Category: Tennis

Historia niczym z bajki. Coś takiego prędko się nie powtórzy [OPINIA]

Żyjemy w czasach, które prawdopodobnie prędko nie wrócą. Robert Lewandowski pisze piękną historię, a Wojciech Szczęsny odgrywa rolę, której nie wymyśliłby najlepszy scenarzysta na świecie.

 

Kiedyś zachwycaliśmy się, gdy Andrzej Niedzielan strzelił gola dla NEC Nijmegen albo Maciej Żurawski “ukąsił” w barwach Celtiku. Nie byliśmy piłkarską potęgą – delikatnie rzecz ujmując.

 

Dziś możemy usiąść w fotelu w środowy wieczór i obserwować, jak dwóch Polaków gra w wyjściowym składzie FC Barcelony w ćwierćfinale Ligi Mistrzów.

 

Wprawdzie Wojciech Szczęsny miał raczej spokojne 90 minut, bo Serhou Guirassy przypominał przypadkowego gościa, który wpadł na mecz prosto z 8-godzinnej zmiany w innej pracy, ale już o Robercie Lewandowskim będzie mówiło się sporo.

 

Kapitan reprezentacji Polski rozegrał swój 131. mecz w Lidze Mistrzów. I strzelił 104. i 105. gola w tych rozgrywkach (—–> ZOBACZ).

 

Przy okazji zapisał się w historii. Po raz czwarty w karierze zdobył 10 lub więcej bramek w jednym sezonie Ligi Mistrzów. Tylko Cristiano Ronaldo i Lionel Messi mogą pochwalić się lepszym wynikiem.

 

Stworzył go na nowo Hansi Flick. 45 meczów w tym sezonie i 40 strzelonych goli. Liczby kosmiczne, biorąc pod uwagę, że mówimy o 36-letnim zawodniku, którego w poprzednim sezonie spore grono osób wysyłało na emeryturę.

 

Aż żal, że jest bliżej niż dalej końca kariery. Takie są fakty. Metryki się nie oszuka. “Lewy” przeżywa drugą młodość, a przy takiej grze Barcy (Borussia została w środę zmieciona z planszy 4:0 – przyp. red.) całkiem realne jest przecież zwycięstwo w Lidze Mistrzów. Nic dziwnego, że był żegnany owacją na stojąco, gdy opuszczał boisko na 10 minut przed końcem spotkania.

 

Wspomniany wcześniej Szczęsny też będzie miał o czym opowiadać wnukom. Latem zakończył karierę, leżał na kanapie, a tu nagle los sprawił, że trafił do Barcelony i ma szansę na kilka trofeów (w tym to najcenniejsze w futbolu). Historia nie z tej ziemi. I pewnie prędko coś podobnego się nie powtórzy. A przynajmniej nie w kontekście polskiego zawodnika. Najlepszy scenarzysta na świecie nie wymyśliłby takiej roli.

 

Żyjemy w pięknych czasach dla polskiego kibica. Cieszmy się i doceniajmy, bo jest bardzo mała szansa, że jeszcze kiedykolwiek będzie nam to dane…

 

Flick wszedł do Barcelony z buta.

 

Polscy trenerzy często powtarzają, że potrzebują czasu, a na początku ich pracy czują się jak na placu budowy.

 

Problem pojawia się w momencie, kiedy prezesi tych klubów są niecierpliwi i często zmieniają trenerów. Wtedy budowa trwa non stop, a chyba nie trzeba nikomu tłumaczyć, że jeśli co chwilę zmienia się koncepcję i zaczyna od początku, to ciężko o uzyskanie efektu finalnego.

 

Całe szczęście, że w zagranicznych klubach myśli się inaczej. Wiadomo: nie we wszystkich, natomiast FC Barcelona powinna być przykładem.

 

Xavi był (jest) legendą tego klubu. To jeden z najlepszych środkowych pomocników w historii piłki nożnej, ale jako trener – mówiąc delikatnie – nie porwał tłumów. Jego zwolnienie było wyczekiwane. Kibice byli nim po prostu zmęczeni.

 

Na to wszystko wszedł Flick i po prostu pozamiatał. Barca w krótkim czasie przeszła niesamowitą metamorfozę, a wystarczy wejść w sekcję komentarzy pod jakimkolwiek artykułem z oficjalną informacją o zatrudnieniu Flicka.

