Category: Wilfredo Leon

To, co Polacy zrobili z mistrzami świata, przejdzie do historii! Wielki triumf w Lidze Narodów

Znów to zrobili! Polscy siatkarze trzeci raz wygrali rozgrywki Ligi Narodów, a w fenomenalnym finale rozbili Włochów w trzech setach. To był ich koncert, sposób, w jaki ograli mistrzów świata, przejdzie do historii.

 

Jeszcze kilkanaście dni temu, gdy zawodnicy Nikoli Grbicia pierwszy raz od dłuższego czasu przegrali dwa mecze z rzędu, mogliśmy się martwić o ich dyspozycję. Przed własną publicznością w Gdańsku wówczas zawodzili, a po bolesnych porażkach prosili wszystkich o cierpliwość. Mówili, że forma przyjdzie. Po turnieju finałowym w Ningbo, a zwłaszcza jego niedzielnym finale – wygranym 3:0 (25:22, 25:19, 25:14) możemy powiedzieć, że się doczekaliśmy.

 

Na niespełna dwa miesiące przed finałem mistrzostw świata Polacy potwierdzają, że są gotowi wygrywać z najlepszymi. A nawet ich ogrywać – tak jak obecnych złotych medalistów MŚ w niedzielę. To był pokaz siły naszych najważniejszych dział. A generał Nikola Grbić mógł ze spokojem patrzeć, jak jego armia robi to, czego od nich oczekiwał.

 

Włosi zatrzymali Sasaka, ale takiego odrodzenia Leona nie mogli się spodziewać

 

Przed meczem najważniejszą kwestią była ta dotycząca zdrowia Tomasza Fornala. Przyjmujący, którego serbski szkoleniowiec widział w wyjściowym składzie Polaków, doznał kontuzji stawu skokowego w półfinale. Choć pozostał w kadrze meczowej, to Grbić nie wystawił go od razu do gry przeciwko Włochom. Jak przyznał trener, Fornal dalej nie może skakać, więc w szóstce zastąpił go Kamil Semeniuk. Reszta składu się już nie zmieniła. Razem z nim w roli przyjmującego na boisko wyszedł Wilfredo Leon, który po słabszym występie przeciwko Brazylijczykom musiał być głodny gry, oczywiście na o wiele lepszym poziomie. Na środku zaczęli Jakub Nowak i Jakub Kochanowski, w ataku Kewin Sasak, na rozegraniu Marcin Komenda, a jako libero Jakub Popiwczak.

 

Początek partii otwierającej spotkanie był dość wyrównany. Lepiej zaczęli ją Polacy, prowadząc 3:1, a potem 6:4, ale potem Włosi dzięki trzypunktowej serii przejęli inicjatywę. Na szczęście na krótko. I od stanu 8:9 już w tym secie nie mieli przewagi nad drużyną Nikoli Grbicia. Polski zespół po chwili zyskał cztery punkty różnicy na swoją korzyść, ale ta znów została zniwelowana (14:14). Do samej końcówki to Polacy mieli już później kontrolę nad grą (18:16, potem 21:19). I to właśnie w kluczowych piłkach zagrali najlepiej – zyskali sobie trzy piłki setowe, a wykorzystali drugą z nich po skutecznym ataku Kamila Semeniuka, wygrywając do 22.

 

Widać było, że Włosi odrobili lekcję przed tym spotkaniem – mocno stłumili siłę rażenia, z jaką w półfinale Brazylijczyków zdominował Kewin Sasak. Atakujący miał problemy, ale na znacznie wyższym poziomie niż dzień wcześniej zaczął grać Wilfredo Leon. Wręcz odrodził się w kilkanaście godzin! Takiego chcielibyśmy go oglądać zawsze. 67 procent skuteczności w ataku i świetne zagrywki – to wszystko zrobiło swoje. Odciskał swoje piętno na tym spotkaniu zwłaszcza w kluczowych chwilach. Włosi tylko patrzyli na to, jak ciska piłkami w ich kierunku.

