Author: unoh

Remontada FC Barcelony w Madrycie! Sygnał dał Lewandowski

 

W hicie kolejki La Ligi Atletico Madryt z FC Barceloną gospodarze prowadzili 2:0, ale kapitalna końcówka gości dała im wygraną 4:2

 

To było kolejne starcie w sezonie pomiędzy Atletico i FC Barceloną. Kilka tygodni temu na Stadionie Olimpijskim w Pucharze Króla padł remis 4:4. Rewanż za niespełna trzy tygodnie.

 

Starcie w ramach Copa del Rey przedzieliła jeszcze ważniejsza potyczka. W La Lidze obie drużyny walczą o tytuł. Zwycięzca zwiększał swoje szanse na mistrzostwo. Na potknięcie rywali liczył Real Madryt, który w sobotę został liderem Primera Division.

 

Barcelona dobrze weszła w spotkanie i już w 6. minucie powinna otworzyć wynik. Przed świetną szansą znalazł się Lamine Yamal. Strzał z pola karnego otarł się o zewnętrzną część słupka.

 

Wydawało się, że jest to zapowiedź kolejnych emocjonujących minut. Nic z tych rzeczy. Tempo gry spadło, spotkanie się wyrównało. Gracze Atletico także nie kwapili się do zdecydowanego natarcia. Stąd też bramkarze mieli niewiele pracy. Jan Oblak czujność musiał zachować, kiedy w 14. minucie głową w zasięgu jego rąk przymierzył Robert Lewandowski.

 

Ciekawiej zrobiło się w samej końcówce premierowej odsłony. W 44. minucie wynik powinien otworzyć Lewandowski. Polak znalazł miejsce do uderzenia, ale z okolic narożnika pola bramkowego trafił w poprzeczkę.

 

Gospodarze po chwili przeprowadzili szybką akcję. Atletico rozmontowało obronę Blaugrany. W końcowej fazie z prawej strony podawał Giuliano Simeone, a Julian Alvarez z ośmiu metrów trafił pod poprzeczkę do siatki. Wojciech Szczęsny w tej sytuacji nie miał zbyt wiele do powiedzenia.

 

Po zmianie stron wicemistrzowie Hiszpanii uzyskali przewagę, mieli jednak problemy z kreowaniem szans. Gościom brakowało dokładności. Swojego momentu szukał Robert Lewandowski. Polak po niespełna godzinie zdołał uderzyć głową. Piłka poszybowała dość wysoko ponad bramką.

 

Niewiele pracy miał w bramce Barcelony Wojciech Szczęsny. Polak musiał być czujny w 52. minucie, kiedy mocno bita z rzutu rożnego piłka zatrzymała się na górnej części poprzeczki.

 

Efektu początkowo nie przynosiły zmiany przeprowadzane przez Hansiego Flicka. Atletico dobrze się broniło, a w 70. minucie skontrowało gości. To była akcja zmienników. Conor Gallagher z prawej strony pola karnego zagrał do Alexandra Sorlotha, a ten z pola karnego mocnym strzałem pokonał Szczęsnego. Gracze Barcelony domagali się anulowania gola, wcześniej ręką zagrał Rodrigo De Paul. Sędzia decyzji nie zmienił i bramkę uznał.

 

Podrażniona Barcelona potrzebowała kilkudziesięciu sekund, aby złapać kontakt. Inigo Martinez zagrał w pole karne do Lewandowskiego, Polak przyjął piłkę i ok. trzynastu metrów uderzył przy słupku nie do obrony.

 

Goście szukali remisu. Atletico cofnęło się, skromne prowadzenie utrzymało jedynie przez sześć minut. W 78. dogranie w pole karne Julesa Kounde, a Ferran Torres głową wpakował do siatki.

 

Barcelona do końca aktywniej szukała kompletu punktów. Atletico nastawiło się na grę z kontry. W 86. minucie mocno, ale niecelnie z ok. 16 metrów uderzył Lewandowski. W odpowiedzi nieznacznie pomylił się Alexander Sorloth, który z ok. 17 metrów przymierzył tuż obok słupka.

