Category: Tennis

Komunikat pojawił się jeszcze w trakcie meczu Świątek. Już oficjalnie to potwierdzili

Iga Świątek wciąż jest niepokonana podczas tegorocznego Australian Open. Dzisiaj Polka wygrała z Emmą Navarro 6:1, 6:2 i zameldowała się w najlepszej “4” imprezy, czym wyrównała już swój najlepszy rezultat podczas rozgrywek w Melbourne. O finał zmagań powalczy z Madison Keys. Organizatorzy turnieju nie zwlekali i jeszcze w trakcie środowego spotkania z udziałem raszynianki opublikowali plan gier na kolejny dzień rywalizacji, przy okazji potwierdzając wcześniejsze założenia. Wiemy, kiedy 23-latka znów pojawi się na korcie.

 

14 gemów – tyle “oczek” straciła Iga Świątek na drodze do półfinału Australian Open. Polka potwierdziła bardzo dobrą dyspozycję także podczas dzisiejszego starcia z Emmą Navarro. Amerykanka robiła, co mogła, by przeciwstawić się naszej reprezentantce, ale w newralgicznych momentach punkty wędrowały na konto raszynianki. Szczególnie ciekawie zrobiło się na początku drugiego seta, gdy był nawet break point na 3:2 dla tenisistki z USA. Od tego momentu Iga zanotowała jednak serię czterech wygranych gemów z rzędu i wygrała spotkanie 6:1, 6:2.

 

Półfinał tegorocznej edycji zmagań w Melbourne jest na ten moment wyrównaniem osiągnięcia Świątek z 2022 roku. Wówczas nasza tenisistka również zameldowała się w najlepszej “4” imprezy, ale w spotkaniu o finał uległa Danielle Collins. Teraz zmierzy się z inną Amerykanką na drodze do poprawy tamtego rezultatu.

 

Po drugiej stronie siatki pojawi się Madison Keys. Finalistka US Open 2017 imponuje formą na starcie tego sezonu. Wygrała turniej WTA 500 w Adelajdzie, a w stolicy stanu Wiktoria wyeliminowała już m.in. Danielle Collins, Jelenę Rybakinę czy Elinę Switolinę. Polkę czeka zatem wymagający sprawdzian, chociaż z dotychczasowych pojedynków z 29-latką ma przede wszystkim dobre wspomnienia. W bezpośredniej rywalizacji prowadzi 4-1.

 

Znamy godzinę meczu Świątek – Keys. Podano plan gier na kobiece półfinały

 

Zarówno Iga, jak i Madison nie będą miały zbyt wiele czasu na odpoczynek przed półfinałową batalią. A to dlatego, że już w czwartek zostaną wyłonione finalistki kobiecego turnieju. Wstępny harmonogram zakładał, że oba półfinały odbędą się w sesji wieczornej. Organizatorzy potwierdzili te założenia. Jeszcze w trakcie meczu Świątek – Navarro na oficjalnej stronie Australian Open pojawił się plan gier. Wiemy już, kiedy mniej więcej możemy spodziewać się raszynianki na korcie.

 

Mecz Świątek – Keys zaplanowano jako drugi od godz. 9:30 czasu polskiego. W pierwszym pojedynku sesji wieczornej na Rod Laver Arena pojawią się Aryna Sabalenka i Paula Badosa. To oznacza, że jeszcze przed meczem Igi z Madison poznamy potencjalną rywalkę w finale dla zwyciężczyni polsko-amerykańskiego starcia. Relacje z obu spotkań będzie można znaleźć na stronie

Iga Świątek chce więcej! Tego potrzebuje, by wyprzedzić Arynę Sabalenkę

Ekscytująca walka o miejsce liderki rankingu WTA trwa! Zwycięstwo Igi Świątek z Emmą Navarro 6:1, 6:2 sprawiło, że zmiana na pozycji numer 1 wciąż jest możliwa. W zestawieniu “na żywo” Polka ma obecnie najwięcej punktów, ale Aryna Sabalenka wciąż ma szansę w spektakularny sposób obronić swoją pozycję. Przedstawiamy wszystkie możliwe scenariusze.

