Author: newuser

  • ITF oficjalnie ogłasza ws. Świątek i Sabalenki. Doszło do detronizacji na szczycie

    ITF oficjalnie ogłasza ws. Świątek i Sabalenki. Doszło do detronizacji na szczycie

    Rywalizacja pomiędzy Igą Świątek a Aryną Sabalenką od kilku lat elektryzuje kibiców kobiecego tenisa na całym świecie. Po niespodziewanym zakończeniu kariery przez Ashleigh Barty to właśnie Polka i Białorusinka na zmianę przejmowały rolę liderki rankingu WTA, jednocześnie tocząc bezpośredni bój o dominację w kobiecym tourze. Obie konsekwentnie walczą również o jak największą liczbę tytułów wielkoszlemowych, których organizacją zajmuje się Międzynarodowa Federacja Tenisowa (ITF). W piątek federacja opublikowała oficjalny komunikat, w którym poinformowała o ważnej zmianie w jednym z prestiżowych zestawień.

    Jeśli spojrzeć wyłącznie na ranking WTA, sezon 2025 należał do Aryny Sabalenki. Zawodniczka z Mińska zakończyła rok jako liderka światowej listy, wyprzedzając Igę Świątek o 2475 punktów. Białorusinka przez większość sezonu imponowała regularnością i wysoką formą. Jedyny wyraźnie słabszy moment zanotowała podczas turniejów na Bliskim Wschodzie – w imprezach rangi WTA 1000 w Dosze i Dubaju wygrała łącznie tylko jeden mecz. Był to jednak krótki przestój, bo już w kolejnych tygodniach 27-latka wróciła na właściwe tory i ponownie meldowała się w decydujących fazach najważniejszych turniejów.

    Sabalenka wyjątkowo często docierała do półfinałów i finałów. W całym sezonie aż dziewięć razy walczyła w bezpośrednich starciach o tytuł. W najważniejszych meczach nie zawsze potrafiła jednak postawić kropkę nad „i”. Ostatecznie zakończyła rok z czterema triumfami turniejowymi – tylko o jeden więcej niż Świątek. Pięć przegranych finałów, w tym tych najbardziej prestiżowych podczas Australian Open i Roland Garros, z pewnością było dla niej bolesnym doświadczeniem. Również w finale WTA Finals musiała uznać wyższość Jeleny Rybakiny.

    Iga Świątek w sezonie 2025 zdobyła tyle samo tytułów wielkoszlemowych co Sabalenka. Raszynianka sięgnęła po triumf na kortach Wimbledonu, natomiast liderka rankingu WTA wygrała US Open. Dla Polki był to wyjątkowy rok także pod względem regularności – po raz pierwszy w karierze osiągnęła co najmniej ćwierćfinał we wszystkich czterech turniejach wielkoszlemowych w jednym sezonie. Oprócz zwycięstwa w Londynie dotarła do półfinałów Australian Open i Roland Garros oraz do najlepszej ósemki w Nowym Jorku. Jeszcze lepiej pod tym względem zaprezentowała się Sabalenka, która w żadnym ze Szlemów nie odpadła wcześniej niż w półfinale, a aż trzykrotnie występowała w finałach.

    Znamy Mistrzynię Świata ITF za sezon 2025. Świątek zdetronizowana

    Rezultaty osiągane w turniejach wielkoszlemowych odgrywają kluczową rolę przy wyborze Mistrzyni Świata ITF – prestiżowej nagrody przyznawanej przez Międzynarodową Federację Tenisową. W poprzednim sezonie tytuł ten trafił do Igi Świątek, mimo że wielu ekspertów wskazywało wówczas na Aryną Sabalenkę jako faworytkę. ITF doceniła jednak nie tylko wyniki Polki w Szlemach, ale także jej brązowy medal wywalczony na igrzyskach olimpijskich w Paryżu oraz występ w Billie Jean King Cup, gdzie reprezentacja Polski dotarła do półfinału.

    Tym razem o końcowym werdykcie zadecydowały przede wszystkim osiągnięcia w turniejach wielkoszlemowych. W piątkowe popołudnie ITF opublikowała oficjalny komunikat, w którym ogłosiła, że tytuł Mistrzyni Świata za sezon 2025 zdobyła Aryna Sabalenka. Tym samym tenisistka z Mińska zdetronizowała Igę Świątek. Co ciekawe, od 2022 roku obie zawodniczki zdobywają to wyróżnienie naprzemiennie – w latach parzystych triumfuje Polka, a w nieparzystych Białorusinka. Decyzja ITF była spójna z werdyktem WTA, które już w poniedziałek ogłosiło Sabalenkę najlepszą tenisistką sezonu.

    W rywalizacji mężczyzn tytuł Mistrza Świata ITF trafił do Jannika Sinnera. Dla Włocha jest to drugie takie wyróżnienie z rzędu. Włosi mogą mówić o bardzo udanym sezonie również w deblu kobiet – w tej kategorii zwyciężyły Sara Errani i Jasmine Paolini. Z kolei w męskim deblu nagroda powędrowała do międzynarodowego duetu: Marcela Granollersa z Hiszpanii oraz Horacia Zeballosa z Argentyny.

  • Burza po głosowaniu ws. “ustawy łańcuchowej”. Tusk: Symboliczna kapitulacja Kaczyńskiego

    Burza po głosowaniu ws. “ustawy łańcuchowej”. Tusk: Symboliczna kapitulacja Kaczyńskiego

    Sejm nie zdołał odrzucić weta prezydenta Karola Nawrockiego do tzw. „ustawy łańcuchowej”. Kluczową rolę odegrali w tym posłowie Prawa i Sprawiedliwości, choć uwagę komentatorów zwróciła nieobecność lidera ugrupowania, Jarosława Kaczyńskiego. Ten fakt szybko stał się przedmiotem politycznych komentarzy, m.in. ze strony premiera Donalda Tuska.

