Author: unoh

Iga Świątek „przytłoczona emocjami” po nieudanym teście antydopingowym i zawieszeniu

Iga Świątek opowiedziała o emocjonalnych zmaganiach, które towarzyszyły jej po informacji o nieudanym teście antydopingowym.

 

Druga rakieta świata została ukarana miesięcznym zawieszeniem po tym, jak w jej organizmie wykryto zakazaną substancję trimetazydynę, której obecność Międzynarodowa Agencja Integracji Tenisa przypisała zanieczyszczeniu.

 

Świątek wyznała, że jej reakcja na tę wiadomość była jak „śmierć kogoś bliskiego”, gdy mierzyła się z „horrorem” wynikającym z jej skandalu dopingowego. Pięciokrotna mistrzyni Wielkiego Szlema po raz pierwszy od ujawnienia informacji o jej nieudanym teście dopingowym i nałożonej karze wystąpiła w wywiadzie dla polskiego kanału TVN24 w miniony weekend.

 

Świątek dała pozytywny wynik testu na trimetazydynę w sierpniu, a o wyniku poinformowano ją we wrześniu, co skutkowało krótkim zawieszeniem, podczas którego zawodniczka opuściła trzy turnieje, zanim skutecznie odwołała się od decyzji. Okres ten został włączony do jej jednomiesięcznego zawieszenia.

 

Opisując swoją początkową reakcję na nieudany test antydopingowy, polska gwiazda powiedziała: „Moja reakcja była bardzo intensywna. To była mieszanka zamieszania i paniki. Było dużo płaczu. Mój menedżer powiedział, że moja reakcja była jak po śmierci kogoś bliskiego lub czegoś poważnego w moim zdrowiu”.

 

Świątek przyznała również, że poczuła się zdezorientowana, nie wiedziała, czym jest substancja, na którą dała pozytywny wynik. „Pomyślałam, że to może być pomyłka” – dodała.

 

„Naprawdę nie rozumiałam, co się dzieje. Nazwa tej substancji była dla mnie całkowicie obca. Nigdy nie słyszałam o jej pochodzeniu. Nie myślałam o tym zbyt wiele, po prostu byłam przytłoczona emocjami.”

 

Reprezentantka Polski opowiedziała o swoim emocjonalnym zamieszaniu. „To był horror. I ogromne rozczarowanie” – dodała. „Sam fakt wyjścia na kort był bolesny. Gdyby nie mój partner treningowy, Tomek Moczek, który początkowo prowadził ze mną sesje treningowe jak z dziećmi – po prostu bawiliśmy się na korcie – chyba w ogóle nie wyszłabym na trening.”

 

„Prawda jest taka, że kocham grać w tenisa, ale nie na tyle, by poświęcać swoją honor i wartości. Zostałam postawiona w sytuacji, w której nagle ludzie mogli mnie negatywnie oceniać z powodu tego, co się wydarzyło.”

 

Polka podbija Rosję. Zapłaci za to ogromną cen

 

Gabriela Grzywińska ma nikłe szanse na to, aby zagrać w reprezentacji Polski, mimo że jest najlepszą zawodniczką w swojej lidze. 28-letnia krakowianka postanowiła pójść drogą swojego kolegi po fachu, Macieja Rybusa i gra w Rosji. Głos na jej temat zabrała selekcjonerka Biało-Czerwonych, Nina Patalon.

 

Kiedy Maciej Rybus zdecydował się pozostać w Rosji po jej ataku na Ukrainę, trener reprezentacji Polski Czesław Michniewicz stwierdził, że już go nie będzie powoływał, a Polski Związek Piłki Nożnej przygotował nawet oświadczenie w tej sprawie. I rzeczywiście piłkarz, który pozostał w kraju agresora, od tamtej pory w kadrze nie zagrał.

 

Podobny problem występuje w kobiecej reprezentacji Polski. Gabriela Grzywińska, niegdyś kluczowa postać na polskich boiskach. Po transferze do Zenita Sankt Petersburg, stała się jedną z najjaśniejszych gwiazd rosyjskiej ligi. Jej kariera w reprezentacji Polski, mimo wcześniejszych regularnych powołań, wydaje się jednak zawieszona. W obliczu konfliktu na linii Rosja-Ukraina, Grzywińska, wbrew oczekiwaniom, pozostała w Zenicie, co wydaje się mieć bezpośredni wpływ na jej obecność w kadrze narodowej

 

Na temat zawodniczki wypowiedziała się trenerka Nina Patalon. W rozmowie z serwisem TVP Sport dostała pytanie, czy Grzywińska musi zmienić klub, aby mieć szansę na powołanie na turniej finałowy mistrzostw Europy. — Myślę, że tak — odpowiedziała twierdząco Patalon. — Z drugiej strony, czy dzisiaj liga rosyjska jest też aż takim rynkiem, jakim była wcześniej — to jest pierwsza rzecz. Stamtąd wszyscy wyjechali. Trudno mi określić poziom tych rozgrywek. Dziś też bardzo trudno je oglądać, bo dostęp jest ograniczony — dodała trenerka, nieco się asekurując.

