Author: unoh

  • “Myśli samobójcze”. Dramatyczne wyznanie polskiej gwiazdy. Nagle przerwała milczenie

    “Myśli samobójcze”. Dramatyczne wyznanie polskiej gwiazdy. Nagle przerwała milczenie

    “Myśli samobójcze”. Dramatyczne wyznanie polskiej gwiazdy. Nagle przerwała milczeni

     

    Malwina Smarzek zdobyła się na wyjątkowe wyznanie. Gwiazda polskiej siatkówki zdradziła, że zmagała się z myślami samobójczymi. Ostatnie miały miejsce dwa lata temu. “Ani trochę nie jest to dla mnie łatwe” — napisała na początku swojego postu na Instagramie.

     

    Smarzek zadebiutowała w seniorskiej reprezentacji Polski przed dekadą. Z czasem wyrosła na czołową postać kobiecej siatkówki nad Wisłą. Dwa lata temu niespodziewanie zniknęła z kadry. W tym roku wróciła do drużyny narodowej i sięgnęła z nią po pierwszy medal w rywalizacji seniorek. W Lidze Narodów Biało-Czerwone zdobyły brąz.

     

    Z treści opublikowanej w jej poście na Instagramie wynika, że absencja w reprezentacji zbiegła się w czasie z problemami psychicznymi.

     

    “Ja wiem, że dziś są jeszcze święta, ale dla mnie jest to bardzo ważny dzień i chciałabym się czymś z Wami podzielić. I nie jest to ani trochę łatwe dla mnie, ale #herewego” — zaczęła gwiazda polskiej siatkówki.

     

    “Dziś mija 5 lat od momentu, w którym pierwszy raz poczułam, jak ataki paniki wkradają się w moje życie. I jak bardzo były ignorowane przez moje otoczenie. Pamiętam, jak bardzo czułam się nierozumiana, momentami ignorowana. Przez ostatnie 3 lata zmagałam się z depresją, która była moim cieniem, towarzysząc mi w najciemniejszych chwilach” — wyznała Smarzek

     

    Reprezentantka Polski zaznaczyła, że “czuła się osamotniona, przytłoczona i bezsilna”. “Każdy dzień był walką, a sport, który kiedyś dawał mi radość, stał się niekończącą się torturą. Pogodzenie depresji z moją pasją, która nie była już pasją, zwykle wychodzenie na mecz kosztowało mnie więcej sił, niż miałam. Często musiałam zmuszać się do treningów, nawet kiedy głupi prysznic czy zjedzenia śniadania było wyzwaniem” — zdradziła.

     

    Smarzek przyznała, że jej “towarzyszami na boisku” były strach przed oceną, poczucie braku wartości i niepewność. “Mimo to wiedziałam, że muszę walczyć — jeżeli nie dla sportu to dla siebie. W swojej głowie karierę kończyłam już wielokrotnie” — zapewniła.

     

    Siatkarka wyznała, że ostatnie myśli samobójcze miała dwa lata temu. “Z perspektywy [tych] dwóch lat chciałabym podkreślić, jak ważne jest, aby temat zdrowia psychicznego był traktowany z taką samą powagą jak zdrowie fizyczne, zwłaszcza w świecie sportu. Każdy z nas zmaga się z własnymi demonami, a otwartość na rozmowę może uratować życie” — zaapelowała.

     

    “Czuję ogromną wdzięczność, że mogę znowu cieszyć się tym, co kocham, a problemy takie jak bycie w formie czy nie wydają się błahe. Moje priorytety się zmieniły, a życie nabrało nowego sensu. Chciałabym, aby każdy, kto zmaga się z podobnymi wyzwaniami, wiedział, że nie jest sam. Życie może być piękne, nawet po najciemniejszych chwilach. Niech ten post będzie przypomnieniem, że zdrowie psychiczne jest równie ważne jak fizyczne” — dodała.

     

    “Na samym końcu chciałam podziękować tym którzy byli ze mną w tych najgorszych momentach. Zarówno bliskim, jak i mojej cudownej psychoterapeutce i psychiatrze” — zakończyła Smarzek

  • Gwiazda, która spadła na dno. Tuż przed śmiercią leczył się… alkoholem

    Gwiazda, która spadła na dno. Tuż przed śmiercią leczył się… alkoholem

    Gwiazda, która spadła na dno. Tuż przed śmiercią leczył się… alkoholem

    Był dzieckiem szczęścia, które bawiło się skokami narciarskimi. Mając 20 lat, cieszył się z pierwszego medalu olimpijskiego, których w całej karierze zdobył pięć, w tym cztery złote. Zdaniem wielu, w tym Adama Małysza, był najwybitniejszym skoczkiem narciarskim w historii. I przemawiają za tym fakty, bo na skoczniach wygrał absolutnie wszystko, co było do wygrania. Matti Nykaenen przerastał swoich rywali, tak samo, jak życie poza skocznią przerastało Nykaenena. Fin był szczęśliwy, gdy frunął, ale lądowanie w codzienności pełnej alkoholu, wybryków i skandali kończyło się upadkiem.

     

    Jego niebywały talent niósł go z łatwością przez życie, z którym później zaczął się zderzać i nie radził sobie całkowicie. Jego życie po zakończeniu kariery to ciąg nieustannych porażek. Gdyby umiał przenieść na życie tę lotność, mielibyśmy do czynienia z wielkim człowiekiem — mówił po odejściu ledwie 55-letniego Matii Nykanenea Włodzimierz Szaranowicz w rozmowie z TVP Sport.

