Category: Tennis

Ależ popis Polaka w kwalifikacjach! Znalazł się w elitarnym gronie

Silny wiatr i ulewny deszcz — z takimi warunkami musieli mierzyć się skoczkowie w porannych kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata w Engelbergu. Najlepiej poradził sobie w nich Austriak Maximilian Ortner (134 m). W popołudniowych zawodach zobaczymy komplet pięciu Polaków, a najwyżej sklasyfikowanym był Jakub Wolny (126 m), który zajął 5. miejsce i był w elitarnym gronie sześciu zawodników, którzy przekroczyli punkt konstrukcyjny skoczni (125 m).

Sobotnie zmagania w Engelbergu przyniosły wiele emocji. Zawody wygrał Jan Hoerl, lecz wielu ekspertów miało wątpliwości co do not wystawionych przy finałowej próbie. Były one po prostu za wysokie. Biało-Czerwoni po konkursie mogli być rozczarowani. Najwyżej sklasyfikowanym Polakiem był Paweł Wąsek, zajął 11. miejsce, lecz po pierwszym skoku na odległość 137 m był w pierwszej dziesiątce. Świetny wynik mógł osiągnąć też Piotr Żyła, lecz jego zatrzymała dyskwalifikacja za nieprzepisowy kombinezon w drugiej serii.

W niedzielę skoczkowie dzień rozpoczęli już chwilę po godz. 9. Organizatorzy postanowili przesunąć na rano kwalifikacje do konkursu przez niesprzyjające prognozy pogodowe. Już w sobotę zmagali się z mocnymi podmuchami w plecy. Polskę reprezentowało pięciu zawodników — Jakub Wolny, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Aleksander Zniszczoł i Paweł Wąsek.

Początkowo kwalifikacje nie zachwycały odległościami osiąganymi przez skoczków. Problemem był bardzo mocny wiatr w plecy. Co gorsze na skoczni oprócz wiatru padał ulewny deszcz, co tylko pogarszało sytuację.

Po 20. skokach wydawało się, że jury nie będzie miało wyjścia i będzie musiało odwołać kwalifikację. Po kilkunastu minutach wiatr się uspokoił i pozwolił na dalszą rywalizację. Pierwszym Polakiem na belce był Żyła. Doświadczony zawodnik osiągnął tylko 112 m, lecz dało mu to prawo do startu w późniejszym konkursie.

Polak w elitarnym gronie

Co ciekawe dopiero 40. zawodnik przekroczył punkt konstrukcyjny skoczni w Engelbergu (125 m). Był nim Szwajcar Killian Peier. Osiągnął 126 m. Kilka chwil po nim swój skok oddał Kamil Stoch. Skoczył zaledwie 113.5 m, lecz dało mu to pewny awans do konkursu. Świetnie za to zaprezentował się Jakub Wolny, który wylądował na 126. m.

Aleksander Zniszczoł skoczył 116 m, co również dało mu pewną kwalifikację. W konkursie zobaczymy również Pawła Wąska, który osiągnął 117.5 m.

Wolny ostatecznie uplasował się na wysokim 5. miejsce. Co ciekawe Polak był w gronie tylko sześciu skoczków, którzy przekroczyli punkt K. Oprócz niego dokonali tego Peier (126 m), Anze Lanisek (126.5 m), Johann Andre Forfang (126 m), Stefan Kraft (126.5 m) i Maximilian Ortner (134 m), który wygrał kwalifikacje.

Drugi konkurs indywidualny w Engelbergu zaplanowany jest na godz. 16. Relację z tych zmagań będzie można śledzić na stronie Przeglądu Sportowego Onet.

Wyniki kwalifikacji do konkursu Pucharu Świata w Engelbergu

Maximilian Ortner (Austria) – 134 m

Stefan Kraft (Austria) – 126.5 m

Johann Andre Forfang (Norwegia) – 126 m

Jan Hoerl (Austria) – 123 m

Jakub Wolny (Polska) – 126 m

***

22. Paweł Wąsek (Polska) – 117.5 m

29. Aleksander Zniszczoł (Polska) – 116 m

35. Piotr Żyła (Polska) – 112 m

37. Kamil Stoch (Polska) – 113.5 m

 

Niepokój przed skokami w Engelbergu: Wiatr i złe prognozy stawiają organizatorów w trudnej sytuacji

 

Nad Engelbergiem, szwajcarską miejscowością, która gości najlepszych skoczków narciarskich świata, zebrały się ciemne chmury. Zbliżający się drugi konkurs indywidualny Pucharu Świata w skokach narciarskich, zaplanowany na niedzielę, budzi niepokój nie tylko wśród zawodników, ale i organizatorów, którzy zmuszeni są radzić sobie z trudnymi warunkami atmosferycznymi. Prognozy na nadchodzący dzień są dalekie od optymistycznych, a zmiany w harmonogramie zawodów już stały się koniecznością. Wiatr, deszcz ze śniegiem i niska temperatura stanowią poważne wyzwanie, które może znacząco wpłynąć na przebieg rywalizacji na skoczni.

