– Jeśli wprowadzimy różnicę między slajsem i topspinem, to wraz z normalnym uderzeniem już mamy trzy różne wysokości. Dziewczyny nienawidzą zmiany gry. Ludzie w akademii Nadala to wiedzą, jestem w stu procentach pewny, bo zjedli zęby na tenisie – mówi w rozmowie z Interią Paweł Strauss, weteran tenisa i wieloletni trener, oceniając ostatni bardzo wyraźny progres w meczach Igi Świątek, widoczny podczas turnieju na mączce w Rzymie.
Artur Gac, Interia: Widzimy Igę Świątek, doszlusowującą do swojego najlepszego tenisa?
Paweł Strauss: – Mnie się wydaje, że Iga złapała ziemię pod nogami. Po prostu ci ludzie wokół, czyli Hiszpanie, są solidni. To nie jest bajka, tylko prawdziwi, starzy wyjadacze kortów. A od Rafy Nadala, jeśli jest w to włączony, Iga na pewno dostanie solidną podstawę.
Widać, nad czym dużo pracowali?
– Moim zdaniem nad zakończeniem forhendu u Igi. Przedtem miała swój forhend, którego ani Sierzputowski, ani Wiktorowski nie ruszali. A teraz widać, że coś nastąpiło przy końcówce tego uderzenia. A jeśli jest końcówka trochę inna, to znaczy, że wykończenie też będzie troszeczkę inne.
O co chodzi? Bardziej świdrowaty, “Nadalowy” forhend?
– Nie “Nadalowy”, bo kobieta nigdy nie będzie miała takiej siły, jaką w ręku miał Nadal. Jednak to jest już forhend bardziej zgodny z biomechaniką.
Jest to nowa jakość, której Iga dotąd na takim poziomie nie miała?
– Jest mi bardzo trudno stwierdzić arbitralnie, ale widać, że ktoś jej zaczął mówić, by może spróbowała w ten sposób. Tak mi się wydaje. Bo to widzę po jej obecnych meczach. Jeśli je porównasz z tymi sprzed roku, to widzisz, że jej forhend zaczyna być miększy. Taki… procentowo i biomechanicznie bardziej naturalny. Do tego psychicznie pozycja trenerów hiszpańskich daje jej siłę. Mieć Nadala za plecami to teoretycznie jest baaaaardzo dużo, daje to wielką przewagę mentalną. Ponadto ma ze sobą całą akademię Nadala. A co stało się z Casperem Ruudem? Pojechał do Nadala gdy miał 16 lat i tam jeszcze piękniej się rozwinął pod względem tempa i szybkości.
Niedawno Jessica Pegula, z którą Iga wygrała ćwierćfinał w Rzymie zażartowała widząc nagranie z treningu Igi z Rafą, że to połączenie powinno być zakazane. Bo to przepis na stworzenie potwora.
– (śmiech) Coś w tym na pewno jest. Janek Choinski trenował z Nadalem. I to wyglądało tak, że choć Janek jest bardzo mocny i tak dalej, to po dwóch godzinach był wymieniony na innego zawodnika.
Nie wytrzymywał trudów?
– Ciężko, było mu bardzo ciężko. Intensywność Nadala była wtedy niesamowita. Ale nie można zapominać, że on w dalszym ciągu ćwiczy i trenuje, brzucha nie zapuszcza, więc jak stanie na korcie z dziewczyną, to ją po prostu zmusi do nieludzkiej pracy. A po takim treningu, jak zawodniczka wyjdzie na kort przeciw komuś o wolniejszym tempie, to czeka na piłkę.
Dawid Celt w rozmowie z Interią dokłada jeszcze podobny schemat z bekhendu, bo wcześniej Świątek aż takiego topspina właśnie z bekhendu nie grała.
– To jest też pewna forma zmiany rytmu. Bo wiadomo, że wszystkie dziewczyny grają dosyć płasko i często dostają piłki, które odbijają się na tej samej wysokości. Więc jeśli wprowadzimy różnicę między slajsem i topspinem, to wraz z normalnym uderzeniem już mamy trzy różne wysokości. Dziewczyny nienawidzą zmiany gry. Jak patrzysz na treningi, to tylko jest “boom, boom, boom”, czyli grają sobie równo, co później przenoszą na turnieje. Widać wyraźnie, że te dziewczyny, które potrafią zmieniać tempo gry, są zawsze trudniejsze. Jeżeli Iga wzbogaci wariacje w swojej grze, to tym lepiej dla niej. Kiedyś mówiliśmy o skrótach, co w pewnym momencie zniknęło i zaczęła pracować jak robot. A jeśli robisz to, co wszystkie inne dziewczyny, nie będziesz najlepsza. Sabalenkę można pokonać właściwie tylko poprzez zmianę gry, bo siłą ciężko to zrobić.
W ostatnich miesiącach zastanawialiśmy się, czy Idze wystarczy wrócić do swojej najlepszej wersji i tego co dawało jej przewagę, czy jako że przeciwniczki nie stanęły w miejscu – konieczne stało się wzbogacenie tenisa.
– Moim zdaniem to drugie. I na pewno ludzie z akademii Nadala, na czele z trenerem Francisco Roigiem, o tym wiedzą. Jestem tego w stu procentach pewny, bo zjedli zęby na tenisie. Każdy trener zawodowy wie o tym, że kobiecy tenis to są nogi i “boom, boom”. Więc jeśli mamy kobietę, która potrafi grać topspin i skrót, to jest trudna do rozbrojenia. Proszę spojrzeć, co się dzieje, gdy dziewczyny potrafią zagrać pierwszy serwis z rotacją na wysoki bekhend. Przeważnie nie są najwyższe, więc piłka odbija się w returnie ponad ich ramionami. A jakie w tenisie są najtrudniejsze zagrania? Właśnie z wysokich piłek, bo wtedy nie ma siły, żeby przyłożyć. Zostaje ci tylko przebicie na drugą stronę, ale jeśli to zrobisz, to Iga już czeka z forhendem, żeby dobić.
– Jest wiele rzeczy, które można rozwinąć u Igi. I na pewno Hiszpanie doskonale to widzą. Poza tym widzą zaufanie z jej strony, co także jest reklamą dla ich akademii. Jeśli Idze pójdzie dobrze, to przyjedzie 15-20 dziewczyn z Polski, a także ileś ludzi dobrze sytuowanych, gdzie zostawią swoje pieniądze.
Idze potrzebnych jest więcej zwycięstw, najlepiej w takim stylu jak w meczach z Naomi Osaką i Jessicą Pegulą, ale już widać, jak dobrze to jej zrobiło mentalnie.
– Tak, to rzeczywiście widać. Trafiła do najlepszej akademii, jaka jest na świecie. Piatti Tennis Center we Włoszech też jest bardzo dobra, ale mała. Mouratoglou Tennis Academy działa, ale jest o niej bardzo cicho. Sanchez rozwija akademie w różnych miejscach na świecie, ale to się robi bardziej komercyjne, by kręcić na tym interes. Gołym okiem widać, że u Nadala potrafią skupić się na specjalizacji i dobrych zawodnikach.