Author: unoh

  • Ależ powrót Igi Świątek! Jasmine Paolini aż musiała wziąć czas. A później szybka dogrywka

    Ależ powrót Igi Świątek! Jasmine Paolini aż musiała wziąć czas. A później szybka dogrywka

    Ależ powrót Igi Świątek! Jasmine Paolini aż musiała wziąć czas. A później szybka dogrywka

    Jasmine Paolini prowadziła już 5:2, ale Iga Świątek zrobiła wszystko, co w jej mocy i odwróciła wynik meczu do 7:5. W pewnym momencie Włoszka została zdominowana przez Polkę, na co zareagował jej team, prosząc o czas. Niestety w dogrywce już na samym początku okazała się lepsza i to jej zespół wygrał z drużyną wiceliderki rankingu 25:20.

     

    Po miesiącu od zakończenia rozgrywek Billie Jean King Cup Iga Świątek wraca do gry! Nasza zawodniczka przyjechała do Abu Zabi, gdzie bierze udziału w turnieju pokazowym World Tennis League.

     

    Niestety jej drużyna, czyli Orły, nie rozpoczęły rywalizacji zbyt dobrze. Najpierw Paula Badosa i Aleksander Szewczenko ulegli w mikście parze Jasmine Paolini/ Casper Ruud 4:6, a następnie takim samym wynikiem zakończył się mecz Szewczenko z Ruudem. Później Świątek i Badosa przegrały debla z Paolini i Simoną Halep 7:5.

     

    Ależ powrót Igi Świątek!

    Początkowo obie zawodniczki bez większych problemów utrzymały swoje podania. Już w trzecim gemie Paolini miała jednak dwie okazje, by przełamać naszą zawodniczkę. Polka zdołała się wybronić, a następnie to ona stanęła przed taką szansą, ale także jej nie wykorzystała.

     

    Przełamanie przyszło jednak już w szóstym gemie, niestety na niekorzyść wiceliderki rankingu. Paolini wyszła zatem na prowadzenie 6:4. Świątek zabrała się za odrabianie strat i wkrótce to ona odpowiedziała rywalce, doprowadzając do wyniku 4:5.

     

    Wielkie emocje przyniósł dziesiąty gem. Przy podaniu Świątek Włoszka miała aż trzy piłki setowe, ale żadnej z niej nie wykorzystała. Finalnie na tablicy wyników pojawiło się 5:5. Ekipa Kanii w tamtym momencie chyba nieco spanikowała, bo zdecydowała się wziąć czas.

     

    Finalnie Polka doprowadziła do wyniku 7:5, a zatem otworzyła sobie i drużynie drogę do dogrywki. W tamtym momencie Kanie prowadziły z Orłami 24:20, a zatem nasza zawodniczka musiała wygrać aż cztery gemy z rzędu. Każdy na korzyść Włoszki zamykałby to spotkanie. Niestety wykorzystała swoją szansę już przy pierwszej okazji i finalnie to jej zespółwygrał 25:20.

     

  • W skokach doszło do wielkiej zmiany. To ona jest nadzieją dla Polski

    W skokach doszło do wielkiej zmiany. To ona jest nadzieją dla Polski

    W skokach doszło do wielkiej zmiany. To ona jest nadzieją dla Polsk

     

    Starzejąca się czołówka Pucharu Świata to nie tylko 34-letni Pius Paschke, który został najbardziej wiekowym liderem w historii cyklu. By się o tym przekonać, zajrzeliśmy nieco głębiej i mamy dowody na potwierdzenie trendu. To dobra wiadomość dla naszych wcale już nie najmłodszych skoczków: Aleksandra Zniszczoła, Jakuba Wolnego, ale i nieco mniej doświadczonego Pawła Wąska, którzy wzięli w tym sezonie na swoje barki odpowiedzialność za przemianę pokoleniową w polskich skokach. Choć można byłoby myśleć inaczej, na pewno nie jest dla nich za późno.

     

    34-letni Pius Paschke jako najstarszy lider Pucharu Świata w historii to nie tylko symbol nieprzewidywalności dyscypliny, ale tendencji, która mocno uwypukliła się zwłaszcza w ostatnim czasie. Skoki stają się sportem, w którym doświadczenie powoli zaczyna ważyć więcej niż młodość. Powoli, bo to nie nagły nomen omen skok, a trend, który kształtuje się od lat, co widać poniżej na wykresie przedstawiającym średnią wieku czołowej “10” klasyfikacji generalnej na koniec sezonu.

     

    Zmianę da się zauważyć gołym okiem, spoglądając także na czołową “10” aktualnej klasyfikacji. Tu też króluje doświadczenie. Poza Paschke plasują się w niej jeszcze trzej 30-latkowie: 31-letni Stefan Kraft, 33-letni Gregor Deschwanden i jego rówieśnik Michael Hayboeck. Do tego wcale już nie taki młody Andreas Wellinger (29 lat), Jan Hoerl (26) i Marius Lindvik (26 lat). Powiew świeżości wnoszą natomiast Daniel Tschofenig (22), Maximilian Ortner (22) i Kristoffer Eriksen Sundal (23).