 

Tam nie było euforii. Kibice podchodzili sceptycznie do tematu, ale też cieszyli się, że w końcu do klubu trafił ktoś z zewnątrz, kto sprawi, że – tu cytat – “te wszystkie de Jongi zaczną biegać”.

 

No i zaczęły. Flick już zdobył Superpuchar Hiszpanii, w lidze jest na pierwszym miejscu, w finale Pucharu Króla zagra z Realem Madryt, a na półmetku ćwierćfinału Ligi Mistrzów prowadzi z Borussiią 4:0.

 

Drużyna gra ofensywnie, z polotem. Dalej ważne jest utrzymywanie się przy piłce, natomiast nie za wszelką cenę. Jeśli jest szansa wyjść z szybką akcją, to tak się dzieje. Jedno podanie, drugie, wszystko do przodu. Bez zbędnego klepania. “Futbol na tak” – jak mawiał Jerzy Engel. I coś takiego podoba się kibicom. Raczej mało prawdopodobne, by w środę ktokolwiek wychodził z Montjuïc rozczarowany.

Kamera nagrała Szczęsnego i ter Stegena

Niektórzy obawiają się, jaka będzie atmosfera w Barcelonie, gdy Wojciech Szczęsny i Marc Andre ter Stegen zaczną rywalizować o miejsce w bramce. Na razie obawy są jednak przedwczesne, o czym świadczy nagranie po meczu z Borussią.

 

Wojciech Szczęsny, który za kilka dni skończy 35 lat, kontynuuje swoją imponującą serię meczów bez porażki.

 

Po zwycięstwie nad Borussią Dortmund (4:0) w pierwszym ćwierćfinale Ligi Mistrzów jego bilans to 21 spotkań bez przegranej. Z nim w bramce, Barcelona odniosła 18 zwycięstw i 3 remisy, a w 11 meczach zachowała czyste konto.

 

Po meczu z Borussią, który przybliżył Barcelonę do półfinału, Szczęsny otrzymał serdeczne gratulacje i uścisk od Marca Andre ter Stegena.

 

“To dowód na ich dobrą relację, mimo spekulacji, kto powinien być pierwszym bramkarzem po powrocie Niemca do zdrowia” – podkreślili dziennikarze “Mundo Deportivo”.

 

Ich przyjaźń – jak dodają Hiszpanie – jest widoczna od momentu, gdy Szczęsny dołączył do Barcelony w październiku ubiegłego roku, zastępując kontuzjowanego Ter Stegena.

 

Niemiec powitał go wtedy serdecznym przesłaniem, ułatwiając jego aklimatyzację w zespole. Szczęsny podkreślał natomiast: “Jesteśmy bardzo dobrymi przyjaciółmi. Mam nadzieję, że wróci do gry jak najszybciej”.

 

Niemiec wznowił już treningi. Według hiszpańskich mediów w tym sezonie Ligi Mistrzów najprawdopodobniej nie zagra, ale realny jest scenariusz, że dostanie szansę od Flicka w jednym z ostatnich meczów sezonu Barcelony w La Lidze.

‎Lewandowski pokazał, jakim jest człowiekiem. Oto pierwsze słowa po meczu

 

‎- Chcemy grać nasz futbol i wygrywać. Gramy jako drużyna. Mamy duży potencjał – powiedział po wygranym 4:0 spotkaniu z Borussią Dortmund Robert Lewandowski. Pomimo wielkiej wygranej polski napastnik nie chełpi się triumfem i nie lekceważy swojego byłego klubu przed rewanżem w Niemczech.

‎

‎Robert Lewandowski zagrał fenomenalne spotkanie z Borussią Dortmund, w którym strzelił dwa gole, został graczem meczu, a Barcelona zwyciężyła 4:0. W pomeczowej wypowiedzi Polak pokazał, jakim jest człowiekiem. Pełen skromności skupił się na drużynie, a nie na sobie. Dodał, że zespół nie wybiega w przyszłość do następnych spotkań.

‎

‎- Nie myślimy o półfinale. Mamy drugi mecz w Dortmundzie – stwierdził 36-latek.

‎

‎Lewandowski w meczu z BVB po raz pierwszy wpisał się w 48. minucie, kiedy skierował futbolówkę do bramki po podaniu Raphinii. Z kolei w 66 minucie podwyższył wynik na 3:0. Polak w rozmowie pomeczowej zdawał się jednak nie przykładać wielkiej wagi do indywidualnych popisów.