 

Przestrogi meteorologów: Pogoda w Engelbergu ma się pogorszyć

 

Zgodnie z przewidywaniami meteorologów, warunki w Engelbergu w niedzielę będą diametralnie różne od tych, które panowały w sobotę, kiedy to skoczkowie rywalizowali w pierwszym konkursie. Zamiast słonecznej pogody, mieszkańców i kibiców czeka deszcz ze śniegiem, co już samo w sobie stanowi problem. Jednak najbardziej niepokojące jest to, że prognozy przewidują również silny wiatr, który może osiągnąć prędkość nawet 8 m/s, co w połączeniu z opadami może całkowicie zmienić przebieg zawodów. Skoczkowie będą zmuszeni rywalizować w temperaturze oscylującej wokół 4°C, co tylko pogarsza sytuację.

 

Pierwsze zmiany w planie zawodów: Reakcja organizatorów na złe prognozy

 

Biorąc pod uwagę tak trudne warunki, organizatorzy zawodów musieli podjąć natychmiastowe działania. Początkowo kwalifikacje miały rozpocząć się o godzinie 14:30, jednak ze względu na prognozowane utrudnienia związane z wiatrem i opadami, postanowiono przenieść je na godzinę 9:15. Taka decyzja miała na celu uniknięcie najgorszych warunków pogodowych, które mogłyby znacząco utrudnić przeprowadzenie kwalifikacji w pierwotnym terminie. Z kolei konkurs ma rozpocząć się zgodnie z wcześniejszym harmonogramem, czyli o godzinie 16:00, mimo że organizatorzy są świadomi, że trudna pogoda może wpływać na sprawność całej rywalizacji.

 

Sobota – dzień pełen emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji

 

Pierwszy konkurs w Engelbergu dostarczył wszystkim niezapomnianych emocji i nieco kontrowersji. Największą gwiazdą sobotnich zmagań był Jan Hoerl, który triumfował w konkursie, zapewniając sobie zasłużone pierwsze miejsce. Austriak udowodnił, że potrafi wytrzymać presję, a jego skoki na wysokim poziomie pozwoliły mu sięgnąć po cenne punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

 

Niestety, sobotnia rywalizacja nie była pozbawiona pecha dla niektórych zawodników. Piotr Żyła, jeden z czołowych polskich skoczków, miał ogromne szanse na dobry wynik, jednak jego bardzo udany skok w pierwszej serii nie został uznany z powodu nieprawidłowego kombinezonu. To rozczarowanie na pewno zostanie w pamięci Żyły i jego kibiców, którzy liczyli na lepszy wynik w tak ważnym konkursie.

 

Z kolei najlepszym z Polaków w sobotnim konkursie był Paweł Wąsek, który zajął bardzo dobre 11. miejsce. Wąsek, skacząc na odległość 137 m i 123,5 m, pokazał, że jest gotowy do rywalizacji na najwyższym poziomie. Mimo niesprzyjających warunków, Paweł wykonał bardzo solidne skoki, które pozwoliły mu na wysoką lokatę. Pozostali polscy skoczkowie również nie zawiedli, chociaż wyniki były nieco gorsze. Aleksander Zniszczoł zajął 17. miejsce, Kamil Stoch uplasował się tuż za nim, na 18. pozycji, a Jakub Wolny zajął 31. miejsce, co było raczej rozczarowującym wynikiem biorąc pod uwagę jego ambicje i oczekiwania.

 

Zbliżający się konkurs – nadzieje i obawy przed niedzielą

 

Zbliżający się konkurs w Engelbergu będzie niezwykle ważnym sprawdzianem dla skoczków, którzy będą musieli zmierzyć się nie tylko z trudnymi warunkami atmosferycznymi, ale i z presją wyniku. Wiatr, deszcz ze śniegiem oraz niska temperatura mogą utrudnić wykonanie precyzyjnych skoków, co sprawia, że każde minimalne niedopatrzenie może wpłynąć na końcowy wynik. Skoczkowie będą musieli zachować pełną koncentrację, aby w takich trudnych warunkach osiągnąć możliwie najlepsze rezultaty.

 

Wielu kibiców liczy na dobry występ Polaków, zwłaszcza Pawła Wąska, który w sobotę pokazał się z bardzo dobrej strony. Niewątpliwie czekają nas kolejne emocjonujące chwile, które mogą zakończyć się zarówno radością, jak i rozczarowaniem. Niezależnie od tego, jak zakończy się niedzielny konkurs, na pewno będzie to dzień pełen emocji, zarówno dla zawodników, jak i dla ich fanów. Organizatorzy muszą zrobić wszystko, by zawody odbyły się w możliwie najlepszych warunkach, ale również skoczkowie będą musieli dostosować się do zmieniającej się pogody, co w skokach narciarskichbywa nieprze widywalne.