 

Podczas turnieju w Melbourne Polka wyeliminowała już pięć rywalek. Zwycięstwa z Kateriną Siniakovą (6:3, 6:4) i Rebbeką Sramkovą (6:0 6:2) pozwoliły obronić punktowy dorobek z zeszłego sezonu. W 2024 r. odpadła po meczu trzeciej rundy z Lindą Noskovą. A to oznaczało, że każdy szczebel wyżej dawał jej teraz dodatkowe bonusy.

 

Iga Świątek chce więcej! Tego potrzebuje, by wyprzedzić Arynę Sabalenkę

 

Stało się tak po meczu z Emmą Raducanu (6:1, 6:0) i Evą Lys (6:0, 6:1). W taki sposób Świątek awansowała do półfinału, za co miała zagwarantowane dodatkowe 300 pkt do rankingu WTA. Swoje robi także Sabalenka. Liderka miała co prawda kłopoty w meczu z Anastazją Pawluczenkową, ale po kapitalnym powrocie wygrała 6:2, 2:6, 6:3. Wielu kibiców było przekonanych, że o finał zagra z Coco Gauff. Amerykanka sensacyjnie przegrała jednak z Paulą Badosą. Hiszpanka dzięki zwycięstwu 7:5, 6:4 jest już w półfinale i czeka ją najtrudniejsze zadanie — starcie z liderką rankingu WTA.

 

Teoretycznie słabsza rywalka sprawia, że Białorusinka jest coraz bliżej obrony tytułu zdobytego przed rokiem, a tym samym zachowania 2000 pkt rankingowych. Po swoim zwycięstwie z Pawluczenkową wróciła na pierwsze miejsce rankingu WTA live, ale miała przewagę zaledwie 16 punktów.

 

Triumf Igi Świątek z Emmą Navarro i awans do półfinału Australian Open sprawił, że 23-latka zyskała dodatkowe 350 pkt. Obecnie ma ich na koncie już 8770 pkt. Jeśli jednak Sabalenka ogra Badosę i znajdzie się w finale, Polka będzie musiała wygrać wielkoszlemowy turniej, by znów być pierwszą rakietą świata. Maksymalnie po wygranym finale może mieć 9990 pkt, a Sabalenka 9656 pkt.

 

Iga Świątek wróci na pozycję liderki, jeśli:

 

odpadnie z Australian Open na tym samym etapie, co Aryna Sabalenka LUB

 

zajdzie w Australian Open dalej od Aryny Sabalenki

 

Aryna Sabalenka utrzyma pozycję liderki, jeśli:

 

dotrze do finału Australian Open, a Iga Świątek odpadnie przed finałem LUB

wygra finał Australian Open.

 

W historycznym zestawieniu zawodniczek, które najdłużej znajdowały się na pozycji liderki rankingu WTA, nasza zakotwiczyła na długo na siódmej lokacie ze 125 tygodniami na czele. Przed nią są Monica Seles (178) i Martina Hingis (209). Prowadzi bezkonkurencyjna Steffi Graf (377). Sabalenka uzbierała na razie 22 tygodnie i wyprzedziła Tracy Austin oraz Marię Szarapową. Obecnie zajmuje 18. miejsce, a do następnej Naomi Osaki traci trzy tygodnie.

Iga Świątek w trybie niszczycielskim! Czekała na ten dzień trzy lata

Na ten dzień Iga Świątek czekała od trzech lat! W środę Polka wygrała z Emmą Navarro 6:1, 6:2 i awansowała do drugiego w karierze półfinału Australian Open. O ile w pierwszym secie wiceliderka rankingu WTA zdeklasowała rywalkę, o tyle w drugim heroicznie walcząca Amerykanka nieco zbliżyła się poziomem do naszej tenisistki. O finał Świątek zmierzy się z kolejną Amerykanką Madison Keys.

Eksperci nie docenili Igi Świątek. “Nie jest w ścisłym gronie faworytek”

— Iga Świątek? W tym roku nie jest w ścisłym gronie faworytek — przekonywało wielu ekspertów przed rozpoczęciem tegorocznego Australian Open. Ich opinia nie była bezpodstawna. Długa przerwa w grze, zmiana trenera, afera dopingowa, to wszystko mogło mieć wpływ na początek sezonu Polki.