    Burza komentarzy po głosowaniu

    Wynik głosowania wywołał falę ostrych reakcji wśród polityków koalicji rządzącej. Donald Tusk nie szczędził gorzkich słów pod adresem PiS, pisząc w mediach społecznościowych, że partia „potulnie podkuliła ogon i podtrzymała weto prezydenta”. Jak dodał, była to „symboliczna kapitulacja Jarosława Kaczyńskiego”, który – jego zdaniem – „nie miał odwagi stanąć w obronie zwierząt i uciekł przed głosowaniem”. Premier zakończył wpis stwierdzeniem: „Tylko psów żal”.

    Podobnie emocjonalnie sprawę skomentował Marcin Kierwiński. Według niego środowe głosowanie było „przykrym dniem”, bo – jak napisał – „w Sejmie przegrało człowieczeństwo i empatia wobec zwierząt”, a zwyciężyli ci, którzy „nienawidzą wszystkiego, co żyje”.

    Z kolei Dorota Niedziela zwróciła uwagę na zmianę stanowiska posłów PiS. Przypomniała, że jeszcze niedawno część z nich popierała ustawę ograniczającą trzymanie psów na łańcuchach, a teraz opowiedziała się za utrzymaniem prezydenckiego weta. „To nie koniec walki. Dalej będziemy walczyć o uwolnienie czworonogów od łańcuchów” – zapowiedziała posłanka.

    Do sprawy odniósł się również Radosław Sikorski, który zestawił weto dotyczące ochrony zwierząt z inną decyzją prezydenta – w sprawie kryptowalut. „Pan prezydent jest za wolnością dla giełd kryptowalutowych i łańcuchami dla psów. Szkoda, że nie odwrotnie” – ironizował wicepremier.

    Dziennikarze: kalkulacja zamiast empatii

    Głos zabrali także dziennikarze komentujący polityczne kulisy sprawy. Patryk Michalski zauważył, że „na złość” rządowi i Donaldowi Tuskowi PiS wolał opowiedzieć się po stronie utrzymania weta, co w praktyce oznacza brak zmian w losie psów trzymanych na łańcuchach. Przypomniał przy tym, że wcześniej ustawa zyskała poparcie kilkudziesięciu posłów tej partii, a Jarosław Kaczyński przez lata próbował kreować się na obrońcę praw zwierząt. „Była szansa na historyczną zmianę, ale wygrała polityczna kalkulacja” – ocenił.

    Jacek Nizinkiewicz z „Rzeczpospolitej” zwrócił uwagę na szerszy kontekst polityczny. Jego zdaniem koalicja rządząca nie miała realnych szans na zebranie większości 3/5 głosów potrzebnych do odrzucenia weta. Jednocześnie ocenił, że większe ryzyko polityczne ponosi sam prezydent, ponieważ większość Polaków krytycznie ocenia jego decyzję. „Rządzący pokażą swoją bezradność wobec weta, ale sympatia społeczna w tej sprawie będzie po ich stronie” – napisał.

    Czym jest „ustawa łańcuchowa”?

    Nowelizacja ustawy o ochronie zwierząt, potocznie nazywana „ustawą łańcuchową”, była projektem złożonym przez Koalicję 15 października. Zakładała m.in. wprowadzenie minimalnych wymiarów kojców uzależnionych od wagi psa oraz dalsze ograniczenia w możliwości długotrwałego trzymania zwierząt na uwięzi.

    Prezydent Karol Nawrocki zawetował ustawę, a następnie przedstawił własny projekt zmian, w którym usunięto kluczowe wytyczne dotyczące wymiarów kojców. W odpowiedzi Sejm podjął próbę odrzucenia weta.

    Do głosowania doszło w środę 17 grudnia. Aby weto prezydenta zostało odrzucone, potrzebna była większość 3/5 głosów, czyli co najmniej 263 posłów. W głosowaniu wzięło udział 438 parlamentarzystów. Za odrzuceniem weta opowiedziało się 246 posłów Koalicji 15 października. Przeciw było 192 posłów, głównie z PiS (175). Nikt nie wstrzymał się od głosu, a 22 posłów nie uczestniczyło w głosowaniu.

    Co dalej?

    Nieudana próba odrzucenia weta oznacza, że zmiany w proponowanym kształcie nie wejdą w życie. Sprawa jednak – jak zapowiadają politycy koalicji rządzącej – nie jest zamknięta. Temat ochrony zwierząt i ograniczenia trzymania psów na łańcuchach ma powrócić w kolejnych inicjatywach legislacyjnych.

    Więcej szczegółów dotyczących „ustawy łańcuchowej” można znaleźć w artykule Marty Rawicz pt. „Psy (kiedyś) jednak bez łańcuchów? ‘Widzę szansę na podpis prezydenta’”.

    Źródła: X, Sejm, Ustawa z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o ochronie zwierząt, Prezydent.pl

  • Tego o Ewie Pajor wielu nie wiedziało. To jej Polka zawdzięcza sukces, była na rozdrożu

    Tego o Ewie Pajor wielu nie wiedziało. To jej Polka zawdzięcza sukces, była na rozdrożu

    Ewa Pajor od lat uchodzi za najwybitniejszą piłkarkę w historii polskiego futbolu kobiecego. Jej nazwisko doskonale znane jest dziś nie tylko nad Wisłą, ale również daleko poza granicami kraju. Osiągnięcia, które regularnie dopisuje do swojego dorobku w barwach FC Barcelony, budzą podziw ekspertów i kibiców na całym świecie. Droga kapitan reprezentacji Polski na sam szczyt nie była jednak prosta. W młodym wieku musiała mierzyć się z poważnymi problemami i podejmować decyzje, które dla dziecka bywają wyjątkowo trudne. W tych kluczowych momentach nie była jednak sama – po latach Pajor otwarcie przyznała, kto odegrał najważniejszą rolę w jej życiu i karierze.

    Trudno znaleźć reprezentację narodową, która nie marzyłaby o posiadaniu w swoich szeregach zawodniczki o takim potencjale jak Ewa Pajor. Już od najmłodszych lat wyróżniała się niezwykłym wyczuciem piłki, instynktem strzeleckim i determinacją, które z biegiem czasu tylko się potęgowały. Dziś jest jedną z kluczowych postaci kobiecej drużyny FC Barcelony, a w zaledwie kilkanaście miesięcy wywalczyła sobie status jednej z najlepszych piłkarek zespołu.