 

W drugiej minucie doliczonego czasu strzał z dystansu Lamine Yamala odbił się jeszcze Reinildo Mandavy, piłka myląc Oblaka wpadła do bramki! Po tym ciosie gospodarze nie byli w stanie się podnieść. W ostatniej akcji meczu otrzymali kolejny cios. Torres strzałem przy słupku trafił na 4:2 dla gości!

 

Atletico Madryt – FC Barcelona 2:4 (1:0)

1:0 – Julian Alvarez 45′

2:0 – Alexander Sorloth 70′

2:1 – Robert Lewandowski 72′

2:2 – Ferran Torres 78′

2:3 – Lamine Yamal 90+2′

2:4 – Ferran Torres 90+8′

 

Składy:

 

Atletico Madryt: Jan Oblak – Marcos Llorente, Robin Le Normand, Clement Lenglet, Reinildo Mandava – Giuliano Simeone (79′ Jose Maria Gimenez), Rodrigo De Paul (79′ Nahuel Molina), Pablo Barrios, Samuel Lino (60′ Alexander Sorloth) – Antoine Griezmann (86′ Rodrigo Riquelme), Julian Alvarez (60′ Conor Gallagher).

 

FC Barcelona: Wojciech Szczęsny – Jules Kounde (86′ Ronald Araujo), Pau Cubarsi, Inigo Martinez, Alex Balde (86′ Gerard Martin) – Pedri (90+4′ Gavi), Marc Casado (67′ Ferran Torres) – Lamine Yamal, Dani Olmo (67′ Eric Garcia), Raphinha – Robert Lewandowsk.

Niesamowita historia. 22-letni Rosjanin zdobył dla Polski srebrny medal mistrzostw świat

Ten chłopak wart jest tego, by jak najszybciej otrzymał polskie obywatelstwo. Władimir Semirunni w czwartek najpierw zaszokował świat, zdobywając brązowy medal na 5000 metrów w mistrzostwach świata w łyżwiarstwie szybkim w Hamar, a teraz został wicemistrzem świata na 10 000 metrów. Za niespełna rok zimowe igrzyska olimpijskie, a 22-latek wciąż czeka na polskie obywatelstwo, które pozwoli mu wystąpić w tej imprezie.

Władimir Semirunni to wielki talent. W przeszłości był medalistą mistrzostw świata juniorów, ale wówczas startował w barwach Rosji.Kiedy tylko jego kraj zaatakował Ukrainę, ten od razu postanowił opuścić Rosję. Na swoją bazę wybrał Polskę, bo chciał trenować pod okiem Pawła Abratkiewicza, ówczesnego trenera naszej kadry, którego znał przez to, że tomaszowianin wiele lat pracował w Rosji.

Drugi medal Władimira Semirunniego dla Polski w mistrzostwach
świata

Semirunni trafił zatem do Tomaszowa Mazowieckiego i miejscowej Pilicy. Może startować dla Polski we wszystkich imprezach mistrzowskich poza zimowymi igrzyskami olimpijskimi. Taką decyzję podjęła Międzynarodowa Unia Łyżwiarska (ISU). Semirunni wciąż jednak nie ma polskiego obywatelstwa. To pozwoli mu na start w ZIO. Od początku było wiadomo, że to zawodnik, który może dać naszej kadrze wiele. W tym sezonie to udowodnił.W czwartek – po fantastycznej jeździe – wywalczył brązowy medal na 5000 metrów w mistrzostwach świata w łyżwiarstwie szybkim w Hamar.

22-latek jechał w drugiej parze z Holendrem Jorritem Bergsmą. To mistrz olimpijski z Soczi i trzykrotny mistrz świata na tym dystansie. I od pierwszych metrów nasz łyżwiarz zostawił rywala w tyle.Rosjanin, startujący w polskich barwach, kręcił znakomite okrążenia. Najsłabsze w jego wykonaniu wyniosło 30,8 sek. Na mecie zmierzono mu czas 12.49,93 sek. To nowy rekord życiowy Semirunniego. Eksperci kręcili głowami, bo to był jeden z najlepszych czasów w historii tego toru. Nie dziwiła zatem wielka radość “Władka” na mecie.