Jako główne kandydatki do tytułu typowano Coco Gauff i Arynę Sabalenkę. Amerykankę z turnieju wyrzuciła Paula Badosa, która w półfinale zagra właśnie z Białorusinką.

W dolnej części drabinki w półfinale jako pierwsza zameldowała się Madison Keys. Amerykanka czekała tam na Emmę Navarro albo na Świątek. Z dużą dozą prawdopodobieństwa można stwierdzić, że Keys wolałaby uniknąć wiceliderki rankingu WTA.

Polka w Melbourne po prostu zachwyca formą. Z każdym meczem coraz bardziej się rozkręca, o czym świadczyć może choćby czas spędzony przez nią na korcie.

Do ćwierćfinału średnio mecz rozgrywała 67,5 minuty.

Navarro? 153,5 minuty.

Amerykanka w czterech poprzednich rundach we wszystkich spotkaniach zwycięstwa musiała przeciwniczkom wydzierać w trzysetowych maratonach.

Waleczna córka miliardera. Niczego nie dał jej za darmo

Córka amerykańskiego miliardera wbrew pozorom doskonale wie, że w życiu nie ma nic za darmo. Ojciec za wszelką cenę chciał, żeby dzieci niczego nie miały podanego na tacy i umiały walczyć o swoje. Mimo tego, że Navarro jest właścicielem turniejów w Cincinnati i w Charleston to nigdy nie ułatwiał zadania córce, przyznając jej dzikie karty. Emma, jak każda inna tenisistka musiała przedzierać się do czołówki, rozpoczynając od turniejów najniższej rangi.

W środę musiała pokornie czekać na moment słabości Świątek i wierzyć, że uda jej się go wykorzystać.

https://x.com/AustralianOpen/status/1881921873874739333

Popisowy początek Świątek. Amerykanka była statystką

Na początku meczu niewiele jednak na to wskazywało, bo Polka podobnie jak w poprzednich rundach rozpoczęła genialnie. Przełamała lubiącą dłuższe wymiany Navarro już w pierwszym gemie. Amerykanka nie nadążała za grającą w coraz szybszym tempie Świątek, a także nie miała żadnych argumentów na idealnie trafiane uderzenia tuż przy linii zarówno po prostej, jak i po krosie.

 

Polka zachwycała precyzją uderzeń, po których Navarro tylko bezradnie “odprowadzała” piłkę wzrokiem. Po trzech przełamaniach set zakończył się wynikiem 6:1.

 

Komplikacje w drugim secie i wielka radość

O ile cały pierwszy set trwał 36 minut, tak w drugim obie tenisistki zdecydowanie zbliżyły się poziomem. Świątek miała problemy z podaniem, a Amerykanka była w stanie walczyć.

 

Po 36 minutach mieliśmy zaledwie 3:2 dla Polki. Chwilę wcześniej Navarro wypracowała sobie nawet break pointa, którego nie wykorzystała. W innej akcji doszło również do sporej kontrowersji, gdy Amerykanka miała uzasadnione pretensje, że piłka po stronie Świątek odbiła się dwukrotnie.

 

Nieporównywalne doświadczenie naszej tenisistki dało o sobie znać w najważniejszym momencie. Polka “przycisnęła” rywalkę w szóstym gemie, wygrywając z nią dwa punkty z rzędu od stanu 30:30. Po przełamaniu Polka utrzymała przewagę, wygrała drugiego seta 6:2 i po raz drugi w karierze awansowała do półfinału Australian Open.

 

 

“Robert Lewandowski wyrównuje epicki rekord rzutów karnych Cristiano Ronaldo w Lidze Mistrzów – ale jaka jest większa historia?”

W niezwykle bogatej historii Ligi Mistrzów UEFA niewielu zawodnikom udało się stworzyć dziedzictwo tak znaczące, jak Robert Lewandowski. Polski supergwiazdor, znany ze swojej klinicznej skuteczności i umiejętności gry na najwyższym poziomie, wyrównał właśnie niezwykłe osiągnięcie: zdobycie 19 bramek z rzutów karnych w Lidze Mistrzów, czym dorównał samemu Cristiano Ronaldo, jednemu z największych piłkarzy w historii.

