Daily News

Author: Admin

  • 6:0, 6:0 w Dosze! Rywalka Świątek demoluje. 42 minuty i koniec

    6:0, 6:0 w Dosze! Rywalka Świątek demoluje. 42 minuty i koniec

    6:0, 6:0 w Dosze! Rywalka Świątek demoluje. 42 minuty i koniec

    42 minuty – tyle trwał pierwszy mecz Darii Kasatkiny w tegorocznym turnieju WTA 1000 w Dosze. Rosjanka nie miała litości dla swojej rodaczki Poliny Kudiermietowej. Nie dała jej zgarnąć ani jednego gema. Dość powiedzieć, że rywalka wygrała zaledwie 18 punktów. Tym samym Kastatkina dokonała czegoś, co w Katarze nie udawało się od dziewięciu lat.

     

    Iga Świątek w poniedziałek rozegra pierwszy mecz od czasu Australian Open. Od drugiej rundy i starcia z Marią Sakkari rozpocznie zmagania w turnieju WTA 1000 w katarskiej Dosze. Polka przyzwyczaiła nas do bardzo szybkich rozstrzygnięć. Nie bez przyczyny nazywana jest “królową bajgli” (setów wygrywanych do zera”). Tymczasem zanim wyszła na kort, w jej ślady poszła jedna z jej głównych przeciwniczek – Daria Kasatkina (12. WTA).

     

    Kasatkina niczym Świątek. “Rowerek” na korcie w Dosze. 9 lat czekania i koniec

     

    Rosjanka w pierwszej rundzie wręcz zabawiła się ze swoją rodaczką Poliną Kudiermietową (59. WTA), z którą już w tym roku przegrała w 1/8 finału turnieju w Brisbane. Pierwszy set potrwał zaledwie… 19 minut. Kasatkina imponowała zabójczą skutecznością. Ta przy pierwszym serwisie wyniosła w całym meczu 82 proc., a przy drugim 78 proc. W dodatku w pierwszej Kudiermietowa nie była w stanie obronić ani jednego breakpointa. Ostatniego gema przegrała do zera. W związku z tym skończyło się szybkim 6:0.

     

    Druga odsłona wyglądała bliźniaczo podobnie. Potrwała tylko cztery minuty dłużej. Kudiermietowa w czwartym i piątym gemie co prawda była już w stanie przeciwstawić się pierwszemu breakpointowi, ale Kasatkina błyskawicznie się poprawiała w kolejnych akcjach. Ostatecznie wygrała mecz bez straty ani jednego gema, co w Dosze nie udawało się od 9 lat. – Daria Kasatkina jest pierwszą zawodniczką, która wygrała mecz główny turnieju Qatar Open z wynikiem 6:0 6:0 od czasu Donny Vekić w 2016 roku – poinformował na portalu X profil Opta Ace.

    https://x.com/OptaAce/status/1888941391268446356

    Błyskawiczne zwycięstwo zapewniło Kasatkinie udział w drugiej rundzie. A w niej spotka się Ormianką Jeliną Awanesian (48. WTA). 22-latka o awans musiała walczyć zdecydowanie dłużej, bo niemal trzy godziny. Ostatecznie pokonała Chinkę Xinyu Wang (38. WTA) 7:6 (3),1:6, 7:6 (5).

     

  • To musiało się tak skończyć. Wojciech Szczęsny przeszedł samego siebie

    To musiało się tak skończyć. Wojciech Szczęsny przeszedł samego siebie

    Ej, Wojtek, nie tak się umawialiśmy, prawda? Przecież jeszcze niedawno zanosiło się, że twoje występy będą na miarę hasztagu polskiego nadawcy rozgrywek ligi hiszpańskiej. Że będzie (la) zabawa. Że będzie się działo. I w sumie rzeczywiście się dzieje, ale nie tak, jak wieszczyło wielu kibiców Barcelony. Szczęsny zaliczył właśnie najlepszy występ (a dzięki regularnej grze będą zapewne kolejne) w obecnej drużynie, a na dodatek kolejną bramkę zdobył Robert Lewandowski. Jednak nie tylko akcje z ich udziałem były istotne w kontekście wygranej z Sevillą (4:1). Na jedną z kluczowych sytuacji nie miał wpływu nikt. Co nie oznacza, że Hansi Flick temu szczęściu nie dopomógł. Zresztą nie tylko on.

    W życiu każdego człowieka przychodzi taki moment, w którym musi spojrzeć prawdzie w oczy i przyznać, że przegrał. To nic zdrożnego. Zwłaszcza jeśli do tej pory wygrywałeś nie tylko dzięki samemu sobie, ale i z powodu korzystnego splotu wydarzeń, na który nie miałeś wpływu.

    Miarą człowieczeństwa jest także to, jak sobie z porażkami radzimy. Lepiej przyjmować je z honorem niż odzierać się z resztek godności. Niby w akcie desperacji można jeszcze biegać po ogrodzie niczym kogut po ingerencji rzeźnika. Tylko po co, skoro łeb ma się już odcięty?

    A i tak drugą z tych opcji wybrał Inaki Pena.

    Mógł przynajmniej robić dobrą minę do złej gry. Mógłby na przykład iść za radą śp. Adama Ledwonia, którą obdzielił Tomasza Iwana. Gdy Ledwoń z Grzegorzem Szamotulskim odchodzili w 2005 r. z Admiry Wacker do Sturmu Graz, klubowi działacze z rozpędu postanowili pożegnać także trzeciego z Polaków.

    Tak więc gdy przed ostatnim meczem obdarowali kwiatami defensywnego pomocnika i bramkarza, załapał się na nie także skrzydłowy. Problem w tym, że o swoim odejściu nic nie wiedział.

    — Ale ja tu chciałem zostać — bąknął Iwan. Co poradził mu kolega? — Nie rycz, przyjmij to z honorem, wy****li cię! — szepnął mu na ucho jedyny w swoim Adam Ledwoń.

    Sevilla FC — FC Barcelona 1:4. Skrót meczu:

    Zanim pokuszę się o szerszy wywód na temat Szczęsnego, Peni i starcia Barcelony z Sevillą, najpierw szybki przegląd wydarzeń z niedzielnego meczu z udziałem polskiego golkipera. Najprościej byłoby powiedzieć, że wszystko zrobił praktycznie idealnie. Młodym adeptom sztuki bramkarskiej powinno pokazywać się ten występ jako wzorcowy.

    Tak Wojciech Szczęsny zagrał z Sevillą

    Płaskie dośrodkowanie w czwartej minucie? Pewny chwyt. Ósma minuta, Szczęsny zostaje między słupkami, choć pierwotnie się waha. Sevilla strzela gola (skądinąd niesłusznie uznanego), bramkarz bez szans, ale nic by też nie wskórał, gdyby na wycieczkę się wybrał. Co najwyżej mógłby sobie narobić — jak to określa się w żargonie piłkarskim — gnoju.

    Mija kwadrans spotkania, a w polu karnym Barcelony pada Isaac Romero. Powtórki nie pozostawiają wątpliwości: Polak wygarnął mu piłkę spod nogi, o faulu nie ma mowy. Brawo.

    Szczęsny musiał się napocić także tuż przed przerwą. Był to newralgiczny moment tego spotkania. Barcelona nie miała konceptu na sforsowanie defensywy rywala, więc tego by tylko brakowało, żeby dała sobie wbić gola do szatni.

    Dopuścić do tego nie zamierzał polski bramkarz. Choć Dodi Lukebakio nie wypadł sroce spod ogona, jeśli chodzi o umiejętności techniczne, to śmiało można stwierdzić, że taki strzał już mu się nie przytrafi. A zarazem trzeba mu oddać, że tylko nie lada fachowiec jest w stanie złożyć się tak szybko i tak świetnie do uderzenia przewrotką sytuacyjnej piłki.

    A Szczęsny? Stanął na wysokości zadania — tylko i aż. Z jednej strony bronił w swoim życiu trudniejsze uderzenia, z drugiej: niejednemu bramkarzowi po takim strzale piłka przełamałaby ręce.

