Daily News

Category: Football ⚽

  • Dramat Tomasza Fornala. Oto najnowsze wieści przed finałem Ligi Narodów

    Dramat Tomasza Fornala. Oto najnowsze wieści przed finałem Ligi Narodów

    Niepokojące sceny z udziałem Tomasza Fornala. Co dalej z jego występem w finale? Oto najnowsze informacje z Chin

    Półfinał Ligi Narodów z Brazylią miał być dla Polaków kolejnym triumfem na drodze do wielkiego finału. I rzeczywiście – zakończył się pewnym zwycięstwem 3:0. Ale to, co wydarzyło się w jednym z fragmentów meczu, zatrzymało oddech kibiców w całej Polsce. Tomasz Fornal, jeden z kluczowych zawodników reprezentacji, doznał kontuzji, która rzuciła cień niepewności na jego dalszy udział w turnieju.

     

    Chwila grozy przy stanie 8:7. Fornal upada i… wszystko się zmienia

     

    Wszystko rozegrało się w drugim secie, przy prowadzeniu Polaków 8:7. Fornal ruszył do ataku z lewego skrzydła, ale zbyt mocne wejście w siatkę i niefortunne lądowanie na jednej nodze sprawiły, że jego kostka wygięła się w nienaturalny sposób. Mimo tego Tomasz nie pokazywał wyraźnych oznak bólu – próbował kontynuować grę, dając z siebie wszystko. Jednak z początku trzeciego seta zszedł z boiska i nie pojawił się już na nim do końca spotkania. Zamiast triumfalnych okrzyków, zapanowała cisza i pytania – co dalej?

     

    Symboliczne zdjęcie i lód na kostce – cała drużyna z Fornalem

     

    Po zakończeniu meczu, który Polacy wygrali 3:0, cała drużyna zrobiła wspólne zdjęcie. W centrum uwagi – Fornal, siedzący z lodem przyłożonym do kostki. Nie był to tylko gest wsparcia, ale też symboliczna zapowiedź: drużyna jest razem, bez względu na okoliczności.

     

    Grbić podjął decyzję. Fornal zostaje w składzie na finał z Włochami

     

    Chociaż sytuacja Fornala wyglądała niepokojąco, selekcjoner Nikola Grbić szybko rozwiał niektóre wątpliwości. W rozmowie z Polsatem Sport potwierdził, że Fornal znajdzie się w składzie na finałowe starcie z Włochami. – Będzie z nami. Niestety, musimy zdecydować już teraz i nie mamy czasu zrobić jakichś dodatkowych badań – powiedział Grbić, nawiązując do sztywnych zasad Międzynarodowej Federacji Siatkówki dotyczących terminów zgłaszania składów.

     

    Jego decyzja była jasna: skoro Fornal był w stanie kontynuować grę po kontuzji, choćby przez część seta, to jego obecność w drużynie nadal może mieć ogromne znaczenie – nawet jeśli nie będzie w stanie w pełni skakać czy atakować.

     

    – Myślę, że jest ważny dla nas. Jeśli nie może skakać, to wciąż może przyjmować i dawać wsparcie. Z tą energią, którą ma, jest ważny dla zespołu. Być będzie, ale czy zagra? Nie wiem – dodał selekcjoner.

     

    Nowe informacje z Ningbo. Co dalej z kostką Fornala?

     

    Jak poinformował rzecznik reprezentacji Polski, Mariusz Szyszko, więcej szczegółów na temat stanu zdrowia Fornala będzie wiadomo dopiero w niedzielę rano. – O stanie stopy Tomka będziemy wiedzieli więcej w niedzielę rano – przekazał dziennikarzom po przyjeździe kadry do hotelu w Ningbo. – Mamy lekarza i sprzęt – dodał, co sugeruje, że planowane są dodatkowe badania tuż przed finałowym meczem.

     

    Warto przypomnieć, że nie jest to pierwsza taka sytuacja w karierze Fornala. Podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu również doznał urazu kostki, ale zdołał wrócić do składu i zagrać fenomenalnie w półfinale z Amerykanami. Jego postawa oraz legendarna już motywacja, jaką wnosił do drużyny, przeszły wtedy do historii.

     

    Kewin Sasak komentuje. “To jest sport. Ale mamy asa w rękawie”

     

    Do sprawy odniósł się również bohater półfinału z Brazylią – Kewin Sasak. – Szkoda, że takie sytuacje się dzieją, ale to jest sport. Tomek mocno powalczył, wiele pokazał, ale czasami lepsze jest zachowanie rozsądku – powiedział. Dodał przy tym, że Polska kadra ma tak szeroki skład i tyle jakości, że nawet nieobecność jednego zawodnika może zostać błyskawicznie zrekompensowana.

     

    – Nasza drużyna ma taki arsenał, że ktoś może wejść od razu i dać jeszcze większy impuls do gry. Myślę, że to jest nasza przewaga – podkreślił Sasak.

     

    Finał coraz bliżej. Czy Fornal jeszcze raz zaskoczy wszystkich?

     

    Mecz finałowy Ligi Narodów pomiędzy Polską a Włochami odbędzie się w niedzielę o godzinie 13:00 czasu polskiego. Cztery godziny wcześniej rozpocznie się starcie o brązowy medal – Brazylia zmierzy się ze Słowenią. Dla fanów przewidziano relację na żywo na Sport.pl i w aplikacji Sport.pl LIVE.

     

    Wszystko teraz zależy od jednego: jak zareaguje kostka Tomasza Fornala. Czy powtórzy się scenariusz z igrzysk i zobaczymy go na boisku w najważniejszym momencie? Czy może tym razem zostanie „tylko” duchowym liderem z ławki?

     

    Jedno jest pewne: bez względu na to, czy zagra, czy nie – Tomasz Fornal już teraz zapisał się jako wojownik tej drużyny.