     

    To jasne, że w tym zestawieniu dojdzie jeszcze do przetasowań, ale zakładając, że taka dziesiątka utrzymałaby się do marca (a w kolejce do niej wciąż czeka więcej tych bardziej doświadczonych niż mniej), byłoby to potwierdzenie trendu. Patrząc rocznikowo na wiek zawodników, w marcu w Planicy średnia wyniosłaby 28,9.

     

    A jak wyglądało to wcześniej? Jak wyliczył dla nas statystyk Andrzej Żurawski, znany w serwisie X pod nazwą Ski Excel, w ciągu ostatnich 30 lat w PŚ tylko sześć razy zdarzyło się, że średnia wieku czołowej “10” na koniec sezonu wynosiła co najmniej 27 lat. Cztery z tych wyników pochodzi z… pięciu ostatnich sezonów. Uwagę przykuwają zwłaszcza dwie ostatnie zimy, gdzie było to kolejno 29,3 i 29. Nigdy wcześniej w historii ta średnia nie była aż tak wysoka.

     

    Tak starzeje się czołówka Pucharu Świata

    To miało swoje odzwierciedlenie oczywiście na przestrzeni całych sezonów. 30-latkowie stawali na podium częściej niż kiedykolwiek wcześniej. Oczywiście nie jest też tak, że w czasach Adama Małysza brakowało walecznych weteranów. Sam przecież “Orzeł z Wisły”, odkąd został rocznikowym 30-latkiem, stawał na podium 27 razy.

     

    Jeszcze na początku XXI w. 30-latkowie właściwie nie istnieli w PŚ. W skali sezonu były to dwa podia, siedem albo maksymalnie dziewięć. Do czołowych wyników w ciągu roku doskakiwało może dwóch albo trzech takich zawodników. Sukcesywnie następował wzrost, a w ostatnim sezonie Małysza 2010/11 było to już 19 podiów, do których dochodziło pięciu różnych skoczków.

     

    Na tle stopniowego wzrostu z poprzednich lat dwa ostatnie sezony wybijają się pod tym względem bardzo mocno. Ubiegłej zimy 30-latkowie stawali na podium PŚ aż 40 razy! W przypadku sezonu 2022/23 mowa natomiast o 39. Z tą różnicą, że wtedy do czołowej trójki doskakiwało sześciu 30-latków. Rok później już dziewięciu.

     

    W takim razie może po prostu teraz znów dochodzimy do momentu, w którym lata 30. osiągają najwięksi bohaterowie dyscypliny? I tak, i nie.

     

    Choć także i teraz większość zawodników to ci goszczący w czołówce od kilku dobrych sezonów, w porównaniu do tamtych lat, więcej jest przypadków tych, którzy swój potencjał uwalniali właśnie dopiero po trzydziestce. Choćby wspomniany już Pius Paschke, Gregor Deschwanden czy nasz polski przykład Aleksander Zniszczoł. Pod koniec ubiegłej zimy życiową formę wypracował zresztą także 31-letni Daniel Huber

     

    Nastolatkowie muszą czekać

    Długo czekaliśmy natomiast na pierwszego zwycięzcę PŚ urodzonego w XXI w. I w końcu jest — Daniel Tschofenig, 22-latek. W przeszłości już znacznie młodsi zawodnicy zaznaczali swoją obecność w zawodach najwyższej rangi. Przez 30 lat istnienia PŚ — w latach 1979/80-2009/10, tylko dwa razy zdarzyło się, żeby wśród podiumowiczów zabrakło nastolatka.

     

    Za to już od 2010 r. tylko w sześciu sezonach mieliśmy do czynienia z sytuacją, gdy w zawodach najwyższej rangi na podium stawał zawodnik, który rocznikowo miał mniej niż 20 lat. Ostatni taki wyskok to 19-letni Timi Zajc w sezonie 2018/19.

     

    Dla Polaków to żadna nowość

    Światowy trend to właściwie coś, co w polskich skokach obserwowaliśmy od lat. To żadna tajemnica, że nasi reprezentanci dochodzili do swoich życiowych sukcesów znacznie później niż rywale z innych nacji. Jak wyliczył Żurawski (tym razem bierzemy pod uwagę faktyczny wiek, nie rocznikowy), aż 94 z 258, czyli 36,4 proc. podiów wywalczonych przez naszych zawodników to te po 30. urodzinach.

  • Sensacyjny ruch! Agnieszka Radwańska pomoże polskiej gwieździe

    Sensacyjny ruch! Agnieszka Radwańska pomoże polskiej gwieździe

    Sensacyjny ruch! Agnieszka Radwańska pomoże polskiej gwieździ

     

    Magda Linette ogłosiła, że Agnieszka Radwańska dołączyła do jej sztabu. Po czym wytłumaczyła, że doświadczona koleżanka będzie pracowała jako druga trenerka. 35-latka zakończyła zawodową karierę w 2018 r.