    Polska napastniczka imponuje regularnością – strzela gola za golem, a jej nazwisko coraz częściej pojawia się w klubowych kronikach „Dumy Katalonii”. Już teraz ma na koncie kilka historycznych osiągnięć, a wszystko wskazuje na to, że to dopiero początek.

    W trwającym sezonie Pajor zdecydowanym krokiem zmierza po tytuł królowej strzelczyń hiszpańskiej La Ligi. Jej forma strzelecka robi ogromne wrażenie – w ostatnich sześciu spotkaniach w barwach Barcelony zdobyła aż siedem bramek. Kariera reprezentantki Polski rozwija się więc w idealnym kierunku. Warto jednak pamiętać, że początki tej drogi były pełne przeszkód i dalekie od bajkowego scenariusza.

    Trudne początki Ewy Pajor. To ona była jej największym oparciem

    Ewa Pajor urodziła się w Uniejowie – niewielkiej miejscowości w województwie łódzkim. Piłka nożna towarzyszyła jej praktycznie od zawsze. Jak sama wspominała, już jako mała dziewczynka każdą wolną chwilę spędzała z piłką przy nodze.

    – Mój kuzyn często opowiadał, że byłam jeszcze bardzo mała, a już chciałam grać. Robiliśmy prowizoryczne bramki, boiska na polu czy łące, całe dnie spędzaliśmy na dworze. Oglądałam też wszystko, co było w telewizji – mecze Ligi Mistrzów, wielkie turnieje. Wtedy zobaczyłam piłkarza, który do dziś jest moim idolem – Cristiano Ronaldo. Chciałam być jak on – mówiła Pajor w rozmowie z portalem WP.

    Bardzo wcześnie przyszło jej jednak zmierzyć się z decyzjami, które na ogół podejmują dorośli. Aby móc dalej rozwijać swój talent, zaledwie 12-letnia Ewa musiała opuścić rodzinny dom i przenieść się do Konina. Tam dołączyła do Medyka Konin – klubu, w którym po raz pierwszy mogła rywalizować z dziewczynami. Wcześniej występowała bowiem w Orlętach Wielenin, gdzie na co dzień grała wśród chłopców.

    To był niezwykle wymagający okres. Młoda piłkarka zmagała się nie tylko z rozłąką z rodziną, ale także z problemami zdrowotnymi. Anemia oraz kontuzja kolana sprawiły, że codzienność stała się jeszcze trudniejsza. Właśnie wtedy kluczowe okazało się wsparcie najbliższej osoby.

    – Powstała drużyna dziewczyn, które dołączyły do grania, patrząc na mnie. Była wśród nich także moja siostra, która później wyjechała razem ze mną. Te najcięższe momenty przeżywałyśmy wspólnie. Ona widziała wszystko: zmęczenie po treningach, ból, trudności – wspominała Pajor w rozmowie z Ewą Drzyzgą.

    To właśnie starsza siostra była dla niej największym oparciem w najtrudniejszych chwilach, pomagając przetrwać momenty zwątpienia i fizycznego wyczerpania.

    W juniorskich zespołach Medyka Konin Ewa Pajor występowała w latach 2009–2012, po czym trafiła do pierwszej drużyny, której barwy reprezentowała do 2015 roku. W tym czasie rozegrała łącznie 60 spotkań i zdobyła imponujące 64 bramki. Jej talent bardzo szybko przyciągnął uwagę zagranicznych potentatów.

    Kolejnym krokiem w karierze był transfer do VfL Wolfsburg. W niemieckim klubie spędziła aż dziewięć lat – od 2015 do 2024 roku. W tym czasie zanotowała 121 występów i strzeliła 96 bramek, stając się jedną z ikon zespołu.

    Dziś, już jako gwiazda FC Barcelony i kapitan reprezentacji Polski, Ewa Pajor jest dowodem na to, że sukces rodzi się nie tylko z talentu i ciężkiej pracy, ale także z wsparcia najbliższych. Bez obecności i pomocy starszej siostry jej droga na szczyt mogła potoczyć się zupełnie inaczej.

  • Duda, Tusk i Trzaskowski chcą tego dla Polski. Ekspert bije na alarm

    Duda, Tusk i Trzaskowski chcą tego dla Polski. Ekspert bije na alarm

    Igrzyska olimpijskie w Polsce? Ekspert nie ma wątpliwości. „Referendum jest konieczne”

    Pomysł organizacji letnich igrzysk olimpijskich w Polsce coraz częściej przebija się do debaty publicznej. Politycy mówią już nie tylko o ogólnych ambicjach, ale także o konkretnych datach – 2040 lub 2044 roku. Entuzjazm części środowisk zderza się jednak z chłodną analizą ekonomiczną. Dr Artur Grabowski, politolog i ekonomista z Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach, w rozmowie ze Sport.pl wskazuje zarówno potencjalne korzyści, jak i bardzo poważne zagrożenia. Jego zdaniem jeden warunek jest absolutnie kluczowy. – Z tych powodów zasadne jest przeprowadzenie referendum – podkreśla.

    Od zapowiedzi do konkretów

    Dyskusja o igrzyskach olimpijskich w Warszawie trwa już od dwóch lat. Najpierw prezydent Andrzej Duda zapowiedział starania o organizację letnich igrzysk, później premier Donald Tusk potwierdził zainteresowanie rządu takim projektem. Kilka tygodni temu jasną deklarację złożył także prezydent stolicy Rafał Trzaskowski, podkreślając gotowość miasta do przyjęcia sportowców z całego świata.

    Eksperci studzą jednak emocje. – Punkt wyjścia powinien być jeden: rzetelna analiza ekonomiczna i społeczna – zaznacza dr Grabowski. – Dopiero po jej przedstawieniu społeczeństwu można myśleć o dalszych krokach.