 

Gabriela Grzywińska, którą kibice pamiętają z triumfów z RTP Unią Racibórz czy Medykiem Konin, w 2021 r. podjęła decyzję o zmianie barw klubowych na rzecz Zenita Sankt Petersburg. Po inwazji Rosji na Ukrainę nie opuściła klubu. W marcu 2023 r. zdobyła tytuł najlepszej zawodniczki ligi.

 

Przypomnijmy, że w 2022 r. rozpoczęła się pełnoskalowa agresja Rosji w Ukrainie, co spowodowało poważne zmiany również w krajowym futbolu. Wielu zawodników i zawodniczek, w tym chociażby Grzegorz Krychowiak zdecydowało się na transfer do innego kraju.

 

Gabriera Grzywińska raczej musi zapomnieć o Euro 2025

– Patrząc przez pryzmat zawodniczek, które w tej reprezentacji się “urodziły”, myślę Gabrysia miałaby dużą rywalizację do wygrania, żeby utrzymać się w kadrze. Mówię to nie dlatego, że gra w Rosji, a po prostu przez pryzmat dwóch lat. Są piłkarki, które są po przerwach spowodowanych kontuzją. Jeżeli się im uda, dotrwają i będą cały sezon w grze, to jestem przekonana, że ich forma będzie jeszcze wyższa — powiedziała Patalon.

 

Reprezentacja Polski kobiet wywalczyła ostatnio swój pierwszy w historii awans na piłkarskie mistrzostwa Europy. Podopieczne Niny Patalon w finale baraży pokonały w dwumeczu reprezentację Austrii. Losowanie grup odbędzie się w poniedziałek, 16 grudnia. Turniej odbędzie się w dniach 2-27 lipca 2025 r.

Syn Agnieszki Radwańskiej pójdzie w jej ślady? “Widział już największe mecz

 

Agnieszka Radwańska rzadko mówi o życiu prywatnym. Tym razem została zapytana o to, czy syn pójdzie w jej ślady i też zwiąże się z tenisem. “Kuba tak naprawdę ma za sobą trzy Wimbledony, bo na trzech był ze mną, gdzieś tam już widział największe korty, największe nazwiska, największe mecze” — opowiadała tenisistka w “Halo, tu Polsat”.

 

Agnieszka Radwańska i Dawid Celt są razem od lat. Media co jakiś czas rozpisują się o związku pary. Zakochani wzięli ślub w lipcu 2017 r. Ceremonia odbyła się w Bazylice św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa w Krakowie. Z kolei pod koniec stycznia 2020 r. była tenisistka poinformowała, że spodziewa się dziecka.

 

“Przyszedł czas na nowy etap w życiu” — napisała na Instagramie, publikując zdjęcie dziecięcych bucików. Dodała też kilka wymownych hashtagów, m.in. “będę mamą”. Syn pary przyszedł na świat 27 lipca 2020 r. Jako pierwszy szczęśliwą nowiną pochwalił się wówczas dumny tata. “Jakub jest już z nami” — ogłosił Celt w mediach społecznościowych.

 

Agnieszka Radwańska o tym, czy syn pójdzie w jej ślady

Agnieszka Radwańska co jakiś czas publikuje w mediach społecznościowych zdjęcia z chłopcem. Była tenisistka rzadko opowiada o życiu prywatnym. Tym razem jednak pojawiła się w programie “Halo, tu Polsat”, w którym opowiedziała nieco o synu.

 

“Kuba tak naprawdę ma za sobą trzy Wimbledony, bo na trzech był ze mną, gdzieś tam już widział największe korty, największe nazwiska, największe mecze” — mówiła tenisistka.

 

Agnieszka Radwańska wyznała również, że cieszyłaby się, gdyby jej syn też grał w tenisa, jednak sama doskonale wie, że jest też druga strona medalu.