     

    — Lista jego kłopotów mogła być równie długa, co sukcesów sportowych. Co nie zmienia faktu, że był niepowtarzalnym i wyjątkowo utalentowanym zawodnikiem — żegnał fińskiego arcymistrza skoków Adam Małysz. Nie było tajemnicą, że Fin był człowiekiem o dwóch osobowościach. Z jednej strony uciekający przed mediami, zagubiony w medialnym świecie chłopiec, z drugiej — król nocnego życia, który potrafił usiąść na belce tuż po wyjściu z knajpy. I wygrać.

     

    Było ich dwóch. Matti i Nykaenen

    Gdyby znalazł się ktoś, kto, widząc nastoletniego Mattiego Nykaenena stwierdziłby, że ten chłopiec zostanie najwybitniejszym skoczkiem narciarskim w historii tej dyscypliny, zostałby uznany za człowieka — delikatnie mówiąc — o zbyt wybujałej wyobraźni.

     

    Nykaenen był drobnej postury, co powodowało, że wśród rówieśników traktowany był gorzej, niż wysportowani koledzy. Przyszły mistrz olimpijski postanowił się czymś wyróżnić, więc wybrał się na skocznię, gdzie mógł udowodnić swoją odwagę. I ta decyzja okazało się strzałem w dziesiątkę. W wieku 18 lat został po raz pierwszy mistrzem świata, a dwa lata później cieszył ze srebrnego i złotego medalu olimpijskiego

     

    Według Marko Lempinena autora książki “Życie to bal” o Nykaenenie, to właśnie wtedy na dobre zaczęły się problemy. Fiński skoczek zdobył złoty medal na dużej skoczni w Sarajewie, jednak srebrny krążek na skoczni normalnej, został odebrany w kraju jako rozczarowanie. — Myślę, że właśnie wtedy prawdziwy Matti przestał istnieć, a jego miejsce coraz częściej zajmował ktoś inny. Nykanen stał się osobą publiczną, coraz częściej zachowywał się arogancko. Coraz więcej pił i zaczął odgrywać rolę kogoś, kim nigdy nie chciał stać się na trzeźwo. W jego głowie pojawiło się przekonanie, że gwiazdy nie mogą popełniać żadnych błędów. To go niszczyło i w niewłaściwy sposób próbował sobie z tą presją poradzić — oceniał Lempinen

     

    Nykaenen i kobiety

     

    I Nykaenen trwał w tym paradoksie. Zwycięstwa na skoczni przychodziły łatwo i lekko, nawet wtedy, gdy do hotelu wracał nad ranem. Kiedy frunął w powietrzu, był sobą. Można było odnieść wrażenie, że tylko wtedy, przez kilka sekund jest naprawdę szczęśliwy. Gorzej radził sobie jako celebryta. — W kraju, w którym mieszkają cztery miliony ludzi, nagle pojawia się ktoś tak uroczy, łatwo wygrywający i dający poczucie dumy, a jednocześnie bogata dusza artystyczna. On był kimś więcej niż tylko sportowcem. Chciał być postacią spoza obszaru sportu i to było wyzwanie, z którym sobie nie radził — opowiadał Włodzimierz Szaranowicz.

     

    Uzależnienie od alkoholu, skandale, niezliczona ilość związków — tak wyglądała codzienność legendy skoków. Gdy Nykaenaen zauważył, że jego popularność przekłada się na zainteresowanie kobiet, zaczął z tego bez skrupułów korzystać. Fin potrafił zjawić się w mieszkaniu swojego kolegi i zapytać, czy jest u niego jakaś koleżanka, by po chwili być z nią sam na sam w sypialni.

     

    Był sześciokrotnie żonaty. Każdy z jego związków to odrębna historia, każdy był burzliwy i opisywany w prasie. Jednak czwarte małżeństwo Nykaenena z celebrytką Mervi Tapolą (2004-2010) było prawdziwym dramatem. Para ciągnęła się na dno, oboje nadużywali alkoholu, a Nykaenen trafiał trzykrotnie do więzienia. Za pierwszym razem, gdy zaatakował żonę nożem, za drugim, gdy ugodził nożem 59-letniego mężczyznę, za trzecim razem, gdy zranił jednego z klientów pizzerii.

     

    Nykaenen jak gwiazda rocka

    Matti Nykaenen żył jak najbardziej zepsuta gwiazda rocka przebrana za skoczka narciarskiego. Nie powinno być więc wielkim zaskoczeniem, że po zakończeniu kariery jedna z wytwórni zaproponowała mu nagranie płyty. — Matti powiedział, że nie ma pojęcia, czy umie śpiewać, bo nigdy nawet nie próbował tego robić, a ja dostałem kilka tygodni, by nagrać wszystkie piosenki. Na szczęście wtedy, na początku lat 90., w Finlandii pojawił się rap, więc Matti po prostu recytował swoje wersy, a ja oraz chórek śpiewaliśmy refren. Plan zakładał, by album po prostu powstał, tymczasem bardzo szybko zdobył status złotej płyty — opowiadał Jussi Niemi, popularny fiński muzyk i producent.

     

    — Większa część widowni najprawdopodobniej czuła wątpliwości. Czy to w ogóle prawda? Czy najlepszy skoczek wszech czasów, ten urwis ze skoczni, który bał się publicznych wystąpień, naprawdę ma zamiar wejść na scenę i po raz pierwszy, całkowicie bez przygotowania, zaśpiewać na żywo? Czy to jakiś żart? — opisywał Lepinen w książce. Jak się później okazało — to nie był żart, a Nykaenen i Niemi współpracowali ze sobą niemal trzydzieści lat, grając rock’n’rolla i żyjąc, jak na gwiazdy rocka przystało

     

    Życzenie się spełniło

    Nykaenen ostatni koncert zagrał trzy dni przed swoją śmiercią. Być może wszystko skończyłoby się inaczej, gdyby nie lekceważenie lekarzy i własnego organizmu. Jego trzustka wielokrotnie alarmowała o konieczności zaprzestania picia. Jednak Nykaenen nie trzymał się żadnych poleceń lekarzy i robił — tak jak przez całe życie — to, co uważał za stosowne. Nawet gdy na dwa dni przed śmiercią bolał go brzuch, wymiotował i nie mógł podnieść się z podłogi, zabronił wzywać karetkę i leczył się piwami.

