Turcji, dziś w Antalyi zameldowała się w półfinale singla. A już wczoraj – w półfinale debla.

     

    WTA 125 Antalya. Maja Chwalińska kontra Elsa Jacquemot. Stawką półfinał. Znakomity start Polki, 6:0

     

    W piątek Chwalińska grała w ćwierćfinale z Francuzką Elsą Jacquemot – 21-letnią tenisistką, która w lutym wygrała mocno obsadzony turniej ITF W75 w Lesznie. I wiele wskazywało na to, że Maja pójdzie w ślady swojej dobrej przyjaciółki z reprezentacji, czyli Igi Świątek. Wiceliderka światowego rankingu upodobała sobie bowiem bajglowanie rywalek, jej rówieśniczce z Bielska-Białej zdarza się to trochę rzadziej. Także i dlatego, że Chwalińska nie ma imponującego serwisu.

     

    Pierwszą partię zagrała jednak koncertowo, trwała ona zaledwie 33 minuty. 28 punktów Polki, 11 Francuzki, z tego aż sześć w jednym gemie. Gemie numer trzy, gdy mogła wrócićszybkiem rebreakiem po stracie własnej podania. Miała cztery szanse, żadnej z nich nie wykorzystała. A później właściwie nie istniała. 6:0 dla Chwalińskiej, koncert Polki.

     

    Po tym secie nastąpiła przerwa, kort był polewany wodą, dziś bowiem pogoda dopisywała. W czwartek w spotkaniu Chwalińskiej z Marią Lourdes Carle przeszkadzało zimno i mocny wiatr.

     

    Nagły zwrot akcji w ćwierćfinale Mai Chwalińskiej. Zmarnowana piłka meczowa, a później dramatyczny trzeci set

     

    A Francuzka odżyła, już a starcie tego seta przełamała Polkę – i tę przewagę utrzymywała aż do dziesiątego gema. Prowadziła 5:4, serwowała po seta na 1:1. I znalazła się w opałach. Jacquemot dostosowała się bowiem do gry Polki, też postawiła na topspiny, które starała się umieszczać blisko linii końcowej. Maja odpowiadała tym samym, stąd wiele zaciętych wymian. Polka jednak w końcu wywalczyła dwa break pointy na remis, a później jeszcze jeden. I jeszcze jeden. W końcu dopięła swego, a później – po ponownym przełamaniu – doprowadziła do tie-breaka. Tym razem po czwartym break poincie.

     

    Jakby tych emocji było mało, to Chwalińska “dorzuciła jeszcze do pieca” w tie-breaku. Kompletnie nie siedział jej serwis, ale i tak prowadziła 6-5, miała meczbola. A w następnej akcji inicjatywę i piłkę w górze. Nie udało się, trafiła w siatkę. Jacquemot dostała drugie życie, wykorzystała swoją szansę, wygrała tie-breaka 9-7.

     

    Zamiast więc gładkiego zwycięstwa, sprawy zaczęły się komplikować. Polka w trzeciej partii przegrywała już 1:3, była w bardzo trudnej sytuacji. Obu brakowało sił, kucały, schylały się po długich wymianach. A Francuzka głośno krzyczała i dostawała też głośne wsparcie z boku, od trenera. To jednak ona zeszła z kortu pokonana, doświadczenie Chwalińskiej wzięło górę.

     

    Mecz trwał trzy godziny i 20 minut, Chwalińska wygrała 6:0, 6:7 (7), 7:5. I zagra o finał w sobotę z Hiszpanką Leyre Romero Gormaz (WTA 157), która też lepiej czuje się na mączce niż na kortach twardych.

    W piątek czeka ją jeszcze półfinal debla.

     

  • W Rosji wrze po zwycięstwie Linette. Nie mogli w to uwierzyć. “Odebrała jej to”

    W Rosji wrze po zwycięstwie Linette. Nie mogli w to uwierzyć. “Odebrała jej to”

    W Rosji wrze po zwycięstwie Linette. Nie mogli w to uwierzyć. “Odebrała jej to”

    Drabinka turniejowa Miami Open ułożyła się w taki sposób, że Magda Linette na starcie turnieju trafia na same Rosjanki. I radzi sobie w pojedynkach z nimi znakomicie. Po zwycięstwie nad Anastazją Pawluczenkową Polka w 2. rundzie rozgrywek sprawiła niespodziankę, pokonując Jekaterinę Aleksandrową 7:6(5), 6:2. Porażkę 30-latki źle znieśli jej rodacy. Dość powiedzieć, że w Rosji zawrzało po wygranej Linette.