 

Leon już po drugim secie puszczał oko do kamery. A Włosi oddawali Polakom punkt za punktem

 

Siły na lewym skrzydle nie zabrakło Polakom także w drugiej partii. W niej jak Leon wcześniej grał Kamil Semeniuk – pewnie, z olbrzymią siłą i jakością. Do pięciu punktów z pierwszego seta, teraz wręcz ciągnąc grę zespołu Grbicia, dał mu kolejne pięć. I świetną skuteczność w ataku – na poziomie 57 procent. Będzie się rywalom śnił podczas długiej kilkunastogodzinnej podróży powrotnej z Chin do Europy.

 

Włosi mieli problemy już na samym początku tego fragmentu spotkania. I to nie do końca z samą grą, a nawet ustawieniem na boisku. Byli tak zdenerwowani i pogubieni, że po kilka razy sprawdzali u sędziów, jak mają stanąć do pierwszych piłek. I ciągle tylko frustrowali się coraz bardziej – zwłaszcza Alessandro Michieletto i Simone Giannelli. To był set ich błędów i ciągłego prowadzenia Polaków. Chwilami Włosi oddawali nam piłki, na które nie mogli sobie pozwolić. Byli już przecież w trudnej sytuacji i tylko ją pogarszali. Ale polską drużynę to tylko napędzało – wykorzystywali te pomyłki bezlitośnie. W sumie dostali za darmo 11 punktów.

 

Groźnie” zrobiło się tylko przy stanie 13:12 i 16:14, gdy Włosi zmniejszali zdobytą wcześniej przez Polaków przewagę. Ale nie mogli zyskać inicjatywy, zabrać jej naszym zawodnikom. Czuli się tak pewnie, że Nikola Grbić mógł wpuścić na boisko Szymona Jakubiszaka na środek i Bartosza Bednorza do przyjęcia. W końcówce ze stanu 19:16 zrobiła się aż sześciopunktowa przewaga dzięki trzypunktowej serii i ten dystans dzielący ich od rywali udało się utrzymać już do końca. Polacy wygrali 25:19 i przycisnęli rywala do muru. Sami byli na takim skupieniu, ale jednocześnie luzie przy dobrym wyniku, że Wilfredo Leon w przerwie pomiędzy setami puszczał oko do kamery.

Na koniec pogrom! Włosi wręcz niewiedzieli, co się dzieje

 

Może wiedział już, co się wydarzy w trzeciej partii. I że to będzie ostateczny akt tego finału, w tak piękny sposób zwieńczony przez kadrę Nikoli Grbicia. Bo to była już deklasacja. Włosi wyglądali, jakby chwilami nie wiedzieli, co się dzieje. Nic im nie wychodziło, a Polacy bawili się siatkówką. Serie punktowe od stanu 13:8 do 17:8 i 19:13 do 24:13 stały się kosmicznym pokazem potęgi tej drużyny. A ostatni atak dający zwycięstwo – autorstwa Szymona Jakubiszaka – tylko utwierdził nas w tym, z jaką pewnością i zimną krwią oni to wygrali. To był pogrom – 25:14 i 3:0! Niesamowite!

 

Czy Polacy zagrają jeszcze kiedyś taki finał? Nie mamy nic przeciwko, ale jak rzadko zdarza się, żeby tak zdominować rywala w spotkaniu decydującym o triumfie w całych rozgrywkach, w dodatku na wielkiej imprezie! Przed meczem zastanawialiśmy się, bardziej życzeniowo, czy mogłaby się powtórzyć historia sprzed dwóch lat i pewnego zwycięstwa 3:0 w finale mistrzostw Europy. To zwycięstwo było jednak jeszcze bardziej okazałe!