 

 

 

Iga Świątek triumfuje w plebiscycie WTA Awards 2024: Trzy nagrody na koncie Polk

 

Iga Świątek, polska mistrzyni tenisa, po raz kolejny udowodniła swoją dominację na światowych kortach. W 2024 roku została uhonorowana trzema prestiżowymi nagrodami w plebiscycie WTA Awards. Nasza zawodniczka zdobyła tytuły w kategoriach “Mecz Roku”, “Najlepszy moment w turniejach WTA 1000” oraz “Najśmieszniejszy moment”, co potwierdza jej nie tylko sportową klasę, ale i wyjątkową osobowość.

 

Mecz Roku – Historia niezwykłego pojedynku

 

W kategorii “Mecz Roku” Iga Świątek została wyróżniona za swój fantastyczny pojedynek z Aryną Sabalenką w finale tegorocznego turnieju w Stuttgarcie. Spotkanie to zyskało ogromne uznanie nie tylko dzięki wysokiemu poziomowi sportowemu, ale także dramatyzmowi, który towarzyszył rywalizacji. Polka i Białorusinka stoczyły niesamowitą walkę, która dostarczyła kibicom niezapomnianych emocji. Świątek pokazała nie tylko swoją niesamowitą technikę, ale również hart ducha, co pozwoliło jej wyjść zwycięsko z tego ekscytującego starcia.

 

Najlepszy moment w turniejach WTA 1000

 

W kategorii “Najlepszy moment w turniejach WTA 1000” wyróżniono niezapomnianą akcję Polki podczas finału turnieju w Rzymie. Iga Świątek zaprezentowała niesamowity stop-volley, który stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych momentów w całym sezonie. To właśnie ta akcja, pełna precyzji i finezji, przypieczętowała jej triumf w jednym z najbardziej prestiżowych turniejów WTA. Wielu ekspertów i kibiców uznało to za jeden z najpiękniejszych i najbardziej efektownych punktów w karierze Świątek.

 

Najśmieszniejszy moment – Uśmiech Igi na kortach

 

Nie tylko sukcesy sportowe, ale także charyzma i poczucie humoru Igi Świątek zyskały uznanie w plebiscycie WTA. Polka otrzymała nagrodę za “Najśmieszniejszy moment” podczas tegorocznego sezonu, który miał miejsce podczas jej występu na turnieju w Toronto. W trakcie konferencji prasowej, Świątek żartowała z dziennikarzami na temat swojej nowej fryzury, co rozbawiło zebranych. Jej pozytywne podejście do życia i tenisowego świata sprawia, że jest uwielbiana nie tylko za swoje osiągnięcia, ale także za osobowość, która przyciąga do niej fanów z całego świata.

 

Podsumowanie sukcesów Igi Świątek

 

Zwycięstwa Igi Świątek w plebiscycie WTA Awards 2024 to kolejny dowód na jej niezwykłą wszechstronność i profesjonalizm. Polka nie tylko dominuje na kortach, ale także potrafi dostarczać emocji i radości fanom tenisa na całym świecie. Jej sukcesy w różnych kategoriach – zarówno sportowych, jak i tych związanych z osobowością – świadczą o jej wyjątkowej pozycji w światowym tenisie. Z pewnością czeka ją jeszcze wiele wyzwań, ale patrząc na jej osiągnięcia, można być pewnym, że Świątek będzie nadal błyszczeć na kortachprzez wiele lat.

 

Ależ powrót Igi Świątek! Jasmine Paolini aż musiała wziąć czas. A później szybka dogrywka

Jasmine Paolini prowadziła już 5:2, ale Iga Świątek zrobiła wszystko, co w jej mocy i odwróciła wynik meczu do 7:5. W pewnym momencie Włoszka została zdominowana przez Polkę, na co zareagował jej team, prosząc o czas. Niestety w dogrywce już na samym początku okazała się lepsza i to jej zespół wygrał z drużyną wiceliderki rankingu 25:20.

 

Po miesiącu od zakończenia rozgrywek Billie Jean King Cup Iga Świątek wraca do gry! Nasza zawodniczka przyjechała do Abu Zabi, gdzie bierze udziału w turnieju pokazowym World Tennis League.

 

Niestety jej drużyna, czyli Orły, nie rozpoczęły rywalizacji zbyt dobrze. Najpierw Paula Badosa i Aleksander Szewczenko ulegli w mikście parze Jasmine Paolini/ Casper Ruud 4:6, a następnie takim samym wynikiem zakończył się mecz Szewczenko z Ruudem. Później Świątek i Badosa przegrały debla z Paolini i Simoną Halep 7:5.

 

Ależ powrót Igi Świątek!

Początkowo obie zawodniczki bez większych problemów utrzymały swoje podania. Już w trzecim gemie Paolini miała jednak dwie okazje, by przełamać naszą zawodniczkę. Polka zdołała się wybronić, a następnie to ona stanęła przed taką szansą, ale także jej nie wykorzystała

 

Przełamanie przyszło jednak już w szóstym gemie, niestety na niekorzyść wiceliderki rankingu. Paolini wyszła zatem na prowadzenie 6:4. Świątek zabrała się za odrabianie strat i wkrótce to ona odpowiedziała rywalce, doprowadzając do wyniku 4:5.