     

    W Dubaju, Meridzie, czy Indian Wells Magda Linette nie docierała dalej, aniżeli do 2. rundy. Stąd też przed meczem z Anastazją Pawluczenkową na starcie Indian Wells nie uchodziła za faworytkę. W pierwszym secie postawiła się doświadczonej Rosjance i chociaż w pewnym momencie przegrywała już 3:5, odwróciła jego losy i wygrała po tie-breaku. W drugim poszło jej już dużo łatwiej i awansowała do 2. rundy.

     

    Już dwie Rosjanki “na rozkładzie” Magdy Linette. Kolejna niespodzianka w Miami Open

     

    Drabinka nie ułożyła się dla niej korzystnie, bo trafiła na kolejną Rosjankę – Jekaterinę Aleksandrową. To właśnie 30-latka w ubiegłym roku wyeliminowała w 1/8 finału Miami Open Igę Świątek. A jako że w rankingu WTA znajduje się o 14 pozycji wyżej od Linette, uchodziła za wyraźną faworytkę. Tenisistka z Poznania zaczęła udanie – od przełamania i prowadzenia 2:0. Później szala zaczęła przechylać się na stronę rywalki.

     

    Linette doprowadziła do tie-breaka, w którym była wyraźnie lepsza od Aleksandrowej. W grę Rosjanki zaczęło wkradać się coraz więcej błędów i nie pomagały nawet regularnie posyłane asy. Większe ryzyko w polu serwisowym doprowadziło do aż pięciu podwójnych błędach, przy żadnym Polki. Drugi set był już popisem 34. rakiety świata.

     

    Tenisistka z Poznania w szóstym gemie przełamała rywalkę i wyszła na prowadzenie 4:2. Podłamało to wyraźnie oponentkę, która przegrała kolejne podanie w ósmym gemie, a Magda Linette po nieco ponad półtorej godzinie mogła świętować zwycięstwo nad kolejną Rosjanką.

     

    Rosjanie zdumieni porażką Aleksandrowej z Linette. Martwią się o ranking WTA

     

    Porażkę Aleksandrowej źle przyjęto w kraju, Tamtejsze media skupiły się przede wszystkim na tym, że straci ona aż 380 punktów w rankingu i przez to wypadnie z najlepszej dwudziestki.

     

    Jekatierina Aleksandrowa opuści Top 20 rankingu WTA po porażce w Miami. Rok temu dotarła do półfinału, ale porażka z Linette odebrała jej 380 punktów. Spowodowało to jej spadek w rankingu LIVE na 25. pozycję. Po zakończeniu turnieju Aleksandrową w rankingu wyprzedzą na pewno: Ludmiła Samsonowa, Elina Switolina, Clara Tauson, Julia Putincewa oraz Jelena Ostapenko

     

    ~ czytamy w serwisie “championat.com”

     

    “Aleksandrowa przegrała w drugiej rundzie turnieju WTA 1000 w Miami – straci punkty z zeszłorocznego półfinału i wypadnie z pierwszej dwudziestki rankingu. To czwarta już z rzędu porażka Rosjanki” – podkreślali dziennikarze “sports.ru”. Także na “sportbox.ru” odnotowano jedynie zaskakującą porażkę Aleksandrowej, wymownie poświęcając jej zaledwie trzy zdania.

     

    Rywalką Magdt Linette w 3. rundzie Miami Open będzie rewelacyjnie radząca sobie kwalifikantka – Linda Fruhvirtova. Czeszka w 1/32 finału sprawiła sensację, ogrywając gładko 6:0, 6:2 rozstawioną Beatriz Haddad Maię. 

     

  • Gigantyczny sukces Anny Twardosz! Tworzy historię polskich skoków

    Gigantyczny sukces Anny Twardosz! Tworzy historię polskich skoków

    Gigantyczny sukces Anny Twardosz! Tworzy historię polskich skoków

    Anna Twardosz ponownie przeszła do historii polskich skoków kobiecych! Nasza reprezentantka zajęła 21. miejsce w przedostatnim konkursie sezonu Pucharu Świata, rozgrywanym w Lahti. Punkty wywalczone w Finlandii przypieczętowały udział Polki w finale sezonu dla Top 30 klasyfikacji generalnej, czego nigdy wcześniej nie dokonała żadna z naszych rodaczek. Czwartkowy konkurs wygrała niesamowita Nika Prevc, która jest już pewna zwycięstwa w całym Pucharze Świata.