     

    “Niech ktoś mnie uszczypnie! Agnieszka Radwańska właśnie dołączyła do mojego zespołu” — napisała Linette w mediach społecznościowych. A w podcaście Break Point wyjaśniła powody swojej decyzji

     

    Szczerze mówiąc było to dla mnie zaskoczenie.Ja bardzo niepewnie zapytałam się jej, bo nie sądziłem, że będzie miała ochotę wrócić do Touru i do podróżowania. Byłam tym niesamowicie rozczulona. Będzie dla mnie drugim trenerem, konsultantem. Na razie będzie to osiem, dziesięć tygodni rocznie — opowiedziała Linette w podcaście Break Point.

     

    Ja jestem absolutnie zachwycona. Mark [Gellard, trener] wpadł na ten pomysł. Ja nie sądziłam, że to możliwe. On się postanowił zapytać, bo stwierdził, że kto nie próbuje, ten nie dowie się nigdy, czy to jest możliwe — dodała.

     

    Pierwszy raz będę pracowała z kobietą. I to jest dla mnie fajne, bo mam wrażenie, że pierwszy raz będzie to osoba, która miała takie same odczucia i emocje, a była na dużo wyższym poziomie niż ja — wytłumaczyła.

     

    Agnieszka Radwańska drugą trenerką Magdy Linette. Oto kulisy decyzji:

     

    Magda Linette w tym roku wygrała turniej WTA 250 w Pradze. W wielkoszlemowych turniejach odpadała jednak zawsze w pierwszej rundzie. W rankingu WTA jest notowana na 38. miejscu. Najwyżej była 19. w marcu 2023 r.

  • Klaudia Zwolińska rozwiązała nasz worek z medalami!

    Klaudia Zwolińska rozwiązała nasz worek z medalami!

    Klaudia Zwolińska rozwiązała nasz worek z medalami

    Wicemistrzynię olimpijską Klaudię Zwolińską właściwie już dzisiaj można nazwać najbardziej utytułowaną zawodniczką w historii polskiego kajakarstwa slalomowego.

    O tym, że jest niezwykle utalentowaną kajakarką, wiedzieliśmy od jej lat młodzieńczych, gdy osiągała sukcesy w niższych kategoriach wiekowych. Wiadomo jednak, że nie wszystkim udaje się przełożyć wyniki z rywalizacji nastolatków czy juniorów na zawody seniorskie. Zwolińska zdołała tego dokonać, choć przecież wejście w dorosłość było dla niej szczególnie trudne

    Udźwignęła presję
    Urodzonej w 1998 roku w Nowym Sączu zawodniczce przytrafiły się problemy zdrowotne, przede wszystkim z tarczycą. Po ciężkim okresie udało jej się pozbierać i w 2021 roku pojechać na igrzyska olimpijskie do Tokio. W Japonii zajęła piąte miejsce w K-1, co pewnie wielu uznało za przyzwoity wynik. Ona jednak mocno przeżyła tamten start, bo wiedziała, że ma potencjał, by walczyć o więcej. O podium.

    Wiara w samą siebie i inwestycje w sport własnych środków zaczęły się Klaudii w ostatnim czasie zwracać. W ubiegłym roku zdobyła dwa krążki igrzysk europejskich (w kajaku i kanadyjce, czyli w K-1 i C-1) oraz medal mistrzostw świata (K-1). W tym sezonie zaczęła od mistrzostwa Europy w kajaku (K-1), a przecież z naszego kontynentu pochodzi większość czołówki światowej.

    W ten sposób Zwolińska jeszcze wyżej zawiesiła sobie poprzeczkę przed igrzyskami olimpijskimi w Paryżu. Było jasne, że tylko medal ją zadowoli. Niby nic nowego, ale przed najważniejszą imprezą na świecie presja pod każdym względem jest największa. Szczególnie jeśli startuje się na jej początku, gdy reprezentacja narodowa nie ma jeszcze żadnego medalu i wypadałoby ten worek rozwiązać…

    To wszystko nie wpłynęło negatywnie na najważniejszy start Zwolińskiej na podparyskim torze w Vaires-sur-Marne. Od początku pływała bardzo szybko. Owszem, pierwszy przejazd eliminacji nie wyszedł jej idealnie, miała 4 punkty karne, ale nie wpłynęło to na awans. Poprawiła się w świetnej drugiej próbie, co dało jej drugie miejsce. Także druga była w półfinale.

    Apetyty rosły i zostały zaspokojone również drugim miejscem w najważniejszym przejeździe, czyli finale. Srebrny krążek w zasadzie potwierdził to, co wydarzyło się wcześniej w ME – bo Klaudia przegrała tylko z utytułowaną Australijką Jessicą Fox… Jak miało się okazać, był to jedyny medal polskiego kajakarstwa w tych igrzyskach, dopiero drugi w historii krążek olimpijski dla Polski w kajakarstwie górskim, pierwszy zdobyty przez kobietę i pierwszy w konkurencji indywidualnej!