‎

‎- Chcemy grać nasz futbol i wygrywać. Gramy jako drużyna. Mamy duży potencjał – powiedział “Lewy”.

‎

‎Rewanżowe spotkanie odbędzie się 15 kwietnia w Dortmundzie. Pomimo wyjazdu na gorący teren, po pierwszym meczu trudno wyobrazić sobie inny scenariusz niż awans “Blaugrany”.

‎

‎Niemieckie media po meczu: Strach przed Lewandowskim

‎

‎Mecz Barcelony z BVB w wymownych słowach skomentowały niemieckie media. Portal Sport.de ocenił, że Borussia przestraszyła się Barcelony i Lewandowskiego.

‎

‎”Strach przed Robertem Lewandowskim i magiczna FC Barcelona już w pierwszym meczu pozbawili Borussię Dortmund wszelkich nadziei na półfinał. Nawet najbardziej fanatyczni kibice nie wierzą w cud. Dortmund musiał nieustannie gonić za supertechnicznymi zawodnikami Hansiego Flicka” – czytamy.

‎

Jest decyzja UEFA ws. Lewandowskiego. Ogłosili tuż po meczu

FC Barcelona dość pewnie pokonała 4:0 Borussię Dortmund w pierwszym meczu ćwierćfinałowym Ligi Mistrzów. Jednym z bohaterów był Robert Lewandowski, który ustrzelił dublet. Czy taką postawą zasłużył na miano najlepszego zawodnika meczu? Odpowiedź uzyskaliśmy tuż po ostatnim gwizdku. UEFA zadecydowała w sprawie nagrody MVP.

 

 

“Dortmund nawet nie chce widzieć Roberta Lewandowskiego” – pisał kataloński “Sport” przed ćwierćfinałem Ligi Mistrzów. Skąd wzięła się taka opinia? Borussia jest ulubioną ofiarą Polaka – 27 goli w 27 meczach. Z żadną drużyną nie grał tak często i żadnej nie strzelił tylu bramek. Nic więc dziwnego, że Hiszpanie wierzyli, że kolejne trafienie dołoży w środowy wieczór. Czy tak się stało? Owszem.

 

Robert Lewandowski z kolejnymi golami przeciwko Borussii. Czy to wystarczyło na nagrodę MVP?

Napastnik był aktywny od początku spotkania. Już w 7. minucie miał kapitalną okazję po podaniu od Raphinhi, ale jego widowiskowy strzał w jeszcze bardziej widowiskowy sposób obronił Kobel. Szwajcar maksymalnie się wyciągnął i wybił futbolówkę ponad bramkę.

 

W kolejnych akcjach koledzy szukali Polaka w polu karnych, ale albo nie docierały do niego piłki, albo był nieskuteczny. I ostatecznie kto inny otworzył wynik spotkania. Był to Raphinha, który w 25. minucie dostawił stopę do niemal perfekcyjnego strzału Pau Cubarsiego. W pierwszej połowie 36-latkowi gola zdobyć się nie udało.

 

Zrobił to w drugiej partii. W 48. minucie po składnej akcji trio ofensywnego Barcelony, Lewandowski wbił piłkę głową do siatki z najbliższej możliwej odległości, dzięki czemu zdobył trafienie numer 10. w tym sezonie w Lidze Mistrzów. Asystował mu Raphinha. A to nie był koniec popisu Polaka. W 66. minucie ponownie wpisał się na listę strzelców. Jedno trafienie dołożył też Lamine Yamal.

 

Po meczu UEFA wybrała MVP, a więc najlepszego zawodnika tego spotkania. Czy zasłużył na nią Lewandowski? Zdaniem organu tak. To właśnie Polak otrzymał tę statuetkę.

 

Kolejną okazję do zdobycia gola w Lidze Mistrzów, a także szansę na zdobycie statuetki MVP Lewandowski będzie miał we wtorek 15 kwietnia. Tego dnia zaplanowano rewanż z Borussią Dortmund. Tym razem mecz odbędzie się na stadionie w Niemczech. Początek o godzinie 21:00. Już teraz zapraszamy, by śledzić relację tekstową z tego starcia na stronie głównej Sport.pl i w aplikacji mobilnej Sport.pl LIVE.