 

“Ja bym się cieszyła, ale oczywiście znam tę drugą stronę medalu, tę nie za wesołą. Jest ciężka, bardzo ciężka — coś za coś. Poświęcenie jest ogromne” — mówiła.

Kamil Stoch był szczery do bólu. “Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy”

Kamil Stoch nie ukrywa, że jego aktualna forma jest daleka od tej, której sam by od siebie oczekiwał. “Dobre, powtarzalne skoki. Na obecną chwilę ja takich nie oddaję” — wyznał gorzko w rozmowie z Polsatem Sport. W swojej sytuacji potrafił znaleźć jednak promyczek nadziei, choć w trakcie zawodów w Wiśle punktował tylko raz.

 

W miniony weekend najlepsi skoczkowie świata zawitali do Wisły, by wziąć udział w dwóch konkursach indywidualnych. Niedzielne skakanie było najlepszym w wykonaniu naszych zawodników — aż sześciu z nich znalazło się w drugiej rundzie. Wśród nich był także Kamil Stoch, który zakończył niedzielne zmagania na 25. miejscu. W sobotę był 33

 

Szczere słowa Kamila Stocha. “Spojrzeć prawdzie w oczy”

Stoch zdaje sobie sprawę, że jego forma jest daleka od idealnej. “Trzeba spojrzeć prawdzie w oczy: wkraczamy w główną fazę sezonu i dobrze by było prezentować stabilną formę. Dobre, powtarzalne skoki. Na obecną chwilę ja takich nie oddaję” — wyznał w rozmowie z Polsatem Sport.

 

Jednocześnie zwrócił uwagę na fakt, iż wie, co w jego skakaniu nie działa tak, jak powinno. “Nie radzę sobie z utrzymaniem dobrej pozycji najazdowej. Tracę równowagę w fazie przejściowej, tuż przed progiem, przez co moje skoki są bardzo mocno spóźnione i nie ma w nich dobrej rotacji” — przyznał w dalszej części rozmowy.

 

Kamil Stoch widzi pozytywy. “Czas gra na moją korzyść”

I choć w niedzielę problemy Stocha, o których wspomniał, były już mniejsze, to wciąż “nie jest to to, co by chciał”. “Z bólem serca akceptuję tę sytuację” — przyznał. Zwrócił także uwagę na to, że wraz z upływem czasu powinien wyglądać lepiej, oddając coraz więcej skoków po kontuzji kolana. “Faktycznie, myślę, że czas gra na moją korzyść” — zauważył

 

Zobacz: Koniec ery, trener Polaków podjął decyzję. Kamil Stoch i Piotr Żyła muszą drżeć

W niedzielę najlepszy na skoczni w Wiśle okazał się Niemiec Pius Paschke, który nie dał szans rywalom. Na drugim miejscu znalazł się Austriak Jan Hoerl, a podium uzupełnił jego rodak Stefan Kraft. Kolejne zawody Pucharu Świata zostaną rozegrane w następny weekend (14-15 grudnia) w niemieckim Titisee-Neustadt

 

Bardzo dobra informacja dla Polski! Prosto z krajowego rankingu UEF

 

Polskie kluby cały czas walczą o jak najwyższe miejsce w krajowym rankingu UEFA. Szanse na awans do czołowej “15” są duże już w tym sezonie, ale w kolejnym jeszcze się zwiększą – a wszystko dzięki porażce Molde w finale Pucharu Norwegii!

 

Polska jest w tej chwili faworytem do zajęcia miejsca w czołowej piętnastce na koniec tego sezonu – a to pozwala na wystawienie dodatkowej drużyny w eliminacjach Ligi Mistrzów. Polska zajmuje 18. miejsce, ale jest faworytem dzięki bardzo dobrej postawie Legii Warszawa i Jagiellonii Białystok w fazie ligowej Ligi Konferencji oraz dzięki problemom innych rywali

 

A tu warto zwrócić uwagę na Norwegię, która zajmuje 12. miejsce i ma 2,500 pkt więcej od Polski. Bodo/Glimt zajmuje 17. miejsce w Lidze Europy (co pozwala na baraże), za to Molde jest dopiero 27. w Lidze Konferencji (trzy punkty po czterech meczach). Ale jeszcze większe problemy czekają Norwegów w przyszłym sezonie, a to dlatego że na 99,9 proc. Molde nie zagra w pucharach

 

Jak zauważa profil Football Meets Data, sytuacja układa się niekorzystnie dla Norwegów. Molde byłoby rozstawione w 3. rundzie el. Ligi Europy i w 4. rundzie el. Ligi Konferencji, więc byłoby faworytem do gry w LK. Ale na 99,9 proc. nie zagra w pucharach, bo przegrało finał Pucharu Norwegii z Fredrikstad po rzutach karnych.

