Category: Tennis

Szok w Montrealu: Świątek i Gauff odpadają, a Sabalenka zaskakuje ruchem, który wywołał lawinę komentarzy w USA

Gdy najlepsze tenisistki świata toczą zaciętą walkę na twardych kortach Montrealu, jedna z kluczowych postaci kobiecego tenisa zupełnie zmienia kurs. Aryna Sabalenka – liderka światowego rankingu – nie pojawiła się w Kanadzie, ale to, co zrobiła zamiast rywalizacji, zelektryzowało amerykańskie media. W czasie gdy Iga Świątek i Coco Gauff sensacyjnie pożegnały się z turniejem już w 1/8 finału, Sabalenka… wzięła drinka do ręki i udała się na wakacje. I to właśnie ten kontrast między dramatem na korcie a beztroską na plaży stał się jednym z najgłośniejszych tematów w tenisowym świecie.

 

Świątek przegrywa z niżej notowaną rywalką – koniec marzeń o dominacji w Montrealu

 

Po wspaniałym triumfie na Wimbledonie, gdzie Iga Świątek w spektakularnym stylu rozgromiła Amandę Anisimovą 6:0, 6:0, oczekiwania wobec niej w Montrealu były ogromne. Niestety, rzeczywistość brutalnie zweryfikowała te nadzieje. Polka przegrała swój mecz 1/8 finału z Clarą Tauson – Dunka po raz pierwszy w karierze znalazła sposób na liderkę światowego rankingu, a wynik ten szybko obiegł media jako jedno z największych zaskoczeń turnieju.

 

Jak donosi Sport.pl, dziennikarz Łukasz Jachimiak poddał mecz szczegółowej analizie, próbując wyjaśnić, co dokładnie poszło nie tak. Jedno jest pewne – Świątek, która wydawała się być w znakomitej formie, tym razem nie sprostała wyzwaniu i musiała spakować walizki szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał.

 

Coco Gauff także poza turniejem – dwie potęgi żegnają się z Montrealem

 

Los Świątek podzieliła także Coco Gauff – rozstawiona z numerem „2” Amerykanka również zakończyła swój udział w Montrealu na etapie 1/8 finału. Jej pogromczynią została młoda Kanadyjka Victoria Mboko, która wykorzystała szansę gry przed własną publicznością i pokonała faworytkę w sposób imponujący. Tym samym, turniej stracił dwie ze swoich największych gwiazd w jednym dniu – drugą i trzecią zawodniczkę rankingu WTA.

 

Gdy inne walczą – Sabalenka relaksuje się z drinkiem. Amerykanie nie mogą uwierzyć

 

W czasie gdy Iga i Coco walczyły na korcie i ostatecznie poniosły porażki, Aryna Sabalenka wybrała zupełnie inną drogę. Białorusinka, która wciąż cieszy się komfortową przewagą punktową w rankingu, postanowiła… odpuścić występ w Kanadzie i udała się na wakacje. Jak informuje portal Sportskeeda.com, liderka WTA korzysta z wolnego czasu nad morzem, oddając się relaksowi w towarzystwie bliskiej przyjaciółki.

 

„Podczas gdy Coco Gauff i Iga Świątek odpadają z rywalizacji w Canadian Open, Aryna Sabalenka delektuje się spokojnym wypoczynkiem z drinkiem w ręku” – relacjonuje portal, publikując zdjęcia z Instagrama Białorusinki. Widok uśmiechniętej liderki na tle błękitnego morza, z palmami i słońcem w tle, wywołał poruszenie wśród kibiców, komentatorów i dziennikarzy. Niektórzy chwalą jej decyzję o regeneracji, inni zastanawiają się, czy taka beztroska postawa nie odbije się na jej formie w dalszej części sezonu.

 

Jedno jest jednak pewne – Sabalenka, mimo braku występu w Montrealu, nie musi martwić się o swoją pozycję. Jej przewaga nad Coco Gauff to niemal pięć tysięcy punktów, a kolejne tenisistki również są daleko w tyle. Białorusinka ma pełen komfort przed zbliżającym się końcem sezonu i może skupić się na jednym, najważniejszym celu.

 

US Open tuż za rogiem – wielka trójka wraca do gry

 

Zarówno Świątek, Gauff, jak i Sabalenka już teraz koncentrują się na przygotowaniach do ostatniego wielkiego sprawdzianu w sezonie – wielkoszlemowego US Open. Turniej w Nowym Jorku zapowiada się ekscytująco jak nigdy dotąd, szczególnie że to właśnie ta trójka triumfowała w trzech ostatnich edycjach – Świątek w 2022, Gauff w 2023, a Sabalenka w 2024 roku.