 

Wielkie emocje przyniósł dziesiąty gem. Przy podaniu Świątek Włoszka miała aż trzy piłki setowe, ale żadnej z niej nie wykorzystała. Finalnie na tablicy wyników pojawiło się 5:5. Ekipa Kanii w tamtym momencie chyba nieco spanikowała, bo zdecydowała się wziąć czas.

 

Finalnie Polka doprowadziła do wyniku 7:5, a zatem otworzyła sobie i drużynie drogę do dogrywki. W tamtym momencie Kanie prowadziły z Orłami 24:20, a zatem nasza zawodniczka musiała wygrać aż cztery gemy z rzędu. Każdy na korzyść Włoszki zamykałby to spotkanie. Niestety wykorzystała swoją szansę już przy pierwszej okazji i finalnie to jej zespół wygrał 25:20

 

To za to ukarali Piotra Żyłę. Komentator wszystko przewidział [WIDEO

 

Piotr Żyła czuł się tego dnia w Engelbergu po prostu świetnie, ale rywalizację zakończył z bolesną dyskwalifikacją! Wszystko przez nieregulaminowy kombinezon Polaka, na który uwagę zwrócili już komentatorzy Eurosportu. To po prostu trzeba zobaczyć.

 

Ogromne niedopatrzenie kosztowało Piotra Żyłę miejsce w ścisłej czołówce sobotniego konkursu Pucharu Świata w Engelbergu. W drugiej serii 37-latek poszybował aż 137 m i był w ścisłej czołówce. Wszystko zniweczyła jednak dyskwalifikacja za nieregulaminowy kombinezon, a uwagę na nieprawidłowości w sprzęcie zwrócili już komentatorzy Eurosportu

 

— Popatrz, jaki Piotrek ma “dziubek” na kombinezonie — powiedział tuż przed próbą 37-latka Michał Korościel, a jego słowa okazały się prorocze. To właśnie za kombinezon zdyskwalifikowano Żyłę. Choć zdaniem jego trenera i ekspertów sprawa wcale nie jest jednoznaczna

 

Piotr Żyła zdyskwalifikowany, Thomas Thurnbichler się wściekł. “Nie rozumiem”

 

Akurat obwód brzucha to o tyle newralgiczny punkt, że możecie sobie wyobrazić, że jak wypijecie trochę wody, obwód jest trochę większy. Gdy nie wypijecie, jest odwrotnie. A i tak cały szkopuł jest w tym, że kontroler to mierzy i obejmie to metrem tak, jak mu akurat pasuje. Każdy może zmierzyć coś innego. Zależy, jak się złapie metr, jak się materiał rozciągnie — mówił w studio Eurosportu Jakub Kot

 

— Nie jestem w stanie tego wytłumaczyć. Codziennie sprawdzamy kombinezony, nie widzieliśmy dziś żadnego problemu, więc ciekaw jestem, co się wydarzyło. Czy to błąd samego Piotra? Nie sądzę. To obwód brzucha, więc tu w ciągu dnia może zdarzyć się wiele, ale na koniec po prostu szkoda, jestem trochę zły z powodu tej dyskwalifikacji. Pomimo niej to był dla niego bardzo dobry dzień. Widać, że skacze z dużym zaufaniem do samego siebie. Świetnie ląduje, nie ma problemów z telemarkiem. Widzimy dużo pozytywów, które przeniesiemy na kolejne konkursy — stwierdzał natomiast Thomas Thurnbichler

 

Robert Lewandowski opuszczony. A kamery i tak nie pokazały wszystkiego

Detronizacja bez udziału jednego z głównych bohaterów tragedii. Zawieszony Hansi Flick mógł tylko spoglądać z daleka, jak FC Barcelona spada w przepaść w starciu z Atletico Madryt (1:2). Blaugrana nie jest już liderem tabeli LaLigi, a jego człowiek, Robert Lewandowski, nie był sobą. O jego porażającym pudle mówi się niemal tyle samo, co o kontrowersjach sędziowskich. I przez nie asystent trenera Flicka mógł poczuć się osamotniony. Zabrakło mu tego, co ma Flick, choć próbował reagować, czego nie pokazały telewizyjne kamery.

 

Blaugrana na zakończenie rywalizacji w 2024 r. drżała o pozostanie na miejscu lidera. Nawet punkt po zdobyty turbulencjach nie bolałby tak, jak strata pierwszego miejsca i to po golu w samej końcówce.

 

Rywal z Metropolitano zrealizował scenariusz, który jeszcze tydzień wydawał się nierealny. Wyjazdowy remis z Realem Betis (2:2) miał być tylko wpadką i gorszym dniem zawodników Hansiego Flicka. Wtedy szkoleniowiec nie wytrzymał po jednej decyzji sędziego i został zawieszony na dwa mecze. Pod jego nieobecność na ławce zespół przegrał sensacyjnie z Leganes (0:1) i sprawił, że stawka starcia z Atletico była podwójna. A i w tym spotkaniu jego brak z powodu czerwonej kartki z Betisem i zawieszenia na dwa mecze okazał się problemem.