     

     

  • Kibice wydali wyrok ws. odejścia Lewandowskiego. Jaśniej się nie da

    Kibice wydali wyrok ws. odejścia Lewandowskiego. Jaśniej się nie da

    Kibice wydali wyrok ws. odejścia Lewandowskiego. Jaśniej się nie da

    Robert Lewandowski ma ugruntowaną pozycję w FC Barcelonie. Dotyczy to zarówno boiska, jak i szatni – w obu przypadkach jego rola jest bardzo istotna. Niedawno do sieci trafiło wideo z Polakiem oraz Lamine’em Yamalem w roli głównej, a kibice na tej podstawie wyrazili opinię dotyczącą przyszłości Lewandowskiego w klubie.

     

    Robert Lewandowski zaraz rozpocznie czwarty sezon w FC Barcelonie. Ostatnie miesiące były dla niego wyjątkowo udane – w rozgrywkach 2024/25 strzelił najwięcej goli w zespole i zdobył krajowy tryplet – a wydaje się też bardzo lubianą postacią.

     

    Robert Lewandowski i Lamine Yamal urządzili sobie “sparing”. Kibice reagują

     

    Niedawno sieć obiegł filmik z treningu, na którym widać Polaka boksującego się z Lamine’em Yamalem. Oczywiście ciosy były wymierzane w powietrze, nie w ciała, a na koniec obaj piłkarze szeroko się uśmiechnęli. Co w pewnym stopniu potwierdza rolę 36-latka w budowaniu atmosfery w szatni, gdzie może uchodzić za wzór dla znacznie młodszych piłkarzy (wspomniany Yamal niedawno świętował 18. urodziny). A przecież jego kontrakt wygasa w 2026 r.

     

    Te wpisy potwierdzają, że 36-latek cieszy się bardzo dużym uznaniem wśród kibiców. Władze klubu czeka zatem bardzo trudna decyzja dotycząca przyszłości zawodnika. Choć wiele będzie zależało od jego postawy w nadchodzącym sezonie.

     

    Wszystko to nie umknęło uwadze kibiców, którzy docenili rolę Polaka. “Odejście Lewandowskiego będzie smutne”, “potrzebujemy go”, “będę płakać”, “nie ukrywam, będę za nim tęsknić”, “trudno będzie zastąpić go na boisku i poza nim”, “nie jestem na to gotowy” – takie komentarze pojawiły się pod filmem.

     

    Robert Lewandowski zostanie jeszcze dłużej w FC Barcelonie? “Mam nadzieję”

     

    Być może tę sytuację da się rozwiązać inaczej? “Mam nadzieję, że zejdzie z pensji i przedłuży kontrakt. Szczerze mówiąc, jest po prostu za dobry. Rotacja nim, aż Ferran Torres stanie się klasowy albo do czasu transferu (napastnika – red.) byłaby niesamowita” – napisał jeden z internautów. Tu warto przypomnieć, że Wojciech Szczęsny, przyjaciel Lewandowskiego, niedawno podpisał umowę do końca czerwca 2027 r. Być może to byłby jakiś argument dla napastnika.

     

    Te wpisy potwierdzają, że 36-latek cieszy się bardzo dużym uznaniem wśród kibiców. Władze klubu czeka zatem bardzo trudna decyzja dotycząca przyszłości zawodnika. Choć wiele będzie zależało od jego postawy w nadchodzącym sezonie.

    Do tej pory Robert Lewandowski rozegrał 147 meczów, zdobył 101 bramek oraz zanotował 20 asyst w koszulce FC Barcelony. Wywalczył z nią dwa mistrzostwa kraju, dwa Superpuchary Hiszpanii i Puchar Króla.

  • Od Nowej Twarzy do Rekordzistki: Eksplozywny Początek Ewy Pajor w Barcelonie Szokuje Świat Futbolu

    Od Nowej Twarzy do Rekordzistki: Eksplozywny Początek Ewy Pajor w Barcelonie Szokuje Świat Futbolu

    Od Nowej Twarzy do Rekordzistki: Eksplozywny Początek Ewy Pajor w Barcelonie Szokuje Świat Futbolu

    Gdy Ewa Pajor latem 2024 roku podpisała kontrakt z FC Barceloną, oczekiwania były spore — ale nikt nie przewidział, jak szybko polska napastniczka zacznie łamać rekordy i przechodzić do historii. W zespole naszpikowanym gwiazdami wystarczyło jej zaledwie sześć ligowych meczów, by zapisać swoje nazwisko wielkimi literami w kronikach tego legendarnego klubu.

     

    Z imponującymi dziewięcioma bramkami w pierwszych sześciu występach ligowych, Pajor nie tylko zrobiła dobre wrażenie — ona wręcz zmiotła wszelkie oczekiwania. Pobity został dotychczasowy rekord siedmiu goli w początkowej fazie sezonu, który dzieliły klubowe legendy: Asisat Oshoala i Sonia Bermúdez. Teraz Pajor stoi na szczycie tej listy — i to zaledwie po półtora miesiąca gry.

     

    Jednak być może najbardziej szokujący moment początku jej kariery w Barcelonie miał miejsce podczas gorąco wyczekiwanych derbów Katalonii przeciwko Espanyolowi. Gdy oczy świata były skierowane na ten mecz, Pajor zafundowała fanom pokaz umiejętności, który wprawił wszystkich w osłupienie. W zaledwie 45 minut na boisku strzeliła trzy efektowne bramki, przyczyniając się do miażdżącego zwycięstwa 7:1. Był to drugi hat-trick Pajor w sezonie — pierwszy zaliczyła w brutalnym pogromie 10:1 nad Granadą, gdzie ponownie zaprezentowała swoją precyzję i boiskowy instynkt.

     

    Jeszcze bardziej zdumiewające jest to, jak błyskawicznie wkomponowała się w system gry Barcelony. Podczas gdy wiele gwiazd potrzebuje czasu na adaptację, Pajor od pierwszego dnia prezentowała pełną gotowość. Kluczem do tej płynnej aklimatyzacji były znajome twarze — trzy byłe koleżanki z VfL Wolfsburg, które także dziś reprezentują barwy Dumy Katalonii. Chemia, którą wspólnie wypracowały w Niemczech, odżyła w Hiszpanii — a efekty są widoczne gołym okiem.