     

    Choć męską stawkę w Pucharze Świata czeka jeszcze potem wizyta w Planicy, żeńska część skoków narciarskich żegna się z sezonem 2024/25 już w Lahti. Dla Anny Twardosz jest to zwieńczenie zdecydowanie najlepszego sezonu w jej karierze. Polka zdobyła w nim jak dotąd 67 pkt do klasyfikacji generalnej, a choćby w słoweńskim Ljubnie zajęła 15. miejsce, co również stało się jej rekordem życiowym. Teraz w Finlandii stanęła przed szansą wielkiego wydarzenia w skali całych polskich skoków.

     

    Twardosz miała szansę na nagrodę za cały sezon

    Przed przyjazdem do Lahti Twardosz zajmowała 32. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Wiadomo jednak było, że w zawodach nie wezmą udziału 9. Thea Minyan Bjoerseth i 13. Agnes Reisch. Nieobecność Norweżki i Niemki otworzyła Polce drogę do udziału w ostatnim konkursie sezonu dla Top 30 “generalki”. Nigdy wcześniej żadna reprezentantka naszego kraju nie wywalczyła sobie do tego prawa, a Twardosz mogła przejść do historii. Warunek? Nie dać się wyprzedzić nikomu za nią. Z zawodniczek obecnych w Lahti najbliżej Polki były dwie Niemki: Alvine Holz (19 pkt straty) i Emely Torrazza (21 pkt).

     

    Tak się to robi! Twardosz wywalczyła punkty i przeszła do historii

     

    Na szczęście Twardosz szybko im pokazała, że nie będzie łatwo. W pierwszej serii skoczyła 113,5 metra, co dało jej 23. miejsce i pewne kolejne punkty. Ani Holz (36. miejsce), ani Torazza (34. miejsce) się do drugiej serii nie dostały. Polka nie była jeszcze jednak na 100 proc. pewna udziału w konkursie dla Top 30, bo punkty wywalczyły też będące za nią w klasyfikacji generalnej Tina Erzar (30. miejsce po pierwszej serii) oraz Yuzuki Sato (16. miejsce). One traciły do Polki co prawda kolejno 28 i 33 pkt, ale teoretycznie wciąż mogły odrobić.

     

    Nasza reprezentantka do tego jednak nie dopuściła! W drugiej serii skoczyła krócej, bo 107 metrów, ale to pozwoliło jej nawet przesunąć się o dwie lokaty w górę na 21. miejsce. Bardzo dobry konkurs zanotowała Japonka Sato (16. miejsce), ale nie na tyle, by zagrozić naszej reprezentantce, która oficjalnie stała się pierwszą Polką w historii, która weźmie udział w finale sezonu! Ten rozpocznie się w piątek 21 marca o 14:50.

     

    Nika Prevc jest jedyna w swoim rodzaju

     

    Zawody w Lahti wygrała wręcz nietykalna w obecnej formie Nika Prevc, która dawno temu zagwarantowała sobie Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata. Słowenka w drugiej serii pobiła własny rekord skoczni, lecąc 135,5 metra. To jej dziewiąte z rzędu zwycięstwo w konkursie PŚ. Drugie miejsce zajęła Niemka Selina Freitag, a trzecie Kanadyjka Alexandria Loutitt. 

     

  • Historyczny triumf polskich siatkarzy w Europie. Kosmiczny set, a potem wkroczył Wilfredo Leon

    Historyczny triumf polskich siatkarzy w Europie. Kosmiczny set, a potem wkroczył Wilfredo Leon

    Historyczny triumf polskich siatkarzy w Europie. Kosmiczny set, a potem wkroczył Wilfredo Leon

    Bogdanka LUK Lublin kończy niesamowitą przygodę w europejskich pucharach z trofeum. Już w debiutanckim sezonie lubelski zespół sięga po Puchar Challenge. W finałowym dwumeczu zespół Wilfredo Leona stoczył zaciętą walkę z Cucine Lube Civitanova. W rewanżu we Włoszech polscy siatkarze wybronili kilka piłek meczowych, a potem sami dopięli swego. Pierwsze trofeum w historii klubu Bogdance LUK zapewniły już dwa wygrane sety. Przegrany tie-break niczego już nie zmienił.