Semirunniego wyprzedził dopiero, jadący w przedostatniej parze Włoch Davide Ghiotto – 12.46,15 sek. Do ostatniego okrążenia na równi z naszym panczenistą jechał Czech Metodej Jilek, ale na ostatnich 400 m był zdecydowanie wolniejszy od 22-latka.W ostatniej parze jechali Holender Chris Huizinga i Amerykanin Casey Dawson. Obaj nie dali rady i stało się jasne, ze Semirunni został wicemistrzem świata. Po zawodach Polacy złożyli jeszcze protest, bo pojawiły się zdjęcia, sugerujące wielokrotne przekraczanie środkowej linii przez Ghiotto.22-latek jest pierwszym panczenistą z naszego kraju, który w jednej imprezie wywalczył dwa medale MŚ indywidualnie. Pierwszym też, który zdobył w ogóle dwa medale indywidualne w historii MŚ.Wyniki:1. Davide Ghiott (Włochy) – 12.46,15 2. Władimir Semirunni (Polska) – 12.49,933. Metodej Jilek (Czechy) – 12.51,53

Żyła atakował z czwartego miejsca. Podium Polaka w Laht

 

Piotr Żyła zajął drugie miejsce w niedzielnym konkursie Pucharu Kontynentalnego w Lahti. Szansy, aby stanąć na podium, nie wykorzystał Kacper Juroszek. Zwyciężył lider klasyfikacji Markus Mueller.

 

Do rywalizacji w Lahti przystąpiło siedmiu reprezentantów Polski. Walka toczyła się nie tylko o punkty do klasyfikacji Pucharu Kontynentalnego, ale i dodatkowe miejsce startowe podczas Letniego Grand Prix.

 

Na skoczni Salpausselkä (HS130), na której Polacy zdobywali medale mistrzostw świata, nie wszystko szło jednak po myśli Biało-Czerwonych. Bardzo krótkie skoki oddali Adam Niżnik (98,5 m) oraz Szymon Byrski (90 m) i szybko pożegnali się z konkursem.

 

Swojej próby nie mógł w ogóle wykonać Klemens Joniak. Zanim zasiadł na belce startowej, został zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon.

 

W Lahti panowały zmienne warunki – wiatr nie był silny, ale mocno kręcił, co wpływało na wyniki osiągane przez zawodników. Siergiej Tkaczenko do zajęcia 30. miejsca w pierwszej serii potrzebował skoku na zaledwie 106,5 m i noty 86,1 pkt.

 

W wietrznej loterii skorzystał Piotr Żyła. Podwiało mu pod narty i osiągnął 129 metrów. W tamtym momencie był to najlepszy skok w konkursie. Po chwili zdyskwalifikowany został Kasperi Valto i to dwukrotny mistrz świata wskoczył na pozycję lidera.

 

Wyprzedził go Kacper Juroszek, który skoczył tyle samo, ale w słabszych warunkach. Rekord skoczni pobił następnie Markus Mueller. Austriak poszybował na 138,5 m i mocno przysiadł przy lądowaniu. To sprawiło, że Juroszka wyprzedzał o zaledwie 0,2 pkt. To zwiastowało emocje w drugiej serii. W “30” znaleźli się jeszcze Kacper Tomasiak i Tymoteusz Amilkiewicz.

 

Pierwszy z nich wyraźnie się poprawił. Skoczył 117 metrów i konkurs zakończył na 17. pozycji. Amilkiewicz z kolei uzyskał zaledwie 82,5 m, w dodatku w słabym stylu i zanotował spadek w klasyfikacji.

 

Najdalej w drugiej serii poszybował za to Piotr Żyła. Skok na 129,5 m pozwolił mu awansować i znaleźć się na podium. Do końca Polak miał nawet szanse na zwycięstwo. Przewagę z pierwszego skoku utrzymał jednak Markus Mueller i to on wygrał. Poza czołową trójkę wypadł natomiast Kacper Juroszek, który ostatecznie był 4.