     

    Za kulisami, jej etyka pracy robi ogromne wrażenie. Trenerzy opisują ją jako zdyscyplinowaną, zdeterminowaną i maksymalnie skoncentrowaną. Koleżanki z drużyny chwalą jej pokorę, pozytywną energię w szatni i niesamowitą wolę walki. Choć jest nową twarzą w lidze, już dziś można śmiało powiedzieć, że stała się jednym z filarów tego potężnego zespołu.

     

    Aktualnie Ewa Pajor przewodzi klasyfikacji strzelczyń ligi hiszpańskiej, naśladując dominację Roberta Lewandowskiego, który błyszczy w męskich rozgrywkach. To wielki powód do dumy dla polskiego futbolu i jego kibiców. A dla Barcelony — ostrzeżenie dla każdej drużyny: era Pajor właśnie się zaczęła.

    A dla samej Ewy Pajor to dopiero początek.

    Z każdym kolejnym meczem nie tylko goni kolejne bramki.Ona goni wielkość.

     

  • “To Nie Był Przypadek: Co Barcelona Zrobiła Dla Lewandowskiego, Zaskoczyło Nawet Największych Krytyków”

    “To Nie Był Przypadek: Co Barcelona Zrobiła Dla Lewandowskiego, Zaskoczyło Nawet Największych Krytyków”

    “To Nie Był Przypadek: Co Barcelona Zrobiła Dla Lewandowskiego, Zaskoczyło Nawet Największych Krytyków”

    Choć Robert Lewandowski przez lata był ikoną niemieckiej Bundesligi, gdzie bił rekordy i budził respekt wśród najlepszych piłkarzy świata, jego hiszpański rozdział wciąż się pisze i z każdym rokiem nabiera większego znaczenia. Po trzech sezonach spędzonych w Barcelonie nie ma już wątpliwości – polski snajper znalazł swoje miejsce również na Półwyspie Iberyjskim, a katalońscy kibice nie tylko nie żałują jego transferu, ale i postanowili oddać mu wyjątkowy hołd. W dniu trzeciej rocznicy jego przybycia do stolicy Katalonii, klub pokazał, że pamięta – i że szanuje to, co Polak zrobił dla “Blaugrany”.

     

    Robert Lewandowski to nie tylko legenda polskiego futbolu – to żywa ikona współczesnej piłki nożnej. Dla wielu to właśnie on uosabia sukces, determinację i konsekwencję w dążeniu do celu. Przez długie lata nosił koszulkę Bayernu Monachium, gdzie osiągał to, co wydawało się nieosiągalne: wygrana w Lidze Mistrzów, coroczna dominacja na krajowym podwórku i rekordy, które wciąż przyprawiają o zawrót głowy. Wystarczy przypomnieć legendarne 5 goli zdobyte w zaledwie 9 minut przeciwko Wolfsburgowi – wyczyn, który przeszedł do historii światowej piłki.

     

    Ale nawet najpiękniejsze przygody kiedyś się kończą. Po latach pełnych triumfów, Lewandowski postanowił otworzyć nowy rozdział. Latem 2022 roku przywdział barwy FC Barcelony i… od razu udowodnił, że nie przyszedł tam na piłkarską emeryturę. Wręcz przeciwnie – wszedł do zespołu jak burza, a jego wpływ na drużynę był natychmiastowy. W ciągu trzech sezonów Polak rozegrał aż 147 meczów, zdobył 101 goli i zanotował 20 asyst. Niezależnie od zmieniających się trenerów i taktyk, Lewandowski był jednym z kluczowych elementów układanki, która doprowadziła Barcelonę do wielu sukcesów. W minionym sezonie drużyna prowadzona przez Hansiego Flicka zdominowała rozgrywki, a “Lewy” odegrał w tym niebagatelną rolę.

     

    Dokładnie 20 lipca 2022 roku – data, która dla kibiców Barcelony zaczyna nabierać symbolicznego znaczenia. To wtedy właśnie Robert Lewandowski został oficjalnie zawodnikiem “Dumy Katalonii”. Choć minęły już trzy lata od tamtego dnia, klub nie zapomniał. Wręcz przeciwnie – postanowił go upamiętnić. Na oficjalnych kanałach społecznościowych FC Barcelony pojawił się wpis przypominający o tym wyjątkowym momencie. Towarzyszyła mu fotografia uśmiechniętego Lewandowskiego oraz wymowny podpis: „Tego dnia w 2022 roku Robert Lewandowski stał się prawdziwym Culer”.

     

    To nie tylko zwykła rocznica. To sygnał, że w Barcelonie docenia się nie tylko młodość i błyskotliwość, ale również klasę, profesjonalizm i lojalność. W świecie, gdzie piłkarze są często traktowani jak wymienne tryby w maszynie, taki gest ma ogromne znaczenie – i to nie tylko dla samego zawodnika, ale też dla kibiców, którzy oczekują od klubu więcej niż tylko wyników.

     

    Oczywiście, ostatnie tygodnie przyniosły spekulacje o możliwym ograniczeniu roli, jaką Lewandowski będzie odgrywał w nadchodzącym sezonie. Nowa fala młodych talentów, nowe oczekiwania, inne tempo. Ale jedno jest pewne – nawet jeśli jego minuty na boisku zostaną ograniczone, jego miejsce w sercach fanów Barcelony jest niezagrożone.

     

    A ten gest – skromny, ale szczery – tylko to potwierdza. Robert Lewandowski nie jest już tylko legendą Bundesligi. Stał się częścią historii Barcelony. I wygląda na to, że ta historia jeszcze się nie kończy.

     

  • Niesamowity wynik Polek na Euro. Nina Patalon musi zareagować

    Niesamowity wynik Polek na Euro. Nina Patalon musi zareagować

    Niesamowity wynik Polek na Euro. Nina Patalon musi zareagować

    Zmiany po meczu z Niemkami będą konieczne. Nie dość, że urazu nabawiła się Paulina Dudek, to jeszcze część piłkarek mogła nie zdążyć w pełni się zregenerować. Poprzedni mecz był wymagający – Polki przebiegły w nim 116 km. To niesamowity wynik, trzeci najwyższy po pierwszej kolejce, jednak teraz Nina Patalon musi zareagować. Spodziewamy się m.in. zmiany na skrzydle.

