Author: Admin

  • ‎Absolutna katastrofa Świątek w 65 minut! Nawet rywalka nie mogła w to uwierzyć

    ‎Absolutna katastrofa Świątek w 65 minut! Nawet rywalka nie mogła w to uwierzyć

    ‎Absolutna katastrofa Świątek w 65 minut! Nawet rywalka nie mogła w to uwierzyć

    ‎Iga Świątek przegrała z Jasmine Paolini 1:6, 2:6 w ćwierćfinale imprezy w Wuhanie. Takiego wyniku i przebiegu meczu nikt się nie spodziewał. Komentatorzy podkreślili, że Polka zdawała się być zaskoczona postawą Włoszki. Polka zagrała słabiej niż zwykle, ale dla Paolini to jeden z najlepszych występów w tym roku.

    ‎W czwartek Iga Świątek okazała się lepsza od Szwajcarki Belindy Bencic 7:6, 6:4, a Włoszka Jasmine Paolini wyeliminowała z turnieju WTA 1000 w Wuhanie Dunkę Clarę Tauson. Ta ostatnia skreczowała przy stanie 6:3, 1:6, 1:3, czując dyskomfort w udzie, który nie pozwolił jej dokończyć meczu. W piątek Świątek i Paolini zmierzyły się w walce o półfinał w Chinach.

    ‎Otwierający set starcia Polki z Włoszką w 1/4 finału ułożył się w zaskakujący sposób. Nasza tenisistka już w pierwszym gemie została przełamana do zera. Włoszka (8. WTA) grała agresywnie i zdobyła pierwszych sześć punktów w tym spotkaniu. Świątek (2.) próbowała ją rozrzucać po korcie, ale Paolini do wszystkiego dobiegała. Forhendem zakończyła efektowną akcję, odskakując na 2:0.

    ‎Tego się nikt nie spodziewał

    ‎Po chwili włoska tenisistka popisała się efektownym winnerem z returnu. Gdy Polka serwowała na jej bekhend, Paolini obchodziła to zagranie i zagrywała mocno forhendem. Znów przełamała Świątek, która zaczęła się denerwować, spieszyć i rosła liczba niewymuszonych błędów z jej strony. Po 14 minutach było 0:4, a w punktach 3:16.

    ‎Mimo złego wyniku Iga Świątek cały czas chciała uderzać bardzo mocno i ryzykownie. – Zastanawia mnie, czemu nie widać zmian, by bardziej pograła Iga w tym meczu – wskazywali komentatorzy Canal+ Sport. Po chwili Polka zagrała najlepszego dotąd gema w tym pojedynku: as, efektowna akcja przy siatce, drugie podanie na forhend, by zaskoczyć rywalkę. Na więcej nie było ją jednak stać w pierwszym secie, którego po 25 minutach przegrała 1:6.

    ‎Jasmine Paolini grała niezwykle odważnie, trafiała agresywne returny, ciężko było ją zatrzymać. Komentująca Joanna Sakowicz-Kostecka oceniła: – Myślę, że Iga jest zaskoczona postawą Jasmine, jej odpowiedziami, takim poziomem intensywności, taką prędkością uderzeń, jak na Włoszkę. Jest trzymana daleko za liniową końcową – powiedziała. Piłki po uderzeniach Paolini lądowały głęboko w korcie, nasza zawodniczka nie znalazła sposobu w tej partii, jak zmienić przebieg wymian.

    ‎Druga partia zaczęła się źle dla Igi Świątek. Już na początku nasza tenisistka miała szansę na przełamanie, ale rywalka obroniła się podaniem. Następnie Polka popełniła podwójny błąd serwisowy, wyrzuciła bekhend, została minięta przy siatce przez Włoszkę i było 0:2. Po chwili, gdy Świątek uderzała nieco wolniej, zdołała odrobić straty (1:2). – Jej ruchy były trochę płynniejsze – zauważyli komentatorzy. Paolini popsuła wtedy też kilka piłek, wcześniej się nie myliła.

    ‎To nie trwało jednak długo. Wiceliderka rankingu znów straciła podanie, za bardzo się spieszyła, popełniała błąd za błędem. Paolini świetnie też przewidywała kierunki ataku czy serwisu faworytki. W ten sposób nasza tenisistka miała utrudnione zadanie. Włoszka, poza krótkim momentem słabości, grała równo, bardzo płasko i zasłużenie odskoczyła na 4:1. Iga jeszcze walczyła, dorzuciła drugiego gema, ale na więcej nie było jej stać tego dnia. Jej przeciwniczka zagrała prawdopodobnie jedno z najlepszych spotkań w tym roku, a nasza tenisistka zaprezentowała się znacznie poniżej możliwości i stąd tak wysoki wynik. Cały mecz trwał tylko 65 minut.

    ‎Iga Świątek odpada

    ‎Jasmine Paolini mogła być wyjątkowo zmotywowana, wychodząc na kort przeciwko Idze Świątek. Raz, że rywalizowały w ostatnim w tym roku turnieju rangi WTA 1000, dwa że Włoszka przed tym meczem przegrała z Polką wszystkie sześć spotkań, a ponadto jej sytuacja w rankingu pozostawała niepewna. Paolini walczy jeszcze o ostatnie miejsce gwarantujące występ w nadchodzącym turnieju WTA Finals w Rijadzie. Jej rywalką jest Jeleną Rybakina, żadna inna z tenisistek nie ma już szans kwalifikację z niższego miejsca. Rybakina z kolei przegrała w piątek z Aryną Sabalenką w ćwierćfinale w Wuhanie 3:6, 3:6.