 

A to oznacza, że faworytem do gry w fazie ligowej jakiegokolwiek pucharu jest jedynie mistrz kraju Bodo/Glimt. Za to pozostałe ekipy będą nierozstawione już w pierwszej rundzie, w której wezmą udział

 

Jedyną opcją dla Molde, by zagrać w pucharach, jest… wygranie Ligi Konferencji w tym sezonie (co dałoby grę w Lidze Europy), co jest mało możliwe. W ten sposób Norwegia straci drugą najlepszą drużynę w pucharach w ostatnich latach – w rankingu klubowym UEFA zajmuje 66. miejsce (28,500 pkt) i wyprzedza wszystkie polskie drużyny (najlepsza Legia Warszawa jest 71. z 24,625 pkt).

 

Dodatkowo Norwegia wystawi w pucharach aż pięć drużyn, co ma również negatywny skutek uboczny: liczba punktów będzie dzielona na pięć ekip, a nie cztery, jak do tej pory.

 

Trzeba pamiętać, że ranking na koniec tego sezonu (2024/25) zdecyduje o przydziale miejsc do pucharów w sezonie 2026/27 itd. – to ze względu na roczne przesunięcie. A już teraz w rankingu za obecny sezon i trzy poprzednie Polska wyprzedza Norwegię – oba kraje mają tyle samo punktów, ale Polska byłaby wyżej ze względu na wyższą liczbę punktów zdobytych w tym sezonie. A od tej pory Polska powinna już tylko powiększać przewagę.

 

 

Hitowy transfer w PlusLidze! Wielki powrót dwukrotnego mistrza świat

 

Według naszych informacji Fabian Drzyzga po roku przerwy i występach w Fenerbahce Stambuł wróci do PlusLigi! Mistrz świata z 2014 i 2018 r. w przyszłym sezonie będzie występował w Indykpolu AZS-ie Olsztyn, który odbił się od dna tabeli i myśli również o następnych rozgrywkach. Wiemy, kto będzie trenerem legendarnego klubu i jacy zawodnicy mogą jeszcze go zasilić. Ponadto olsztynianie znaleźli nowego sponsora.

 

Drzyzga w Stambule indywidualne spisuje się dobrze, ale jego Fenerbahce zdecydowanie zawodzi. Po 11. kolejkach drużyna ze Stambułu zajmuje 6. miejsce w tabeli ligi tureckiej i traci 6 pkt do Arkasu Izmir, który jest 4., a w tych rozgrywkach tylko pierwsza czwórka walczy o medale w fazie play-off.

 

W lidze Mistrzów Fenerbahce zajmuje drugie miejsce w grupie B i ma dużą szansę na awans do fazy pucharowej. Dodatkowo od stycznia zespół czeka ogromne wzmocnienie. Umowę na 1,5 sezonu z klubem podpisał Earvin N’gapeth. Dwukrotny mistrz olimpijski w grudniu będzie jeszcze występował we Francji w Poitiers, ale już odgraża się, że z Fenerbahce chce sięgnąć po Ligę Mistrzów.

 

Roczna przerwa Fabiana Drzyzgi

Dla Drzyzgi będzie to powrót do PlusLigi po jednym sezonie przerwy. Wcześniej występował on w Asseco Resovii Rzeszów. Od sezonu 2025/2026 będzie rozgrywającym Indykpolu AZS-u Olsztyn, który będzie miał nowego sponsora z branży bankowej. Klub z Warmii chce namieszać wśród gigantów polskiej ligi.

 

Olsztynianie do niedawna znajdowali się w strefie spadkowej PlusLigi i grali naprawdę źle, ale cztery ostatnie mecze to zwycięstwa za trzy punkty i teraz Indykpol może myśleć nawet o grze w play-off. Nad strefą spadkową mają 9 pkt przewagi, a do siódmej Skry Bełchatów tracą już tylko trzy “oczka”.

 

Wiadomo już, że trenerem olsztynian w przyszłym sezonie będzie Daniel Pliński, który niedawno stracił pracę w PSG Stali Nysa. Wcześnie Indykpol zwolnił Argentyńczyka Juana Manuela Barriala i pierwszym szkoleniowcem w tej chwili jest Marcin Mierzejewski, wieloletni asystent olsztyńskich trenerów.

