Daily News

Author: Admin

  • Historyczny występ Polaków, kolejny medal mistrzostw świata. Czekali aż 51 lat

    Historyczny występ Polaków, kolejny medal mistrzostw świata. Czekali aż 51 lat

    Historyczny występ Polaków, kolejny medal mistrzostw świata. Czekali aż 51 lat

    Podczas gdy polscy skoczkowie zawodzą na mistrzostwach świata w Trondheim, ze świetnej strony pokazali się biathloniści. Tyle że w czempionacie w Oestersund. Sztafeta w składzie: Jakub Potoniec, Grzegorz Galica, Konrad Badacz, Fabian Suchodolski na koniec mistrzostw świata juniorów sprawiła ogromną niespodziankę i sięgnęła po brązowy medal. Na taki sukces w tej konkurencji i kategorii wiekowej kibice czekali aż 51 lat.

     

    Podczas gdy mistrzostwa świata w Trondheim pod kątem sukcesów Biało-Czerwonych są, delikatnie mówiąc, niezbyt udane, wiele radości kibicom sprawili walczący również w czempionacie, tyle że w Oestersund juniorzy. Na zakończenie mistrzostw świata dali prawdziwy popis, zaskakując nie tylko rywali, ale prawdopodobnie nawet samych siebie.

     

    Kapitalny start Biało-Czerwonych. Polacy brązowymi medalistami mistrzostw świata

     

    Polska sztafeta juniorów w składzie: Jakub Potoniec, Grzegorz Galica, Konrad Badacz, Fabian Suchodolski zaprezentowała się fenomenalnie w biegu 4 x 7,5 km i sięgnęła po brązowy medal. Nasi biathloniści przegrali jedynie z Niemcami i Norwegami. Wyprzedzili za to m.in. Szwajcarów, Włochów, czy Finów.

     

    Zawody rozpoczął Potoniec, który chociaż musiał aż pięciokrotnie dobierać na strzelnicy, udało mu się uniknąć karnej rundy. Gdy przekazywał zmianę Galicy, Polacy znajdowali się na 12. pozycji. 18-latek spisał się rewelacyjnie, kolejny raz udowadniając, że jest w kapitalnej formie biegowej. W Oestersund sięgnął już po srebro w biegu indywidualnym. W sztafecie dzięki jego trudowi Biało-Czerwoni wskoczyli na 6. lokatę ze stratą zaledwie 30 sekund do trzecich Niemców.

     

    Biathlon. Szybki bieg, świetne strzelanie. Polscy juniorzy pokazali klasę w Oestersund

     

    Bardzo dobre strzelanie dołożył zmieniający go Badacz. Dzięki jego celności Polska znów przesunęła się w tabeli, tym razem już na pozycję medalową. Mimo sporego zmęczenia podkręcił jeszcze tempo na ostatniej pętli, dzięki czemu ostatni z Polaków, Fabian Suchodolski wystartował z pozycji wicelidera. Strzelał tak samo celnie, co reprezentant Niemiec, tyle że ten pobiegł nieco szybciej i zdołał go wyprzedzić.

     

    Mimo to zawody zakończyły się wielkim sukcesem Biało-Czerwonych, którzy finiszowali trzeci z czasem 1:22:35.2. Był on o tyle większy, że to pierwszy dla Polski medal w tej konkurencji i kategorii wiekowejod 1974 roku. 

     

  • Ewa Pajor znów w centrum uwagi! Jej wejście odmieniło losy Barcelony w dramatycznym meczu – WIDEO

    Ewa Pajor znów w centrum uwagi! Jej wejście odmieniło losy Barcelony w dramatycznym meczu – WIDEO

    Ewa Pajor znów w centrum uwagi! Jej wejście odmieniło losy Barcelony w dramatycznym meczu – WIDEO

    Wydawało się, że kobiecy zespół FC Barcelony po raz pierwszy w sezonie straci punkty. Katalonki przez niemal całe spotkanie z Athletikiem Bilbao nie potrafiły znaleźć drogi do siatki rywalek. Jednak kiedy na boisku pojawiła się Ewa Pajor, wszystko uległo zmianie. Polska napastniczka po raz kolejny udowodniła, że jest kluczową postacią jednej z najlepszych drużyn świata.

     

    Zmienniczka, która odwróciła losy meczu

     

    Od momentu transferu do FC Barcelony latem 2024 roku, Ewa Pajor regularnie zachwyca kibiców swoją skutecznością. Tym razem jednak mecz rozpoczęła na ławce rezerwowych, a jej drużyna przez długi czas nie potrafiła przełamać defensywy Athleticu Bilbao. Trener Jonatan Giráldez zdecydował się wprowadzić Polkę w 61. minucie, co okazało się kluczowe dla losów spotkania.

     

    Przez kolejne minuty Pajor raz po raz napędzała ataki Barcelony, ale to, co najważniejsze, wydarzyło się w samej końcówce. W 90. minucie przytomnym zgraniem obsłużyła Alexię Putellas, która wpakowała piłkę do siatki, dając Katalonkom prowadzenie. Chwilę później Vicky Lopez przypieczętowała zwycięstwo golem na 2:0.

     

    Niesamowita passa Barcelony i dominacja Pajor

     

    FC Barcelona od początku sezonu jest nie do zatrzymania. Po 16 kolejkach ligowych ma na koncie komplet zwycięstw, 74 zdobyte gole i zaledwie siedem straconych. Drużyna pewnie prowadzi w tabeli, mając aż jedenaście punktów przewagi nad drugim Realem Madryt.

     

    Ogromny udział w tych sukcesach ma właśnie Ewa Pajor. Reprezentantka Polski prowadzi w klasyfikacji najlepszych strzelczyń z dorobkiem 14 goli, wyprzedzając Ednę Imade o trzy trafienia. Dodatkowo Polka może pochwalić się pięcioma asystami, co czyni ją także liderką klasyfikacji kanadyjskiej.

    Decydujące starcie o trofeum na horyzoncie

     

    Przed Barceloną teraz kolejny ważny test. Już 22 stycznia Katalonki zmierzą się w półfinale Superpucharu Hiszpanii z Atletico Madryt. Zwycięstwo w tym meczu otworzy im drogę do finału, gdzie mogą zmierzyć się z Realem Madryt lub Realem Sociedad.

     

    Czy Ewa Pajor po raz kolejny odegra kluczową rolę i poprowadzi Barcelonę do kolejnego triumfu? Jedno jest pewne – polska napastniczka nie zamierza zwalniać tempa i nadal zachwyca futbolowy świat swoją skutecznością.

     

  • Świątek i Hurkacz lepsi od Paolini, 10-8 w batalii o finał. Widowisko w Indian Wells

    Świątek i Hurkacz lepsi od Paolini, 10-8 w batalii o finał. Widowisko w Indian Wells

    Świątek i Hurkacz lepsi od Paolini, 10-8 w batalii o finał. Widowisko w Indian Wells

    Za nami kolejna edycja Pucharu Eisenhowera z udziałem Igi Świątek i Huberta Hurkacza. Przed dwoma laty nasi reprezentanci zakończyli zmagania w roli finalistów, przed rokiem odpadli w fazie ćwierćfinałowej. Tym razem zatrzymali się na półfinale. W batalii o awans do decydującego starcia lepszy okazał się duet Madison Keys/Tommy Paul, który triumfował 10-8. Polacy obronili dwa meczbole, ale trzeciego już nie zdołali. Rywale nie wygrali jednak całych rozgrywek – te zakończyły się zwycięstwem Jeleny Rybakiny i Taylora Fritza.

