Category: Tennis

Byłam pierwszą zawodniczką, którą Coco Gauff pokonała w meczu WTA Tour, a później zostałam jej partnerką deblową

 

Coco Gauff jest jednym z największych nazwisk w kobiecym tenisie, a jako 20-latka ma przed sobą świetlaną przyszłość. Mistrzyni US Open 2023 już teraz osiągnęła więcej niż większość zawodniczek w całej swojej karierze.

 

Chociaż rok 2024 nie zapisze się szczególnie w pamięci młodej Amerykanki, która dotarła do dwóch półfinałów i dwóch czwartej rund turniejów Wielkiego Szlema, nie ma wątpliwości, że przed nią kolejne wielkie sukcesy. Gauff już w tak młodym wieku udowodniła, że ma potencjał, aby na stałe zapisać się w historii tenisa, nawet biorąc pod uwagę niesamowitą konkurencję w kobiecym tourze.

 

Jednak wszystko zaczęło się w 2019 roku, kiedy Gauff zadebiutowała na WTA Tour. W tamtym czasie niewiele osób mogło przewidzieć, jak potoczy się jej kariera, mimo że miała już za sobą udany debiut w deblu z Caty McNally podczas juniorskich turniejów.

 

Coco Gauff pokonuje Caty McNally podczas debiutu w WTA Tour w 2019 roku

 

Mając zaledwie 15 lat, Coco Gauff nie odczuwała presji, która zwykle towarzyszy młodym zawodniczkom. Jednak stając naprzeciw McNally w pierwszej rundzie Miami Open, sytuacja była wyjątkowa – obie znały się doskonale z gry w deblu, co mogło być zarówno atutem, jak i wyzwaniem.

 

Gauff pokazała już wtedy swój niezwykły talent, pokonując McNally w emocjonującym meczu 3-6, 6-3, 6-4. To spotkanie było zapowiedzią jej późniejszej dominacji na kortach.

 

Po tamtym meczu Gauff powiedziała o McNally:

„Wciąż nie wierzę, że wygrałam. Nie sądziłam, że to koniec. To spełnienie marzeń. Od lat marzyłam o grze na Miami Open. Znajomość jej stylu gry trochę mi pomogła, ale jej też to dało pewną przewagę. Obie doskonale znałyśmy swoje mocne i słabe strony”.

 

Caty McNally – statystyki w singlu

 

Obecnie 23-letnia McNally blednie w porównaniu do osiągnięć Gauff. Podczas gdy Coco triumfuje na największych arenach tenisowych świata, McNally nie zagrała w żadnym turnieju Wielkiego Szlema w singlu w 2024 roku.

 

Zajmując obecnie 817. miejsce w światowym rankingu, McNally musiałaby przechodzić przez kwalifikacje, aby dostać się do turniejów głównych. Jej najlepsze wyniki w singlu w ostatnich latach to drugie rundy Australian Open oraz kwalifikacje do Wimbledonu w 2023 roku, kiedy zajmowała jeszcze 54. miejsce w rankingu.

 

Obecnie McNally skoncentrowała się na grze w deblu, co przyniosło jej sukcesy, takie jak finały US Open w 2021 i 2022 roku – pierwszy z Gauff, a drugi z Taylor Townsend.

 

Co Gauff i McNally osiągnęły w deblu

 

Jako duet Gauff i McNally zdobyły trzy tytuły deblowe na WTA Tour, w tym finał US Open w 2021 roku, gdzie jednak nie udało im się sięgnąć po trofeum.

 

Pozostałe zwycięstwa to triumfy w Emilia-Romagna Open w 2021 roku oraz BNP Paribas Luxembourg Open w 2019 roku. W karierze juniorskiej duet ten zdobył również tytuł Wielkiego Szlema, wygrywając US Open w kategorii dziewcząt w 2018 roku.

 

Czy McNally i Gauff wciąż są przyjaciółkami?