     

    — Obaj powiedzieliśmy, że nie chcielibyśmy opuszczać szpitala jako “warzywa”. Uważaliśmy, że śmierć, która przyjdzie jako światło z czystego nieba, byłaby najlepszą drogą. Mogę powiedzieć, że życzenie Mattiego się spełniło — powiedział Kai Merilae, przyjaciel Nykaenena z zespołu

     

    Matti Nykaenen w swojej karierze czterokrotnie zdobywał złoto igrzysk olimpijskich, pięciokrotnie mistrzostw świata i raz Mistrzostwa Świata w lotach. Cztery razy wygrywał klasyfikację generalną Pucharu Świata, dwa razy Turniej Czterech Skoczni. 46 konkursów Pucharu Świata kończyło się jego zwycięstwem, a w 76 razy stawał na podium. Matti Nykaenen zmarł 4 lutego 2019 r. Bezpośrednią przyczyną śmierci było zapalenie trzustki, które doprowadziło do zapalenia płuc.

     

     

  • Takich słow o Idze Świątek jeszcze nie było. Prosto z mostu. “Rażące kłamstwo”

    Takich słow o Idze Świątek jeszcze nie było. Prosto z mostu. “Rażące kłamstwo”

    Takich słow o Idze Świątek jeszcze nie było. Prosto z mostu. “Rażące kłamstwo

     

    Jason Goodall w mocnych słowach skrytykował brak przejrzystości w kwestii dopingu w tenisie. Ceniony analityk Tennis Channel odniósł się m.in. do zamieszania związanego z Igą Świątek i nie zamierzał gryźć się w język. Jego zdaniem mieliśmy do czynienia z “rażącym kłamstwem”.

     

    W sezonie 2024 zmierzyliśmy się z dwoma głośnymi przypadkami dopingowymi z udziałem Jannika Sinnera oraz Igi Świątek. To, co mi się nie podobało, to brak przejrzystości w obu wspomnianych przypadkach – powiedział Goodall w rozmowie przeprowadzonej przez Tennis Channel

     

    — O sprawie Sinnera dowiedzieliśmy się przed rozpoczęciem US Open, chociaż wszystko miało miejsce już wiosną. Jeśli natomiast chodzi o Świątek, to oficjalnie przekazano nam, że robi sobie przerwę od gry, aby skupić się na treningu i poprawie swojej formy. A jak się okazało to nie była prawda. Wręcz przeciwnie: to było po prostu rażące kłamstwo — ocenił

     

    Goodall jest zdania, że oba przypadki powinny zostać ujawnione publicznie od razu, gdy tylko stało się jasne, że chodzi o kwestie dopingowe, a ATP i WTA powinny natychmiastowo wziąć odpowiedzialność za wyjaśnianie takich sytuacji.

     

    – Nie wiedzieliśmy, że Świątek odbywa ciche zawieszenie. Dlaczego? Po prostu mówcie nam prawdę. Jeśli zawodnik uzyskał pozytywny wynik testu, jak Sinner, w próbkach A i B, powinniśmy znać fakty. Czemu ich nie znamy? Chcę większej przejrzystości, a nie żadnych tajnych zawieszeń — grzmiał Goodall.

     

    Przypomnijmy, że w całym zamieszaniu związanym z Polką chodziło o to, że w jej organizmie wykryto trimetazydynę (TMZ). Doszło do tego 12 sierpnia podczas testu przeprowadzonego przed turniejem w Cincinnati. Sama dowiedziała się o wyniku miesiąc później i została natychmiast zawieszona. Z tego względu opuściła imprezy w Seulu, Wuhan i Pekinie. Wtedy podkreślano, że jest to związane z chęcią spokojnego treningu i próbą odzyskania formy.

     

    Prawda była jednak inna. Raszynianka wraz ze swoim zespołem współpracowała wówczas z antydopingowymi organami, dzięki czemu ostatecznie wykazała, że przekroczyła stężenie TMZ nieświadomie (przez zanieczyszczony fabrycznie lek z melatoniną, który został jej przepisany przez lekarza). Organy antydopingowe uznały ekspertyzy i argumenty świadczące o jej niewinności. Świątek została więc zawieszona jedynie symbolicznie na miesiąc. Na poczet kary zostały zaliczone wstecznie trzy tygodnie – od 12 września do 5 października. Pozostałych osiem dni zostanie naliczonych od dnia opublikowania decyzji, czyli 28 listopada. To oznaczało, że już 4 grudnia miała tę sprawę oficjalnie za sobą.

     

  • Tragiczna wiadomość nadeszła w wigilię. Nie żyje Pascal Herve

    Tragiczna wiadomość nadeszła w wigilię. Nie żyje Pascal Herve

    Tragiczna wiadomość nadeszła w wigilię. Nie żyje Pascal Herv

     

    W wieku 60 lat zmarł kolarz Pascal Herve. Ta przykra wiadomość dotarła do nas w nocy z Wigilii na pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia. Informację tę przekazał Związek Francuskich Kolarzy UNCP w mediach społecznościowych. W czasie swojej kariery Francuz zasłynął z udziału w głośnej aferze dopingowej.