 

W ostatniej kolejce w tym roku wynik bezpośredniego starcia decydował o tym, kto spędzi świąteczną przerwę na fotelu lidera. Obie drużyny do rywalizacji wrócą bowiem 4 stycznia w Pucharze Króla ze zdecydowanie niżej notowanymi rywalami. W LaLidze Blaugrana ponownie zagra 8 stycznia w Bilbao z Athletikiem, a stołeczny zespół dopiero 12 stycznia zmierzy się z Osasuną. I przystąpią do niej w zupełnie innych nastrojach

 

FC Barcelona wzburzona po decyzjach sędziego. Hansi Flick nie mógł reagować. I przegrał

Hiszpanie, nie inaczej niż Polacy, bardzo lubią podważać decyzje arbitra. Tak było w sobotnim hicie, a zaczęło się już w siódmej minucie, gdy wydawało się, że po zagraniu Raphinhi gospodarzom należy się rzut rożny. To był jednak tylko mały wstęp do emocji na Estadi Olímpic Lluís Companys.

 

Na ławce Flicka po raz drugi zastąpił jego najbardziej zaufany człowiek, Marcus Sorg, który jako trener zdobywał już m.in. młodzieżowe mistrzostwo Europy. Nie jest jednak typowym przywódcą. Do jego głównych zadań należy analiza spotkań na dwóch ekranach – na jednym obserwuje mecz na żywo, a na drugim zgłębia dane. Wszystko toczy się w stałym kontakcie z Westermannem, który pracuje z trybun prasowych. Katalończycy nie mają wątpliwości, że Sorg to znacznie więcej niż asystent, ale wydarzenia z soboty mogły go przerosnąć.

 

Flick mógł tylko obserwować z trybun, jak jego wierny asystent musi reagować na decyzje sędziego. Jeszcze przed przerwą zagotowało się na boisku. Giuliano Simeone zagrał piłkę ręką we własnym polu karnym, piłkarze Barcelony domagali się podyktowania jedenastki, ale Ricardo de Burgos Bengoetxea podjął inną decyzję. Wszystko wskazuje na to, że arbiter musiał uznać, że piłkarz Atletico uciekał ręką od piłki i ta trafiła go przypadkowo. Na stadionie słychać było ogromne gwizdy, a po kolejnych decyzjach były one coraz wyraźniejsze.

 

Sorg musiał reagować. W telewizyjnej transmisji nie było widać, jak zdenerwowany próbuje komentować decyzję w kierunku sędziego technicznego. Ten starał się nie zaogniać sytuacji. A może czuł, że tak naprawdę na prawdziwą burzę przy ławce nie ma szans. 58-letni asystent nie ma ani charyzmy, ani doświadczenia, jak Hansi Flick. Gdyby to jego szef znajdował się na swoim miejscu, reakcje mogłyby być bardziej stanowcze.

 

Robert Lewandowski nie dał rady. Człowiek Flicka załamany

Czasu się nie cofnie i Flick nigdy nie dowie się, jak reagowałby na poczynania Blaugrany, gdyby nie dostał kary za swoje niewybredne zachowanie do sędziego w meczu LaLigi. Nie ma wątpliwości, że przez wiele miesięcy to on potrafił odmienić postawę Lewandowskiego. Wpływ na to musiały mieć intensywniejsze treningi, ale także długie rozmowy i nić porozumienia.

 

W sobotę Polak z tyłu głowy miał fakt, że Flicka nie ma tuż za linią boczną. Efekt? Dawno niewidziany kompletny brak skuteczności i fatalne pudło, o którym będzie mówiło się przez długi czas. Wystarczy spojrzeć

 

Na Estadi Olímpic Lluís Companys zadziałał efekt motyla. Jedna reakcja Flicka sprzed dwóch tygodni mogła mieć wpływ na detale w hicie LaLigi. Gdy Niemiec wróci na ławkę swojego zespołu, ten nie będzie już liderem hiszpańskich rozgrywek. Jego fachowość, ciężka praca i ogromne zaangażowanie w Katalonii znów się przydadzą. Z pasją będzie chciał odbudować coś, co sam zaczął burzyć.

To była walka roku! Ołeksandr Usyk i Tyson Fury dali show. Kosmiczna końcówka

Co to była za walka, co to był za rewanż! Tyson Fury i Ołeksandr Usyk w maju zachwycili cały świat, a teraz nie tylko chcieli to powtórzyć, ale i zrobić to jeszcze lepiej! Kibice oglądali 12 rund na genialnym bokserskim poziomie, a bezdyskusyjnym mistrzem świata wagi ciężkiej pozostał Ukrainiec. To on był szybszy, zwinniejszy i znów utarł nosa “Królowi Cyganów”, który przed walką robił wszystko, by go sprowokować.