    ‎Ta świadomość być może pomogła Jasmine Paolini, która zagrała jedno z najlepszych spotkań w tym sezonie. Rzadko widuje się Włoszkę prezentującą się tak ofensywnie, uderzającą tak mocno, a przy tym celnie. Mimo ryzykownego stylu gry popełniła bardzo mało błędów. Iga Świątek z kolei nie może zaliczyć tego spotkania do udanych, brakowało z jej strony zmiany sposobu budowania akcji, serwis nie stanowił dla niej wsparcia, zbyt często się myliła. To dlatego aż tak wysoko przegrała i w pierwszym swoim występie w karierze w Wuhanie żegna się z zawodami na etapie ćwierćfinałowym.

  • ‎Polak prowadził, stadion opuścił na wózku. Nocny dramat w Tokio

    ‎Polak prowadził, stadion opuścił na wózku. Nocny dramat w Tokio

    ‎Polak prowadził, stadion opuścił na wózku. Nocny dramat w Tokio

    ‎Maher Ben Hlima, który niedawno był bliski pobicia rekordu Polski w chodzie na 10 kilometrów, z nadziejami przystępował do rywalizacji na 20 kilometrów w lekkoatletycznych mistrzostwach świata w Tokio. Tydzień temu był dziesiąty na 35 kilometrów, a teraz walczył o swoją przyszłość na krótszym dystansie. Choć rozpoczął znakomicie, to jednak zakończenie było dramatyczne.

    ‎Maher Ben Hlima to polski chodziarz tunezyjskiego pochodzenia. Barwy naszego kraju reprezentuje od niedawna. Zdążył już jednak w biało-czerwonej koszulce wystąpić w igrzyskach olimpijskich w Paryżu.

    ‎Teraz w Tokio debiutuje w lekkoatletycznych mistrzostwach świata. W pierwszym starcie na 35 kilometrów był dziesiąty. Mówił wówczas, że powalczyć o miejsce w ósemce na 20 kilometrów, bo to zapewniłoby mu byt na kilka miesięcy.

    ‎Świetny początek Mahera Ben Hlimy. Polak prowadził w chodzie, skończył na wózku

    ‎Za naszym lekkoatletą wciąż ciągną się kłopoty związane z firmą transportową, jaką prowadził przez lata. Dlatego każdy grosz jest dla niego na wagę złota.

    ‎Polak z werwą rozpoczął nocny chód w Tokio. Wyrwał się na prowadzenie i na pierwszym kilometrze był liderem. Przez dwa kolejne szedł jeszcze w ścisłej czołówce, ale powoli zaczął tracić kontakt z nią. Po pięciu kilometrach był już 18. I w na takich miejscach właśnie maszerował. W końcówce jeszcze powalczył i przesunął się o kilka lokat. Ostatecznie do mety dotarł 14. Zaraz za nią upadł z wyczerpania. Stadion opuszczał na wózku inwalidzkim. To były dramatyczne sceny.

    ‎Ben Hlima kilkadziesiąt minut spędził w pokoju medycznym, a kiedy do nas dotarł, wciąż jeszcze był mocno wyczerpany.

    ‎Liczyłem na coś więcej, ale od 14. kilometra zacząłem odczuwać bóle w nogach. Walczyłem jednak do końca. Była szansa poprawić się jeszcze przynajmniej o trzy lokaty, ale organizm mi na to nie pozwolił. Szkoda, ale potwierdziłem miejsce w światowej czołówce. Nie jest najgorzej. Trzeba dalej pracować. Obym miał tylko za co

    ‎ledwo mówił Ben Hlima.

    ‎- Od pierwszych metrów byłem bardzo nabuzowany. Tak bardzo chciałem powalczyć o jak najwyższe miejsce. Potrafię też jednak ocenić swoje możliwości. Szukałem na trasie kogoś, z kim mógłbym iść, by wytrzymać ten dystans pomimo bólu nóg. Dzięki temu dotrwałem do końca – dodał.

    ‎Interia Sport zapytała o całą sytuację lekarza kadry doktora Jarosława Krzywańskiego, który przyznał, że było to efektem wyczerpania zawodnika oraz temperaturą.

  • ‎Już wiadomo, gdzie teraz zagra Lewandowski. Oficjalny komunikat z Barcelony

    ‎Już wiadomo, gdzie teraz zagra Lewandowski. Oficjalny komunikat z Barcelony

    ‎Już wiadomo, gdzie teraz zagra Lewandowski. Oficjalny komunikat z Barcelony

    ‎Już od dłuższego czasu FC Barcelona ma problem ze swoim domowym stadionem, Spotify Camp Nou. Z tego względu zespół ostatnie ligowe spotkanie z Valencią (6:0) rozegrał na Estadi Johan Cruyff. Wydawać się mogło, że będzie to jednorazowa sytuacja i klub znów zmieni obiekt. Finalnie w czwartek klub ogłosił, że mecz z Getafe również zostanie rozegrany w tym miejscu.

    ‎W maju 2023 roku FC Barcelona rozegrała ostatnie spotkanie na Spotify Camp Nou. Obiekt przechodzi ogromny remont, a prace wciąż się opóźniają. W związku z tym klub rozgrywał swoje mecze na stadionie olimpijskim Montjuic. W sezonie 2025/2026 drużyna miała wrócić na zmodernizowany obiekt, jednakże wciąż nie ma na to zgody, bowiem brakuje odpowiednich pozwoleń.