 

Czy któraś z nich zdoła ponownie sięgnąć po tytuł? A może to czas na kolejne niespodzianki, podobne do tych, które właśnie wydarzyły się w Montrealu? Jedno jest pewne – tenisowy świat z zapartym tchem obserwuje, co wydarzy się dalej.

 

 

—

 

Cisza nad morzem, łzy na korcie – kontrast między spokojem Sabalenki a dramatem Świątek i Gauff mówi wszystko. Czy ten nieoczekiwany zwrot wydarzeń okaże się tylko epizodem, czy początkiem głębszych zmian w światowej czołówce? US Open może dać odpowiedź.

 

Nie wytrzymała dłużej. Podopieczna Wima Fissette’a odchodzi na zawsze – nikt się tego nie spodziewał

W czasie gdy Wim Fissette – belgijski szkoleniowiec pracujący obecnie z Igą Świątek – przenosi się z Montrealu do Cincinnati, by tam kontynuować wspólną walkę z Polką w kolejnym turnieju rangi WTA 1000, z jego przeszłości dobiegają wiadomości, które wstrząsnęły tenisowym światem. Choć jego współpraca ze Świątek właśnie przyniosła historyczne zwycięstwo w Wimbledonie, jeden z jego dawnych wyborów kadrowych właśnie podjął decyzję, która zostawiła wielu w osłupieniu.

 

Fissette to nie tylko trener Świątek – dwa razy w roku, w kwietniu i listopadzie, musi opuścić sztab liderki rankingu, by zająć się zupełnie innym obowiązkiem: rolą kapitana reprezentacji Belgii w rozgrywkach Billie Jean King Cup.

 

Teraz jednak nie chodzi o strategię, terminarz czy rywalki. Chodzi o coś znacznie bardziej emocjonalnego i definitywnego. Jedna z zawodniczek, którą Fissette powoływał jeszcze do kadry narodowej zaledwie kilka miesięcy temu, ogłosiła… zakończenie kariery.

 

Zaskoczenie, którego nikt się nie spodziewał

 

Marie Benoit – 30-letnia tenisistka z Belgii, przez lata walcząca na zapleczu wielkiego tenisa, znana w kraju, choć mniej rozpoznawalna globalnie – podjęła decyzję, której nie można już cofnąć. Postanowiła na dobre pożegnać się z zawodowym sportem.

 

To właśnie Benoit Fissette powołał do reprezentacji na zeszłoroczne spotkania w ramach Billie Jean King Cup. W kwietniu zagrała w deblu przeciwko Amerykankom – Caroline Dolehide i obecnej liderce rankingu deblowego Taylor Townsend – razem z Kimberley Zimmermann. Spotkanie zakończyło się porażką Belgijek, a USA awansowało później aż do finału w Maladze.

 

Jesienią, podczas fazy play-off w Chinach, Benoit znów znalazła się w składzie – i wystąpiła nawet w singlu, mierząc się z miejscową zawodniczką Sijią Wei. Jej zaangażowania nie sposób było podważyć. Ale jak się okazuje, gdzieś głęboko w środku, coś zaczęło się w niej zmieniać.

 

Jeszcze walczyła – ale już wahała się

 

Na początku tego roku, w styczniu, Benoit nadal próbowała. Zgłosiła się do eliminacji Australian Open, pokonała w pierwszej rundzie Yuriko Miyazaki, ale w drugiej przegrała z Mają Chwalińską. Mimo to nie odpuściła – grała dalej, walczyła na turniejach ITF, występowała nawet w niemieckiej Bundeslidze aż do połowy lipca. Ale… coś gasło.

 

I nagle – jak grom z jasnego nieba – nadeszło oświadczenie.

 

W mediach społecznościowych Marie Benoit opublikowała wzruszające słowa, które jasno wskazywały: to koniec. „Zawsze starałam się mieć odpowiedzi na wszystkie pytania, ale chyba nie ma jednej dobrej odpowiedzi” – napisała, dziękując wszystkim, którzy towarzyszyli jej przez całą sportową drogę.

 

W rozmowie z radiem BRF otworzyła się jeszcze bardziej: „Prawdopodobnie mogłabym grać jeszcze kilka lat. Niektóre zawodniczki mają 34 lata, inne rodzą dzieci i wracają na korty. Ale ja poczułam, że coś się kończy”.

 

Znaki były od dawna – ale dopiero teraz zrozumiała ich znaczenie

 

Benoit mówiła o pewnych sygnałach, które zaczęły do niej docierać. „Na początku ich nie rozumiałam, ale z czasem wszystko zaczęło mieć sens. Zdałam sobie sprawę, że nadszedł czas, by spróbować czegoś innego, nie podróżować już tak wiele, po prostu… zakończyć karierę.”