     

    “Wielka rowerowa rodzina pogrążona jest w żałobie. Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Pascala Herve. Pascal był emblematyczną postacią i istotnym głosem naszego sportu. Nasze myśli są z jego rodziną. Szczere kondolencje dla jego bliskich” — czytamy

     

    Nie żyje Pascal Herve

    Pascal Herve był jednym z kolarzy związanych z głośnym skandalem dopingowym w 1998 r. W samochodzie pomocniczym drużyny Festin znaleziono środki dopingujące. Śledztwo, które zostało w tej sprawie przeprowadzone, wykazało, że zawodnicy regularnie przyjmowali takie substancje.

     

    Pascal Herve w 2000 r. jako ostatni z zespołu Festin przyznał się do stosowania dopingu.

     

    Nie obwiniam nikogo. Gdybym miał kogokolwiek winić, to właśnie siebie. Ale tak nie jest, ponieważ nie miałem wyboru. System był taki, a my się w to wkręciliśmy… — przyznał 15 lat później w rozmowie z “Ouest-France”.

     

    Gdy odbył swoją karę, to zakończył swoją karierę po pozytywnym teście antydopingowym w czasie Giro d’Italia w 2001 r. Miał wtedy 37 lat. W tym roku Herve wyjawił, że przeszedł operację usunięcia żołądka z uwagi na chorobęnowotworową.

     

  • 6:0! Iga Świątek wygrała w finale. A potem przykry zwrot i łzy. Dramat

    6:0! Iga Świątek wygrała w finale. A potem przykry zwrot i łzy. Dramat

    6:0! Iga Świątek wygrała w finale. A potem przykry zwrot i łzy. Drama

     

    Gdy Iga Świątek wygrała z Angelique Kerber drugiego seta wynikiem 6:0, wydawało się, że polskiej kadrze brakuje bardzo niewiele do historycznego sukcesu. Nasza reprezentacja była o krok od zwycięstwa w rywalizacji United Cup. Potrzebowaliśmy jednej wygranej w dwóch pozostałych spotkaniach, lecz na koniec naszej liderce przypadła wyłącznie nagroda pocieszenia. Wielkimi krokami zbliża się okazja do rewanżu.

     

    Iga Świątek przebrnęła przez United Cup w najlepszy możliwy sposób. Straciła jednego seta w pięciu meczach, ostatecznie wygrywając wszystkie pięć singlowych starć. W przypadku zwykłego turnieju rangi 500 oznaczałoby to zwycięstwo w wielkim finale. W rozgrywkach drużynowych wygranie wszystkich swoich spotkań nie musi jednak oznaczać finałowego sukcesu. Tym razem Świątek boleśnie się o tym przekonała.

     

    I choć zwyciężyła wszystkie pięć swoich spotkań, sięgając po punktową równowartość premii za wygrany turniej WTA rangi 500, po zwycięstwie 6:3, 6:0 nad Angelique Kerber Polska potrzebowała wygranej Huberta Hurkacza lub polskiego miksta. Brakowało tak niewiele, by nawiązać do historycznego sukcesu Jerzego Janowicza i Agnieszki Radwańskiej z Pucharu Hopmana z 2015 r.

     

    Polska miała historyczną szansę. Na koniec łzy Igi Świątek

     

    A zatem Świątek wygrała wszystkie pięć spotkań i udowodniła swoją dominację, do pełnego świętowania pozostało jej… czekanie. Wszystko mogło rozstrzygnąć się już po meczu Huberta Hurkacza z Alexandrem Zverevem. Co ważne, to Niemiec był nieznacznym faworytem, więc nic nie było jeszcze rozstrzygnięte.

     

    I choć potrzebne były trzy sety, to właśnie Zverev okazał się lepszy. O wszystkim decydować musiał zatem mikst, w którym Świątek i Hurkacz wrócili na kort. Ich rywalami byli wracający Zverev oraz Laura Siegemund, która uchodziła i wciąż uchodzi za znakomitą deblistkę. To właśnie gra mieszana decydowała o losach zwycięstwa w całym turnieju.

     

    Ówczesna liderka świetnie radziła sobie z piekielnie mocnymi zagraniami Zvereva, potrafiąc nawet wygrać pojedyncze bezpośrednie wymiany bez udziału Hurkacza. Polski duet wygrał pierwszego seta 6:4, ale w drugim to Niemcy byli lepsi. Decydował więc dopiero super tie-break, w którym Siegemund dopięli swego, ostatecznie triumfując 4:6, 7:5, 10-4. To Niemcy sięgnęli po turniejowe mistrzostwo.

     

    Zobacz skrót finałowego meczu miksta o tytuł w United Cup:

     

    Iga Świątek po zakończeniu zmagań nie kryła łez, choć sama nie miała prawa mieć do siebie pretensji. Nie zawiodła choćby przez moment, wygrywając wszystkie pięć swoich meczów singlowych i zdobywając 500 pkt do rankingu. Na osłodę pozostała jej nagroda dla MVP, czyli najbardziej wartościowej tenisistki turnieju. W tym roku przyjdzie jej zresztą bronić tego dorobku i uda się jej tylko wtedy, jeśli powtórzy ten wyczyn, a Polska znów dotrze do finału.

     

    Szansa przytrafi się już bardzo niedługo. Biało-Czerwoni wystartują w United Cup jeszcze w tym roku, choć rywalizacja zalicza się już do nowego sezonu. 30 grudnia obejrzymy mecz z Norwegią, a 1 stycznia Polacy zagrają z Czechami.