 

Do końca sezonu pozostały już tylko dwa konkursy – odbędą się w dniach 22-23 marca w Zakopanem.

Wyniki konkursu Pucharu Kontynentalnego w Lahti:

 

Miejsce Zawodnik Kraj Odległość Punkty

1. Markus Mueller Austria 138.5/126.5 265.9

2. Piotr Żyła Polska 129.0/129.5 259.4

3. Ziga Jelar Słowenia 123.5/124.0 248

4. Kacper Juroszek Polska 129.0/115.5 247.5

5. Tomofumi Naito Japonia 122.5/123.0 240.6

6. Sandro Hauswirth Szwajcaria 114.0/125.0 240.2

7. Jonas Schuster Austria 120.5/117.0 235.8

8. Niklas Bachlinger Austria 116.5/117.0 232.5

9. Stephan Leyhe Niemcy 128.0/116.0 227

10. Ziga Jancar Słowenia 116.0/122.5 221.1

17. Kacper Tomasik Polska 106.5/117.0 193

27. Tymoteusz Amilkiewicz Polska 114.5/82.5 144.6

36. Adam Niżnik Polska 98.5/ 77.8

46. Szymon Byrski Polska 90.0/ 55

. Klemens Joniak Polska DSQ/

Co za forma! Reprezentantka Polski z medalem mistrzostw świat

 

Natalia Maliszewska zdobyła brązowy medal na mistrzostwach świata w short tracku na 500 metrów, bijąc przy tym rekord Polski z czasem 42.07.

 

Natalia Maliszewska, reprezentantka Polski w short tracku, zdobyła brązowy medal na mistrzostwach świata w Pekinie. Wcześniej, w ćwierćfinale, ustanowiła nowy rekord Polski z czasem 42.07.

 

Podczas mistrzostw świata Maliszewska zdobyła także srebrny medal w sztafecie kobiet oraz brąz w sztafecie mieszanej. Jej występ na 500 metrów był kolejnym dowodem na doskonałą formę zawodniczki z Białegostoku.

 

W ćwierćfinale Maliszewska zajęła drugie miejsce, bijąc rekord Polski, który wcześniej należał do Kamili Stormowskiej. Dzięki temu awansowała do półfinału, gdzie została niesportowo wypchnięta przez rywalkę. Sędziowie jednak zauważyli przewinienie i przyznali Polce awans do finału A.

 

W finale Maliszewska zajęła trzecie miejsce z czasem 42.561, zdobywając brązowy medal. Zwyciężyła Holenderka Xandra Velzeboer, a drugie miejsce zajęła Kanadyjka Rikki Doak.

 

Podczas ceremonii wręczenia medali na twarzy Maliszewskiej pojawiły się łzy wzruszenia, co tylko podkreśla, to, ile to znaczy dla naszej łyżwiarki.

Potężne konsekwencje porażki Igi Świątek. Przewrót w rankingu

Iga Świątek przegrała półfinał Indian Wells z Mirrą Andriejewą, a porażka ta spowodowała, że Rosjanka wyprzedziła Polkę w rankingu WTA Race. Świątek nie przyzwyczaiła kibiców do tak niskiej pozycji w tym zestawieniu.

 

Ranking WTA Race bierze pod uwagę zmagania w roku kalendarzowym. W przypadku tego notowania nie liczą się bronione punkty, więc najdobitniej pokazuje, kto był najlepszy w danym roku. Na jego podstawie przyznawane są miejsca w WTA Finals, czyli turnieju kończącym sezon.

 

Iga Świątek traci miejsce w rankingu WTA Race

Po przegranym półfinale Indian Wells 6:7 (1), 6:1, 3:6 z Mirrą Andriejewą Polka spadła w rankingu Race za Rosjankę, która awansowała na trzecie miejsce.