    Pozostanie w czołówce
    Poprzedni medal (także srebrny) w kajakarstwie górskim wywalczyli w 2000 roku w Sydney startujący w kanadyjkowej dwójce (C-2) Krzysztof Kołomański i Michał Staniszewski. Oni po swoim życiowym sukcesie nie poszli za ciosem. Mieli wtedy po 27 lat, ale po tamtym sezonie już nic w sporcie nie osiągnęli. Staniszewski wyjechał do Kanady, a Kołomański też wkrótce zakończył karierę.

    Scenariusz, wedle którego medal olimpijski z Paryża (krążka już zresztą nie ma, bo Klaudia oddała go na aukcję charytatywną, z której dochód przekazano na wsparcie osób chorych na mukowiscydozę) jest ostatnim sukcesem w karierze 25-latki, nie należy do prawdopodobnych. Można liczyć na to, że w kolejnych sezonach Zwolińska znowu będzie w czołówce niejednych zawodów w niejednej konkurencji. W wysokiej formie spokojnie może dopłynąć nie tylko do następnych igrzysk w Los Angeles (2028).

    Ekspert: Mateusz Polaczyk (wicemistrz świata, mistrz Europy (K-1), olimpijczyk 2012, 2024):

    Klaudia osiąga wielkie sukcesy i zdobyła medal olimpijski, co należy docenić, ale ja cenię ją przede wszystkim za to, że pozostaje normalnym człowiekiem. Od lat jeździmy razem na zgrupowania, ale pomimo dobrych wyników nie odbija jej palma. Oddała medal olimpijski w szlachetnym celu, co też pokazuje, jaką jest osobą. Myślę, że sporą część sukcesów Klaudia zawdzięcza także tacie Markowi. Woził ją wszędzie, nieraz pojawiał się na zawodach niespodziewanie. Mam do niego duży szacunek. Jedna z ksywek Klaudii to „Młoda”, bo dołączyła do naszej grupy seniorskiej jako nastolatka. Trochę czasu już minęło, ale wciąż jest młoda i ma mnóstwo możliwości. Może pojechać na igrzyska do Los Angeles, ale i do Brisbane. Teraz nie chodzi o osiągnięcie konkretnych wyników – bo większość medali już zdobyła – ale o utrzymanie się na topie. To będzie wyzwanie. Życzę jej, by przez cały czas znajdowała się na fali wznoszącej i nadal osiągała świetne wyniki. A także tego, by jakość jej treningów i przejazdów pozostała na wysokim poziomie.

     

  • FIFA wybrała najlepszego piłkarza świata. Poszedł drogą Lewandowskiego, a wcześniej się obraził

    FIFA wybrała najlepszego piłkarza świata. Poszedł drogą Lewandowskiego, a wcześniej się obraził

    FIFA wybrała najlepszego piłkarza świata. Poszedł drogą Lewandowskiego, a wcześniej się obraził

    Vinicius najlepszym piłkarzem w plebiscycie “The Best FIFA”! Brazylijczyk musiał obejść się smakiem podczas Złotej Piłki, ale został uhonorowany na gali w Dosze. Podobna sytuacja kilka lat temu dotyczyła Roberta Lewandowskiego.

     

    The Best FIFA Football Awards” to konkurencja dla Złotej Piłki przyznawanej przez France Football. W tym roku ZP trafiła do Rodriego, co wywołało oburzenie w Madrycie. Władze klubu spodziewały się, że nagroda powędruje w ręce Vinicusa, a po poznaniu odpowiedzi, odwołały oficjalną delegację na paryską galę. O plebiscycie “FIFA The Best” również zrobiło się głośno, ale na dwa tygodnie przed galą. Wśród nominowanych zabrakło bowiem triumfatora z 2020 r. oraz 2021 r., czyli Roberta Lewandowskiego. Polak zwykle był bardziej doceniany przez kapitułę konkursu FIFA, niż tę przyznającą Złotą Piłkę.

     

    Robert Lewandowski nie tylko nie znalazł się wśród jedenastu piłkarzy nominowanych do głównej nagrody plebiscytu. Polaka zabrakło również wśród napastników, na których kibice mogli głosować do najlepszej jedenastki. A w tym gronie znalazł się choćby występujący w meksykańskiej Pachuce Salomon Rondon czy Akram Afif z katarskiego Al-Sadd. Wśród kobiet pominięta została Ewa Pajor, mimo że była na liście nominowanych zawodniczek do Złotej Piłki (29. miejsce). Polscy kibice mogli więc ze spokojem oglądać galę, bez emocji związanych z Biało-Czerwonymi. Ci nie znaleźli się wśród nominowanych do żadnej z dziewięciu kategorii.