Ale liczby to tylko jedna część historii. Narracja kryjąca się za tym osiągnięciem jest jeszcze bardziej intrygująca. Przyjrzyjmy się znaczeniu tego rekordu, co mówi on o miejscu Lewandowskiego w historii piłki nożnej i dlaczego może on być ważniejszy, niż wydaje się na pierwszy rzut oka.

—

W towarzystwie legend

Nazwisko Cristiano Ronaldo jest synonimem Ligi Mistrzów. Portugalski gwiazdor jest najlepszym strzelcem w historii tych rozgrywek, zdobywając oszałamiające 140 goli. Dla Lewandowskiego wyrównanie liczby rzutów karnych strzelonych przez Ronaldo to nie lada wyczyn, biorąc pod uwagę niezwykłą długowieczność Ronaldo i poziom rywalizacji, z którym mierzył się przez dwie dekady. Lewandowski dołącza teraz do grona graczy, którzy wyznaczali najwyższe standardy konsekwencji i doskonałości na największej scenie.

Co sprawia, że ten rekord jest szczególnie interesujący, to różne ścieżki, którymi podążyli obaj zawodnicy, aby go osiągnąć. Rzuty karne Ronaldo często padały w najbardziej dramatycznych momentach, w tym w finałach Ligi Mistrzów i decydujących meczach fazy pucharowej. Lewandowski natomiast zbudował swoją reputację jako bezlitosna maszyna do zdobywania bramek, dostarczając gole zarówno w fazie grupowej, jak i w kluczowych spotkaniach.

—

Droga Lewandowskiego do rekordu

Dla Lewandowskiego ten rekord jest świadectwem jego konsekwencji i opanowania w kluczowych momentach. Znany z umiejętności czytania intencji bramkarzy i precyzyjnego wykonywania rzutów karnych, polski napastnik sprawia, że rzuty karne wyglądają na łatwe do zdobycia. Od swoich wczesnych dni w Borussii Dortmund, przez lata chwały w Bayernie Monachium, aż po obecne występy w Barcelonie, Lewandowski nigdy nie unikał odpowiedzialności, gdy stawka była wysoka.

Jednym z wyróżniających się momentów w jego historii rzutów karnych była perfekcyjna realizacja w trakcie triumfalnej kampanii Bayernu w sezonie 2019/20, kiedy to niemiecki gigant zdobył wszystkie możliwe trofea. Rzuty karne Lewandowskiego są często mikrokosmosem jego większej roli w drużynie – spokojny, skupiony i nieustępliwy.

—

Porównanie stylów: Lewandowski kontra Ronaldo

Chociaż obaj zawodnicy osiągnęli taką samą liczbę bramek z rzutów karnych, ich style różnią się diametralnie. Rzuty karne Ronaldo to mieszanka siły i precyzji, często wykonywane z dramatycznym rozbiegiem, który utrzymuje bramkarzy w niepewności. Lewandowski z kolei bardziej polega na technice i wyczuciu czasu. Jego podejście jest przemyślane, z wyjątkową umiejętnością oszukiwania bramkarza do ostatniej chwili.

Rzuty karne Ronaldo często padały w sytuacjach o wysokim napięciu, co jeszcze bardziej umacnia jego reputację gracza wielkich meczów. Lewandowski natomiast udowodnił, że konsekwencja w dłuższym okresie czasu może być równie wartościowa, jak momenty geniuszu. Ta różnica w stylu i kontekście dodaje kolejny wymiar intrygi do ich wspólnego rekordu.

—

Co dalej z Lewandowskim?

W wieku 35 lat Lewandowski nie wykazuje oznak spowolnienia. Z Barceloną powracającą do rywalizacji w Lidze Mistrzów i polskim napastnikiem na czele ich ataku, to tylko kwestia czasu, zanim przebije on wynik Ronaldo w liczbie strzelonych rzutów karnych. Ale większe pytanie brzmi: jak daleko może zajść Lewandowski? Czy jest w stanie rzucić wyzwanie ogólnemu rekordowi bramek Ronaldo w tych rozgrywkach? Chociaż różnica jest znaczna, nieustępliwość Lewandowskiego i jego niezwykła forma fizyczna sugerują, że może jeszcze zaskoczyć świat futbolu.

—

Dlaczego ten rekord ma znaczenie?