    Referendum jako fundament decyzji

    Zdaniem ekonomisty kluczowym elementem procesu decyzyjnego powinno być ogólnokrajowe referendum, ale poprzedzone kampanią informacyjną. – Społeczeństwo musi poznać realne koszty, potencjalne zyski i ryzyka makroekonomiczne. Bez tego głosowanie byłoby pozbawione sensu – tłumaczy.

    Jako przykład podaje historię Krakowa, który wycofał się z ubiegania o zimowe igrzyska olimpijskie po negatywnym wyniku referendum. – Co znamienne, podobną decyzję podjęła także Norwegia, jeden z najbogatszych krajów świata. To pokazuje, że nawet wysoki poziom zamożności nie oznacza automatycznej zgody na tak kosztowne przedsięwzięcia – dodaje.

    Na czym naprawdę zarabia gospodarz igrzysk?

    Najbardziej widoczne korzyści ekonomiczne mają charakter krótkoterminowy. – Igrzyska generują ogromny napływ kibiców i turystów, co przekłada się na wzrost popytu w hotelarstwie, gastronomii i transporcie – wyjaśnia dr Grabowski. Najsilniejszy impuls gospodarczy pojawia się jednak jeszcze przed rozpoczęciem zawodów – w fazie przygotowań, gdy rośnie zapotrzebowanie na usługi budowlane i infrastrukturalne.

    Prawdziwe wyzwanie zaczyna się po zgaszeniu znicza olimpijskiego. – Długoterminowe korzyści są możliwe tylko wtedy, gdy infrastruktura zostanie racjonalnie zaplanowana i realnie wykorzystywana – zaznacza ekspert. Warunkiem jest jednak wzrost aktywności fizycznej społeczeństwa, która w Polsce wciąż pozostaje na stosunkowo niskim poziomie.

    Zdaniem Grabowskiego większa popularność sportu mogłaby przynieść również efekty zdrowotne i społeczne, ograniczając wydatki na leczenie i świadczenia chorobowe. – Ale to proces liczony w dekadach, a nie w latach – podkreśla.

    Ile mogą kosztować igrzyska?

    Odpowiedź na to pytanie jest dziś niemożliwa bez szczegółowej inwentaryzacji infrastruktury sportowej. – W Polsce brakuje obiektów kluczowych dla igrzysk, zwłaszcza stadionów lekkoatletycznych i dużych hal widowiskowych – wylicza ekonomista.

    Budowa nowoczesnego stadionu z bieżnią na 50 tysięcy widzów to wydatek rzędu co najmniej miliarda złotych. A to tylko jeden element układanki. Dla porównania: Francja wydała na igrzyska niemal 35 miliardów złotych. W polskich realiach oznaczałoby to blisko 4 procent rocznych wydatków budżetowych państwa, rozłożonych oczywiście na kilka lat.

    Do tego dochodzą inwestycje towarzyszące, takie jak transport czy lotnictwo. – Bez nowoczesnego węzła komunikacyjnego, jak Centralny Port Komunikacyjny, trudno wyobrazić sobie obsługę milionów kibiców – zaznacza Grabowski.

    Publiczne pieniądze i koszt utrzymania

    Ekspert nie ma złudzeń co do źródeł finansowania. – To będą głównie pieniądze publiczne: rządowe i samorządowe. Partnerstwo publiczno-prywatne w takiej skali jest mało realne – ocenia.

    Kluczowym problemem pozostaje jednak utrzymanie infrastruktury. – Już dziś wiele obiektów sportowych generuje straty przez pierwsze siedem lat działalności. Bez dobrze zaprojektowanego modelu zarządzania igrzyska mogą pozostawić po sobie trwałe obciążenie dla budżetów lokalnych – ostrzega.

    Bezpieczeństwo może kosztować najwięcej

    W polskich realiach szczególnego znaczenia nabiera kwestia bezpieczeństwa. – Wojna za wschodnią granicą i wrogie nastawienie Rosji oraz Białorusi to czynnik, który MKOl z pewnością weźmie pod uwagę – mówi Grabowski.

    Koszty ochrony, zabezpieczenia granic, cyberbezpieczeństwa oraz ubezpieczeń mogą okazać się wyższe niż same inwestycje sportowe. – Już dziś wydatki na bezpieczeństwo masowych imprez rosną lawinowo. Przy igrzyskach mówimy o zupełnie innej skali – dodaje.

    Lekcja z Aten i Euro 2012

    Przykład Grecji pozostaje ostrzeżeniem. Nadmierne inwestycje olimpijskie przyczyniły się do pogłębienia kryzysu finansowego i gigantycznego zadłużenia państwa. – Polska jest dziś w lepszej sytuacji, ale dług publiczny rośnie, a koszty jego obsługi ograniczają przestrzeń fiskalną – zauważa ekonomista.

    Euro 2012 pokazuje z kolei, że sukces organizacyjny nie zawsze oznacza sukces ekonomiczny. – Krótkoterminowy impuls był ogromny, ale długofalowe efekty zależą wyłącznie od wykorzystania infrastruktury – podkreśla Grabowski.

    Społeczna akceptacja kluczem do sukcesu

    Zdaniem eksperta największym wyzwaniem nie będzie ani budowa stadionów, ani logistyka, lecz zdobycie poparcia społecznego. – W sytuacji rosnących kosztów życia wielu obywateli woli „więcej chleba niż igrzysk” – zauważa.

    Dlatego – jak podkreśla – bez uczciwej informacji i ogólnokrajowego referendum projekt igrzysk olimpijskich w Polsce nie powinien ruszać z miejsca. – Społeczeństwo musi wiedzieć, ile zapłaci przed, w trakcie i po igrzyskach. Bez tej wiedzy nie ma mowy o świadomej decyzji – podsumowuje.