    ‎W związku z tym “Duma Katalonii” swoje pierwsze domowe spotkanie w lidze hiszpańskiej musiała rozegrać na Estadi Johan Cruyff, gdzie pewnie, aż 6:0 pokonała Valencię. Dwie bramki w tym meczu strzelił Robert Lewandowski. Według wielu źródeł sytuacja miała być rozwojowa i nie wykluczano, że ligowy mecz z Getafe odbędzie się już na Camp Nou.

    ‎Wszystko wyjaśniło się jednak w czwartkowe popołudnie. Barcelona opublikowała oficjalny komunikat, w którym poinformowano, gdzie odbędą się najbliższe zmagania z udziałem zespołu.

    ‎Barcelona znów poza Spotify Camp Nou, wszystko jasne

    ‎Klub poinformował, że rywalizacja z Getafe odbędzie się znów na obiekcie imienia Johana Cruyffa. Co ciekawe, w komunikacie dodano, że wciąż trwają prace odnośnie ewentualnego powrotu na domowy stadion. Jak już wspomnieliśmy, brakuje odpowiednich pozwoleń.

    ‎- FC Barcelona ogłasza, że mecz odpowiadający piątej kolejce LaLiga, który ma się odbyć w niedzielę 21 września o godzinie 21:00 przeciwko Getafe, nie będzie mógł się odbyć na dostępnym w serwisie Spotify stadionie Camp Nou. Klub nadal intensywnie pracuje nad uzyskaniem niezbędnych pozwoleń administracyjnych na otwarcie stadionu Spotify Camp Nou w najbliższych dniach. Z tego powodu mecz ostatecznie odbędzie się na stadionie Johana Cruyffa – napisano.

    ‎Mecz Barcelona – Getafe odbędzie się już w niedzielę, 21 września. Nim aktualni mistrzowie Hiszpanii przystąpią do tego spotkania, zainaugurują rozgrywki Ligi Mistrzów. W czwartek na wyjeździe zagrają z Newcastle.

  • ‎O 4.36 nadeszło potwierdzenie ws. Anity Włodarczyk. Chodziło o jej drugi rzut z eliminacji

    ‎O 4.36 nadeszło potwierdzenie ws. Anity Włodarczyk. Chodziło o jej drugi rzut z eliminacji

    ‎O 4.36 nadeszło potwierdzenie ws. Anity Włodarczyk. Chodziło o jej drugi rzut z eliminacji

    ‎Anita Włodarczyk z przytupem wróciła na Stadion Narodowy w Tokio, w eliminacjach mistrzostw świata pokazała, że formę potrafi zbudować na docelowe zawody w sezonie. Jak rok temu w Paryżu. W drugiej kolejce uzyskała 73.69 m, o 31 cm mniej od gwarancji finału. A to jej kolejny rekord świata w kategorii… 40-latek. Na potwierdzenie awansu musiała czekać do startu drugiej grupy. I w końcu ono przyszło. W niedzielę uzyskała szósty wynik w stawce.

    ‎Cztery lata temu Anita Włodarczyk na początku sezonu rzucała po 72-73 metry, na miesiąc przed japońskimi igrzyskami nie została nawet mistrzynią Polski. A później idealną formę przygotowała właśnie na rywalizację w Tokio, w eliminacjach rzuciła tu 76.99 m, później 78.48 m. I niezagrożona sięgnęła po swoje trzecie olimpijskie złoto.

    ‎Teraz wróciła na ten sam stadion, choć już nie w roli faworytki. Bo tak daleko zapewne już nie będzie rzucać, miesiąc temu skończyła 40 lat. A i tak nie ma chyba w gronie młociarek zawodniczki, która by ją zlekceważyła. Rok temu Anita zdobyła wicemistrzostwo Europy, na igrzyskach zabrakło jej kilku centymetrów do medalu. I teraz też stać ją będzie na włączenie się do walki z najlepszymi.

    ‎Anita Włodarczyk z kolejnym rekordem świata w Tokio. Sensacja po jej rzucie, liderka światowych tabel poza finałem

    ‎W pierwszej grupie, która startowała już o dziewiątej lokalnego czasu (2 w nocy polskiego czasu), było 18 zawodniczek, a wśród nich dwie reprezentantki Polski. Dokładniej zaś – Anita Włodarczyk i Katarzyna Furmanek. Ta pierwsza dość szybko zapewniła sobie względny spokój, choć 71.41 m niczego jeszcze nie gwarantowało. Odległość zapewniającą finał ustawiono na 74 metry, ale zwykle osiąga ją kilka młociarek. Na pewno nie aż 12, a tyle kwalifikowało się do finału.

    ‎W drugiej serii Anita właściwie już zapewniła sobie ten awans – trafiła niemal w żółtą linię, oznaczającą te 74 metry. 73.69 m – tyle pokazało się na tablicy. Po raz drugi dzisiaj poprawiła swój własny rekord świata masters +40 lat, choć w gronie uczestniczek była jeszcze jedna zawodniczka w tym przedziale. To była mistrzyni świata, Kubanka Yipsi Moreno, dziś reprezentująca Albanię. Jej 65.38 m wystarczyło do 17. pozycji w tej grupie.

    ‎W ostatniej kolejce Włodarczyk miała 70.94 m – musiała więc czekać na wyniki drugiej grupy.

    ‎Czekać zaś nie musiała Brooke Andersen, była mistrzyni świata, liderka światowych tabel, jedna z trzech kobiet “+80 metrów” w historii.. W pierwszej kolejce posłała młot minimalnie poza promień, później przegrała z własnymi nerwami. Dwa razy trafiła w siatkę, dla niej to był koniec.