 

Odpowiedź brzmi: tak! Choć ich kariery potoczyły się w zupełnie różnych kierunkach, McNally wciąż utrzymuje bliskie relacje z Gauff.

 

W sierpniu 2022 roku McNally została zapytana o ich relacje i powiedziała magazynowi Tennis World:

„To, co robi Coco, jest niesamowite. Pogratulowałam jej ostatnich triumfów. Coco i ja, tak, nie gramy razem teraz, jak wszyscy zapewne zauważyli, ale wciąż mamy świetną przyjaźń. Nadal uważam ją za jedną z moich najlepszych przyjaciółek w tourze”.

 

Mając te słowa na uwadze, pozostaje pytanie, czy kiedykolwiek znów zobaczymy duet „McCoco” na korcie deblowym. Ich wspólna historia pokazuje, jak różne ścieżki mogą obrać zawodniczki, a jednocześnie, jak wielka przyjaźń może przetrwać mimo upływulat i zmieniających się okoliczności.

 

„Niekwestionowana liderka” Iga Świątek chwalona za „serce” przez byłego trenera, który ujawnia brutalnie szczerą prawdę

Iga Świątek miała w tym roku sezon pełen wzlotów i upadków. Choć sięgnęła po kolejny tytuł Wielkiego Szlema na Roland Garros, większość jej występów w 2024 roku nie pozostawiła trwałego śladu. Co więcej, straciła pozycję numer 1 na świecie na rzecz Aryny Sabalenki i nie obroniła tytułu w WTA Finals. Do tego doszła długa przerwa od tenisa po rozstaniu z byłym trenerem. Wszystko to zeszło jednak na drugi plan, gdy stanęła na korcie, by reprezentować Polskę w Finałach Billie Jean King Cup. Jej bohaterstwo poprowadziło kraj do najlepszej w historii imprezy pozycji – do półfinału. Wyczyny Świątek zyskały teraz wielkiego admiratora w jednym z jej byłych mentorów, Dawidzie Celcie.

 

W rozmowie z TVP Sport w programie „Sport TOP Tygodnia” Celt podzielił się swoimi szczerymi przemyśleniami na temat imponującej postawy Igi w Maladze. Celt, który pełnił rolę kapitana polskiej drużyny podczas BJK, przyznał, że to Iga była prawdziwą liderką zespołu, co udowodniła swoją solidną formą. W trakcie polskiej kampanii Świątek miała ogromny wkład, pomagając drużynie dotrzeć do półfinału po raz pierwszy w historii. Choć Polska odpadła z Włochami, Iga wygrała swoje spotkanie z Jasmine Paolini. W emocjonującym meczu pokonała Włoszkę 3-6, 6-4, 6-4, pokazując, że gdy gra dla swojego kraju, zawsze daje z siebie wszystko. W swoich słowach powiedziała: „Nawet jeśli mam umrzeć na korcie, to to zrobię, ale dam sto procent.” Celt podzielił się podobnymi odczuciami, mówiąc: „Ona jest niekwestionowaną liderką tej drużyny. Zostawiła na korcie wszystko, co najlepsze: serce, charakter.”

 

Dodał również, że drużyna deblowa Polski mogłaby wyglądać lepiej, gdyby Świątek brała w niej udział. Wskazał, że jako głównie singlistka, jej obecność mogłaby poprawić grę w deblu. „Czasami brakuje jej w deblu, w drużynie najlepszych, topowych zawodniczek” – powiedział Dawid Celt, cytowany przez „Przegląd Sportowy” 24 listopada. Teraz Świątek, po intensywnym sezonie, liczy na spokojny czas i zasłużony odpoczynek przed nadchodzącym, pracowitym harmonogramem 2025roku.

 

Iga Świątek 2025: Potwierdzony terminarz pierwszych wydarzeń nowego rok

 

Sezon 2024 Igi Świątek okazał się jednym z najbardziej interesujących w jej dotychczasowej karierze. Polka zdobyła pięć tytułów WTA, w tym czwarte zwycięstwo na Roland Garros, ale miała również problemy w pozostałych wielkich szlemach, ostatecznie tracąc pozycję nr 1 na świecie.