    I wcale nie chodzi mi o takiego, którego imię zaczyna się na “i”, a kończy na “naki”!

    Parada Szczęsnego, która obiegła cały świat:

    https://x.com/FCBarcelona_cat/status/1888693108302332163

    Szczęsny miał też co robić po zmianie stron. Zaczęło się od przytomnego wyjścia z bramki w 48. minucie i wybicia bezpańskiej piłki. Nie poszła zatem w las nauka, na której “przyłapałem” go przed czwartkowym meczem z Valencią.

     

    W 69. minucie dołożył do swojego występu jeszcze jeden rodzaj interwencji. Wyskoczył do wysoko dośrodkowanej futbolówki i schwytał ją, wykonując piękną robinsonadę. Popis bramkarskiego kunsztu.

     

    A że nie zawsze piłkę da się złapać? Wtedy nie ma co kozaczyć, tylko trzeba ją wybić. Tak było na niespełna kwadrans przed końcem podstawowego czasu gry. Loic Bade przymierzył z dystansu niemal w środek bramki, ale lecącej z potężną prędkością na wysokości twarzy piłki nikt nie odważyłby się chwytać. Szczęsny również nie podjął się tego wyzwania. Wybrał bezpieczniejszą opcję i wybił ją na rzut rożny.

     

    W tzw. zęby złapał za to futbolówkę podczas kolejnej interwencji. Suso uderzył kąśliwie, ale mimo wszystko nie mógł niezachować się w tej sytuacji podręcznikowo.

    Jeszcze w doliczonym czasie gry przyjaźnie obsztorcował Inigo Martineza, gdy ten eksplodował z radości po kolejnej udanej interwencji, i mógł udać się do szatni z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku.

     

    Wspominałem już, że był to występ idealny?

     

    Inaki Pena sam podłożył sobie nogę

    Tym razem kamery nie musiały szukać Peni na ławce rezerwowych. Nie ma co się nad nim pastwić, skoro gra jest już przegrana. Zwłaszcza jeśli “game over” powiedział on sam.

     

    Bo jeśli chciał zmienić jeszcze jakoś swoją sytuację, to mógł pokazać Flickowi, że jest mocny nie w gębie, a na boisku. Tymczasem nie dość, że kilka dni temu miał nerwową dyskusję z niemieckim szkoleniowcem, to i wątpliwej jakości popis dał na murawie.

     

    Tak Robert Lewandowski rozpoczął strzelanie w meczu z Sevillą:

    https://x.com/CANALPLUS_SPORT/status/1888685408352940387

    Najpierw kamery uchwyciły jego słabą dyspozycję na treningu, potem nie zachwycił na rozgrzewce przed meczem z Valencią, aż w końcu po prostu pokazał, że mu zwyczajnie nie zależy. W minionym tygodniu ani razu nie pojawił się na dodatkowych zajęciach. To już nawet Szczęsny, który nigdy nie był prymusem pod tym względem, przybył na dwie takie sesje.

     

    Ciekawe, jak będzie w tym tygodniu. Flick dał piłkarzom wolne od poniedziałku do środy, bo kolejny mecz dopiero 17 lutego. Choć nie, tak naprawdę nie jest to ciekawe. Pena może harować teraz od rana do nocy, a i tak miejsca w bramce Barcelony już nie odzyska.

     

    Pewnego poziomu przecież nie przeskoczy. A bez gry nie nabierze takich cech, którymi Flickowi zaimponował Szczęsny: doświadczenie, umiejętność podnoszenia się po ciężkich momentach, pozytywny wpływ na kolegów. Słowem: aura.

    https://x.com/FCBarcelona/status/1888671811405041705

    Nikt już nie podniesie ręki na Szczęsnego

    Bożesz ty mój, kiedy to zleciało? Minął przecież dopiero miesiąc od momentu, w którym Pena spóźnił się na sesję aktywacyjną, a Szczęsny zaczął spóźniać się z wyjściami z bramki. Przecież jeszcze nie tak dawno Inaki Pena był wręcz stawiany w jednym rzędzie ze Svenem Hannawaldem, Marit Bjoergen, Aryną Sabalenką czy z innymi wielkimi rywalami naszych legendarnych sportowców.

     

    Znów potwierdza się, że wszystko kręci się tak szybko, jak w pozytywce. Z tą różnicą, że w tym przypadku nie jest to w kółko ta sama melodia.

     

    Tak Lamine Yamal mógł rozpocząć strzelanie goli w meczu z Sevillą:

    https://x.com/FCBarcelona_cat/status/188868813790105224

    Bo kibice Barcelony dopiero co drżeli przed każdym występem Szczęsnego, że albo nie w porę wyjdzie z bramki, albo niepotrzebnie się z niej ruszy, albo źle zachowa się w polu karnym. Tymczasem zupełnie niepostrzeżenie stał się jedną z głównych postaci w układance Hansiego Flicka.

    Nikt już teraz nie odważy się wracać o dyskusji o rywalizacji Szczęsnego z Peną. Jeśli temat polskiego bramkarza w Hiszpanii się pojawia, to właściwie tylko w kontekście przedłużenia z nim kontraktu na nowy sezon.

    Bo kibice Barcelony dopiero co drżeli przed każdym występem Szczęsnego, że albo nie w porę wyjdzie z bramki, albo niepotrzebnie się z niej ruszy, albo źle zachowa się w polu karnym. Tymczasem zupełnie niepostrzeżenie stał się jedną z głównych postaci w układance Hansiego Flicka.

    Nikt już teraz nie odważy się wracać o dyskusji o rywalizacji Szczęsnego z Peną. Jeśli temat polskiego bramkarza w Hiszpanii się pojawia, to właściwie tylko w kontekście przedłużenia z nim kontraktu na nowy sezon.

     

    Szybko poszło.

     

    Przesąd Hansiego Flicka

    Jedno wokół Barcelony się nie zmienia: co rusz na tapet wpada jakaś nowa historia. Jak nie plotki transferowe, to problemy z budową Camp Nou. Jak nie próba wypchnięcia z klubu Ansu Fatiego, to rzekome zastrzeżenia do serwowanej jajecznicy.

     

    Cały czas jest młyn. A jak chwilowo jest spokojniej, to i tak znajdą się tematy, którymi można zainteresować opinię publiczną. Tak to już z tymi największymi klubami jest.

     

    Akurat ta wiadomość przed meczem z Sevillą do mainstreamu może się nie przebiła, ale i tak potwierdza, że wszystko, co związane jest z Dumą Katalonii, podlega rozkładaniu na czynniki pierwsze. Nic uwadze odbiorców nie jest w stanie umknąć.

     

    Otóż jeden z kibiców zorientował się, że na mecz do Sewilli Barcelona podróżowała… dokładnie tym samym samolotem co do Lizbony na niedawne starcie z Benficą (5:4). Ktoś zapyta: jak on na to wpadł? A ja zapytam: jak on wpadł na to, że można na to wpaść? Jeszcze ktoś inny może dopowiedzieć: po co w ogóle o tym wspominać?

     

    No właśnie: po co?

     

    Efektowne podanie Lamine’a Yamala do Julesa Kounde. Zabrakło “tylko” gola:

    https://x.com/LaLiga/status/1888692442502975704

    To oczywiście tylko ciekawostka. Ale wpisująca się w pewną prawidłowość. W krajach hiszpańskojęzycznych — a w latynoamerykańskich już w szczególności — wszelkiego rodzaju przesądy są na porządku dziennym. Skoro coś raz zadziałało — nie wspominając już o sytuacji, w której przyczyniło się do osiągnięcia sukcesu — to koniecznie trzeba zrobić to ponownie. W przeciwnym razie wszystko sprzeniewierzy się przeciwko nam.

    Nie wiem, czy działacze Barcelony specjalnie wynajęli ten sam samolot, by przywołać dobre duchy, które unosiły się nad drużyną podczas legendarnego już boju z Benficą. Coś w tym może być, wszak do końca sezonu ligowego Estadio Sanchez Pizjuan jawił się jako jeden z trudniejszych wyjazdów. Dlaczego więc mieliby nie dopomóc szczęściu?