W świecie, gdzie indywidualne osiągnięcia są często świętowane bardziej niż sukcesy drużynowe, osiągnięcie Lewandowskiego jest świadectwem jego profesjonalizmu i poświęcenia. Wyrównanie Ronaldo w jakiejkolwiek statystyce jest wielkim wyczynem, a dokonanie tego w Lidze Mistrzów – rozgrywkach definiujących wielkość – czyni to jeszcze bardziej imponującym.

To osiągnięcie wywołuje również fascynującą debatę na temat miejsca Lewandowskiego wśród najlepszych napastników w historii. Chociaż Ronaldo i Lionel Messi często dominują w takich dyskusjach, liczby i osiągnięcia Lewandowskiego przemawiają za jego obecnością w gronie najwybitniejszych.

Ostatnie przemyślenia

Robert Lewandowski wciąż przekracza granice wieku i oczekiwań, a jego najnowszy rekord to kolejny dowód na jego wielkość. Wyrównanie rekordu rzutów karnych Cristiano Ronaldo w Lidze Mistrzów to coś więcej niż tylko liczba – to deklaracja. To potwierdzenie, że Lewandowski należy do tej samej ligi, co największe legendy piłki nożnej.

Pytanie brzmi: co dalej? Mając przed sobą jeszcze wiele meczów, Lewandowski z pewnością nie powiedział ostatniego słowa. Gdy celuje w nowe rekordy i prowadzi swoje drużyny do kolejnych sukcesów, fani na całym świecie mogą jedynie podziwiać zawodnika, który nieustannie redefiniuje sztukę zdobywania bramek.

 

Iga Świątek w półfinale Australian Open! Co za występ Polki!

Iga Świątek w półfinale Australian Open!! Polska tenisistka pokonała w ćwierćfinale w Melbourne Amerykankę Emmę Navarro 6:1, 6:2. Wiemy już też, z kim zmierzy się w walce o finał.

 

Iga Świątek (2. WTA) drugi raz w karierze wystąpiła w ćwierćfinale Australian Open. Jej rywalką w walce o półfinał była Emma Navarro (8.). To pierwsza przeciwniczka Polki, która w tegorocznym turnieju w Melbourne występuje w roli rozstawionej. Tym samym – przynajmniej w teorii – miało to być najtrudniejsze dotychczas zadania dla naszej tenisistki.

 

Tym bardziej, że Navarro ma za sobą znakomity sezon 2024. Doszła m.in. do półfinału US Open czy ćwierćfinału Wimbledonu. W grudniu Organizacja Kobiecego Tenisa wyróżniła Amerykankę w kategorii „Progres Roku”. Jak wypadła w Australian Open w meczu z Igą Świątek?

 

Kapitalny set Igi Świątek

 

Początek spotkania ułożył się idealnie dla naszej tenisistki. Już w pierwszym gemie przełamała Navarro i to do zera. Świetnie returnowała, przejmowała inicjatywę w wymianach. Grała zbyt szybko dla rywalki.

 

Przy swoim podaniu Świątek nie zwalniała tempa. Generowała niesamowite kąty zarówno z bekhendu, jak i forhendu. W tej sytuacji Amerykanka była zmuszona do intensywnego biegania. A pamiętajmy, że w pierwszych czterech meczach Australian Open spędziła ponad 10 godzin na korcie, Świątek nieco ponad cztery godziny.

 

W kolejnym gemie Navarro w końcu wygrała swoje podanie, choć po sporej walce. Skorzystała z kilku minimalnych pomyłek wiceliderki rankingu. Amerykanka gra zwykle bardzo regularnie, ale musiała szukać też okazji do ataku, by zdobywać punkty z Polką.

 

Po chwili było już 3:1 dla Świątek. Pojawił się delikatny problem z jej drugim serwisiem, bo Navarro dwukrotnie zdołała agresywnie wejść na to podanie, zdobyć punkt. W konsekwencji nasza tenisistka miała świadomość, że musi serwować agresywniej i popełniła podwójny błąd serwisowy. Następnie jednak zaserwowała dłużej, a nadal bezpiecznie, w wymianach przejęła kontrolę i zdobyła trzeciego gema.

 

Chwilę później Iga Świątek poczuła szansę na ponowne przełamanie. Najpierw zagrała winnera z returnu, potem doczekała się błędu rywalki po długiej wymianie. Navarro jednak obroniła się przy break poincie, gdy ładnie minęła Polkę stojącą przy siatce.