 

Polka w połowie marca ma na koncie 2100 pkt. Andriejewa uzbierała do tej pory 50 pkt więcej. Drugie miejsce w rankingu zajmuje Aryna Sabalenka z 2580 pkt na koncie, a prowadzi Madison Keys. Triumfatorka Australian Open 2025 uzbierała już 2944 i pewnie zmierza po awans do WTA Finals 2025.

 

Po trudnym początku sezonu awans zalicza ostatnio Magda Linette. Polka jest aktualnie 44. z 374 pkt na koncie. Niepokoić może pozycja Magdaleny Fręch, która jest dopiero 72. z 219 pkt. 30. zawodniczka rankingu przegrała już osiem spotkań w tym roku.

 

Kolejnym startem Świątek będzie turniej w Miami. Tam Polka powalczy o swój pierwszy tytuł w sezonie 2025.

Co z Robertem Lewandowskim i Wojciechem Szczęsnym? Przewidywany skład Barcelony na mecz z Atletic

 

Na ten mecz czeka cała Hiszpania! W niedzielę późnym wieczorem FC Barcelona zmierzy się na wyjeździe z Atletico Madryt. W jakim składzie zagra katalońska drużyna? Hiszpańska prasa nie ma większych wątpliwości, że na spotkanie w Madrycie Hansi Flick nie będzie zbytnio kombinował. Role Polaków – Wojciecha Szczęsnego i Roberta Lewandowskiego – przewidzieć jest bardzo łatwo.

 

To jedno z najważniejszych spotkań w walce o mistrzostwo Hiszpanii. W wyścigu po tytuł liczą się bowiem trzy kluby: Real Madryt, Barcelona i Atletico Madryt. Nic zatem dziwnego, że starcie dwójki z trzech kandydatów może mieć kluczowe znaczenie dla losów mistrzostwa. Zwycięzca odbierze punkty rywalowi i jednocześnie przybliży się do szczytu tabeli.

 

W jakim składzie może zagrać w tym spotkaniu Barcelona? “To może być jedenastka zbliżona do meczu Pucharu Króla z Atletico, zremisowanego 4:4” – przewiduje “Mundo Deportivo”. Tamten mecz Robert Lewandowski rozpoczął na ławce rezerwowych, a w ataku biegał Ferran Torres, ale tym razem ta gazeta, jak i wszystkie inne hiszpańskie media nie mają wątpliwości, że Lewandowski wystąpi od pierwszej minuty. Tak samo jak nikt nie ma wątpliwości, że w bramce zobaczymy Wojciecha Szczęsnego.

 

Polski bramkarz już od dawna nie wychodzi z bramki Barcelony, a z nim w składzie Blaugrana jeszcze nigdy nie przegrała. W lidze Polak ma bilans 6 meczów, 6 zwycięstw, tylko dwa stracone gole i cztery czyste konta. Hansi Flick liczy, że “talizman” zespołu zadziała również w niedzielę.

 

W obronie oprócz Szczęsnego powinni zagrać od prawej: Jules Kounde, Pau Cubarsi, Inigo Martinez oraz Alejandro Balde.

 

Atletico – Barcelona. Robert Lewandowski zagra w ataku z Yamalem i Raphinhą

Przed nimi najprawdopodobniej zobaczymy Frenkiego de Jonga, Daniego Olmo i Pedriego. A tercet najbardziej ofensywny utworzą Lamine Yamal, Lewandowski i Raphinha.

 

Taki skład przewiduje wiele hiszpańskich mediów, wraz z “Mundo Deportivo” i “Marcą”.

 

“Jedyne wątpliwości, jakie się pojawiają, to czy Casadó będzie w stanie zastąpić De Jonga w meczu wymagającym większego wysiłku fizycznego, czy też Gavi zastąpi Olmo w ofensywnym środku pola” – pisze “Mundo”.

Dobrze już było? Rozpoczęli walkę o mistrzostwo świata

Żużel na lodzie przeżywa kryzys. W sobotę rozegrano pierwszą z czterech rund indywidualnych mistrzostw świata. W Inzell triumfował Fin Max Koivula. Tytułu broni Martin Haarahiltunen, który premierowe zawody ukończył tuż za podium.