     

    Z przymrużeniem oka można stwierdzić, że podobnym podejściem przesiąknął już Flick. Sam zdradził się przecież słowami, że stawia na Szczęsnego, bo z nim w składzie Barcelona jeszcze nie przegrała. Jest to więc swego rodzaju przesąd.

     

    Ale to oczywiście tylko część prawdy, bo nikt przecież nie da sobie ręki uciąć, że ze Szczęsnym w bramce Barcelona już nigdy nie przegra. Flick po prostu stara się dopomóc szczęściu poprzez postawienie na lepszego bramkarza. Tylko tyle i aż tyle.

     

    Hansi Flick dmucha na zimne

    Tylko czy aby na pewno jest tak z pozostałymi decyzjami personalnymi? Z tym można już polemizować. Na pewno Flick bohatersko rozwiązuje problemy, które sam stwarza. Niejednokrotnie pomagał drużynie adekwatnymi zmianami w trakcie meczu. To duże novum w porównaniu z Xavim, który jak nie trafił ze składem, to zazwyczaj było już pozamiatane.

     

    Flick korzysta też na takim, a nie innym splocie wydarzeń. Przecież gdyby nie kontuzja Ronalda Araujo w Sewilli, pewnie nie odważyłby się ściągnąć go z boiska. A wtedy zwycięstwo Barcelonie nie przyszłoby już tak łatwo.

     

    Tymczasem ten środkowy obrońca zakończył udział w meczu już w 22. minucie. Całej drużynie wyszło to na dobre. Jego zastępca, Pau Cubarsi, nie tylko lepiej rozumie się z Inigo Martinezem, ale na dodatek zaliczył sprytną asystę przy trafieniu Raphinhi.

     

    Najpierw Fermin, a później Raphinha trafiają do siatki Sevilli:

    https://x.com/CANALPLUS_SPORT/status/1888701894295535659

    Ktoś zapyta: po co więc na siłę “pompować” Urugwajczyka, skoro nie mieści się obecnie nawet w trójce najlepszych stoperów w drużynie? Flick stara się dmuchać na zimne. Sezon dopiero wkracza w decydującą fazę, trzeba więc mieć przygotowane różne warianty.

     

    Inigo dopiero co wrócił po urazie, swoje musiał odcierpieć też trzeci w hierarchii środkowych obrońców Eric Garcia, a Araujo z powodu kontuzji pauzował jeszcze dłużej. Skoro jest jednak gotowy do gry, to trener Barcelony musi go lepić na swoją modłę.

     

    Na razie Urugwajczyk nie spełnia standardów Flicka zarówno w defensywie (słaba umiejętność zakładania pułapek ofsajdowych), jak i w ofensywie (wyprowadzenie piłki). Mecz z Sevillą mógł być dla niego idealnym poletkiem doświadczalnym.

     

    Tylko że zanim jakąś wiedzę by przyswoił, mogłoby się skończyć srogą nauczką dla Barcelony. To nie przypadek, że był zamieszany w stratę bramki (skądinąd niesłusznie uznanej). To nie przypadek, że linię spalonego — i to wyraźnie — łamał już w meczu z Atalantą Bergamo.

     

    Na razie obyło się bez srogich konsekwencji, ale nic nie trwa wiecznie. Szczęście też nie. Nawet jeśli całym sobą stara mu się dopomóc.

     

  • Świątek odwróciła się plecami do rywalki i zapłakała. “My się martwimy”

    Świątek odwróciła się plecami do rywalki i zapłakała. “My się martwimy”

    Świątek odwróciła się plecami do rywalki i zapłakała. “My się martwimy”

    Iga Świątek odwróciła się tyłem do kortu i płakała przed piłką meczową dla Marii Sakkari. Trenerzy apelowali do Darii Abramowicz, żeby wyjaśniła, co się dzieje, a otwarty list do Świątek pisał Zbigniew Boniek. Tak było trzy lata temu, gdy Greczynka była dla Polki strasznie trudną rywalką. Dziś Świątek będzie zdecydowaną faworytką meczu z nią w drugiej rundzie turnieju WTA 1000 w Dosze.

     

    W niedzielę Maria Sakkari wygrała z Eleną-Gabrielą Ruse 4:6, 6:3, 4:0 (i krecz Rumunki) w pierwszej rundzie turnieju WTA 1000 w Dosze. W ten sposób Greczynka awansowała do drugiej rundy, gdzie już czeka Iga Świątek. W pierwszej rundzie druga zawodniczka światowego rankingu miała wolny los.

     

    Świątek jest absolutną faworytką. I tego meczu, i całego turnieju. W Katarze Polka czuje się wspaniale, wygrała ten turniej w 2022, 2023 i 2024 roku. Ale możemy się spodziewać, że notowana dziś na 29. miejscu w rankingu WTA, a kiedyś trzecia w nim Sakkari powalczy z całych sił o sprawienie sensacji. Zwłaszcza że dobrze pamięta, jak wcale nie tak dawno temu wyraźnie wygrywała ze Świątek.

     

    Świątek – Sakkari 0:3. Było ekstremalnie ciężko

    W 2021 roku Greczynka była wręcz najtrudniejszą rywalką Polki ze wszystkich tenisistek świata. Najpierw pokonała Igę 6:4, 6:4 w ćwierćfinale Roland Garros, tym samym uniemożliwiając naszej tenisistce obronę tytułu z 2020 roku. Następnie wygrała 6:4, 7:5 w półfinale w Ostrawie. Wreszcie nie dała szans Polce w meczu grupowym WTA Finals w Guadalajarze. Wtedy było 6:2, 6:4, a wielu kibiców Igi na pewno do dziś pamięta ostatnią piłkę tamtego meczu.

     

    Przegrywając 2:6, 4:5 i 0:40 Świątek odwróciła się tyłem do kortu i nie reagowała, gdy Sakkari była gotowa wprowadzać piłkę do gry serwisem. Polka dostała upomnienie od sędziego. Przez chwilę baliśmy się, że nie zapanuje nad emocjami i po kolejnej interwencji arbitra straci punkt, co byłoby równoznaczne z zakończeniem meczu w tak dziwny sposób.

     

    Środowisko apelowało do Darii Abramowicz. “My się martwimy”

     

    – Bardzo mi Igi szkoda. Znam ją od lat i wiem, jak bardzo wartościowa, inteligentna i też emocjonalna to dziewczyna. Przykro się patrzy, kiedy emocje biorą u niej górę nad sportem – mówił wówczas w rozmowie ze Sport.pl trener tenisa Michał Lewandowski. – Wiemy, że jej kariera wybuchła i pędzi. Ale Iga ma sztab, w którym jest psycholog. Ekspertka z Igą jeździ, w Meksyku jest też z nią tata, wydaje się więc, że Iga ma należytą opiekę. Tymczasem niepokojąca reakcja zdarza jej się po raz kolejny. Dlatego się martwimy. Nad tym trzeba jakoś zapanować, żeby kariera Igi nie wyhamowała – przekonywał.

     

    Wtedy świeżo w pamięci mieliśmy inny mecz, który emocjonalnie kosztował Igę strasznie dużo. Po porażce z Paulą Badosą na igrzyskach olimpijskich w Tokio Świątek wylała wiadro łez, bo bardzo chciała zdobyć medal, ale nie zdołała zrealizować tego celu.

     

    – Dawid Celt słusznie powiedział w studiu Canal+, że świat ma rozmaite narzędzia, którymi można się posłużyć, żeby radzić sobie z trudnymi sytuacjami w sporcie. W trakcie gry trzeba znaleźć jakieś rozwiązanie. Jeśli nie, to emocje ograniczają zawodnika – mówił nam Lewandowski po porażce Świątek z Sakkari w Guadalajarze

     

    Celt, czyli ceniony trener, a także ekspert, który często komentuje mecze, twierdził wówczas, że Daria Abramowicz powinna powiedzieć, jak pracuje z Igą, jak postrzega te mentalne problemy. Tego samego domagali się kibice, choćby zaczepiając panią psycholog Igi na Twitterze. A Lewandowski mówił wprost, że trzeba o to do Abramowicz apelować.