    To, co widać było gołym okiem, potwierdziły pomeczowe statystyki – reprezentantki Polski w meczu z Niemkami walczyły z całych sił i wykazały się olbrzymią determinacją, by zatrzymać znacznie bardziej utytułowane rywalki. Ostatecznie przegrały 0:2, ale kibice docenili ich wysiłek. Pisali komentarze, że taką drużynę aż chce się oglądać. Polki przebiegły w tym meczu 116,1 km – był to trzeci najwyższy wynik w całej pierwszej kolejce. Co ciekawe, nieco więcej przebiegły tylko grupowe rywalki – Dunki (117.1 km) oraz Szwedki (116.3 km), dlatego jednym z ważniejszych aspektów wtorkowego meczu Polska – Szwecja może być to, jak oba zespoły poradzą sobie ze zmęczeniem.

    Pierwszym meczom Euro towarzyszyły upały, gra się co cztery dni, a fizyczne wymagania są coraz wyższe, dlatego wielu selekcjonerów wspomina o “zarządzaniu zmęczeniem” (to trenerska nowomowa) jako kluczowym aspekcie mistrzostw. Nina Patalon nie jest wyjątkiem. W polskiej drużynie właściwie tylko Ewa Pajor jest przyzwyczajona do tak częstego rozgrywania meczów. Ale reszta? Ile piłkarek zdążyło się w pełni zregenerować po piątkowym meczu? Sobota była dniem, w którym cały sztab specjalistów pracował nad tym, by załagodzić drobne urazy, przyspieszyć regenerację i postawić zawodniczki na nogi. W niedzielę piłkarki miały dzień wolny, mogły spotkać się ze swoimi rodzinami, natomiast już w poniedziałek wieczorem odbyły trening przed meczem ze Szwecją.

    Nie mamy oczywiście wglądu do wyników badań zawodniczek, by wiedzieć, która z nich zdążyła odpocząć, a która wciąż jest zmęczona. Wydaje się natomiast pewne, że Nina Patalon w dużej mierze w oparciu o nie wybierze skład na mecz ze Szwecją.

    Ależ one były zmęczone! Zmiana może być konieczna

    Akurat w bramce sytuacja jest jasna – Kinga Szemik nie miała żadnych szans, by zapobiec dwóm golom strzelonym przez Niemki. Szczególnie strzał Jule Brand był przepiękny i trafił niemal w samo okienko. Ale w innych sytuacjach, przy dośrodkowaniach i mniej wymagających strzałach, polska bramkarka spisywała się poprawnie.

    Spodziewamy się jednak dwóch zmian w obronie. Nie wiemy, jak ma się Paulina Dudek, która rozegrała świetną pierwszą połowę z Niemkami, ale w przerwie została w szatni ze względu na uraz. – Nie była zdolna do dalszej gry. Ale musimy poczekać na dokładne badania, by wiedzieć, co dokładnie się stało -mówiła selekcjonerka zaraz po meczu, a w poniedziałek, na kolejnej konferencji prasowej również nie rozwiała wątpliwości. – Aktualnie w protokole meczowym jest przewidziana do gry. Ma jednak problem ze ścięgnem Achillesa, więc cały czas walczymy, żeby wszystko było dobrze. Każda godzina daje nam jakieś odpowiedzi, ale stuprocentowej jeszcze nie mamy. Mamy natomiast nadzieję – stwierdziła. Dudek nie wzięła jednak udziału w otwartej części poniedziałkowego treningu (pierwszy kwadrans). Patalon może zależeć, by do końca ukryć, jaki jest faktyczny stan zdrowia kluczowej polskiej stoperki. Niech się Szwedzi zastanawiają. Jeśli będzie gotowa – zagra. Jeśli nie – zastąpi ją Oliwia Woś. Drugą stoperką powinna być Emilia Szymczak, która była jedną z najlepszych polskich zawodniczek w poprzednim meczu. Skoro poradziła sobie wtedy, powinna sobie poradzić również we wtorek.

    W meczu z Niemkami nie najlepiej prezentowały się natomiast boczne obrończynie. Rywalki większość swoich ofensywnych akcji rozgrywały w bocznych sektorach i dręczyły Sylwię Matysik i Martynę Wiankowską kolejnymi atakami. Po tych dwóch zawodniczkach bodaj najbardziej było widać, jak z każdą minutą opadają z sił. Spodziewamy się więc przynajmniej jednej zmiany. Zakładamy, że Wiktoria Zieniewicz, która mecz z Niemcami w całości przesiedziała na ławce rezerwowych, tym razem znajdzie się w wyjściowym składzie.

    Bez zmian w środku. Oby tylko Polki zagrały spokojniej

    Adriana Achcińska zaraz po meczu nie czuła się przesadnie zmęczona. Owszem, przyznała, że mecz kosztował sporo sił, ale jej zdaniem nie była to przepaść względem spotkań Bundesligi, w której występuje od kilku lat. Zakładamy więc, że będzie gotowa do gry. Podobnie Tanja Pawollek, która jest dla Niny Patalon kluczową zawodniczką, by zapewnić równowagi w środku pola. Spodziewamy się, że to Szwedki częściej będą przy piłce, więc w środku pola na pewno przyda się ktoś do rozbijania ich akcji.

    Ewelina Kamczyk w poprzedni meczu zeszła dość wcześnie – w 68. minucie. Z Niemkami nie zagrała zbyt dobrze. Gdy pisaliśmy, że w pierwszych kilkunastu minutach Polkom brakowało nieco spokoju i dokładności przy przechodzeniu do ataku, myśleliśmy głównie o niej. Później przyznała zresztą, że była zestresowana. To zresztą nie dziwi – był to pierwszy mecz na Euro, przy komplecie publiczności, z aktualnymi wicemistrzyniami Europy i głównymi kandydatkami do złota w tym roku. Oby więc ze Szwecją była już spokojniejsza. Reprezentacja potrzebuje jej jako łącznika między obroną a atakiem.