    ‎Ponad 84 metry rzuciły w tej grupie tylko: Finka Silja Kosonen (75.88 m) i Amerykanka DeAnna Price (74.99 m). Nasza Katarzyna Furmanek regularnie trafiała w punkt na 66. metrze, w najdalszej próbie – 66.70 m.

    ‎Druga grupa zaczęła rywalizację dopiero o godz. 3.45 naszego czasu, 105 minut później. I to zaczęła od bardzo mocnego uderzenia: mistrzyni olimpijska Camryn Rogers od razu posłała młot na 77.52 m, a Chinka Jie Zhao – na 74.24 m. Aby Anita wypadła z finału, musiałoby przerzucić ją aż 10 z 18 uczestniczek tej tu rywalizacji. Coś takiego nie wchodziło w grę.

    ‎Inne zawodniczki nie rzucały już tak daleko. Wreszcie po dziesiątej młociarce w trzeciej serii stało się jasne – Anita walczyć będzie o medal. O 4.36 nad ranem, gdy swoją próbę zakończyła Islandka Gudrun Hallgrimsdottir. Naszą zawodniczkę przerzuciła jeszcze Finka Krista Tervo, uratowała się w ostatnim momencie (73.73). A nie uratowała się trzecia na listach światowych (78.80 m w tym roku) Rachel Richeson z USA.

    ‎Tej szansy występu w finale nie dostanie zaś Ewa Różańska: pierwszą próbę miała nieudaną (siatka), w drugiej uzyskała 66.28 m, w trzeciej – 68.34 m. O ponad dwa metry za mało.

    ‎Dziś awans dawał wynik 70.70 m.

  • Sabalenka ujawniła to przed kamerami. Świątek może być zdziwiona. “Zaczęło irytować”

    Sabalenka ujawniła to przed kamerami. Świątek może być zdziwiona. “Zaczęło irytować”

    Sabalenka ujawniła to przed kamerami. Świątek może być zdziwiona. “Zaczęło irytować”

    ‎Aryna Sabalenka jest świeżo upieczoną mistrzynią US Open. Białorusince udało się obronić tytuł wywalczony przed rokiem. Z ponad jedenastoma tysiącami punktów na koncie zasiada także na fotelu liderki rankingu WTA. Wszystkie te sukcesy sprawiają, że 27-latka oprócz zdrowia fizycznego musi zadać również o to psychiczne. Jak się okazuje, w tym temacie ma zupełnie inne podejście niż Iga Świątek.

    ‎Obecny sezon w wykonaniu Aryny Sabalenki jest naprawdę imponujący. Największa rywalka Igi Świątek zagrała w aż trzech wielkoszlemowych finałach. Zwyciężyć udało się jej tylko w tym ostatnim, czyli US Open, gdzie pokonała Amanę Anisimową. W Melbourne i Paryżu przegrywała kolejno z Madison Keys i Coco Gauff.

    ‎Dokładając do tego triumfy w Madrycie, Miami i Brisbane, Białorusinka zdołała utrzymać pozycję liderki światowego rankingu. Na ten moment na jej koncie widnieje dokładnie 11225 punktów. Spokojnie można nazwać ją obecnie najlepszą tenisistką w całym tourze.

    ‎Sabalenka też pracowała z psychologiem. Potem stało się to. “Zaczęło mnie irytować”

    ‎Sportowcy rywalizujący na najwyższym poziomie często dużą uwagę poświęcają nie tylko na dobre przygotowanie fizyczne, ale i mentalne. Psychologowie w tym świecie to już chleb powszedni. Niezależnie od dyscypliny zawodnicy współpracują z fachowcami, którzy dbają, aby ich kondycja psychiczna była na odpowiednim poziomie.

    ‎Doskonałym przykładem jest chociażby Iga Świątek. W sztabie Polki od lat znajduje się Daria Abramowicz, która zasiada w jej boksie na każdym spotkaniu. Nie da się ukryć, że jest bardzo ważną postacią w całym procesie przygotowania 24-lataki do starć na korcie.

    ‎Okazuje się, że Aryna Sabalenka przed laty również korzystała z pomocy psychologa. Ich współpraca nie trwa do dziś. Dlaczego? Ten temat pierwsza rakieta świata poruszyła w ostatnim podcascie Jay’a Shetty’ego.

    ‎Pracowałam z psychologiem sportowym przez cztery lub pięć lat. Medytowałyśmy, robiłyśmy wiele rzeczy na początku mojej kariery, ale potem zdałam sobie sprawę, że zaczynam na niej za bardzo polegać. Oczekiwałam, że rozwiąże moje problemy, poradzi sobie z moimi emocjami, a mimo to wciąż popełniałam te same błędy

    ‎rozpoczęła.

    ‎- Zaczęło mnie to irytować i w pewnym momencie postanowiłam: Dobra, muszę wziąć odpowiedzialność za swoje czyny. Przestałam korzystać z pomocy psychologa – dodała. Czy wyszło jej to na dobre?

    ‎- Wtedy zaczęłam lepiej poznawać siebie, naprawdę rozumieć siebie. Zyskałam większą kontrolę nad swoimi emocjami i wszystko stało się bardziej zrównoważone, kiedy wzięłam tę odpowiedzialność – zakończyła. Jak widać, nie każdy sportowiec potrzebuje kogoś, kto będzie dbał o jego kondycję psychiczną. Czasami tę sferę lepiej pozostawić samemu sobie. W cytowanej rozmowie 27-latka poruszyła mnóstwo wątków. Jednym z nich była także trwająca na Ukrainie wojna.