 

Jeszcze kilka lat temu o tytule mistrza świata decydowało dziesięć turniejów! Między 2009 a 2019 rokiem cykl składał się z minimum ośmiu imprez. Dominowali w nich oczywiście Rosjanie, którzy począwszy od 1963 aż do 2021 roku tylko siedmiokrotnie nie zdobywali złotego medalu.

 

Hegemonię przedstawicieli ZSRR oraz późniejszej Rosji przerywali jedynie Antonin Svab (1970), Milan Spinka (1974), Erik Stenlund (1984 i 1988), Jarmo Hirvasoja (1990) oraz dwukrotnie Per Olof Serenius (1995 i 2002).

 

I chociaż w zawodach dominowali Rosjanie wydawało się, że jest szansa na to, by międzynarodowa federacja motocyklowa podniosła renomę tej rywalizacji, co przełożyłoby się na zainteresowanie publiczności i w efekcie większe środki finansowe od sponsorów. Były to jednak mrzonki, a nawet jeśli FIM miała plan na rozpropagowanie żużla na lodzie sytuacja na świecie ten plan pokrzyżowała.

 

W 2020 roku rywalizacja o tytuł indywidualnego mistrza świata zakończyła się po sześciu turniejach z powodu pandemii koronawirusa. Rok później medale rozdano po jednym weekendzie, a w 2022 z powodu agresji Rosji na Ukrainę reprezentanci tego kraju w trakcie sezonu zostali wykluczeni z międzynarodowych zmagań. Od tego momentu po tytuł trzykrotnie sięgnął Martin Haarahiltunen.

 

Prawda jest taka, że obecnie mistrzostwa świata w żużlu na lodzie nie dość, że są mocno kadłubowe, to z powodu nieobecności Rosjan dużo straciły na jakości i prestiżu. Do tego dochodzi fakt, że organizacja zawodów na lodzie jest z powodu coraz słabszych zim bardzo kosztowna (nomen omen z problemem tym mierzy się większość zimowych dyscyplin).

 

Oczywiście raz na jakiś czas odbywają się zawody w krajach tak “egzotycznych” jak Polska, jednak mówiąc szczerze brak pomysłu Polskiego Związku Motorowego związanego ze szkoleniem, regularną organizacją treningów i rozwojem dyscypliny sprawiają, że mówimy wyłącznie o ciekawostce i niczym więcej. Bo jak inaczej podchodzić do faktu, że jedyny “lodowiec” z Polski – Michał Knapp, nawet nie przystąpił do rundy kwalifikacyjnej IMŚ?

 

Rozpoczęli zmagania

Skoro reprezentant naszego kraju nie pojawił się w kwalifikacjach pozbawiony został nawet iluzorycznych szans na obecność w finałowej stawce indywidualnych mistrzostw świata, których pierwsza runda odbyła się w sobotę 15 marca w Inzell. Faworytem rywalizacji był oczywiście obrońca tytułu, Szwed Martin Haarahiltunen, który w fazie zasadniczej potwierdził wysokie aspiracje, zdobywając 14 oczek. W finale przeciął jednak linię mety jako ostatni, ustępując miejsca Maxowi Koivuli, Niclasowi Svenssonowi oraz Heikki Huusko.

 

W zawodach wystąpili przedstawiciele siedmiu federacji.

 

Druga runda odbędzie się w niedzielę (16 marca) również w Inzell. Medale rozdane zostaną natomiast 5 i 6 kwietnia w holenderskim Heerenven.