     

    Bogdanka LUK Lublin w tym sezonie zadebiutowała w europejskich pucharach. Ruszyła na europejskie parkiety wzmocniona Wilfredo Leonem, który na swój pierwszy klub w PlusLidze wybrał właśnie ten z Lublina. Przez poprzednie rundy Bogdanka LUK przeszła jak burza, wygrywając wszystkie spotkania. Nie dała się zaskoczyć również w pierwszym meczu finałowym z Cucine Lube Civitanova.

     

    Przed tygodniem w Lublinie Leon i spółka wygrali 3:1 i zdominowali rywali świetnymi zagrywkami – zanotowali aż 13 asów serwisowych. W środę urodzony na Kubie reprezentant Polski również szybko popisał się asem serwisowym, ale pierwszy set był niezwykle wyrównany. Prowadzenie przechodziło z rąk do rąk, Leonowi w ataku wydatnie pomagał Mikołaj Sawicki. Żadna z drużyn nie potrafiła wypracować sobie większej przewagi. To udało się dopiero przy stanie 20:18, kiedy zagrywką polskiej drużynie pomógł rezerwowy Mateusz Malinowski.

     

    Lublinianie utrzymali tę przewagę niemal do końca. Prowadzili 24:22, a Marcin Komenda wybierał w ataku głównie Leona. Włosi w końcu znaleźli jednak na niego sposób, wytrzymali napór gości i sami mieli piłkę setową. Wykorzystali już pierwszą szansę, po asie serwisowym Adisa Lagumdziji wygrali 26:24.

     

    Siatkówka. Niewiarygodny set Bogdanki LUK Lublin. Wyrwała seta, a potem Puchar Challenge

     

    Przegrany set niewiele zmieniał w sytuacji lubelskiej drużyny – wciąż do awansu wystarczały jej dwie wygrane partie. Ale wypuszczona z rąk szansa jakby nieco podcięła skrzydła polskim siatkarzom. Lube szybko odskoczyło na trzy punkty i utrzymywało prowadzenie niemal przez całego seta. Na boisku już na stałe pojawił się Malinowski, który zmienił Kewina Sasaka. Kiedy lublinianie nieco zmniejszyli straty, na blok nadział się Sawicki i Włosi znów prowadzili 19:16. Na siatce rządził doświadczony środkowy Lube Marko Podrascanin, gościom nie pomogła nawet 100-procentowa skuteczność Malinowskiego. Włosi wygrali 25:21.

     

    Spotkanie obserwowane z trybun przez Nikolę Grbicia, selekcjonera polskiej kadry, układało się więc dla Bogdanki LUK coraz gorzej. Ale w trzeciej partii w końcu w polu zagrywki “odpalił” Leon i lublinianie prowadzili 8:5. To napędziło całą drużynę, przewaga wzrosła do sześciu punktów przy stanie 14:8. Tyle że gospodarze wzmocnili zagrywkę i zaczęli raz za razem blokować Leona. Błyszczał Aleksandar Nikołow, Włosi doprowadzili do remisu 15:15. Walkę punkt za punkt przerwał jednak Malinowski. Kapitalne zagrywki rezerwowego atakującego dały gościom idealną sytuację do blokowania i kontrataków, a w konsekwencji prowadzenie 23:19.

     

    Włosi nawet z takiego wyniku zdołali się jednak podźwignąć i doprowadzić do gry na przewagi. W niej polscy siatkarze mieli piłki setowe, ale sytuację odmieniła zagrywka, jaką popisał się Mattia Bottolo. Prowadzenie przechodziło z rąk do rąk, ale decydującego ciosu brakowało. Było za to mnóstwo emocji, Włosi dyskutowali z sędzią, Leon uderzał w reklamy. Wojnę nerwów wygrali lublinianie, po ataku Malinowskiego wygrali 38:36.