  • Iga Świątek zaskakuje decyzją: „To mój pierwszy raz”

    Iga Świątek zaskakuje decyzją: „To mój pierwszy raz”

    Iga Świątek zaskakuje decyzją: „To mój pierwszy raz”

    ‎Choć sezon wielkoszlemowy już się zakończył, świat tenisa wcale nie zwalnia tempa. Dla Igi Świątek i największych gwiazd cyklu teraz uwaga przenosi się do Azji, gdzie prestiżowy turniej WTA 1000 w Wuhan stanie się centrum wydarzeń. A w ruchu, który przyciągnął uwagę kibiców na całym świecie, Świątek oficjalnie potwierdziła swój udział, co będzie dla niej historycznym debiutem.

    ‎Wielkoszlemowa chwała, ale bitwy trwają dalej

    ‎Rok 2025 przyniósł już wiele niezapomnianych chwil. Madison Keys świętowała zwycięstwo w Australian Open, Coco Gauff podbiła Roland Garros, Świątek sięgnęła po tytuł na Wimbledonie, a Aryna Sabalenka wygrała US Open. Dzięki tym triumfom każda z czterech mistrzyń zapewniła sobie udział w kończących sezon WTA Finals w Rijadzie – niezależnie od pozycji w rankingu Race, o ile utrzyma się w czołowej dwudziestce.

    ‎Choć trofea wielkoszlemowe zostały już rozdane, rywalizacja wcale się nie kończy. A dla Świątek nadchodzący turniej w Wuhan ma szczególne znaczenie.

    ‎Dlaczego Wuhan jest tak ważne dla Świątek

    ‎W 2024 roku Świątek opuściła azjatycką część sezonu z powodu zawieszenia po pozytywnym wyniku testu antydopingowego. Tamta nieobecność sprawiła, że teraz nie ma punktów do obrony – każdy wygrany mecz może więc tylko poprawić jej pozycję w rankingu. Tym razem jednak sytuacja wygląda inaczej. Polka nagrała specjalne zaproszenie dla kibiców, potwierdzając to, na co wszyscy czekali.

    ‎– Cześć wszystkim! Tu Iga Świątek. Bardzo cieszę się, że w tym roku zagram w Wuhan. To mój pierwszy raz tutaj, więc mam nadzieję, że spotkam się z wami i poczuję wasze wsparcie. To będzie świetna zabawa – przychodźcie nas dopingować! – powiedziała liderka światowego rankingu z uśmiechem.

    ‎Turniej z tradycją i legendą rywalki

    ‎Debiut Świątek w Wuhan to coś więcej niż zwykły występ – to wejście na scenę z bogatą historią. Turniej odbywał się w latach 2014–2019, zanim został usunięty z kalendarza z powodu pandemii. Powrócił w 2024 roku, ale wtedy Polka była zawieszona.

    ‎Teraz dołącza do silnej stawki. Oprócz niej w tegorocznej promocji pojawiły się także Coco Gauff, Włoszka Jasmine Paolini oraz Aryna Sabalenka – trzykrotna triumfatorka turnieju (2018, 2019, 2024), której dominacja w Wuhan zapisała się w historii.

    ‎Kiedy rywalizacja rozpocznie się 6 października 2025 roku, kibice w Chinach – i na całym świecie – będą bacznie obserwować, jak Świątek poradzi sobie podczas swojego długo wyczekiwanego debiutu na tej wyjątkowej arenie.

  • Wszystkie gole Ewy Pajor w Lidze F to po prostu szaleństwo… jak dotąd (wideo)

    Wszystkie gole Ewy Pajor w Lidze F to po prostu szaleństwo… jak dotąd (wideo)

    Wszystkie gole Ewy Pajor w Lidze F to po prostu szaleństwo… jak dotąd (wideo)

    ‎Ewa Pajor i jej niesamowita seria bramek w Lidze F budzi prawdziwy podziw.

    ‎Niesamowite występy Ewy Pajor w Lidze F

    ‎W sezonie 2024/25 Pajor zdobyła aż 25 bramek, kończąc rozgrywki jako królowa strzelczyń. To osiągnięcie zapewniło jej prestiżowe trofeum Pichichi.

    ‎Zapisała się w historii, zdobywając hat-tricki w trzech różnych meczach:

    ‎w efektownym 10:1 przeciwko Granadzie,

    ‎w derbowym 7:1 z Espanyolem,

    ‎w wyjazdowym 6:0 z Realem Sociedad.

    ‎Statystyki i rekordy całego sezonu

    ‎We wszystkich rozgrywkach w swoim debiutanckim sezonie w Barcelonie Pajor strzeliła:

    ‎25 goli w lidze,

    ‎9 goli w Copa de la Reina,

    ‎7 goli w europejskich pucharach (Liga Mistrzyń),

    ‎2 gole w Superpucharze.

    https://youtu.be/aP4irQlQK0g?si=QSa55zjmhytfUO57

    ‎Łącznie daje to imponujące 43 bramki, co oznacza pobicie historycznego rekordu Jennifer Hermoso w liczbie goli w jednym sezonie dla Barcelony Femení.

    ‎Jej piorunujący start był rekordowy — 9 bramek w pierwszych sześciu meczach ligi, co stanowi najlepszy początek sezonu w historii klubu i przewyższa osiągnięcia legend takich jak Oshoala czy Sonia Bermúdez.

    ‎Za swoje występy otrzymała nagrodę Piłkarki Miesiąca Ligi F w kwietniu 2025 roku.

    ‎Klasyki

    ‎W prestiżowych Clásicos (Barcelona kontra Real Madryt) Pajor zdobyła 7 goli w 31 takich starciach, co czyni ją drugą najlepszą strzelczynią w historii tych spotkań, tuż za Alexią Putellas.