https://x.com/HappyPunch/status/1869796063101759697

“Tyson Fury i Ołeksandr Usyk długo kazali na siebie czekać, ale gdy w końcu doszło do absolutnego hitu i walki o bycie bezdyskusyjnym mistrzem świata wagi ciężkiej, kibice doczekali się kapitalnego, niesamowitego show, który będą długo wspominać! Dwaj pięściarscy mistrzowie nie kalkulowali, chcieli udowodnić swoją wyższość, a gdy wydawało się już, że Ukrainiec jest bliski porażki, trafił potężnym ciosem, ustawił sobie rywala i wygrał na punkty. To miała być walka stulecia i zdecydowanie była!” — pisaliśmy po pierwszym starciu gigantów. Już wtedy można było przewidzieć, że dojdzie do kolejnego. Od tego czasu wydarzyło się jednak naprawdę dużo. Także już przed samą walką.

https://x.com/HappyPunch/status/1870190122622431351

11 minut — tyle trwało face to face pomiędzy Ołeksandrem Usykiem a Tysonem Furym. Pięściarzy trzeba było rozdzielać, a znany ze wzbudzania kontrowersji Brytyjczyk się nie popisał, bo zaczął wyzywać i obrażać ukraińskiego mistrza. — Zamierzam cię zarżnąć. Unicestwię cię. Obudzisz się w szpitalu klaunie — mówił, lecz to zdanie jest jednym z łagodniejszych, jakich użył.

 

Na oficjalnym ważeniu natomiast wyglądało to kompletnie inaczej i Brytyjczyk nie miał zamiaru zbliżać się w stronę Ukraińca. Znudzony zerknął na niego przez trzy sekundy, a później rzucił jedno słowo i opuścił scenę. To słowo mówi jednak wszystko — “wojna

https://x.com/ChampRDS/status/1870596944671953367

A jakby tego było mało, przed walką doszło też do sporu obu pięściarzy o brodę Brytyjczyka, która zakończyła się jasną decyzją — Fury nie musiał zmieniać swojego zarostu. To był jednak tylko temat zastępczy przed wielkim rewanżem, którego stawką były trzy pasy mistrzowskie. A gdy już do niego doszło, kibice błyskawicznie zapomnieli o całym tym zamieszaniu i medialnych gierkach.

 

Po godzinach oczekiwania od początku gali tuż przed północą polskiego czasu obaj pięściarze w końcu pojawili się w ringu. Oficjalnie rozbrzmiały hymny trzech państw (także gospodarzy, Arabii Saudyjskiej) i można było zacząć sportowe święto!

https://x.com/garnekmedia/status/1870606250544685488

Godziny oczekiwań i w końcu zaczęli! Ołeksandr Usyk i Tyson Fury od razu ruszyli na siebie

 

A gdy już się zaczęło, od razu działo się naprawdę wiele! Usyk nie czekał, od razu zaczął pracować na nogach i szukać długich ciosów, a Fury nie pozostawał mu dłużny. A to zwiastowało kapitalne emocje, tak jak w ich pierwszej walce

 

Szybszy rzecz jasna był Ukrainiec, ale musiał uważać na siłę rywala, który tym razem ważył aż o 25 kg więcej. A tę różnicę było widać w drugiej rundzie, gdy Fury był dużo bardziej statyczny i szukał tego jednego, potężnego uderzenia. I jednym z nich trafił Ukraińca, który zachwiał się na nogach, ale po chwili rozbrzmiał gong kończący rundę.

 

W kolejnych odsłonach wyglądało to podobnie — Usyk obskakiwał rywala, ale musiał uważać na potężne uderzenia Brytyjczyka, który też decydował się na kombinacje ciosów. I to właśnie taka kombinacja pod koniec czwartej rundy zaskoczyła Ukraińca i wydawało się, że początek walki przebiegał delikatnie na korzyść pretendenta.

 

Tyson Fury poszukiwał nokautu. Ołeksandr Usyk od razu się uśmiechnął

W piątej rundzie Fury znów mocno trafił rywala, a ten od razu uśmiechnął się w jego stronę, pokazując, że nie odczuł tego ciosu. I z każdą kolejną minutą coraz mocniej się rozkręcał, chcąc wykorzystać swoją przewagę w przygotowaniu kondycyjnym. Aż pod koniec szóstej rundy Brytyjczyk poszukiwał klinczu, co Usyk znów skwitował wymownym uśmiechem.

https://x.com/TelegraphSport/status/1870611431340806613

Co wiedzieliśmy po połowie walki? No właśnie niewiele. Zajmujący się od lat boksem Przemysław Garczarczyk pisał wprost, że do tej pory obaj zawodnicy wygrali po trzy rundy, a podobnie oceniał to Anthony Joshua.

 

Od tego momentu każda odsłona walki była więc kluczowa i wydawało się, że obaj mistrzowie tylko się rozkręcają. Usyk był niezwykle szybki, co udowodnił pod koniec ósmej rundy, gdy potężnie trafił rywala. A w kolejnej chciał powtórzyć to, co dokonał w maju. Wówczas właśnie w dziewiątej odsłonie walki Brytyjczyk padł na deski, ale tym razem było inaczej — oglądaliśmy wymiany ciosów, szukanie słabszych punktów rywala i walkę na wyniszczenie.