     

    Charytatywne zmagania o Puchar Eisenhowera już od kilku lat poprzedzają główną rywalizację w Indian Wells. Impreza cieszy się dużą popularnością wśród najlepszych tenisistów. To m.in. efekt atrakcyjnej formuły rozgrywek. Osiem duetów tworzy drabinkę pucharową (od ćwierćfinałów do wielkiego finału). Każdy mecz rozgrywany jest w postaci super tie-breaka – do 10 wygranych punktów, z zachowaniem dwóch “oczek” przewagi.

     

    Przez długi czas klarowały się składy tegorocznej edycji zmagań. Dopiero 21 lutego pojawiła się informacja, że w imprezie ponownie wezmą udział Iga Świątek i Hubert Hurkacz. Dla naszych reprezentantów to trzeci występ z rzędu. Dwa lata temu dotarli do finału, gdzie ulegli Arynie Sabalence i Taylorowi Fritzowi. Przed rokiem odpadli już po pierwszym etapie, wyraźnie przegrywając z parą Paula Badosa/Stefanos Tsitsipas.

     

    Tak się składa, że Sabalenki, Badosy i Tsitsipasa nie zobaczymy podczas tegorocznej edycji. Organizatorzy ogłosili rezygnację Białorusinki w momencie, gdy do gry weszli Świątek oraz Hurkacz. Wówczas okazało się, że obok Fritza wystąpi Jelena Rybakina. Z kolei wycofanie Pauli i Stefanosa nastąpiło dopiero w dniu rozgrywek. Głównym powodem była kontuzja Hiszpanki, jakiej nabawiła się w Meridzie. Miejsce Badosy i Tsitsipasa zajęli ostatecznie Amanda Anisimova i Daniił Miedwiediew.

     

    Kilka godzin przed rozpoczęciem Pucharu Eisenhowera poznaliśmy zestawienia pierwszej rundy. Okazało się, że Iga Świątek i Hubert Hurkacz zmierzą się na “dzień dobry” z parą Jasmine Paolini/Lorenzo Musetti. Polacy nie musieli zbyt długo czekać na swój pojedynek, bowiem trafili do pierwszego ćwierćfinału. W związku z tym otwierali całe zmagania.

     

    Iga Świątek i Hubert Hurkacz zakończyli tegoroczną edycję Pucharu Eisenhowera na półfinale

     

    Rywalizacja o półfinał rozpoczęła się od bardzo dobrego serwisu wrocławianina, który sprawił mnóstwo problemów Włoszce z polskimi korzeniami. Później nasi reprezentanci stopniowo budowali przewagę i pilnowali jej do samego końca. Grali solidnie, a przy okazji wykorzystywali błędy po stronie Musettiego. Ostatecznie Iga i Hubert triumfowali w całym pojedynku 10-6 i zameldowali się w najlepszej “4” duetów.

     

    Kolejnymi przeciwnikami Polaków okazali się Madison Keys oraz Tommy Paul, którzy fazę wcześniej uporali się z duetem Maria Sakkari/Casper Ruud. Pojedynek rozpoczął się nie najlepiej z perspektywy Igi i Huberta. Przy pierwszym punkcie raszynianka popełniła błąd przy smeczu, posyłając piłkę na aut. W pewnym momencie rywale prowadzili już 3:1, ale nasi reprezentanci doprowadzili do wyrównania. W następnych minutach wrocławianin nie wykorzystał niestety okazji na 5-4 i od tej chwili Amerykanie uciekli na dobre. Polski team walczył jeszcze o odrobienie strat, obronił dwa meczbole przy podaniu Hurkacza. W kolejnej akcji Hubert podjął ryzyko przy siatce, ale tym razem to się nie opłaciło. Ostatecznie to duet Keys/Paul cieszył się z wygranej 10-8.

     

    Madison i Tommy nie zdołali jednak wygrać całych rozgrywek. W decydującym starciu lepsi okazali się Jelena Rybakina oraz Taylor Fritz. Kazachsko-amerykański zespół dominował na korcie w finałowym pojedynku, kończąc go wynikiem 10-4. Dla Fritza to kolejny triumf w Pucharze Eisenhowera. Przed dwoma laty wygrywał go w duecie z Aryną Sabalenką.

     

    Ćwierćfinały:Iga Świątek/Hubert Hurkacz – Jasmine Paolini/Lorenzo Musetti 10-6Madison Keys/Tommy Paul – Maria Sakkari/Casper Ruud 10-6Amanda Anisimova/Daniił Miedwiediew – Jelena Rybakina/Taylor Fritz 4-10Emma Navarro/Ben Shelton – Katie Boulter/Alex de Minaur 10-7

     

    Półfinały:Iga Świątek/Hubert Hurkacz – Madison Keys/Tommy Paul 8-10Jelena Rybakina/Taylor Fritz – Emma Navarro/Ben Shelton 10-6

     

    Finał:Madison Keys/Tommy Paul – Jelena Rybakina/Taylor Fritz 4-10

     

  • 22 zwycięstwa z rzędu i koniec. Przyszedł czas na rozstawioną Polkę

    22 zwycięstwa z rzędu i koniec. Przyszedł czas na rozstawioną Polkę

    22 zwycięstwa z rzędu i koniec. Przyszedł czas na rozstawioną Polkę

    18-letnia Kanadyjka Victoria Mboko popisała się na początku tego roku fenomenalną serią – wygrała cztery turnieje ITF, wygrała w nich 22 spotkania z rzędu. Ta passa została przerwana przed tygodniem we Francji. I właśnie na tę rewelację sezonu już w swoim pierwszym spotkaniu w halowym turnieju w Porto trafiła Maja Chwalińska, rozstawiona w Portugalii z trójką. Polka jest wyżej w rankingu, ale bukmacherzy dość wyraźnie stawiali na Mboko. I nie pomylili się. Nastolatka wygrała 3:6, 6:2, 6:3.

     

    Victoria Mboko nie pójdzie w ślady Mirry Andriejewej czy Coco Gauff, nie osiągnie wielkich sukcesów jeszcze przed 18. urodzinami. Być może jednak będzie jej dany stopniowy rozwój i poprawianie pozycji, aż w końcu znajdzie się wśród stu najlepszych zawodniczek świata. Być może stanie się to przed 19. urodzinami, to nastąpi dopiero pod koniec sierpnia. Ma bowiem wiele atutów i co ważne – umie grać ofensywnie. A to w dzisiejszym tenisie podstawa.

     

    18-latka z Kanady ten rok zaczynała na 333. pozycji w światowym rankingu. Wygrała cztery turnieje ITF z rzędu: na Martynice, Gwadelupie, w USA i Anglii. Razem – aż 22 spotkania. Zdecydowała się na grę tydzień po tygodniu, tę serię przerwała wreszcie w zeszły wtorek reprezentująca Cypr, była reprezentantka Rumunii Raluka Serban.