    ‎Podsumowanie

    ‎Gole w Lidze F 2024/25: 25 (królowa strzelczyń)

    ‎Łącznie we wszystkich rozgrywkach: 43 (rekord debiutanckiego sezonu w Barcelonie)

    ‎Hat-tricki w meczach z Granadą, Espanyolem i Realem Sociedad

    ‎Dominacja w Klasykach – 7 goli na koncie

    ‎Historyczny początek sezonu – 9 bramek w 6 meczach

    ‎Piłkarka Miesiąca Ligi F (kwiecień 2025)

  • Było 65:66 w ostatniej kwarcie. To, co zrobili potem Polacy, jest niewiarygodne

    Było 65:66 w ostatniej kwarcie. To, co zrobili potem Polacy, jest niewiarygodne

    Było 65:66 w ostatniej kwarcie. To, co zrobili potem Polacy, jest niewiarygodne

    ‎Fantastyczna gra reprezentacji Polski koszykarzy w drugiej połowie, zwłaszcza w obronie sprawiła, że odrobili straty w meczu z Bośnią i Hercegowiny, wygrali 80:72 i awansowali do ćwierćfinału EuroBasketu 2025. Znów bohaterem był Jordan Loyd!

    ‎Była 32. minuta. Właśnie wtedy Jusuf Nurkić, doświadczony 31-letni środkowy, grający na co dzień w NBA (Utah Jazz) rzutem spod kosza dał prowadzenie Bośni i Hercegowinie 66:65. Riposta Polaków była jednak znakomita, bo zdobyli aż osiem punktów z rzędu i było 73:65. W końcówce emocje sięgnęły zenitu. 3,50 przed końcem meczu Biało-Czerwoni wygrywali 76:68. I wtedy zaczął się nerwowy dreszczowiec. Polacy mieli trzy z rzędu straty w ataku (dwie Mateusz Ponitka i jedną Jordan Loyd) i zrobiło się tylko 76:72. Wtedy ważną zbiórkę w obronie miał Aleksander Balcerowski, był faulowany i trafił dwa osobiste. Po chwili Loyd skutecznie trafił z półdystansu (aż 28 punktów w meczu) i 50 sekund przed końcem było 80:72! Rywale już się nie podnieśli i nawet nie faulowali w końcówce.

    ‎Wielki powrót Polski i jest ćwierćfinał EuroBasketu

    ‎Wszyscy kibice i eksperci liczyli na odrodzenie Loyda. Naturalizowany Amerykanin EuroBasket 2025 zaczął znakomicie – przeciwko Słowenii zdobył aż 32 punkty, a w kolejnych dwóch 27 (z Izraelem) i 26 (z Islandią). Ale w dwóch ostatnich starciach już tylko 18 (z Francją) i zaledwie siedem – z Belgią. – Na pewno musimy szybko otworzyć Jordana z jakimś łatwym rzutem, żeby złapał rytm. Nieważne, czy będzie celny, czy niecelny, musimy dać mu szansę na wejście w taki rytm, jakiego potrzebuje. Wierzę, że będziemy mieć Jordana w optymalnej formie – mówił przed meczem Igor Milicić, trener reprezentacji Polski.

    ‎Niestety Loyd zaczął fatalnie – od trzech z rzędu nieudanych rzutów (dwa z półdystansu i raz za trzy punkty), faulu oraz niecelnego podania pod kosz. Niestety nie miał też wsparcia kolegów. Po zaledwie trzech minutach i 50 sekundach Igor Milicić wziął czas, apelował, by jego koszykarze się obudzili. Przegrywali bowiem aż 2:13. Biało-Czerwoni byli w stanie w pierwszej kwarcie zmniejszyć straty do pięciu punktów, ale na więcej nie pozwolili skuteczni rywale, którzy trafili w tym okresie aż cztery z pięciu rzutów za trzy punkty.

    https://x.com/EuroBasket/status/1964645575753601235

    ‎W drugiej kwarcie Polacy zaczęli odrabiać straty. Mimo że Loyd włączył się do gry (m.in. trzy celne trójki i dwie akcje dwa plus jeden), to wciąż męczyli się w ataku i byli nieskuteczni. Po 15 minutach mieli za dwa punkty skuteczność zaledwie 25 proc. (4/16). Skoro nie szło im w rzutach za dwa, to zaczęli częściej próbować za trzy punkty. I trafiali! Po czwartym takim rzucie Loyda przegrywali tylko 36:37.

    https://x.com/EuroBasket/status/1964635891814519243

    ‎Nie potrafili jednak zatrzymać skutecznego z dystansu (4/4 za trzy do przerwy i 16 punktów) doświadczonego 36-letniego Johna Robersona, który w trudnym momencie dla jego zespołu, dwa razy trafił z trudnych pozycji. W rzutach z gry po pierwszej połowie była wielka dysproporcja – zaledwie 34,3 proc. Polaków przy 61,5 rywali.

    ‎Biało-Czerwoni wreszcie dogonili rywali w III kwarcie. Zaczęli bardzo dobrze grać w obronie, wymuszali straty (nawet na środkowym Nurkiciu) i niecelne rzuty na rywalach. W ataku rolę lidera przejął Mateusz Ponitka, który skutecznie wchodził pod kosz, wymuszał faule i trafiał z rzutów osobistych. – Ależ on teraz mądrze gra, wykorzystuje swoje doświadczenie. Wszystko w ataku kręci się teraz wokół Ponitki – mówił komentator TVP Sport.