    Zmiana na skrzydle? Nina Patalon chyba też to widzi

     

    Spodziewamy się też zmiany w ataku. Ewa Pajor pozostanie oczywiście nietknięta. Wiadomo, że wytrzyma ten turniej fizycznie, a bez niej reprezentacja nie jest tą samą drużyną. Bez niej zniknąłby główny pomysł na to, jak zaatakować. W meczu z Niemcami miała trzy niezłe okazje, ale w żadnej z nich nie trafiła do bramki – w pierwszej połowie piłka nieco przypadkowo spadła jej pod nogi w polu karnym, ale nie udało jej się oddać sytuacyjnego strzału, a po przerwie dwukrotnie jej uderzenia broniła Ann-Katrin Berger. Oby tym razem była skuteczniejsza, bo teza zagranicznych mediów, że Polsce pójdzie na tym turnieju tak, jak pójdzie na nim Pajor, pozostaje aktualna.

     

    Piłkarką, która jest wytrzymała i ma sporo sił, jest też Paulina Tomasiak. Spotkanie z Niemcami było dla niej trudne, rzadko miała piłkę. Ale i tak udało jej się posłać groźną centrę w pole karne, która o kilka centymetrów minęła słupek. Zakładamy, że będzie w pełni sił i dostanie kolejną szansę.

     

    Do zmiany może za to dojść po drugiej stronie. Nadia Krezyman w ostatnich dziesięciu minutach przeprowadziła dwie niezłe akcje i jest gotowa, by zastąpić Natalię Padillę-Bidas, która ciężko pracowała w obronie, pomagając Wiankowskiej, ale przez to miała niewielki udział w grze do przodu. Może to wina zmęczenia, może stresu? Nie może nam jednak wyjść z głowy akcja z 24. minuty, gdy wyszła sam na sam z niemiecką bramkarką i miała sporo czasu na podjęcie decyzji, ale uderzyła prosto w nią. Owszem, w tej akcji był spalony, ale sędzia podniosła chorągiewkę dopiero po oddaniu strzału. Z tak mocnymi przeciwniczkami, trzeba takie akcje zamieniać na bramki. Ostatnio Padilla-Bidas nie jest w tak dobrej formie, jak chociażby pod koniec roku, w meczach barażowych. Nina Patalon najwyraźniej też to widzi, bo zmieniła ją już w 60. minucie – nie licząc wymuszonej zmiany Woś za Dudek: jako pierwszą. Nie zdziwimy się więc, jeśli ze Szwedkami pojawi się na boisku dopiero w drugiej połowie.

    Przewidywany skład na mecz Polska – Szwecja:

    Szemik – Zieniewicz (Matysik), Szymczak, Woś (Dudek), Wiankowska – Pawollek, Achcińska, Kamczyk – Tomasiak, Pajor, Krezyman (Padilla-Bidas)

  • „Historyczny dublet Pajor daje Barçy triumf w Superpucharze” – obejrzyj skróty…

    „Historyczny dublet Pajor daje Barçy triumf w Superpucharze” – obejrzyj skróty…

    „Historyczny dublet Pajor daje Barçy triumf w Superpucharze” – obejrzyj skróty…

    FC Barcelona Femení przypieczętowała swoją dominację w kobiecym El Clásico imponującym zwycięstwem 5:0 nad Realem Madryt w finale Superpucharu Hiszpanii kobiet 2024/25 — rozegranym w Leganés 26 stycznia 2025 roku. Dla Barcelony był to już piąty tytuł w historii tych rozgrywek i czwarty z rzędu, zdobyty w wielkim stylu przeciwko największemu rywalowi.

    Ewa Pajor była bezsprzeczną bohaterką meczu, strzelając dwa gole jeszcze przed przerwą i tym samym brutalnie gasząc nadzieje Realu. Pierwszą bramkę zdobyła w 37. minucie po dograniu od Ony Batlle, a drugą — głową po dośrodkowaniu z rzutu rożnego. Te trafienia praktycznie przesądziły losy finału, a w drugiej połowie Patri Guijarro i Alexia Putellas dopełniły dzieła zniszczenia.

    🏆 Historyczny kontekst

    To był pierwszy w historii finał Superpucharu, w którym zmierzyły się kobiece drużyny Barcelony i Realu Madryt; Real wcześniej nigdy nie dotarł do tego etapu.

    Barcelona całkowicie dominuje w kobiecym El Clásico — od 2020 roku wygrała każde oficjalne spotkanie z Realem, a ich łączny bilans zwycięstw wzrósł do 18.

     

    Triumf w Superpucharze tylko umocnił pozycję Barcelony jako hegemonki hiszpańskiego futbolu kobiecego — klub jednocześnie prowadzi w lidze (Liga F), wygrywa w Copa de la Reina, triumfuje w Superpucharze i gra na najwyższym poziomie w Lidze Mistrzyń.

    Występ Pajor był nie tylko efektowny, ale i historyczny. Już wcześniej zapisała się w annałach, zdobywając pierwszego hat-tricka w kobiecym El Clásico podczas półfinału Copa de la Reina w marcu. Jej dwa gole w Superpucharze jedynie umocniły jej status gwiazdy światowego formatu.

    Poza boiskiem historia Pajor — od debiutu w wieku 15 lat w Polsce po zostanie główną strzelbą Barcelony — to opowieść o determinacji, rozwoju i niezłomności.

    Barcelona nie zwalnia tempa — walczy o kolejne trofea, broniąc prowadzenia w Liga F i celując w sukces w Lidze Mistrzyń. A Pajor? Dziś jest jedną z największych broni drużyny, a przed nią zapewne jeszcze wiele rekordów do pobicia.

    Jej precyzyjna dublet w tym historycznym finale El Clásico o Superpuchar nie tylko zapewniła Barcelonie kolejne trofeum, ale również jeszcze mocniej wpisała nazwisko Pajor w historię klubu — jako jeden z przełomowych momentów w dziejach kobiecego futbolu.