 

Amerykanka popsuła jednak poźniej kolejny forhend, Świątek popisała się swoim koronnym zagraniem – bekhend po linii – i odskoczyła już na 4:1. Po ostatnim punkcie spojrzała w kierunku swojego boksu z zaciśniętą dłonią. Kontrolowała przebieg gry.

 

Navarro mogła się załamać tuż po tym, jak nasza tenisistka potwierdziła przełamanie, wychodząc na 5:1. W ostatniej wymianie Polka najpierw trafiła w prawy narożnik kortu, a potem w lewy. Kapitalna akcja, właściwie nie do obrony. Aż kibice poruszyli się na trybunach, jak dokładne i precyzyjne były zagrania polskiej tenisistki.

 

Amerykance nie pomogło nawet 40:0 przy swoim podaniu, by wygrać gema. Polka przycisnęła, doczekała się błędów przeciwniczki i wygrała seta 6:1. Emma Navarro nie potrafiła znaleźć sposobu w tej partii, by jakkolwiek zagrozić faworytce. Brakowało jej pewności siebie, ale trudno się dziwić, skoro nawet przy wysokim prowadzeniu nie utrzymała serwisu.

 

Początek drugiego seta był bardziej wyrównany. Emma Navarro lepiej serwowała, dzięki czemu dwa razy utrzymała serwis. Do tego dołożyła też więcej agresji, co najlepiej było widać w czwartym gemie. Popisała się kapitalnym winnerem z forhendu, potem rozrzucała Igę Świątek, innym razem skuteczny smecz i 2:2.

 

Po chwili mieliśmy najciekawszy dotąd fragment spotkania. Zmieniły się nieco warunki na korcie, zaczął mocniej wiać wiatr. Świątek popełniła kilka błędów i pojawiła się szansa na przełamanie dla Navarro. Polka dobrze obroniła się serwisem, a następnie wygrała punkt po szalonej akcji, gdzie obie tenisistki znalazły się przy siatce.

 

Amerykanka miała pretensje do sędziego, że przyznał rywalce punkt. Powtórki telewizyjne rzeczywiście pokazały, iż po stronie Świątek, gdy dochodziła do dropszota, piłka dwa razy zdołała już odbić się od kortu. Punkt jednak dla wiceliderki rankingu i 3:2.

 

Chwilę później dłuższe wymiany padły łupem naszej tenisistki. Grała znów zbyt mocno i regularnie, a Navarro nie wytrzymywała. Straciła serwis i 2:4 z jej perspektywy. Nie pomogło jej też zbyt pasywne podanie.

 

Następny dłuższy gem przy serwisie Igi Świątek, ale kolejny przez nią wygrany. Emma Navarro robiła, co mogła by postawić się Polce. Sporo było intensywnych wymian, jednak większość z nich kończyła się korzystnie dla faworytki. Dzięki temu odskoczyła na 5:2. A po chwili raz jeszcze nacisnęła rywalkę, ostatnie przełamanie i 6:2. Amerykanka broniła się ofiarnie, ale nie była w stanie zatrzymać rozpędzonej Polki. 

W półfinale Australian Open Iga Świątek zagra z Amerykanką Madison Keys, która w 1/4 pokonała Ukrainkę Elinę Switolinę. To spotkanie odbędzie się już w czwartek. W drugim meczu półfinałowym Aryna Sabalenka zmierzy się z Paulą Badosą. Transmisje w Eurosporcie;

Co za pogoń Barcelony! Dziewięć goli! A wszystko rozstrzygnęło się w 96. minucie

Nieprawdopodobny mecz z udziałem Barcelony! Najpierw Wojciech Szczęsny dwoma złymi wyjściami z bramki doprowadził do utraty przez Barcelonę dwóch goli w meczu Ligi Mistrzów z Benficą, ale potem Barcelona, choć przegrywała już 2:4, wygrała 5:4 po golu w ostatniej minucie. Robert Lewandowski strzelił dwa gole z rzutów karnych, ale poza tym był mało widoczny.