 

Polacy sięgnęli po złoto Ligi Narodów po raz trzeci w historii – po triumfach z Sofii w 2012 i Gdańsku w 2023 roku. Teraz mają chwilę na świętowanie na miejscu w Chinach. Odbiorą medale i puchar, ale niedługo potem będą wracać do kraju – mają lądować tu w poniedziałek w nocy. Potem czeka ich pewnie kilka dni wolnego i przygotowania do imprezy sezonu, czyli mistrzostw świata na Filipinach zaplanowanych we wrześniu. Na razie ten triumf to przepiękny prognostyk tego, jak one mogą wyglądać. Polacy pokazali, że ze wszystkich zespołów są najlepiej przygotowani do grania o stawkę w tym momencie. Oby tak samo było za miesiąc.

 

Polscy siatkarze walczą o złoto. Chcą wyrównać rachunki z mistrzami świata

Trudno w ostatnich latach o większy siatkarski klasyk niż mecz Polska – Włochy. Po finale mistrzostw świata i mistrzostw Europy obie drużyny zmierzą się w meczu o złoto Ligi Narodów. Polscy siatkarze w Ningbo nie przegrali dotąd nawet seta, ale dzisiejszy mecz wygląda na zdecydowanie trudniejsze zadanie niż dwa poprzednie. “Wyrównaliśmy rachunki z Chicago z Brazylią, to trzeba będzie wyrównać rachunki z Włochami” – zapowiada jednak środkowy Jakub Nowak. Finał Ligi Narodów siatkarzy rozpocznie się o godz. 13.

 

Kiedy polscy siatkarze rozpoczynali tegoroczną Ligę Narodów spotkaniem z Holandią, po 19 punktów zdobyli Artur Szalpuk i Kewin Sasak. Tamta podróż rozpoczęta niemal dwa miesiące temu prowadziła przez Azję, Amerykę Północną i Gdańsk, a kończy się dziś w Ningbo finałem z Włochami. Z przemeblowanego składu, który rozpoczynał sezon, w podstawowej szóstce na finał ostanie się najpewniej jedynie Sasak.

 

Finał Ligi Narodów siatkarzy. Nowe twarze w kadrze Grbicia nie zawiodły

 

28-letni zawodnik, który debiutuje w tym sezonie w kadrze, jest bohaterem turnieju finałowego. I w ćwierćfinale, i w półfinale zdobył dla polskiej drużyny najwięcej punktów, z Brazylią zanotował wręcz niewiarygodną przy aż 21 atakach statystykę: 76 procent skuteczności.

 

Obok niego w szóstce zagra 20-letni Jakub Nowak, który nie ma na koncie ani minuty w PlusLidze, a tamten mecz z Holandią zaczynał w rezerwie. Potem zawojował jednak siatkarski świat i na dziś jest podstawowym środkowym kadry. Na Włochów wyjdą też Marcin Komenda, który pierwszy raz w życiu jest podstawowym rozgrywającym kadry, oraz Jakub Popiwczak – już utytułowany, ale dotąd w reprezentacji tylko jako rezerwowy.

 

Dla mnie to fantastyczne, jak oni grają. To zawodnicy, których wcześniej nie mieliśmy w takich momentach na boisku, w półfinale Ligi Narodów. Mam tylko nadzieję, że zapomną o tym, co się stało w półfinale, i powtórzą tę samą dyspozycję w meczu z Włochami

 

zaznaczył Nikola Grbić przed kamerą Polsatu Sport.

 

Serb w tym sezonie po trosze własnymi decyzjami, a po trosze zmuszony okolicznościami przemeblował kadrę, a mimo to znów zdobędzie medal. Co więcej, może dołożyć do swojej imponującej kolekcji trzecie złoto – dwa poprzednie zdobył w kapitalnym sezonie 2023, gdy poprowadził Polskę do mistrzostwa Europy i triumfu w Lidze Narodów. Teraz może triumfować kadrą bez Bartosza Kurka, Mateusza Bieńka czy Marcina Janusza!