 

Jej słowa zabrzmiały szczerze, dojrzale, bez żalu. Jakby zyskała spokój, którego długo szukała. Decyzja nie była podjęta w emocjach. To był przemyślany krok.

 

Czy to naprawdę koniec?

 

Choć kończy karierę jako zawodniczka, nie wyklucza pozostania przy tenisie – może jako trenerka. Jej doświadczenie, lata spędzone na międzynarodowych kortach i znajomość kobiecego touru mogą być bezcenne dla młodszych zawodniczek, które dopiero wchodzą na zawodowy poziom.

 

Dla Fissette’a ta wiadomość z pewnością była poruszająca. W najbliższym czasie skupi się na przygotowaniu Świątek do turniejów w Cincinnati i US Open, ale nie sposób wykluczyć, że wieść o decyzji Benoit wywołała u niego emocjonalną refleksję. W końcu to on dawał jej szansę gry z orzełkiem Belgii na piersi.

To koniec pewnego rozdziału. Marie Benoit nie powróci już na zawodowe korty, ale jej historia wcale się nie kończy. Być może najciekawsze dopiero przed nią.

Siedem lat oczekiwania Osaki, musiał przyjść Wiktorowski. Demolka w 49 minut

Noc z niedzieli na poniedziałek przyniosła pożegnanie Igi Świątek z turniejem WTA 1000 w Montrealu. Inaczej miewa się sprawa w przypadku byłego szkoleniowca naszej reprezentantki – Tomasza Wiktorowskiego, który nawiązał okres próbny współpracy z byłą liderką rankingu – Naomi Osaką. Zanim swój mecz rozegrała raszynianka, zobaczyliśmy ekspresowy pojedynek w wykonaniu Japonki. Wielka mistrzyni awansowała do ćwierćfinału w 49 minut. I dokonała sztuki, która nie przydarzyła się jej od siedmiu lat.

 

27 lipca tenisowy świat obiegła informacja, że Naomi Osaka zakończyła współpracę z Patrickiem Mouratoglou. Jeszcze zanim Japonka rozegrała swój pierwszy mecz na turnieju WTA 1000 w Montrealu, pojawiły się nieoficjalne informacje, że współpracę z czterokrotną mistrzynią imprez wielkoszlemowych ma nawiązać były szkoleniowiec Igi Świątek i Agnieszki Radwańskiej – Tomasz Wiktorowski. Później te spekulacje potwierdził sam agent tenisistki, który przyznał, że polski trener udaje się do Kanady na rozmowy z zawodniczką oraz okres próbny kooperacji.

 

Gdy 44-latek po raz pierwszy zagościł w trenerskim boksie Osaki, ta zanotowała spektakularny powrót w spotkaniu drugiej rundy z Ludmiłą Samsonową. Naomi przegrywała 3:5 w drugim secie, musiała bronić dwóch meczboli. Później zanotowała także także powrót z 2-5 w tie-breaku i doprowadziła do decydującej odsłony, którą wygrała. Japonka poszła za ciosem i później dołożyła zwycięstwo z Jeleną Ostapenko. Już te spotkania sprawiły, że początek współpracy na linii Osaka – Wiktorowski układał się naprawdę zacnie. W niedzielę Naomi postawiła kolejny krok w dobrym kierunku. W bardzo pewnym stylu wyeliminowała Anastasiję Sevastovą, która w poprzednich fazach pokonała m.in. Jessicę Pegulę oraz Magdę Linette.

 

WTA Montreal: Naomi Osaka kontra Anastasija Sevastova w czwartej rundzie singla

 

Mecz rozpoczął się od serwisu Osaki. Premierowy gem spotkania przebiegał ciekawie. Najpierw zobaczyliśmy piłkę na 1:0 dla Naomi, później swojego break pointa otrzymała Sevastova. Ostatecznie pierwsze “oczko” powędrowało jednak do Japonki. Po zmianie stron 49. rakieta świata polowała na przełamanie. Wygrała dwie akcje na starcie drugiego rozdania, ale potem Anastasija zanotowała powrót z 0-30 i zrobiło się 1:1.

 

Od tamtej chwili zawiązała się dominacja z perspektywy wielokrotnej mistrzyni imprez wielkoszlemowych. Osaka seryjnie zaczęła gromadzić gemy. Jedyne większe kłopoty w premierowej odsłonie zanotowała jeszcze w piątym rozdaniu, gdy musiała wracać z 15-40. Zrobiła to jednak skutecznie, a potem zdominowała końcówkę seta i wygrała go 6:1. Po wygranej przez 27-latkę odsłonie kamery pokazały reakcję Tomasz Wiktorowskiego, który z uznaniem przyglądał się temu, co prezentowała jego nowa podopieczna.