     

    Robert Lewandowski pominięty na gali FIFA The Best 2024

    Nagrodę im. Ferenca Puskasa za najładniejszą bramkę zdobył Alejandro Garnacho z Manchesteru United.

     

    Kobiecy odpowiednik, czyli nagrodę imienia Marty, zdobyła… sama Marta. Wyróżniono ją za bramkę w meczu z Brazylia — Jamajka. Piłkarką roku została klubowa koleżanka Ewy Pajor Aitana Bonmati z Barcelony. Najlepszym bramkarzem sezonu ogłoszono Emiliano Martineza, który wraz z reprezentacją Argentyny wygrał Copa America. W klubie występuje z Mattym Cashem.

     

    Na galę do Dauhy przylecieli przedstawiciele Realu Madryt, co zwiastowało korzystniejszy dla nich wynik. Najpierw Carlo Ancelotti zdobył nagrodę dla najlepszego trenera, a po chwili Vinicus zgarnął najważniejszą statuetkę

     

    FIFA The Best 2024. Wiemy, kto wygrał. Wyniki. Klasyfikacja końcowa

    Laureaci plebiscytu The Best FIFA 2024:

     

    Piłkarz Roku — Vinicius Junior (Brazylia/Real Madryt)

     

    Piłkarka Roku — Aitana Bonmati (Hiszpania/Barcelona)

     

    Bramkarz Roku — Emiliano Martinez (Argentyna/Aston Villa)

     

    Bramkarka Roku — Alyssa Naeher (USA/Chicago Red Stars)

     

    Trener Roku (drużyny męskie) — Carlo Ancelotti (Włochy/Real Madryt)

     

    Trener Roku (drużyny kobiece) — Emma Hayes (Anglia/Chelsea Londyn, USA)

     

    Bramka Roku (mężczyźni) — Alejandro Garnacho (Argentyna/Manchester United)

     

    Bramka Roku (kobiety) — Marta (Brazylia/Orlando Pride)

     

    Fair Play — Thiago Maia (Brazylia/Internacional Porto Alegre)

     

    Nagroda kibiców — Guilherme Gandra Moura (Brazylia)

     

    Męska Drużyna Roku: Emiliano Martinez (Argentyna/Aston Villa) — Dani Carvajal (Hiszpania/Real Madryt), Antonio Ruediger (Niemcy/Real Madryt), Ruben Dias (Portugalia/Manchester City), William Saliba (Francja/Arsenal Londyn) — Jude Bellingham (Anglia/Real Madryt), Rodri (Hiszpania/Manchester City), Toni Kroos (Niemcy/Real Madryt) — Lamine Yamal (Hiszpania/Barcelona), Erling Haaland (Norwegia/Manchester City), Vinicius Junior (Brazylia/Real Madryt)

     

    Kobieca Drużyna Roku: Alyssa Naeher (USA/Chicago Red Star) — Lucy Bronze (Anglia/Barcelona, Chelsea Londyn), Naomi Girma (USA/San Diego Wave), Irene Paredes (Hiszpania/Barcelona), Ona Battle (Hiszpania/Barcelona) — Gabi Portilho (Brazylia/Corinthians), Patricia Guijarro (Hiszpania/Barcelona), Lindsey Horan (USA/Olympique Lyon), Aitana Bonmati (Hiszpania/Barcelona) — Caroline Graham Hansen (Norwegia/Barcelona), Salma Paralluelo (Hiszpania/Barcelona)

  • Hansi Flick stracił cierpliwość do Roberta Lewandowskiego. Fatalna wiadomość z Hiszpanii

    Hansi Flick stracił cierpliwość do Roberta Lewandowskiego. Fatalna wiadomość z Hiszpanii

    Hansi Flick stracił cierpliwość do Roberta Lewandowskiego. Fatalna wiadomość z Hiszpani

     

    Lewandowski nie jest już nietykalny dla Hansiego Flicka” – informuje dziennikarz katalońskiego “Sportu” Sergi Capdevila. Ostatni czas jest dla Polaka i całej Barcelony niezwykle trudny. Wicemistrzowie Hiszpanii stracili całą przewagę, którą budowali od początku sezonu. To musiało wpłynąć na pewne ruchy niemieckiego szkoleniowca.

     

    Lewandowski nie jest już nietykalny dla Hansiego Flicka. Oczywiste jest, że jeśli napastnik nie gra dobrze, jest tak samo prawdopodobne, że odpocznie lub zostanie zmieniony, jak każdy inny zawodnik” – podkreślił Capdevila.

     

    Ostatnia porażka mogła przelać czarę goryczy

    Niewykorzystane okazje, fatalna porażka z Leganes (0:1) i rzekome napięcie w szatni sprawiają, że sytuacja Roberta Lewandowskiego w Barcelonie staje się coraz trudniejsza. Hiszpańskie media donoszą, że 36-letni napastnik został skrytykowany nie tylko za brak skuteczności w ataku, ale także za swoją pracę w defensywie, która pozostawia wiele do życzenia.