     

    Mboko odpoczęła, zgłosiła się do halowego turnieju w Porto. I tu w pierwszej rundzie trafiła na rozstawioną z trójką Maję Chwalińską.

     

    Już przed meczem było wiadomo, że dla Polki może to być bardzo pechowe losowanie.

     

    Maja Chwalińska wróciła do Porto. W 2024 roku była tu w finale w hali i zdobyła tytuł na powietrzu

     

    Chwalińska zaczęła ten rok z przytupem – była częścią drużyny w United Cup, wygrała nawet dwa spotkania w mikście, przeszła kwalifikacje Australian Open, później jednak dostała bolesne lanie od Niemki Jule Niemeier. Niemniej potwierdziła swoje miejsce w okolicach 130. pozycji na świecie, kolejnym krokiem miał już być atak na pierwszą setkę. I coś się zacięło.

     

    Nie udało się 23-latce przejść kwalifikacji WTA 250 w Kluż-Napoce, wysoko przegrała swój drugi mecz w ITF w Altenkirchen. A później zmieniła plany – zamiast lecieć na kwalifikacje do Meridy, a później próbować się dostać do Indian Wells, wybrała rywalizację na kontynencie. Najpierw w Porto, później w kilku turniejach na ziemi WTA 125 w Turcji.

     

    Pierwszy etap okazał się nieudany.

     

    Mboko, po tych swoich wielkich sukcesach w pierwszych dwóch miesiącach tego roku, w rankingu WTA przesunęła się już na 188. miejsce. Choć Chwalińska jest znacznie wyżej, obecnie na 136. pozycji, to bukmacherzy dość wyraźnie stawiali na jej rywalkę. Tymczasem w pierwszym secie górą była Polka, wygrała 6:3. Jej kombinacyjna gra, oparta na wysokich topspinach posyłanych w okolice końcowej linii, dawała efekt. Kanadyjka jakby była tym zaskoczona, popełniała błędy. A gdy sytuacja wymagała zmiany, zawodniczka z Bielska-Białej po prostu zmieniała rytm.

     

    Tyle że Mboko w końcu połapała się w sytuacji, zaczęła odważniej atakować takie zagrania, tuż po odbiciu piłki. Przyspieszała grę, uzyskiwała przewagę. Szybko przełamała Polkę, całkowicie dyktowała warunki. No i serwis był już teraz wyraźnym jej atutem. Chwalińska obroniła się jeszcze przed przegraniem seta 1:6, ale za chwilę i tak poległa. Było 2:6.

     

    Rewelacyjna 18-latka z Kanady lepsza od polskiej “trójki” w ITF w Porto. 6:3 w trzecim secie dla Mboko

     

    Polka skorzystała z przerwy toaletowej, ochłonęła trochę. Niemniej trzeci set i tak rozpoczął się od przełamania jej serwisu. Próbowała różnych tenisowych sztuczek, zmieniała tempo, grała slajsami, czasem dorzuciła skrót. Ale i tak górę brała siła fizyczna rywalki. Mboko bowiem grała konsekwentnie, “nie zwalniała ręki”. A myliła się przy tym rzadziej niż Polka.

     

    Chwalińska przegrywała już 0:2, wyrównała jednak. A później przegrała własnego gema na przewagi, przy czym raz, niesłusznie, jej akcję przerwał sędzia stolikowy, orzekł aut. Mogła za chwilę wyrównać, wywalczyć breaka, uzyskała dwie szanse. A Mboko jakby fizycznie zaczynała już odczuwać trudy tego spotkania. Tyle że to Polka w tych najważniejszych momentach była mniej dokładna, jej sytuacja stała się bardzo trudna.

     

    I nie zdołała już wyjść z opresji, ostatni forhend wyrzuciła wyraźnie, przegrała 6:3, 2:6, 3:6. A szkoda, bo w kolejnej rundzie rywalka byłaby już dużo słabsza od Mboko.

     

    18-latka zaliczyła zaś największy pojedynczy sukces w karierze. Do tej pory zawodniczką z najwyższym rankingiem, którą pokonała, była Amerykanka Emina Bektas (WTA 140).

     

  • Gigantyczna sensacja na MŚ w skokach. Polska odniosła historyczny sukces

    Gigantyczna sensacja na MŚ w skokach. Polska odniosła historyczny sukces

    Gigantyczna sensacja na MŚ w skokach. Polska odniosła historyczny sukces

    W połowie konkursu drużyn mieszanych Polska była trzecia! Finalnie do medalu naszym skoczkom i skoczkiniom zabrakło tylko 23,5 pkt. – W życiu byśmy nie uwierzyły, że tak mało stracimy do podium. Trochę dołożymy i będziemy się bić o podium. Na luzie – zapowiadała Kamila Karpiel. Dziś – zaledwie sześć lat później – już jej w skokach nie ma. Dziś na MŚ w Trondheim sukcesem dla naszej drużyny byłby awans do drugiej serii.

     

    Aż 15 drużyn wystąpi w środę w konkursie mikstów na MŚ w narciarstwie klasycznym w Trondheim. W tej stawce zobaczymy Polskę w składzie: Pola Bełtowska, Dawid Kubacki, Anna Twardosz, Aleksander Zniszczoł.

     

    Naszą drużynę w takiej rywalizacji zobaczymy po raz czwarty. Zdecydowanie najlepszy był w jej wykonaniu debiut. Na MŚ w Seefeld w 2019 roku Kina Rajda, Dawid Kubacki, Kamila Karpiel i Kamil Stoch spisali się tak, że już sobie wyobrażaliśmy, jak to pięknie będzie mieć wkrótce kolejne okazje do walki o medale wielkich imprez.

     

    Było pięknie. Ale tylko przez moment

     

    – Dziewczyny jak najbardziej sobie poradziły. Ja będąc w ich wieku nie kwalifikowałem się do zawodów. Okazuje się, że mamy naprawdę świetny zespół – mówił nam wówczas Stoch.

     

    Dzień wcześniej został wicemistrzem świata na skoczni normalnej. A Kubacki zgarnął złoto. To był szalony konkurs, w którym Polacy awansowali na szczyt z 27. i 18. miejsca po pierwszej serii. – My z Kamilem pokazaliśmy, że potrafimy daleko skakać i to tyle komentarza a propos różnych podsumowań piątkowego konkursu – cieszył się Kubacki. – A dziewczyny są młode i potrzebują doświadczenia, więc tu zdobywały najlepsze. Nikt nie nakładał na nie presji, one normalnie skoczyły swoje i dzięki temu jesteśmy na szóstym miejscu. Niech dziewczynom da to dodatkowego powera, żeby dalej trenować, bo fajnie się razem skacze – dodawał.

     

    Mistrz świata Kubacki pobił w tamtych zawodach rekord skoczni – na obiekcie z punktem K na 99. metrze i z HS-em (rozmiarem) 109 m osiągnął 112 metrów. – Ale konkurs! Jak usłyszałam od spikera, że Dawid Kubacki pobił rekord skoczni, lecąc aż 112 metrów, to pomyślałam „wow!” – emocjonowała się Rajda. – Pełen podziw! Pełen podziw dla chłopaków – wtrącała Karpiel.