  • Sukces “nowego Małysza” przyszedł za szybko. “Zostawili mnie samemu sobie”

    Sukces “nowego Małysza” przyszedł za szybko. “Zostawili mnie samemu sobie”

    Sukces “nowego Małysza” przyszedł za szybko. “Zostawili mnie samemu sobie

     

    Mateusz Rutkowski miał u stóp cały świat. Kibice uwielbiali go i pisali o nim piosenki, a on miał być złotym dzieckiem polskich skoków narciarskich. W drodze na szczyt się jednak pogubił. I nigdy nie zdołał wykorzystać niesamowitego potencjału. Jak sam przyznał po latach, niektórzy znajomi “zostawili go samemu sobie”.

     

    Mateusz Rutkowski miał zostać następcą Adama Małysza. Gdy w 2004 r. został mistrzem świata juniorów i znokautował konkurencję z Thomasem Morgensternem na czele, wydawało się, że nikt i nic nie jest w stanie powstrzymać go przed niesamowitą karierą. Okazało się jednak, że sława, pieniądze i wielka presja to było dla 17-latka zbyt wiele.

     

    “Przykłady z Zakopanego czy z Wisły, Śląska, można by mnożyć. Obserwowałem z bliska wielu zdolnych chłopaków, którzy przez alkohol czy inne używki najpierw przerywali karierę, a później staczali się na dno. Dużym problemem, nawet nie tylko w skokach, ale ogólnie w sporcie, jest zaniedbanie edukacji młodych ludzi. Widziałem skoczków, którzy byli przekonani, że będą sławni, znajdą się na szczycie. A skoro pojawią się na pewno pieniądze, to po co w ogóle kończyć szkołę? I po co iść na studia?” — analizował w rozmowie z “Przeglądem Sportowym” Rafał Kot, były fizjoterapeuta kadry skoczków. Jednym z takich przykładów po latach niestety został Rutkowski

     

    Skoczył jak Adam Małysz. Dalej było tylko gorzej

    — Skoczyłem jak mój idol Adam Małysz — powiedział tuż po zostaniu mistrzem świata juniorów Mateusz Rutkowski. Nic dziwnego, że szybko ogłoszono go następcą polskiego mistrza.

     

    To nie był zresztą jednorazowy wyczyn Rutkowskiego. W mistrzostwach świata juniorów zdobył także srebrny medal w rywalizacji drużynowej, skacząc razem z Kamilem Stochem, Dawidem Kowalem i Stefanem Hulą. W tym samym roku został także trzecim Polakiem, który oddał skok na odległość co najmniej 200 m (201,5 m w Planicy).

     

    “Chłopok ze Skrzypnego, coby nie doł rady, hej! Wartko nom przywiezie medol z olimpiady” — śpiewały dzieci ze szkoły podstawowej w Skrzypnem na akademii, na której dziękowano Rutkowskiemu za wspaniały sukces, a Heinz Kuttin stwierdzał, że Rutkowski zawdzięcza wysoką formę i sukcesy swojej ciężkiej pracy. Niewiele później musiał tłumaczyć, skąd biorą się jego problemy.

     

    Przy młodym skoczku szybko pojawiły się wielkie pieniądze, a to miało sprawić, że “zaszumiało mu w głowie”. Zarzucano mu także, że nadużywa alkoholu. A gdy w maju 2005 r. stracił prawo jazdy za prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu, został dyscyplinarnie wyrzucony z kadry, choć on sam utrzymuje, że nigdy nie dostał żadnego pisma w tej sprawie.

     

    — Zrozumcie Mateusza, to wszystko spadło na niego tak niespodziewanie. Od cichego skakania do zainteresowania niemal równego popularności Małysza. Już nie jest jakimś tam skoczkiem anonimowym. Jest kimś znanym. A do tego Mateusz to taka zadziorna, góralska dusza — bronił go Kuttin, a on przyznawał, że popełnił wiele błędów. Dodawał jednak, że nie wszystko, co się wydarzyło, było jego winą.

     

    Olali mnie”. Mateusz Rutkowski nie poradził sobie z wielkim sukcesem

    — Ludzie, którzy mnie otaczali, nie bardzo kwapili się do tego, by pomóc mi wyjść z trudnej sytuacji. Zostawili mnie samemu sobie, na lodzie. Olali mnie. Z każdej strony spadała na mnie tylko krytyka. Swoje zrobili też dziennikarze — żalił się Rutkowski, gdy opowiadał o powodach zaprzepaszczonej szansy na wielką karierę. A pytany o problemy z alkoholem nie ukrywał, że zdarzyło mu się skakać na kacu.

     

    — Nie mówię, że nie zdarzyło mi się pić, ale to nie było tak, że piłem cały czas. Po prostu zobaczyli mnie raz, drugi jak piję piwo w jakiejś knajpie w Zakopanem i od razu zrobił się rozgłos. Cały Puchar Świata pił, wszyscy zawodnicy. I nie mówię tylko o Polakach — tłumaczył po latach Rutkowski w rozmowie z Eurosportem. Błyskawiczny rozgłos, duże pieniądze, problemy z dyscypliną i utrzymaniem wagi sprawiły, że młody polski talent nigdy nie wrócił do formy z 2004 r. Kariera, która zaczęła się w genialny sposób i miała długo zachwycać kibiców, trwała tylko trzy lata.

     

    Po latach Adam Małysz przyznawał wprost, że Mateusz Rutkowski sam zmarnował swój wielki talent. Jego zdaniem nie było tak, że wszyscy kładli mu kłody pod nogi. Młody zawodnik miał mieć wszystko, co najlepsze w tamtym momencie, ale nie skorzystał z szansy.

     

     

    W ostatnim czasie Mateusz Rutkowski pracował jako kamieniarz i był członkiem zarządu klubu Rutkow-ski, który prowadzi jego brat Łukasz. 7 stycznia 2024 r. Polski Związek Narciarski przekazał smutną informację, że były skoczek zmarł w wieku zaledwie 37 lat.