     

    – Zdecydowanie trzeba. Obiema rękami się pod tym podpisuję. W takim momencie, kiedy to się dzieje po raz kolejny, kiedy ludzie od dłuższego czasu pytają, co się dzieje, jest czas na to, żeby reakcja nastąpiła. Trzeba odpowiedzi. Wszyscy widzimy, że emocje Igi wybuchają, a skoro ma w swoim sztabie osobę zatrudnioną specjalnie do tego i skoro ta osoba często udziela się medialnie właśnie choćby na Twitterze, to myślę, że środowisko powinno otrzymać odpowiedź, co się dzieje. Może ta osoba byłaby w stanie nas uspokoić, powiedzieć: “słuchajcie, to jest proces, poczekajmy, robimy to czy tamto”. Natomiast jeśli od dłuższego czasu nie ma żadnej odpowiedzi, to mnożą się nasze wątpliwości i zwiększa się nasz niepokój o Igę. Bo Iga jest w tym wszystkim najważniejsza. Nie to, co my myślimy. Okej, jeśli jest tajemnica zawodowa, to jasne, że trzeba ją uszanować. Ale przecież nie trzeba wykładać wszystkich kart. Żyjemy w takich czasach, że opinia publiczna ma prawo wiedzieć, co się dzieje. Bo my się najnormalniej w świecie o tę młodą dziewczynę martwimy – tłumaczył ekspert.

     

    Abramowicz tak odpowiedziała. “Wiedziałam”

    Trzy tygodnie później Daria Abramowicz odpowiedziała na ten apel. W obszernej rozmowie ze Sport.pl psycholożka odniosła się do wszystkich trudnych meczów i momentów, jakie przeżywała Świątek.

    – Proszę o szczerość – czy bała się pani, że Iga nie dogra meczu z Marią Sakkari na WTA Finals? – pytałem. – Ja się bałem, że Iga się nie opanuje, że mimo upomnienia od sędziego dalej będzie stała tyłem do kortu i nie przestanie płakać. Tam brakowało chwili, żeby straciła punkt, co byłoby równoznaczne ze zwycięstwem Sakkari bez rozegrania ostatniej piłki – dodawałem.

     

    – Byłam przekonana, że Iga wróci na kort. Ona sobie dała chwilę czasu na zebranie się w sobie w kryzysowym momencie. A kryzysowe momenty w tamtym meczu mnie nie dziwiły, bo wiedziałam, z czym ona na ten mecz wychodzi. Wiedziałam, w jakim jest momencie i uważnie obserwowałam cały mecz, nie tylko tę sytuację, która z powodu swojej jaskrawości zwróciła największą uwagę widzów – odpowiadała Abramowicz. – Razem z Igą długo rozmawiałyśmy w Guadalajarze z Martiną Navratilovą i z Chris Evert. Kiedy pojawił się temat zespołu napięcia przedmiesiączkowego, to Navratilova przewróciła oczami i powiedziała: “No Boże, ile razy mi się to zdarzyło!”. Ten temat nie pojawił się jako usprawiedliwienie, tylko jako czynnik, który wpływa na jakość wykonania zadania – kontynuowała psycholożka. – W przestrzeni publicznej ten wątek nie jest obecny. Niestety, to temat tabu nie tylko w środowisku sportowym. A zawodniczki szczególnie obawiają się o tym mówić, bo nie chcą, żeby uznano, że to ich wymówka, że one w ten sposób usprawiedliwiają swoją słabość. Ja się cieszę, że Iga o tym powiedziała [na pomeczowej konferencji]. Ale mówiąc, że wiedziałam, z czym Iga wychodziła na mecz z Sakkari, miałam na myśli nie tylko PMS – dodawała

     

    – Tak, poziom stresu, napięcia, niepokoju, poziom oczekiwań własnych i zewnętrznych. To cały pakiet trudnych rzeczy – mówiła Abramowicz.

     

    Boniek pocieszał Świątek. “Nie martw się dziewczyno”

     

    To wszystko dobrze rozumiał Zbigniew Boniek. Jeden z najlepszych polskich piłkarzy w historii od razu po meczu z Sakkari wystosował do Świątek coś w rodzaju listu otwartego. Taką formę miał jego wpis na Twitterze.

     

    – Pan Zbigniew Boniek ma sporo racji, gdy twierdzi, że pojawia się poczucie “wiem, że mogę temu sprostać, wiem, że mogę grać bardzo dobrze, wiem, na co mnie stać”. Bardzo wielu sportowców dotyka ten paradygmat. W ekstremalnych sytuacjach mówi się nawet o mistrzach treningów. Często podczas zawodów pojawia się wielki stres dlatego, że sportowiec wie, że prezentuje się świetnie i bardzo mu zależy, żeby to pokazać w zawodach. Niestety, między innymi przez stres, przez to, jak on wpływa na myśli, emocje, ciało, różnica między tym, co sportowiec może zaprezentować, a tym co prezentuje, bywa spora. I wtedy, gdy napięcie takiego sportowca jest bardzo duże, bardzo mocne mogą być też jego reakcje – komentowała dla Sport.pl Abramowicz.

     

    Świątek miała nie być mistrzynią treningów. Praca popłaca

     

    Czas pokazał, że Świątek wykonała znakomitą pracę – i tenisową, i mentalną – dzięki której zdecydowanie nie jest mistrzynią treningów.

     

    Po pamiętnym meczu z Sakkari w Gaudalajarze Iga zagrała z nią jeszcze trzy razy. I wszystkie te spotkania wygrała. W 2022 roku 6:2, 6:4 w półfinale w Dosze, trzy tygodnie później 6:4, 6:1 w finale w Indian Wells, a w 2024 roku 6:4, 6:0 znowu w finale w Indian Wells. Oby teraz dopisała do tego bilansu kolejne zwycięstwo. Mecz zaplanowano na poniedziałek, jako drugi od godziny 13.30, po starciu Darii Kasatkiny z Poliną Kudermietową. Relacja na żywo na Sport.pl, transmisja w C+.

     

  • Świątek i Sabalenka zaskoczone, komunikat WTA nadszedł przed północą. Historyczny awans

    Świątek i Sabalenka zaskoczone, komunikat WTA nadszedł przed północą. Historyczny awans

    Świątek i Sabalenka zaskoczone, komunikat WTA nadszedł przed północą. Historyczny awans

    Dość niespodziewanie, bo jeszcze w niedzielę przed północą został opublikowany komunikat WTA z najnowszym zestawieniem rankingu. Doszło w nim do niemałych przetasowań na szczycie. Historyczny awans zanotowała m.in. triumfatorka Australian Open – Madison Keys. Jako że przyszłe zestawienie obejmie wyniku turnieju WTA Doha, przewaga Sabalenki nad Świątek ostatni raz będzie wynosić 186 punktów.

     

    W poniedziałek Iga Świątek przystąpi do turnieju WTA Doha, który będzie miał kolosalne znaczenie dla jej sytuacji w rankingu WTA. Polka kompletnie zdominowała rozgrywki w ostatnich latach, triumfując w nich trzy razy z rzędu. Z tego, chociażby powodu postrzegana jest jako jedna z faworytek. Z drugiej jednak strony w Dosze przyjdzie jej bronić aż 1000 punktów rankingowych.

     

    Aryna Sabalenka w ubiegłym sezonie nie brała udziału w rozgrywkach w Dosze i tym samym, pod kątem rankingu WTA na turnieju może jedynie zyskać. Najnowszy komunikat ze strony WTA mógł zaskoczyć zarówno Białorusinkę, jak i Polkę. Ukazał się jeszcze w niedzielę przed północą.