     

    17-letnia Karpiel i 18-letnia Rajda były pierwszymi Polkami w historii, które wystąpiły w mistrzostwach świata. Kamila indywidualnie zajęła 23. miejsce, Kinga była 34. Wtedy panie skakały tylko na skoczni normalnej.

     

    Kilka dni później podopieczne Marcina Bachledy wcale się nie tremowały wspólnym występem w mikście z arcymistrzami Stochem i Kubackim. Przed tamtymi zawodami wszyscy zastanawialiśmy się czy z taką pomocą juniorki doskoczą do top 8 i zapewnią sobie ministerialne stypendia. A one i oni po pierwszej serii ulokowali się w top 3! Finalnie sensacyjnego trzeciego miejsca Polska nie obroniła. Skończyło się na miejscu szóstym, ze stratą 23,5 pkt do podium. Ale to i tak był występ ponad stan. Przecież tamtego dnia polski mikst dopiero drugi raz w historii pokazał się w międzynarodowej rywalizacji. Ten pierwszy raz to było ostatnie 14. miejsce na PŚ w Lillehammer w 2013 roku.

     

    – Progres jest niesamowity. Dobrze, że u nas ktoś w końcu się skokami kobiet zainteresował. Trzeba je rozwijać – mówił Stoch. – Dziewczyny jak najbardziej sobie poradziły. Ja w ich wieku nie kwalifikowałem się do zawodów. Okazuje się, że mamy naprawdę świetny zespół. Z uśmiechem na twarzy robiłem w nim to, co uwielbiam – dodawał trzykrotny mistrz olimpijski. – Po pierwszej serii było trzecie miejsce? A to nie wiem nic na ten temat – mówił po konkursie zaskoczony Kubacki. – W życiu byśmy nie uwierzyły, że tak mało stracimy do podium. Trochę dołożymy i będziemy się bić o podium. Na luzie – śmiała się Karpiel. – A tak serio, to jeszcze trochę pracy przed nami. Ale myślę, że damy radę – dodawała.

     

    Zanosi się na najgorszy wynik w historii

     

    Niestety, jak sześć lat po ostatnim miejscu w Lillehammer było to dające nadzieję Seefeld, tak dziś – po kolejnych sześciu latach – nie ma żadnej nadziei.

     

    Po tamtych MŚ z 2019 roku Polski Związek Narciarski postanowił, że w miejsce Bachledy trenerem kadry skoczkiń zostanie Łukasz Kruczek. Na MŚ 2021 w Oberstdorfie polski mikst znów był szósty, ale do podium stracił już 150 punktów, a nie 23,5. A wtedy też rywalizowano na skoczni normalnej. W 2023 roku w Planicy nasza mieszana drużyna była ósma. Do podium straciła ponad 150 Punktów. Ile straci dziś?

    W Seefeld, Oberstdorfie i Planicy w świetnej formie byli polscy skoczkowie. Oni na każdych z tych mistrzostw zdobywali medale. Teraz Zniszczoł i Kubacki skaczą na poziomie drugiej-trzeciej dziesiątki. Niestety, jest duża szansa się na najgorszy występ biało-czerwonego miksta w historii. Panie liderkami naszej ekipy na pewno nie zostaną. Kadrze znów przewodzi Bachleda, bo nawet wybitny fachowiec, jakim jest Austriak Harald Rodlauer, nie zdołał u nas niczego zbudować i szybko zamienił skoki kobiet w Polsce na skoki kobiet we Włoszech. I choć dziś organizacyjnie Polkom niczego nie brakuje, to wynikowo dzieli je od najlepszych straszna przepaść.

  • Było 1:1, kiedy wszedł Cash. Oto co zrobił w 86. minucie

    Było 1:1, kiedy wszedł Cash. Oto co zrobił w 86. minucie

    Było 1:1, kiedy wszedł Cash. Oto co zrobił w 86. minucie

    To już od pierwszej minuty mógł być polski mecz w 1/8 finału Ligi Mistrzów. Michał Skóraś i Matty Cash rozpoczęli jednak spotkanie w roli rezerwowych i tylko przyglądali się emocjom na murawie. Nie minął kwadrans, a kibice zobaczyli już dwa gole. Przełomowa okazała się druga połowa. W niej jednym z bohaterów Aston Villi stał się Matty Cash.

     

    We wtorek 4 marca rozpoczęła się 1/8 finału Ligi Mistrzów. Na placu boju pozostało już tylko 16 drużyn. Pierwszym spotkaniem było starcie Brugii z Aston Villą. Belgowie w poprzedniej fazie sprawili niemałą niespodziankę i wyeliminowali z rozgrywek Atalantę Bergamo. Anglicy, ze względu na dobre rezultaty w fazie ligowej, nie musieli występować w meczach fazy play-off. Spotkanie na stadionie imienia Jana Breydela zapowiadało się niezwykle ciekawie.

     

    Trzy gole w Brugiii. Co za emocje w LM

     

    Kibice na pierwsze emocje nie musieli czekać długo. Po upływie niecałych 150 sekund goście z Birmingham wpadli w euforię. Rzut wolny w centralnej części boiska wykonywał Youri Tielemans. Pojedynek główkowy z rywalem wygrał Tyrone Mings i zgrał piłkę na środek pola karnego. Tam jak grom z jasnego nieba pojawił się Leon Bailey i bardzo silnym, płaskim strzałem z lewej nogi pokonał Simona Mignoleta.

     

    Powtórki pokazały, że piłka po strzale jamajskiego skrzydłowego odbiła się jeszcze od murawy. Były bramkarz Liverpoolu nie miał żadnych szans na skuteczną interwencję. Stracony gol nie podłamał jednak gospodarzy. Na odpowiedź nie trzeba było długo czekać.

    https://x.com/CANALPLUS_SPORT/status/1896983065374671086

    Gospodarze ruszyli do ataku, a w 12. minucie w polu karnym rywali najlepiej odnalazł się wbiegający boczny obrońca. Maxim De Cuyper uderzył precyzyjnie, a piłka – podobnie jak w przypadku strzału Baileya – podskoczyła na murawie, co utrudniło interwencję Emiliano Martinezowi.

     

    W 68. minucie meczu kibice gości mogli dziękować opatrzności, że Brugia nie objęła prowadzenia. Wydawało się, że piłka po uderzeniu Hansa Vanakena nieuchronnie zmierza do siatki, ale ostatecznie minęła prawy słupek bramki Martineza. To szczęście w nieszczęściu Villi, bowiem równie dobrze do własnej siatki mógł ją skierować próbujący interweniować Mings. W piłkę jednak nie trafił. Chwilę wcześniej na murawie pojawił się Matty Cash, który zmienił Axela Disasiego.