 

I finał indywidualnych mistrzostw świata w żużlu na lodzie

 

1. Max Koivula (Finlandia) 13+I (2, 3, 3, 3, 2); 2. Niclas Svensson (Szwecja) 13+II (1, 3, 3, 3, 3); 3. Heikki Huusko (Finlandia) 12+III (3, 2, 2, 2, 3); 4. Martin Haarahiltunen (Szwecja) 14+IV (3, 3, 2, 3, 3); 5. Luca Bauer (Włochy) 9 (3, 2, 1, 3, w); 6. Lucas Hutla (Czechy) 9 (2, 1, 1, 2, 3); 7. Max Niedermaier (Niemcy) 8 (3, 2, 3, w, w); 8. Franz Zorn (Austria) 7 (2, 2, 0, 1, 2); 9. Sebastian Reitsma (Holandia) 6 (0, 3, 1, 0, 2); 10. Filip Jaeger (Szwecja) 6 (1, 0, 3, 1, 1); 11. Jasper Iwema (Holandia) 6 (0, 1, 2, 2, 1); 12. Martin Posch (Austria) 5 (1, 1, 2, 1, 0); 13. Jimmy Olsen (Szwecja) 4 (1, w, w, 2, 1); 14. Aki Ala-Riihimaeki (Finlandia) 2 (2, w, 0, w, -); 15. Franz Mayerbuechler (Niemcy) 2 (2); 16. Reinhard Greisel (Niemcy) 2 (0, 1, 0, 0, 1); 17. Maximilan Niedermaier (Niemcy) 2 (0, w, 1, 1, 0); 18. Josef Kreuzberg (Austria) NS

Fenomenalnie! Piotr Żyła na podium w Lahti! Ależ polecia

W tle rywalizacji w Vikersund w ramach cyklu Raw Air w Pucharze Świata odbywają się zmagania na skoczni Salpausselka w Lahti w ramach Pucharu Kontynentalnego. W niedzielnym konkursie aż dwóch reprezentantów Polski walczyło o miejsce na podium. Ostatecznie za sprawą bardzo dobrego skoku w drugiej serii wskoczył na nie Piotr Żyła. Kacper Juroszek lokatę w czołowej trójce przegrał o naprawdę niewiele.

 

Najlepsi skoczkowie świata w ten weekend rywalizują w Vikersund w ramach cyklu Raw Air zaliczanego do Pucharu Świata. Później przeniosą się do fińskiego Lahti, gdzie próbę generalną przed tymi zawodami przeprowadzają zawodnicy z Pucharu Kontynentalnego.

 

W  sobotę najlepszy na skoczni Salpausselka (HS130) w Lahti okazał się reprezentant gospodarzy Kasperi Valto. Najlepszy z Polaków Piotr Żyła zajął piąte miejsce, ale już pierwsza seria niedzielnych zawodów pokazała, że może liczyć na więcej. 37-latek w pierwszej próbie w korzystnych warunkach osiągnął 129 metrów, co dało mu czwarte miejsce ze stratą niecałych trzech punktów do podium. Drugi na półmetku zawodów był z kolei Kacper Juroszek. On także osiągnął 129 metrów, ale miał mniej odjętych punktów. Juroszek mógł myśleć nawet o zwycięstwie, albowiem do lidera tracił zaledwie 0,2 pkt. Nim był Markus Mueller, który wylądował na 138,5 metrze! To nowy, nieoficjalny, rekord skoczni.

 

W rundzie finałowej wiatr zaczął rozdawać karty. Potrafił wiać mocno z obu kierunków, co wpływało na bonifikaty punktowe. Piotr Żyła, mimo nieco gorszych warunków, potrafił poprawić swój wynik z pierwszej próby. Osiągnął 129,5 metra, dzięki czemu wyprzedził dwóch rywali i zajął drugie miejsce. Niestety dużo gorszy skok oddał Kacper Juroszek. 115,5 metra nie pozwoliło nawet obronić podium, do którego zabrakło 0,5 punktu. Prowadzenie obronił Markus Mueller, który po skoku na odległość 126,5 metra wyprzedził Żyłę o 6,5 punktu

 

Klasyfikacja końcowa niedzielnego konkursu Pucharu Kontynentalnego w Lahti:

1. Markus Mueller 265,9 pkt

2. Piotr Żyła 259,4 pkt

3. Ziga Jelar 248 pkt

4. Kacper Juroszek 247,5 pkt

.

17. Kacper Tomasiak 193 pkt

.

27. Tymoteusz Amilkiewicz 144,6 pkt

.