 

W drużynie z Olsztyna na przyszły sezon zostanie duet atakujących Jan Hadrava i Daniel Gąsior. Fina Eemiego Tervapportiego na rozegraniu zastąpi właśnie Drzyzga. Na środku odejdzie Szymon Jakubiszak, a jego miejsce zajmie dobrze spisujący się w Stilonie Cuprum Seweryn Lipinski. Pozostała trójka środkowych, czyli Paweł Cieślik, Jakub Majchrzak i Dawid Siwczyk powinna zostać w zespole.

 

Na pozycji libero klub miał stracić Kubę Hawryluka, który podpisał kontrakt z Aluronem CMC Wartą Zawiercie, ale klub ten sięgnął po Jakuba Popiwczaka i Hawryluk zostanie w Olsztynie na wypożyczeniu z wicemistrza Polski.

 

Ciekawie sprawa ma się na pozycji przyjmujących. W drużynie zostanie Niemiec Moritz Karlitzek, ale do Jastrzębskiego Węgla odejdzie Nicolas Szerszeń. Przez zakontraktowanie Drzyzgi znajdzie się jednak miejsce dla obcokrajowca.Klub wykazywał zainteresowanie Piotrem Orczykiem, Tobiasem Brandem i Kamilem Kosibą, ale najprawdopodobniej żaden x tych ruchów nie dojdzie do skutku. Szansę gry w pierwszym zespole ma za to dostać wychowanek klubu, Kacper Sienkiewicz. To oznacza, że z drużyną najprawdopodobniej pożegnają się Manuel Armoa, Mateusz Janikowski iKamil Szymendera.

 

Iga Świątek opisała swój „intensywny” sposób reagowania na nieudany test antydopingowy

Iga Świątek szczegółowo opisała kryzys, który przeżyła, gdy dowiedziała się, że nie przeszła testu antydopingowego.

Nr 2. na świecie otrzymała miesięczny zakaz startu po tym, jak test na obecność zakazanej substancji, trimetazydyny, dał wynik pozytywny. Międzynarodowa Agencja Integracji Tenisa przyznała, że wynik był spowodowany zanieczyszczeniem.

Świątek przyznała, że jej reakcja na tę sytuację była tak silna, że porównała ją do momentu, w którym ktoś bliski umiera. W rozmowie z polską telewizją TVN24, w swoim pierwszym wystąpieniu po ujawnieniu informacji o nieudanym teście i nałożonym banie, opisała „grozę” i trudności, jakie przeżywała w obliczu tej sytuacji.

Polka pozytywnie przeszła test na trimetazydynę w sierpniu, a o wyniku dowiedziała się we wrześniu. Została wtedy tymczasowo zawieszona na krótki okres, przez co opuściła trzy turnieje, zanim udało jej się odwołać od decyzji. Czas ten został uwzględniony w ramach późniejszego miesięcznego zakazu startów.

Opowiadając o swoich odczuciach po otrzymaniu informacji o pozytywnym wyniku testu, Świątek przyznała: „Moja reakcja była bardzo intensywna. Był to mix zamieszania i paniki. Dużo płakałam. Mój menedżer powiedział, że moja reakcja była jak po śmierci kogoś bliskiego, jakby coś poważnego stało się z moim zdrowiem.”

Świątek znalazła się w sytuacji, której nie rozumiała, przyznając, że nie wiedziała, co to za substancja, za którą została ukarana. „Myślałam, że to może być pomyłka”, kontynuowała. „Naprawdę nie rozumiałam, co się dzieje. Nazwa substancji była mi zupełnie obca. Nigdy nie słyszałam o jej pochodzeniu. Nie myślałam o tym zbyt dużo, byłam po prostu przytłoczona emocjami.”

23-letnia zawodniczka miała trudności, by wrócić na kort w trakcie tej sytuacji. „To był horror. Ogromne rozczarowanie” – dodała. „Sam moment wyjścia na kort był bolesny. Gdyby nie mój partner treningowy, Tomek Moczek, który na początku robił ze mną treningi jak z dziećmi – po prostu bawiliśmy się na korcie – chyba w ogóle nie wyszłabym na trening. Prawda jest taka, że kocham grać w tenisa, ale nie na tyle, by poświęcać moją honor i wartości. Zostałam postawiona w sytuacji, w której nagle ludzie mogą mnie oceniać bardzo negatywnie przez to, co się wydarzyło.”