  • Kibice huknęli do Nawrockiego, cios w Tuska. Wychodzą kulisy wizyty prezydenta na stadionie

    Kibice huknęli do Nawrockiego, cios w Tuska. Wychodzą kulisy wizyty prezydenta na stadionie

    Podczas wizyty Karola Nawrockiego na Polsat Plus Arenie w Gdańsku doszło do scen, jakich na polskich stadionach w kontekście obecności polityków dawno nie widziano. Trybuny Lechii zareagowały na pojawienie się prezydenta z entuzjazmem, głośno skandując jego nazwisko. Kibice przygotowali także transparent o wyraźnie przychylnym wydźwięku, który dla wielu obserwatorów stał się symbolicznym kontrapunktem wobec baneru sprzed lat, uderzającego w Donalda Tuska. Sam Nawrocki po czasie uchylił rąbka tajemnicy, zdradzając kulisy tej wyprawy – okazało się, że była ona niemałym wyzwaniem dla funkcjonariuszy odpowiedzialnych za jego bezpieczeństwo.

    Już pierwsze dni prezydentury Karola Nawrockiego przyniosły wyraźny sportowy akcent. Zaledwie kilka dni po zaprzysiężeniu głowa państwa pojawiła się na meczu ekstraklasy pomiędzy Lechią Gdańsk a Motorem Lublin. Jego obecność została przyjęta przez kibiców niezwykle ciepło. Fani biało-zielonych zaprezentowali transparent z hasłem: „Byłeś, jesteś, będziesz zawsze kibicem Lechii”, jednoznacznie podkreślając bliską relację prezydenta z klubem.

    Dla wielu był to czytelny gest nawiązujący do wydarzeń z 2011 roku, gdy na gdańskim stadionie pojawił się Donald Tusk. Wówczas sympatycy Lechii nie kryli niechęci wobec premiera, wywieszając baner z napisem: „Nie jesteś, nie byłeś, nie będziesz nigdy kibicem Lechii”, a jego wizerunkowi towarzyszyły gwizdy i nieprzychylne okrzyki. Kontrast pomiędzy tamtą wizytą a obecnością Nawrockiego okazał się uderzający. Obecny prezydent nie tylko nie spotkał się z wrogością, lecz wręcz przeciwnie – został przyjęty jak „swój”.

    Sam Karol Nawrocki niedawno odniósł się do tych wydarzeń, dzieląc się wrażeniami z wizyt na stadionach i doświadczeniami związanymi z kulturą kibicowską. W trakcie mikołajkowej audycji w Kanale Zero podkreślił, że nie zamierza rezygnować z obecności na sportowych trybunach. Co więcej, zapowiedział, że chce być widoczny nie tylko na piłkarskich meczach czy galach boksu.

    – Generalnie interesuję się sportem. Jako prezydent będę brał udział w wydarzeniach sportowych, które nie ograniczają się wyłącznie do piłki nożnej i boksu – zaznaczył. – Interesują mnie polskie sporty drużynowe, piłka ręczna, siatkówka. Jestem wielkim fanem sportu, szczególnie polskich reprezentacji we wszystkich dyscyplinach. Zobaczycie mnie jeszcze w innych odsłonach, nie tylko na stadionach piłkarskich, oczywiście w roli prezydenta Polski – dodał.

    Nawrocki przypomniał również, że urząd prezydenta wiąże się z formalnym patronatem nad całym ruchem olimpijskim. – Prezydent Polski jest patronem wszystkich dyscyplin sportowych i całego środowiska olimpijskiego – podkreślił, dając do zrozumienia, że sport będzie istotnym elementem jego aktywności publicznej.

    Nie zabrakło także wątku dotyczącego bezpieczeństwa. Prezydent przyznał, że jego obecność na stadionach bywa sporym wyzwaniem dla funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa. Jak sam stwierdził, nie ukrywają oni, że z takim modelem prezydentury wcześniej się nie spotkali.

    – Funkcjonariusze SOP mówią mi wprost, że z takim prezydentem jeszcze nie pracowali. Po raz pierwszy znaleźli się na stadionie piłkarskim w strefie przeznaczonej dla najbardziej aktywnych kibiców. Zdarza się też, że zatrzymujemy całą kolumnę na ulicy. To dla nich duże wyzwanie, czego nie kryją – relacjonował Nawrocki.

    Jednocześnie podkreślił pełen profesjonalizm ochrony. – Mimo wszystko wywiązują się ze swoich obowiązków. Taki jest prezydent i taki mamy model współpracy – podsumował, jasno dając do zrozumienia, że bliskość z kibicami i obecność na sportowych wydarzeniach pozostaną znakiem rozpoznawczym jego prezydentury.

  • “As Sportu Interii i Polsatu Sport 2025”. Iga Świątek została triumfatorką plebiscytu!

    “As Sportu Interii i Polsatu Sport 2025”. Iga Świątek została triumfatorką plebiscytu!

    Wszystko jest już przesądzone – poznaliśmy zwyciężczynię plebiscytu „As Sportu Interii i Polsatu Sport 2025”. W decydującym finale doszło do starcia dwóch wybitnych postaci polskiego sportu: Igi Świątek oraz Aleksandry Mirosław. Tym razem górą była tenisistka z Raszyna. Poniżej przedstawiamy szczegółowe wyniki głosowania oraz drogę obu finalistek do decydującego pojedynku.

    W wielkim finale tegorocznej edycji plebiscytu kibice ponownie mogli obserwować rywalizację Świątek z Mirosław, co stanowiło powtórkę sprzed roku. Wówczas, przy frekwencji 38 349 głosujących, zwycięstwo odniosła raszynianka, zdobywając 63 procent głosów, podczas gdy reprezentantka Lublina uzyskała 37 procent poparcia.

    Jak wyglądało to w 2025 roku? W pierwszym etapie głosowania – ankiecie wielokrotnego wyboru – największe uznanie użytkowników zdobyła Iga Świątek. Mistrzyni Wimbledonu otrzymała 35 206 głosów spośród 103 035 oddanych, co przełożyło się na 34,1 proc. poparcia i pierwsze miejsce na tym etapie. Aleksandra Mirosław uplasowała się na trzeciej pozycji, zdobywając 24 548 głosów, czyli 23,8 proc. wszystkich wskazań.