  • Sensacyjna porażka Igi Świątek. Wspomina: to było największe rozczarowanie

    Sensacyjna porażka Igi Świątek. Wspomina: to było największe rozczarowanie

    Sensacyjna porażka Igi Świątek. Wspomina: to było największe rozczarowani

     

    Tuż po kapitalnym rozpoczęciu sezonu nadeszło potężne rozczarowanie, które zaniepokoiło kibiców Igi Świątek. Polka odpadła z Australian Open na początku 2024 r. już w trzeciej rundzie po sensacyjnej porażce z Lindą Noskovą. Po czasie, w serialu Canal+ “Cztery pory Igi” sama wiceliderka rankingu wspomina, że tamten turniej był dla niej prawdopodobnie największym rozczarowaniem całego sezonu, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności. A tuż po nim nastąpił wyczekiwany sukces

     

    Australian Open 2024 nie mogło nadejść w lepszym momencie dla Igi Świątek. Polka była w kapitalnej formie. Podczas United Cup 2024 wygrała wszystkie pięć spotkań singlowych, potwierdzając znakomitą dyspozycję. Za nią została zresztą nagrodzona tytułem MVP całego turnieju. Ówczesna pierwsza rakieta świata liczyła na to, że odbierze tytuł Arynie Sabalence, swojej najgroźniejszej rywalce.

     

    Już w pierwszym spotkaniu pojawiły się niespodziewane kłopoty, gdy Sofia Kenin długo potrafiła zagrażać Polce w pierwszym secie. Ostatecznie jednak Świątek wygrała obie partie i mogła przygotowywać się do meczu z Danielle Collins. To spotkanie dziś możemy określić jednym z najlepszych meczów całego sezonu.

     

    Było 1:4. I wtedy Iga Świątek dokonała niemożliwego

     

    Gdy Iga Świątek wygrała pierwszego seta 6:4, Danielle Collins nie zamierzała się poddawać. To ona wygrała drugą partię rezultatem 6:3, a w trzeciej prowadziła już 4:1. Wydawało się, że Amerykanka sprawi wielką sensację i wyrzuci z turnieju główną faworytkę. I wtedy… Iga Świątek dokonała niemożliwego.

     

    Od stanu 1:4 popisała się fenomenalną serią, wygrywając pięć gemów z rzędu i w wielkim stylu ratując swój los w turnieju. Collins zupełnie się posypała, a po meczu ogłosiła, że ten rok jest jej ostatnim w cyklu WTA (ostatecznie odłożyła plany o rodzicielstwie na później). “It’s not over until it’s over” — pisała Świątek na Twitterze/X po meczu (dopóki coś się nie skończyło, wszystko może się wydarzyć — tłum. PSOnet).

     

    Wydawało się, że po takim thrillerze nic nie jest w stanie złamać Polki. I nagle nadeszło potężne rozczarowanie, którego nie spodziewał się nikt. Pierwsza rakieta świata niespodziewanie uległa Czeszce Lindzie Noskovej już w trzeciej rundzie turnieju. I choć znów decydował trzeci set, tym razem to młodsza z zawodniczek była lepsza.

     

    “Najbardziej rozczarowujący turniej”

    — W Australii to był chyba najbardziej rozczarowujący dla mnie turniej tego roku. (…) Podobna sytuacja jak z Qinwen, na papierze nie powinnam przegrywać, ale tamtego dnia mój forhend nie funkcjonował zbyt dobrze. Ona to wykorzystała. Większość Czeszek gra mądrze w tenisa, ona potrafi czytać grę i po prostu wygrała. Spodziewałam się, że w Australian Open zagram lepiej. W Melbourne czułam, że technika mi się sypie, bo zbliżał się wielki szlem i czułam napięcie. Nie starczyło tego dobrego tenisa, by iść dalej — wspomina Świątek w serialu “Cztery pory Igi”.

     

    Ten wynik trudno było przewidzieć. Sensacyjną porażkę tłumaczył trener Tomasz Wiktorowski, ujawniając kulisy dotyczące tego, jak czuła się jego podopieczna.

     

    — Postrzegamy Igę jako tenisistkę, która powinno wygrywać wszystko i wszystko. Ale niektórych sytuacji nie tyle jeszcze będzie się uczyła, ile bardziej oswajała z nimi. (…) Pamiętajmy, że poleciała tam w nowej roli liderki rankingu w kolejnym sezonie. To był trudny moment i wynik poniżej oczekiwań — powiedział w serialu Canal+ ówczesny szkoleniowiec Polki.

     

    W tym roku Iga Świątek stanie przed szansą na przebicie swojego najlepszego występu w Australii, jakim był półfinał z 2022 r. Po trzech latach znów będzie faworytką do tego, by awansować do finału. Największe szanse zdaniem ekspertów ma jednak Aryna Sabalenka, która wygrywała dwie ostatnie edycje turnieju.