 

To było jednak dopiero preludium do tego, co wydarzyło się później. Totalny nokaut na tablicy wyników dostarczyła druga partia. Już na starcie Naomi wygrała osiem wymian z rzędu. Pierwszy promyk nadziei dla Sevastovej pojawił się dopiero w trakcie piątego rozdania. Wówczas Łotyszka prowadziła 30-0 przy własnym podaniu, ale to i tak okazało się za mało, by zdobyć choćby jedno “oczko” w tym fragmencie pojedynku. Ostatecznie Osaka triumfowała w całym meczu 6:1, 6:0 w zaledwie 49 minut. W drugiej odsłonie zawodniczka z Azji straciła zaledwie cztery punkty, wygrywając jednocześnie 24 wymian.

 

Anastasiję mocno kosztowały poprzednie trzysetowe batalie, a Naomi rozegrała kolejny dobry pojedynek. Dzięki temu Japonka po raz pierwszy od lutego 2024 roku zameldowała się w ćwierćfinale imprezy tej rangi. O awans do najlepszej “4” powalczy z Amandą Anisimovą lub Eliną Switoliną. Co ciekawe, dla Osaki był to pierwszy mecz od siedmiu lat, który wygrała tracąc zaledwie jednego gema. Ostatni taki przypadek zanotowała w sezonie 2018, gdy pokonała Danielle Collins 6:1, 6:0 podczas zmagań w Pekinie. Wówczas Naomi zatrzymała się dopiero na półfinale, w którym uległa… Anastasiji Sevastovej. Można zatem rzec, że historia zatoczyła koło.

„Nawet nie byłam blisko perfekcji” – Iga Świątek przerywa milczenie po szokującej porażce w Montrealu

To była noc, która wstrząsnęła światem tenisa i zaskoczyła fanów na całym świecie. Iga Świątek – jedna z najbardziej dominujących postaci w kobiecym tenisie – odpadła w niespodziewany sposób z turnieju WTA 1000 w Montrealu. Polska gwiazda, która niedawno zachwyciła wszystkich triumfem na Wimbledonie, tym razem musiała uznać wyższość reprezentantki Danii, Clary Tauson, przegrywając 6:7(1), 3:6.

A po meczu Świątek nie owijała w bawełnę.

„Na pewno nie grałam tu idealnie” – Świątek szczerze o własnych błędach

W szczerej rozmowie po spotkaniu Iga Świątek przyznała wprost, że była świadoma swoich słabości podczas występu w Kanadzie.

> – Na pewno nie grałam tu idealnie – przyznała. – W tie-breaku popełniłam zdecydowanie za dużo błędów. W drugim secie Clara złapała rytm, a ja nie potrafiłam poradzić sobie z własnymi problemami. Zbyt często myliłam się przy piłkach, które powinnam była spokojnie odebrać.

Te słowa, opublikowane na oficjalnej stronie turnieju, pokazują wyjątkową samoświadomość byłej liderki światowego rankingu, obecnie zajmującej trzecie miejsce na świecie.

Już w trzecim gemie meczu Świątek została przełamana. Choć zdołała odrobić stratę i doprowadzić do tie-breaka, w decydującym momencie zupełnie się pogubiła, zdobywając zaledwie jeden punkt.

Powrót na korty twarde po chwale Wimbledonu nie był łatwy

Dla Świątek był to pierwszy występ turniejowy od czasu zwycięstwa na Wimbledonie – i było to widoczne. Chociaż w pierwszej rundzie miała wolny los, a potem wygrała z Chinką Guo Hanyu i Niemką Evą Lys, nie wyglądała na w pełni komfortową na twardych kortach Ameryki Północnej.

> – Nadal czuję, że muszę się przyzwyczaić do kortów twardych – powiedziała. – Te mecze były w pewnym sensie okazją do ponownego nauczenia się tej nawierzchni. Mam wrażenie, że popełniałam te same błędy co w marcu, podczas ostatniego startu na hardzie.

Jej szczerość odsłoniła prawdę: nawet najlepsi potrzebują czasu, by odnaleźć się po zmianie nawierzchni. Trawa Wimbledonu wydawała się bardziej naturalna, podczas gdy akryl Montrealu obnażył techniczne niedoskonałości i chwilową niestabilność formy Polki.

Zaskakująca zamiana ról: Świątek i Tauson

Nie sposób nie zauważyć ironii tego wyniku. Zaledwie kilka tygodni temu na Wimbledonie Świątek łatwo pokonała Clarę Tauson w 1/8 finału. Wtedy Dunka miała problemy z oddychaniem i nie mogła zagrać na swoim najwyższym poziomie.

Tym razem role się odwróciły.

> – Pokonanie jej po porażce na Wimbledonie dwa tygodnie temu to oczywiście wspaniałe uczucie – przyznała po meczu Tauson. – Wtedy nie czułam się dobrze, choć do tamtego momentu grałam solidnie. Pomyślałam, że jeśli uda mi się utrzymać wysoki poziom, to mam szansę.