     

    Barcelona przeżywa bardzo słaby okres w LaLiga. W ostatnich pięciu meczach aż czterokrotnie straciła punkty, przez co zaprzepaściła wypracowaną wcześniej przewagę nad rywalami. Ostatnia porażka z Leganes była kolejnym ciosem dla drużyny Hansiego Flicka, który teraz musi błyskawicznie znaleźć rozwiązanie, aby uratować sytuację i wrócić na zwycięską ścieżkę.

     

    FC Barcelona przed prawdziwym sprawdzianem w La Liga

    Po 18 kolejkach LaLiga FC Barcelona ma na koncie 38 punktów – tyle samo, co Atletico Madryt, które dodatkowo ma jedno zaległe spotkanie. Starcie tych dwóch drużyn odbędzie się już w sobotę 21 grudnia o godz. 21.00. To będzie kluczowy test zarówno dla Lewandowskiego, jak i dla całego zespołu. Niemiecki trener nie zamierza dłużej zwlekać z podejmowaniem trudnych decyzji, co może oznaczać nowe zmianyw składzie.

     

  • Iga Świątek wraca do gry. Były trener ostrzega. Szatański plan koleżanek

    Iga Świątek wraca do gry. Były trener ostrzega. Szatański plan koleżanek

    Iga Świątek wraca do gry. Były trener ostrzega. Szatański plan koleżane

     

    Iga Świątek odbyła miesięczną karę zawieszenia za dopingową wpadkę i trenuje przed startem nowego sezonu. Polka została oczyszczona z zarzutów, ale cała sprawa może ciągnąć się za nią jeszcze bardzo długo. Wątpliwości nie ma co do tego jej pierwszy trener Artur Szostaczko.

     

    Artur Szostaczko martwi się o Igę Świątek.6

    Zobacz zdjęcia

    Artur Szostaczko martwi się o Igę Świątek. Foto: Hamad I Mohammed/Reuters; Marek Zieliński/SE/East News / Fakt.pl

    Świątek, przypomnijmy, miała 12 sierpnia pozytywny wynik testu na obecność zabronionych substancji. Wykryto o niej trimetazydynę, lek stosowany przy chorobach serca. Stężenie było minimalne, a Polce udało się udowodnić, że zakazaną substancję przyjęła nieświadomie. Znajdowała się w skażonej tabletce melatoniny. Dlatego kara była symboliczna — miesiąc zawieszenia

     

    Nie spodobało się to wielu ludziom, bo w przeszłości w podobnych sytuacjach kary były znacznie surowsze. Przekonali się o tym choćby Rumunka Simona Halep i Polak Kami, Majchrzak.

     

    Świątek przekonywała, że udało jej się tego uniknąć, bo wydała fortunę na specjalistów, którzy pomogli jej szybko zdobyć dowody niewinności. Nie wszystkich jednak przekonała.

     

    Pojawiły się wręcz zarzuty, że funkcjonuje na specjalnych prawach. Podobnie, jak Jannik Sinner, którego potraktowano jeszcze łagodniej, niż Polkę. Włoch złożył odwołanie i grał dalej, jakby nic się nie wydarzyło. O całej sprawie dowiedzieliśmy się dopiero pół roku później, razem z informacją, że został uniewinniony.

     

    Artur Szostaczko obawia się o Igę Świątek. Rywalki nie dadzą jej żyć?

    — Bo niektórzy mają w tym swoje interesy — skomentował w rozmowie z portalem Sportpwy24.pl Szostaczko, pytany o osoby, których zdaniem dyskwalifikacja Świątek powinna być dłuższa.

     

    — Może być tak, że koleżanki z kortu będą chciały ją niszczyć mentalnie. Poza nim trenerzy i zawodnicy też doskonale się znają. Są naprawdę różne sposoby, aby kogoś mówiąc najłagodniej wybić z rytmu. Ale być może będzie miała wsparcie? Iga podkreśla, że wspiera ją wiele osób, po tej sytuacji widzę jednak, że są osoby, które trochę się od niej odwracają. Będzie musiała znowu mocno zapracować na szacunek, aby znów przekonać do siebie kibiców — dodał.

     

     

  • Jakub Kiwior ma dość. Włosi donoszą: poprosił o odejście z Arsenalu!

    Jakub Kiwior ma dość. Włosi donoszą: poprosił o odejście z Arsenalu!