     

    Bogdanka LUK była więc o zaledwie seta od triumfu w Pucharze Challenge. W czwartej partii trwała jednak zażarta walka punkt za punkt. Cały czas wysoki poziom utrzymywał Malinowski, Komenda korzystał z dokładnego przyjęcia. A kiedy w ataku pomylił się Lagumdzija, Bogdanka LUK w połowie seta odskoczyła na dwa punkty. Wtedy w pole zagrywki wszedł Leon. Sam posłał trzy asy serwisowe, trzy akcje wykończyli jego koledzy. I polski zespół prowadził już 18:11. Emocje jeszcze się nie skończyły, były dyskusje, żółte kartki dla obu drużyn, i przewaga gości stopniała. Ale nie do końca – lublinianie wygrali 25:20 i Puchar Challenge był ich.

     

    Po ostatniej akcji czwartego seta siatkarze Bogdanki LUK mogli już zacząć świętowanie. Zawodnicy zebrali się w kółku na środku boiska i zaczęli szaleć ze szczęścia. Świętowali także kibice z Polski, pogratulowali sobie trenerzy obu drużyn… ale mecz trzeba było dokończyć. Obaj szkoleniowcy zdecydowali się więc na głębokie zmiany w składach. Lepiej wyszli na tym gospodarze, którzy szybko zbudowali sobie wysoką przewagę. Przegrana lubelskiej drużyny 15:7 niczego już jednak nie zmieniła – to ona mogła w środę świętować.

     

    Zwycięstwo Bogdanki LUK sprawia, że Puchar Challenge pozostaje w rękach polskich siatkarzy. Przed rokiem w tych rozgrywkach triumfował PGE Projekt Warszawa. Wcześniej, w 2012 r., po Puchar Challenge sięgnął też Tytan AZS Częstochowa.

  • Ależ wpadka Roberta Lewandowskiego, kompletnie się zapomniał. “Niefortunny czas na wkurzanie Igi”

    Ależ wpadka Roberta Lewandowskiego, kompletnie się zapomniał. “Niefortunny czas na wkurzanie Igi”

    Ależ wpadka Roberta Lewandowskiego, kompletnie się zapomniał. “Niefortunny czas na wkurzanie Igi”

    Zaczęła się przerwa na mecze reprezentacji, a to czas, aby w mediach społecznościowych klubów takich jak FC Barcelona pojawiały się “luźniejsze” materiały. Takim był film przedstawiający zabawę Roberta Lewandowskiego i Ewy Pajor, którzy grali w “czółko”, czyli odgadywali hasło wyłącznie za pomocą zamkniętych pytań. Pod koniec napastnik kompletnie się zapomniał i zanotował wpadkę.

     

    Zabawa zaczęła się od tego, że Robert Lewandowski miał napisać na kartce, kto jest jego ulubionym artystą. Ewa Pajor musiała odgadnąć hasło, posługując się pytaniami, na które jej kolega z klubu miał odpowiadać jedynie słowami “tak” lub “nie”.

     

    Szybko poszło, ponieważ Ewa Pajor wiedziała, że ulubionym artystą Roberta Lewandowskiego jest Justin Timberlake. Gdy zgadła, role się odwróciły. Kapitanka reprezentacji Polski prowadzonej przez Ninę Patalon musiała wybrać jakieś zwierzę. W tym przypadku Lewandowski również dość szybko doszedł do tego, że chodzi o lwa. Było więc 1:1.

     

    W drugiej rundzie Robert Lewandowski miał napisać na kartce imię i nazwisko wybranego kolegi z zespołu. Wybrał Lamine’a Yamala, a Ewa Pajor odgadła to za pomocą zaledwie dwóch pytań. Gdy dowiedziała się, że chodzi o zawodnika ofensywnego z lepszą lewą nogą, postawiła właśnie na Yamala. To był dobry strzał, ponieważ równie prawdopodobną opcją był Rahinha. Piłkarka znów wyszła na prowadzenie.

     

    Lewandowski musiał odgadnąć, że chodzi o Świątek. Kompletnie wypadła mu z głowy

     

    Na koniec Ewa Pajor miała wybrać wybranego sportowca lub sportsmenkę. I właśnie tutaj doszło do spektakularnej wpadki Roberta Lewandowskiego. – To mężczyzna czy kobieta? – zapytał. – Kobieta – odpowiedziała Ewa Pajor.- Pochodzi z Polski? – Tak.

     

    Gra w piłkę nożną? – Nie. – Czy ona uprawia sport drużynowy? – Nie.