I rzeczywiście – udało się. Tauson, obecnie 19. w rankingu WTA i rozstawiona w Montrealu z numerem 16, nie tylko pokonała Świątek, ale zdeklasowała ją psychicznie i fizycznie. Choć wcześniejsze dwa spotkania między nimi wygrywała Polka, to Dunka po raz pierwszy odniosła zwycięstwo w ich bezpośredniej rywalizacji na poziomie WTA.

Co dalej dla Świątek – i z kim zmierzy się Tauson?

Po wyeliminowaniu Świątek, droga w drabince otwiera się przed Tauson, która w ćwierćfinale zmierzy się z Amerykanką Madison Keys. Rozstawiona z szóstką Keys przeżyła prawdziwy thriller, broniąc dwóch piłek meczowych i pokonując Czeszkę Karolinę Muchovą 4:6, 6:3, 7:5.

Co do Świątek – przed nią czas na refleksję i regenerację przed zbliżającym się US Open. Ta porażka to bolesne, ale potrzebne przypomnienie, że nawet największe gwiazdy mogą się potknąć – zwłaszcza gdy próbują odnaleźć formę po euforii związanej z wielkoszlemowym triumfem.

Jednak to właśnie samoświadomość i brutalna szczerość mogą okazać się jej największymi atutami. Świątek może wrócić z Montrealu bez trofeum, ale na pewno nie bez nauki – a świat tenisa wie doskonale, że Igi Świątek nigdy nie wolno skreślać

zbyt szybko. Źródło: Polska Agencja Prasowa (PAP)

 

„Nie musisz się spieszyć!” – Co poleciało z boksu Igi Świątek, gdy wszystko zaczęło się sypać w Montrealu

Fani tenisa przecierali oczy ze zdumienia. W scenariuszu, którego nikt się nie spodziewał, Iga Świątek – zaledwie chwilę po swoim spektakularnym triumfie na Wimbledonie – odpadła z turnieju WTA 1000 w Montrealu. I nie była to byle jaka przeciwniczka, która posłała ją do domu. To była Clara Tauson – ta sama Dunka, którą Polka z łatwością odprawiła z kwitkiem kilka tygodni temu na londyńskiej trawie. Tym razem role się odwróciły… a to, co wydarzyło się przy linii bocznej kortu, ujawniło znacznie więcej niż tylko sensacyjną porażkę.

Od królowej Wimbledonu do zagadki Montrealu

Oczekiwania były ogromne. W końcu zwycięstwo Świątek na Wimbledonie uciszyło krytyków i ponownie ustanowiło ją mianem tenisistki, której trzeba się obawiać. Z nowo nabraną pewnością siebie wielu sądziło, że w Kanadzie przetoczy się niczym burza. Ale w okrutnie nieprzewidywalnym świecie tenisa nie ma niczego pewnego.

Tym razem to Clara Tauson dyktowała warunki. Spokojna, skoncentrowana i zabójczo skuteczna – Dunka zbudowała własną narrację w Montrealu. Tymczasem Świątek, zazwyczaj wzór precyzji, wyglądała… niepewnie. Pospiesznie. Zbyt ambitnie. A gdy mecz zaczął wymykać się spod kontroli, z jej boksu przestało być cicho.

Punkt zwrotny – i cisza, która wreszcie pękła

Komentator tenisa, Żelisław Żyżyński, obserwował wszystko z bliska – i usłyszał coś, co przykuło uwagę wszystkich.

Jak ujawnił, Maciej Ryszczuk – zazwyczaj milczący członek sztabu Świątek – odezwał się w kluczowym momencie spotkania. Jego słowa były proste i stanowcze:

> „Nie musisz się spieszyć.”

Rzadka, ale wymowna uwaga. I być może – z perspektywy czasu – padła już zbyt późno.

Przez większą część meczu Świątek wyglądała, jakby goniła za perfekcją. Próbowała grać na linie, forsowała uderzenia, podejmowała ryzyko, które się nie opłaciło. Jakby presja oczekiwań – jej własnych i milionów kibiców – zaciskała się wokół niej z każdym kolejnym ruchem rakiety.

Tauson natomiast nie pękała. Broniła jak maszyna i odpowiadała potężnymi kontrami. Za każdym razem, gdy Iga próbowała przyspieszyć tempo czy wymusić kąt, Dunka odpowiadała niczym mur – i to taki, którego nie da się przebić.

Bez ogródek: „To nie była ta Iga, którą znamy”

Żyżyński nie owijał w bawełnę, komentując występ Polki.