 

Polska – Włochy w meczu o złoto. “Biało-Czerwoni” chcą wyrównać rachunki

Tyle że na drodze staną dziś Włosi. To dla nich historyczny mecz, w finale Ligi Narodów zagrają po raz pierwszy. Ale przecież wcześniej aż osiem razy triumfowali w jej poprzedniczce, czyli Lidze Światowej. W ostatnich latach ich rywalizacja z Polską urosła do rangi największego siatkarskiego klasyku.

 

W finale mistrzostw świata w 2022 r. to oni byli górą, rok później w ME Polacy się im zrewanżowali. W tym sezonie obie drużyny zmierzyły się w fazie wstępnej w Chicago i Włosi wyrwali zwycięstwo po tie-breaku. Grali już jednak wtedy podstawowym składem, a w polskiej kadrze brakowało jeszcze połowy z obecnej szóstki.

 

“Wyrównaliśmy rachunki z Chicago z Brazylią, to trzeba będzie wyrównać rachunki z Włochami” – odważnie deklaruje przed finałem Nowak.

 

Włosi wydają się jednak znacznie mocniejszym rywalem niż Japonia i Brazylia, które “Biało-Czerwoni” ograli bez straty seta. Ich liderem jest Alessandro Michieletto, który w półfinale ze Słowenią zdobył 26 punktów. W Ningbo nie zawodzi, czego nie można powiedzieć o Wilfredo Leonie, potencjalnie największej broni ofensywnej polskiej drużyny – przyjmujący zmaga się w Chinach z dużymi problemami w ofensywie.

 

Nieźle we włoskim ataku spisuje się też Kamil Rychlicki. Syn Jacka, wicemistrza Europy z polską kadrą, od trzech lat ma włoskie obywatelstwo i w tym sezonie został uprawniony do gry w nowej reprezentacji.

 

Tomasz Fornal z kontuzją. Nikola Grbić podejmie decyzję przed meczem

Znakiem zapytania po polskiej stronie będzie obecność w składzie Tomasza Fornala. Wicemistrz olimpijski w trakcie półfinału skręcił staw skokowy i nie dokończył meczu. Grbić mimo wszystko włączył go do meczowej “14-tki”, ostateczną decyzję o występie Fornala podejmie zapewne przed samym meczem. Do gry gotowy jest jednak Kamil Semeniuk, a w odwodzie są jeszcze Artur Szalpuk i Bartosz Bednorz.

 

“Zagramy z jednym z najlepszych zespołów. Będzie trudno, ale myślę, że będziemy mieli swoje szanse. Oczywiście będę się cieszyć ze zwycięstwa, ale jeżeli utrzymamy podejście i nastawienie z półfinału, już będę bardzo zadowolony. Zrobimy wszystko, by wygrać” – zapowiada Grbić.

 

Mecz Polska – Włochy rozpocznie się dziś o godz. 13 czasu polskiego. Transmisja ze spotkania w Polsacie, Polsacie Sport 1 i Polsat Box Go. Relacja tekstowa “na żywo” w Interia Sport. Wcześniej o brąz w Ningbo zagrają reprezentacje Brazylii i Słowenii.

 

Sensacja w meczu mistrza Polski! Wilfredo Leon nie miał litości, a to nie koniec

Kapitalny Wilfredo Leon poprowadził Bogdankę LUK Lublin do dużej niespodzianki w pierwszym meczu półfinałowym PlusLigi! Wicemistrz olimpijski zdobył 25 punktów, a jego drużyna ograła na wyjeździe Jastrzębski Węgiel 3:1 (23:25, 25:22, 25:18, 25:22) i jest o jedno zwycięstwo od awansu do wielkiego finału.