     

    Nowy ranking WTA. Ostatnia taka strata Świątek do Sabalenki

     

    W najnowszym zestawieniu nie doszło do żadnych przetasowań na samym szczycie. Dość powiedzieć, że różnica pomiędzy Aryną Sabalenką i Igą Świątek pozostała taka sama – wynosi 186 punktów. Tenisistka z Mińska prowadzi z wynikiem 8956, a raszynianka jest druga, mając na koncie oczek 8770. Spore zmiany zaszły jednak w obrębie najlepszej dziesiątki.

     

    Historyczny awans w rankingu zanotowała triumfatorka Australian Open – Madison Keys. Amerykanka wspięła się na szóstą pozycję, najwyższą w swojej karierze. Tuż nad nią znajduje się rodaczka – Jessica Pegula, która również podskoczyła w rankingu o jedno miejsce do góry. Na 7. lokatę spadła za to Jelena Rybakina, która odpadła w Melbourne na etapie 1/8 finału.

     

    Na 11. miejsce wspiąć się udało jednej z najbardziej kontrowersyjnych obecnie w tourze tenisistek – Danielle Collins. Amerykanka wyprzedziła w najnowszym zestawieniu Darię Kasatkinę.

     

    Świątek goni Sabalenkę. W Dosze będzie musiała pogodzić się z kolejną stratą

     

    Chociaż rozgrywki w Dosze dopiero się zaczynają, pewne jest, że Iga Świątek będzie musiała przynajmniej jeszcze przez tydzień dłużej godzić się z rolą rankingowej dwójki. Polka będzie broniła teraz 1000 punktów rankingowych i nawet jeśli sięgnie po czwarty z rzędu tytuł, jej strata do Sabalenki się powiększy. Wynika to z faktu, że Białorusinka wystartuje w rozgrywkach, w których przed rokiem jej zabrakło. A każde jej zwycięstwo będzie powiększało przewagę. Tym samym obecny tydzień jest ostatnim, w którym strata raszynianki do liderki wynosi 186 punktów.

     

    Mały sukces odtrąbić może również Magda Linette. 32-latka zaliczyła awans o dwie pozycje i w najnowszym zestawieniu rankingu WTA zajmuje miejsce 36. Co ciekawe, plasuje się wyżej od “zmory” Igi Świątek – Jeleny Ostapenko. Zmianie nie uległa natomiast pozycja drugiej rakiety Polski – Magdaleny Fręch. Łodzianka która w niedzielę pokonała w 1. rundzie rozgrywek w Dosze Beatriz Haddad Maię pozostała na miejscu 28.

     

    Ranking WTA przed turniejem w WTA Doha

     

    1. Aryna Sabalenka – 8956 punktów

    2. Iga Świątek – 8770 punktów

    3. Coco Gauff – 6538 punktów

    4. Jasmine Paolini – 5288 punktów

    5. Jessica Pegula – 4861 punktów

    6. Madison Keys – 4680 punktów

    7. Jelena Rybakina – 4588 punktów

    8. Qinwen Zheng – 4095 punktów

    9. Emma Navarro – 3709 punktów

    10. Paula Badosa – 3588punktów

  • Błysk Lewandowskiego, 5 goli i kluczowy triumf. Szczęsny wybronił “bramkę sezonu”

    Błysk Lewandowskiego, 5 goli i kluczowy triumf. Szczęsny wybronił “bramkę sezonu”

    Błysk Lewandowskiego, 5 goli i kluczowy triumf. Szczęsny wybronił “bramkę sezonu”

    FC Barcelona pokonała na wyjeździe w niedzielnym meczu La Liga Sevillę 4:1. To kluczowy triumf dla ekipy trenera Hansiego Flicka, która tym samym znacząco zbliżyła się w tabeli do Realu Madryt i Atletico. Pierwszą z bramek dla “Dumy Katalonii” zdobył Robert Lewandowski. W wyjściowym składzie wybiegł także Wojciech Szczęsny, notując kilka świetnych interwencji – między innymi pod koniec pierwszej połowy, gdy zatrzymał uderzenie przewrotką Dodiego Lukebakio. Gdyby Belg trafił do siatki, jego trafienie zapewne kandydowałoby do miana gola sezonu.

     

    23. kolejka La Liga została naznaczona przez sobotni hit na szczycie, w którym Real Madryt tylko zremisował na Estadio Santiago Bernabeu z Atletico Madryt 1:1. Ten wynik był idealny dla Barcelony, która stanęła przed okazją, by zbliżyć się w tabeli do obu rywali na odpowiednio dwa i jeden punkt. A warunek był tylko jeden – niedzielna wygrana z Sevillą.

     

    W stolicy Andaluzji oglądaliśmy w barwach FC Barcelona od pierwszej minuty dwóch Polaków. Wojciech Szczęsny niezmiennie w ostatnim czasie stanął między słupkami, a Robert Lewandowski zajął miejsce w ataku, po odpoczynku, jaki w wygranym 5:0 meczu Pucharu Króla z Valencią zafundował mu trener Hansi Flick.

     

    Nasz bramkarz pierwszą okazję do interwencji miał już w czwartej minucie, gdy pewnie złapał piłkę po mocnym, płaskim dośrodkowaniu w wykonania Isaaca Romero. Odpowiedź Barcelony była natychmiastowa. Pedri zagrał kapitalne podanie w pole karne do Lamine’a Yamala, a ten oddał widowiskowy i – co najważniejsze – celny strzał z woleja. Gospodarzy uratowała tylko świetna interwencja Orjana Nylanda, który sparował piłkę poza linię końcową.

     

    Gol Roberta Lewandowskiego, ale po chwili Wojciech Szczęsny skapitulował

     

    Skończyło się więc na rzucie rożnym, który został krótko rozegrany przez podopiecznych Hansiego Flicka. Piłka trafiła pod nogi Raphinhi, ten dorzucił ją na głowę Inigo Martineza, który obsłużył podaniem Roberta Lewandowskiego. A Polak wykazał się sprytem, z bliskiej odległości pokonując norweskiego bramkarza. Była 7. minuta spotkania. Trener Hansi Flick znów mógł cieszyć się więc z szybko strzelonego przez swoją drużynę gola. Ale jego mina szybko zrzedła.

     

    Wznawiająca grę od środka Sevilla natychmiast wyprowadziła bowiem piorunującą ripostę. Saul Niguez nie dał złapać się – jak orzekli sędziowie – na pułapkę ofsajdową, urywając się na prawym skrzydle, po czym dograł do Rubena Vargasa, a ten wpakował piłkę do siatki. Wojciech Szczęsny ratował się jeszcze rozpaczliwą interwencją, ale już nic nie był w stanie zrobić i było 1:1.

     

    Kolejny raz gorąco w polu karnym Barcelony zrobiło się w 16. minucie, gdy dobre podanie otrzymał Isaac Romero. Hiszpan skiksował jednak przy próbie strzału bez przyjęcia, a potem upadł tuż obok interweniującego Wojciecha Szczęsnego. O rzucie karnym nie było jednak mowy. Akcja była kontynuowana, a przerwał ją faul Saula Nigueza na Ronaldzie Araujo. Hiszpan w tamtej sytuacji obejrzał żółtą kartkę, a Urugwajczyk nabawił się urazu. I choć pozostał jeszcze przez kilka minut na murawie, wyraźnie cierpiał. A potem zmienił go Pau Cubarsi.

     

    Po szalonym początku, tempo gry w następnej fazie meczu zostało znacznie spowolnione przez obie ekipy. Pierwsza połowa mogła jednak zostać zamknięta mocnym akcentem. W 45. minucie po dośrodkowaniu z lewej strony piłkę podbił przypadkowo jeden z obrońców Barcelony, a Dodi Lukebakio nie myśląc zbyt długo, w kapitalny sposób złożył się do przewrotki. Wojciech Szczęsny był jednak na posterunku i poradził sobie z jego kapitalnym uderzeniem.