     

  • Od Debiutu do Dominacji: Jak Ewa Pajor Podbiła Barcelonę i Piłkarski Świat

    Od Debiutu do Dominacji: Jak Ewa Pajor Podbiła Barcelonę i Piłkarski Świat

    Od Debiutu do Dominacji: Jak Ewa Pajor Podbiła Barcelonę i Piłkarski Świat

    Kiedy Ewa Pajor latem 2024 roku dokonała głośnego transferu do FC Barcelony, kibice i eksperci byli przekonani, że do klubu dołącza zawodniczka światowego formatu. Jednak to, co wydarzyło się w pierwszych tygodniach sezonu, przerosło wszelkie oczekiwania i na nowo zapisało się w historii klubu.

     

    W zaledwie sześciu ligowych występach polska napastniczka zdobyła aż dziewięć bramek, bijąc dotychczasowy rekord siedmiu goli na starcie sezonu – należący do legend Barcelony, Asisat Oshoali i Sonii Bermúdez. Skuteczność Pajor pod bramką rywali była wręcz zabójcza – obrońcy byli bezradni, a bramkarki bez szans. Jej występy to nie tylko efektywność, ale prawdziwy piłkarski spektakl.

     

    Najbardziej przełomowy moment nadszedł podczas prestiżowych derbów z Espanyolem. W atmosferze wielkiego napięcia i oczekiwań Pajor zagrała koncertowo, kompletując hat-tricka w zaledwie 45 minut i prowadząc Barcelonę do efektownego zwycięstwa 7:1. Wcześniej zachwyciła kibiców hat-trickiem przeciwko Granadzie, przyczyniając się do nokautującego wyniku 10:1.

     

    Jeszcze bardziej imponująca niż liczby jest błyskawiczna adaptacja Pajor do nowego otoczenia. Przejście do wielkiego klubu często wiąże się z okresem przyzwyczajenia, ale Polka wyglądała, jakby od zawsze była częścią zespołu. Pomogła w tym znajomość z trzema byłymi koleżankami z VfL Wolfsburg, które również reprezentują Barcelonę. Ale to nie znajomości, a głód sukcesu, niesamowita determinacja i zimna skuteczność sprawiły, że Pajor błyszczy na europejskich boiskach.

     

    Obecnie Pajor przewodzi klasyfikacji strzelczyń ligi hiszpańskiej, idąc ramię w ramię ze swoim rodakiem, Robertem Lewandowskim, który dominuje w męskich rozgrywkach. Razem budują siłę polskiej piłki na arenie międzynarodowej, udowadniając, że biało-czerwoni mają w swoich szeregach prawdziwe gwiazdy.

     

    Jej piorunujący start zachwycił nie tylko hiszpańskich fanów – rozpalił też dumę w sercach polskich kibiców. Pajor nie tylko strzela gole – ona inspiruje. Przekracza granice, łamie rekordy i wyznacza nowy, złoty standard w kobiecej piłce.

     

    A w miarę jak sezon nabiera tempa, jedno pytanie staje się coraz bardziej ekscytujące: jeśli to dopiero początek, to jak wysoko może jeszcze sięgnąć Ewa Pajor?

     

  • Ewa Pajor błyszczy w doliczonym czasie – Cicha bohaterka, która ratuje Polskę i Barcelonę w ostatnich sekundach

    Ewa Pajor błyszczy w doliczonym czasie – Cicha bohaterka, która ratuje Polskę i Barcelonę w ostatnich sekundach

    Ewa Pajor błyszczy w doliczonym czasie – Cicha bohaterka, która ratuje Polskę i Barcelonę w ostatnich sekundach

    Kiedy czas nieubłaganie ucieka, a napięcie sięga zenitu, tylko nieliczni potrafią zachować zimną krew i wznieść się na wyżyny swoich możliwości. Ewa Pajor nie raz już udowodniła, że należy do tego elitarnego grona. Jej umiejętność zdobywania bramek w końcówkach spotkań nie tylko elektryzuje kibiców, ale też prowadzi zarówno FC Barcelonę, jak i reprezentację Polski do kluczowych zwycięstw w chwilach największej niepewności.

    Serce z lodu w meczu o wszystko

    Kwalifikacje do Mistrzostw Europy wisiały na włosku, gdy Polska mierzyła się z Austrią. Stawka była ogromna. Gdy zegar pokazywał już 94. minutę, a Austria wciąż miała nadzieję na odwrócenie losów dwumeczu, Pajor zadała decydujący cios. Jej gol nie tylko przypieczętował zwycięstwo 2:0 w dwumeczu — on zapewnił Polsce awans na Mistrzostwa Europy i rozpalił radość w całym kraju. To nie była zwykła bramka. To było symboliczne zakończenie misji zrealizowanej perfekcyjnie.

    Od porażki do pogromu: pokaz siły Pajor w Barcelonie

    W piłce klubowej historia się powtarza. W starciu z Espanyolem FC Barcelona znalazła się w nietypowej sytuacji — przegrywała do przerwy. Ale Ewa Pajor nie zamierzała na to pozwolić. Rozpoczęła prawdziwy koncert strzelecki, zdobywając hat-tricka. W 82. minucie dołożyła trzeciego gola — prostego dobitkę, która nie była już konieczna, by wygrać, ale była wyraźnym sygnałem: Pajor gra do końca, bez względu na wynik. 7:1 dla Barcelony – a każdy gol był cegiełką do spektakularnego odrodzenia.

    Legenda tworzona w ostatnich minutach

    Późne bramki to nie przypadek w statystykach Pajor — to odbicie jej boiskowej inteligencji, instynktu snajpera i lodowatej precyzji. Jak podkreśla ESPN, jej wykończenie akcji i niemal intuicyjne ustawianie się w polu karnym stały się jej znakiem rozpoznawczym. Bez względu na to, czy reprezentuje barwy narodowe, czy walczy w klubowych rozgrywkach, jej wpływ na wynik jest nie do przecenienia — i często pojawia się wtedy, gdy wszystko wydaje się stracone.

    https://youtu.be/n5pW3gakr2g?si=If9iUIkvBQ5MHdrA

     

    W piłce nożnej legendy rodzą się w momentach najwyższego napięcia — a Ewa Pajor właśnie w takich chwilach pisze swoją własną historię. Dziś pytanie nie brzmi już czy strzeli gola w końcówce, lecz ile razy to jeszcze zrobi, zanim sędzia zagwiżdże po raz ostatni.