    ‎Po skutecznym osobistym Ponitki, Polacy wreszcie, pierwszy raz w meczu wyszli na prowadzenie (57:56). A potem doszło do emocji w ostatniej kwarcie, które opisaliśmy na początek tekstu.

    ‎”Sukces rodził się w bólach, wygraną 80:72 z Bośnią i Hercegowiną trzeba było wyrwać. I wyrwaliśmy – przede wszystkim dzięki Mateuszowi Ponitce, Jordanowi Loydowi i Andrzejowi Plucie” –

    ‎Polacy w ćwierćfinale EuroBasketu 2025 zmierzą się we wtorek z Turcją.

    ‎Inne niedzielne mecze 1/8 finału to: Francja – Gruzja (godz. 14.15), Włochy – Słowenia (godz. 17.30) i Grecja – Izrael (godz. 20.45).

    ‎Polska – Bośnia i Hercegowina 80:72 (14:23, 26:21, 22:17, 18:11)

    ‎Polska: Loyd 28, Ponitka 19, Sokołowski 10, Pluta 9, Olejniczak 7, Balcerowski 7, Łączyński,  Żołnierewicz, Michalak.

    ‎Bośnia: Nurkić 20, Roberson 19, Atić 8, Lazić 8, Gegić 8, Alibegović 3, Vrabac 3, Kamenjas 3, Penava.

  • ‎6:3, 5:3 dla Sabalenki i zwrot akcji, euforia Amerykanów. Niebywała końcówka finału US Open

    ‎6:3, 5:3 dla Sabalenki i zwrot akcji, euforia Amerykanów. Niebywała końcówka finału US Open

    ‎6:3, 5:3 dla Sabalenki i zwrot akcji, euforia Amerykanów. Niebywała końcówka finału US Open

    ‎Na sobotę zaplanowano finał singla kobiet w ramach wielkoszlemowego US Open. W decydującym starciu o trofeum zmierzyły się ze sobą Aryna Sabalenka i Amanda Anisimova. Białorusinka polowała na rewanż za porażkę, jaką poniosła w potyczce z Amerykanką w trakcie Wimbledonu. Tenisistka z Mińska miała problemy z domknięciem spotkania. Po 94 minutach gry cieszyła się jednak ze zwycięstwa 6:3, 7:6(3) i obrony tytułu wywalczonego 12 miesięcy temu w Nowym Jorku.

    ‎Decydujące starcie podczas tegorocznego US Open w singlu pań przyniosło nam rewanżowy pojedynek za półfinał Wimbledonu 2025 – Aryna Sabalenka zmierzyła się z Amandą Anisimovą. W Londynie lepsza okazała się Amerykanka, wygrywając po trzysetowej batalii. Także zestawienie bezpośrednich potyczek było na korzyść reprezentantki USA – w H2H prowadziła aż 6-3. Białorusinka nie kryła jednak, że jest zmotywowana do tego, by tym razem pokonać tenisistkę ze Stanów Zjednoczonych i obronić tytuł wywalczony 12 miesięcy temu.

    ‎Obie tenisistki stoczyły wymagające batalie na etapie półfinału nowojorskich zmagań. Najpierw na korcie Arthur Ashe Stadium zaprezentowała się Sabalenka. Zawodniczka z Mińska odrobiła stratę seta i pokonała Jessicę Pegulę 4:6, 6:3, 6:4. Spore kłopoty miała także 24-latka. Finalistka tegorocznego Wimbledonu pokonała Naomi Osakę po prawie trzygodzinnej walce – 6:7(4), 7:6(3), 6:3. Kibice tenisa liczyli, że także decydujące starcie w nowojorskim Szlemie dostarczy sporej dawki emocji.

    ‎US Open: Aryna Sabalenka kontra Amanda Anisimova w finale

    ‎Mecz rozpoczął się od serwisu Sabalenki. Liderka rankingu WTA wygrała pierwsze dwie akcje, ale później sytuacja rozwijała się dobrze z perspektywy Anisimovej. Po podwójnym błędzie serwisowym Aryny pojawił się break point dla Amandy. Amerykanka posiadała w sumie trzy okazje na przełamanie, ale nie udało się wykorzystać żadnej z nich. Ostatecznie to Białorusinka jako pierwsza wyszła na prowadzenie. Po zmianie stron tenisistka z USA miała 30-15, ale doszło do szansy na 2:0 dla zawodniczki z Mińska. Przy break poincie obserwowaliśmy agresywną wymianę z linii końcowej, w której pomyłkę zanotowała reprezentantka Stanów Zjednoczonych.

    ‎W trakcie trzeciego rozdania sytuacja rozwijała się nie najlepiej z perspektywy finalistki tegorocznego Wimbledonu. Szybko zrobiło się 30-0 dla Sabalenki, ale wtedy doszło do zwrotu akcji. Anisimova doczekała się kolejnego break pointa i tym razem od razu go wykorzystała po świetnej akcji, kończąc forhendem wzdłuż linii. Po czterech gemach mieliśmy już remis – 2:2. Amanda nie zamierzała spuszczać z tonu. Po chwili znów wypracowała sobie szansę na przełamanie. Aryna posłała pierwsze podanie, ale to nie wystarczyło na Amerykankę. Tenisistka z USA zagrała niesamowity return, po którym sprowokowała błąd po stronie Białorusinki. Nagle na tablicy wyników zrobiło się 3:2 z breakiem dla reprezentantki Stanów Zjednoczonych.