 

Po zakończeniu sezonu, przedstawiamy potencjalny plan Igi na 2025 rok.

 

United Cup: 27 grudnia – 5 stycznia

Iga Świątek rozpocznie nowy sezon w United Cup, reprezentując Polskę u boku Huberta Hurkacza. Polska dotarła do finału United Cup 2024, a Świątek nie przegrała żadnego meczu singlowego.

 

Australian Open: 12-26 stycznia

W 2024 roku Świątek nie rozgrywała żadnych meczów pomiędzy United Cup a Australian Open, co prawdopodobnie powtórzy się również w 2025 roku. W styczniu 2024 Polka odpadła w trzeciej rundzie, a jej celem będzie przynajmniej powtórzenie najlepszego wyniku z 2022 roku, kiedy dotarła do półfinału.

 

Qatar Open: 10-16 lutego

Jeden z najbardziej udanych turniejów w karierze Świątek, gdzie Polka prawdopodobnie będzie dążyć do czwartego z rzędu tytułu. W 2024 roku pokonała w finale Elenę Rybakiną, a Qatar Open będzie jej pierwszym wydarzeniem po Australian Open.

 

Dubai Tennis Championship: 17-23 lutego

Bezpośrednio po turnieju w Dosze, Świątek weźmie udział w Dubai Tennis Championships, drugim z dwóch turniejów WTA 1000 na Bliskim Wschodzie. Polka jeszcze nie wygrała tej imprezy, dochodząc do finału w 2023 roku oraz półfinału w 2024 roku.

 

Indian Wells Open: 3-16 marca

Pierwszy z dwóch najbardziej prestiżowych turniejów na “słonecznym podwóju”, czyli Indian Wells. Świątek triumfowała tu w 2024 roku, zdobywając swój drugi tytuł, i będzie jednym z głównych faworytów do wygranej w 2025 roku.

 

Miami Open: 17-30 marca

Po Indian Wells, kolejnym wyzwaniem dla Świątek będzie Miami Open, gdzie Polka wygrała w 2022 roku. W 2024 roku dotarła do czwartej rundy, a w 2025 z pewnością wystąpi w turnieju.

 

Billie Jean King Cup Qualifiers: 11-12 kwietnia

Świątek odegrała kluczową rolę w reprezentacji Polski w Billie Jean King Cup w 2024 roku i prawdopodobnie będzie miała podobną rolę w 2025 roku, biorąc udział w kwalifikacjach.

 

Stuttgart Open: 14-20 kwietnia

Stuttgart Open to jeden z pierwszych dużych turniejów na kortach ziemnych, a Świątek zapewne rozpocznie sezon na mączce właśnie w Niemczech. W 2024 roku odpadła w półfinale, ale w 2022 i 2023 roku była mistrzynią.

 

Madrid Open: 21 kwietnia – 4 maja

Pierwszy z dwóch turniejów WTA 1000 na mączce, Madrid Open, który w 2024 roku Świątek wygrała, pokonując w finale Aryną Sabalenkę. Polka będzie faworytką do tytułu także w 2025 roku.

 

Italian Open: 5-18 maja

Świątek z pewnością weźmie udział w turnieju WTA 1000 w Rzymie, gdzie zdobyła tytuł trzy razy (2021, 2022, 2024). Polka pokonała Sabalenkę w finale 2024 roku.

 

French Open: 26 maja – 8 czerwca

Polka spróbuje przejść do historii na Roland Garros, zdobywając czwarte mistrzostwo z rzędu. Jeśli uda jej się wygrać, stanie się pierwszą kobietą w Erze Otwartej z czterema tytułami z rzędu na paryskiej mączce.

 

Berlin Open: 16-22 czerwca

Świątek brała udział w Berlin Open w 2022 i 2024 roku, ale w obu przypadkach wycofała się z turnieju po długim sezonie na mączce. Jeśli Polka zdecyduje się na grę przed Wimbledonu, Berlin będzie jednym z najpoważniejszych kandydatów.