     

    To było kolejne, ale nie jedyne ostrzeżenie, jakie Brugia wysłała rywalom w tym meczu. Jeszcze w pierwszej połowie groźny strzał oddał Chemsidne Talbi. Aston Villa odpowiedziała jedynie próbą Marco Asensio powstrzymaną przez Mignoleta

     

    Kiedy wydawało się, że bliżej zdobycia gola są gospodarze, akcję prawym skrzydłem przeprowadził Morgan Rogers. Posłał silne, dobre dośrodkowanie, które niechybnie na gola zamieniłby wbiegający na piąty metr Ollie Watkins. Wcześniej piłkę przeciął jednak stoper Brugii – Brandon Mechele. Zrobił to jednak tak bardzo niefortunnie, że wpakował ją do własnej siatki.

     

    Aston Villa poszła za ciosem. W 86. minucie Matty Cash był faulowany w polu karnym, sędzia wskazał na jedenasty metr, a Marco Asensio ustalił wynik na 3:1 dla gości. Warto dodać, że w końcówce w barwach Brugii na murawie pojawił się Michał Skóraś. Nie mógł już jednak wpłynąć na wynik.

     

    Rewanżowe spotkanie na Villa Park w Birmingham odbędzie się w środę 12 marca o 21:00. Wcześniej oba zespoły mają zaplanowane mecze ligowe. Aston Villa 8 marca zagra na wyjeździe z Brentfordem, a Club Brugge dzień później rozegra wyjazdowe derby z Cercle.

     

    Club Brugge 1:3 Aston Villa (1:1)

    Gole: Maxim De Cuyper’ 12 – Leon Bailey’ 3, Brandon Mechele’ 82sam, Marco Asensio’ 88k

    Club Brugge: Mignolet (gk) – Sabbe (90′ Skóraś), Mechele, Ordóñez, De Cuyper – Jashari, Onyedika (90′ Vetlesen) – Talbi (86′ Siquet), Vanaken (k), Tzolis – Jutgla (86′ Nilsson)

    trener: Nicky Hayen

    Aston Villa: Martinez (gk) – Disasi (64′ Cash), Konsa, Mings, Digne – McGinn (k) (64′ Ramsey), Tielemans – Bailey (64′ Kamara), Rogers, Rashford (64′ Asensio) – Watkins (90′ Bogarde)

    trener: Unai Emery

    Jan Breydel Stadion, Brugia

    żółte kartki: Emery

    sędziował: Pinheiro (Portugalia)

  • Zniszczoł odleciał w Trondheim. Był na czele, wyprzedził wielkie gwiazdy

    Zniszczoł odleciał w Trondheim. Był na czele, wyprzedził wielkie gwiazdy

    Zniszczoł odleciał w Trondheim. Był na czele, wyprzedził wielkie gwiazdy

    Nareszcie polscy kibice mają powody do radości podczas mistrzostw świata w Trondheim. Po nieudanym dla większości “Biało-Czerwonych” zmaganiach na skoczni normalnej, treningi na dużym obiekcie zakończyły się obiecująco dla Aleksandra Zniszczoła. Po dalekiej próbie w drugiej serii nasz rodak długo znajdował się na prowadzeniu. Finalnie skończył tuż za podium, ale nie zmienia to faktu, że za jego plecami znalazło się sporo znanych zawodników.

     

    Czołowi skoczkowie świata nie mieli łatwego przejścia z obiektu normalnego na duży. Życie mocno utrudniły im niesprzyjające warunki atmosferyczne, które doprowadziły do przesunięcia rozpoczęcia treningów o pół godziny. Wcześniej silnie wiejący wiatr w połączeniu ze śnieżycą uniemożliwił rozegranie trzeciej serii kobietom. W Norwegii doszło przy tym do niespotykanej wcześniej sytuacji. “Pierwszy raz jestem świadkiem sytuacji, że trzeba przerwać trening, by maszyna na nowo wyżłobiła tory” – pisał w serwisie X Marcin Hetnal.

     

    Pomimo, że to tylko treningi, podopieczni Thomasa Thurnbichlera chcieli zaprezentować się w nich z jak najlepszej strony. Powód? Jeden z nich nie wystąpi w konkursie drużynowym. Trzech natomiast obejdzie się smakiem w mikstach. Niepewny swojego miejsca był między innymi Paweł Wąsek. “Będę musiał sobie je wywalczyć. Na pewno nie będzie łatwo o to, ale fajnie, że przeniesiemy się na większy obiekt, na którym będzie można sobie polatać” – mówił jeszcze w sobotę Tomaszowi Kalembie z Interia Sport.

     

    W pierwszej serii doszło do delikatnej niespodzianki, ponieważ najwyżej spośród “Biało-Czerwonych” uplasował się Dawid Kubacki (118,5 m). Żaden z naszych rodaków nie zaskoczył pozytywnie szkoleniowca. Kiepsko wyglądali Piotr Żyła (108,5 m) oraz Jakub Wolny (103 m). Gdyby były to kwalifikacje, ostatni z wymienionych panów nie zakwalifikowałby się do konkursu głównego.

     

    Czołówka pierwszego treningu i miejsca Polaków:

     

    1. Jan Hoerl (Austria) – 87 punktów2. Johann Andre Forfang (Norwegia) – 85,13. Stefan Kraft (Austria) – 84,34. Daniel Tschofenig (Austria) – 82,3

     

    5. Anze Lanisek (Słowenia) – 81,3…19. Dawid Kubacki (Polska) – 64,5…26. Aleksander Zniszczoł (Polska) – 61,127. Paweł Wąsek (Polska) – 60,6…50. Piotr Żyła (Polska) – 40,2…52. Jakub Wolny (Polska) – 38,1

     

    Show Aleksandra Zniszczoła. Ależ skok tuż przed walką o medale

     

    Wreszcie “Orły” poszybowały dalej po krótkiej przerwie. Tym razem kibiców zachwycił przede wszystkim Aleksander Zniszczoł (134 m), który długo utrzymywał się na prowadzeniu i zakończył drugi trening na znakomitej czwartej lokacie. W odległości przebił go co prawda Dawid Kubacki (135 m), lecz popularnemu “Mustafowi” odjęto punkty za korzystne warunki.

     

    Czołówka drugiego treningu i miejsca Polaków:

     

    1. Jan Hoerl (Austria) – 85,5 punktu2. Stefan Kraft (Austria) 85,43. Johann Andre Forfang (Norwegia) – 83,24. Aleksander Zniszczoł (Polska) – 825. Anze Lanisek (Słowenia) – 80,3…13. Dawid Kubacki (Polska) – 71,8…40. Jakub Wolny (Polska) – 54,541. Piotr Żyła (Polska) – 53,842. Paweł Wąsek (Polska) – 53,5

     

    Aleksander Zniszczoł (134,5 m) nie zamierzał zatrzymywać się również w ostatniej wtorkowej serii i dołożył pół metra do rezultatu osiągniętego kilkadziesiąt minut wcześniej. Tym razem co prawda nie uplasował się wysoko, jednak może być z siebie naprawdę zadowolony i w spokoju czekać na powołanie od Thomasa Thurnbichlera na konkurs drużynowy. Na papierze w najgorszej sytuacji znajdują się Piotr Żyła (125,5 m) oraz Jakub Wolny (130 m).