     

  • Ewa Pajor ustanowiła nowy rekord FC Barcelony. To najlepszy strzelecki start w historii klubu, który przewyższa dotychczasowy rekord.

    Ewa Pajor ustanowiła nowy rekord FC Barcelony. To najlepszy strzelecki start w historii klubu, który przewyższa dotychczasowy rekord.

    Jak Ewa Pajor odmieniła Barcelonę: “Góra goli” i niezapomniany dzień 28. urodzin

    Ewa Pajor nigdy nie zapomni swoich 28. urodzin. Sama przyznaje, że był to jeden z najpiękniejszych dni w jej życiu.

    3 grudnia 2024 roku Pajor zdobyła bramkę, która dała Polsce historyczny awans do pierwszego w historii wielkiego turnieju w kobiecej piłce nożnej. W 94. minucie meczu w Wiedniu trafiła do siatki, pieczętując zwycięstwo 2:0 w dwumeczu z Austrią i zapewniając Polsce udział w letnich Mistrzostwach Europy w Szwajcarii.

     

    To musiała być ona. Nikt nie zrobił więcej dla kobiecej piłki nożnej w Polsce. Od poprowadzenia reprezentacji do złota na mistrzostwach Europy U-17 w 2013 roku, przez debiut i bramkę w seniorskiej kadrze w tym samym roku, aż po rekord 64 bramek w 97 meczach – Pajor stała się symbolem i inspiracją dla całego pokolenia młodych piłkarek.

     

    – Ewa to niesamowity wzór do naśladowania dla młodych zawodniczek w Polsce – powiedziała trenerka reprezentacji Polski Nina Patalon w rozmowie z ESPN. – Jej droga od piłki amatorskiej do bycia czołową napastniczką Barcelony to prawdziwa inspiracja. Dziewczynki, które wcześniej bały się marzyć o karierze piłkarskiej, teraz widzą, że to realna droga.

     

    Jeszcze bardziej imponująca jest jej kariera klubowa. Zadebiutowała w Medyku Konin jako 15-latka (oczywiście zdobywając bramkę), a następnie przeniosła się do niemieckiego Wolfsburga, gdzie zdobyła 135 goli w 196 występach i czterokrotnie grała w finale Ligi Mistrzyń. Latem 2024 roku dołączyła do Barcelony, aktualnych mistrzyń Europy.

     

    Od tamtej pory strzela gola za golem. Przed zbliżającym się kluczowym starciem z Realem Madryt na Stadionie Olimpijskim ma na koncie 33 gole w 33 meczach. Zdobyła już pięć hat-tricków, w tym pierwszy w historii kobiecego Klasyku podczas półfinału Pucharu Królowej. A wszystko to w sezonie, który nie był dla Barcelony prosty – nowy trener Pere Romeu zastąpił Jonatana Giráldeza, a klub opuściły takie gwiazdy jak Mariona Caldentey, Lucy Bronze i Keira Walsh.

     

    Mimo to Barça wciąż dominuje: zdobyła Superpuchar Hiszpanii, prowadzi w lidze, jest blisko półfinału Ligi Mistrzyń i gra w finale Pucharu Królowej. Były jednak momenty niepewności – porażka z Manchesterem City w fazie grupowej Ligi Mistrzyń, domowa przegrana z Levante (pierwsza od 2019 roku), czy trudności ze zdobywaniem bramek. Źródła zbliżone do drużyny przyznają jednak, że zespół ewoluuje i z optymizmem patrzy na końcówkę sezonu – w dużej mierze dzięki obecności naturalnej środkowej napastniczki, jaką jest Pajor.

     

    – Styl gry Barcelony wymaga aktywnego udziału napastników w budowaniu akcji i Ewa świetnie się do tego dostosowała – mówi Patalon. – Udoskonaliła swoje poruszanie się bez piłki, co czyni ją jeszcze groźniejszą. Jej zaangażowanie zawsze było imponujące, ale w Barcelonie osiągnęła nowy poziom.

     

    – Jej transfer odmienił sposób gry Barcelony – powiedział asystent trenera Espanyolu Juan Ignacio Ibarra. – Potrzebowali typowej napastniczki, skutecznej w polu karnym. Przez ostatnie sezony brakowało im takiej zawodniczki. Pina, Mariona czy Salma Paralluelo rotowały na tej pozycji, ale to nie to samo.

     

    – Barça potrzebowała kogoś jak Pajor, by zyskać nowe opcje i przesunąć Salmę na skrzydło. Ten transfer był strzałem w dziesiątkę. Dane mówią same za siebie – strzeliła górę goli i była decydująca.

     

    Pajor lubi grać na granicy spalonego, wykorzystując przestrzeń za plecami obrońców – co nieczęsto się zdarza w meczach Barcelony – ale ma też inne atuty. W meczu z Espanyolem jej zespół przegrywał do 60. minuty, a ona strzeliła wyrównującą bramkę głową po stałym fragmencie gry, co rozpoczęło odwrócenie losów spotkania.

     

    – Przygotowując się do meczu z Barceloną, zwracaliśmy szczególną uwagę na to, jak Pajor porusza się w polu karnym – dodał Ibarra. – Jest świetna w atakowaniu dośrodkowań, zwłaszcza z prawej strony, gdzie gra Hansen. Ich współpraca, jeszcze z czasów Wolfsburga, przynosi efekty. Pajor często uderza z pierwszej piłki.

     

    – Również przy stałych fragmentach gry jest bardzo groźna, mimo że nie wydaje się wysoka. Właśnie w ten sposób zdobyła wyrównującego gola w pierwszym meczu z nami. Dzięki niej Barça może grać z typową dziewiątką, jeśli tego potrzebuje.

     

    – Największe atuty Ewy to szybkość, skuteczność i boiskowa inteligencja – mówi Patalon. – Ma niesamowity instynkt, potrafi zachować zimną krew pod presją i tworzyć sytuacje z niczego.