 

Nic nie zmieniło się w trzech finałowych rundach. Oglądaliśmy kapitalne starcie na niesamowitym wręcz bokserskim poziomie. W każdej odsłonie o zwycięstwie decydowały detale, a sędziowie, którzy ostatecznie byli potrzebni do werdyktu, mieli przed sobą niezwykle trudne zadanie. Tym bardziej, że w samej końcówce obaj weszli na wyżyny swoich umiejętności iwprawili kibiców w ekstazę!

Wydawało się, że lepszy był szybszy i zwinniejszy Ołeksandr Usyk, który zdaniem sędziów wygrał osiem z 12 rund i obronił tytuł bezdyskusyjnego mistrza świata wagi ciężkiej!

PŚ w skokach: kwalifikacje i konkurs indywidualny [RELACJA NA ŻYWO

 

 

W niedzielę ostatni akord weekendu z Pucharem Świata w Engelbergu. Dla skoczków będzie to bardzo długi dzień, który rozpoczną od porannych kwalifikacji. Pierwotnie miały się one odbyć przed popołudniowym konkurs, lecz ze względu na niekorzystne warunki pogodowe przesunięto je na godz. 9.15.

 

W kwalifikacjach weźmie udział pięciu Polaków — Jakub Wolny, Piotr Żyła, Kamil Stoch, Aleksander Zniszczoł i Paweł Wąsek. Ten ostatni mógł w sobotę zaliczyć rewelacyjny wynik, lecz słaby drugi skok sprawił, że spadł on na 11. miejsce. Na dobry rezultat mógł też liczyć Piotr Żyła, który po ostatnim weekendzie PŚ zastąpił w składzie Dawida Kubackiego. Doświadczony skoczek został zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon, przez co, spadł na koniec stawki w drugiej serii.

 

Sobota pokazała, że w Engelbergu nie brakuje emocji. Dlatego też zapraszamy do śledzenia naszej relacji na żywo najpierw z klasyfikacji o godz. 9.15, a następnie z konkursu od godz. 16

Anna Lewandowska oglądała mecz Barcelony. Pokazała wideo z trybu

 

FC Barcelona przegrała z Atletico Madryt i straciła pozycję lidera ligi hiszpańskiej. Mecz Dumy Katalonii oglądało z trybun wielu kibiców, a wśród nich Anna Lewandowska. Żona Roberta Lewandowskiego opublikowała krótkie wideo ze stadionu.

 

W swoim ostatnim meczu w tym roku FC Barcelona mierzyła się u siebie z Atletico Madryt. Duma Katalonii przegrała 1:2 i tym samym straciła fotel lidera La Liga. Gola dla Barcelony strzelił Pedri, zaś dla Atletico Madryt do siatki trafiali Rodrigo de Paul i Alexander Sorloth. Ten drugi bramkę na wagę zwycięstwa zdobył już w doliczonym czasie gry

 

Anna Lewandowska na meczu FC Barcelona — Atletico Madryt

Mecz z trybun oglądało wielu kibiców. Wśród nich pojawiła się Anna Lewandowska. Żona Roberta Lewandowskiego opublikowała na Instagramie krótkie wideo ze stadionu.

 

“Ostatni mecz w roku” — napisała na Instagramie trenerka.

 

Robert Lewandowski zawsze może liczyć na wsparcie bliskich. Nigdy nie ukrywał, jak ważna jest w jego życiu rodzina.

 

“Najlepiej regeneruję się, spędzając czas z rodziną. Rozmowa z bliskimi bardzo mi pomaga. Rodzina, przyjaciele i całe moje najbliższe otoczenie powoduje, że jest mi lżej, że potrafię zapomnieć o złych rzeczach, które się wydarzyły. Rodzina ma dla mnie ogromną wartość. Oni na co dzień widzą, ile mnie to wszystko kosztuje. Dla nich to także jest trudne” — mówił swego czasu w rozmowie dla “Łączy nas piłka”.

To była walka roku! Ołeksandr Usyk i Tyson Fury dali show. Kosmiczna końcówk

Co to była za walka, co to był za rewanż! Tyson Fury i Ołeksandr Usyk w maju zachwycili cały świat, a teraz nie tylko chcieli to powtórzyć, ale i zrobić to jeszcze lepiej! Kibice oglądali 12 rund na genialnym bokserskim poziomie, a bezdyskusyjnym mistrzem świata wagi ciężkiej pozostał Ukrainiec. To on był szybszy, zwinniejszy i znów utarł nosa “Królowi Cyganów”, który przed walką robił wszystko, by go sprowokować

Tyson Fury i Ołeksandr Usyk długo kazali na siebie czekać, ale gdy w końcu doszło do absolutnego hitu i walki o bycie bezdyskusyjnym mistrzem świata wagi ciężkiej, kibice doczekali się kapitalnego, niesamowitego show, który będą długo wspominać! Dwaj pięściarscy mistrzowie nie kalkulowali, chcieli udowodnić swoją wyższość, a gdy wydawało się już, że Ukrainiec jest bliski porażki, trafił potężnym ciosem, ustawił sobie rywala i wygrał na punkty. To miała być walka stulecia i zdecydowanie była!” — pisaliśmy po pierwszym starciu gigantów. Już wtedy można było przewidzieć, że dojdzie do kolejnego. Od tego czasu wydarzyło się jednak naprawdę dużo. Także już przed samą walką.