    Taki układ sprawił, że obie zawodniczki trafiły do różnych części drabinki fazy pucharowej. W systemie KO Świątek kolejno eliminowała: Katarzynę Niewiadomą-Phinney (64–36 proc.), Natalię Bukowiecką (64–36) oraz Wilfredo Leona (59–41), pewnie meldując się w finale.

    Z kolei Mirosław rozpoczęła swoją marsz po finał od zwycięstwa nad Jakubem Kochanowskim (73–27 proc.), następnie pokonała Mikołaja Marczyka (60–40), a w półfinale stoczyła niezwykle zacięty bój z Ewą Pajor, wygrywając minimalnie 51–49. Ten triumf nad piłkarką FC Barcelony był szczególnie cenny, zwłaszcza że w pierwszej fazie głosowania wspinaczka sportowa miała od Pajor mniej wskazań. To najlepiej pokazuje specyfikę systemu pucharowego, w którym o awansie często decydują pojedyncze głosy – podobnie jak w innym pojedynku, gdzie Robert Lewandowski wyprzedził Tomasza Fornala zaledwie o 171 kliknięć.

    W finale kibice znów stanęli przed trudnym wyborem. Ostatecznie Iga Świątek zdobyła 54 proc. głosów, a Aleksandra Mirosław – 46 proc., co zapewniło tenisistce końcowy triumf w plebiscycie.

    Warto przypomnieć, że trzecie miejsce zajęła Ewa Pajor, a cała najlepsza trójka otrzyma pamiątkowe statuetki.

    Wyniki finału „Asa Sportu Interii i Polsatu Sport 2025”:

    Iga Świątek – 21 900 głosów

    Aleksandra Mirosław – 18 800 głosów

    Łącznie w finałowym starciu oddano ponad 40 700 głosów, co tylko potwierdza ogromne zainteresowanie kibiców i rangę plebiscytu.

  • Niewiarygodne, co wydarzyło się u Nawrockiego. Wszystko wychodzi na jaw, niecodzienni goście

    Niewiarygodne, co wydarzyło się u Nawrockiego. Wszystko wychodzi na jaw, niecodzienni goście

    Jeszcze z czasów, gdy Karol Nawrocki kierował Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, wypłynęła historia, która dziś może zaskakiwać nawet uważnych obserwatorów życia publicznego. W murach tej instytucji pojawiali się bowiem goście dalecy od muzealnej codzienności – i to na osobiste zaproszenie ówczesnego dyrektora. Co istotne, kulisy tych wizyt ujawnia dziś sam prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

    Podczas niedawnej wizyty Karola Nawrockiego w studiu Kanału Zero rozmowa nie ograniczyła się wyłącznie do tematów stricte politycznych. Pojawiły się również wątki sportowe, które szybko zaczęły żyć własnym życiem. Największe emocje wzbudził telefon od Piotra „Starucha” Staruchowicza – lidera kibiców Legii Warszawa, objętego dwuletnim zakazem stadionowym. Na antenie poprosił on prezydenta o ułaskawienie, a odpowiedź głowy państwa była wyważona, choć jednoznaczna.

    – Od dwóch miesięcy trwa analiza wszystkich wniosków o ułaskawienie. Na początku roku będę się nimi zajmował. Także wnioskiem pana „Starucha”, jeśli taki wpłynął, zajmę się zgodnie z procedurami. Dziwnie brzmi sytuacja, w której kibic odpowiedzialny za doping nie może wejść na gniazdo. Z publicznych przekazów widać rozwiązania oderwane od logiki, ale nie znam akt sprawy, a to są decyzje bardzo poważne – tłumaczył Nawrocki.

    Wcześniej prezydent odniósł się także do swojej relacji z Patrykiem Wozińskim, znanym szerzej jako Kizo. I tutaj, ku zaskoczeniu wielu, pojawił się wyraźny wątek sportowy. W rozmowie z Krzysztofem Stanowskim padło również nazwisko znane fanom boksu zawodowego.

    Jak się okazuje, znajomość Karola Nawrockiego z popularnym raperem ma swoje źródło na trybunach stadionu Lechii Gdańsk. To wspólne kibicowanie tej drużynie sprawiło, że ich drogi się skrzyżowały. Gdy Nawrocki pełnił funkcję dyrektora Muzeum II Wojny Światowej, zaprosił Kizo do odwiedzenia placówki, kierując się nie tylko sympatią sportową, ale też społecznym oddziaływaniem artysty.

    – Gdy byłem dyrektorem muzeum i widziałem osoby, które są idolami dla młodego pokolenia Polaków, zapraszałem je do rozmowy i do poznania historii. Kizo znałem wcześniej, obserwowałem jego pierwsze kroki na scenie, bo był kibicem Lechii. W tamtym czasie mój syn Daniel bardzo intensywnie słuchał jego muzyki – wyjaśnił Nawrocki.

    Na tym jednak lista niecodziennych gości się nie kończy. Prezydent ujawnił, że w podobnych okolicznościach w gdańskim muzeum pojawił się również Youri Kalenga – francuski pięściarz, były tymczasowy mistrz świata federacji WBA w wadze junior ciężkiej.

    – Youri Kalenga, były mistrz świata, także był u mnie w Muzeum II Wojny Światowej, dokładnie na tej samej zasadzie – zdradził Nawrocki.

    Kalenga kilkukrotnie odwiedzał Polskę w latach 2017–2021, czyli w okresie, gdy Nawrocki stał na czele muzeum. Polscy kibice boksu mogli oglądać go m.in. w kwietniu 2018 roku, kiedy na gali Polsat Boxing Night VIII: Noc Zemsty w Częstochowie przegrał przez RTD z Mateuszem Masternakiem. Kolejny raz zaprezentował się w marcu 2019 roku w Legionowie, gdzie musiał uznać wyższość Michała Cieślaka.

    Dziś te historie, ujawnione już z perspektywy Pałacu Prezydenckiego, rzucają nowe światło na działalność Karola Nawrockiego sprzed lat i pokazują, jak sport, kultura i historia potrafiły splatać się w murach jednej z najważniejszych instytucji muzealnych w kraju.