     

    Czołówka trzeciego treningu i miejsca Polaków:

     

    1. Anze Lanisek (Słowenia) – 86,9 punktu2. Daniel Tschofenig (Austria) – 83,73. Domen Prevc (Słowenia) – 83,54. Tate Frantz (USA) – 82,95. Kristoffer Eriksen Sundal (Norwegia) – 81,9…16. Aleksander Zniszczoł (Polska) – 75,9…22. Paweł Wąsek (Polska) – 69,123. Jakub Wolny (Polska) – 68,424. Dawid Kubacki (Polska) – 67,5…34.Piotr Żyła (Polska) – 60,2

     

  • Przemówił wprost o Robercie Lewandowskim. “Denerwuje mnie to”

    Przemówił wprost o Robercie Lewandowskim. “Denerwuje mnie to”

    Przemówił wprost o Robercie Lewandowskim. “Denerwuje mnie to”

    Słynny w przeszłości napastnik David Villa skomentował poszukiwanie przez Barcelonę napastnika. – Lewandowski jest w pewnym wieku. Denerwuje mnie, że ludzie o tym mówią, ale tak właśnie jest – powiedział w rozmowie z “Mundo Deportivo”. Tłumaczył też dlaczego nowemu napastnikowi byłoby trudno w Barcelonie i nie szczędził komplementów Polakowi.

     

    FC Barcelona mimo bardzo dobrej postawy Roberta Lewandowskiego i tak szuka napastnika na kolejny sezon. Polak w sierpniu skończy już 37 lat. Jak pisze “Mundo Deportivo”, szuka zwłaszcza napastnika, który mógłby też grać na lewym skrzydle.

     

    Kataloński dziennik spytał w tej sprawie Davida Villę, który w latach 2010-13 występował w Barcelonie. – Barça zawsze musi się odradzać i podpisywać kontrakty z napastnikami, nie możemy zapominać, że Lewandowski jest w pewnym wieku. Denerwuje mnie, że ludzie o tym mówią, ale tak właśnie jest – przyznał dawny as reprezentacji Hiszpanii.

     

    David Villa radzi zachować spokój w sprawie Roberta Lewandowskiego

     

    – Aby być piłkarzem Barcy, musisz mieć coś wyjątkowego. Bycie tam to coś na poziomie wybranych. Wiesz, że kiedy przychodzisz do tego klubu, nie chodzi tylko o wygrywanie, musisz grać dobrze, musisz przekonywać. W piłce nożnej najnormalniejszą rzeczą jest przegrywanie, a wspaniałą rzeczą jest wygrywanie, a w klubie takim jak Barca musisz tylko wygrywać i to jest trudność w przyjściu do takiego klubu – powiedział.

     

    Villa przekonywał, że transfer napastnika nie jest koniecznością, gdy klub ciągle może liczyć na Polaka. – On jest najlepszym strzelcem i musimy zachować spokój, ponieważ Lewandowski jest tutaj od dłuższego czasu, pokazuje to na boisku – powiedział mistrz świata z 2010 r.

     

    Zapytany o to, który z obecnych piłkarzy mógłby spełnić oczekiwania Barcelony, Villa wskazał na Erlinga Haalanda, choć jego transfer jest raczej nierealny. – To świetny środkowy napastnik, ale nie wiem, czy City pozwoliłoby mu odejść, skoro właśnie przedłużyło z nim kontrakt (do 2034 r. – przyp. red.). Jest wielu napastników i każdy z nich chciałby grać w Barcelonie. Jest też Isak, który zna LaLigę (występował w Realu Sociedad – przyp. red.). Jestem pewien, że klub wykona fantastyczną robotę, pozyskując następcę Lewandowskiego, gdy będzie to konieczne – powiedział Villa.

     

  • Ostapenko znów po stronie Świątek, Sabalenka z Gauff. Znamy drabinkę WTA w Indian Wells

    Ostapenko znów po stronie Świątek, Sabalenka z Gauff. Znamy drabinkę WTA w Indian Wells

    Ostapenko znów po stronie Świątek, Sabalenka z Gauff. Znamy drabinkę WTA w Indian Wells

    Mamy marzec, a to w tenisowym kalendarzu oznacza rywalizację w imprezach rangi “1000” na terenie Stanów Zjednoczonych. Na początek czekają nas zmagania w Indian Wells, gdzie Iga Świątek będzie bronić tytułu wywalczonego w ubiegłym sezonie. Oprócz raszynianki zobaczymy w akcji także inne nasze reprezentantki – Magdalenę Fręch oraz Magdę Linette. W nocy rozlosowano turniejową drabinkę. Wiemy już, na kogo mogą trafić poszczególne zawodniczki. Poniżej prezentujemy szczegóły.

     

    Zmagania w Indian Wells często określane są “piątym Wielkim Szlemem” ze względu na rozmach, z jakim organizowane są zawody. Uczestnicy turnieju rangi “1000” mocno doceniają otoczkę, jaka towarzyszy kalifornijskim rozgrywkom. Iga Świątek również mocno chwali sobie możliwość przebywania w tej lokalizacji. Na dodatek w przeszłości szły również za tym sukcesy. W 2022 i 2024 roku Polka zdobywała tam tytuł, w obu przypadkach pokonując w finale Marię Sakkari.

     

    W tym sezonie 23-latka stanie przed szansą na trzecie trofeum w Indian Wells, ale z pewnością nie będzie o to łatwo. Raszynianka, chociaż ciągle notuje dobre rezultaty, to na triumf w jakimkolwiek turnieju czeka już 9 miesięcy. W rozgrywkach nie zabraknie oczywiście najgroźniejszych rywalek Igi, czyli Aryny Sabalenki, Coco Gauff czy Jeleny Rybakiny. Po raz pierwszy od Australian Open zobaczymy Madison Keys i Danielle Collins. Na starcie pojawią się także pogromczynie Świątek z rozgrywek na Bliskim Wschodzie: Jelena Ostapenko oraz mistrzyni ostatniego tysięcznika z Dubaju – Mirra Andriejewa. Iga nie będzie naszą jedyną reprezentantką w głównej drabince. W docelowych zmaganiach ujrzymy też Magdalenę Fręch oraz Magdę Linette.

     

    Znamy drabinkę WTA 1000 w Indian Wells. Wiemy, z kim może zacząć Iga Świątek

     

    Tuż po północy czasu polskiego odbyło się losowanie turniejowej drabinki. Chociaż ścieżka rozpisana jest na 128 zawodniczek, to 32 najwyżej rozstawione tenisistki mają wolny los w pierwszej rundzie. Z takiego przywileju skorzystają m.in. wiceliderka rankingu Iga Świątek czy będąca na 30. pozycji w kobiecym zestawieniu – Magdalena Fręch. Dzięki temu obie Polki rozpoczną zmagania od drugiej fazy. Świątek zmierzy się z Caroline Garcią lub Bernardą Perą, a Fręch zagra z Anheliną Kalininą lub Lucią Bronzetti.

     

    Na wolny los nie mogła za to liczyć Magda Linette. W związku z tym 33-latka przystąpi do rywalizacji już od pierwszej rundy. Zawodniczka urodzona w Poznaniu trafiła na Peyton Stearns. Jeśli awansuje do kolejnej fazy, to zmierzy się z triumfatorką WTA 250 w Austin i swoją dobrą koleżanką – Jessicą Pegulą.