 

Półfinały siatkarskiej PlusLigi czas zacząć. W Wielki Piątek doszło do wielkiego starcia dwóch siatkarskich gigantów, czyli Tomasza Fornala i Wilfredo Leona. Ich Jastrzębski Węgiel i Bogdanka LUK Lublin mierzyły się ze sobą już sześć dni temu w półfinale Pucharu Polski, gdy 3:0 wygrali mistrzowie kraju, w każdy z setów do 23. Zdobywcy Pucharu Challenge z Lublina mieli więc ogromną żądzę rewanżu, a siatkarskich kibiców mogło cieszyć to, że po tak wymagającym sezonie oba zespoły wystąpiły w swoich najsilniejszych zestawieniach.

 

Wspaniały Leon prowadzi Lublin do finału PlusLigi! Genialny występ na terenie mistrza Polski

 

Spotkanie w Jastrzębiu-Zdroju rozpoczęło się od serii zepsutych zagrywek z obu stron. Pierwsi jednak z tego marazmu otrząsnęli się gospodarze, bo przy zagrywkach Benjamina Toniuttiego lublinianie mieli spore problemy ze skończeniem ataku, co zaowocowało szybkim 8:4 dla jastrzębian. Jastrzębski Węgiel zaczął łapać swój rytm. Po asie serwisowym Tomasza Fornala było już 11:5, a po skutecznej kontrze Timothee Carle 17:10.

 

W tym momencie obudzili się goście, którzy zaczęli powoli odrabiać straty. Jednak jeszcze tuż przed końcem pierwszej partii mistrz Polski prowadził 23:19 po zepsutej zagrywce Kewina Sasaka i wydawało się, że nic wielkiego tu się zdarzyć nie może. Błąd w ataku Tomasza Fornala, a także udany kontratak Wilfredo Leona pozwoliły jednak gościom złapać kontakt (24:23). W decydującym momencie jednak McCarthy zaserwował w aut i jastrzębianie wygrali pierwszą partię 25:23.

 

W drugim secie obraz meczu się zmienił. Po wyrównanym początku kontry Kewina Sasaka czy Wilfredo Leona pozwoliły objąć gościom prowadzenie 10:7. Gdy w ataku pomylił się Timothee Carle, było już 10:15, ale jastrzębianie nie zamierzali się poddawać, a lublinianom przydarzyły się banalne błędy, jak błąd w ustawieniu czy dotknięcie siatki w walce o piłkę nad taśmą Aleksa Grozdanowa.

 

Gdy asa serwisowego zagrał Arkadiusz Żakieta, a po chwili w ataku pomylił się Mikołaj Sawicki, zrobiło się 18:17 dla gospodarzy, ale spotkało się to z szybką reakcją przyjezdnych, w czym kluczowi byli środkowi Lublina. Aleks Grozdanow zaliczył blok, Fynnian McCarthy asa serwisowego i szybko wynik się zmienił na dwupunktową przewagę Bogdanki (19:21). Siatkarze Massimo Bottiego wytrzymali ciśnienie, po kiwce Sawickiego mieli dwie piłki setowe (22:24), a autowy atak Tomasza Fornala zakończył drugą partię wynikiem 22:25, co dało remis w setach 1:1.

 

Trzeci set to niewiarygodne “one man show” w wykonaniu Wilfredo Leona. Gdy Bogdanka prowadziła w drugiej połowie 18:14, aż 12 z tych 18 punktów zdobył właśnie wicemistrz olimpijski z Paryża, na co złożyło się siedem ataków (ponad 60 proc. skuteczności), trzy bloki i dwa asy serwisowe.

 

to zupełnie wybiło jastrzębian z jakiegokolwiek rytmu. Gospodarze się rozpadli, a goście tylko z tego skorzystali, wygrywając seta bardzo pewnie do 18. Spora niespodzianka w Jastrzębiu Zdroju, na terenie mistrza Polski, stała się bardzo realna

 

W czwartym secie siatkarze Marcelo Mendeza byli pod ścianą, ale to właśnie oni od remisu 7:7 asami serwisowymi Tomasza Fornala i Antona Brehme wyszli na trzypunktowe prowadzenie 11:8, na co trener gości Massimo Botti zareagował przerwą na żądanie. Choć ataki Kewina Sasaka i Wilfredo Leona dały remis po 15, to po chwili blok Antona Brehme na Fynnianie McCarthym znów dał gospodarzom dwa punkty przewagi (17:15).