Okres niezdolności do startu Świątek oficjalnie zakończył się 4 grudnia. Początkowo miała zawieszenie tymczasowe od 12 września, ale ostatecznie zidentyfikowała źródło zanieczyszczenia – regulowany lek melatonina, który dostępny jest bez recepty.

Świątek odwołała się od swojego tymczasowego zawieszenia 22 września, a decyzja została uchylona 4 października. Oznaczało to, że po zaakceptowaniu miesięcznego zakazu 27 listopada, miała już do odsłużenia tylko 8 dni.

 

To nie żart. Tyle Maja Chwalińska zarobiła za życiowy sukce

 

Hasło “Florianopolis” od teraz będzie u Mai Chwalińskiej wzbudzać wyjątkowe wspomnienia. Tym bardziej że Polka triumfowała tam zarówno w deblu, jak i grze singlowej. Historyczna wygrana w Brazylii oznacza też nagrodę finansową. Z gratyfikacjami z bardziej prestiżowych turniejów nie może się ona jednak równać.

 

Wielka chwila w karierze Mai Chwalińskiej. Polska tenisistka w niedzielę sięgnęła po pierwszy w karierze tytuł w turnieju rangi WTA. 23-latka w finale turnieju WTA 125 we Florianopolis pokonała Szwajcarkę Ylenę In-Albon 6:1, 6:2. Godne podziwu są same okoliczności wygranej tenisistki z Dąbrowy Górniczej. Ze względu na opóźnienia w kalendarzu turnieju oba półfinały i finał rozegrane zostały tego samego dnia, a Polka w ciągu kilku godzin zanotowała dwa zwycięstwa.

 

Maja Chwalińska zgarnęła też premię za wygraną w brazylijskim turnieju. Polka zainkasowała 15 tys. dol. (ponad 60 tys. zł). Większa nagroda czeka na nią natomiast w rankingu WTA. W zestawieniu “na żywo” wskoczyła aktualnie na 128. miejsce, najwyższe w swojej dotychczasowej karierze! Dzięki temu może liczyć na miejsce w drabince kwalifikacji każdego z turniejów wielkoszlemowych

 

A  Polka turniej w Brazylii będzie wspominać wyjątkowo. Chwalińska okazała się bowiem najlepsza we Florianopolis nie tylko w singlu, ale również w deblu, w którym rywalizowała u boku reprezentantki gospodarzy LauryPigossi

 

Ewa Swoboda popłynęła na fali. Biegała równo ze sławami

W sezonie 2024 najszybsza Polka Ewa Swoboda doczekała się srebra halowych MŚ (60 m), a potem została wicemistrzynią Europy (100 m)

 

Ewa Swoboda popłynęła na fali bardzo udanego roku 2023, w którym ustanowiła znakomity rekord życiowy w biegu na 100 metrów (10.94 – jedna setna poniżej rekordu kraju Ewy Kasprzyk), a w mistrzostwach świata w Budapeszcie indywidualnie zajęła szóste miejsce, rywalizując w finale jedynie z ciemnoskórymi zawodniczkami.

 

Kilka miesięcy później, w marcu bieżącego roku, przepędziła złe wspomnienia z halowych MŚ w Belgradzie (2022), gdy medal na 60 metrów przegrała o dwie tysięczne sekundy. Przed finałowym biegiem w Glasgow można było wręcz liczyć na złoto, gdyż czas uzyskany przez Swobodę w półfinale (6.98 – poprawiła o jedną setną własny rekord kraju) był najlepszym wynikiem tej fazy rywalizacji. Odrobinę wolniej 27-latka z Żor pomknęła w decydującym występie (7.00), a zwyciężyła Julien Alfred z St. Lucia (6.98), która pięć miesięcy później cieszyła się w Paryżu ze złotego medalu olimpijskiego na setkę.

 

Równo ze sławami

– Z jednej strony jestem mega zadowolona, ale z drugiej czułam bardzo duży niedosyt. Po półfinałowym starcie spodziewałam się naprawdę dobrego ścigania w finale, ale niestety zabrakło trochę prądu. To był już trzeci bieg tego dnia i trzeci bardzo szybki. Organizm dostał w kość – mówiła zawodniczka trenowana przez Iwonę Krupę.