36. Adam Niznik 77,8 pkt

46. Szymon Byrski 55 pkt

Klemens Joniak NPS

Rekord Polski i medal mistrzostw świata! Łzy wzruszenia gwiazdy

Natalia Maliszewska zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w rywalizacji na 500 metrów w short tracku. Wcześniej – w ćwierćfinale – pobiła rekord Polski z czasem 42.07.

 

Natalia Maliszewska jeszcze przed rywalizacją na 500 metrów mogła być zadowolona ze swojego występu podczas marcowych mistrzostw świata w Pekinie. Warto bowiem przypomnieć, że jedna z najbardziej znanych zawodniczek w reprezentacji Polski na czempionacie w stolicy Chin zdobyła srebrny medal ze sztafetą kobiet i brąz ze sztafetą mieszaną.

 

Jak się okazało, Maliszewska nie zamierzała spoczywać na laurach. Doświadczona reprezentantka Polski świetnie zaprezentowała się również w zmaganiach na 500 metrów. W ćwierćfinale łyżwiarka z Białegostoku zajęła drugie miejsce, dojeżdżając na metę z czasem 42.07. Tym samym pobiła rekord Polski, który – jak dowiadujemy się z oficjalnej strony internetowej Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego – wcześniej wynosił 42.311 i został ustanowiony przez Kamilę Stormowską.

 

Dzięki swojemu bardzo dobremu występowi Maliszewska awansowała do półfinału mistrzostw świata. W nim została niesportowo wypchnięta przez jedną z rywalek. To przewinienie zauważyli jednak sędziowie. Arbitrzy zadecydowali w tej sytuacji o awansie Polki do finału A.

 

Pochodząca z Białegostoku zawodniczka w najważniejszym wyścigu zaprezentowała się z bardzo dobrej strony. Zajęła bowiem trzecie miejsce z czasem 42.561, tym samym zgarniając brązowy medal mistrzostw świata. Najlepsza była Xandra Velzeboer z Holandii (42.132), natomiast na drugiej lokacie uplasowała się Kanadyjka Rikki Doak (42.286). Kiedy Maliszewska odbierała brązowy krążek na jej twarzy pojawiły się łzy wzruszenia.

Kiedy jest finał Indian Wells 2025? Data i godzina meczu o tytuł

Indian Wells Masters 2025 rozpoczął się 6 marca, a ostatnie mecze turnieju zobaczymy w niedzielę, po 11 dniach rywalizacji.

 

Iga Świątek dwukrotnie wygrała Indian Wells (2022, 2024) i raz, w 2023 r. dotarła do półfinału zawodów. Z kolei, dla jej młodej rywalki tegoroczna edycja kalifornijskich zawodów zakończy się osiągnięciem najlepszego wyniku w karierze. Do tej pory Andriejewa tylko raz, w ubiegłym sezonie, zagrała w Indian Wells, kończąc udział na I rundzie.

 

Aryna Sabalenka, finalistka Indian Wells, tylko raz dotarła w Kalifornii tak daleko, jak w tym roku. W 2018 roku skończyła rywalizację na 3. rundzie, w 2019. na czwartej, w 2022 r. na drugiej, a w 2023 r. na finale, w którym wygrała Jelena Rybakina. Sabalenka już wyrównała wynik sprzed dwóch lat, a może jeszcze go poprawić.

 

Kiedy finał Indian Wells 2025?

Od 2020 roku, gdy turniej odwołano z powodu pandemii, wygrywała go Iga Świątek, a także Paula Badosa i Jelena Rybakina.

 

Wśród męskich singlistów najlepszy był Carlos Alcaraz (2024, 2023), Taylor Fritz oraz Cameron Norrie.

 

Kiedy finał Indian Wells 2025? Data i godzina meczu o tytuł

Finałowy mecz Indian Wells, w którym Mirra Andriejewa zagra z Aryną Sabalenką, odbędzie się w niedzielę 16 marca o godzinie 19 czasu polskiego. Singliści – Jack Draper i Holger Rune – zagrają o tytuł o godz. 22. Transmisję spotkań pokaże Canal + Sport 2.