 

Leon nie dopuszczał – jego blok i as serwisowy w linie końcową pozwoliły lublinianom na kolejne wyrównanie (19:19). Gdy po taśmie w aut splasował piłkę Tomasz Fornal na prowadzeniu 22:21 byli już goście, a po chwili efektownego asa serwisowego na 21:23 zagrał Mateusz Malinowski. Ten efektowny zwrot akcji w czwartym secie sfinalizował zepsuty serwis Norberta Hubera. Bogdanka LUK Lublin wygrała czwartą partię 25:22, cały mecz 3:1 i jest o zaledwie jedno zwycięstwo od awansu do wielkiego finału PlusLigi.

https://x.com/Jakub110Jakub/status/1913336251123745275

Drugi mecz pomiędzy Jastrzębskim Węglem a Bogdanką LUK Lublin odbędzie się w środę 23 kwietnia o godzinie 20:30 w Lublinie. Wszystkie bilety na to spotkanie zostały błyskawicznie wyprzedane.

Historyczny triumf polskich siatkarzy w Europie. Kosmiczny set, a potem wkroczył Wilfredo Leon

Bogdanka LUK Lublin kończy niesamowitą przygodę w europejskich pucharach z trofeum. Już w debiutanckim sezonie lubelski zespół sięga po Puchar Challenge. W finałowym dwumeczu zespół Wilfredo Leona stoczył zaciętą walkę z Cucine Lube Civitanova. W rewanżu we Włoszech polscy siatkarze wybronili kilka piłek meczowych, a potem sami dopięli swego. Pierwsze trofeum w historii klubu Bogdance LUK zapewniły już dwa wygrane sety. Przegrany tie-break niczego już nie zmienił.

 

Bogdanka LUK Lublin w tym sezonie zadebiutowała w europejskich pucharach. Ruszyła na europejskie parkiety wzmocniona Wilfredo Leonem, który na swój pierwszy klub w PlusLidze wybrał właśnie ten z Lublina. Przez poprzednie rundy Bogdanka LUK przeszła jak burza, wygrywając wszystkie spotkania. Nie dała się zaskoczyć również w pierwszym meczu finałowym z Cucine Lube Civitanova.

 

Przed tygodniem w Lublinie Leon i spółka wygrali 3:1 i zdominowali rywali świetnymi zagrywkami – zanotowali aż 13 asów serwisowych. W środę urodzony na Kubie reprezentant Polski również szybko popisał się asem serwisowym, ale pierwszy set był niezwykle wyrównany. Prowadzenie przechodziło z rąk do rąk, Leonowi w ataku wydatnie pomagał Mikołaj Sawicki. Żadna z drużyn nie potrafiła wypracować sobie większej przewagi. To udało się dopiero przy stanie 20:18, kiedy zagrywką polskiej drużynie pomógł rezerwowy Mateusz Malinowski.

 

Lublinianie utrzymali tę przewagę niemal do końca. Prowadzili 24:22, a Marcin Komenda wybierał w ataku głównie Leona. Włosi w końcu znaleźli jednak na niego sposób, wytrzymali napór gości i sami mieli piłkę setową. Wykorzystali już pierwszą szansę, po asie serwisowym Adisa Lagumdziji wygrali 26:24.