    Jakub Kiwior ma dość. Włosi donoszą: poprosił o odejście z Arsenalu

     

    Po trzech w pełni rozegranych meczach z rzędu w starciu z Evertonem Jakub Kiwior znów trafił na ławkę rezerwowych. Ruch trenera przelał czarę goryczy u Polaka, który według włoskich mediów poprosił swoich agentów o przyspieszenie transferu do Napoli

     

    Jakub Kiwior skorzystał na kontuzji Gabriela Magalhaesa i rozegrał trzy pełne spotkania. Po tym w Lidze Mistrzów przeciwko Monaco Polak otrzymał bardzo dobre oceny. “Był znakomity w tym meczu, zastępując Gabriela. Powinien zaliczyć jedną z asyst sezonu do Jesusa. Bardzo dobrze bronił również w pojedynkach indywidualnych” — pisał jeden z portali, który przyznał mu ósemkę

     

    I choć godnie zastąpił Brazylijczyka, już po jego powrocie od razu trafił na ławkę rezerwowych. Ruch trenera nie spodobał mu się na tyle, że zdecydował się na poważny krok

     

    Według “Il Mattino” Polak poprosił swoich agentów o przyspieszenie negocjacji ws. transferu do Napoli. To zresztą nie jedyne źródło. Także “La Gazzetta dello Sport” podaje, że włoski klub jest zainteresowany Kiwiorem. Tym bardziej w obliczu kontuzji Alessandro Buongiorno.

     

    Napoli miało złożyć ofertę

    Według doniesień “Metro” sprzed kilku dni Napoli złożyło już pierwszą ofertę za Kiwiora, wynoszącą 15 mln euro. Arsenal jednak nie zamierza oddać zawodnika za tę kwotę i oczekuje minimum 25 mln euro.

  • Krzysztof Piątek wszystko ujawnił. Chodzi o mecz ze Szkocją. “Byłem w szoku”

    Krzysztof Piątek wszystko ujawnił. Chodzi o mecz ze Szkocją. “Byłem w szoku”

    Krzysztof Piątek wszystko ujawnił. Chodzi o mecz ze Szkocją. “Byłem w szoku”

    Krzysztof Piątek przyznał, że nie zgłaszał sztabowi medycznemu żadnych problemów zdrowotnych przed meczem ze Szkocją. — Byłem w 100 proc. zdrowy i gotowy do gry. To była decyzja trenera, że nie wyszedłem w pierwszym składzie i nie zagrałem — zdradził nasz napastnik w programie “Misja Futbol”.

     

    Przed kluczowym dla losów Biało-Czerwonych w Lidze Narodów meczu ze Szkocją wszystko wskazywało na to, że Piątek pojawi się w podstawowej “11”. Ostatecznie tak się jednak nie stało i pod nieobecność Roberta Lewandowskiego w ataku zagrali Karol Świderski oraz Aleksander Buksa.

     

    Krzysztof Piątek mówi wprost. “Nie zgłaszałem żadnych problemów”

    W mediach pojawiły się wówczas informacje, że napastnik Basaksehiru ma problemy zdrowotne i stąd taka, a nie inna decyzja Michała Probierza. On sam jednak temu stanowczo zaprzeczył.

     

    — Ja trochę jestem zaskoczony tymi informacjami, że miałem jakąś kontuzję czy uraz, bo byłem w 100 proc. zdrowy i gotowy do występu. Nie zgłaszałem sztabowi medycznemu problemów zdrowotnych — podkreślił 29-latek.

     

    — Nie wiedzieliśmy jaki skład wyjdzie na ten mecz i nie było w 100 proc. powiedziane, że byłem awizowany do pierwszego składu, dlatego trochę byłem w szoku jak ludzie zaczęli mi przed spotkaniem wysyłać SMS-y, że czy wszystko ze zdrowiem w porządku. To chyba była wyłącznie decyzja trenera — zaznaczył

  • Piotr Żyła popełnił ogromny błąd. Kosztował go setki tysięcy złotych

    Piotr Żyła popełnił ogromny błąd. Kosztował go setki tysięcy złotych

    Piotr Żyła popełnił ogromny błąd. Kosztował go setki tysięcy złotyc

     

    Zdjęcia Piotra Żyły bez sponsora na kasku obiegły świat skoków narciarskich. Dwukrotny mistrz świata – to sensacyjne – został w tym sezonie bez indywidualnego sponsora. Wiemy, dlaczego i jakie pieniądze stracił. Mowa o setkach tysięcy złotych rocznie! Żyle zaszkodziły nie tylko słabe skoki, ale też pogłoski o walce w Clout MMA. Jest zmuszony negocjować na zupełnie innym poziomie niż dawniej.

     

    Nie tylko sportowa forma Piotra Żyły budzi emocje na początku tej zimy. Dwukrotny mistrz świata trafił w ostatni weekend do II ligi skoków narciarskich, czyli Pucharu Kontynentalnego. Do Pucharu Świata wróci w najbliższy weekend w Engelbergu, trener Thomas Thurnbichler w poniedziałek ogłosił, że da 37-latkowi kolejną szansę. Na skoki Żyły uważnie spoglądać będzie nie tylko on, ale i sponsorzy.