     

  • Iga Świątek wykonała wymowny gest. “Akurat to było do trenera Wiktorowskiego”

    Iga Świątek wykonała wymowny gest. “Akurat to było do trenera Wiktorowskiego”

    Iga Świątek wykonała wymowny gest. “Akurat to było do trenera Wiktorowskiego

     

    – To był chyba najbardziej rozczarowujący turniej w roku – zaskoczyła Iga Świątek w serialu Canal+ “Cztery Pory Igi”. Wbrew temu, co mogłoby się wydawać, nie mówiła o igrzyskach olimpijskich w Paryżu, lecz o otwierającym sezon Australian Open. Głos zabrał też były trener Polki, Tomasz Wiktorowski, który zdradził, dlaczego Świątek odpadła już w trzeciej rundzie. Kluczowa była decyzja podjęta kilka tygodni wcześniej

     

    To była sensacja. Po świetnym otwarciu sezonu w United Cup, w Australian Open Iga Świątek odpadła już w trzeciej rundzie, z zajmującą wówczas 50. miejsce w rankingu WTA Lindą Noskovą [3:6, 6:3, 4:6]. Teraz dowiadujemy się, jakie były kulisy tej porażki

     

    Przyjechałam do Melbourne i czułam, że technika mi się sypie. Także dlatego, że zbliżał się turniej Wielkiego Szlema, więc pojawiło się trochę więcej napięcia – przyznała Światek w serialu Canal+. I to miało kluczowe znaczenie dla jakości zagrania, nad którym najwięcej pracowała przed sezonem. Serwisu

     

    Zmiana techniki w tym elemencie – tu pisaliśmy o niej w PS Onet szeroko – była pomysłem Tomasza Wiktorowskiego. Były już trener Igi Świątek z perspektywy czasu nie ma wątpliwości: – To ryzyko trzeba było podjąć i tę decyzję trzeba było podjąć

     

    Pierwsza tak duża zmiana w karierze Igi Świątek. “Miałam dużo wątpliwości”

    – Stary ruch serwisowy Igi Świątek pozwalał na zagrania z prędkością 170 km na godz., maksymalnie 170 i kilka więcej. Wyciągnęła z niego 100 proc. Nowy ruch daje możliwości, by regularnie serwować powyżej 180 km na godz. – uważa Wiktorowski.

     

    To była pierwsza tak duża zmiana techniczna w “dorosłej” karierze Świątek. – Miałam dużo wątpliwości – zdradziła Polka w pierwszym odcinku “Czterech Pór Igi”. I choć przedsezonowe próby wypadły bardzo obiecująco, a i później, na kortach ziemnych nowy serwis przyniósł naszej zawodniczce dużo korzyści, to w Australii ten element po prostu się “posypał”.

     

    Początek sezonu nie zapowiadał kryzysu i rozstania Igi Świątek z trenerem Tomaszem Wiktorowskim

     

    – To był chyba najbardziej rozczarowujący turniej roku – przyznała Świątek. Złe wrażenia z Melbourne, szybko powetowała sobie wygrywając turnieje w Katarze i Indian Wells – o czym również szeroko opowiada pierwszy odcinek serialu, dostępny już w Canal+ Online. Po wygranej w Doha, Świątek wykonała charakterystyczny pokłon w kierunki swojego boksu.

     

    – Akurat to było do trenera Wiktorowskiego, bo przydały się ćwiczenia, których bardzo mi się nie chce robić na treningach, a on mnie zmusza. Dwa ostatnie punkty wygrałam dzięki nim – przyznała Iga w wywiadzie na korcie. Świetnie zaczął też działać nowy serwis Polki

     

    Jak widać początek sezonu 2024 w niczym nie zapowiadał kryzysu i rozstania Igi Świątek z trenerem Tomaszem Wiktorowskim

     

  • Iga Świątek trzymała to w tajemnicy. Teraz ujawnia: poważne problemy ze zdrowiem

    Iga Świątek trzymała to w tajemnicy. Teraz ujawnia: poważne problemy ze zdrowiem

    Iga Świątek trzymała to w tajemnicy. Teraz ujawnia: poważne problemy ze zdrowie

     

    Miało być gładkie zwycięstwo w półfinale turnieju w Dubaju, a tu nagle szok. Iga Świątek przegrała z Anną Kalinską i odpadła. Teraz na jaw wyszedł znaczący powód, który był trzymany w tajemnicy. — Iga mówiła w trakcie, że jej się ciężko oddycha trochę — mówi Maciej Ryszczuk ze sztabu Polki w najnowszym odcinku serialu “Cztery pory Igi”. A potem diagnoza: covid. — Po meczu czułam się naprawdę dziwnie — dodaje Świątek. Teraz odsłoniła kulisy.

     

    Na platformie Canal+ pojawił się pierwszy odcinek nowego sezonu serialu “Cztery pory Igi”. Pokazuje on, jak wyglądał zeszły sezon w wykonaniu polskiej tenisistki od kulis. Jednym z tematów poruszonych w trakcie odcinku “Zima” był występ na zawodach w Dubaju. W nich nasza rodaczka dotarła do półfinału i w nim poniosła zaskakującą porażkę 4:6, 4:6 z Anną Kalinską.

     

    — Kiedy rozpoczął się mecz z Kalinską, rozmawialiśmy z Maćkiem [Ryszczukiem] i ja powiedziałam do Maćka, że mam takie poczucie, że coś jest inaczej niż zwykle — ujawnia Daria Abramowicz. — To nie jest taki klasyczny poziom stresu, jaki my zazwyczaj obserwujemy u Igi. [Czuliśmy], że jakaś część tego napięcia, co wynikało też z mojej obserwacji, intuicji, znajomości Igi jest inna — dodaje

     

    Świątek miała kłopoty z oddychaniem. I nagle diagnoza: covid

    Szybko wyszło na jaw, co było przyczyną tego napięcia. — Ten mecz w ogóle był taki dziwny, bo Iga mówiła w trakcie, że jej się ciężko oddycha trochę, ciężko jej się skupić na grze, bo ciężko jej złapać oddech, więc tam były takie ciekawe perturbacje — wyjaśnia wspomniany Ryszczuk. — Generalnie od kilku lat jeżdżę do Dubaju i co roku jestem chora. Niezależnie od tego, co zrobię, czy będę się pilnowała ze wszystkim dosłownie — stwierdza Świątek