  • Komunikat Trzaskowskiego w programie na żywo. Niektórzy mogli nie dowierzać

    Komunikat Trzaskowskiego w programie na żywo. Niektórzy mogli nie dowierzać

    Rafał Trzaskowski, gość programu „Fakty po Faktach” w TVN24, oficjalnie potwierdził na antenie, że Polska rozpoczęła starania o prawo do organizacji igrzysk olimpijskich. Najbardziej pożądanym terminem jest rok 2044, który miałby wyjątkowy, symboliczny wymiar – byłaby to setna rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Choć dla części opinii publicznej plany te mogą brzmieć jak political fiction, przedstawiciele władz zapewniają, że sprawa jest traktowana całkowicie serio.

    Pod koniec listopada odbyła się specjalna konferencja prasowa, podczas której zaprezentowano dokument zatytułowany „Strategia Rozwoju Polskiego Sportu 2040. Droga do igrzysk olimpijskich i paralimpijskich w Polsce”. Minister sportu i turystyki Jakub Rutnicki przedstawił wówczas wizję, która w dłuższej perspektywie miałaby doprowadzić do organizacji igrzysk w Warszawie. O planach mówił jako o „wielkiej imprezie, najpiękniejszej w historii”, a jego słowa poparł prezydent stolicy.

    – To olbrzymia szansa i olbrzymi projekt, który doskonale wpisuje się w nasze plany rozwojowe. Ma on także niesłychane znaczenie symboliczne – podkreślał Trzaskowski, nawiązując do faktu, że igrzyska mogłyby odbyć się w Polsce właśnie w 2044 roku. Ten wątek ponownie wybrzmiał podczas jego rozmowy z Katarzyną Kolendą-Zaleską.

    W trakcie programu „Fakty po Faktach” prezydent Warszawy potwierdził, że Polska realnie rozważa organizację igrzysk w latach 2040 lub 2044. Dziennikarka dopytywała jednak o kwestie finansowe i społeczne wątpliwości związane z tak kosztownym przedsięwzięciem. – Czy nas na to stać? – pytała, wskazując na obawy części obywateli.

    Trzaskowski, odpowiadając, sięgnął po przykład mistrzostw Europy w piłce nożnej Euro 2012. Przypomniał, że również wtedy nie brakowało sceptyków, którzy wątpili w zdolność Polski do realizacji tak wielkich inwestycji. – Wówczas wielu mówiło, że nie zbudujemy stadionów, a jednak je zbudowaliśmy – zaznaczył, dodając, że podobnie mogłoby być w przypadku igrzysk olimpijskich.

    Prezydent stolicy podkreślił też, że potencjalne korzyści nie ograniczałyby się wyłącznie do Warszawy. – To szansa na kolejny skok rozwojowy, ale nie tylko dla stolicy. Igrzyska mogłyby odbywać się również w innych miastach w Polsce – zapewniał.

    Według Trzaskowskiego projekt miałby znaczenie znacznie wykraczające poza sport. Jego zdaniem inwestycje infrastrukturalne, realizowane z myślą o igrzyskach, mogłyby jednocześnie zwiększyć bezpieczeństwo kraju. – Dziś takie inwestycje to także inwestycje w nasze bezpieczeństwo. Metro może pełnić funkcję schronów, podobnie jak parkingi pod stadionami. To dobry pomysł, który nada polskiej gospodarce nową dynamikę i pomoże nam szybciej się rozwijać – podsumował.

  • FIFA ogłosiła. Oto miejsce Ewy Pajor w plebiscycie na piłkarkę roku

    FIFA ogłosiła. Oto miejsce Ewy Pajor w plebiscycie na piłkarkę roku

    Ewa Pajor znalazła się w gronie 22 piłkarek nominowanych do tytułu najlepszej zawodniczki świata w plebiscycie FIFA The Best. Ostatecznie statuetka już po raz trzeci z rzędu trafiła do Aitany Bonmatí. Po gali poznaliśmy szczegóły klasyfikacji końcowej – wiadomo, które miejsce zajęła reprezentantka Polski, ile punktów zdobyła oraz na kogo sama oddała swoje głosy. Uwagę zwraca również fakt, że jeden z głosów na Pajor oddała piłkarka z Rosji.

    We wtorek odbyła się kolejna edycja prestiżowego plebiscytu FIFA The Best. W rywalizacji mężczyzn, obejmującej okres od 11 sierpnia 2024 do 2 sierpnia 2025 roku, triumfował Ousmane Dembélé z Paris Saint-Germain. Francuz zgromadził 50 punktów i wyraźnie wyprzedził Lamine’a Yamala z FC Barcelony oraz Kyliana Mbappé z Realu Madryt. Warto przypomnieć, że dwukrotnym laureatem tego plebiscytu był Robert Lewandowski. Wśród kobiet bezkonkurencyjna okazała się Aitana Bonmatí, która w klasyfikacji końcowej wyprzedziła Marionę Caldentey z Arsenalu oraz Alexię Putellas z Barcelony.

    Oto miejsce Pajor w FIFA The Best. Tak głosowała napastniczka Barcelony

    Ewa Pajor była jedną z 22 zawodniczek nominowanych do nagrody dla najlepszej piłkarki świata w minionym okresie. W końcowym zestawieniu zajęła 15. miejsce, zdobywając jeden punkt. Na tzw. „scoring points” składają się głosy kapitanek reprezentacji, selekcjonerów i selekcjonerek, dziennikarzy oraz kibiców. Po zsumowaniu wszystkich ocen Pajor uplasowała się na 11. pozycji w klasyfikacji punktowej, co przełożyło się właśnie na jeden punkt w końcowym rankingu.

    Jak głosowała sama reprezentantka Polski? W kategorii piłkarek wskazała kolejno Alexię Putellas, Aitanę Bonmatí oraz Patri Guijarro – wszystkie trzy są jej klubowymi koleżankami z FC Barcelony.