     

    W sobotę informowaliśmy, że zawodnik z Wisły występuje w tym sezonie z czystym białym kaskiem, na którym jest wyłącznie mała polska flaga. To oznacza, że po wielu latach jego menedżer nie był w stanie sprzedać żadnemu sponsorowi powierzchni reklamowej, którą dysponują polscy skoczkowie. W poprzednich sezonach nasze gwiazdy mogły zarabiać na niej z premiami nawet grubo ponad milion złotych rocznie. To niewątpliwie koniec pewnej ery.

     

    Nerwowo wokół polskich skoków narciarskich. “Starzy i słabi, trzeba ich wyrzucić do kosza”

    – Decydujący był słaby wynik sportowy Piotrka w poprzednim sezonie. W ogóle słaby sezon polskich skoków, z dużą ilością złego wizerunku i złej energii. Co to znaczy? Wydźwięk był taki, że polscy skoczkowie są starzy i słabi, trzeba ich wyrzucić do kosza i szukać nowych. Taki był niestety poziom dyskusji, takie komentarze – mówi Jan Winkiel, który w Polskim Związku Narciarskim [PZN] zajmuje się sponsorami i marketingiem.

     

    Potwierdzają to liczby. Tegoroczne konkursy w Wiśle w TVP1 i TVP Sport śledziło średnio 1,6 mln widzów. To najniższa oglądalność polskich PŚ w telewizji publicznej, choć wzrosły udziały w Eurosporcie. Widownia skoków bardzo spadła w 2022 r. i od tego czasu w zasadzie się zatrzymała.

     

    Sponsorzy patrzą na to, zamawiają audyty komentarzy z mediów społecznościowych, zerkają też na szerszy obrazek.

     

    Spór Radosława Piesiewicza ze Sławomirem Nitrasem odbija się też na skokach narciarskich

    – W polskim sporcie wydarzyło się w ostatnich miesiącach sporo złego – mówi Winkiel, wskazując na kontrowersje wokół Polskiego Komitetu Olimpijskiego [PKOl], sporu Radosława Piesiewicza z ministrem sportu i turystyki Sławomirem Nitrasem. Jego kolejną odsłonę oglądamy właśnie teraz – po nominacji prezydenta Andrzeja Dudy na polskiego kandydata do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego [MKOl].

     

    Widzimy wyraźnie, że wiele polskich firm zaczyna unikać sportu. Z nowych umów, które zawarliśmy w tym roku, dla PZN są głównie zagraniczne firmy. Polskie obawiają się nie tylko wyniku, ale i atmosfery. Wolą iść w rynek digital, inwestują w mniejszych, bezpieczniejszych influenserów, którzy są wiarygodni w swoich niszach – dodaje Winkiel.

     

    400 tys. zł za podpis i milion w systemie premiowym. Luksusów już nie będzie

    Według naszych informacji to bardzo wpływa na stawki w polskich skokach. W czasach największych sukcesów gwiazdy polskich skoków, Żyła, Kamil Stoch i Dawid Kubacki mogły liczyć na umowy rzędu 400 tys. zł za podpis i miliona w systemie premiowym. Oczywiście za rok.

     

    Takich pieniędzy teraz się już nie dostanie, chyba że zawodnicy wrócą na bezwzględny top. Oczekiwania muszą być dużo niższe, a wypłata mocniej uzależniona od wyników. Mimo wszystko, z tego co słyszę, to Piotrek ma kilka propozycji na stole i może być tak, że do końca roku się z kimś dogada. Pamiętajmy, że Żyła nie jest łatwym przypadkiem, jego trzeba naprawdę dobrze dopasować do marki, żeby współpraca była wiarygodna – twierdzi Winkiel.

     

    Clout MMA nie pomogło Piotrowi Żyle. “Poważni sponsorzy tego nie lubią”

    I dodaje, że plotki podgrzewające rychły udział skoczka w celebryckich galach Clout MMA bardzo mu zaszkodziły: – Clout MMA zrobiło w tym temacie dużo złego. Poważni sponsorzy nie lubią gal freakfightowych, wolą się od nich trzymać z daleka.

     

    Oczywiście gaża za taki pojedynek mogłaby Żyle zrekompensować straty, ale na razie do niego nie doszło.

     

    Warto dodać, że choć zawodnik traci spore pieniądze na braku sponsora na kasku, to nie został zupełnie bez indywidualnego wsparcia. – Piotrek jest na polskim rynku twarzą Milki, a to bardzo dobra umowa. Ma też te swoje banany Yellow, myślę, że nie ma się co o niego martwić – śmieje się Winkiel.

     

    Co nie zmienia faktu, że polskie skoki i Żyła bardzo potrzebują wyniku. Do tej pory nawet zdolni juniorzy z łatwością znajdywali sponsorów po 1,5-2,5 tys. zł miesięcznie. Ale to dlatego, że nasze skoki przez lata kojarzyły się z medalami. Bez sukcesów będzie trudniej.

     

    Brakuje zawodnika walczącego w każdym konkursie o miejsce w najlepszej szóstce. Kamil i Piotrek mają już swoje lata, ale myślę, że wszyscy czekamy na powrót Dawida do dawnej formy.