> „Iga miała dołek w tie-breaku i na początku drugiego seta, gdy punkty uciekały jej w ekspresowym tempie. Forehand nie działał, a Tauson to wykorzystała – wciąż grała właśnie tam. Wtedy mecz całkowicie wymknął się spod kontroli.”

Ekspert ocenił, że Świątek grała na około 70% swojego maksymalnego poziomu – co zazwyczaj wystarcza na większość zawodniczek z touru. Ale nie na Tauson. Nie tego dnia. Nie na twardej nawierzchni, która jest jej żywiołem.

Za mało odpoczynku, za dużo presji

Ta porażka nie była przypadkowa. Świątek miała bardzo mało czasu na regenerację po sukcesie na Wimbledonie. Jet lag, zmiana klimatu, napięty kalendarz – to wszystko odbiło się na jej ciele. A psychicznie? Zawsze trudniej gra się z presją zwycięstwa, która towarzyszy każdemu twojemu meczowi.

Dla Świątek, której gra opiera się na dyscyplinie, kontroli i wyczuciu rytmu, coś po prostu nie zagrało. A fakt, że nawet najbardziej milczący członkowie jej sztabu postanowili się odezwać? To mówi samo za siebie.

> „Iga się spieszyła,” dodał Żyżyński. „Chciała grać zbyt precyzyjnie, ale przeciwko Tauson to obróciło się przeciwko niej. Jej piłki lądowały poza linią, czasem brakowało dosłownie kilku centymetrów – ale to robiło różnicę.”

Czy są powody do niepokoju? Oto co dalej

Za każdym razem, gdy Świątek przegrywa z zawodniczką spoza pierwszej piątki, tenisowy świat zaczyna szeptać. Ale tym razem nie był to dramat – raczej potknięcie w długim sezonie. Żyżyński uspokaja: nie ma powodu do paniki.

 

Jeśli już – to może być dokładnie ten impuls, którego Świątek potrzebowała.

 

Bo już 7 sierpnia rozpoczyna się kolejny rozdział: turniej w Cincinnati, gdzie rok temu dotarła aż do półfinału. Tym razem, z większym odpoczynkiem, innymi warunkami i świeżym bólem porażki w tle – można się spodziewać zupełnie innej Igi na kortach w Ohio.

 

 

—

 

Jeden zły dzień czy niepokojący znak?

 

Czas pokaże, czy była to tylko chwilowa wpadka, czy coś więcej. Ale jedno wiemy na pewno: prawdziwi mistrzowie nie upadają po cichu. Oni się uczą, dostosowują i wracają silniejsi.

A jeśli historia czegoś nas nauczyła – to tego, że Iga Świątek jeszcze niepowiedziała ostatniego słowa w tym sezonie.

Nawet się do tego nie zbliżyła.

Umniejszał Świątek, teraz nadał komunikat ws. Wiktorowskiego. Kto by się spodziewał

Wyjątkowo niepochlebnie Brad Gilbert – były trener m.in. Coco Gauff wypowiadał się niedawno o Idze Świątek. Szkoleniowiec w ewidentny sposób starał się umniejszyć jej sukcesowi w Londynie, co wywołało burzliwą reakcję ze strony opinii publicznej. Jego ostatni komentarz znów wywołał spore poruszenie, zwłaszcza wśród polskich kibiców. Tym razem ze względu na to, że nie omieszkał on wspomnieć o Tomaszu Wiktorowskim.

 

– Szalone. Jak wskazują statystyki poturniejowe Igi, najwyżej notowaną zawodniczką, z którą grała podczas Wimbledonu, była znajdująca się na 19. miejscu w rankingu Ludmiła Samsonowa. Nie wiem, kiedy ostatni raz zdarzyło się tak, że ktoś wygrał szlem bez wygranej z zawodniczką z pierwszej dziesiątki rankingu – w taki sposób triumf Igi Świątek na Wimbledonie skomentował Brad Gilbert, były trener Coco Gauff, co wywołało prawdziwą burzę w mediach.

 

Na szkoleniowca spadła fala krytyki, a odpowiedzieć w dosadny sposób na jego słowa postanowił trener od przygotowania fizycznego raszynianki – Maciej Ryszczuk.

 

– Jeżeli ktoś jest osobą tak znaną, z takim dorobkiem sportowym i trenerskim, jest to dla mnie niedopuszczalne. Żenująca postawa takie teksty – wypalił w rozmowie z Arturem Gacem z portalu Interia.

 

Brad Gilbert znów o sobie przypomniał. Zaskakujące słowa o Tomaszu Wiktorowskim

 

Gilbert znów przypomniał o sobie w niedzielę. Znany ze swoich kontrowersyjnych komentarzy nie wytrzymał i postanowił odnieść się do występu Naomi Osaki. Japonka pod wodzą Tomasza Wiktorowskiego, z którym nawiązała dopiero co współpracę, po pokonaniu Anastasiji Sevastovej awansowała do ćwierćfinału turnieju rangi 1000. Amerykanin docenił jej postawę, wspominając przy tym o byłym trenerze Igi Świątek.