     

    Pajor wpisuje się też w coraz silniejszą polską reprezentację w barwach Barcelony. Ona przewodzi strzelczyniom w drużynie kobiet, Robert Lewandowski robi to samo u mężczyzn, a Wojciech Szczęsny wrócił z emerytury, by dołączyć do zespołu. Do tego młode talenty jak Emilia Szymczak – “jest na naszym radarze”, mówi Patalon – i Weronika Araśniewicz pukają do drzwi pierwszego zespołu.

     

    Dla takich zawodniczek jak Szymczak i Araśniewicz, obecność Pajor w zespole to nie tylko dowód na to, co jest możliwe, ale też lekcja ciężkiej pracy. Jej historia to połączenie talentu i determinacji.

     

    W dzieciństwie mierzyła się z typowymi problemami – brak zorganizowanej piłki dla dziewczyn. Pochodzi z wioski liczącej mniej niż 100 mieszkańców, jako jedno z pięciorga rodzeństwa pomagała na gospodarstwie, podziwiała Cristiano Ronaldo i grała z chłopakami, których regularnie ogrywała.

     

    W wieku 11 lat opuściła dom rodzinny i zamieszkała w internacie w Koninie wraz z o rok starszą siostrą Pauliną, rozpoczynając treningi w Medyku Konin. Jej pierwszą trenerką była… Nina Patalon, wiele lat zanim została selekcjonerką seniorskiej reprezentacji. Pajor płakała przez kilka dni po przeprowadzce, ale wiedziała, że to konieczne.

     

    – Przyszła na trening z piłką rozmiaru 5, która sięgała jej do kolan – wspominała Patalon w rozmowie z TVP. – Była drobna, miała krótkie włosy… trochę wystraszona. Pomyślałam: “Mam nadzieję, że jej nie zrobię krzywdy”. Grała z dziewczynami o dwa lata starszymi, a i tak była od nich lepsza: szybsza, bardziej zwinna, agresywna. Pierwszy raz widziałam taki talent.

     

    Zadebiutowała w ekstralidze w wieku 15 lat i 133 dni – najmłodsza zawodniczka w historii. Potem przyszły sukcesy z kadrą młodzieżową i transfer do Wolfsburga w 2015 roku. To właśnie tam zdiagnozowano u niej poważny problem ze wzrokiem – stożek rogówki. Zwykłe badanie u sponsora klubu, optyka, wykazało, że widzi zaledwie 10% prawym okiem i 30% lewym. Groziła jej nawet utrata wzroku, ale operacja i specjalne soczewki pozwoliły jej kontynuować karierę.

     

    Pajor wracała też po dwóch poważnych kontuzjach kolana, które ograniczyły jej występy w sezonach 2020/21 i 2021/22. W tym czasie postanowiła pracować nad sobą. Rozpoczęła współpracę z psycholożką Darią Abramowicz – tą samą, która opiekuje się Igą Świątek. Zaczęła też jeszcze intensywniej analizować grę największych napastniczek, by doskonalić swój styl.

     

    Efekty były widoczne: w sezonie 2022/23 była królową strzelczyń Ligi Mistrzyń i zajęła 18. miejsce w plebiscycie Złotej Piłki. Sezon zakończył się jednak rozczarowaniem – Wolfsburg przegrał finał z Barceloną, mimo pięknego gola Pajor z dystansu.

     

    Do naturalnego talentu dołączyła pracowitość. Jak powiedział trener Wolfsburga Tommy Stroot w 2023 roku: – Rzadko spotyka się zawodniczki, które dają z siebie tyle na każdym treningu. Poziom w naszym klubie jest wysoki, a ona i tak go przekraczała.

     

    A rok 2025 może być jeszcze lepszy. Jeśli Ewa strzeli gola i poprowadzi drużynę do zwycięstwa nad Realem, Barça odskoczy na 10 punktów w lidze, a mistrzostwo Hiszpanii będzie na wyciągnięcie ręki. Ale to trofeum Ligi Mistrzyń pozostaje jej największym marzeniem. Zdobycie go byłoby idealnym wstępem do tego, co czeka ją latem – pierwszego w historii wielkiego turnieju z reprezentacją Polski.

     

  • Barcelona Femeni rozgromiła Real Betis 9:0 i zapewniła sobie szóste z rzędu mistrzostwo ligi

    Barcelona Femeni rozgromiła Real Betis 9:0 i zapewniła sobie szóste z rzędu mistrzostwo ligi

    Barcelona Femeni rozgromiła Real Betis 9:0 i zapewniła sobie szóste z rzędu mistrzostwo ligi

    Barcelona Femeni w niedzielę przypieczętowała swoje szóste z rzędu mistrzostwo ligi, pokonując Real Betis 9:0 na stadionie Ciudad Deportiva Luis de Sol.

     

    Kolejne efektowne zwycięstwo drużyny Pere Romeu wystarczyło, by zapewnić zespołowi dziesiąty tytuł mistrza ligi i kontynuować dominację w Hiszpanii.

     

    Ewa Pajor rozpoczęła strzelanie już w trzeciej minucie spotkania, a trzy minuty później Claudia Pina dołożyła kolejne

    https://x.com/FCBfemeni/status/1921537688827473945?t=d_3s_Af_yRw_Bqmn39cvCA&s=19 trafienie, zapewniając Katalonkom świetny start.

     

    Esmee Brugts zdobyła trzecią bramkę przed przerwą, praktycznie kończąc rywalizację i przypieczętowując mistrzostwo dla Barcelony.

     

    Po przerwie drużyna Romeu urządziła prawdziwy festiwal strzelecki — Pajor trafiła ponownie, Pina skompletowała hat-tricka, Alexia Putellas zdobyła dwa gole, a Aitana Bonmatí dołożyła jedno trafienie, czyniąc ten dzień idealnym dla zespołu.

     

    To najwyższe zwycięstwo Barcelony w tym sezonie, a dzisiejszego wieczoru z pewnością nie zabraknie świętowania. Gratulacje!