Robert Lewandowski złamał magiczną barierę. “Maszyna

Robert Lewandowski ponownie zachwycił. Polak strzelił dwa gole w ćwierćfinale Ligi Mistrzów przeciwko Borussii Dortmund (4:0), a to znaczy, że ma w tym sezonie już 40 goli na koncie. Równie imponująco prezentuje się łączna liczba bramek Polaka w elitarnych rozgrywkach. “Maszyna” — pisze jeden z najbardziej znanych dziennikarzy.

 

Robert Lewandowski strzelił dwie bramki dla Barcelony, która pokonała u siebie Borussię Dortmund 4:0 w ćwierćfinale piłkarskiej Ligi Mistrzów. Napastnik reprezentacji Polski trafił do siatki w 48. i 66. minucie. Ma już 11 trafień w obecnej edycji elitarnych rozgrywek, a łącznie w karierze aż 105. Polak goni Lego Messiego.

 

Imponujące statystyki Lewandowskiego

Argentyńczyk jest drugim najskuteczniejszym strzelcem w historii LM ze 129 bramkami na koncie. Lewandowski traci do niego 24 gole i wciąż ma szanse na dogonienie Messiego, jeśli przez kilka kolejnych lat wciąż będzie występować w LM.

 

“40 goli Roberta Lewandowskiego w tym sezonie dla Barcelony, 105 goli w karierze w Lidze Mistrzów. Maszyna” — tak o Polaku pisze znany włoski dziennikarz Fabrizio Romano.

 

Lewandowski przeciwko swojemu byłemu klubowi grał do 81. minuty, a w bramce gospodarzy wystąpił Wojciech Szczęsny. Po jednym golu w środowy wieczór strzelili Brazylijczyk Raphinha i Lamine Yamal.

 

Rewanż w Dortmundzie 15 kwietnia. Wygrany dwumeczu zagra w półfinale z kimś z pary Bayern Monachium — Inter Mediolan (1:2).

Wojciech Szczęsny przeszedł do historii Barcelony. Niewiarygodne, czego dokonał

Stało się! Barcelona triumfuje z Borussią Dortmund wynikiem 4:0 w ćwierćfinale Ligi Mistrzów i jest już o krok bliżej awansu. Robert Lewandowski strzelił kolejne dwa gole, a Wojciech Szczęsny zaliczył udany występ. Tym samym utrzymuje się fenomenalna seria polskiego bramkarza. To już 21. starcie Barcelony bez porażki z nim w składzie. Przed naszym rodakiem już tylko trzech piłkarzy, których może pobić.

 

Barcelona zwyciężyła 4:0 z Borussią Dortmund w pierwszym meczu ćwierćfinałowego starcia w Lidze Mistrzów. To oznacza, że Duma Katalonii jest już dużo bliżej awansu do półfinału i w rewanżu może czekać ją nieco łatwiejsza przeprawa. Na uwagę zasługuje jednak, to czego dokonał w tym starciu Wojciech Szczęsny.

 

Niewiarygodne, co zrobił Wojciech Szczęsny. Zostali najlepsi z najlepszych

Dla Polaka był to już 21 występ w barwach Barcelony. Jednocześnie 21 mecz bez porażki. Dzięki wygranej z ekipą z Niemiec Szczęsny dogonił w klubowej hierarchii Alberta Celadesa, który również zaliczył 21 spotkań bez porażki w sezonie 1995/96. Kogo jeszcze może pobić nasz rodak? Pozostały dobrze znane nazwiska.

 

Johan Cruyff w sezonie 1973/74 zanotował 23 mecze bez porażki, Paulinho w sezonie 2017/18 miał 25 wygranych lub zremisowanych starć i na samym szczycie zestawienia znajduje się jedna z legend Barcelony, czyli Cesc Fabregas. Do niego Szczęsnemu jeszcze nieco brakuje. Hiszpan w 2011/12 rozegrał aż 30 spotkań z rzędu bez przegranej! Polski bramkarz jednak wciąż jest w grze i będzie walczył o kolejne triumfy.

 

Nocna Aktualizacja, Która Może Zmienić Wszystko dla Świątek — Szokujący Zwrot w Rankingu WTA

 

Gdy zegar zbliżał się do północy, niewielu fanów tenisa spodziewało się fajerwerków — a jednak WTA cicho opublikowało aktualizację, która wstrząsnęła całym światem kobiecego tenisa. Wraz z rozpoczęciem sezonu na kortach ziemnych, najnowsze notowanie przyniosło kluczową zmianę, która może na nowo zdefiniować przebieg sezonu 2025. I choć nazwisko Igi Świątek nadal widnieje w ścisłej czołówce, za jej plecami nadciąga burza.