 

Ciekawe. Osaka od jakiegoś czasu szukała najlepszej wersji siebie, teraz pod wodzą byłego trenera Igi. Często zdarza się, że pod wodzą takiego szkoleniowca od razu pokazujesz się z najlepszej strony

 

skomentował na platformie “x.com”

 

Sama Osaka już od pierwszych dni ceni sobie współpracę z Wiktorowskim. Po jednym z meczów miała dla niego wiele ciepłych słów.

 

– Bardzo go lubię. Wiem, że rozegraliśmy dopiero dwa mecze, ale wydaje się bardzo zdecydowany w tym, czego chce. I myślę, że to sprawia, że jest to dla mnie bardzo jasne – stwierdziła, cytowana przez Przegląd Sportowy Onet. Na ten moment Polak przechodzi “okres próbny”, jednak wiele wskazuje na to, że zostanie szkoleniowcem Japonki na stałe.

 

Poznajecie? To 14-letnia Iga Świątek. Już wtedy kompletnie zaskoczyła. I to jak

Iga Świątek jest dziś ogólnoświatową gwiazdą tenisa. Już jednak jako nastolatka wykazywała ogromny potencjał, a także sporą – jak na swój wiek – dojrzałość. W sieci odnaleźć można wypowiedzi naszej reprezentantki z czasu, gdy była jeszcze 14-letnią kandydatką do miana zawodowej tenisistki. Już wtedy jednak błyszczała na korcie, a zaskoczeniem były nie tyle jej porażki, co nawet utrata jednego seta w meczu, o czym mówiła sama zainteresowana.

Iga Świątek świetnie radzi sobie nie tylko z rakietą, ale i z mikrofonem w ręku. Polka zazwyczaj bardzo dobrze wypada przed kamerami, błyszcząc nie tylko merytoryką, ale i humorem, choć czasami potrafi też uderzyć pięścią w stół. Jej wypowiedzi często niosą się po całym świecie, czego najlepszy przykład widzieliśmy na tegorocznym Wimbledonie, gdy niemal wszyscy zaczęli mówić o jej przepisie na makaron z truskawkami.

Nasza była liderka rankingu WTA swobodnie czuła się jednak w blasku fleszy już w wieku 14 lat, bo właśnie wtedy podczas jednego z treningów w 2015 roku odwiedziła ją i jej koleżanki ekipa Polsatu Sport. A przyczynek ku temu był wyjątkowy, bowiem nasze młode zawodniczki wygrały wówczas złoty medal drużynowych mistrzostw Europy do lat 14. Poza Igą Świątek w zwycięskim składzie znalazły się także jej przyjaciółka Maja Chwalińska oraz Stefania Rogozińska-Dzik.

Nazywam się Iga Świątek, mam czternaście lat i trenuję w warszawskim klubie tenisowym Mera. Moim trenerem jest Michał Kaznowski. Gram od ośmiu lat

przedstawiła się przed kamerą nasza obecnie najlepsza tenisistka

Iga Świątek błyszczała już w wieku 14 lat. Tak komplementowali ją trenerzy

Nasze młode zawodniczki do triumfu poprowadził wówczas pełniący funkcję trenera kadry U-14 Paweł Motylewski, który nie krył uznania dla umiejętności swoich podopiecznych. – Mamy szczęście w tym roczniku do wirtuozek tenisa. Maja Chwalińska, Iga Świątek, Stefania Rogozińska-Dzik w porównaniu z rosyjskimi tenisistkami dysponują ponadprzeciętną taktyką, bardzo wszechstronnie wykorzystują swój potencjał, grają wielopłaszczyznowo – tłumaczył szkoleniowiec.

Już wtedy numerem jeden w jego oczach była jednak właśnie Iga Świątek, którą traktował zresztą jako absolutną liderkę całej kadry. – Lubię tak na nią mówić i zresztą w zespole nazywam ją kapitanem, bo ma wszelkie predyspozycje, aby być kapitanem naszej drużyny. Jest wysoką, bardzo dynamicznie grającą zawodniczką, obdarzoną niesamowitym forhendem z niesamowitą rotacją. Ale jednocześnie przy tym wzroście potrafi się bardzo lekko, dynamicznie i miękko poruszać po korcie. Czyli świetne poruszanie, bardzo wszechstronna gra i niesamowita moc uderzenia, która jest wyraźnie widoczna w konfrontacji z najlepszymi zawodniczkami na całym świecie – wymieniał mocne strony Igi Świątek Paweł Motylewski.