     

    Druga połowa dla Barcelony. Cenny triumf ekipy Hansiego Flicka

     

    W przerwie Hansi Flick przeprowadził zmianę. Zdjął z boiska Gaviego, zastępując go Ferminem Lopezem. I był to strzał w dziesiątkę, bo 21-latek błyskawicznie trafił na listę strzelców, wykorzystując głową świetne, miękkie dośrodkowanie Pedriego. I tym razem Sevilla mogła błyskawicznie wyrównać. Ba, pokonała nawet Wojciecha Szczęsnego, ale trafienie Rubena Vargasa nie mogło zostać uznane ze względu na spalonego.

     

    W 53. minucie na trybunach Estadio Sanchez Pizjuan zawrzało, gdy sędzia nie odgwizdał rzutu karnego po tym, jak w “szesnastce” Barcelony upadł popchnięty przez Julesa Kounde Djibril Sow. Ale gwizdek sędziego milczał. A dwie minuty później Raphinha kapitalnym strzałem z dystansu podwyższył prowadzenie swojej drużyny.

     

    Jeśli jednak ktoś myślał, że to koniec emocji w tym spotkaniu, ten był w błędzie. O podgrzanie atmosfery postarał się bowiem po raz kolejny Fermin Lopez – tym razem brutalnie faulując Djibrila Sowa. I choć pierwotnie obejrzał tylko żółtą kartkę, po analizie VAR został wyrzucony z boiska.

    https://x.com/CANALPLUS_SPORT/status/1888685408352940387

    Robert Lewandowski zszedł z boiska w 70. minucie, zmieniony przez Daniego Olmo. Czas mijał, a Sevilla nie potrafiła skorzystać z gry w przewadze. A gdy już Loic Bade uderzył z dystansu, interweniował Wojciech Szczęsny.

    https://x.com/CANALPLUS_SPORT/status/1888694389934886977

    Wydawało się więc, że wynik nie ulegnie już zmianie. Aż w 89. minucie błysnął kolejny z rezerwowych wprowadzonych przez Hansiego Flicka – Eric Garcia, który strzałem głową z bliskiej odległości po centrze z rzutu wolnego ustalił wynik spotkania. FC Barcelona ma spore powody do zadowolenia, a walka o mistrzostwo Hiszpanii staje się jeszcze bardziej zacięta.

     

  • Tak, tak, tak! Polska mistrzem świata! Wielki sukces

    Tak, tak, tak! Polska mistrzem świata! Wielki sukces

    Tak, tak, tak! Polska mistrzem świata! Wielki sukces

    Reprezentacja Polski kobiet wywalczyła Halowe Mistrzostwo Świata! W finale biało-czerwone pokonały Austrię 1:0. Bramkę na wagę zwycięstwa zdobyła Amelia Katerla.

     

    Polki rozpoczęły bój o Mistrzostwo Świata od wygranej w fazie grupowej. W grupie „B” podopieczne Krzysztofa Rachwalskiego zremisowały z Austrią i pokonały Tajlandię oraz RPA. W ćwierćfinale Polki wygrały z Belgią, a w 1/2 fazy pucharowej były lepsze od Czeszek.

     

    Wielki sukces Polek

     

    W wielkim finale reprezentacja Polski po raz drugi w tym turnieju zagrała z Austriaczkami. Wynik meczu już w trzeciej minucie otworzyła Amelia Katerla. W kolejnych 37 minutach błyszczała przede wszystkim nasza bramkarka Marta Kucharska, która zachowała czyste konto i doprowadziła nasz zespół do zwycięstwa.

     

    – Nie mogę nawet opisać, jak się czujemy. Mam cały czas adrenalinę we krwi i myślę, że dopiero po jakimś czasie dojdzie do nas, że zdobyłyśmy ten tytuł. Łzy już się polały, a poleją się jeszcze raz, gdy usłyszymy Mazurka Dąbrowskiego na obcej ziemi. No i co? Trzeba przyznać, że jesteśmy Mistrzyniami Świata – powiedziała po meczu Monika Chmiel, zawodniczka reprezentacji Polski.

     

    3 lutego 10:50 Polska – Austria 1:1

    4 lutego 12:10 Polska – Tajlandia 1:0

    6 lutego 10:50 Polska – RPA 4:2

    Faza pucharowa:

     

    7 lutego 20:10 – ćwierćfinał: Polska – Belgia 2:1

    8 lutego 19:30 – półfinał: Polska – Czechy 3:1

    9 lutego 18:20 – finał: Polska – Austria 1:0

     

    1. Polska

    2. Austria

    3. Czechy

    4. Niemcy

    5. Belgia

    6. Namibia

    7. USA

    8. Tajlandia

    9. RPA

    10. Australia

    11. Nowa Zelandia

    12. Chorwacja

    Reprezentacja Polski:

     

    1. Marlena Rybacha – DSD Dusseldorf e.V.

    2. Marta Kucharska – Grossflottbeker THGC e.V. Hamburg

    3. Julia Balcerzak – Grossflottbeker THGC e.V. Hamburg

    4. Amelia Katerla – HC Huizer

    5. Viktoria Zimmermann – Russelsheimer RK

    6. Daria Skoraszewska – AZS Politechnika Poznańska

    7. Monika Chmiel – KS Hokej Start Brzeziny

    8. Anna Gabara – KS Hokej Start Brzeziny

    9. Magdalena Pabiniak – KS Hokej Start Brzeziny

    10. Julia Kucharska – UKS SP 5 Swarek Swarzędz

    11. Marta Czujewicz – UKS SP 5 Swarek Swarzędz

    12. Jagoda Arciszewska – UKS SP 5 Swarek Swarzędz

     

    1. Maria Drozda – UKS SP 5 Swarek Swarzędz

    2. Oliwia Krychniak – KS Hokej Start Brzeziny

    3. Hanna Wochna – AZS Politechnika Poznańska

    Sztab szkoleniowy:

     

    1. Krzysztof Rachwalski – selekcjoner

    2. Mateusz Mazany – trener współpracujący

    3. Alicja Koperska – trener współpracujący

    4. Joachim Sikorski – fizjoterapeuta

    5. Tomasz Kawa – trener współpracujący/monitoring

     

  • Polki mistrzyniami świata! Austriaczki w pokonanym polu

    Polki mistrzyniami świata! Austriaczki w pokonanym polu

    Polki mistrzyniami świata! Austriaczki w pokonanym polu

    W Chorwacji, a konkretnie w Porecu odbywały się halowe mistrzostwa świata w hokeju na trawie. Reprezentacja Polski awansowała do finału, w który mierzyła się z Austrią. Biało-Czerwone okazały się lepsze, wygrały 1:0 i mogą się cieszyć z trofeum.

     

    W półfinale halowych mistrzostw świata w hokeju na trawie w chorwackim Porecu reprezentacja Polski pań mierzyła się z Czeszkami. Biało-Czerwone okazały się lepsze od rywalek (3:1), a trzeba pamiętać, że hokej w Czechach ma jednak wyjątkowe miejsce w sercu kibiców, nawet jeśli nie mówimy koniecznie o wersji na trawie.

     

    Polki mistrzyniami świata! Wielki sukces w Chorwacji

     

    – Jesteśmy bardzo szczęśliwe. Mecz był bardzo ciężki mecz, ale od wiedziałyśmy, że taki będzie. Do końca wierzyłyśmy, że możemy to wygrać. Na początku odepchnęłyśmy się dwiema bramkami i to było bardzo ważne, bo to Czeszki musiały gonić. Trzecia bramka dodała nam jeszcze więcej wiary i pewności siebie. Jestem dumna z naszej drużyny, ciężko pracowałyśmy w obronie, w  ataku też zagrałyśmy dobrze. Jesteśmy mega szczęśliwe – mówiła po meczu z Czechami Amelia Katerla cytowana przez “sp360.pl”.

     

    W finale na Polki czekały Austriaczki, a sam awans do meczu o tytuł był historycznym osiągnięciem, bo Biało-Czerwone nigdy wcześniej nie zdobyły nawet medalu mistrzostw świata. W związku z tym stres u naszych zawodniczek musiał być ogromny. Na całe szczęście udało się go przezwyciężyć i to nasze panie na końcu triumfowały 1:0 nad swoimi rywalkami i do kraju wrócą ze złotymi medalami na szyjach. Przy czwartym występie na światowym czempionacie udało się osiągnąć maksymalny sukces. 