 

W minionym tygodniu kibice powitali długo wyczekiwany powrót do rywalizacji na mączce, a dwa turnieje znalazły się w centrum uwagi: WTA 500 w Charleston oraz WTA 250 w Bogocie. W Karolinie Południowej amerykańska gwiazda Jessica Pegula skradła show, sięgając po tytuł po emocjonującym zwycięstwie w dwóch setach nad rodaczką Sofią Kenin. Jej powrót w drugim secie, gdy przegrywała 1:5 i obroniła trzy piłki setowe, był pokazem hartu ducha, który mają tylko mistrzynie. Zwycięstwo nie tylko dało jej trofeum, ale i awansowało ją do zupełnie nowego wymiaru w hierarchii WTA.

 

Tysiące kilometrów dalej polscy kibice wpatrywali się w wydarzenia w Bogocie, gdzie rozegrał się inny rodzaj dramatu. Katarzyna Kawa, 32-letnia wojowniczka z Krynicy-Zdroju, zagrała turniej życia. Przeszła przez kwalifikacje, pokonała rozstawioną z „jedynką” Marie Bouzkovą i obroniła piłkę meczową w starciu z Laurą Pigossi. Choć w finale uległa broniącej tytułu Camili Osorio, jej siedmiomeczowy maraton — trwający łącznie ponad 17 godzin — był triumfem determinacji. Dzięki tym występom Kawa awansowała aż o 67 miejsc w rankingu i na nowo rozbudziła dumę z polskiego tenisa.

 

Jednak to, co stało się chwilę później, naprawdę zatrzęsło fundamentami WTA.

 

Wielka Przebudowa Podium, Której Świątek Nie Może Zignorować

 

Gdy WTA zaktualizowało ranking tuż przed końcem dnia, doszło do poważnej zmiany na samym szczycie. Aryna Sabalenka wciąż dzierży pozycję liderki z dorobkiem 10 541 punktów, ale przewaga Igi Świątek na drugim miejscu nagle wygląda na wyjątkowo kruchą. Dzięki triumfowi w Charleston Jessica Pegula awansowała na najwyższe w karierze trzecie miejsce, wyprzedzając Coco Gauff o zaledwie… 38 punktów!

 

Świątek nadal jest wiceliderką z dorobkiem 7 470 punktów, ale jej przewaga nad Pegulą stopniała do 1 369 punktów. Choć liczba ta wydaje się spora, kontekst maluje zupełnie inny obraz: przez kolejne dwa miesiące Polka będzie musiała bronić aż 4 195 punktów wywalczonych podczas zeszłorocznego dominującego występu na mączce. Tymczasem Pegula nie ma do obrony nic — z powodu kontuzji nie grała w tym okresie w 2024 roku.

 

Ta różnica tworzy dla Świątek niepokojący scenariusz. Nawet jeśli powtórzy swoje zeszłoroczne sukcesy, może to nie wystarczyć. A jeśli choć trochę się potknie — Pegula jest gotowa, by zaatakować — i być może po raz pierwszy w karierze wskoczyć do Top 2. Wraz z rozkręcającym się sezonem na europejskiej mączce, presja na Świątek nigdy nie była większa.

 

Polski Tenis Pisze Nową Historię

 

Podczas gdy Świątek stoi u progu być może najważniejszego okresu w swojej karierze, polski tenis świętuje cichy, ale znaczący sukces. Po raz pierwszy w historii aż trzy Polki znalazły się w Top 30 rankingu WTA. Magdalena Fręch awansowała na 28. miejsce, a doświadczona Magda Linette uplasowała się na 30. pozycji. Do tego Katarzyna Kawa, która wskoczyła na 156. miejsce, co stanowi prawdziwy skok jakościowy. Maja Chwalińska również trzyma się dzielnie, plasując się na 121. pozycji.

 

Nieco poza pierwszą dwusetką znajduje się Linda Klimovicova (205. miejsce), jednak baczni obserwatorzy już dziś widzą w niej nazwisko warte uwagi w nadchodzących tygodniach.

 

Walka o Finały zaostrza się z każdym punktem

 

Choć pierwsza piątka WTA Race pozostała bez zmian, nie obyło się bez emocji. Pegula dzięki triumfowi w Charleston znalazła się zaledwie… pięć punktów za Świątek! Polka obecnie zajmuje czwarte miejsce z dorobkiem 2 315 punktów. Liderką rankingu wyścigu do finałów jest Sabalenka (3 580 punktów), za nią Madison Keys (3 069) oraz rewelacja sezonu — Mirra Andreeva (2 565). Pegula z 2 310 punktami depcze Świątek po piętach — dosłownie.