     

    W tym momencie Robert Lewandowski mógł już zacząć domyślać się, o kogo chodzi. Show trwało jednak dalej. Najpierw piłkarz pomyślał o Aleksandrze Mirosław, następnie o Julii Szeremecie. Obie z resztą spełniały warunki z dwóch kolejnych pytań.

     

    Lewandowski zapytał, czy owa sportsmenka wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Paryżu i czy zdobyła na nich medal. Ewa Pajor potwierdziła. Zaprzeczyła natomiast, że uprawia ona wspinaczkę sportową na czas oraz boks. W tym momencie Lewandowskiemu zostało zaledwie kilka sekund na odgadnięcie hasła. Nie zdążył. Zapomniał, choć z pewnością wiedział, że Świątek zdobyła brązowy medal w Paryżu.

     

    Gdy zerknął na kartkę już po czasie, zobaczył na niej nazwisko Igi Świątek. Wtedy wszystko wydało mu się dość oczywiste. Czasu już jednak nie mógł cofnąć. Ewa Pajor wygrała 2:1, a on musiał pogodzić się z tym, że de facto w tamtym momencie zapomniał… o istnieniu najwybitniejszej polskiej sportsmenki ostatnich lat.

     

    W komentarzach użytkownicy mieli pole, aby nawiązać do legendarnej, acz istniejącej głównie w głowach kibiców na potrzeby tworzenia zabawnych memów, rywalizacji pomiędzy Igą Świątek a Robertem Lewandowskim o miano najlepszego polskiego sportowca.

     

    Wśród komentujących znalazł się były piłkarz Olimpii Grudziądz Kasjan Bojarowski. “Niefortunny czas na wkurzanie Igi” – napisał z uśmiechem.

     

     

    Czas rzeczywiście jest niefortunny, ponieważ Iga Świątek nie wygrała jak dotąd żadnego z czterech najważniejszych turniejów w tym roku. Mimo że zachodziła w nich daleko, ani razu nie zagrała w wielkim finale. Jej ostatnia porażka w Indian Wells odbiła się szczególnie szerokim echem, ponieważ znalazła się w cieniu małego skandalu związanego z agresywnym odbiciem piłki podanej jej przez ballboya. Tym zachowaniem Świątek rozpętała prawdziwą burzę, a dwa dni później wydała oświadczenie, w którym wytłumaczyła, że wciąż nie radzi sobie doskonale z nałożoną na nią presją oraz aferą dopingową, jaka miała miejsce wdrugiej połowie 2024 roku.

     

  • Historyczny sukces polskich siatkarzy w Lidze Mistrzów. Trybuny świętowały już po dwóch setach

    Historyczny sukces polskich siatkarzy w Lidze Mistrzów. Trybuny świętowały już po dwóch setach

    Historyczny sukces polskich siatkarzy w Lidze Mistrzów. Trybuny świętowały już po dwóch setach

    Aluron CMC Warta Zawiercie po raz pierwszy w historii klubu zagra w turnieju finałowym Ligi Mistrzów siatkarzy. Drużyna prowadzona przez trenera Michała Winiarskiego zapewniła sobie awans już po dwóch setach spotkania z SVG Luneburg. Ostatecznie mecz w Sosnowcu, gdzie zawiercianie podejmują rywali w pucharach, zakończył się ich wygraną 3:1. Podopieczni Winiarskiego są niepokonani w tej edycji LM i mogą już szykować się do Final Four w Łodzi, a szansę na awans mają jeszcze dwie inne drużyny z PlusLigi.

     

    Aluron CMC Warta mecze w europejskich pucharach rozgrywa w Sosnowcu, bo hala w Zawierciu nie spełnia wymogów wymaganych do gry w Lidze Mistrzów. Ale gra w sosnowieckim obiekcie służy zespołowi trenera Michała Winiarskiego – dotąd nie przegrali w niej ani jednego meczu. Tę serię przedłużyli we wtorek, zapisując się w historii klubu.

     

    Po efektownej wygranej w pierwszym meczu, gdy zawiercianie wygrali z Luneburgiem w trzech setach, polska drużyna była w komfortowej sytuacji. Do awansu do Final Four Ligi Mistrzów wystarczały jej dwa wygrane sety. Mimo to Winiarski przed pierwszym gwizdkiem był ostrożny.