     

  • Magdalena Fręch eliminuje finalistkę Australian Open. Trzy sety walki, polski mecz o krok

    Magdalena Fręch eliminuje finalistkę Australian Open. Trzy sety walki, polski mecz o krok

    Magdalena Fręch eliminuje finalistkę Australian Open. Trzy sety walki, polski mecz o krok

    Po losowaniu drabinki turnieju WTA 1000 w Dosze stało się jasne, że w drugiej rundzie może nas czekać polski pojedynek. Musiał jednak zaistnieć następujący warunek: Magdalena Fręch i Magda Linette potrzebowały wygrać swoje mecze otwarcia. Dzisiaj na korcie zobaczyliśmy tenisistkę urodzoną w Łodzi. 27-latka zmierzyła się z Beatriz Haddad Maią – finalistką Australian Open 2022 w deblu. Po zaciętej batalii lepsza okazała się Fręch, która triumfowała 6:4, 3:6, 6:2. Jeśli Linette pokona Weronikę Kudiermietową, to we wtorek czeka nas polski mecz.

     

    Magdalena Fręch nie miała najlepszego początku sezonu 2025, ale występ na Australian Open powiał optymizmem. Zawodniczka urodzona w Łodzi zdążyła wyleczyć kontuzję przed rozpoczęciem zmagań w Melbourne i wygrała dwa spotkania podczas pierwszej imprezy wielkoszlemowej w tym roku. Polka przegrała dopiero w trzeciej rundzie, po zaciętym pojedynku z Mirrą Andriejewą. Później tenisistka klubu KS Górnik Bytom udała się na Bliski Wschód. Występ w turnieju WTA 500 w Abu Zabi z pewnością nie zaliczy do udanych, bowiem ugrała zaledwie trzy gemy w potyczce z Lindą Noskovą.

     

    Szansa na poprawkę nadeszła podczas pierwszego tysięcznika w tym sezonie w Dosze, ale i tym razem losowanie nie sprzyjało Magdalenie. Już na “dzień dobry” trafiła na rozstawioną z numerem 13 Beatriz Haddad Maię, finalistkę Australian Open 2022 w deblu. Można było zatem zakładać, że czeka nas maratoński pojedynek. Obie zawodniczki słyną z długich wymian i zaciętej walki na korcie. Brazylijka prowadziła 3-1 w zestawieniu H2H, ale ostatni mecz rozegrany w październiku ubiegłego roku w Wuhan zakończył się zwycięstwem Polki. Mieliśmy zatem nadzieję na powtórkę sytuacji podczas rywalizacji w stolicy Kataru.

     

    Fręch i Haddad Maia zafundowały sobie maratońską rywalizację. Zacięte starcie o drugą rundę WTA 1000 w Dosze

     

    Tenisistki nie oszczędzały się od samego początku. Już pierwszy gem potrwał… 12 minut. Fręch miała w nim dwa break pointy, ale ostatecznie to rozdanie trafiło na konto Haddad Maii. Później reprezentantka Brazylii przełamała serwis naszej zawodniczki, a po kolejnym rozdaniu, gdzie broniła kolejnego break pointa, wyszła już na prowadzenie 3:0. Mimo trudnej sytuacji Magdalena nie załamywała rąk i wzięła się za odrabianie strat.

     

    Najpierw Polka wróciła ze stanu 15-30 przy swoim podaniu i zgarnęła premierowe “oczko”. Potem presji nie wytrzymała Beatriz. Nie wykorzystała żadnej z trzech szans na 4:1 i po chwili zobaczyliśmy okazję na przełamanie dla naszej reprezentantki. Rywalka popełniła podwójny błąd serwisowy i po przewadze breaka nie było już śladu. W następnym rozdaniu Fręch utrzymała swój serwis do zera i po 45 minutach rywalizacji mieliśmy wynik 3:3.

     

    Także kolejne minuty układały się perfekcyjnie dla Magdaleny. Jeszcze raz dobrała się do podania przeciwniczki, a potem wyszła ze stanu 0-30 przy swoim serwisie i objęła prowadzenie 5:3. Chociaż Haddad Maia próbowała do końca walczyć o powrót i dzielnie broniła piłek setowych w dziewiątym gemie, to za trzecią okazją Polka przechyliła szalę na swoją korzyść. Po 68 minutach rywalizacji partia trafiła na konto Fręch rezultatem 6:4.

     

    Początek drugiej odsłony okazał się bardzo podobny do tego, co oglądaliśmy na starcie pojedynku. Haddad Maia objęła prowadzenie 3:0. W czwartym gemie miała nawet dwie okazje na podwyższenie przewagi, ale od tego momentu Magdalena zgarnęła cztery akcje z rzędu i wywalczyła premierowe “oczko” w drugim secie. Później obserwowaliśmy kolejny maratoński gem, po którym Fręch odrobiła stratę przełamania, wykorzystując do tego piątą okazję. Tym razem Polka nie zniwelowała jednak całkowicie straty. Po chwili znów straciła podanie i zrobiło się 4:2 dla Beatriz.

     

    Festiwal breaków nie ustępował. Przerwanie korzystnej serii returnujących nastąpiło dopiero w dziewiątym gemie – w momencie, gdy Brazylijka serwowała po wygraną w drugiej partii. Wtedy finalistka Australian Open 2022 w deblu bez większych problemów utrzymała swoje podanie do 15. Fręch próbowała się jeszcze ratować, posyłając kapitalny return, ale w kolejnej akcji Haddad Maia zwieńczyła dzieło. Rezultatem 6:3 przedłużyła emocje w batalii o drugą rundę WTA 1000 w Dosze.

     

    Decydujący set rozpoczął się inaczej niż poprzednie. Tym razem to Polka uciekła przeciwniczce na “dzień dobry”, najpierw utrzymując serwis, a później przełamując do 15. Chwilę później było już 3:0. Beatriz zerwała się do walki i w piątym gemie doprowadziła do stanu równowagi. W pewnym momencie tenisistce z Ameryki Południowej zaczął rozbrzmiewać… telefon, jakby miała ustawiony alarm na godz. 22:00 czasu lokalnego. Na szczęście nie wytrąciło to z równowagi naszej reprezentantki, która wyszła na 4:1.

     

  • Świątek zagra z mistrzynią turnieju WTA 1000. Znamy pierwszą rywalkę Polki w Dosze

    Świątek zagra z mistrzynią turnieju WTA 1000. Znamy pierwszą rywalkę Polki w Dosze

    Świątek zagra z mistrzynią turnieju WTA 1000. Znamy pierwszą rywalkę Polki w Dosze

    Rozpoczęła się już rywalizacja w głównej drabince turnieju WTA 1000 w Dosze. Iga Świątek ma wolny los w pierwszej rundzie, stąd przystąpi do udziału w zmaganiach od drugiej fazy. Dzisiaj Polka poznała swoją premierową rywalkę na drodze do czwartego z rzędu tytułu w stolicy Kataru. Będzie nią Maria Sakkari, triumfatorka tysięcznika z Guadalajary z 2023 roku. Jej spotkanie z Eleną-Gabrielą Ruse zakończyło się przedwcześnie. Rumunka skreczowała przy stanie 4:6, 6:3, 4:0 40-30 z perspektywy Greczynki.

     

     

    Iga Świątek zdominowała w ostatnich sezonach turniej WTA 1000 w Dosze. Polka wygrała trzy poprzednie edycje zmagań i już za kilkadziesiąt godzin przystąpi do walki o obronę tytułu. Podczas piątkowego losowania okazało się, że nasza reprezentantka rozpocznie udział w turnieju w stolicy Kataru od starcia z Marią Sakkari lub kwalifikantką. Raszynianka musiała zatem zaczekać na sfinalizowanie eliminacji, by poznać swoją drugą potencjalną przeciwniczkę.