Wspomniany przez samą zawodniczkę trener Michał Kaznowski wskazywał wówczas na jeszcze inny aspekt, widoczny w grze Igi Świątek, który niejednokrotnie dawał jej przewagę na korcie, choć bywał trudny do okiełznania. A był nim jej charakter.

– Mamy tutaj dużo atutów. Ale takim głównym jest charakter, który pokazuje na każdym kroku. Trzeba ją pilnować, ale to jest to, czym potrafi wygrać często niemożliwe mecze – tłumaczył ówczesny trener jednej z największych gwiazd kobiecego tenisa.

Co ciekawe, Iga Świątek już wówczas przyzwyczajała wszystkich do swojej specjalności, jaką są obecnie błyskawiczne wygrane, bez straty seta. Zaskoczeniem – i to wielkim – była już przegrana przez nią partia. A samo nastawienie 14-letniej Igi Świątek świadczyło o tym, że pisany był jej triumf w sporcie indywidualnym.

– Jestem sama odpowiedzialna za własny los. I podoba mi się taka indywidualność. To jest trochę stresujące, bo każdy właściwie patrzy na mój wynik i jeżeli mam trzy sety, to wszyscy są tacy zaskoczeni. Ale staram się to ignorować i iść swoją drogą – tłumaczyła nastoletnia Iga Świątek.

24-latka w nocy z niedzieli na poniedziałek czasu polskiego odpadła w IV rundzie turnieju WTA 1000 w Cincinnati, przegrywając 6:7(1), 3:6 z reprezentantką Danii – Clarą Tauson. Teraz po krótkiej przerwie czeka ją impreza w Cincinnati, która będzie ostatnim testem przed najważniejszym wydarzeniem tej części sezonu – wielkoszlemowym US Open.

 

W Hiszpanii aż huczy na temat Roberta Lewandowskiego. Wszystko przez tę wypowiedź

Robert Lewandowski znów znalazł się w centrum zainteresowania hiszpańskich mediów. Wszystko za sprawą wypowiedzi Jana Tomaszewskiego, który w rozmowie z “Super Expressem” dziwił się, dlaczego napastnik Barcelony nie przeniósł się jeszcze go któregoś z saudyjskich klubów. Do słów legendarnego bramkarza odwołują się największe dzienniki z Półwyspu Iberyjskiego.

 

Barcelona jest w trakcie przygotowań do nowego sezonu, w którym podopieczni Hansiego Flicka będą bronić mistrzostwa Hiszpanii. Wiele wskazuje na to, że mogą to być ostatnie miesiące Roberta Lewandowskiego w barwach katalońskiego klubu. Później jego kontrakt dobiegnie końca.

 

Na temat przyszłości Lewandowskiego wypowiedział się niedawno Jan Tomaszewski. Zdaniem legendarnego bramkarza napastnik powinien “w tej chwile” odejść z Barcelony i rozglądnąć się za ofertami pracy z saudyjskich klubów.

 

“Myśmy to wielokrotnie mówili, że Robert powinien zakończyć w tej chwili grę w Barcelonie i przejść na właśnie lżejszą grę — bo tam jest na pewno lżejsza gra — do Arabii Saudyjskiej. Tak jak to zrobili najlepsi piłkarze świata” — mówił Tomaszewski w rozmowie z “Super Expressem”. Wspominał także o rzekomej niechęci, jaką mają odczuwać do Lewandowskiego koledzy z drużyny. “Spójrzmy prawdzie w oczy. To jest już końcówka. Robert nie za bardzo jest lubiany w zespole. Jemu nie podają piłek ci czołowi gracze” — stwierdził.

 

W Hiszpanii głośno o Lewandowskim. Wszystko przez słowa Tomaszewskiego

 

Wypowiedź Tomaszewski nie przeszła bez echa w hiszpańskich mediach. Odwołują się do niej tamtejsze dzienniki. “Najbardziej zaskakujące w jego wypowiedziach dla »Super Expressu« jest rzekomy mobbing, jakiego Lewandowski doświadcza ze strony kolegów z Barcelony” — pisze kataloński “Sport”. “Legendarny były polski bramkarz Tomaszewski uważa, że Lewandowski »nie radzi sobie najlepiej i powinien udać się do Arabii Saudyjskiej«” — czytamy z kolei w “Mundo Deportivo”.

 

W ubiegłym tygodniu w hiszpańskich mediach pojawiły się plotki o możliwych przenosinach Lewandowskiego do Arabii Saudyjskiej jeszcze w tym sezonie. Doniesieniom tym w rozmowie z Przeglądem Sportowym Onet stanowczo zaprzeczyła jednak osoba będąca najbliżej napastnika. — Robert na 100 proc. zostaje w Barcelonie. Nie ma tematu Arabii Saudyjskiej — dowiedzieliśmy się prosto u źródła.