     

    W trzeciej rundzie na Igę Świątek mogą czekać Ons Jabeur lub Dajana Jastremska, a w czwartej – Karolina Muchova albo Julia Putincewa. Po raz kolejny w połówce Igi Świątek znalazła się Jelena Ostapenko. W dolnym fragmencie drabinki są także Jelena Rybakina, Mirra Andriejewa, Jessica Pegula, Paula Badosa, Linda Noskova, Clara Tauson oraz mistrzyni olimpijska z Paryża – Qinwen Zheng.

     

    Z kolei w górnej części, gdzie na samym szczycie widnieje Aryna Sabalenka, wylądowały m.in. Coco Gauff, Madison Keys i Jasmine Paolini. Białorusinka rozpocznie zmagania od meczu z Anną Blinkową lub McCartney Kessler. Jeśli liderka rankingu awansuje dalej, to później istnieje opcja starcia z… Magdaleną Fręch. Prawdziwy hit może czekać Gauff. Jeśli Emma Raducanu pokona Moyukę Uchijimę, to właśnie Brytyjka zmierzy się z Amerykanką o miejsce w trzeciej rundzie.

     

    Mecz z udziałem Polki w pierwszej rundzie:Magda Linette – Peyton Stearns

     

    Potencjalne mecze z udziałem Polek w drugiej rundzie:Iga Świątek – Caroline Garcia/Bernarda PeraMagdalena Fręch – Anhelina Kalinina/Lucia BronzettiMagda Linette/Peyton Stearns – Jessica Pegula

     

    Główne zmagania w ramach WTA 1000 w Indian Wells potrwają od 5 do 16 marca. Najważniejsze informacje dotyczące turnieju w Kalifornii będzie można znaleźć w specjalnej zakładce na stronie Interia Sport. Relacje z meczów z udziałem Polek również ukażą w naszymserwisie.

     

  • Halowe mistrzostwa Europy 2025. Kiedy startują Polacy i gdzie oglądać? [TERMINARZ, TRANSMISJE]

    Halowe mistrzostwa Europy 2025. Kiedy startują Polacy i gdzie oglądać? [TERMINARZ, TRANSMISJE]

    Halowe mistrzostwa Europy 2025. Kiedy startują Polacy i gdzie oglądać? [TERMINARZ, TRANSMISJE]

    Halowe mistrzostwa Europy 2025 to jedno z kilku najważniejszych wydarzeń w lekkoatletycznym kalendarzu na ten sezon. Zmagania o medale odbędą się w dniach 6-9 marca w holenderskim Apeldoorn. Ile krążków wywalczą tym razem reprezentanci Polski? Sprawdź terminarz HME 2025 – kiedy i o której godzinie startują Polacy oraz gdzie oglądać transmisje w TV i online live stream. Relacje i wyniki w serwisie Interia Sport.

     

    Halowe mistrzostwa Europy 2025 w Apeldoorn to przedsmak docelowych imprez w lekkoatletycznym harmonogramie na ten rok. A ten jest niezwykle intensywny. W dniach 21-23 marca w chińskim Nankin odbędą się z kolei halowe mistrzostwa świata, które pierwotnie miały mieć miejsce w 2020 r. (przełożone z powodu pandemii COVID-19). Kluczowym wydarzeniem w międzynarodowym kalendarzu lekkoatletyki będą mistrzostwa świata na stadionie, które przeprowadzony zostaną w dniach 13-21 września 2025 r. w japońskim Tokio.

     

    HME odbywają się co dwa lata, a poprzednie zmagania rozegrane zostały w tureckim Stambule w 2023 r. Wówczas z pięcioma medalami (w tym czterema złotymi) klasyfikację medalową wygrała Norwegia. Polska uzbierała co prawda aż siedem krążków (najwięcej obok Holandii), ale ani jednego złotego (cztery srebrne i trzy brązowe) i została sklasyfikowana na piętnastym miejscu w zestawieniu.

     

    W 2023 r. srebrne krążki w halowych mistrzostwach Europy wywalczyli: Jakub Szymański (60 m przez płotki), Ewa Swoboda (60 m), Piotr Lisek (skok o tyczce) i Adrianna Sułek-Schubert (pięciobój). Brązowe medale zdobyli z kolei: Anna Kiełbasińska (400 m), Sofia Ennaoui (1500 m) oraz ztafeta 4×400 m kobiet.

     

    Lekkoatletyka. Halowe mistrzostwa Europy 2025. Kiedy i o której godzinie startują Polacy? [SKŁAD, TERMINARZ]

     

    Łącznie w zestawieniu Polski na HME 2025 widnieje dwadzieścia dziewięć nazwisk, w tym szesnaście kobiet i trzynaście mężczyzn. W składzie są m.in. Ewa Swoboda, która wystartuje w biegu na 60 m, Pia Skrzyszowska (bieg na 60 m przez płotki), Justyna Święty-Ersetić (bieg na 400 m), Damian Czykier (60 m przez płotki) czy Piotr Lisek (skok o tyczce). Ze startu w mistrzostwach zrezygnowała m.in. Natalia Bukowiecka (wcześniej Kaczmarek).

     

    Skład reprezentacji Polski na Halowe mistrzostwa Europy 2025:

     

    Aleksandra Popławska – bieg na 60 metrówEwa Swoboda – bieg na 60 metrówAnastazja Kuś – bieg na 400 metrówJustyna Święty-Ersetic – bieg na 400 metrówAleksandra Formella – bieg na 800 metrówAngelika Sarna – bieg na 800 metrówAnna Wielgosz – bieg na 800 metrówWeronika Lizakowska – bieg na 1500 i 3000 metrówOlimpia Breza – bieg na 3000 metrówMarika Majewska – bieg na 60 metrów przez płotkiAlicja Sielska – bieg na 60 metrów przez płotkiPia Skrzyszowska – bieg na 60 metrów przez płotkiNikola Horowska – skok w dalAnna Matuszewicz – skok w dalZuzanna Maślana – pchnięcie kuląPaulina Ligarska – pięciobój

     

    Oliwier Wdowik – bieg na 60 metrówMaksymilian Szwed – bieg na 400 metrówBartosz Kitliński – bieg na 800 metrówPatryk Sieradzki – bieg na 800 metrówMaciej Wyderka – bieg na 800 metrówFilip Rak – bieg na 1500 metrówDamian Czykier – bieg na 60 metrów przez płotkiKrzysztof Kiljan – bieg na 60 metrów przez płotkiJakub Szymański – bieg na 60 metrów przez płotkiPiotr Tarkowski – skok w dalPiotr Lisek – skok o tyczceRobert Sobera – skok o tyczceKonrad Bukowiecki – pchnięcie kulą

     

    Program HME 2025: Apeldoorn – dzień po dniu, godzina po godzinie i starty Polaków:

     

    Czwartek, 6 marca

     

    sesja wieczorna:

     