     

    — […] Akurat wiem, że to głupie o tym tak mówić, bo ludzie zaraz powiedzą, że się usprawiedliwiam czy coś, ale po meczu zrobiłam test i miałam covid — dodaje zawodnika. — Ona mi później na stole trochę tam rzęziła, a że zawsze wożę ze sobą test taki podwójny na grypę i covid, więc obstawiałem, że gdzieś może się to zacząć grypowo, ale zrobiliśmy test i wyszedł covid u Igi — przekazuje Ryszczuk. Świątek wyjaśnia także, dlaczego zdecydowała się powiedzieć o tym dopiero po sezonie

     

    To był sekret. Iga Świątek ujawnia: nie miałam do końca kontaktu ze swoim ciałem

    — Nie mówiłam o tym też wtedy, ponieważ trochę czułam, że nierozsądne było to, że dopiero się zbadałam po kilku dniach, ale te czasy, gdy od razu ludzie się badają na covid już troszeczkę przygasły i myślałam, że to zwykłe przeziębienie, ale później po meczu czułam się naprawdę dziwnie. Tak w ogóle w trakcie czułam, jakbym nie miała do końca kontaktu ze swoim ciałem, nogi się mnie w ogóle nie słuchały i nie kontrolowałam czasami w ogóle swoich ruchów — mówi.

     

    Informacja ta była trzymana w sekrecie również po to, aby nie stała się wymówką dla porażki. — Ten czynnik zdrowotny, który się pojawił, spowodował, że spadła jej koncentracja i pewnie w jakimś stopniu wydolność. Pojawiła się odrobina frustracji, bo w sytuacjach, w których normalnie wcześniej dawała sobie świetnie radę, nie była taka skuteczna i stąd pewnie taki wynik. […] Dużo rzeczy trzyma się w tajemnicy. […] Nie staraliśmy się nigdy zrzucać winy na cokolwiek, na jakąś wymówkę. […] Porażkę trzeba umieć wziąć na klatę — podsumował jej były trener Tomasz Wiktorowski.

     

     

    Innymi poruszonymi tematami w trakcie odcinka, była, chociażby porażka w Australian Open, presja związana z byciem pierwszą rakietą świata czy praca nad nowym sposobem serwisów. Następny odcinek ukaże się już w środę 1 stycznia. Aktualnie Świątek przygotowuje się do zawodów United Cup, które rozpoczną się już za kilka dni.

  • Nowa dyscyplina na igrzyskach olimpijskich! Ten widok zaskoczy kibiców

    Nowa dyscyplina na igrzyskach olimpijskich! Ten widok zaskoczy kibiców

    Nowa dyscyplina na igrzyskach olimpijskich! Ten widok zaskoczy kibicó

     

    W Polsce dynamicznie rozwija się wioślarstwo morskie, które zadebiutuje na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles. Nowa konkurencja, tzw. sprint plażowy, przyciąga uwagę zawodników i kibiców. W 2024 r. odbyły się pierwsze międzynarodowe zawody w tej dyscyplinie. Polska kadra intensywnie przygotowuje się do przyszłych wyzwań.

     

    Sprint plażowy, nowa konkurencja olimpijska, polega na przebiegnięciu kilkudziesięciu metrów po plaży, szybkim wejściu do łodzi, przepłynięciu dystansu z mijaniem boi i powrocie na brzeg. Zawodnicy muszą wysiąść z łodzi i nacisnąć przycisk zatrzymujący stoper. Rywalizacja rozpoczyna się od eliminacji, a następnie przechodzi do systemu pucharowego.

     

    W Los Angeles planowane jest rozdanie trzech kompletów medali w tej dyscyplinie: dla jedynek mężczyzn, kobiet oraz dwójek mieszanych. W tegorocznych mistrzostwach świata w Genui polscy zawodnicy Maria Taczek i Adam Bujnowski zajęli odpowiednio 19. i 31. miejsce. Dwójka mieszana Łukasz Zub i Małgorzata Król dotarła do ćwierćfinału

     

    Polska kadra i przygotowania

    Polska kadra wioślarstwa morskiego intensywnie się rozwija. Prezes Polskiego Związku Towarzystw Wioślarskich, Adam Korol, podkreśla, że istnieje już baza szkoleniowa na Górkach Zachodnich w Gdańsku. Planowane są obozy przygotowawcze w kraju i za granicą. W Wałczu, znanym z zgrupowań wioślarstwa płaskiego, teraz także trenują wioślarze morscy.

     

    Wioślarstwo morskie różni się od tradycyjnego, co podkreśla Korol. “To jest zupełnie inny typ wysiłku, nie ma mowy o tym, aby przygotowywać się równocześnie do startów w obu odmianach wioślarstwa” – tłumaczy. W tej dyscyplinie dochodzą elementy takie jak wsiadanie do łodzi i bieg po plaży.

     

    Przyszłość wioślarstwa morskiego

    Mikołaj Burda, uczestnik pięciu edycji igrzysk olimpijskich, widzi przyszłość w wioślarstwie morskim. “Jest szybkie i widowiskowe. Można je oglądać na plaży i widać w zasadzie wszystko” – ocenia. Jednak podkreśla, że jest to dyscyplina nieprzewidywalna, gdzie warunki mogą zmienić przebieg rywalizacji.

     

    W czerwcu w Gdańsku odbyły się pierwsze w Polsce międzynarodowe zawody w tej dyscyplinie – mistrzostwa Europy. Wzięło w nich udział około 300 zawodników z 22 krajów. Polska dwójka mieszana Zub i Król nie zakwalifikowała się do najlepszej “ósemki”, a Taczek i Bujnowski odpadli wćwierćfinałach.