 

Wimbledon: 30 czerwca – 13 lipca

Najmniej udany Wielki Szlem w karierze Świątek, jednak Polka będzie starała się poprawić swój wynik na trawiastych kortach. Jej najlepszym osiągnięciem w Londynie jest ćwierćfinał, który osiągnęła w 2023 roku.

 

Canadian Open: 28 lipca – 3 sierpnia

Po nieobecności w 2024 roku, Świątek wróci do Montreal na turniej WTA 1000. W 2023 roku dotarła do półfinału.

 

Cincinnati Open: 4-17 sierpnia

Po kanadyjskim turnieju, Świątek weźmie udział w Cincinnati Open, jednym z niewielu turniejów WTA 1000, który jeszcze nie udało jej się wygrać. Najlepszy wynik Polki to półfinał, do którego dotarła w 2023 i 2024 roku.

 

US Open: 25 sierpnia – 7 września

Po wygranej w 2022 roku, Świątek będzie walczyć o odzyskanie tytułu na nowojorskich kortach.

 

Dwie Zmiany, które Wstrząsają Polskim Światem Sportu: Ile Zarabiają Siatkarze za Medal Olimpijski?

Kiedy polscy siatkarze zdobywają olimpijskie medale, ich sukces staje się dumą narodową, a kibice w kraju świętują jak nigdy wcześniej. Złoto, srebro czy brąz – każdy krążek to symbol ciężkiej pracy, poświęcenia i niezliczonych godzin spędzonych na treningach. Jednak, poza emocjami i narodowym uznaniem, medale olimpijskie niosą za sobą także wymierne korzyści finansowe. Ale czy rzeczywiście te kwoty są adekwatne do wysiłku, jaki siatkarze wkładają w swoje przygotowania? W ostatnim czasie pojawiły się informacje, że polscy siatkarze za swoje medale dostają… dwie zmiany. Co dokładnie kryje się za tym enigmatycznym określeniem? Zanurzmy się w świat sportowych nagród i zobaczmy, ile naprawdę warte są olimpijskie medale w siatkówce.

Jak działa system nagród dla sportowców w Polsce?

Zanim przejdziemy do szczegółów, warto przyjrzeć się mechanizmowi finansowego wynagradzania sportowców w Polsce. Każdy medalista olimpijski otrzymuje nagrodę pieniężną przyznawaną przez Polski Komitet Olimpijski (PKOl). Wysokość tej nagrody zależy od koloru medalu – złoty krążek jest oczywiście najbardziej premiowany. W przypadku siatkarzy dochodzi jeszcze jeden czynnik – to sport drużynowy, co oznacza, że nagroda dzielona jest na cały zespół, a także na członków sztabu szkoleniowego.

Według oficjalnych danych, złoty medal olimpijski przynosi każdemu zawodnikowi około 120 tysięcy złotych. Dla porównania, srebro wyceniane jest na 80 tysięcy złotych, a brąz na około 50 tysięcy. Wydaje się to pokaźną sumą, ale gdy zestawimy ją z latami przygotowań, intensywnością treningów i ogromną presją, można się zastanawiać, czy takie wynagrodzenie rzeczywiście odzwierciedla wartość ich pracy.

Dwie zmiany – co to oznacza?

W mediach pojawiło się sformułowanie, że polscy siatkarze otrzymują za swoje olimpijskie medale „dwie zmiany”. To nawiązanie do tego, jak szybko i intensywnie sportowcy muszą przejść z jednego etapu rywalizacji na kolejny – najpierw walka o kwalifikację olimpijską, potem turniej olimpijski, a zaraz po nim liga krajowa i międzynarodowe turnieje.