 

Barcelona przegrywała już 1:3 i 2:4 z Benficą Lizbona, ale ostatecznie zremisowała 5:4 w meczu siódmej kolejki Ligi Mistrzów

 

Wojciech Szczęsny zawinił przy dwóch golach dla Benfiki. Najpierw niepotrzebnie wybiegł z bramki, potem sfaulował rywala w polu karnym. W końcówce uratował jednak Barcelonę

 

Robert Lewandowski zdobył ósmego i dziewiątego gola w tej edycji Ligi Mistrzów. Oba z karnych. Polak pozostał liderem klasyfikacji strzelców Champions League

 

Mecz Benfiki z Barceloną był jak pełen zwrotów akcji thriller z nieoczekiwanym zakończeniem. Było w nim wszystko, a Barcelona już przegrywała 1:3 i 2:4, ale ostatecznie wygrała 5:4! Niestety w roli głównego negatywnego bohatera wystąpił w tym thrillerze Wojciech Szczęsny. Rozegrał jeden z najgorszych – a biorąc pod uwagę wagę mecze i okoliczności jego spotkania – może nawet najgorszy w karierze, choć miał też dobre momenty.

 

Były reprezentant Polski dostał szansę debiutu w Lidze Mistrzów w barwach Barcelony, ale zawalił dwa gole. Najpierw niepotrzebnie wyszedł daleko z bramki, zderzył się z Alejandro Balde i rywale mieli łatwą sytuację do zdobycia bramki, potem popełnił faul w polu karnym, gdy znów źle wyszedł z bramki.

 

Polak znów zawalił w ważnym meczu, ponownie przez złe wyjście z bramki. Tak samo było w finale Superpucharu Hiszpanii z Realem, gdy przy stanie 5:1 niepotrzebnie faulował Kyliana Mbappe za polem karnym, za co obejrzał czerwoną kartkę. Tym samym Szczęsny nie dał żadnych argumentów, by Hansi Flick stawiał na niego a nie na Inakiego Penę.

 

Nieprawdopodobna końcówka jednak sprawiła, że błędy Polaka nie miały takiego znaczenia. Pozostała wiceliderem fazy ligowej Ligi Mistrzów z 18 punktami w siedmiu meczach.

 

Hansi Flick wystawił prawie taką samą jedenastkę jak w meczu z Getafe, gdy Barcelona rozczarowała w lidze i tylko zremisowała 1:1. Jedyną zmianą było wystawienie Szczęsnego kosztem Inakiego Peny.

 

Debiut w Lidze Mistrzów w barwach Barcelony dla polskiego bramkarza zaczął się fatalnie. Już w drugiej minucie pokonał go Vangelis Pavlidis, ale Grek strzelał z bliska, akurat za to tą bramkę Szczęsny nie ponosi odpowiedzialności. Najgorsze dopiero miało nadejść.

 

W 11. minucie Tomas Araujo sfaulował w polu karnym Alejsandro Balde. Sędzia Danny Makkelie początkowo nie zauważył przewinienia, ale dzięki interwencji VAR poszedł obejrzeć tę sytuację na monitorze i podyktował karnego dla Barcelony. Do piłki podszedł oczywiście Robert Lewandowski i pewnym strzałem doprowadził do wyrównania.

 

Fatalne pięć minut Wojciecha Szczęsnego

 

W 23. minucie fatalnie zachował się jednak Szczęsny, który wybiegł daleko z bramki, staranował Balde, piłkarze Benfiki mieli spokojnie z piłką do pustej bramki, gdzie wbił ją Pavlidis. A Polak i Balde leżeli na boisku i nie było pewne, czy będą w stanie kontynuować grę. Obrońca wstał szybciej, za to Polak dłużej się zbierał i potrzebował pomocy medycznej, ale grał dalej.

 

Pięć minut później koszmar Szczęsnego jeszcze się pogłębił. Znów źle wyszedł z bramki, sfaulował w polu karnym Karema Aktorkoglu i arbiter podyktował jedenastkę dla Benfiki. Do piłki podszedł Pavlidis i po chwili skompletował hat-tricka.

 

O ile dla Szczęsnego był to jeden z najgorszych meczów w karierze, to dla Greka najlepszy.