 

Siatkówka. Niewiarygodny set Bogdanki LUK Lublin. Wyrwała seta, a potem Puchar Challenge

 

Przegrany set niewiele zmieniał w sytuacji lubelskiej drużyny – wciąż do awansu wystarczały jej dwie wygrane partie. Ale wypuszczona z rąk szansa jakby nieco podcięła skrzydła polskim siatkarzom. Lube szybko odskoczyło na trzy punkty i utrzymywało prowadzenie niemal przez całego seta. Na boisku już na stałe pojawił się Malinowski, który zmienił Kewina Sasaka. Kiedy lublinianie nieco zmniejszyli straty, na blok nadział się Sawicki i Włosi znów prowadzili 19:16. Na siatce rządził doświadczony środkowy Lube Marko Podrascanin, gościom nie pomogła nawet 100-procentowa skuteczność Malinowskiego. Włosi wygrali 25:21.

 

Spotkanie obserwowane z trybun przez Nikolę Grbicia, selekcjonera polskiej kadry, układało się więc dla Bogdanki LUK coraz gorzej. Ale w trzeciej partii w końcu w polu zagrywki “odpalił” Leon i lublinianie prowadzili 8:5. To napędziło całą drużynę, przewaga wzrosła do sześciu punktów przy stanie 14:8. Tyle że gospodarze wzmocnili zagrywkę i zaczęli raz za razem blokować Leona. Błyszczał Aleksandar Nikołow, Włosi doprowadzili do remisu 15:15. Walkę punkt za punkt przerwał jednak Malinowski. Kapitalne zagrywki rezerwowego atakującego dały gościom idealną sytuację do blokowania i kontrataków, a w konsekwencji prowadzenie 23:19.

 

Włosi nawet z takiego wyniku zdołali się jednak podźwignąć i doprowadzić do gry na przewagi. W niej polscy siatkarze mieli piłki setowe, ale sytuację odmieniła zagrywka, jaką popisał się Mattia Bottolo. Prowadzenie przechodziło z rąk do rąk, ale decydującego ciosu brakowało. Było za to mnóstwo emocji, Włosi dyskutowali z sędzią, Leon uderzał w reklamy. Wojnę nerwów wygrali lublinianie, po ataku Malinowskiego wygrali 38:36.

 

Bogdanka LUK była więc o zaledwie seta od triumfu w Pucharze Challenge. W czwartej partii trwała jednak zażarta walka punkt za punkt. Cały czas wysoki poziom utrzymywał Malinowski, Komenda korzystał z dokładnego przyjęcia. A kiedy w ataku pomylił się Lagumdzija, Bogdanka LUK w połowie seta odskoczyła na dwa punkty. Wtedy w pole zagrywki wszedł Leon. Sam posłał trzy asy serwisowe, trzy akcje wykończyli jego koledzy. I polski zespół prowadził już 18:11. Emocje jeszcze się nie skończyły, były dyskusje, żółte kartki dla obu drużyn, i przewaga gości stopniała. Ale nie do końca – lublinianie wygrali 25:20 i Puchar Challenge był ich.

 

Po ostatniej akcji czwartego seta siatkarze Bogdanki LUK mogli już zacząć świętowanie. Zawodnicy zebrali się w kółku na środku boiska i zaczęli szaleć ze szczęścia. Świętowali także kibice z Polski, pogratulowali sobie trenerzy obu drużyn… ale mecz trzeba było dokończyć. Obaj szkoleniowcy zdecydowali się więc na głębokie zmiany w składach. Lepiej wyszli na tym gospodarze, którzy szybko zbudowali sobie wysoką przewagę. Przegrana lubelskiej drużyny 15:7 niczego już jednak nie zmieniła – to ona mogła w środę świętować.

 

Zwycięstwo Bogdanki LUK sprawia, że Puchar Challenge pozostaje w rękach polskich siatkarzy. Przed rokiem w tych rozgrywkach triumfował PGE Projekt Warszawa. Wcześniej, w 2012 r., po Puchar Challenge sięgnął też Tytan AZS Częstochowa.