Dla wielu zawodników nagrody pieniężne za medal nie są więc końcem, lecz początkiem kolejnego etapu w ich karierze. W praktyce oznacza to, że pieniądze za medal olimpijski często są przeznaczane na dalszy rozwój kariery – opłacenie sztabu trenerskiego, specjalistyczne diety, odnowę biologiczną czy leczenie ewentualnych kontuzji. W pewnym sensie to symboliczna „zmiana” w życiu zawodnika, który musi dostosować się do nowych wyzwań i oczekiwań.

Czy nagrody są wystarczające?

Porównując wynagrodzenia polskich siatkarzy z tym, co otrzymują ich koledzy z innych krajów, łatwo zauważyć, że Polska nie jest liderem w tej kategorii. Na przykład amerykańscy sportowcy za złoty medal olimpijski dostają równowartość około 160 tysięcy złotych, a w Singapurze ta kwota wynosi nawet 3 miliony złotych!

W Polsce siatkarze często podkreślają, że grają przede wszystkim z pasji i dla dumy narodowej. Niemniej jednak pojawiają się głosy, że system nagród w kraju powinien być bardziej konkurencyjny. Wielu zawodników wspomina również o braku odpowiedniego wsparcia dla sportowców po zakończeniu kariery. Medal olimpijski to ogromne osiągnięcie, ale co potem? Wielu byłych sportowców musi zmierzyć się z problemami finansowymi, mimo że kiedyś byli bohaterami narodowymi.

Presja i oczekiwania kibiców

Nie można zapominać, że nagrody finansowe to tylko jedna strona medalu. Drugą jest presja, z jaką muszą radzić sobie sportowcy. Kibice oczekują medali, a każde niepowodzenie na turnieju olimpijskim staje się tematem ogólnonarodowej debaty. Dla siatkarzy to nie tylko rywalizacja na boisku, ale także walka z psychicznym obciążeniem, które może trwać przez lata.

Wielu zawodników otwarcie mówi o tym, jak trudne jest pogodzenie sportowej kariery z życiem osobistym. Długie wyjazdy, intensywne treningi i brak stabilności finansowej to tylko niektóre z wyzwań, z którymi muszą się mierzyć.

Podsumowanie: Czy „dwie zmiany” to sprawiedliwa zapłata?

Olimpijskie medale to symbol sukcesu, ale również początek nowych wyzwań. Polscy siatkarze, mimo ogromnego wysiłku, nie zawsze otrzymują takie wsparcie finansowe, na jakie zasługują. Choć nagrody za medale mogą wydawać się wysokie, w rzeczywistości to tylko część kosztów, jakie ponoszą sportowcy.

 

Warto zastanowić się, czy system nagród dla polskich sportowców nie wymaga zmian – takich, które pozwolą im nie tylko osiągać sukcesy na arenie międzynarodowej, ale także zapewnią godne życie po zakończeniu kariery. Dwie zmiany mogą być symbolem pracy i determinacji, ale czy nie czas na trzecią zmianę – taką, któraodmieni życie naszych olimpijczyków na lepsze?

 

Iga Świątek podzieliła się swoimi przemyśleniami na temat sezonu 2024 na Instagramie

 

23-letnia zawodniczka zakończyła sezon po tym, jak Polska odpadła z Pucharu Billie Jean Kinga w poniedziałek.

 

Świątek, będąca numerem 2 na świecie, utrzymała nadzieje swojej drużyny, pokonując Jasmine Paolini w drugim meczu półfinałowego pojedynku z Włochami.

 

Jednak razem z Katarzyną Kawą przegrały decydujący mecz deblowy 5-7, 5-7 z mistrzyniami olimpijskimi Paolini i Sarą Errani, a Włochy zdobyły tytuł.

 

Co powiedziała Iga Świątek o swoim sezonie 2024? Rok 2024 był interesujący dla Igi Świątek, która zdobyła kolejny tytuł wielkoszlemowy, ale straciła pozycję numeru 1 na świecie.

 

Aryna Sabalenka rozegrała najlepszy sezon w swojej karierze, zdobywając dwa tytuły wielkoszlemowe, co pozwoliło jej awansować na szczyt kobiecego tenisa.