 

Barcelona przegrywała 1:3 i miała problem, by się podnieść. Przeważała, ale nic z tego nie wynikało. Lewandowski był mało widoczny, odcięty od podań. W końcówce sam się cofnął po piłkę i świetnie dograł Raphinhi, który nie wykorzystał szansy.

 

Katastrofalny błąd bramkarza Benfiki

 

Po przerwie Barcelona przeważała, ale długo nie potrafiła stwarzać okazji. W końcu zdobyła bramkę, dalej ich nie kreując. Fatalny błąd, jeszcze gorszy niż Szczęsny, popełnił bramkarz Benfiki Anatolij Trubin. Wybijając piłkę, trafił w głowę stojącego poza polem karnym Raphinę, futbolówka odbiła się od niej i wpadła do siatki.

 

Barcelona krótko cieszyła się wizją jednej bramki, której brakowało jej do odrobienia strat. Chwilę później dogrywał bowiem, a Ronald Araujo uprzedził Szczęsnego i wpakował piłkę do własnej bramki. Ten gol w jakimś stopniu też obciąża Polaka, bo zabrakło dobrej komunikacji z Urugwajczykiem.

 

Kwadrans przed końcem piłkarze Benfiki znów przyszli z pomocą Barcelonie. Carreras sfaulował Lamine Yamala w polu karnym i sędzia podyktował jedenastkę. Do piłki znów podszedł Lewandowski i ponownie pewnym strzałem pokonał Trubina. To dziewiąta bramka Polaka w tej edycji Ligi Mistrzów, który utrzymał się na prowadzeniu w klasyfikacji strzelców.

W 86. minucie po krótko rozegranym rzucie rożnym Pedri dostał podanie, wykonał kółeczko z piłką, aby dobrze się przygotować do dośrodkowania, po czym świetnie dograł do Erica Garcia, a ten strzałem głową doprowadził do wyrównania.

 

W końcówce Angel Di Maria, który w tym meczu był tylko zmiennikiem, uciekł obronie Barcelony i mógł zapewnić zwycięstwo Benfiki Szczęsny tym razem jednak uratował Barcelonę, choć trudno powiedzieć, by odkupił swoje winy.

 

Ale to wcale nie był koniec emocji. Pod koniec doliczonego czasu gry, najpierw piłkarze Benfiki domagali się karnego, Barcelona wyprowadziła kontrę i Raphinha trafił na 5:4. Obóz Benfiki domagał się interwencji VAR i zmiany decyzji, ale sędzia uznał gola.

W ostatniej kolejce Barcelona podejmuje Atalantę. Raczej bez Szczęsnego w bramce.

 

 

 

Tyle zarabia Ewa Pajor w Barcelonie. Gigantyczna kasa

Ewa Pajor, największa gwiazda piłkarskiej reprezentacji Polski kobiet, zapewniła drużynie historyczny awans na mistrzostwa Europy, bez wątpienia należy do czołówki najlepszych napastniczek na świecie. Obecnie zawodniczka FC Barcelona, Pajor jest uważana za jedną z najwspanialszych piłkarek, co zostało potwierdzone jej transferem do Dumy Katalonii.

 

Podpisując umowę z Barceloną, Polka zagwarantowała sobie imponujące zarobki w wysokości 500 tys. euro rocznie. Ta kwota stawia ją w ścisłej czołówce najlepiej opłacanych piłkarek na świecie. Choć nie warto porównywać jej pensji do tych, które zarabiają mężczyźni, to widać, że kobiecy futbol rozwija się dynamicznie.

 

Nawet w Ekstraklasie więcej zarabiają niż gwiazda kobiecej Barcelony

 

W przypadku mężczyzn zarobki są zdecydowanie wyższe, a różnice wynikają z wielu czynników, w tym większego zainteresowania męskim futbolem, czego przykładem jest, chociażby Mikael Ishak z Lecha Poznań, który zarabia 4,18 mln zł rocznie.

 

Imponujące statystyki Pajor w reprezentacji Polski

 

Pajor swoją karierę rozpoczynała w Orlętach Wielenin i Medyku Konin, by później wyjechać do Niemiec, gdzie zdobyła sławę w VfL Wolfsburg. W 2024 roku przeniosła się do Barcelony, a w reprezentacji Polski gra od 2013 roku. Dotychczas rozegrała 96 meczów, zdobywając 64 gole.