     

     

    Wczoraj okazało się, że przeciwniczką Greczynki w walce o możliwość starcia z Igą Świątek w 1/16 finału będzie Elena-Gabriela Ruse. Rumunka awansowała do głównej rywalizacji dzięki wygranym z Taylor Townsend oraz Darią Saville. Teoretycznie faworytką batalii o miejsce w drugiej rundzie była mistrzyni turnieju WTA 1000 w Guadalajarze z 2023 roku, ale w ostatnim czasie Sakkari nie błyszczy formą. W związku z tym nie należało skreślać Ruse, która nie miała tak naprawdę nic do stracenia. Ewentualnym zwycięstwem mogła tylko zyskać.

     

    Świątek poznała rywalkę w drugiej rundzie WTA 1000 w Dosze. Wyłoniło ją starcie Sakkari – Ruse

     

    Pojedynek rozpoczął się od przełamania na korzyść Rumunki, ale następne minuty należały do Marii, która w pewnym momencie miała nawet piłkę na 4:1 przy własnym podaniu. Nie zdołała jej jednak wykorzystać i nastąpił kolejny zwrot akcji. Elena-Gabriela wygrała cztery gemy z rzędu i nagle zrobiło się 5:3 dla 112. rakiety świata. Greczynka do końca walczyła o odrobienie strat, miała nawet piłkę na 5:5. Ostatecznie Ruse zdołała jednak wykorzystać drugiego setbola przy swoim serwisie i zamknęła premierową odsłonę rezultatem 6:4.

     

    Początek drugiej partii został całkowicie całkowicie zdominowany przez Sakkari, która szybko objęła prowadzenie 4:0. Mistrzyni WTA 1000 w Guadalajarze z 2023 roku wygrała aż 16 z 18 akcji na starcie tego seta. W pewnym momencie kamery przyłapały Wima Fissette’a – szkoleniowca Igi Świątek, który bacznie przyglądał się grze obu tenisistek.

     

    Mimo dużej straty Elena-Gabriela nie poddawała się i zaczęła gonić przeciwniczkę. W siódmym gemie pojawił się nawet break point, który całkowicie mogłaby zniwelować przewagę przełamań po stronie przeciwniczki. Zarówno wtedy, jak i w dziewiątym rozdaniu Sakkari wyratowała się i ostatecznie utrzymała bezpieczną różnicę. Dzięki temu Maria doprowadziła do trzeciej partii rezultatem 6:3.

     

    Początek decydującej odsłony przypominał to, co działo się w drugim secie. Greczynka objęła prowadzenie 3:0 z podwójnym przełamaniem. Wtedy Ruse poprosiła o przerwę medyczną, narzekała na problemy w okolicach dolnego odcinka pleców. Po kilkuminutowej pomocy, Rumunka postanowiła jeszcze kontynuować spotkanie. Przy stanie 4:6, 6:3, 4:0 40-30 z perspektywy Greczynki podjęła jednak decyzję o kreczu.

     

    Tym samym zobaczymy siódmą bezpośrednią batalię pomiędzy Świątek i Sakkari. Pierwsze trzy spotkania, rozegrane w 2021 roku, zakończyły się po myśli Marii. Później Iga zdominowała tę rywalizację i w najbliższych kilkudziesięciu godzinach otrzyma szansę, by wyjść na prowadzenie 4-3 w zestawieniu H2H. Starcie o awans do trzeciej rundy zostanie rozegrane w poniedziałek jako drugie od godz. 13:30 czasu polskiego (po spotkaniu Daria Kasakina – Polina Kudiermietowa). Relacja będzie dostępna w Interia Sport.

     

  • Tak, tak, tak! Maciej Kot przeskoczył skocznię i wygrał konkurs!

    Tak, tak, tak! Maciej Kot przeskoczył skocznię i wygrał konkurs!

    Tak, tak, tak! Maciej Kot przeskoczył skocznię i wygrał konkurs!

    Tak jest! To, co nie udało mu się w sobotę, zrobił w niedzielę. Maciej Kot triumfował w konkursie indywidualnym w słoweńskim Kranju w ramach Pucharu Kontynentalnego. Oddał dwa równe skoki i stanął na najwyższym stopniu podium, choć rywalizacja była naprawdę zacięta. Co więcej, w ostatniej próbie przeskoczył obiekt! To kapitalna wiadomość dla polskich skoków.

     

    Najlepsi skoczkowie świata rywalizują obecnie w Lake Placid. Polacy spisują się tam zdecydowanie poniżej oczekiwań. W sobotę najlepszy był Paweł Wąsek, ale zajął dopiero 11. lokatę. Zdecydowanie lepiej wiedzie się Biało-Czerwonym w Pucharze Kontynentalnym w słoweńskim Kranju, a szczególnie jednemu z nich. Właśnie odniósł zwycięstwo.

     

    Maciej Kot triumfuje w Słowenii. Przeskoczył skocznię

     

    Mowa o Macieju Kocie. Już w sobotę Polak miał wielką szansę, by wygrać konkurs indywidualny. Prowadził po pierwszej serii, ale w drugiej spisał się zdecydowanie słabiej. Oddał krótszą próbę i finalnie sklasyfikowano go na 5. miejscu. Z pewnością czuł zawód, ale szybko miał okazję powetować sobie porażkę. Już dzień później odbył się kolejny konkurs. I w nim faktycznie Kot dopiął swego.

     

    Oddał dwa dalekie skoki. Najpierw poszybował na 106 m, dzięki czemu przewodził stawce po pierwszej serii. Jego zaliczka nad drugim Manuelem Fettnerem była niewielka, bo tylko 0,6 pkt. Trzeci Frederik Villumstad również tracił niewiele, bo tylko 1,2 pkt.

     

    Stało się więc jasne, że Polak musi oddać kolejną daleką próbę w serii finałowej. Inaczej o zwycięstwie może zapomnieć. Tym razem Kot nie zawiódł. Ba, jeszcze bardziej zaimponował. Skoczył o cztery metry dalej. Tym samym przeskoczył skocznię o metr i wygrał zawody. Czołówka się nie zmieniła. Drugi był Fettner ze stratą 1,1 pkt. Poszybował dalej od Polaka, bo na 111,5 m, ale to nie wystarczyło, by go wyprzedzić. Trzeci był Villumstad. Norweg stracił do Kota 6,3 pkt.

     

    Czy coś drgnęło w polskich skokach?

     

    Na sukces 33-latka zareagowało już wielu kibiców, czy ekspertów, w tym Sebastian Szczęsny, prezenter TVN. “Brawo Maciej Kot. Praca wkładana w odbudowę zaczyna procentować. Super! Wreszcie coś pozytywnego! (pomijając skoki P. Wąska)” – ocenił na X. I faktycznie trzeba przyznać, że zwycięstwo Kota może dać nieco nadziei kibicom, że w końcu coś drgnie w polskich skokach.

     

    A jak zaprezentowali się pozostali Polacy w niedzielę w Kranju? Do serii finałowej awansował jeszcze tylko Kacper Juroszek. I on również spisał się przyzwoicie. Dowód? Próby na 107,5 m i 102,5 m, które zaowocowały siódmą lokatą. Adam Niżnik, Andrzej Stękała iTomasz Pilch zakończyli zmagania kolejno na 32., 32. i 42. pozycji. Natomiast Szymon Sarniak został zdyskwalifikowany za nieprzepisowy strój.

     

    Wyniki niedzielnego konkursu w Kranju:

    1. Maciej Kot – 243,9 pkt

    2. Manuel Fettner – 242,8 pkt

    3. Frederik Villumstad – 237,6 pkt

    4. Markus Eisenbichler – 230,7 pkt

    5. Eetu Nousiainen – 230,3 pkt

    …

    7. Kacper Juroszek – 222,9 pkt

    32. Adam Niżnik – 94,3 pkt

    32. Andrzej Stękała – 94,3 pkt

    42. Tomasz Pilch – 83,1 pkt

    DSQ – Szymon Sarniak.