    ‎Sytuacja na korcie zmieniała się dynamicznie. Po zmianie stron obserwowaliśmy lepszy fragment z perspektywy liderki rankingu WTA. Przełamanie do zera pozwoliło Sabalence zniwelować stratę. Na tym się nie skończyło. Po chwili dorzuciła kolejne “oczko” i powróciła na prowadzenie. Anisimova zaczęła się gubić. Ósme rozdanie zainaugurowała asem, a potem m.in. popełniła dwa podwójne błędy serwisowe. To sprawiło, że Aryna posiadała dwie okazje z rzędu na 5:3. Już po pierwszej z nich doszło do przełamania. Następnie Białorusinka wyserwowała sobie partię bez większych problemów, wygrywając ją 6:3.

    ‎Druga część pojedynku rozpoczęła się od wyrównanego gema przy podaniu Anisimovej. Początkowo Amerykanka prowadziła 40-15, ale po podwójnym błędzie serwisowym doszło do równowagi. Finalnie Amanda nie musiała jednak bronić żadnego break pointa i utrzymała swoje podanie. W trakcie kolejnego rozdania przy serwisie reprezentantki USA zobaczyliśmy pokaz siły Aryny w defensywie. Białorusinka wypracowała sobie dwa break pointy. Przy ostatniej szansie wykonała piękne minięcie i dzięki temu znalazła się z przodu. Po zmianie stron potwierdzila przewagę, przez co zrobiło się już 3:1 dla tenisistki z Mińska.

    ‎Mimo coraz trudniejszej sytuacji, finalistka tegorocznego Wimbledonu się nie poddawała. Najpierw utrzymała swoje podanie, a potem dobrała się do serwisu Sabalenki. Przełamanie do zera pozwoliło na wyrównanie na 3:3. Aryna szybko znalazła jednak odpowiedź na wydarzenia z wcześniejszego rozdania. W siódmym gemie znów wywalczyła breaka i powróciła na prowadzenie w drugiej odsłonie. Potem dorzuciła kolejne “oczko” i mając wynik 5:3 znalazła się już o krok od tytułu. Tuż przed zmianą stron Anisimova dorzuciła czwartego gema i przerzuciła presję zamykania spotkania na stronę tenisistki z Mińska.

    ‎Liderka rankingu nie uniosła emocji. Najpierw popełniła błąd przy smeczu i pozwoliła rywalce na break pointa. Przy piłce na przełamanie Amanda wzięła sprawę w swoje ręce i wyrównała na 5:5. Na trybunach zapanowała euforia – kibice poczuli, że jeszcze nie wszystko stracone dla reprezentantki gospodarzy. Potem Amerykanka dorzuciła trzecie “oczko” z rzędu i zagwarantowała sobie co najmniej tie-breaka. Ostatecznie doszło do decydującej rozgrywki w drugim secie. I jeszcze raz w tym sezonie Sabalenka potwierdziła, że jest królową tie-breaków. Po 94 minutach rywalizacji cieszyła się z obrony tytułu, wygrywając 6:3, 7:6(3). Tenisistka z Mińska wykorzystała trzecią piłkę mistrzowską.

  • ‎Bomba Ewy Pajor w Barcelonie – Rekordowy sezon, którego nikt się nie spodziewał

    ‎Bomba Ewy Pajor w Barcelonie – Rekordowy sezon, którego nikt się nie spodziewał

    ‎Bomba Ewy Pajor w Barcelonie – Rekordowy sezon, którego nikt się nie spodziewał

    ‎Początek, który wstrząsnął Barceloną

    ‎Kiedy Ewa Pajor dołączyła do Barcelony, oczekiwania były ogromne – ale nikt nie przewidział burzy, jaką miała rozpętać. Już w swoich pierwszych sześciu meczach w Lidze F zdobyła dziewięć goli, bijąc rekord, który wcześniej należał do Asisat Oshoali i Soni Bermúdez. Kibice byli świadkami, jak na ich oczach powstaje historia, a Pajor na nowo definiuje, co znaczy mocny start w barwach Barçy.

    ‎Od debiutu do dominacji – bezlitosna regularność Pajor

    ‎Wielu piłkarzy błyszczy chwilowo, lecz Pajor udowodniła, że nie jest jedynie jednorazową sensacją. Tydzień po tygodniu jej skuteczność zostawiała obrońców bezradnych, a bramkarki bez szans. Pod koniec sezonu stanęła na szczycie jako królowa strzelczyń Ligi F z 25 golami w 28 meczach – osiągnięcie, które natychmiast wpisało ją do historii Barcelony.

    ‎Moment, w którym wyprzedziła legendę

    ‎Zapisać się w historii Barcelony to jedno – ale wyprzedzić legendę taką jak Jenni Hermoso to zupełnie inny poziom. Pajor dokonała właśnie tego. Dzięki 43 golom w 45 meczach we wszystkich rozgrywkach pobiła rekord klubu w liczbie bramek w jednym sezonie, stając się nowym punktem odniesienia dla wielkości.

    ‎Liczby mówią same za siebie

    ‎Najlepszy start w historii Barçy – 9 goli w pierwszych 6 meczach ligowych

    ‎Królowa strzelczyń Ligi F (Pichichi) – 25 goli w 28 spotkaniach

    ‎Najlepsza strzelczyni Barcelony we wszystkich rozgrywkach – 43 gole w 45 meczach

    ‎Nie tylko gole – dziedzictwo w ruchu

    ‎Ewa Pajor nie tylko zdobywała bramki; zmieniła atmosferę wokół klubu. Jej kliniczna skuteczność, głód zwycięstw i umiejętność błyszczenia w najważniejszych momentach sprawiły, że kibice dostali coś niezapomnianego. A jeśli to był dopiero jej pierwszy sezon… to to, co nadejdzie, może być jeszcze większe.