 

Co Dalej?

 

Przed Świątek niełatwa droga. Wypełniony kalendarz turniejów na mączce oraz gigantyczna liczba punktów do obrony sprawiają, że każdy kolejny mecz może zadecydować o jej pozycji. Tymczasem Pegula idzie do przodu bez żadnych oczekiwań — z lekkością, pewnością siebie i głodem sukcesu.

 

Ta nocna aktualizacja rankingu WTA to nie tylko zmiana liczb na liście. To rozpoczęcie nowego etapu w zaciętej rywalizacji, która może zdefiniować resztę sezonu 2025. Dla Świątek margines błędu niemal nie istnieje. Dla Peguli otwiera się szerokie okno szans. Odliczanie do Roland Garrosu właśnie się rozpoczęło — a pogoń nabrała tempa.

Ranking WTA (stan na 7 kwietnia 2025):

1. Aryna Sabalenka – 10 541 pkt

2. Iga Świątek – 7 470 pkt

3. Jessica Pegula – 6 101 pkt

4. Coco Gauff – 6 063 pkt

5. Madison Keys – 4 999 pkt

6. Jasmine Paolini – 4 843 pkt

7. Mirra Andreeva – 4 775 pkt

8. Qinwen Zheng – 4 243 pkt

9. Paula Badosa – 3 821 pkt

10. Elena Rybakina – 3 808 pkt

WTA Race (stan na 7 kwietnia 2025):

1. Aryna Sabalenka – 3 580 pkt

2. Madison Keys – 3 069 pkt

3. Mirra Andreeva – 2 565 pkt

4. Iga Świątek – 2 315 pkt

5. Jessica Pegula – 2 310 pkt

6. Amanda Anisimova – 1 460 pkt

7. Clara Tauson – 1 365 pkt

8.Emma Navarro – 1 352 pkt

9. Elena Rybakina – 1 320 pkt

10. Paula Badosa – 1 255 pkt

Linette zapytana o Świątek. Nawet się nie wahała. Stanowcze słowa

Iga Świątek kilka dni temu ogłosiła, że nie weźmie udziału w turnieju Billie Jean King Cup w Radomiu i nie pomoże reprezentacji Polski. Liderką naszej kadry w Radomiu będzie Magda Linette, która będzie starała się poprowadzić Biało-Czerwone do zwycięstwa. – Ja po prostu nie oceniam. Rozumiem zmęczenie i wiem, że czasami trzeba wziąć oddech – powiedziała Linette w rozmowie z Polskim Radiem RDC.

 

Iga Świątek w ostatnich kilku tygodniach była naprawdę bardzo daleko od swojej optymalnej dyspozycji, a mimo tego potrafiła dochodzić przynajmniej do ćwierćfinału naprawdę ważnych imprez. To, co wydarzyło się jednak w Miami obiegło cały tenisowy świat. Porażka w ćwierćfinale z ledwie 19-letnią Alexandrą Ealą była absolutnym szokiem.

 

W końcu Świątek nie zwykła przegrywać z rywalkami, których nie wymieniamy w gronie szeroko pojętej światowej czołówki, a Filipinka, podchodząc do meczu z Polką, plasowała się poza czołową setką rankingu WTA. Obie panie w tym zestawieniu dzieliło ponad sto rankingowych miejsc, a wygrała ta zdecydowanie mniej doświadczona. Wydawało się, że idealnym miejscem do poszukania dobrej formy będzie Radom, gdzie Polki zagrają w ramach Billie Jean King Cup. Co więcej, w Radomiu specjalnie dla Świątek wysypano mączkę.

 

Świątek nie zagra w Radomiu. Linette komentuje

 

Jak się jednak okazuje, wiceliderka światowego rankingu nie wesprze Polek. “Podjęłam trudną decyzję. Wiem, że nie jest to informacja, której chcieli kibice, szczególnie polscy, niemniej to decyzja słuszna dla mnie na ten moment. Nie zagram w turnieju eliminacyjnym Billie Jean King Cup, który odbędzie się w Radomiu. Zawsze z dumą reprezentuję Polskę. W zeszłym roku zagrałam dla kraju wszystko, co było do zagrania. Jestem niezwykle dumna z historycznych drużynowych sukcesów – półfinału BJKC oraz finału UC” – napisała w mediach społecznościowych nasza gwiazda.