 

Był to także rok zmian dla Świątek, która rozpoczęła współpracę z nowym trenerem, Wimem Fissettem, po rozstaniu z Tomaszem Wiktorowskim.

 

W piątek po południu Świątek opublikowała post w mediach społecznościowych, w którym podzieliła się swoimi odczuciami na temat sezonu, który przyniósł jej pięć tytułów.

 

„Dziękuję za ten sezon. Przede wszystkim dziękuję sobie i mojemu zespołowi, ponieważ był to kolejny wyjątkowy rok” – napisała Polka.

 

„To był rok, w którym nie byłam superbohaterką i zaakceptowałam to, stawiając czoła nowym wyzwaniom, ciężko pracując, doceniając osiągnięcia i odkrywając nowe cele.

 

„Ale co najważniejsze, kończę ten rok z ogromną satysfakcją i dumą z mojej determinacji, siły i wszystkiego, co zrobiłam i osiągnęłam, co mówi więcej niż jakiekolwiek słowa.

 

„Czas na odpoczynek i reset. Moje ciało i umysł tego potrzebują. Dziękuję każdej życzliwej i wspierającej osobie, która jest ze mną w tej podróży. Do zobaczenia wkrótce.”

 

Jakie były najlepsze wyniki Igi Świątek w 2024 roku? Świątek rozpoczęła sezon od zaskakującej porażki w trzeciej rundzie Australian Open, ale szybko wróciła do formy, zdobywając tytuł w Katarze.

 

W marcu Świątek zdobyła drugi tytuł sezonu, wygrywając turniej Indian Wells Masters, a następnie miała znakomity okres na kortach ziemnych.

 

Po porażce z Eleną Rybakiną w Stuttgarcie, Świątek została pierwszą zawodniczką od Sereny Williams w 2013 roku, która wygrała Madryt, Rzym i Roland Garros w tym samym sezonie.

 

W tym czasie pokonała Sabalenkę w dwóch finałach z rzędu, a na Roland Garros w finale pokonała Paolini, zdobywając tytuł po raz czwarty.

 

W drugiej części roku było trudniej dla Świątek, ale jej półfinałowy występ w Cincinnati oraz ćwierćfinałowy w US Open były jednymi z najlepszych wyników.

 

Dodatkowo Świątek odniosła sukces podczas Igrzysk Olimpijskich w Paryżu, zdobywając brązowy medal po pokonaniu Słowaczki Anny Schmiedlové.

 

 

Królowa “Tenisowej Piekarni” – Iga Świątek znów najlepsza!

 

Iga Świątek została okrzyknięta „Piekarzem Roku” przez popularne tenisowe konto Tennis Bakery, które regularnie publikuje informacje o zawodniczkach wygrywających sety 6:0 (tzw. „bajgle”) lub 6:1 (tzw. „paluszki”). Chociaż sama Świątek wielokrotnie przyznawała, że nie przepada za tym określeniem, statystyki nie pozostawiają złudzeń – Polka po raz kolejny udowadnia swoją dominację w tej nietypowej kategorii.

 

Liderka „piekarskich” statystyk

 

W sezonie 2024 Świątek wygrała aż 42 sety wynikiem 6:0 lub 6:1, co ponownie czyni ją niekwestionowaną królową „piekarni”. Jej osiągnięcie jest imponujące nie tylko pod względem liczby, ale także regularności, z jaką odnosiła tego typu zwycięstwa. Nawet w momentach, gdy jej forma wydawała się chwiejna, potrafiła zaprezentować tenis na najwyższym poziomie, miażdżąc rywalki na korcie.

 

Dla porównania, druga w klasyfikacji Coco Gauff ma na koncie 34 takie sety, a trzecia Zheng Qinwen – 29. Pierwszą piątkę zamykają Emma Navarro (25 setów) oraz Aryna Sabalenka (20 setów). Na dalszych miejscach znalazły się takie zawodniczki jak Mirra Andriejewa, Elena Rybakina, Diana Shnaider czy Danielle Collins – wszystkie z nich również znalazły się w czołówce światowego tenisa w 2024 roku.