     

    “W pierwszym spotkaniu to nasza zagrywka ustawiła spotkanie. Ten mecz to nowa historia. Trzeba go wygrać, a przeciwnicy nie czują żadnej presji, nie mają nic do stracenia. Dlatego spodziewam się trudnego meczu” – przekonywał trener zawiercian przed spotkaniem przed kamerą CEV.

     

    Jego siatkarze nie zamierzali jednak lekceważyć rywali, a szybko wypracować sobie przewagę. Odskoczyli na trzy punkty po kontrataku Aarona Russella. Dużą zaliczkę wypracowali sobie przy zagrywkach środkowego Jurija Gladyra. Doświadczony siatkarz posłał na drugą stronę trzy asy serwisowe i gospodarze prowadzili już 13:7. Kolejny punkt do ich przewagi dorzucił szczelny blok. W obronie pomagał nawet środkowy Mateusz Bieniek. Co prawda goście byli w stanie zmniejszyć straty do czterech punktów, ale ostatecznie i tak przegrali wyraźnie – 19:25. Decydujący punkt zdobył Karol Butryn.

     

    Liga Mistrzów siatkarzy. Aluron CMC Warta Zawiercie z historycznym awansem

     

    Dla drużyny z Luneburga, podobnie jak dla Warty, awans do czołowej ósemki Ligi Mistrzów był historycznym sukcesem. Potencjał niemieckiej drużyny jest jednak znacznie mniejszy niż zawiercian, którzy mają w składzie medalistów olimpijskich. Stefan Hubner, były siatkarz, a dziś trener Luneburga, liczył co prawda na mocne zwarcie z polskimi siatkarzami we wtorkowym spotkaniu, ale gospodarzy nic nie było w stanie zatrzymać.

     

    Mimo wszystko początek drugiej partii był wyrównany. Ponownie jednak w polu zagrywki błysnął Gladyr i zawiercianie w końcu, przy stanie 10:8, odskoczyli na dwa punkty. Wkrótce różnica wzrosła do czterech “oczek”, a zawiercianie pilnowali, by rywale nie uwierzyli w możliwość walki o awans. Zagrywką przypomniał o sobie Bartosz Kwolek, czym zasłużył na brawa od Winiarskiego. Większych nerwów nie było, mimo że niemieccy siatkarze zaprezentowali kilka udanych akcji. Kwolek zdobył łącznie aż dziewięć punktów i to jego atak przypieczętował zwycięstwo Warty 25:19. Kibice w Sosnowcu mogli już świętować – drugi wygrany set dał ich drużynie przepustkę do finałów w Łodzi.

     

     

    Kolejna partia nie miała więc już dużego znaczenia. Winiarski zdecydował się na dwie zmiany, szansę otrzymali Patryk Łaba i Miłosz Zniszczoł. Ale to goście rozpoczęli trzeciego seta dużo lepiej, bo od prowadzenia 4:0. Zawiercianie doprowadzili do stanu 6:7, ale ich gra nadal nie była tak płynna, jak w pierwszych dwóch setach. I przy stanie 7:11 Winiarski przerwał grę. Po przerwie w polu zagrywki znów “odpalił” Gladyr, a potem to samo zrobił rozgrywający Miguel Tavares – i był remis 13:13.

     

    To mógł być przełomowy moment seta, bo po chwili szczelny blok gospodarzy pomógł im objąć dwupunktowe prowadzenie. To nie był jednak koniec emocji. Do remisu doprowadził jeszcze atakujący gości Xander Ketrzynski, drużynę napędził też jego brat Cole. I Niemcy przedłużyli mecz, wygrywając 25:23.

     

    Na czwartą partię Warta wyszła z rezerwowym atakującym. Kyle Ensing pokazał się z niezłej strony, ponownie dobrze zagrywał Gladyr, i zawiercianie objęli prowadzenie 12:8. Tym razem nie było już emocjonującej końcówki. Gospodarze jeszcze powiększyli przewagę, owacje za efektowny blok w końcówce zebrał Kwolek. Zawiercianie wygrali 25:20 i zakończyli spotkanie.

     

    Warta jako pierwszy zespół melduje się w Final Four, które w połowie maja zostanie rozegrane w Atlas Arenie w Łodzi. W środę o miejsce w turnieju finałowym Ligi Mistrzów powalczą jeszcze PGE Projekt Warszawa i JSW Jastrzębski Węgiel – obie polskie drużyny muszą odrobić stratę po porażkach w pierwszych meczach ćwierćfinałowych.