 

Niedługo później z udziału w imprezie z powodów zdrowotnych wycofała się także Magdalena Fręch. Wobec tego liderką reprezentacji w Radomiu będzie Magda Linette, która skomentowała decyzję Świątek. – To jest indywidualna decyzja. Nie wiemy, co się dzieje w teamie, w jakim stanie jest jej ciało, jak bardzo jest zmęczona emocjonalnie. Ja po prostu nie oceniam. Rozumiem zmęczenie i wiem, że czasami trzeba wziąć oddech. W naszym sezonie jest na to mało czasu. Iga jest najlepszą zawodniczką na świecie. Teraz jest druga w rankingu, ale na mączce zawsze jest zdecydowaną faworytką. To zawsze osłabienie, ale ich decyzję trzeba szanować. Staramy się skupić na tym, nad czym mamy kontrolę – powiedziała Polka w rozmowie z Polskim Radiem RDC.

 

Reprezentację Polski w Radomiu czeka naprawdę spore wyzwanie. Biało-Czerwone zmierzą się bowiem najpierw ze Szwajcarkami, a potem z Ukrainkami. W obu tych reprezentacjach dobrych zawodniczek nie brakuje i Świątek z pewnością bardzo by pomogła w ewentualnym zwycięstwie, szczególnie na mączce. 

 

On pierwszy mówi o tym głośno. Co Iga Świątek robiła w Paryżu? Teraz cierpi

Iga Świątek nie weźmie udziału w rozpoczynającym się w czwartek turnieju kwalifikacyjnym Billie Jean King Cup. Najlepsza polska tenisistka zrezygnowała z przyjazdu do Radomia, ponieważ potrzebuje odpoczynku. Postanowiła skupić się na spokojnym treningu i regeneracji mentalnej. To efekt kryzysu. W pierwszym kwartale sezonu nie zdobyła żadnego tytułu. – W tym roku Iga płaci cenę za reprezentowanie Polski na igrzyskach w zeszłym roku – tłumaczy w rozmowie z TVP Sport tenisowy ekspert, Maciej Synówka.

 

O prawo gry w finałach BJK Cup polska drużyna powalczy w Radomiu z Ukrainkami i Szwajcarkami. Rywalizacja odbędzie się w dniach 10-12 kwietnia. Awans wywalczą tylko triumfatorki.

 

Drużyna dowodzona przez Dawida Celta przystąpi do eliminacyjnej batalii mocno osłabiona. Z gry zrezygnowały Iga Świątek i Magdalena Fręch. Ta druga przegrała z kontuzją nadgarstka.

 

Jaka była motywacja drugiej rakiety świata? Potrzebowała odpoczynku. Jest zmęczona, choć niekoniecznie fizycznie. Bardziej presją oczekiwań i deficytem zwycięstw. W tym roku nie wzbogaciła dorobku o choćby jeden tytuł. Taka sytuacja ma miejsce po raz pierwszy od pięciu sezonów.

 

Iga Świątek musi odpocząć. “Płaci cenę za udział w igrzyskach olimpijskich”

 

“Zawsze z dumą reprezentuję Polskę. W zeszłym roku zagrałam dla kraju wszystko, co było do zagrania. Jestem niezwykle dumna z historycznych sukcesów – półfinału BJKC oraz finał UC. Teraz przyszedł czas na więcej balansu, skupienie się na sobie i swoich treningach. Trzymam kciuki za dziewczyny i za cały zespół” – napisała Świątek w mediach społecznościowych.

 

Gdyby rezygnacja z gry w kadrze gwarantowała indywidualne sukcesy w dalszej części sezonu, kibice byliby spokojni. Ale najbliższa przyszłość nadal kryje się za wielkim znakiem zapytania. Czy raszynianka przełamie impas na kortach ziemnych, na których czuje się zawsze najlepiej? Na razie to prognoza oparta jedynie na retrospekcji.

 

– W tym roku Iga płaci cenę za reprezentowanie Polski na igrzyskach w zeszłym roku – w rozmowie z TVP Sport stawia zaskakującą tezę tenisowy ekspert Maciej Synówka . – Trzy sezony na tak wysokim poziomie. To musi mieć swoją cenę.