 

Czołówka zawodniczek w 2024 roku – sety wygrane 6:0 lub 6:1:

 

1. Iga Świątek – 42

 

 

2. Coco Gauff – 34

 

 

3. Zheng Qinwen – 29

 

 

4. Emma Navarro – 25

 

 

5. Aryna Sabalenka – 20

 

 

6. Mirra Andreeva – 18

 

 

7. Elena Rybakina – 18

 

 

8. Danielle Collins – 17

 

 

9. Diana Shnaider – 17

 

 

 

Dominacja Świątek także w „bajglach”

 

Iga Świątek przewodzi również w liczbie setów wygranych dokładnie wynikiem 6:0. W tym sezonie Polka ma na swoim koncie 14 „bajgli”, co ponownie stawia ją na czele tej specyficznej klasyfikacji. Coco Gauff jest druga z 12 takimi wynikami, a Zheng Qinwen trzecia z 11.

 

Czołówka zawodniczek – sety wygrane 6:0 w 2024 roku:

 

1. Iga Świątek – 14

 

 

2. Coco Gauff – 12

 

 

3. Zheng Qinwen – 11

 

 

4. Maria Sakkari – 7

 

 

5. Daria Kasatkina – 7

 

 

6. Ekaterina Alexandrova – 6

 

 

7. Jasmine Paolini – 6

 

 

8. Aryna Sabalenka – 6

 

 

9. Donna Vekic – 6

 

 

10. Suzan Lamens – 5

 

 

11. Emma Navarro – 5

 

 

 

„Tenisowa piekarnia” Świątek – dowód klasy mistrzowskiej

 

Statystyki te doskonale obrazują dominację Igi Świątek w sezonie 2024. Choć Polka nie zawsze osiągała swoje najlepsze wyniki, to jej zdolność do przejmowania kontroli nad meczami i wygrywania setów w spektakularny sposób pozostaje na najwyższym poziomie.

 

Zbliżający się sezon 2025 zapowiada się niezwykle ekscytująco, a fani Świątek z pewnością liczą na kolejne sukcesy swojej ulubienicy. Czy Polka utrzyma swoją piekarską formę i po raz kolejny zdominuje korty? Jedno jest pewne– „bajgle” i „paluszki” w wykonaniu Igi Świątek to prawdziwy tenisowy majstersztyk!

 

Aryna Sabalenka zakończyła wymarzony sezon jako liderka oficjalnego rankingu WTA, zdobywając dwa tytuły wielkoszlemowe

Białorusinka wyprzedziła Igę Świątek zaledwie kilka tygodni przed końcem sezonu, dethronizując ją po 50-tygodniowym panowaniu na szczycie rankingu. Sabalenka triumfowała w Australian Open i US Open, a także w dwóch turniejach WTA 1000. Z kolei Świątek zdobyła czwarty tytuł na French Open oraz cztery tytuły WTA 1000. Jednak żadna z tych zawodniczek nie dotarła do finału WTA Finals, gdzie Coco Gauff zwyciężyła w emocjonującym meczu, wygrywając w trzecim secie tiebreak.

 

22-letnia chińska gwiazda Zheng Qinwen miała znakomity sezon, po raz pierwszy wchodząc do pierwszej dziesiątki rankingu po dotarciu do finału Australian Open. Później zdobyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu 2024, pokonując Świątek w półfinale – monumentalne zwycięstwo nad czterokrotną mistrzynią French Open.

 

Pod koniec sezonu Zheng zdominowała rywalizację, wygrywając turniej w Palermo, docierając do półfinału China Open oraz kończąc na drugim miejscu w Wuhan Open i WTA Finals. Te osiągnięcia pozwoliły jej znaleźć się na 5. miejscu w oficjalnym rankingu WTA. Jednak obecnie lideruje w alternatywnym rankingu UTR (Universal Tennis Rating).