11 minut — tyle trwało face to face pomiędzy Ołeksandrem Usykiem a Tysonem Furym. Pięściarzy trzeba było rozdzielać, a znany ze wzbudzania kontrowersji Brytyjczyk się nie popisał, bo zaczął wyzywać i obrażać ukraińskiego mistrza. — Zamierzam cię zarżnąć. Unicestwię cię. Obudzisz się w szpitalu klaunie — mówił, lecz to zdanie jest jednym z łagodniejszych, jakich użył.

Na oficjalnym ważeniu natomiast wyglądało to kompletnie inaczej i Brytyjczyk nie miał zamiaru zbliżać się w stronę Ukraińca. Znudzony zerknął na niego przez trzy sekundy, a później rzucił jedno słowo i opuścił scenę. To słowo mówi jednak wszystko — “wojna”.

A jakby tego było mało, przed walką doszło też do sporu obu pięściarzy o brodę Brytyjczyka, która zakończyła się jasną decyzją — Fury nie musiał zmieniać swojego zarostu. To był jednak tylko temat zastępczy przed wielkim rewanżem, którego stawką były trzy pasy mistrzowskie. A gdy już do niego doszło, kibice błyskawicznie zapomnieli o całym tym zamieszaniu i medialnych gierkach.

Po godzinach oczekiwania od początku gali tuż przed północą polskiego czasu obaj pięściarze w końcu pojawili się w ringu. Oficjalnie rozbrzmiały hymny trzech państw (także gospodarzy, Arabii Saudyjskiej) i można było zacząć sportowe święto!

Godziny oczekiwań i w końcu zaczęli! Ołeksandr Usyk i Tyson Fury od razu ruszyli na siebie
A gdy już się zaczęło, od razu działo się naprawdę wiele! Usyk nie czekał, od razu zaczął pracować na nogach i szukać długich ciosów, a Fury nie pozostawał mu dłużny. A to zwiastowało kapitalne emocje, tak jak w ich pierwszej walce.

Szybszy rzecz jasna był Ukrainiec, ale musiał uważać na siłę rywala, który tym razem ważył aż o 25 kg więcej. A tę różnicę było widać w drugiej rundzie, gdy Fury był dużo bardziej statyczny i szukał tego jednego, potężnego uderzenia. I jednym z nich trafił Ukraińca, który zachwiał się na nogach, ale po chwili rozbrzmiał gong kończący rundę.

W kolejnych odsłonach wyglądało to podobnie — Usyk obskakiwał rywala, ale musiał uważać na potężne uderzenia Brytyjczyka, który też decydował się na kombinacje ciosów. I to właśnie taka kombinacja pod koniec czwartej rundy zaskoczyła Ukraińca i wydawało się, że początek walki przebiegał delikatnie na korzyść pretendenta

Tyson Fury poszukiwał nokautu. Ołeksandr Usyk od razu się uśmiechnął
W piątej rundzie Fury znów mocno trafił rywala, a ten od razu uśmiechnął się w jego stronę, pokazując, że nie odczuł tego ciosu. I z każdą kolejną minutą coraz mocniej się rozkręcał, chcąc wykorzystać swoją przewagę w przygotowaniu kondycyjnym. Aż pod koniec szóstej rundy Brytyjczyk poszukiwał klinczu, co Usyk znów skwitował wymownym uśmiechem.

Co wiedzieliśmy po połowie walki? No właśnie niewiele. Zajmujący się od lat boksem Przemysław Garczarczyk pisał wprost, że do tej pory obaj zawodnicy wygrali po trzy rundy, a podobnie oceniał to Anthony Joshua.

Od tego momentu każda odsłona walki była więc kluczowa i wydawało się, że obaj mistrzowie tylko się rozkręcają. Usyk był niezwykle szybki, co udowodnił pod koniec ósmej rundy, gdy potężnie trafił rywala. A w kolejnej chciał powtórzyć to, co dokonał w maju. Wówczas właśnie w dziewiątej odsłonie walki Brytyjczyk padł na deski, ale tym razem było inaczej — oglądaliśmy wymiany ciosów, szukanie słabszych punktów rywala i walkę na wyniszczenie.

Nic nie zmieniło się w trzech finałowych rundach. Oglądaliśmy kapitalne starcie na niesamowitym wręcz bokserskim poziomie. W każdej odsłonie o zwycięstwie decydowały detale, a sędziowie, którzy ostatecznie byli potrzebni do werdyktu, mieli przed sobą niezwykle trudne zadanie. Tym bardziej, że w samej końcówce obaj weszli na wyżyny swoich umiejętności i wprawili kibiców w ekstaz