 

– Osobiście nie znam żadnej tenisistki, która dorastając powiedziałaby, że chce reprezentować swój kraj w rozgrywkach narodowych. Nastawienie wszystkich tenisistek jest takie, aby wygrywać turnieje Wielkiego Szlema – dodaje.

 

Świątek w ubiegłym sezonie rzeczywiście starała się łączyć rywalizację na dwóch frontach. Ale wydaje się, że generalnie nie wyszła na tym najlepiej. Do Paryża pojechała przecież po złoty medal olimpijski i była niemal murowaną faworytką do triumfu. Wróciła do domu z brązowym krążkiem.

 

Dwa miesiące później straciła pozycję liderki światowego rankingu, której nie jest w stanie odzyskać do dzisiaj. Jej fanom trudno jednak uwierzyć, że to efekt olimpijskiego startu. Najbliższe miesiące usuną w cień każdą tego rodzaju teorię, jeśli tylko uda się wrócić na zwycięską ścieżkę.    

 

Przykra prawda o trenerze Świątek. Tego się już nie da zatuszować. Trudny moment

Mija właśnie pół roku, od kiedy szkoleniową opiekę nad Igą Świątek przejął Wim Fissette. Plan w ostatnich miesiącach był klarowny – najlepsza polska tenisistka miała urozmaicić rzemiosło i szybko wrócić na pozycję liderki światowego rankingu. Rzeczywistość okazała się jednak bardziej prozaiczna. Pod wodzą nowego trenera w żadnym turnieju nie udało jej się dotrzeć do finału. – Nie chciałbym go krzywdzić, bo to na pewno dobry fachowiec, ale jeżeli coś się zmieniło, to na gorsze – mówi w rozmowie z TVP Sport, ceniony ekspert Tomasz Wolfke.

 

Iga Świątek przechodzi kryzys formy. Pod wodzą nowego szkoleniowca wzięła udział w 10 turniejach. Efekt? Żadnego z nich nie wygrała. W żadnym nie awansowała do finałowej rozgrywki.

 

Pół roku to wystarczająco długo, by ocenić pracę Wima Fissette’a, który w roli trenera Igi zastąpił Tomasza Wiktorowskiego. Czy wniósł coś pozytywnego do gry najlepszej polskiej tenisistki?

 

– Moim zdaniem nie – odpowiada Tomasz Wolfke w rozmowie z TVP Sport. – Przepraszam, bo nie chciałbym go krzywdzić, bo to na pewno dobry fachowiec, ale jeżeli coś się zmieniło, to na gorsze. Liczby pokazują, że Iga troszeczkę gorzej serwuje, nie wygrywa ważnych meczów. Nie wiem więc, czy mógł coś zmienić na dobre.

 

Świątek czeka na turniejowy triumf. Rezygnuje z gry w Radomiu, kibice rozczarowani

 

Kibice mają bardzo podobne zdanie. Zaczęli je wyrażać głośno, kiedy Świątek w ubiegłym miesiącu wróciła z USA bez tytułu – po nieudanym podboju Indian Wells i Miami. Część fanów otwarcie domaga się ponownego zatrudnienia Wiktorowskiego, mając pełną świadomość, że to scenariusz abstrakcyjny.

 

– Zawsze jednak powtarzam – nie róbmy tak jak w piłce nożnej, że zmieniamy trenera po trzech przegranych meczach. Niech on chociaż rok popracuje, niech ma okazję się wykazać. Poczekajmy, co się będzie działo w sezonie na kortach ziemnych. Może Iga znowu wygra Madryt, Rzym i Paryż? – dywaguje Wolfke.

 

– Poczekajmy, co się stanie w Wimbledonie – dodaje ekspert. – Może zobaczymy tam wreszcie inną Igę? Może oni gdzieś w zaciszach kortów treningowych nad czymś pracują, nad jakąś tajną bronią, nad tym legendarnym “planem B”? Dajmy im trochę czasu. To nie jest piekarnia. Tutaj nie ocenia się efektu pracy po jednej nocy, czy po jednym turnieju, a nawet po trzech. Za jakiś czas zobaczymy, czy został wykonany krok w przód, czy dwa w tył.

 

Tymczasem sympatycy Świątek mają powody do podwójnej frustracji. Raszynianka ogłosiła właśnie, że nie weźmie udziału w turnieju eliminacyjnym BJK Cup, który 10 kwietnia rozpocznie się w Radomiu.