Świat Oniemiał! Wilfredo León Przechodzi do Historii Atomowym Serwisem

Wilfredo León to nazwisko, które od lat elektryzuje świat siatkówki. Uznawany za jednego z najlepszych zawodników w historii tej dyscypliny, wielokrotnie zadziwiał kibiców swoją niesamowitą siłą i precyzją. Jednak to, czego dokonał swoim serwisem, sprawiło, że jego nazwisko zapisało się złotymi zgłoskami w siatkarskich annałach.

Niewiarygodny Rekord! Serwis Leóna Wstrząsnął Światem

To był moment, który przeszedł do historii siatkówki. W 2020 roku, podczas meczu Sir Safety Perugii przeciwko Itasowi Trentino, Wilfredo León wykonał serwis, który osiągnął zawrotną prędkość 138 km/h! Żaden inny zawodnik nie posłał wcześniej piłki z taką siłą. Ten niewiarygodny wynik wciąż pozostaje oficjalnym rekordem świata.

 

Co więcej, León regularnie serwuje z prędkością przekraczającą 130 km/h, co czyni go prawdziwym postrachem dla rywali. Jego atomowy serwis to broń, której boją się nawet najlepsi przyjmujący. Rekordowy wynik 138 km/h powtórzył także podczas meczu Polska – Dania na Mistrzostwach Europy w 2023 roku, udowadniając, że jego serwis to nie przypadek, lecz perfekcyjnie dopracowana broń.

 

— Usain Bolt jest tylko jeden i tylko do niego należy rekord świata w sprincie. Ja też chcę, żeby obok rekordu zagrywki widniało tylko jedno nazwisko: Wilfredo León — powiedział w rozmowie z „Przeglądem Sportowym Onet”.

 

 

—

 

Narodziny Fenomenu – Kubański Początek Wielkiej Kariery

 

Historia Wilfredo Leóna zaczęła się na Kubie, gdzie od najmłodszych lat zachwycał swoim talentem. Już w wieku 14 lat zadebiutował w seniorskiej reprezentacji kraju, stając się najmłodszym zawodnikiem w historii drużyny narodowej. Szybko stał się liderem „cudownej generacji” kubańskiej siatkówki, pomagając zespołowi osiągać sukcesy na arenie międzynarodowej.

 

Jednak mimo rosnącej popularności i świetlanej przyszłości w reprezentacji Kuby, León podjął dramatyczną decyzję – postanowił opuścić ojczyznę, by szukać nowych możliwości w Europie. Ta decyzja całkowicie odmieniła jego karierę.

 

 

—

 

Nowy Rozdział: Polak z Krwi i Kości

 

Los zaprowadził go do Polski, gdzie odnalazł nie tylko nowe możliwości sportowe, ale także dom. W 2015 roku Wilfredo León oficjalnie otrzymał polskie obywatelstwo, a w 2019 roku po raz pierwszy założył koszulkę reprezentacji Polski. Jego debiut w biało-czerwonych barwach nastąpił w meczu przeciwko Holandii, zakończonym pewnym zwycięstwem 3:0.

 

Od tego momentu stał się niekwestionowanym liderem drużyny, prowadząc Polskę do triumfów w najważniejszych turniejach. Jeden z jego najbardziej pamiętnych występów miał miejsce podczas igrzysk olimpijskich, gdzie w meczu grupowym przeciwko Brazylii odegrał kluczową rolę, pomagając Polakom odnieść dramatyczne zwycięstwo 3:2.

 

Wilfredo León to nie tylko jeden z najlepszych siatkarzy świata, ale także symbol niezłomności, poświęcenia i ciężkiej pracy. Jego rekordowy serwis to dowód na to, że granice w sporcie istnieją tylko po to, by je przekraczać. Czy ktoś kiedyś pobije jego wynik? Być może. Ale jedno jest pewne – nazwisko Leóna już na zawsze pozostanie synonimem siatkarskiej legendy.