    18:20 – skok wzwyż mężczyzn, kwalifikacje18:35 – trójskok kobiet, kwalifikacje19:05 – skok o tyczce kobiet, kwalifikacje19:10 – 1500 metrów kobiet, pierwsza runda (Weronika Lizakowska)19:55 – 1500 metrów mężczyzn, pierwsza runda (Filip Rak)20:30 – skok w dal mężczyzn, kwalifikacje (Piotr Tarkowski)20:48 – 60 metrów przez płotki kobiet, pierwsza runda (Marika Majewska, Alicja Sielska, Pia Skrzyszowska)21:20 – 60 metrów przez płotki mężczyzn, pierwsza runda (Damian Czykier, Krzysztof Kiljan, Jakub Szymański)21:52 – sztafeta mieszana 4×400 metrów, finał

     

    Piątek, 7 marca

     

    sesja poranna:

     

    9:30 – siedmiobój mężczyzn, 60 metrów10:05 – siedmiobój mężczyzn, skok w dal10:15 – 800 metrów kobiet, pierwsza runda (Aleksandra Formella, Angelika Sarna, Anna Wielgosz)11:00 – skok wzwyż kobiet, kwalifikacje11:05 – 800 metrów mężczyzn, pierwsza runda (Bartosz Kitliński, Patryk Sieradzki, Maciej Wyderka)11:42 – skok w dal kobiet, kwalifikacje (Nikola Horowska, Anna Matuszewicz)11:55 – 400 metrów kobiet, pierwsza runda (Anastazja Kuś, Justyna Święty-Ersetic)12:45 – 400 metrów mężczyzn, pierwsza runda (Maksymilian Szwed)12:58 – siedmiobój mężczyzn, pchnięcie kulą13:40 – trójskok mężczyzn, kwalifikacje13:45 – 60 metrów przez płotki kobiet, półfinały (ew. Marika Majewska, Alicja Sielska, Pia Skrzyszowska)14:05 – 60 metrów przez płotki mężczyzn, półfinały (ew. Damian Czykier, Krzysztof Kiljan, Jakub Szymański)

    sesja wieczorna:18:50 – trójskok kobiet, finał19:00 – siedmiobój mężczyzn, skok wzwyż19:05 – skok o tyczce mężczyzn, kwalifikacje (Piotr Lisek, Robert Sobera)19:58 – 400 metrów kobiet, półfinały (ew. Anastazja Kuś, Justyna Święty-Ersetic)20:19 – 400 metrów mężczyzn, półfinały (ew. Maksymilian Szwed)20:34 – skok w dal mężczyzn, finał (ew. Piotr Tarkowski)21:00 – 1500 metrów kobiet, finał (ew. Weronika Lizakowska)21:15 – 1500 metrów mężczyzn, finał (ew. Filip Rak)21:43 – 60 metrów przez płotki kobiet, finał (ew. Marika Majewska, Alicja Sielska, Pia Skrzyszowska)21:53 – 60 metrów przez płotki mężczyzn, finał (ew. Damian Czykier, Krzysztof Kiljan, Jakub Szymański)

     

    sesja wieczorna:

     

    18:50 – trójskok kobiet, finał19:00 – siedmiobój mężczyzn, skok wzwyż19:05 – skok o tyczce mężczyzn, kwalifikacje (Piotr Lisek, Robert Sobera)19:58 – 400 metrów kobiet, półfinały (ew. Anastazja Kuś, Justyna Święty-Ersetic)20:19 – 400 metrów mężczyzn, półfinały (ew. Maksymilian Szwed)20:34 – skok w dal mężczyzn, finał (ew. Piotr Tarkowski)21:00 – 1500 metrów kobiet, finał (ew. Weronika Lizakowska)21:15 – 1500 metrów mężczyzn, finał (ew. Filip Rak)21:43 – 60 metrów przez płotki kobiet, finał (ew. Marika Majewska, Alicja Sielska, Pia Skrzyszowska)21:53 – 60 metrów przez płotki mężczyzn, finał (ew. Damian Czykier, Krzysztof Kiljan, Jakub Szymański)

     

     

    Sobota, 8 marca

     

    sesja poranna:

     

    10:00 – siedmiobój mężczyzn, 60 m ppł10:20 – 3000 metrów kobiet, pierwsza runda (Weronika Lizakowska, Olimpia Breza)10:50 – pchnięcie kulą kobiet, kwalifikacje (Zuzanna Maślana)11:00 – siedmiobój mężczyzn, skok o tyczce12:00 – 60 metrów mężczyzn, pierwsza runda (Oliwier Wdowik)12:45 – 3000 metrów mężczyzn, pierwsza runda

     

    sesja wieczorna:18:40 – trójskok mężczyzn, finał19:10 – 60 metrów mężczyzn, półfinały (ew. Oliwier Wdowik)19:35 – skok o tyczce kobiet, finał19:53 – 800 metrów kobiet, półfinały (ew. Aleksandra Formella, Angelika Sarna, Anna Wielgosz)20:09 – skok wzwyż mężczyzn, finał20:29 – skok w dal kobiet, finał (ew. Nikola Horowska, Anna Matuszewicz)20:45 – siedmiobój mężczyzn, 1000 metrów (finał)21:10 – 400 metrów mężczyzn, finał (ew. Maksymilian Szwed)21:40 – 60 metrów mężczyzn, finał (ew. Oliwier Wdowik)21:50 – 400 metrów kobiet, finał (ew. Anastazja Kuś, Justyna Święty-Ersetic)

     

    Niedziela, 9 marcasesja poranna:

     

    9:00 – pięciobój kobiet, 60 m ppł (Paulina Ligarska)9:50 – pięciobój kobiet, skok wzwyż kobiet (Paulina Ligarska)10:05 – pchnięcie kulą mężczyzn, kwalifikacje (Konrad Bukowiecki)12:00 – 60 metrów kobiet, pierwsza runda (Aleksandra Popławska, Ewa Swoboda)12:21 – pięciobój kobiet, pchnięcie kulą (Paulina Ligarska)sesja wieczorna:15:10 – pięciobój kobiet, skok w dal (Paulina Ligarska)16:05 – 60 metrów kobiet, półfinały (ew. Aleksandra Popławska, Ewa Swoboda)16:28 – pchnięcie kulą mężczyzn, finał (ew. Konrad Bukowiecki)16:33 – 800 metrów kobiet, finał (ew. Aleksandra Formella, Angelika Sarna, Anna Wielgosz)16:42 – skok o tyczce mężczyzn, finał (ew. Piotr Lisek, Robert Sobera)16:50 – 3000 metrów mężczyzn, finał17:05 – skok w dal kobiet, finał17:27 – 800 metrów mężczyzn, finał (ew. Bartosz Kitliński, Patryk Sieradzki, Maciej Wyderka)17:36 – 3000 metrów kobiet, finał (ew. Weronika Lizakowska, Olimpia Breza)17:52 – pchnięcie kulą kobiet, finał (ew. Zuzanna Maślana)18:03 – pięciobój kobiet, 800 metrów (finał) (Paulina Ligarska)18:24 – sztafeta 4×400 metrów mężczyzn, finał18:37 – 60 metrów kobiet, finał (ew. Aleksandra Popławska, Ewa Swoboda)18:50 – sztafeta 4×400 metrów kobiet, finał