 

Występ polskiej sprinterki w Glasgow trzeba jednak przede wszystkim docenić. Przecież jej półfinałowy rezultat (6.98) to już kosmiczne bieganie. Do rekordu świata Iriny Priwałowej (6.92 – 1993) trochę brakuje, ale z tym wynikiem Ewa awansowała na 11. lokatę w historycznej tabeli – zajmuje ją ex aequo z takimi sławami jak Jamajki Shelly-Ann Fraser-Pryce i Elaine Thompson-Herah.

 

W czerwcu w Rzymie – już na królewskim dystansie 100 metrów, Swoboda osiągnęła kolejne indywidualne podium, na którym jeszcze nie stała. Bo w mistrzostwach Europy na świeżym powietrzu dotychczas miała jedynie srebro w sztafecie 4×100 m (2022). Na Stadio Olimpico okazała się drugą sprinterką kontynentu (11.03). Odparła atak reprezentującej Włochy Zaynab Dosso (11.03 – o cztery tysięczne wolniej od Polki) oraz Patrizii van der Weken z Luksemburga (11.04) i uległa tylko Brytyjce Dinie Asher-Smith (10.99)

 

Tym większa szkoda, że na początku sierpnia w Paryżu nie dane było Ewie drugi raz z rzędu w globalnej imprezie wziąć udział w finale biegu na 100 m. Po bardzo obiecujących eliminacjach (10.99 – najszybszy sprint Swobody w sezonie letnim) uzyskała 11.08 w półfinale, co sprawiło, że była pierwszą, która nie weszła do ósemki. Zabrakło jednej setnej…

 

Hali nie odpuści

– W trzech dużych imprezach zdobyłam dwa medale, więc sezon był bardzo dobry. Sądzę, że przyczyna niepowodzenia w Paryżu miała podłoże psychiczne. Za dużo bodźców i wszystkiego wokół – stwierdziła ostatnio. Sezon był wymagający, bo już na początku maja w Nassau polskie sprinterki skutecznie walczyły o olimpijskie przepustki w nieoficjalnych MŚ sztafet. – Byłam przytłoczona tak naprawdę już od tamtego startu na Bahamach. Dzięki temu wiem, nad czym muszę pracować i na co zwracać uwagę – mówi zawodniczka, którą zyskała ogromną popularność i dobrze zna nie tylko jej blaski, ale i cienie.

 

Co najbardziej cieszy kibiców, na rok 2025 Swoboda zapowiedziała występ zarówno w halowych ME w holenderskim Apeldoorn (6–9 marca), jak i w halowych MŚ w chińskim Nankinie (21–23 marca). – Hali nie odpuszczę. Faktycznie, najpierw mówiłam o rezygnacji ze startu w Chinach, ale to dlatego, że byłam zmęczona i zła. Trudno przepuścić okazję bronienia tytułu wicemistrzyni świata – zaznacza Ewa. A najważniejsza impreza sezonu to oczywiście MŚ w Tokio (13–21 września).

 

***

 

EKSPERT: MARCIN URBAŚ, rekordzista Polski na 200 m (19.98), halowy mistrz Europy 2022:

 

To bardzo imponujące, jeśli sprinter lub sprinterka z Polski jest w stanie rywalizować z najlepszymi w Europie i na świecie. Zdarza się to niezwykle rzadko, a Ewa już przyzwyczaiła nas, że właściwie co roku jest na bardzo wysokim poziomie. Progresja jej wyników nie jest może obecnie aż tak duża, ale pamiętajmy, że już w bardzo młodym wieku zaczęła biegać bardzo szybko. Dlatego teraz może poprawiać się o jedną, dwie, trzy setne…

 

Wielu specjalistów postrzega Ewę jako specjalistkę przede wszystkim od dystansu 60 m. Niektórzy widzą w niej potencjalną rekordzistkę świata. I ja również uważam, że stać ją na to, by prędzej czy później zbliżyć się do historycznego wyniku na 60 m (6.92 Iriny Priwałowej – przyp. red.). Byłoby to coś niesamowitego, bo o rekordach świata sprinterzy o białym kolorze skóry mogą na ogół tylko pomarzyć. Jeśli zaś chodzi o wytrzymałość szybkościową w biegu na 100 m, jest to delikatna sprawa. Może bowiem zdarzyć się tak, że mocno skupiając się na tym elemencie, Ewa straciłaby nieco wrodzonej szybkości. Myślę, że w jej przypadku ewolucja wytrzymałości szybkościowej nie jestem efektem wielkich zmian, lecz wie

Jest decyzja WTA w sprawie punktów Igi Świątek po zawieszeniu. Oficjalny komunikat!