     

    Aluron CMC Warta Zawiercie: Butryn, Bieniek, Russell, Tavares, Gladyr, Kwolek – Perry (libero) oraz Zniszczoł, Łaba, Nowosielski, Ensing

    Czytaj więcej na

     

    SVG Luneburg: X. Ketrzynski, Leeson, Karlitzek, Wright, Torwie, Espeland – Mohwinkel (libero) oraz Larsen, C. Ketrzynski,

  • Szybko poszło! Dwa sety i koniec meczu Linette z Rosjanką w Miami

    Szybko poszło! Dwa sety i koniec meczu Linette z Rosjanką w Miami

    Szybko poszło! Dwa sety i koniec meczu Linette z Rosjanką w Miami

    72 minuty – tyle trwał pierwszy set meczu Magda Linette – Anastazja Pawluczenkowa, który zakończył się tie-breakiem. W nim górą była polska tenisistka, która w kolejnych gemach systematycznie rozbijała Rosjankę, żeby wygrać cały mecz. – Naprawdę dobry mecz w wykonaniu Magdy – analizował komentujący to spotkanie Dawid Celt.

     

    14 meczów, a w nich siedem zwycięstw i siedem porażek – to bilans Magdy Linette (34. WTA) w 2025 roku. Polska tenisistka najdalej dochodziła do trzeciej rundy w turniejach WTA 500 w Abu Zabi i WTA 1000 w Dosze. Ostatnio Linette na drugiej rundzie zakończyła zmagania w “tysięczniku” w Indian Wells, gdzie przegrała 4:6, 2:6 z Jessicą Pegulą (4. WTA).

     

    Magda Linette w drugiej rundzie turnieju WTA 1000 w Miami

     

    33-latka we wtorkowe popołudnie polskiego czasu rozegrała mecz w pierwszej rundzie w turnieju WTA 1000 w Miami. Jej rywalką była Anastazja Pawluczenkowa (47. WTA). Obie panie grały ze sobą pięciokrotnie i trzy z tych meczów wygrała Rosjanka, a dwa Polka. Jednak to nasza tenisistka notowała serię dwóch wygranych z rzędu z Pawluczenkową.

     

    Wydawało się, że kluczowy dla losów pierwszego seta okaże się pierwszy gem. Linette od razu narzuciła grę na swoich warunkach i wykorzystując trzeciego break pointa rozpoczęła mecz od przełamania serwisu Pawluczenkowej. Tak obie panie doszły do stanu 5:4 i serwisu polskiej tenisistki. Linette miała trzy piłki setowe, ale to jednak Rosjanka wykorzystała szóstego break pointa w tym gemie i doprowadziła do remisu 5:5. Ostatecznie obie panie doszły do tie-breaka, ale w tym od początku gra toczyła się na warunkach Linette, która po 72 minutach wygrała pierwszego seta 7:6(7-3).

     

    Drugi set był kontynuacją gry z pierwszego, w którym doszło do zaledwie dwóch przełamań. Wyrównana walka z obu stron, aż Pawluczenkowa wpadła w drobny kryzys przy stanie 1:2 15-40 z jej perspektywy. Chociaż miała przewagę, to nie wygrała tego gema, a została przełamana i po chwili Linette prowadziła już 4:1! – Pawluczenkowa ma kryzys energetyczny – ocenił komentujący to spotkanie Dawid Celt.

     

    I faktycznie – Rosjanka nie wróciła już do tego spotkania. Co prawda było ją stać na wygranie jednego gema, ale na nic więcej i po godzinie oraz 56 minutach Magda Linette wygrała to spotkanie 7:6(7-3), 6:2.

     

    – Naprawdę dobry mecz w wykonaniu Magdy Linette. W pełni zasłużony uśmiech na twarzy polskiej tenisistki. Świetny mecz pod względem serwisowym, raz tylko dała się przełamać. Dowiozła to prowadzenie do samego końca – podsumował Celt.

    W drugiej rundzie turnieju WTA 1000 w Miami Magda Linette zmierzy się z Jekatieriną Aleksandrową (20. WTA). Obie grały ze sobą pięciokrotnie, a bilans to trzy wygrane Polki, a dwie Rosjanki.