 

W przeciwieństwie do rankingu WTA, który uwzględnia punkty zdobyte w ciągu ostatnich 52 tygodni, UTR kładzie większy nacisk na ostatnią formę zawodniczki i jakość pokonanych rywalek. Oznacza to, że ranking ten nie tylko odzwierciedla postęp w turniejach, ale również, kogo zawodniczka pokonała po drodze, co daje bardziej dokładny obraz jej aktualnej formy.

 

W systemie UTR wszystkie zawodniczki oceniane są na skali od 1.00 do 16.50 na podstawie wyników indywidualnych meczów. Zheng Qinwen prowadzi w rankingu UTR, a za nią znajdują się Coco Gauff, Iga Świątek (3. miejsce), Aryna Sabalenka (4. miejsce) i Elena Rybakina. Zaskakujące miejsca zajmują także Paula Badosa (6. miejsce) i Karolina Muchova (7. miejsce). Poniżej znajduje się lista aktualnych najlepszych zawodniczek w rankingu UTR.

 

Świątek dała z siebie wszystko dla Polski w Maladze

 

Podczas tegorocznych finałów Pucharu Billie Jean King światowa „dwójka” zrobiła wszystko, aby pomóc swojej drużynie narodowej osiągnąć świetny wynik.

 

Po tym, jak Czeszki wygrały pierwszy mecz ćwierćfinałowy, Iga Świątek stoczyła emocjonujący bój z Lindą Noskovą, zwyciężając 7-6(4) 4-6 7-5 i doprowadzając do decydującego starcia. W decydującym meczu deblowym Świątek ponownie pojawiła się na korcie, a razem z Katarzyną Kawą sprawiły ogromną sensację, pokonując liderki światowego rankingu deblowego Katerinę Siniakovą i Marię Bouzkovą 6-2 6-4. Tym zwycięstwem zapewniły Polsce pierwszy w historii awans do półfinału tej prestiżowej rywalizacji.

 

„To niesamowite, że zapisałyśmy się na kartach historii Polski – to spełnienie marzeń. Kilka razy nie mogłam wziąć udziału w tym turnieju, ale teraz, kiedy dostałam szansę, chciałam zrobić coś wyjątkowego. Jestem bardzo szczęśliwa, że w końcu mogłam zagrać, a ten turniej jest naprawdę niesamowity” – powiedziała była liderka rankingu WTA po historycznym sukcesie polskiego tenisa.

 

Po dramatycznym zwycięstwie nad Czeszkami, Świątek stanęła przed kolejnym trudnym zadaniem, gdy Włoszki objęły prowadzenie w półfinale.

 

Polska gwiazda tenisa pokonała Jasmine Paolini 3-6 6-4 6-4, doprowadzając do decydującego meczu. Tym razem jednak Polska musiała uznać wyższość rywalek – Świątek i Kawa przegrały po zaciętym boju 5-7 5-7.

 

Po spotkaniu 23-letnia Świątek przyznała, że nigdy wcześniej nie czuła takiego zmęczenia – spędziła na korcie prawie 11 godzin, rozgrywając w Maladze pięć wymagających pojedynków.

 

„Nie sądzę, żebym jutro miała w sobie jakąkolwiek siłę, kiedy się obudzę; czuję, że całe moje ciało jest obolałe. Na pewno zagrałam kilka fajnych meczów w tym tygodniu, chociaż dziś po prostu starałam się przetrwać fizycznie. Cieszę się, że w dwóch dzisiejszych meczach potrafiłam zachować koncentrację, mimo że w poprzedniej rundzie moja gra nie była idealna. To były bardzo wyrównane pojedynki i fajnie, że w kluczowych momentach singla wykorzystałam swoje szanse. Teraz zacznę 2025 rok z nowymi celami – nie mogę się doczekać, bo nie miałam zbyt wiele czasu na trening z Wimem (Fissette), więc dobrze będzie wypróbować nowe rzeczy” – powiedziała.

 

Pięciokrotna mistrzyni wielkoszlemowa rozpocznie sezon 2025 od występu w United Cup.