Iga Świątek, która do 4 grudnia włącznie odbywała zawieszenie za wykrycie w jej organizmie śladowych ilości trimetazydyny, nie może odetchnąć z ulgą – aktualizacja rankingu WTA przynosi dla niej punktowe konsekwencje, a strata do Aryny Sabalenki rośnie. Przyjrzyjmy się, co z tego wszystkiego wynika dla naszej najlepszej tenisistki.

 

obliczu narastającej niepewności związanej z przyszłością Igi Świątek na międzynarodowych kortach, światło dzienne ujrzały nowe fakty dotyczące jej zawieszenia. Przede wszystkim spowodowało ono rysy na wizerunku nieskazitelnej dotąd zawodniczki, wiadomo też, że Polka straciła premię za turniej WTA 1000 w Cincinnati, a to dlatego, że przed tym właśnie turniejem pobrano od niej próbkę, która wykazała obecność trimetazyny w jej organizmie, która jest substancją zakazaną w świecie tenisa. Fani dyscypliny z niecierpliwością oczekiwali, jaki wpływ cała sytuacja będzie miała na losy rankingu, w którym Polka już jakiś czas temu spadła na drugie miejsce.

 

Zobacz również: Polka długo czekała na takie zwycięstwo. Finansowo zyska niewiele

W ostatnich czterech tygodniach na szczytach kobiecego tenisa panował spokój. Aryna Sabalenka z Białorusi niezagrożenie okupowała pierwsze miejsce w rankingu WTA z dorobkiem 9416 pkt, podczas gdy na drugiej pozycji plasowała się nasza Iga Świątek, mająca 8370 pkt. Jednak najnowsze korekty wprowadzone przez zarządzających rozgrywkami, uwzględniające decyzje Międzynarodowej Agencji ds. Integralności Tenisa (ITIA), przyniosły zmiany, które wcale nie są korzystne dla polskiej zawodniczki

 

Świątek, która w ostatnim czasie zmagała się z konsekwencjami zawieszenia za nieumyślne naruszenie przepisów antydopingowych, zanotowała spadek punktowy. Obecnie jej dorobek wynosi 8295 punktów, co oznacza, że strata do liderki rankingu wzrosła do 1121 pkt. To rezultat ostatnich roszad w klasyfikacji, które wywołują pytania o przyczyny takiego stanu rzeczy

 

Iga Świątek traci nie tylko premię

Początkowo wydawało się, że Świątek straci jedynie premię finansową, jednak najnowsza aktualizacja rankingu WTA z 9 grudnia ujawniła, że Polka została pozbawiona 390 punktów za udział w turnieju w Cincinnati. Zgodnie z zasadami WTA, które skomplikowały obliczenia, ostateczna strata punktowa wyniosła 75 pkt. Wynika to z faktu, że z rankingu Świątek usunięto “zera” za brak udziału w turniejach, których nie mogła rozegrać z powodu zawieszenia, a zamiast nich przywrócono jej punkty za wcześniejsze turnieje w Miami i Stuttgarcie.

 

 

Sytuacja Świątek wywołała szerokie dyskusje, kiedy 28 listopada ITIA ogłosiła miesięczne zawieszenie po tym, jak w próbce pobranej 12 sierpnia wykryto zakazaną substancję. Zawodniczka, która dowiedziała się o tym 12 września, jak sama przyznała, w trakcie sesji fotograficznej. Rozpoczęła wtedy walkę o oczyszczenie swojego imienia, wskazując na lek z melatoniną jako źródło problemu. 4 października niezależny trybunał uchylił tymczasowe zawieszenie, umożliwiając Świątek udział w końcówce sezonu.

 

Mimo to, miesięczne zawieszenie zostało przywrócone od 27 listopada, a z nim wiązało się ryzyko utraty zarówno premii finansowej za półfinał WTA 1000 w Cincinnati, jak i punktów rankingowych. Początkowo wydawało się, że Świątek zostanie pozbawiona jedynie premii, ale najnowsza aktualizacja rankingu przyniosła także punktowo mniej korzystne wieści.

 

Tymczasem jej deblowa partnerka, Katarzyna Kawa, świętuje własny sukces – awans o 50 miejsc w rankingu po finale WTA 125 w Buenos Aires, co otwiera przed nią drzwi do eliminacji przyszłorocznego Australian Open, który wystartujejuż w styczniu.