    Pajor znalazła się w czołowej trójce wyborów kapitanek reprezentacji m.in. Albanii, Armenii, Kajmanów, Malty, Mjanmy, Holandii, Portugalii, Rosji, Saint Lucii oraz Togo. Z kolei wśród trenerów i trenerek głos na Polkę oddali selekcjonerzy takich krajów jak Albania, Argentyna, Armenia, Australia, Białoruś, Bhutan, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Dania, Dominika, Salwador, Finlandia, Grecja, Kazachstan, Kenia, Korea Południowa, Mongolia, Rumunia, Słowenia, Saint Lucia oraz Szwecja.

    Docenienie ze strony dziennikarzy i przedstawicieli mediów Pajor otrzymała m.in. w Argentynie, Białorusi, Bhutanie, Nepalu, Polsce (głos oddała Hanna Urbaniak) oraz Tunezji.

    W trwającym sezonie Ewa Pajor rozegrała dotychczas 18 spotkań we wszystkich rozgrywkach w barwach żeńskiej drużyny FC Barcelony. W tym czasie zdobyła aż 17 bramek i dorzuciła do tego trzy asysty, potwierdzając znakomitą formę strzelecką.

  • Niesamowita końcówka polskich siatkarzy. Co za otwarcie mistrzostw świata!

    Niesamowita końcówka polskich siatkarzy. Co za otwarcie mistrzostw świata!

    Na taki mecz polska siatkówka czekała siedem lat. W nocy z wtorku na środę czasu polskiego Aluron CMC Warta Zawiercie rozpoczęła rywalizację w Klubowych Mistrzostwach Świata. Drużyna prowadzona przez Michała Winiarskiego rozpoczęła od koncertowej pierwszej partii, jednak rywale z Brazylii, Volei Renata Campinas, szybko pokazali, że łatwo nie odpuszczą. Decydujący okazał się dopiero emocjonujący tie-break.

    Od 2018 roku polskie kluby nie uczestniczyły w Klubowych Mistrzostwach Świata. W tym roku Aluron CMC Warta Zawiercie postanowiła jednak spróbować sił w dalekim Belem w Brazylii, wyruszając na turniej z dużymi nadziejami.
    – Jeśli mamy szansę, korzystamy i próbujemy wygrać. Oczywiście nie ma presji, nie wyznaczamy sobie sztywnego celu, poza tym honorowym, by wyjść z grupy – mówił prezes klubu Kryspin Baran tuż przed meczem w rozmowie z Polsatem Sport.

    Pierwszym rywalem zawiercian był lider brazylijskiej Superligi, Volei Renata Campinas, który przed startem Klubowych MŚ przegrał w tym sezonie zaledwie jeden mecz.

    Kapitalny początek polskiej drużyny

    Zawiercianie od pierwszych akcji postawili trudne warunki faworytom. Po punktowym bloku Miłosza Zniszczoła Warta prowadziła 6:3. Kolejny udany blok przy ataku Argentyńczyka Bruno Limy dał przewagę 11:6 i zmusił rywali do pierwszej przerwy. Mimo prób Brazylijczyków, polski zespół kontrolował przebieg gry – świetnie spisywał się w polu zagrywki Miguel Tavares, a także środkowy Mateusz Bieniek. W pewnym momencie Warta miała aż dziesięciopunktową przewagę i ostatecznie wygrała pierwszego seta 25:19.

    W drugiej partii Brazylijczycy znacząco poprawili swoją grę. Po błędzie Bartosza Kwolka (dotknięcie siatki) Volei Renata prowadziła 10:6. Ich atutem okazała się przede wszystkim zagrywka. Po serwisie Judsona przewaga gospodarzy wzrosła do 17:12. Trener Warty Michał Winiarski apelował do swoich zawodników, by realizowali przedmeczowe założenia w polu zagrywki. Te słowa przyniosły efekt – Kwolek poprawił serwis, Aaron Russell doprowadził do remisu 21:21, lecz w grze na przewagi lepsi byli Brazylijczycy, wygrywając 27:25.

    Bartłomiej Bołądź prowadzi Wartę, a potem kryzys drużyny

    Trzeci set lepiej rozpoczęli polscy siatkarze, a w ataku błyszczał Bartłomiej Bołądź. Warta prowadziła 8:4, ale po chwilowym wyrównaniu ze strony gospodarzy do remisu 8:8, cztery punkty przewagi przed końcówką pozwoliły zawiercianom zwyciężyć 25:19.

    Czwarta partia zaczęła się obiecująco dla Warty, która szybko wypracowała czteropunktową przewagę, wspieraną zagrywkami Bieńka. Jednak Brazylijczycy odrobili straty i wyszli na prowadzenie 17:13, kończąc seta wynikiem 25:20.

    Tie-break i stalowe nerwy zawiercian

    Początek tie-breaka należał do Volei Renata. Po atakach Judsona Brazylijczycy prowadzili 6:3, a świetne zagrywki powiększyły przewagę do pięciu punktów. Polacy nie poddali się jednak i konsekwentnie odrabiali straty, doprowadzając do remisu 12:12 po serwisie Kwolka. W decydujących momentach Warta wykazała się skutecznością w bloku i po pasjonującej grze na przewagi wygrała 16:14!

    W grupie A polska drużyna zmierzy się także z Praia Clube z Brazylii i Al-Rayyan z Kataru. W ich bezpośrednim meczu Brazylijczycy wygrali 3:0. Już w środę o godzinie 21 Warta zagra z Al-Rayyan.

    W grupie B pierwsze mecze wygrały Osaka Bluteon z Japonii i Sir Sicoma Monini Perugia z Włoch. Do półfinałów awansują po dwie najlepsze drużyny z każdej grupy.

    Składy drużyn:
    Volei Renata Campinas: Lima, Judson, Adriano, Rezende, Witallo, Mauricio – Lucas (libero) oraz Newton, Matheus, Torelli
    Aluron CMC Warta Zawiercie: Bołądź, Zniszczoł, Kwolek, Tavares, Bieniek, Russell – Popiwczak (libero) oraz Ensing, Nowosielski